เปาชิงเทียน ตอน ตำนานศึกเทียนหมาง

ตอนที่ 2 : บทนำ หายนะที่ถูกปลดผนึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,034
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    15 ก.ย. 57


บทนำ

สมัยราชวงศ์ซ่ง  ปี 1034 รัฐหลู่

            เร็วๆเข้า ขนไปทางน้านนนน รีบเข้าร้อนจะตายชักหัวหน้าคนงานแผดเสียงสั่งลูกน้องเกือบร้อย ขุดดินก่อสร้างจวนท่านขุนนางใหญ่ ท่ามกลางความร้อนระอุของแสงอาทิตย์ยามเที่ยง ที่ร้ายกว่านั้นภายในหนึ่งร้อยลี้ไม่มีต้นไม้เพียงต้น ขณะที่คนงานชายเปลือยท่อนบนอาบเหงื่อต่างน้ำอยู่นั้น ชายผู้หนึ่งในชุดบัณฑิตยืนตระง่านเหนือคนงานบนร้านไม้ไผ่ มือซ้ายถือแท่นอะไรบ้างอย่าง บนนั้นยังมีไม้ประหลาดลักษณะคล้ายช้อนวางอยู่ มือขวาก็ง่วนกลิ้งๆเจ้าช้อนนั้น กลิ้งจนได้ที่ ก็ร้องอ่า ออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม ประกายตาแวววับ

            เรียนใต้เท้า ข้าน้อยตะเวนทั่วสองรัฐ มีแต่ที่นี่แหละขอรับที่ฮวงจุ้ยประเสริฐสุด ใต้เท้าสร้างจวนเสริมบารมีที่นี่ รับรองขอรับ ตระกูลท่านจะอยู่ร่มเย็นเป็นหมื่นๆปีที่แท้บุรุษชุดบัณฑิตก็คือหมอตรวจชะตา และตอนนี้กำลังส่งเสียงแหลมประจบสอพลอท่านใต้เท้า ที่นั่งยิ้มกริ่มภูมิใจในบ้านที่ยังไม่มีแม้แต่เสาของตัวเอง

            ใต้เท้าๆขอรับชายหนวดดำชุดน้ำเงินที่เหมือนจะเป็นพ่อบ้านใหญ่ตะโกนโหวกเหวกมาแต่ไกล แถมทำหน้ายุ่งๆอีกด้วย

            เมื่อครู่พวกเรากำลังชุดดินกันอยู่ ขุดเจอสิ่งๆหนึ่งขอรับท่านพ่อบ้านรีบรายงานต่อทันทีเมื่อมาถึงหน้าเจ้านาย

            เป็นสิ่งใดเล่าใต้เท้าถามด้วยความตระหนกระคนตื่นเต้น

            เป็นแท่นหินสลักขอรับ

            ตอนนี้พวกคนงานถือโอกาสอู้งานชั่วคราวมาล้อมแท่นขุดดินที่เจอหินสลักประหลาด ก้มๆเงยๆอยู่กลางหลุมคือท่านหมอ(ดู)ที่กำลังปัดดูลายอักษรบนแท่นหินที่กว้างกว่าสองเมตรยาวเกือบสองช่วงตัวคน

            ดูจากตัวอักษรแล้วยังเป็นแบบ*เสี่ยวจ้าวอยู่ ข้าน้อยคิดว่าน่าจะเป็นของสมัยฉินขอรับ

            ถ้าเช่นนั้นแล้วจนบัดนี้ก็กว่าพันปีแล้วน่ะสิตาเล็กๆของใต้เท้าเบิ่งสุดเหยียด จมูกบานเล็กน้อย บอกได้ถึงอารมณ์ตื่นเต้นเต็มที่

            แดดจ้าบัดนี้กลับมีเมฆทึบมาบดบัง แต่ลมแรงชั่ววูบกลับพัดดินทรายที่ปกปิดตัวอักษรส่วนที่เหลือจนหมด  ท่านหมอก้มลงดูแผ่นหินอีกครั้งต้องร้องอ๊ากรีบชวนให้ท่านใต้เท้าอ่าน

            หนึ่งผู้ครอบครองเทียนหมาง หนึ่งบุรุษเหนือใต้หล้า นับพันหมื่นปีทิวา คือหนึ่งราชาชั่วกัปกัลป์”

            เทียนหมางเป็นคำๆเดียวในใจของทุกคน ณ ที่นั้น

โชคชะตา หายนะที่ฝังผนึกหลายพันปีกำลังถูกรื้อฟื้นมาโลดแล่นบนยุทธภพอีกครั้ง .....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

38 ความคิดเห็น

  1. #32 1964 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 04:13
    ขอบคุณค่ะที่ให้ความรู้ปิดท้ายบทเป็นสาระน่าสนใจมากค่ะ ขอสารภาพไปเปิดดูยูทุปเรื่องตามแอดฯ ที่ให้มาสนุกดีค่ะมีชันสูตรแบบนิติเวชด้วยสมัยใหม่มากจ๊าบจริงๆค่ะ
    #32
    0