อริรักกัน

ตอนที่ 7 : อริรักกัน แนวสร้างสรรค์อีกแบบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 ก.ค. 58

มาหาลุงมาช่วยขายพวงมาลัย นอนไม่หลับเห็นภาพตอนกลางคืน ถ้าเป็นที่บ้านป่านนี้เขาหลับสนิทแล้ว

 

 

ถ้าเป็นที่บ้านต่างจังหวัดป่านนี้เขาหลับสนิทแล้วราตรีไม่ได้ฟื้นตื่นอย่างสดใสในเวลานี้ นิทราของต่างจังหวัด  มีแต่ความเงียบขับกล่อมกับเสียงหริ่งหรีดเรไร  แต่นี่ภาพที่เขาเห็น หมู่ตึกที่แสงไฟพรายพร่า อาคารสถานที่ป้ายไฟแม้แต่ป้ายโฆษณา   ชวนเริงรื่นไปกับชีวิตในยามนี้   เด็กสี่คน จุก โอ่ง  ห้อย สัน ถูกแนะนำตัวแล้วเก่งรบก็ลองหัดขายพวงมาลัยบ้าง   ก็สนุกดีแม้หลายสายตาจะมองมาราวกับดูถูกดูแคลน แต่เขาก็เมินตรงนั้น มันเป็นอาชีพสุจริตสำหรับคนหาเช้ากินค่ำ     จะสามทุ่มแล้ว พวกเด็กๆกลับกันเถอะ ลุงอยู่ได้  พวกเอ็งต้องไปเรียนแต่เช้า”   พูดกับพวกเด็กๆ  แล้วหันไปทางเก่งรบ  

เก่งก็เหมือนกัน  จะได้ตื่นเช้า  จะได้นอนอิ่ม”  เขาเห็นหน้าตาของลุงซีดตอบเหมือนคนไม่ได้พักผ่อน พอถามก็บอกว่า   อย่างนี้ล่ะ ลุงชินแล้ว”  เกือบๆตีสองลุงถึงจะเข้าบ้าน  เก่งรบเดินไปพร้อมกับเด็กสี่คน  เสียงฮิ้วๆ  หวีดห้าวๆกวนๆดังมาใกล้  และได้ยินเสียงตะบึงเครื่องอย่างเต็มที เสียงที่ฟังแล้วแสบแก้วหูเขารู้ทันทีว่า มอเตอร์ไซค์พวกนี้ดัดแปลงท่อไอเสีย  ดูเหมือนจะเริงโลดสนุกสนานคึกคะนองออกมาจากที่ขายพวงมาลัยของลุง   สองทุ่มสี่สิบห้า   กลุ่มที่เห็นขับวิ่งและดูคะนองส่วนมากเป็นวัยรุ่น วัยไล่เลี่ยกับเขา บางคนขับเดี่ยวไร้คนซ้อน  บางทีมีคนซ้อนแต่เป็นเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม ที่หวีดร้องอย่างพอใจตามด้วยเสียงหัวเราะ พวกหล่อนกอดเอวคนขับไว้แน่น  การแต่ง

กายของเด็กสาวพวกนี้ก็เหลือทน นุ่งสั้นห่มน้อย  พูดจาหยาบคาย  นี่กระมังเคยได้ยินกันเขาเรียกว่า สกอยซ์   อย่าไปสนใจเลยพี่เก่ง มันก็งี้ๆ เห็นทุกวัน”  เจ้าโอ่งเด็กโตกว่าทุกคนในจำนวนสี่คนบอก  อย่าไปมองหน้ามันนะ เดี๋ยวแม่งลงจากรถ  หาว่ามองหาเรื่อง  หลายวันก่อนโดนมาแล้ว  คนเมาพูดจาไม่รู้เรื่อง  ตะโกนโวยวายมันหาว่าด่าพ่อล่อแม่  เลยซัดเอาซะหมอบเลย”  เก่งเป็นฝ่ายรับฟัง ระหว่างทางเดินของทั้งหมด คือบนฟุตบาธ เก่งรบที่ไม่รู้ว่าบ้านของตัวเองพัก อยู่ทางไหน    

มันมีทางออกได้หลายทาง  เข้าทางนี้ดีกว่าเมื่อแนะนำแล้วเจ้าโอ่งก็นำเขา และคนทั้งหมด เด็กรุ่นน้องเดินตามบางคนเดินไปสัปหงกไปด้วย ผมเผ้ากระเซิง  ตัวเหนียวกันทั้งหมด ต้องรีบอาบน้ำ  ผมเผ้ามอมแมม เด็กพวกนี้ได้ค่าอาหารจากลุงทุกวัน ก่อนกลับบ้าน  ส่วนเงินพิเศษก็มารับอาทิตย์ละครั้ง   คนไหนมาก็ได้ ไม่มาก็ได้   ที่เจ้าโอ่งพามา ลัดเลาะคือในซอยแห่งนั้น เป็นซอยแคบพอที่รถเข็นจะเล่นเข้ามาได้  รถยนต์เดินได้ทางเดียว ต้องเบียดเสียดคนเดิน   มีศาลเจ้าแบบจีน และโรงน้ำแข็ง ร้านชำ ที่ดึกป่านนี้เพียงแต่แง้มลูกกรงข้างนอกไว้ ด้านในเปิดไฟ  ถ้าเรียก คนขายก็จะมาบริการตามเดิม

มีสะพานไม้ข้ามคลอง มองเห็นเงาจันทร์กระทบน้ำยามค่ำคืน ลมเย็นที่พัดมาอีก ทำให้ความรุ่มร้อนจากผิวกายลดลงบ้าง  แต่น้ำในคลองส่งกลิ่นเหม็น เพราะเป็นน้ำครำจากแสนแสบ

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น