อริรักกัน

ตอนที่ 6 : อริรักกันมาต่อ สร้างสรรค์นะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 ก.ค. 58

บ้านตอนค่ำมืด แสงไฟสว่าง ร้านขายพวงมาลัยสี่แยกไฟแดงยังคงมี   ต่างยังไม่เลิกวิน  เก่งรบเรียนเหนื่อย

 

เก่งรบเหนื่อยหลังจากกลับจากโรงเรียน  พี่ชายที่ชื่อต่าง ลูกพี่ลูกน้อง  มารับกลับเข้าบ้าน     ขับรถเป็นไงบ้างพี่ต่าง”  เขาถามพี่ชาย   ก็ดี ถือว่าเข้าเป้าต่างจะมีเป้าในการตั้งรายได้ของเขาในวันหนึ่ง  “  เก่งเป็นไงบ้างล่ะ  เรียนเป็นไง

เพื่อนแยะ ยังรู้จักกันไม่หมดเลย”  ต่างแวะพาน้องชายมาที่ร้านขายพวงมาลัยสี่แยก ส่วนแม่ของเขาที่ขายเยื้องโรงเรียนเทคนิคที่เก่งรบเรียนเก็บของกลับบ้านแล้ว ในตอนเย็น   ที่จริงลูกค้ายังมีอยู่  แต่ทำงานแบบหามรุ่งหามค่ำแบบนี้  สมควรพักผ่อน เพราะตื่นมาขายให้ลูกค้าที่เข้าวัดหรือทำงานในละแวกนี้  เพราะตกดึกต้องลุกเพื่อไปตลาดปากคลอง   แต่ที่เห็นนี่คือ  นายแท้พ่อของเขากับหลานๆลูกคนข้างบ้าน ที่มันใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ช่วยขายพวงมาลัยติดรถติด  รู้ว่าผิดกฎหมาย  แต่นี่คือการยาไส้ปากท้อง  เขาแวะเอาริบบิ้นกับถุงก๊อบแก๊บที่หมด พ่อโทร.เข้าที่บ้าน ระหว่างทางเขาแวะซื้อ

รออยู่กับพ่อก่อนนะ  พี่จะเอารถไปให้ร้านเขาดูหน่อย เปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่อง  กับเปลี่ยนจานเบรก ไม่ไหว มันจะเบรกไม่อยู่ละแวกนั้นคือร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์ที่ต่างชอบ ซ่อมถูกใจ ราคราไม่แพง เนี้ยบ  ไม่ทำงานแบบลวก

พี่ไม่พาไปด้วยซอยมันแคบ ร้อน มันไม่มีที่นั่ง ต่างอยู่กับพ่อไปก่อน เดี๋ยวพี่แวะมารับ”  ต่างพูดถึงนายแท้พ่อของเขา  ฝากให้เก่งรบอยู่ด้วย นายแท้เป็นคนนั่งร้อยพวงมาลัย ดอกมะลิ  เก่งรบนั่งมอง มีที่นั่นคือเก้าอี้พลาสติค 

 นั่งบนเก้าอี้สิเก่ง”  นายแท้บอกหลานชาย   ส่วนนายแท้นั่งอยู่บนเสื่อกกที่ปู   ไม่ล่ะลุง เก่งขอนั่งกับลุงดีกว่า  เก่งรบเอ่ยพร้อมกับทรุดนั่ง  ลมเย็นจากท้องถนนพัดมาทำให้คลายร้อน แต่มันหอบเอาท่อไอเสียควันสีเทามาด้วยเขารู้สึกได้   นี่มันมลภาวะเป็นพิษกลางเมือง  จนเกือบจะสำลัก   นายแท้เห็นหลานจึงเอ่ย    เอ็งไม่เคย อย่างนี้ล่ะเก่ง  แต่สำหรับลุงชินแล้ว”   เก่งรับฟัง    แต่มันอันตรายนะครับลุง  ในควันพิษพวกนี้ทำลายปอด   สารพวกนี้ถึงขั้นก่อมะเร็ง”   เก่งรบพูดเท่าที่รู้ นายแท้พยักหน้า ยื่นผ้าปิดจมูกสีขาวส่งให้หลาน     ป้องกันไว้เถอะ”   ส่วนลุงมันชินแล้ว   เก่งรบรับมาจากผู้เป็นลุง เขาต้องป้องกันตัว     ลูกค้าใจดีที่แวะเดินเข้ามาซื้อพวงมาลัยถึงที่พร้อมจ่ายสตางค์  ลุงบอกว่าเป็นลูกค้าขาประจำ เก่งรบยิ้มให้  เขายังไม่ถอดเสื้อนักเรียน  แต่ก็ยังกุลีกุจอหยิบถุงก๊อบแก๊บให้  ขณะที่ลูกค้าเลือกพวงที่ถูกใจ ยื่นให้เขา เขารับสตางค์จากลูกค้า ส่งให้กับลุง ที่ชะงักกับการร้อยดอกมะลิ  เขาหยิบเงินทอนให้ ลูกค้าบางคนให้ให้เงินเท่าราคาพอดีไม่ต้องทอน เหมือนจะเคยคุ้น  แต่ก็มีบางรายที่เป็นขาจร   ช่วงรถติดไฟแดงจะขายได้  พวกเด็กๆสามสี่คนที่ลุงเอามาช่วยขายเป็นเด็กนักเรียนชั้นประถม  วิ่งกรูเข้าไปที่ลูกค้าที่จอดติดไฟแดง  หลายคนที่อยากได้ และมีความเมตตากับเด็ก ซึ่งเร่ขาย

“พวงมาลัยครับๆ  วันนี้วันพระ

เก่งรบอมยิ้มกับภาพเหล่านั้น เขารู้สึกเพลิน จนไม่อยากกลับบ้าน  ต่างเอารถไปทำเสร็จขับเข้ามา  ต่างมอง  จะช่วยพ่อขายพวงมาลัยหรือ

น่าสนุกดีนะ  แต่ไม่ไหว แถวนี้ควันเยอะ  อันตรายต่อสุขภาพทั้งนั้น”   ต่างเห็นด้วย  แต่เป็นอาชีพ พ่อแม่ทำมานานแล้ว  ทำกินจนมีลูกค้าขาประจำ

จะกลับบ้านเลยไหมเก่ง  เหนียวตัวไปหมดแล้วนี่”  เก่งรบพยักหน้า เขาบอกกับลุง    ลุงครับ เก่งกลับไปก่อน วันหลังจะช่วยลุงขายใหม่”    นายแท้ยิ้มให้หลานก่อนพยักหน้า ต่างขับพาน้องชายไปส่งถึงบ้าน เห็นนางเอี่ยมกำลังทำกับข้าว   สาละวนอยู่หน้าเตาครัว ส่วนนางอิ่มกับนายก้องพ่อแม่ของเขาเดินทางกลับต่างจังหวัดแล้ว หลังจากวันมอบตัวสองวัน  เพราะห่วงข้าวของวัวควายที่โน่น  เมื่อเห็นว่าสามารถฝากฝังลูกชายไว้กับพี่สาวได้  อย่างน่าหมดห่วง

 

กับข้าวนางเอี่ยมทำเสร็จไม่นานเห็นหลานกลับมาหน้าละห้อย  หิวล่ะซี  ประเดี๋ยวเสร็จแล้ว   จะให้ต่างเอาไปส่งให้ลุงเขาที่ร้าน   มาถึงเหนื่อยอาบน้ำอาบท่าเถอะ”  เก่งรบยกมือไหว้ป้า  แล้วเขาขอตัวขึ้นบ้าน   ต่างอยู่ช่วยแม่ทำอะไรหลายอย่าง  มันจำเป็น แม้เวลานี้เป็นช่วงที่วินของเขาจะมีผู้โดยสารที่ข้ามสะพานลอยหรือลงรถเมล์เข้าซอยมากที่สุด ไหนจะลูกค้าที่ลงจากบีทีเอส สถานที่วินของเขาตั้งอยู่พอดี   แต่ต้องรีบทำธุระให้เสร็จแล้วจึงไป นี่คือภารกิจในครอบครัวที่ต้องร่วมกันทำช่วยเหลือ

 

กลับจากโรงเรียน ช่วยลุงขายพวงมาลัยเดินออกไปที่สี่แยกไฟแดง พบชีวิตกลางคืน  เด็กแว้น  รถเมล์ อันธพาล

 

สองทุ่มพอดี  ไม่ได้ทำให้เก่งรบอยากจะนอน ธุระเรียบร้อย อาบน้ำกินข้าว  ป้านอนหลับพักผ่อนไปแล้ว นางเหน็ดเหนื่อยทั้งวัน  หลังทำกับข้าวๆ ลูกๆพากันกิน   เก่งรบจึงซ้อนท้ายรถของพี่ชายไปส่งอาหารให้กับผู้เป็นลุง  แสงไฟสว่างสาดไปทั่ว  ไฟจราจรและไฟจากตึกสูง ริมถนนจากต้นเสาไฟ  บริเวณนั้นแทบไม่ต้องเปิดไฟ     แสงนีออนสีม่วงดูเป็นจุดเด่นให้รู้ว่า ขายพวงมาลัย  รถแท็กซี่เวียนขับผ่านมาก็ซื้อ  เก่งรบช่วยขายได้สี่ห้าพวง    ไม่หลับล่ะ  พรุ่งนี้จะต้องตื่นเช้า”  แท้หันมาถามหลานที่พ่อแม่ฝากส่งให้เรียนหนังสือ    ต่างหมดลูกค้าแล้วพรุ่งนี้เขาต้องตื่นแต่เช้า  เวลานี้จึงพักผ่อน

กลับด้วยกันมั๊ย

ไม่”  เก่งรบส่ายหน้า   

ถ้ายังไม่กลับรออยู่กับเจ้าพวกนี้ก่อนก็ได้ สามทุ่ม ลุงจะไล่ให้ไปนอนหมด เด็กมันเรียนหนังสือเหมือนกัน”   เจ้าพวกนี้ของลุงของเด็กชายสามสี่คนที่ช่วยขาย   เก่งพยักหน้า เขาไม่คุ้นชินกับเด็กพวกนี้ แม้แต่ชื่อ เดี๋ยวต้องถามแต่ละคน  ในฐานะที่เขาเป็นพี่  ต่อไปจะได้สนิทสนมกันมากกว่านี้

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น