[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 7 : Chapter : 7 ฟามใกล้ชิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,380
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,125 ครั้ง
    14 ก.ย. 63






ตุ้บ

 

เวลาทุ่มเศษที่บ้านเงียบสนิท เสียงหมวกกันน๊อคถูกโยนลงบนโซฟาลวกๆก่อนที่เจ้าของบ้านจะตรงไปทิ้งกายนั่งลงบนโซฟา ตอนนี้บ้านทั้งหลังที่เคยมีแต่เสียงเจี๊ยวจ๊าวเงียบกว่าเดิมมาก และชานยอลนึกอยากจะขอบใจคริสที่พาไอ้พวกแก๊งเด็กแสบออกไปกินเหล้าข้างนอกทำให้เขาได้มีเวลาพักผ่อนและได้สัมผัสคำว่าบ้านแบบที่เป็นบ้านจริงๆไม่ใช่สำนักงาน
 

“บี๋ มานวดขาดิ” ขายาวๆถูกยกขึ้นพาดบนโต๊ะกระจกด้วยท่าทางวางมาด ชานยอลพยายามใช้ปลายเท้าเขี่ยสมุดเงินกู้ให้พ้นทางก่อนที่จะโน้มตัวไปหยิบเอาที่เขี่ยบุหรี่มาวางไว้ข้างตัว เขาหยิบเอาซองมาโบโรในกระเป๋าขึ้นมาจุดสูบพร้อมกับปล่อยตัวเองให้ผ่อนคลายช้าๆหลังจากที่ทนเมื่อยกับการขับรถโดยมีคนนั่งอยู่ข้างหน้ามานาน
 

“มาถึงก็ใช้ เฮียเห็นไหมเนี่ยจานข้าววางเต็มโต๊ะเนี่ย” คนตัวเล็กทำหน้ามุ่ยหน้าพลางเดินไปเก็บเอาจานข้าวที่พวกเซลล์กินทิ้งไปเก็บในครัวก่อนที่จะหยิบขวดน้ำเปล่าและเป๊บซี่ออกมาจากตู้เย็นนำไปวางไว้ที่โต๊ะ แบคฮยอนรู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อยที่มาถึงก็ถูกใช้งานเลยทั้งๆที่เขาก็ออกไปทำงานเหนื่อยเหมือนกัน
 

“จะทำก็ทำไปสิ ไม่ต้องพูด”
 

“ไม่พูดได้ไงก็เฮียใช้หนู แล้วจานมันก็กองอยู่เต็มหน้าเนี่ย”
 

“เออ มึงจะทำอะไรก็ทำ ทำเสร็จแล้วก็มานวดให้หน่อย วันนี้อุตส่าห์ซื้อของให้กิน อย่าพูดมาก มานวดด้วย” ชานยอลตบโซฟาที่นั่งข้างตัวเป็นเชิงบอกให้แบคฮยอนย้ายตัวเองมานั่งตรงนี้เพื่อที่จะได้นวดให้เขาได้สะดวกขึ้น ขาที่เคยพาดอยู่บนโต๊ะกระจกย้ายหันไปพาดบนที่ว่างข้างตัวก่อนที่คนตัวเล็กจะจับมันขึ้นพาดตักแล้วจัดการถอดถุงเท้าออกให้ด้วย
 

สาบานได้ว่าบนโลกนี้จะไม่มีแม่บ้านคนไหนลงทุนเท่าเขาแน่
 

“เฮียวันนี้อย่าลืมสระผมด้วยนะ” ในขณะที่บีบมือลงไปบนขาแบคฮยอนก็ไม่ลืมท้วงเรื่องการสระผมที่คุยกันมาตั้งแต่ตอนเช้า วันนี้เขาไม่ลืมที่จะสระขนให้เฮียแน่แล้วก็ก่อนนอนจะเอาหมวกไปผึ่งลมด้วย
 

“ไหนบอกสระให้?”
 

“ก็สระให้ไงเผื่อเฮียเนียนไปอาบน้ำก่อน แหมะ ผมแค่นี้ก็สระเองไม่ได้” คนตัวเล็กนึกอยากจะเอาศอกกระแทกหน้าแข้งยาวๆให้หายหมั่นไส้กับท่าทางนอนอิงหมอนสูบบุหรี่ของเฮียตัวสูงที่ไม่คิดจะทำอะไรด้วยตัวเองเลยแม้แต่ถุงเท้าก็ยังไม่ถอด เขาอยากรู้จริงๆว่าถ้าชานยอลมีแฟนจะให้แฟนทำแบบนี้หรือเปล่า หรือเห็นว่าแบคฮยอนมีหน้าที่ดูแลรับใช้เลยใช้ให้ทำ
 

“พูดมาก”
 

“เฮีย เหม็นบุหรี่อะ ดับไม่ได้อ่อ”
 

“หื้อ? ดมมาตั้งนานทำไมเพิ่งมาเหม็นวะ” ชานยอลที่กำลังพ่นควันสีเทาออกจากปากยันตัวย่นคิ้วถามในขณะที่จี้บุหรี่ดับลงกับที่เขี่ย ร้อยวันพันปีเขาไม่เห็นแบคฮยอนจะบอกว่าไม่ชอบกลิ่นบุหรี่ถึงนานๆจะบ่นทีแต่ทำไมถึงมาพูดเอาวันนี้
 

“ก็ปกติเฮียสูบข้างนอกอะ แต่นี่มันในบ้านนะ กลิ่นมันก็คลุ้งอยู่ในนี้อะ”
 

“เออๆ ดับแล้ว” ชานยอลถอนหายใจ ทิ้งตัวนอนลงกับโซฟาอีกครั้งแล้วปล่อยให้แม่บ้านบี๋จัดการบีบนวดให้เขาต่อไป แรงบีบนวดที่พอดีไม่มากไม่น้อยทำให้กล้ามเนื้อบริเวณน่องเริ่มผ่อนคลาย ชานยอลรู้สึกว่าเขาคิดไม่ผิดจริงๆที่จ้างแบคฮยอนมาทำงาน นอกจากได้งานบ้านแล้วก็ยังสารพัดประโยชน์อีกด้วย
 

“เฮีย ปกติเมียทำให้แบบนี้ไหมเนี่ย หรือเก็บกดถูกแต่เมียใช้เลยมาลงกับหนู”
 

“ไม่”
 

“เฮียแม่งเอาแต่ใจว่ะ นิสัย” แบคฮยอนได้แต่เก็บคำว่า ขี้อ้อนไว้ในใจเพราะเกรงว่าคนที่รักษามาดขรึมอย่างพี่ชานยอลจะเสียเซลฟ์ถ้าได้ยินมัน แต่เขารู้สึกจริงๆว่าเฮียเป็นคนขี้อ้อน ถึงบางครั้งจะดูโหดเหี้ยมก็เถอะ เหมือนกับเด็กที่อยากได้อะไรสักอย่างแล้วก็ต้องได้ ชอบให้คนดูแล หรือไม่บางทีอาจเป็นคนขี้เหงา ซึ่งแบคฮยอนก็ไม่กล้าตัดสินใจ
 

“ห้ามบ่น จะเป็นเมียห้ามบ่น”
 

“เฮียก็เอามาพูดอยู่นั่นแหละ ถ้าหนูเป็นเมียแล้วไง หนูจะได้อะไรอีก?” ว่าแล้วก็ย่นหน้าเอ่ยถามเจ้าของบ้านที่ชอบเอาสถานะเมียมาขู่เขาอยู่เรื่อยเพราะรู้ว่าแบคฮยอนคนนี้อยากเป็นเมียจนตัวสั่น แต่ถ้านึกกลับกันทุกวันนี้เขาทำอะไรบ้างที่ เมียทั่วไปไม่ทำกัน

“หึ มึงทำหน้าที่เหมือนเดิมแต่แค่ไม่มีเงินเดือน”
 

“งั้นหนูก็เป็นแม่บ้านดีกว่าดิ?”
 

“งั้นเป็นแค่แม่บ้านไหมล่ะ? ไม่ต้องขยับมาเป็นเมีย”
 

“ไม่เอาอะ”
 

สุดท้ายก็ต้องยอมรับโชคชะตาของตัวเองเพราะดันมาหลงรักคนนิสัยเอาแต่ใจเอง ถึงแม้ว่าการได้ขยับตำแหน่งไปเป็นเมียแบคฮยอนจะไม่ได้เงินเดือนแต่เขาก็ยังอยากเป็นอยู่ดี เพราะว่ามันคุ้มกันที่จะได้ใจด้วย ส่วนเรื่องเงินเดือนค่อยตะล่อมขอเอาทีหลัง
 

“งั้นก็อย่าบ่น”
 

“เฮียแม่ง ลุกไปอาบน้ำเลยไป เดี๋ยวตอนจะนอนแล้วหนูนวดน้ำมันสวาทให้อีกที อิอิ”
 

“ไม่ต้องมาทะลึ่งใส่กูเลย จะให้ไปอาบน้ำก็ลุกขึ้น...”
 

-
 

ภายในห้องน้ำที่มีเสียงฝักบัวดังเบาๆ ชานยอลกำลังก้มหน้าปล่อยให้แม่บ้านบี๋จัดการเปิดฝักบัวล้างหัวเขาโดยที่ตัวเองก็ได้แต่นั่งเงียบๆรองรับน้ำอุ่นที่ไหลจากหัวตกลงสู่พื้น ตอนนี้แบคฮยอนกำลังรับหน้าที่แม่บ้านบาร์เบอร์ที่ต้องจัดการกับปัญหาหนังศีรษะที่สกปรกด้วย โดยมีแชมพูสูตรพิเศษที่เจ้าตัวยอมปั่นจักรยานออกไปซื้อถึงปากซอย
 

“เฮีย ผมบางนะเนี่ย รับรองใช้แชมพูมะกรูดสระบ่อยๆเดี๋ยวผมก็กลับมาเงา เฮียใส่หมวกกันน็อคมากไปเปล่าผมมันเลยร่วงอะ”
 

“..................”
 

“โห ดูดิ เห็นหนังหัวแล้วเนี่ยเฮีย ซื้อยาปลูกผมมาบำรุงมั่งนะ”
 

“จะเลิกพูดได้ยัง...” ชานยอลตีหน้าเครียดเงยหน้าขึ้นมองอีแม่บ้านบี๋ที่เอาแต่พูดถึงผมบางของเขาไม่หยุด คนจะผมบางมันเป็นที่กรรมพันธุ์ต่างหากไม่ใช่เพราะหมวกกันน๊อคซะหน่อย
 

“แค่นี้ก็งอน ก้มหน้า เร็ว” แบคฮยอนหัวเราะคิกกับท่าทางที่เหมือนจะโกรธของชานยอลก่อนจะบีบแชมพูมะกรูดเย็นๆลงไปบนกลุ่มผมบางแล้วใช้มือขยุ้มสระเบาๆให้กับคนที่นั่งก้มหน้าอยู่ตรงหน้า เขาคิดว่าเฮียลคงจะสบายกว่านี้ถ้าได้นอนในอ่าง แต่ห้องน้ำที่มีฝักบัวนั้นแคบกว่าที่คิดเมื่อเข้ามาอยู่กันสองคนเลยต้องนั่งสระผมกันไป
 

“อย่าให้เข้าหูกูนะ”
 

“เย็นปะ”
 

“อือ”
 

“แชมพูอันเนี้ยแม่หนูก็ใช้ ใช้สองเดือนผมหนาเลย ถ้าเฮียขี้เกียจเดี๋ยวหนูสระให้อาทิตย์ละสามครั้งเลย” แบคฮยอนสางกลุ่มผมที่เต็มไปด้วยฟองไปตามหนังหัว นวดปลายนิ้วลงกับหนังศีรษะเบาๆพร้อมกับออกแรงขยี้ไปด้วย เขากล้าการันตีเลยว่ายาสระผมมะกรูดยี่ห้อนี้มันดีจริงๆ
 

“อีบี๋ พรุ่งนี้กูอยากกินหมี่เย็น” ในขณะที่หลับตาปล่อยให้อีกคนสระผมไปด้วยชานยอลก็นึกถึงอาหารบางอย่างที่ติดค้างอยู่ในหัวเขามานานแต่นึกไม่ออกสักทีว่ามันคืออะไร จนกระทั่งได้ยินคำว่าเย็นเมื่อกี้ถึงนึกขึ้นได้ว่ามันคือหมี่เย็นแล้วก็ไม่ได้กินมานานมากแล้วเพราะขี้เกียจขับรถไปกินบนห้าง
 

“เอาเงินมา”
 

“เดี๋ยวตอนเช้าวางเงินไว้ให้ มึงทำเป็นแน่นะ?”
 

“โถ่ อย่าดูถูกหนู แม่บ้านบี๋ทำข้าวผัดเกลือยังอร่อยอะ พรุ่งนี้เตรียมกินได้เลย” คนตัวเล็กพูดอวดตัวเองทั้งๆที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการทำหมี่เย็นต้องใช้อะไรบ้าง เขารู้แค่ว่ามันเป็นอาหารญี่ปุ่นแล้วก็มีเส้นกับน้ำเย็นๆแต่ว่าแบคฮยอนมีอากู๋ที่รู้ทุกอย่างในโลก เพราะอย่างนั้นไม่ว่าเฮียชานอยากกินอะไรเขาก็ทำให้ได้
 

“เออ เอาให้ดีนะ”
 

“หนูสาบานด้วยเกียรติแม่บ้านเลยเฮีย” แบคฮยอนใช้มือรูดเอาฟองยาสระผมบนหัวคนตัวสูงออกก่อนที่จะเอาฝักบัวไปล้างซ้ำชำระเอาฟองออกให้หมด ในใจก็ได้แต่คิดว่าตัวเองได้รับความไว้วางใจมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่หรือเพราะเห็นกันมานานมากแล้ว?
 

แบคฮยอนเคยคิดว่าคนที่เข้าถึงยากอย่างชานยอลคงไม่ค่อยอยากให้ใครจู้จี้เรื่องส่วนตัวมากเท่าไหร่ แล้วก็ไม่คิดด้วยว่าเฮียจอมโหดจะเป็นคนขี้อ้อนมากขนาดนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เหนือสิ่งอื่นใดแบคฮยอนก็อยากให้พี่ชานยอลพูดเพราะๆกับเขาอยู่ดี

 

.
 

.
 

.

 

“เฮ้อ...”
 

บนเตียงนอนที่มีเด็กหนุ่มวัยขบเผาะกับชายฉกรรจ์นอนอยู่ด้วยกันบนเตียง...ในขณะที่คนตัวสูงกำลังนั่งเช็ดหัวอยู่ที่ปลายเท้า เด็กหนุ่มก็ได้แต่นอนคิดว่าเมื่อไหร่เขาจะถูกข่มขืนสักทีหลังจากที่นอนอ่อยมานาน...
 

ตอนนี้แบคฮยอนใส่แค่กางเกงชั้นในฟิตๆกับเสื้อยืดตัวใหญ่ๆของเฮีย มันทำให้เขานอนสบายขึ้นเยอะแต่ก็แอบหวังผลทางการยั่วยวนอยู่ดี
 

“เฮีย เฮียชอบกินขนมมะ หนูอยากกินโฮต๊อกอะ พรุ่งนี้อยากทำ เฮียกินไหม?” ในตอนที่บรรยากาศรอบตัวมีแต่ความเงียบคนตัวเล็กก็พูดถึงขนมที่ตัวเองอยากกินขึ้นมาเพื่อไม่ให้บรรยากาศอึดอัดมากเกินไป แบคฮยอนกำลังนึกถึงขนมแป้งธัญพืชที่ไม่ได้กินมานานหลายเดือนแล้วเผลอๆอาจจะถึงปี ขนมต๊อกเป็นขนมที่แม่เขาทำขายเมื่อก่อน ก่อนที่ร้านจะเจ๊งไป พอนึกถึงมันแล้วก็อดนึกถึงแม่ขึ้นมาไม่ได้
 

“มึงอ้วนขนาดนี้ยังจะกินขนมอีก”
 

“ก็บอกว่ามันหนักตูดไงเฮีย! เฮียนี่หาเรื่องหนูอีกและ จะให้เปิดตูดให้ดูไหม?”
 

“อีอ้วน อีบี๋อ้วน...”
 

ชานยอลส่งเสียงหัวเราะในลำคอด้วยความชอบใจเมื่อได้ยินแบคฮยอนขึ้นเสียงด้วยความไม่พอใจ ซึ่งความจริงแล้วเขาคิดว่าแบคฮยอนยังตัวเล็กอยู่มาก แต่เพราะเวลาบีบจับร่างกายแล้วมันรู้สึกนิ่มเต็มไม้เต็มมือไปหมดถึงได้คิดว่าแบคฮยอนจะมีแต่ไขมันไม่ใช่กล้ามเนื้อ
 

“หนูอ้วนแล้วเฮียรักหนูแมะ”
 

“ไม่รัก” ชานยอลโยนผ้าเช็ดหัวไปลงตะกร้าก่อนที่จะคลานขึ้นไปคร่อมร่างเล็กๆบนเตียงแล้วตีมือลงกับหน้าขานุ่มๆที่เด้งรับมือ
 

ไหนใครบอกแบคฮยอนไม่อ้วนกัน... ตีตรงไหนไขมันก็เด้งรับไปหมด
 

“แล้วเมื่อไหร่จะรักอะ หนูทำงานบ้านจนแก่ตายพอดีอะ” ริมฝีปากยู่ขึ้นอย่างรู้สึกขัดใจเมื่อคำตอบไม่เป็นอย่างที่หวัง แบคฮยอนนึกว่าเฮียจะรับมุกเขาซะอีกแต่กลับกลายเป็นคลานขึ้นมาทำร้ายร่างกายซะได้

“จนกว่าจะรักนั่นแหละ”
 

“งั้นถ้ายังไม่รักเฮียก็พูดกับหนูดีๆก่อนดิ หนูไม่ใช่คนโบราณนะเฮีย ไม่เหมือนพวกไอ้ฮุน ฟังกูๆมึงๆมันไม่ลื่นหูอะ”
 

“มึงก็ทำตัวให้น่ารักสิ” ชานยอลไม่ยอมรับปากหรือตอบปฏิเสธแต่กลับบอกให้อีกฝ่ายปรับปรุงตัวแทน เขาใช้เข่าแยกขาทั้งสองข้างของร่างข้างใต้ออกก่อนที่จะจับเอวเล็กให้ขยับเข้ามาประชิดตัว จริงๆแล้วชานยอลคิดว่าแบคฮยอนก็น่ารักพูดเพราะดีอยู่แล้วแต่ชานยอลก็แค่เขินที่จะพูดเท่านั้นแหละ
 

“ต้องทำไงอะ หนูก็น่ารักมากที่สุดแล้วนะตอนนี้”
 

“ก็ทำตัวให้มันดีมากกว่านี้อีก พี่จะได้รัก” หยอดคำหวานให้ก่อนที่จะสาดน้ำเย็นใส่ด้วยการตวัดมือตีก้นที่น่าหมั่นเขี้ยวจนดังเพี๊ยะ ชานยอลหัวเราชอบใจก่อนที่จะยันตัวขึ้นดึงผ้าขนหนูที่พันอยู่ที่เอวออกจนเหลือแค่กางเกงบ๊อกเซอร์ที่ใช้ใส่นอน
 

“โหเฮีย แค่พูดแค่เนี้ยเฮียหล่อขึ้นเยอะเลยอะ จากพระเอกไก่กาดูมีราคาเหมือนจบจากอ๊อกฟอร์ดเลย หนูยอม หนูอยากได้เฮียเป็นผัวจนหน้าจะมืด” คนตัวเล็กยกมือขึ้นจับหน้าเพื่อตรวจดูว่าหน้าตัวเองกำลังร้อนเห่ออยู่หรือเปล่า เขารู้สึกจริงๆว่าใบหน้าของเขาตอนนี้จะต้องแดงอยู่แน่ๆ
 

“เว่อร์ นอนไปเลย พูดมากแล้วรำคาญ” ชานยอลพลิกตัวลงจากร่างอีหมูบี๋ก่อนที่จะเอื้อมมือไปปิดไฟแล้วทิ้งตัวลงนอนที่เดิม เขาจัดการขยับหมอนรองคอให้เข้าที่จากนั้นก็หันไปคว้าเอาตัวนุ่มๆของแม่บ้านมากอด สาบานได้ว่าชานยอลไม่ได้คิดพิศวาสอะไรแบคฮยอนเลยสักนิด เขาแค่อยากจะให้รางวัลเล็กๆสำหรับคนขยันที่ทำทุกอย่างภายใต้เงินเดือนสามพันบาท
 

“เฮียมากอดหนูทำไมอะ” ในความมืดแบคฮยอนยังคงพูดไม่หยุดถึงแม้จะใกล้เวลานอนแล้วก็ตามที เขาหันตัวซุกหน้าลงกับแผงอกล่ำๆของนายหัวที่อยากโลมเล้ามานาน ยกแขนยกขาขึ้นก่ายแต่ไม่ทันไรก็ถูกขาใหญ่ๆยกขึ้นก่ายทับกลายเป็นตัวเองถูกหนีบซะเอง ถ้าชานยอลคิดว่าเขาจะทำตัวเป็นนางเอกละครที่นอนแข็งทื่อในอ้อมกอดก็คงคิดผิดเพราะเรื่องหน้าด้านแบคฮยอนถนัดอยู่แล้ว
 

“นอน”
 

“เฮียอยากกอดหนูอะดิ”
 

“มั่ว”
 

“หนูรู้หนูเรียนมา ผู้ชายกอดแปลว่าผู้ชายรัก”
 

“อีแรด ใครเค้าสอน ตอแหลจริงๆเลยมึงเนี่ย...”
 

.
 

.
 

.
 

ในตอนเช้าที่ห้องครัวเต็มไปด้วยกลิ่นน้ำซุปหมี่เย็น แบคฮยอนจัดการนำเส้นอูด้งสูตรแม่บ้านบี๋ไปแช่ตู้ก่อนที่จะไปถูบ้านที่ซักไม้ถูค้างไว้ต่อ ตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงตรงแล้วหลังจากแบคฮยอนโทรศัพท์หาแม่แล้วไม่มีคนรับเหมือนทุกทีเขาก็ได้แต่ถอนหายใจแล้วไปทำงานบ้านต่อให้ลืมคิดเรื่องไร้สาระ
 

ภายในบ้านชั้นล่างที่เงียบสนิท ใช้เวลาแค่สิบนาทีพื้นกระเบื้องสีขาวก็สะอาดเงาวิ้ง แบคฮยอนเดินนำไม้ถูกไปตากไว้ที่หน้าบ้านก่อนที่จะไปนั่งลงบนโซฟาเพื่อยืดเส้นยืดสาย โน๊ตบุ้กสีขาวที่ถูกวางทิ้งไว้ด้านล่างเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างเรียกให้แบคฮยอนนึกอยากจะเปิดมันขึ้นมาใช้ แต่พอคิดว่าตัวเองอาจจะถูกดุก็ไม่กล้าเลยได้แต่หยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมากดเล่นอินเตอร์เน็ตต่อไป
 

เอาไว้เขาขออนุญาตใครก่อนแล้วค่อยใช้จะดีกว่า
 

“หือ... บ้านหอมว่ะ วันนี้มีไรกินวะแม่บ้าน” คริสที่เพิ่งจะเดินลงมาจากบันได พอเท้าแตะพื้นได้ก็ถามหาของกินทันที กลิ่นหอมจากน้ำยาถูพื้นทำให้เขาอารมณ์ดีมากกว่ากลิ่นอับและกลิ่นบุหรี่เป็นไหนๆ ในใจนึกอยากจะขอบคุณเพื่อนตัวสูงที่จ้างแม่บ้านมาดูแลทำความสะอาด
 

“มีปลากระป๋อง...” คนตัวเล็กใช้หางตามองดูไอ้คนจอมเจ้าชู้ที่บังอาจนอกใจเพื่อนเขาด้วยท่าทางไม่เป็นมิตรก่อนที่จะหันไปสนใจสมาร์ทโฟนต่อโดยที่ไม่แคร์ว่าคริสจะทำสีหน้าแบบไหนเมื่อรู้ว่าเช้านี้มีแค่ปลากระป๋องให้กินเปล่าๆ
 

“ห้ะ? ไหนเมื่อเช้ามายืมรถขับรถไปตลาด?” คริสนิ่วหน้าเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจเมื่อแม่บ้านฝีมือดีบอกว่าวันนี้ไม่มีกับข้าว... เมื่อเช้าเขาจำได้ว่าแบคฮยอนมายืมกุญแจรถอีป๊อบไปตลาดอยู่ แต่ไหงมีแค่ปลากระป๋องไว้กินอย่างเดียว

“ก็ขับไปซื้อปลากระป๋องนี่ไง” แบคฮยอนตอบออกไปโดยที่ตาก็มองตามแผ่นหลังคนตัวสูงที่เดินหายเข้าไปในครัวตามกลิ่นหอมของน้ำซุปบะหมี่ ยังไงวันนี้เขาก็ไม่ให้เฮียคริสกินบะหมี่เย็นหรอก คนเจ้าชู้ต้องถูกลงโทษ
 

“โหย มีบะหมี่นี่หว่า กูกินนะ”
 

“กินไม่ได้! อันนั้นของฮียชาน! เฮียอะไปหุงข้าวเอง ปลากระป๋องวางอยู่บนโต๊ะ!” แบคฮยอนตะโกนเสียงดัง วางโทรศัพท์ทิ้งไว้บนโซฟาก่อนที่จะเดินกระแทกส้นเท้าเข้าไปหาเจ้านายร่วมบ้านอีกคนเพื่อห้ามไม่ให้แตะต้องบะหมี่เย็นสูตรแม่บ้านบี๋
 

เขาจะไม่ให้เฮียคริสแตะต้องน้ำซุปชั้นดีเด็ดขาด ถ้าเกิดเฮียคิดแม้แต่จะกินแบคฮยอนจะโทรไปฟ้องอีหมวยให้จัดการเรื่องผู้หญิงเมื่อวานทันที
 

“อะไรวะ แล้วทำไมกูกินไม่ได้?” คริสที่กำลังถือช้อนอยู่ในมือเบี่ยงตัวหนีแล้วยกช้อนขึ้นสูงเพื่อไม่ให้แบคฮยอนจับช้อนได้ ในเมื่อบ้านนี้เขาก็เป็นเจ้าของเหมือนกันทำไมจะไม่มีสิทธิกินกับข้าวที่แม่บ้านทำ แล้วค่าน้ำค่าไฟคริสก็ออกครึ่งนึงด้วย
 

“ก็ไม่ให้กินอะ หนูทำให้เฮียกินคนเดียว!” คนตัวเล็กยังคงไม่ยอมแพ้พยายามกระโดดจับช้อนผลัดกับเอามือปัดเหนือหม้อน้ำซุปเพื่อไม่ให้คริสเอาช้อนลงไปจุ่มเพื่อชิมได้ แต่ยิ่งดูเหมือนว่ายิ่งแย่งกันเท่าไหร่ตัวเองก็เป็นฝ่ายที่ต้องลำบากเสียเอง
 

คริสตัวใหญ่พอๆกับเฮียชานแถมสูงมากเพียงแค่ยืนเฉยๆแกล้งสลับมือหรือยกช้อนโบกไปมาแบคฮยอนก็ต้องไล่จับเป็นพัลวันจนตัวจะพันกันอยู่แล้ว
 

“ได้ไง เดี๋ยวกูจ้างอีกสามพันเลยทำกับข้าวให้กูด้วย”
 

“ไม่เอา!
 

“ทำอะไรกัน...”
 

เสียงทุ้มจากด้านหลังเรียกทั้งคริสและแบคฮยอนให้หันไปมองเจ้าของบะหมี่เย็นมื้อเช้าที่ยืนทำหน้านิ่งอยู่หน้าประตูครัว เพียงแค่แบคฮยอนหันหน้าไปแป๊บเดียวคริสก็รีบเอาช้อนจุ่มลงไปในหม้อน้ำซุปแล้วยกขึ้นมาดูด เป็นเหตุให้แบคฮยอนต้องหันไปตีแขนล่ำๆด้วยความหมั่นไส้แล้วเดินไปยกหม้อน้ำซุปหนีทันที
 

ขนาดเจ้าของอาหารเขามาแล้วคริสก็ยังจะแกล้งอยู่ได้ เดี๋ยวให้เฮียชานจัดการซะเลย
 

“เฮีย! เฮียคริสจะขโมยกินบะหมี่เย็นอะ หนูบอกแล้วว่าของเฮียก็ไม่ฟัง” พอได้ทีแบคฮยอนก็รีบฟ้องทันทีหวังให้ชานยอลเข้าข้างเขา แต่ดูเหมือนบรรยากาศจะแปลกไปเมื่อคนตัวสูงเอาแต่ยืนนิ่งไม่ได้แสดงท่าทางอะไร
 

“อ่ะๆ ไม่กินก็ได้ ไปกินข้างนอกก็ได้วะ” คริสที่เริ่มรับรู้ได้ถึงกัมมันตภาพรังศีที่แผ่ออกมาจากเพื่อนรัก รีบวางช้อนทิ้งไว้บนเคาน์เตอร์ครัวก่อนจะรีบเดินหนีออกไปทันที ดูเหมือนว่าชานยอลจะเข้ามาเห็นฉากไม่ดีเข้าให้ซะแล้ว แต่มันก็ช่วยไม่ได้ในเมื่อเขาไม่ได้คิดอะไรหรือจงใจหยอดแบคฮยอน ก็แค่เห็นว่าเป็นคนรู้จักเลยเอ็นดูและแกล้งหยอกเท่านั้น
 

“ไปเลย!
 

“เมื่อกี้ทำอะไรกัน...” ชานยอลหันไปมองหม้อน้ำซุปในมือแม่บ้านตัวเล็ก ลากสายตาขึ้นไปสบกับดวงตาเรียวรีที่สดใสเหมือนกับลูกหมาบีเกิ้ล ทำไมเขารู้สึกไม่ชอบเลยเวลาที่คริสแสดงท่าทางเจ้าชู้ใส่คนของเขาแถมแบคฮยอนก็ยังจะเล่นตามไปด้วย มันทำให้ชานยอลรู้สึกหงุดหงิด
 

“ก็เฮียจะเอาช้อนไปจุ่มในหม้ออะ! หนูบอกว่าอย่าๆก็ไม่ฟัง”
 

“ก็เลยแย่งช้อนกัน?”
 

“ใช่” พยักหน้าหงึกหงักเป็นการยืนยันเรื่องราวก่อนที่ตัวเองจะถูกเข้าใจผิดไปมากกว่านี้ แบคฮยอนรีบนำหม้อน้ำซุปไปวางคืนไว้บนเคาน์เตอร์ทันที ก่อนที่จะเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหยิบเอาเส้นที่เพิ่งจะแช่ได้ไม่นานออกมา ดูเหมือนว่าคุณพ่อชานยอลของเขาจะหิวจนกลายเป็นเด็กมีปัญหาไปซะแล้ว
 

“คราวหลังอย่าไปเล่นกับมันมาก ไม่ชอบ...” พูดเพียงแค่นั้นก็หันหลังเดินออกไปจากครัวทันทีไม่รู้ว่าจะกินบะหมี่หรือเปล่าหรือแค่ลงมาดูอะไร
 

ชานยอลเดินไปหยิบเอาขวดเป๊บซี่ที่ตู้เย็นด้านนอกออกมาดื่มดับกระหาย ตาก็มองไปยังเพื่อนตัวดีที่ตื่นมาก็เปิดทีวีเล่นฟีฟ่าทันที ดูเหมือนเขาจะปล่อยให้คริสเล่นกับทุกคนไม่ได้ซะแล้ว อย่างน้อยก็ควรเว้นแบคฮยอนไว้คนนึงเพราะแบคฮยอนเป็นของชานยอล...
 

“มึง”
 

“ครับผม” ชายหนุ่มตัวสูงที่นั่งไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่บนโซฟาตอบเสียงเรียกของเพื่อนร่วมบ้านด้วยท่าทางสบายๆราวกับรู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายกำลังจะพูดอะไร แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ คริสก็ยังยืนยันตามเดิมว่าเขาไม่ได้คิดอะไรกับแบคฮยอนแล้วก็ไม่ได้หยอดด้วย

“มึงน่าจะรู้ว่ากูไม่ชอบอะไร” ชานยอลหลีกเลี่ยงที่จะพูดตรงๆเพราะไม่อยากให้คำพูดของตัวเองฟังดูสร้างรอยร้าวฉาน เขารู้ว่าคริสจะไม่โกรธแต่ชานยอลก็ไม่อยากพูดเหมือนกับว่าห้ามยุ่งกับคนของกูอยู่ดี เขาเชื่อว่าคริสจะเข้าใจเพราะคริสรู้ว่าเขาไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับเรื่องส่วนตัวหรือของหวงห้ามที่เก็บไว้ใช้ส่วนตัว
 

“ครับผม”
 

“ดี” ตอบแค่นั้นแล้วก็เดินผ่านหน้าโซฟาเพื่อที่จะกลับขึ้นไปนอนทันที แต่ก่อนที่จะขึ้นบันไดชานยอลก็ไม่ลืมหันไปเรียกแม่บ้านส่วนตัวให้ขึ้นไปอยู่ข้างบนด้วย
 

เขาคงจะนอนหลับอย่างไม่สบายใจถ้าปล่อยให้แบคฮยอนอยู่กับคริสสองคนข้างล่าง... แบคฮยอนเป็นเด็กแรดที่ชอบให้ผู้ชายหยอกและคริสก็ไม่ใช่เสือหมอบถอดเขี้ยวแต่เล็บแหลมลึกเกินกว่าจะคาดเดาได้ มันไม่ดีแน่ถ้าเขาปล่อยกวางน้อยไว้ข้างล่างกับเสือป่าที่กระหายตลอดเวลา
 

“บี๋ มึงขึ้นไปอยู่ข้างบน”
 

“อ้าว ทำไมอะ”
 

“บอกให้ขึ้นก็ขึ้น!” ชานยอลว่าเสียงแข็งพร้อมกับเดินไปฉุดข้อมือคนตัวเล็กให้ขึ้นไปชั้นบนด้วยกัน แต่ดูเหมือนแบคฮยอนจะไม่อยากขึ้นบ้านเท่าไหร่ต้องออกฉุดดึงกันพอดูกว่าจะพาขึ้นบันไดไปถึงห้องชั้นสองได้
 

“เฮียไม่กินหมี่อ่อ หนูอุตส่าห์ทำให้แล้วอะ” คนตัวเล็กทำหน้ามุ่ยเมื่อถูกลากให้ขึ้นมาอยู่ในห้องนอนอีกครั้ง เขาไม่รู้ว่าทำไมชานยอลถึงไม่ยอมให้เขาอยู่ข้างล่างแต่แบคฮยอนแค่รู้สึกว่าห้องนอนมันน่าเบื่อเท่านั้น อยู่ข้างล่างก็ยังได้ทำนู่นทำนี่ไม่ต้องมานอนฟุ้งซ่านคิดถึงพ่อแม่อยู่คนเดียว
 

“ยังไม่กิน”
 

“แล้วเอาหนูขึ้นมาทำไมอะ”
 

“มึงอยากอยู่ข้างล่างให้มันจับล่อหรือไงล่ะ!
 

แบคฮยอนได้แต่ทำหน้ามุ่ยพลางเดินไปนั่งลงบนเตียงเมื่อถูกว่าเสียงดัง เขาไม่คิดว่าเฮียคริสจะเป็นคนแบบนั้นถึงจะรู้ว่าเจ้าชู้แต่คงไม่เลวขนาดจะทำแม้แต่กับน้องกับนุ่งหรือคนที่เพื่อนนอนด้วย แล้วก็ไม่ได้นึกว่าชานยอลจะเป็นพวกหวงของขนาดนี้
 

“ไม่ต้องมาทำหน้าเลย ดูกางเกงที่มึงใส่สิจะเห็นกางเกงในอยู่แล้ว” ชานยอลใช้ยางรัดแกงที่เคยใช้มัดปึกเงินดีดใส่ต้นขาอีบี๋แรดด้วยความหมั่นไส้จนคนตัวเล็กร้องเสียงหลง เขาคงจะห่วงแบคฮยอนน้อยกว่านี้ถ้าคนตัวเล็กไม่เป็นประเภทแรดเอ๋อ นึกแต่อยากจะเข้าหาคนอื่น แรดไม่ดูตาม้าตาเรือจนเสือตะเข้จะตะปบเอา
 

“มันเจ็บนะเฮีย!
 

“สม ทำตัวแบบนี้แล้วยังจะอยากให้พูดดีด้วย เหอะ”
 

“ก็หนูก็ใส่ของหนูแบบนี้ทุกวันอ่ะ! เฮียนั่นแหละอยู่ๆก็มาหาว่ามันสั้น! มือเล็กๆตบลงบนเตียงนอนด้วยความไม่พอใจเมื่อถูกหนังยางดีดขาสั่งสอนจนเป็นรอยแดง ปกติแล้วกางเกงเขาก็ใส่แบบนี้ทุกวันไม่เห็นพี่ชานยอลจะพูดอะไรอยู่ๆวันนี้กลับมาหาเรื่องว่าใส่กางเกงขาสั้นจนจะเห็นกางเกงใน ไม่รู้เป็นบ้าอะไรขึ้นมา

“แรด แรด แรด แรด” พูดไปชานยอลก็ใช้หนังยางดีดตามแขนและขาอีบี๋แรดไปด้วยจนแม่บ้านตัวน้อยต้องรีบคลานหนีเข้าไปมุดผ้าห่ม แต่สุดท้ายก็ไม่พ้นถูกคนตัวสูงคลานขึ้นไปจับแล้วใช้มือตีซ้ำผ่านผ้าห่มเป็นการทำโทษ
 

“โอ้ย!
 

“คราวหลังถ้าพี่ไม่อยู่ห้ามใส่ขาสั้นลงไปข้างล่างเข้าใจไหม”
 

“อื้อ!
 

“แล้วก็ห้ามไปเล่นกับไอ้คริสมันด้วย ไม่งั้นพี่จะหักเงินเดือน”
 

“อื้อ!” ในขณะที่ถูกกอดรัดแน่นอยู่ใต้ผ้าห่มแบคฮยอนก็ได้แต่ส่งเสียงตอบโดยการครางอื้อเพราะอ้าปากพูดไม่ออก เขาถูกนายหัวตัวยักษ์ใช้ทั้งแขนและขาหนีบไปทั่วตัวจนขยับไม่ได้แบคฮยอนไม่รู้ว่าเขาควรดีใจหรือเปล่าที่ถูกพูดแบบนี้แต่ถ้าเป็นคำสั่งเฮียชานแบคฮยอนทำได้!




  


 

 

 

#ฟิคแฮ่น

 






©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.125K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15635 เจ้าไดโนเสาร์แบคฮยอน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2564 / 12:41

    นังตัวดี~ หวงก็บอกว่าหวงสิ!
    #15,635
    0
  2. #15634 เจ้าไดโนเสาร์แบคฮยอน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2564 / 12:41

    นังตัวดี~ หวงก็บอกว่าหวงสิ!
    #15,634
    0
  3. #15625 My little baekkie (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2564 / 01:41
    อ่ยยยยย เขินแทนน้องงง
    #15,625
    0
  4. #15568 19032532 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 23:59

    หวงแหละ ดูออก
    #15,568
    0
  5. #15563 Yanglob11 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 15:57
    น่ารักอ่าาา ชานยอลแทนตัวเองว่าพี่นี่ใจสั่นเลยแม่
    #15,563
    0
  6. #15502 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 09:49
    หวงมากแหละเธ๊อออ
    #15,502
    0
  7. #15435 Vibrance (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 10:17
    โอ้ยยยมันเขินเด้นิตอนนี้เฮียยยยยหวงของงงง อิบ้าาาเขินนนๆๆกี้ดดๆๆ
    #15,435
    0
  8. #15419 Zameaom (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 14:32
    หวงงง ดูออกกก
    #15,419
    0
  9. #15365 ฺฺBerlin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:12
    คำก็พี่สองคำก็พี่ โอ้ยยย บี๋ไม่รู้สึกไรบ้างเลยหรอ อินี่น้วยละนะ
    #15,365
    0
  10. #15347 weiliin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:49
    หวงน้องเว่อร์มาก 55555
    #15,347
    0
  11. #15298 Yula (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 06:00
    รอบที่6 💓
    #15,298
    0
  12. #15121 xxxlilly (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 04:38
    เข้าข่ายหึงอ๊ะยัง
    #15,121
    0
  13. #15058 mayyamcc (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 00:19
    ขี้หวงอะเรา
    #15,058
    0
  14. #15013 Mhhope_LB (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 07:13
    ผมบาง555
    #15,013
    0
  15. #14968 CB-614 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 07:44
    ขี้หวงนะเฮียยย
    #14,968
    0
  16. #14967 CB-614 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 07:44
    ขี้หวงนะเฮียยย
    #14,967
    0
  17. #14923 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 13:19
    หวงก็บอกน้องไปค่าาาา
    #14,923
    0
  18. #14894 ʙʜ❥∞ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 18:33
    คนนึงรักเค้าแต่ไม่รู้ว่าตัวเองรัก อีกคนก็รักเค้าแต่ไม่รู้ว่าเค้าก็รักตัวเอง ต้องสงสารใคร แล้วจะพร่ำเพ้อมาม่าทำไม5555555555
    #14,894
    0
  19. #14302 monsaya24 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 00:05
    คนขี้หวงงง
    #14,302
    0
  20. #14237 heykiki (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 18:35
    เฮียขี้หวง แถมยังปะเหลาะน้องเก่ง เขินนะโว้ยเฮียย
    #14,237
    0
  21. #14139 tuntiiz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 12:04
    เค้าก็หวงของเค้าอ่ะ อิพี่ ซึน
    #14,139
    0
  22. #14116 somruethai1307 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 16:38
    หวงขนาดดด
    #14,116
    0
  23. #14027 &CREEPIN (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 08:22
    กลิ่นหวงของงง
    #14,027
    0
  24. #14006 myparkchan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 17:40
    เเหมม ความหวงนี้
    #14,006
    0
  25. #13980 P.purple (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 11:31
    "ห ว ง = หวง " สะกดแบบนี้นะคะเฮีย
    #13,980
    0