ชะตารักนางเซียน ภาคปลาย

ตอนที่ 4 : บทที่1 เหม่ยจินตัวน้อยออกเดินทาง2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

“เห้ย!! เกิดอะไรขึ้นกับห้องของข้า พวกเจ้าต้องรับผิดชอบด้วยนะ” เสียงเสี่ยวเอ้อร์ที่มาส่งอาหารดังขึ้น มันหอบถาดใหญ่ขึ้นมาก่อนจะเริ่มโวยวาย

“วางอาหารก่อนเถอะพี่ชาย นี่ค่าซ่อม ข้าขออภัยด้วย” เหม่ยจินรีบยิ้มก่อนจะเข้าไปยัดเงินใส่มือเสี่ยวเอ้อร์คนนั้นก่อนจะรับถาดอาหารมาแล้วรีบไล่เขาออกไป

“นายน้อย ...ท่านน่าจะให้ข้าจัดการ” หว้าอูรีบมารับถาดไม้จากเหม่ยจิน เขานิ่วหน้าเล็กน้อยเพราะถาดอาหารค่อนข้างหนัก

‘ให้ท่านจัดการส่งเขาไปลงหลุมน่ะสิไม่ว่า...’ เหม่ยจินได้แต่ยิ้มแหยๆแล้วนั่งรอกินอาหาร กลายเป็นว่าสองหนุ่มกำลังนั่งกินอาหารเช้าโดยที่ห้องพักเปิดโล่งให้ผู้คนมองเห็นด้านในได้ชัดเจน ราวกับจุดชมวิวเลยทีเดียว

“วันนี้เข้าไปในเมือง แยกกันหาข่าวเหมือนเดิมนะขอรับท่านลุง” เหม่ยจินพูดหน้านิ่งๆ เวลานี้เขาสวมหมวกมุ้งสีขาวเหมือนกับชาวยุทธ์ทั่วไปแล้ว ประเดี๋ยวจะมีปัญหาเสียก่อนจะได้ตามหาท่านแม่น่ะสิ

“ขอรับ...หลังจากได้โรงเตี้ยมแล้วค่อย...นายน้อย..นาย...น้อย” หว้าอูได้แต่ยกมือขึ้นพร้อมกับเรียกนายน้อยด้วยเสียงแผ่วเบา

ข่าวว่าหมอเทวดาเหมยฮวาเป็นวิชาตัวเบาขั้นสูง เพราะฉะนั้นลูกชายของนางเองก็ไม่ต่างกันถ้าให้เทียบกับองครักษ์เงาอย่างเขาแล้ว...นายน้อยยังเหนือกว่าเสียอีก

“นายหญิง...หมอเทวดา วิชาล้ำเลิศทั้งบุ๋นบู๊” หว้าอูทบทวนชื่อเสียงของเหมยฮวา

เพราะถ้าพระนางกลับมาเกิดอีกครา อย่างไรก็ต้องมีวิชาหมอล้ำเลิศ วิชาบู๊สุดโก่ง เมื่อทบทวนเรียบร้อยเขาก็เร้นกายตามนายน้อยไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเลือกสักเส้นทางเพื่อติดตามข่าวคราว

3วัน

3เดือน

3ปี

กว่า3ปีตั้งแต่มาถึงแผ่นดินเล็ก เหม่ยจินติดตามข่าวหมอเทวดาทุกๆคนและเข้าหาเพื่อทดลองดูว่าใช่ท่านแม่ของตนหรือไม่ ปรากฏว่าไม่มีใครที่มีลักษณะพิเศษอย่างเวทย์มิติสักคน

แต่ถึงแม้เขาไม่ได้ประกาศตัวว่าเป็นใคร ท่านแม่ก็คงจะจำเขาได้ในทันทีสิ เพราะเขาหน้าเหมือนท่านพ่อราวกับแกะออกมาจากพิมพ์เดียวกัน

ตอนยังเด็กเขายังเคยสงสัยว่า‘เหตุใดลูกบุญธรรมเช่นข้า จึงหน้าตาเหมือนท่านลุงเขยปานนี้’ ถึงว่าล่ะ ช่วงที่โตมาทุกคนจึงทำท่าเหมือนกับเขาเป็นลูกแท้ๆของท่านพ่อขนาดจะมอบตำแหน่งท่านอ๋องให้สืบต่อเลยเชียว

แต่เพราะเขารู้สึกว่ามันเป็นการข้ามหน้าพี่ชาย ถึงได้ออกจากวังของท่านลุงเขยมาใช้ชีวิตที่ร้านชายาสวรรค์

“ไม่เจอเลยเหรอ?” ท่านลุงหว้าอู หรือก็คือองครักษ์ประจำกายเหม่ยจิน เป็นคนเดียวที่เขาไว้ใจเรื่องท่านแม่ เพราะท่านลุงมักจะเล่าเรื่องราวเก่าๆสมัยท่านแม่เจอกับท่านพ่อให้เขาฟังเสมอ

ท่านแม่เป็นเพียงหญิงสามัญชนที่หน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่หากแต่มีสเน่ห์และพิชิตใจท่านพ่อได้ในที่สุดกระทั่งได้ตบแต่งกัน แต่สำหรับตัวเขา ท่านแม่นั้นงามเลิศหาใครเทียม

“ไม่เลยขอรับ ในแผ่นดินเล็กนี้เหลือเพียงที่เดียวที่เป็นความลับในแคว้นต้าหง ที่นั่นถูกเรียกว่าเขาเซียน ลึกลับไร้ผู้รู้จักเส้นทาง...แต่หากเป็นผู้มีตบะเซียนเช่นนายน้อยอาจจะพบเจอได้ขอรับ”

หว้าอูเอ่ยเล่าตำนานที่ได้ยินผ่านหูมาจากเหล่านักเล่านิทาน แต่แม้จะสืบอย่างไรก็หาไม่ได้ว่าภูเขาที่ว่าอยู่ที่ใด

“อะไรกัน? เช่นนั้นมีเพียงข้าที่จะขึ้นไปได้น่ะสิ...เอาอย่างนี้ ถ้าข้าเจอข้าจะลงมาบอกท่านลุงก่อน จากนั้นค่อยขึ้นไปตามหาท่านแม่ดีหรือไม่”

เหม่ยจินยิ้มร่าเริงเมื่อรู้สึกเหมือนเริ่มเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์แล้ว ท่านแม่เป็นเซียนดังนั้นถ้ามีเขาแห่งเซียนอยู่ ท่านแม่จะต้องอยู่ที่นั่นแน่ๆ

“แต่มันลึกลับเหลือเกิน อย่าไปเลยขอรับนายน้อย...เรากลับไปหาท่านอ๋องเถิดขอรับ ตอนนี้ท่านอ๋องน้อย(พี่ชายใหญ่) เพิ่งขับไล่ผู้รุกรานได้สำเร็จ ตอนนี้กำลังจะถูกแต่งตั้งเป็นท่านอ๋องแล้ว ...ถึงท่านอ๋องน้อย(เหม่ยจิน) กลับไปอยู่กับท่านอ๋อง ก็ไม่มีใครมาว่าอันใดได้อีกแล้วขอรับ” หว้าอูพยายามเกลี้ยกล่อมเต็มที่

“ท่านพ่องั้นหรือ? ท่านพ่อทรงเป็นคนดี แต่หากเป็นคนดีจริงเหตุใดท่านแม่จึงต้องหนีเล่า?” เหม่ยจินแค่นยิ้ม

“หากขอเวลาอยู่กับข้า เพียง20ปีก็มากเกินพอแล้วล่ะ ท่านแม่ต่างหากที่แทบไม่มีเวลาอยู่กับข้าสักนิด ฮึ่ก...” เหม่ยจินกลั้นสะอื้นไว้เต็มที่ ดวงตาแดงก่ำด้วยความเจ็บปวดหัวใจแสนสาหัส

“...ขออภัยที่พูดขึ้นมาขอรับ แต่อาการท่านอ๋องไม่ดีนัก...” หว้าอูคุกเข่าลงตาแดงก่ำไม่ต่างกัน

“ท่านอ๋องจะไม่ไหวแล้วนะขอรับ!” หว้าอูแทบจะตะโกนออกมาอย่างอดกลั้นไม่อยู่ แม้ละทิ้งออกมาแล้ว ข่าวคราวของฟางอ๋องเขาก็ยังติดตามอยู่

“เอาล่ะ ข้าขอหาภูเขาลูกนั้นให้เจอเสียก่อน...ถ้าหากไม่พบท่านแม่ ข้าจะกลับไป...” เหม่ยจินตาแดงเมื่อนึกถึงตรงนี้

‘แล้วข้าล่ะ? ข้าได้บอกลาท่านแม่ก่อนที่ท่านจะสิ้นใจหรือไม่?’

 

 

...

ซื้อนิยายคลิก!!!

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคต้น

 

นิยาย ตำนานรักดอกเหมย ภาคปลาย ท่านหมอเซียนบุตรชายท่านมาตามหาแล้วขอรับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น