MyHero นายแผ่นดินไหว

ตอนที่ 7 : ตอน การฝึกต่อสู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,886
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 256 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

ตอนที่ 6 การฝึกต่อสู้


หลังจากจบการทดสอบ วันถัดมาก็เป็นวันเรียนจริงกัน 

  ชั่วโมงในช่วงเช้าจะเป็นการเรียนแบบปรกติธรรมดา เช่น ภาษาญี่ปุ่น ภาษาอังกฤษ คณิตศาสตร์ ประวัติศาสตร์

    “ยูคุง ตอบข้อนี้ได้รึเปล่าจ๊ะ ถ้าตอบไม่ได้มีบทลงโทษน่า”  มิดไนท์มาสอนในคาบของ คณิตศาสตร์

  พอผมได้ยินถึงบทลงโทษ ก็รีบลุกไปแก้โจทย์ทันทีอย่างถูกต้องและครบถ้วน เพราะไม่อยากโดนลงโทษอย่าง18+ของมิดไนท์ 'ถ้าเคยเห็นของจริงแล้วจะรู้สึกไม่อยากโดนทันที' 

    “แหม่ แกล้งตอบผิดหน่อยก็ไม่ได้”  แล้วพวกคนในห้องก็เริ่มสงสัยกันแล้วทำไม ยู ถึงดูสนิทกับพวกครูที่ยูเอย์นี่ดีจัง ไม่ว่าครูคนไหนต่างก็เรียกชื่อจริงของยูทั้งนั้น แถมทำตัวสนิทกันอีกต่างหาก แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าที่จะถาม 

  คาบภาษาอังกฤษ รับผิดชอบโดย พรีเซ็นไมล์ 
เป็นการสอนที่น่าเบื่อเกินกว่าที่คนในห้องจะทนกันไหนมีหลายคนที่ไม่ค่อยสนใจในการเรียนวิชาปรกติเลยในแต่ละคาบ แต่วิชานี่เป็นพิเศษเพราะไม่ได้มีอะไรน่าสนใจเลย 'อย่างคณิตยังพอว่าเพราะมิดไนท์มาสอน//คามินาริ' 
จนหมดเวลาและพักกลางวัน 

    “ลันช์รัช กิวด้ง ใหญ่พิเศษ เพิ่มเนื้อไปอีก2เท่าด้วย”  ผมไม่รอช้าตรงไปที่โรงอาหารอย่างรวดเร็วเมื่อจบคาบเรียน สั้งอาหารเสร็จก็มานั่งที่โต๊ะที่อยู่ใกล้ที่สุด  

    “นี่ พวกเราขอนั่งด้วยคนได้มั้ย” พอกำลังจะกิน อุรารากะก็ทักขึ้นมาขอนั่งร่วมโต๊ะด้วยคนพร้อมกับอีดะและมิโดริยะ 

    “อ่า ได้สิ” แล้วก็ลงมือกินกิวด้งใหญ่พิเศษตรงหน้าต่อ 

    “กินเยอะจังนะ ฮิเดมูระคุง”  อุรารากะเห็นปริมาณของกิวด้งของยู ก็พูดออกมา แล้วทำท่าเหมือนอิ่มแทน ก่อนที่จะเริ่มกินของตัวเองบ้าง 
  และก็กินกันไปเรื่อยๆ ผมก็คอยนั่งฟังบทสนทนาของพวกมิโดริยะไปจนทุกคนกินอิ่มกันหมด  'ยูคุงเอง ก็ควรมีช่วงเวลาวัยรุ่นที่ดีๆเหมือนกันนะ' คำพูดของน้า นานาโกะ ที่นึกได้ขณะกินอาหาร 


  สิ้นสุดพักกลางวัน ต่อไปในคาบบ่ายก็เป็นชั่วโมงที่ทุกคนรอคอย 

  วิชา พื้นฐานฮีโร่  รับผิดชอบโดย อีเรเซอร์ เฮด/ออลไมท์  แต่วันแรกนี้ คนรับผิดชอบการสอนคือ ออลไมท์ 

    “ชั้น!!!! เข้าประตูแบบคนปรกติแล้ว!!!!!!”  ออลไมท์พูดแล้วเปิดประตูเดินเข้ามา 'แสดงว่าที่ผ่านมา เปิดแล้วพังมันตลอดเลยสินะ' ยูคิดเล่นๆในใจ 

    “นั่นมันชุดสมัย ซิวเวอร์เอจนี่” อาซุย สึยุ อัตลักษณ์ กบ พูดแล้วมองออลไมท์อย่างตื่นเต้น 
 
    “ชั้นจะมาสอนในคาบ พื้นฐานฮีโร่ เป็นการฝึกหลายๆด้านเพื่อมาเป็นรากฐานสำหรับการเป็นฮีโร่ แถมหน่วยกิตวิชานี้ก็ เยอะที่สุดด้วยนะ งั้นมาเริ่มกันเลยดีกว่า การฝึกวันนี้คือ การฝึกต่อสู้!!!” ออลไมท์พูดแล้วชูป้ายที่เขียนว่า BATTLE  และชี้ไปที่กำแพง “อย่าลืมมารับสิ่งนี้ด้วยล่ะ ข้อมูลอัตลักษณ์และใบคำร้องที่ส่งมานั้น ทั้งหมดก็เพื่อนำมาสร้างคอมตูมให้พวกเธอยังไงล่ะ!!” 

    “โอ้ว!!!!” เหล่านักเรียนต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ 

    “เปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว ไปเจอกันที่สนามเบต้านะ” แล้วออลไมท์ก็เดินออหจากห้องไป นักเรียนทุกคนต่างพากันไปหยิบกล่องคอสตูมของตัวเองมา แล้วไปเปลี่ยน 

  คนที่เปลี่ยนเสร็จแล้วต่างพากันเดินไปที่สนามเบต้า ตามที่ออลไมท์บอก ทุกๆคนลอดผ่านอุโมงทางเข้าไปหาออลไมท์ที่ยืนรอรับอยู่เผยให้เห็นตอสตูมของแต่ละคน ออลไมท์ก็มองคอสตูมขอฝพวกนักเรียนแล้วพยักหน้า 

    “รูปลักษณ์ ภายนอกเองก็สำคัญเช่นกัน จงรู้ไว้ตั้งแต่วันนี้ไปพวกเธอก็คือ ฮีโร่” แล้วออลไมท์ก็มองนักเรียนทุกคนเรียงกันไป “เจ๋งไปเลยน่า เท่สุดๆไปเลยทุกคน” 
  และคนสุกท้ายที่ออกมาคือ มิโดริยะ ออลไมท์ก็มองไปที่มิโดริยะ แล้วเหมือนจำกลั้นขำไว้ เพราะชุดของมิโดริยะถอดแบบมาจากออลไมท์ 

    “โอ้ว เท่ไปเลยนี่น่า ฮิเดมูระ” คามินาริเดินเข้ามาชมเรื่องคอสตูม 

    “นายออกแบบเองหรอ สุดยอด” คิริชิม่า พูดมองรอบๆตัวผม แล้วออลไมท์ก็เริ่มที่จะ อธิบายเนื้อหาการสอนต่อ 

    “มาเริ่มกันเลยมั้ย พวกไข่ทั้งหลาย” ออลไมท์กวาดสายตาเช็คว่ามาครบทุกคนรึยัง “เอาล่ะ ได้เวลาที่จะฝึกต่อสู้กันแล้ว” 
  ออลไมท์พูด อีดะในชถดคอสตูมก็ยกมือถาม 'ใช่ชุดแล้วแทบจำไม่ได้เลยแหะเพราะหน้ากากหรอ?' 
    “มีคำถามครับ ที่นี่เป็นสนามฝึกเหมือนตอนสอบเข้า จะให้เราต่อสู้ในเมืองเหมือนเดิมหรอครับ” 

    “ไม่ล่ะ เราจะผ่าไปอีก 2ก้าว การปราบวิลเลิน ส่วนใหญ่ทำในที่โล่งแต้งก็จริง ในความจริงแล้ววิลเลินมักก่อคดีกันในตัวอาคารมากกว่า ควบคุมตัว กักขัง การค้าขายผิดกฏหมาย ในสังกมที่เต็มไปด้วยฮีโร่ วิลเลินที่ฉลาด จะหลบซ่อนอยู่ในเงามืด จากนี้จะให้พวกเธอจับทีมต่อสู้กันแบบ2ต่อ2 โดยแย่งเป็น วิลเลินและฮีโร่” ออลไมท์พูด อาซุย ก็เอานิ้วจิ้มคางสงสัย 

    “ไม่ฝึกพื้นฐานก่อนหรอคะ” อาซุยถามมองหน้สออลไมท์ 

    “นี่คือ การต่อสู้เพื่อให้รู้ถึงพื้นฐานยังไงล่ะ เพียงแต่คราวนี้มันยากกว่าเพราะไม่มีหุ่นยนต์ให้ทำลายแล้วจบเลย” 

    “แล้วจะตัดสินแพ้ชนะยังไงคะ?” ยาโอโยโรสุ พูดถาม 

    “ซัดให้ปลิวเลยได้รึเปล่า” ตามด้วยบาคุโกว  บาคุโกวพูดคามินาริก็มองด้วยสายตาแบบ นี่จะซัดให้ปลิวอย่างเดียวเลยสินะ

    “จะคัดชื่อออก เหมือนอาจารย์ไอซาว่ารึเปล่าคะ” อุรารากะ ถามเสียงหล้าๆกลัว 

    “จะคัดทีมกันยังไงครับ” อีดะถาม 

    “ผ้าคลุมชั้น สวยดีใช่มั้ยล่ะ” อาโอยาม่า พูดอะไรไม่เกี่ยวกับการสอน 

  ออลไมท์ก็รับมือกับคำถามไม่ทันจักหยิบ โพยขึ้นมาอ่านและอธิบายกันจนทุกคนเข้าใจ 

และแล้วออลไมท์ก็ให้จับ ฉลากหาคู่ทีม 

A มิโดริยะ / อุรารากะ 
B โซจิ / โทโดโรกิ 
C มิเนตะ / ยาโอโยโรสุ 
D บาคุโกว / อีดะ 
E อาชิโด้ / อาโอยาม่า 
F โกดะ / ซาโต้ 
G คามินาริ / จิโร่ 
H โทโคยามิ / อาซุย 
I โอจิโร่ / ฮางาคุเระ 
J เซโร่ / คิริชิม่า 
X ยู 

  แบ่งทีมเสร็จออลไมท์ก็เริ่มการจับคู่และอธบายเกี่ยวกับคนที่เป็นเศษเกินอย่างยู 

    “หนุ่มน้อยยู คือทีมX ในกล่องมีจะมีบอลเหมือนกัน2ลูกอยู่แล้ว แต่ในกรณีที่ทีมXเจอทีมX คนที่จะสู้กับหนุ่มน้อยยูคือชั้น แต่ถ้าเจอทีมอื่น ทีมนั้นต้องสู้2รองกับทีมปรกติและทีมX” ออลไมท์อธิบายทุกคนก็เข้าใจแล้ว ออลไมท์ก็เริ่มจับทีมที่จะได้สู้ทีมแรกคือ “คนที่ได้สู้คนแรกคือ D VS A” Dทีมเป็นวิลเลิน Aทีมเป็นฮีโร่ ยูมองแล้วรู้สึกเหมือนมันเหมาะแปลกๆ 

  'สองคนนั้นเหมือจะมีเรื่องบาดหมางกันด้วนน แบบนี้จะไม่เป็นไรแน่หรอ' ยูคิดในใจมองไปที่บาตุโกวสลับกัยมิโดริยะ 

  แล้วนักเรียนกับออลไมท์ก็ไปดูกันที่ห้องมอนิเตอร์ 
  คู่ที่1ผ่านไปอย่างดุเดือด โดยชัยชนะเป็นของฮีโร่ทีม แต่ก็เป็นทีมที่บาดเจ็บที่สุดโดยเฉพาะ มิโดริยะที่เอาตัวไปรับระเบิดของบาคุโกวแบบเต็มๆ จนโดนหามไปห้องพยาบาล 
และก็ผ่านไปเรื่อยๆจนในที่สุด ออลไมท์ก็จับได้ทีมX 

    “เอาล่ะ ทีมที่โชคร้ายได้เจอกับหนุ่มน้อยยูก็คือ” ออลไมท์ล้วงมือไปในกล่องอีกใบเพื่อจับคู่ ปรากฏลูกบอลที่จับได้ เป็นลูกบอลสีทองแสดงถึงความเป็นทีมX “คนที่โชคร้าย … ชั้นไงล่ะ” 

  ผมก็มองออลไมท์ด้วยสายตาจริงจัง 'ถึงจะบาดเจ็บหนักแต่ผมไม่ออมมือให้หรอกนะ'  แล้วออลไมท์ก็บอกให้ผมไปรอในตัวอาคารก่อน5นาที เพราะผมเป็นวิลเลินทีม 

ในห้องมอนิเตอร์ 

    “นี่ คิดว่าออลไมท์หรือ ฮิเดมูระ ใครจะชนะหรอ” คิริชิม่าพูดมองจอมอนิเตอร์ 

    “พูดอะไรน่ะ มันก็ต้องออลไมท์อยู่แล้วเซ่” คามินาริพูดต่อ 

    “แต่ออลไมท์ บอกว่าคนที่เจอกับฮิเดมูระจังเป็นผู้โชคร้ายนะ” อาซุยนิ้วจิ้มคางมองดูจอมอนิเตอร์ที่ขึ้นภาพ ของยูที่กำลังเตรียมตัวอยู่ 

    “โอ้ะ ผ้าที่พันแขนขวาไว้เหมือนของอาจารย์ไอซาว่าเลยอ่ะ” เซโร่พูดแล้วชี้ให้ทุกคนเห็น 

    “สไตล์ การต่อสู้ของฮิเดมูระคุงจะเป็นแบบไหนกันน่า”  ฮากาคุเระพูดด้วยท่าทางตื่นเต้น ถึงจะมองไม่เห็นก็เถอะ 

ที่ตึก ที่เป็นฐานของทีมวิลเลิน 

    “ออลไมท์จะเข้ามาได้2ทาง คือประตูกับหน้าต่าง การที่จะชนะไม่ใช่เรื่องง่ายแต่ไม่ใช่ว่าชนะไม่ได้ ต้องหาวิธี”  ขณะกำลังคิดหาวิธี เสียงสัญญาณเริ่มก็ดังขึ้น ยูก็ลุกขึ้นเอาอุปกรณ์เสริมมาใส่ไว้ที่ปลายผ้าจับกุมวินเลิน เป็นหัวลูกตุ้มเหล็ก 

    “ชั้นมาแล้ว!!!!  สแมช!!!” เสียงออลไมท์ดังขึ้นและ พังหน้าต่างพุ่งเข้ามา 

    “คิดไว้แล้วต้องมาทางนี้” จากนั้นก็สั่นแขนซ้ายรอไว้เพื่อที่จะได้ใช้งานถุงมือที่ใส่ไว้ที่แขนซ้าย เป็นเหมือนปืนอัดอากาศที่เก็บพลังจากการสั่นของแขน ยิ่งสั่นมากยิ่งแรง 

แล้วออลไมท์ก็ไม่รอช้ารีบพุ่งไปทางหัวรบนิวเคลียร์ทันที 

    “ไม่ยอมให้ทำหรอก” เอามือทาบพื้นใช้แรงสั่นสะเทือนทำให้พื้นที่ออลไมท์ยืนอยู่ถล่มแล้วร่วงลงไป 

    “ดูเหมือนถ้าไม่จัดการเธอก็คงไม่จบสินะ”  ออลไมท์ที่คิดว่ายูจะกลับไปคุ้มกันนิวเคลีนร์และรอยื่อเวลาไว้ แล้วจะกระโดกลับขึ้นไปแต่ออลไมท์คิดผิด 
ยูกระโดตามออลไมท์ลงมาจากนั้น ก็พยายามเอาผ้าจับกุมวิลเลินมัดออลไมท์ไว้ 

    “ไม่เลวนี่ แต่ว่ายังอ่อนหัด” ออลไมทผ์หลุดจากการจับกุมได้อย่างง่ายดาย 

    “ผมไม่ได้หวังสิ่งนั้นอยู่แล้ว!!!” ยูใช้ตังหวะที่ออลไมท์เผลอเข้าประชิดและเอามือซ้ายไปทาบไว้กับลำตัว “แค่นี้ไม่เจ็บหรอกครับ อิมแพ็ค!!!” 
  ใช้แรงที่เก็บสะสมไว้ยิงเข้าใส่สีข้างออลไมท์เต็มๆจนกระเด็บไปชนกำแพงข้างๆ 

    “สุดยอดจริงๆ แข็งแกร่งจริงๆน่าหนุ่มน้อยยู” ออลไมท์ลุกขึ้นปัดฝุ้นออก จ้องมาที่ยู 

    “ผมเป็นวิลเลินอยู่สินะตอนนี้” จู่ยูก็พูดขึ้น ออลไมท์ก็พยักหน้าให้ “งั้นมาระเบิดตายไปพร้อมกันเถอะครับ” จากนั้นยูก็ยกแขนทั้ง2ข้าง กระแทกกับอากาศจนเกิดเป็นรอยร้าวขึ้นรอบๆตึกและบริเวณมือของยู 

    “แย่ล่ะ” ออลไมท์พูดก่อนที่ตึกจะบิดเบี้ยวผิดรูปและถล่มลงมา 

  พวกนักเรียน ที่มองอยู่ที่ห้องมอนิเตอร์ต่างก็ตกใจกับการกระทำของยูก่อนที่ภาพทั้งหมดถูกตัดไป และได้นินเสียงออลไมท์บอกว่า ทีมวิลเลินชนะ 

ทางฝั่งซากตึกที่ยูถล่ม 

    “ตั้งใจแบบนี่ไว้แต่ปรกแล้วหรอหนุ่มน้อยยู” ออลไมท์พูดนั่งอยู่บนซากตึกที่ถล่มกับยู 

    “ครับอยากจะลองสู้กับแผลทางใจดูสักครั้งนึก ถ้าเป็นคนอื่นผมไม่ยอมถล่มตึกแน่ แต่เพราะเป็นคุณผมถึงทำ” ยูพูดนึกถึงเมื่อครู่ที่มือสั่นก่อนที่จะใช้พลังถล่มตึก และภาพเกี่ยวกับเหตุการณ์ในวันนั้นผุดขึ้นมา

    “เอาล่ะกลับไปที่ห้องเรียนแล้วไปเปลี่ยนชุดเถอะ ยังเหลือคาบสุดท้ายที่ต้องเรียนอยู่ เดียวชั้นไปแจ้งนักเรียนคนอื่นและหนุ่มน้อยมิโดริยะก่อน” ออลไมท์พูดแล้ววิ่งไปเร็วมาก 'จะรีบอะไรขนาดนั้น' 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 256 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67 ความคิดเห็น

  1. #13 kritnazi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 18:50
    gyu ใช้เรียกวัวเป็นๆ niku ใช้เรีกเนื้อวัวดังนั้นมันควรเป็นนิคุด้งบุริ จะแปลว่าข้าวหน้าเนื้อ
    #13
    2
    • #13-1 MomoMos Kung(จากตอนที่ 7)
      26 มีนาคม 2562 / 02:59
      คุณเคนสั่งในร้านอาหารว่า นิคุด้งบุริ รึเปล่าล่ะครับ ผมไม่เคยครับ เพราะในเมนูมันเขียนว่า GYUDON ที่ผมจะใช้กิวด้งจึงไม่แปลกเพราะเค้าใช้กันทั่วบ้านทั่วเมือง
      #13-1
    • #13-2 青空(จากตอนที่ 7)
      1 เมษายน 2562 / 20:00
      nikuแปบว่าเนื้อ จะเป็นเนื้ออะไรก็ได้ 🐷 🐔 ???? 🐑 ไม่ใช่แค่ 🐄
      เนื้อวัวคือgyuniku เลยเป็นgyudon
      หมูคือbutaniku ซึ่งbutaอ่านได้อีกแบบว่าton เลยกลายเป็นtondon
      #13-2