MyHero นายแผ่นดินไหว

ตอนที่ 6 : ตอน แววที่สะท้อนตัวตน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,843
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 241 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

ตอนที่ 5 แววที่สะท้อนตัวตน


  หลังจากที่ไอซาว่าบอกจะ ไล่คนที่คะแนนต่ำสุดออก นักเรียนในห้องก็เริ่มมีไฟขึ้นมา แต่บางคนก็กลัวที่จะไม่ผ่าน และโดนไล่ออก 

การทดสอบที่1 การวิ่ง 50เมตร 

  การสอบนี้ คนที่ทำคะแนนได้ดีที่สุดเห็นที ต้องยกให้อีดะ เทนยะล่ะนะ ก็มันเหมาะกับอัตลักษณ์ของอีกฝ่ายด้วยสิ 
พอผ่านคู่สุดท้าย มิโดริยะและบาคุโกวไปก็ถึงตาผมที่เป็นส่วนเกินของห้อง 

    “เข้าที่ … ไป!!” เสียงเครื่องส่งสัญญาณบอกผมก็เริ่มออกตัววิ่งเต็มกำลัง “6.2วินาที” 

    “ก็นะ ยังไม่เหมาะที่จะเอาอัตลักษณ์มาใช้นี่” ไอซาว่าพูดเบาๆ เพราะรู้ว่าอัตลักษณ์ของยู ส่วนใหญ่เหมาะแก่การใช้ทำลายล้างมากกว่า 

การทดสอบที่ 2 วัดแรงบีบ 

  ครั้งนี้ คนที่ทำได้ดีที่สุดเป็น โซจิ เมโซ ที่มีอัตลักษณ์ อวัยวะจำลอง ผมเองก็ลองใช้อัตลักษณ์ในการเพิ่มแรงบีบของตัวเองด้วยการสั่นสะเทือนดู 

    “179กิโล หรอ ไม่แย่และก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่” บ่นกับตัวเอง พอไอซาว่าบันทึกผลของนักเรียนครบแล้วก็ไปที่การทดสอบต่อไป

การทดสอบที่ 3 ยืนกระโดดไกล 

  ครั้งนี้มีหลายคนเลยที่ทำได้ดี แต่มีแค่มิโดริยะเท่านั้นที่ดูจะโดดไปได้ไม่ค่อยไกลเท่าไหร่ และตลอดเหมือนจะไม่ใช่อัตลักษณ์เลยตั้งแต่เริ่มการทดสอบมา 

    “ยู ตานายแล้วเร็วๆ” ไอซาว่าเรียกผมก็ไปยืนประจำตำแหน่ง 

  ผมก็ไปยืนอยู่หน้าเส้น รอสัญญาณจากเครื่องวัด 
    “พร้อม … โดดได้” เมื่อเครื่องส่งสัญญาณ ผมก็ทำให้ขาสั่นอย่างรุนแรงแล้วกระโดดผ่านไปอย่างง่ายดาย 

การทดสอบที่ 4 โดดสลับซ้ายขวา 

  ครั้งนี้ มิเนตะ มิโนรุ อัตลักษณ์ ลูกบอลเหนียวหนึบ ใช้ประโยชน์จากอัตลักษณ์ ได้ดีที่ว่าลูกบอลที่โดนตัวเองจะไม่เหนียวจนติดแต่จะเปลี่ยนเป็นเด้งแทน 
  ครั้งนี้ผมก็ผ่านแบบไม่ได้ใช้อัตลักษณ์เลย 'ขืนใช้มีหวังตาลายแน่' 

การทดสอบที่ 5 ขว้างบอล 

  และก็มาถึงการขว้างบอล ผมที่ขว้างไปแล้วไอซาว่าก็เลยบอกครั้งนี้ไม่ต้องแล้ว ผมก็เลยนั่งดูเพื่อนร่วนชั้นแต่ล่ะคนขว้าวบอลออกไป 

    “โห้!!!” คนในห้องต่างตะลึง ที่อุรารากะ ขว้างบอลได้ไร้ขีดจำกัด 

    “สุดยอด!! มีอินฟินิตี้ออกมาด้วยล่ะ”  เซโร่ ร้องลั่นออกมาเมืาอเห็นผลคะแนนของอุรารากะ 
  และแล้วก็ถึงทีของ มิโดริยะ ที่ตลอดมาไม่ยอมใช้อัตลักษณ์สักที 

    “ถ้าเป็นแบบนี้ มิโดริยะคุงจะแย่เอานะ” อีดะยืนพูดขณะมองไปที่ มิโดริยะ 

    “แหงล่ะ ก็มันเป็นพวกคนไร้อัตลักษณ์นี่น่า” บาคุโกวพูดขึ้น ทำให้ อีดะ อุรารากะ และ อาโอยาม่า ยูกะ ที่อยู่สนามสอบเดียวกับมิโดริยะงง 

    “ไร้อัตลักษณ์ นี่นายไม่รู้หรอว่าตอนสอบเค้าทำอะไรไว้น่ะ”  อีดะพูด บาตุโกวก็ทำหน้างง 

    “หา?” 

  ผมก็เริ่มสนใจเรื่องนี้แล้วสิ ถ้าบาคุโกวไม่ได้โกหก แล้วทำไม มิโดริยะถึงสอบผ่านเข้ามาได้ หรือว่า มิโดริยะ ปิดบังเรื่องที่มีอัตลักษณ์มาตลอด

แล้วมิโดริยะก็เริ่มขว้างบอลจนได้ 
    “46เมตร” เสียงเครื่องวัด ดัง ดูเหมือนมิโดริยะจะช็อคไปวูบนึงก่อนจะได้สติคืนมา 

    “ทำไมล่ะ? เมื่อกี้เราตั้งใจใช้อัตลักษณ์แล้วนี่น่า” มิโดริยะพูดผมก็เดาได้เลยว่าเป็นฝีมือของใคร 

    “ชั้นลบอัตลักษณ์ ของแกเองแหละ” ไอซาว่าที่ใช้พลัง ค่อยๆเดินเข้าไปหามิโดริยะ และใช้ผ้าจับวิลเลินลากมาหาใกล้ๆ “การสอบแบบนั้น มันไร้เหตุผลสิ้นดี ที่ปล่อยให้คนอย่างแกเข้ามาได้” 

    “ลบอัตลักษณ์ได้? ห๊ะ!! แว่นกันลมนั้น ฮีโร่ นักลบ อีเรเซอร์ เฮด!!” มิโดริยะพอเห็นหน้าไอซาว่าชัดๆแล้วก็แว่นกันลมอีก ก็เลยรู้ว่าในวงการฮีโร่ไอซาว่าเป็นใครกันแน่ 

    “เท่าที่เห็น แกยังควบคุมอัตลักษณ์ยังไม่ได้สินะ คิดจะทำให้ตัวเองหมดสภาพ แชะรอให้ใครมาช่วยอีกรึไง” ไอซาว่าพูดจ้องไปที่ตาของมิโดริยะ 

    “ผมไม่ได้ตั้งใจอย่สงนั้นนะ!!” มิโดริยะ ปฏิเสธออกมาไอซาว่าก็รัดผ้าแน่นขึ้นนิดหน่อย 

    “ไม่ว่าจะตั้งใจแบบไหนก็ตาม คนรอบข้างก็จะเข้าไปช่วยเธออยู่ดี เมื่อก่อนเองก็มีฮีโร่ที่กล้าหาญช่วยผู้คนหลายหมื่น จนเป็นตำนาน พวกแกมีความบ้าบิ่นเหมือนกัน แต่ที่ต่างกันคือ แกแค่ช่วยแค่คนเดียวก็นอนตายกลายเป็นผักไปแล้ว มิโดริยะ อิสึคุ ตัวแกในตอนนี้ ไม่สามารถเป็น ฮีโร่ได้หรอกนะ” ไอซาว่าพูด 

  ผมก็นั่งคิดมองมิโดริยะด้วยสายตาว่างเปล่า ว่ามิโดริยะเหมือนผมในอดีตเลย อยากเป็นฮีโร่แต่ไม่สามารถควบคุมพลังตัวเองได้ ต่างกันคือ ผมสูญเสียครอบครัวเพราะอัตลักษณ์หลุดการควบคุม แต่มิโดริยะ แต่บาดเจ็บสาหัสจากการยั้งพลังอัตลักษณ์ไม่ได้ 'เอาล่ะนายจะผ่านมันไปได้ยังไงขอดูหน่อยเถอะ'

    “ชั้นคืน อัตลักษณ์ให้แล้วขว้างบอลน่ะ ทำได้2ครั้ง รีบๆทำให้จบซะ” ไอซาว่าปล่อยมิโดริยะ และเดินกลับมาที่เดิม มิโดริยะก็เดินกลับไปเข้าวงกลมที่เดิน ยืนใช้ความคิดมองลูกบอลอยู่ 

  'จะเอาไงต่อล่ะ จะพ่ายแพ้อย่างมีชัย ด้วยการใช้อัตลักษณ์เต็ม100 หรือจะยอมแพ้ที่จะใช้พลังไป ขอดูหน่อยเถอะ มิโดริยะ อิสึคุ' สิ่งที่ยูคิดอยู่ในใจ 

  แล้วมิโดริยะก็เริ่มขว้างบอล เค้าใส่เต็มร้อยก็จริง แต่ใส่พลังไปที่นิ้วๆเดียวแล้วขว้างมันออกไป 
    “อาจารย์ ผมยังขยับได้อยู่ครับ” มิโดริยะพูดแล้วมองหน้าไอซาว่า 

    “ไอ้เจ้านี่/แกนี่มัน” ไอซาว่าพูดพร้อมกับยู มองมิโดริยะด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปนิดหน่อย ไอซาว่าที่มองแล้วหมดหวังในตัวมิโดริยะ ก็เริ่มพอจะเห็นแววในตัวมาบ้าง  ยูที่มองภาพทับตัวเองในอดีต มิโดริยะก็แหกมันออกและก้าวข้ามอุปสรรคของตัวเองไปได้ 

    “นี่มันหมายความว่ายังไง บอกมาให้หมดเลยนะ เดกุ!!!” บาคุโกวที่ท่าทางเหมือนโกรธจัดวิ่งเข้าไปหามิโดริยะ และจะใช้อัตลักษณ์ระเบิดอัดใส่มิโดริยะด้วย 
ไอซาว่าเห็น ก็ใช้ผ้าไปจับตัวบาคุโกวไว้และใช้พลังลบอัตลักษณ์ออก 
    “อะไรวะ ไอ้ผ้านี้ แข็งชะมัด” บาคุโกวพยายามดิ้นให้หลุดจากการจับของไอซาว่า 

    “มันเป็นผ้าใยคาบอน แบบพิเศษมีไว้เพื่อจับกุมวิลเลินน่ะ” ไอซาว่าอธิบาย พอเห็นบาคุโกวเย็นลงนิดหน่อยก็เริ่มบ่นออกมา “ให้ตายสิ ไม่ว่าหน้าไหนๆก็มีแต่เรื่อง อย่าให้ชั้นใช้อัตลักษณ์บ่อยได้มั้ย คนยิ่งตาแห้งง่ายอยู่ และมันเสียเวลามากแล้วรีบๆทดสอบต่อซะจะได้จบๆกันซะที” 

แล้วไอซาว่าก็คลายพลังออก และเดินนำไปที่จุดการทดสอบต่อไป 

การทดสอบที่ 6 ซิทอัพ 

  ครั้งนี้ทุกคนก็ทำได้เรื่อยๆล่ะนะเว้นมิโดริยะที่ทรมานจากความเจ็บที่นิ้วของตัวเอง 

การทดสอบที่ 7 วัดความอ่อนตัว 

  ครั้งนี้พวกผู้หญิงจะได้เปรียบหน่อยๆ แต่ส่วนใหญ่ก็ถือว่าใช้ได้ 

การทดสอบที่ 8 วิ่งมาราธอน 

  และก็มาถึงการทดสอบสุดท้าย วิ่งมาราธอน อีดะยังคงทำได้ดีที่สุดในการวิ่งและคนอื่นก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่ดี เว้นมิโดริยะไว้คนนึง 

พอการสอบจบลง ไอซาว่าก็ประกาศผลคะแนนออกมาให้ดู 

ที่1 ยาโอโยโรสุ โมโมะ 
ที่2 โทโดโรกิ โชโตะ 
ที่3 บาคุโกว คัตสึกิ 
ที่4 ฮิเดมูระ ยู 
ที่5 อีดะ เทนยะ 
.
.
.
.
ที่21 มิโดริยะ อิสึคุ 

    “แล้วก็ที่ว่าจะไล่ออกน่ะ โกหกนะ”  ไอซาว่าพูด ทำให้นัดเรียนสตั้นไปพักนึง “มีแต่ต้องทำแบบนี้ พวกเธอถึงจะแสดงพลังออกมาได้สูงที่สุด” 

  มิโดริยะเหมือนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง อย่างโล่งอกเมื่อรผุ้ว่าไม่โดนไล่ออกแล้ว 

    “วันนี้พอแค่นี้แหละ กลับไปที่ห้องเรียน จะมีเอกสารประกอบการเรียนวางไว้อยู่ เอาไปอ่านผ่านๆตาซะ” แล้วไอซาว่าก็เดินจากไปทิ้งพวกนักเรียนยืนงงกันอยู่อย่างงั้น แต่ก่อนไป “มิโดริยะ เอานี่ไปให้ คุณยายที่ห้องพยาบาลรักษาซะนะ” ยื่นเอกสารรับการรักษาที่ห้องพยาบาลให้แล้วก็เดินไปต่อ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 241 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67 ความคิดเห็น

  1. #12 ????????????????????????? (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 14:37

    ชอบบบบบบบ


    #12
    0