[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 6 : Chapter : 6 แม่บ้านสารพัดประโยชน์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,966
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,006 ครั้ง
    14 ก.ย. 63







10 : 25

 

ในตอนเช้าที่ยังไม่มีใครตื่นขึ้นมาเลยสักคน แบคฮยอนกำลังจัดการใช้เครื่องดูดฝุ่นไถไปรอบๆบ้านในขณะที่รอผ้าที่เอาไปซักปั่นแห้ง วันนี้เป็นวันแรกที่แบคฮยอนได้เริ่มทำงานในฐานะแม่บ้านอย่างจริงจัง เขารีบตื่นเช้ามาเพื่อเอาผ้าไปลงเครื่อง พอเสร็จก็ออกไปล้างรถมอเตอร์ไซค์แล้วก็เข้ามาทำกับข้าวใส่ตู้ ต่อด้วยดูดฝุ่น
 

แบคฮยอนกังวลนิดหน่อยที่เครื่องซักผ้าช่องปั่นแห้งมันดังกึงๆๆเหมือนจะพังให้ได้ แต่เหลืออีกแค่สิบนาทีผ้าปั่นแห้งก็จะเสร็จแล้วเขาคงได้แต่ภาวนาให้มันทนเอาหน่อย...
 

ในขณะที่เวลาเดินไปช้าๆพร้อมกับความขยันขันแข็ง คนตัวเล็กยังคงหวังว่าจะได้รับสายโทรศัพท์จากแม่ที่หนีเขาไปตั้งแต่เมื่อวานก่อน แบคฮยอนกำลังพยายามทำงานให้หนักเพื่อที่ตัวเองจะได้ไม่หมกมุ่นกับเรื่องน่าเศร้ามากเกินไป แต่ถึงจะพูดอย่างนั้นในใจมันก็อดวูบโหวงไม่ได้
 

ถึงแม้ว่าเขาจะสนิทกับชานยอลในระดับไปมาหาสู่กัน พูดคุยได้สนิทสนมแต่ก็ไม่ใช่เครือญาติหรือเพื่อนสนิทที่จะได้นอนห้องเดียวกันได้อย่างสนิทใจถ้าไม่มีเรื่องบนเตียงแบบนั้นมาเกี่ยวด้วย ถ้าเกิดว่าชานยอลมีแฟนขึ้นมาแบคฮยอนจะทำยังไงล่ะ? เขาไม่มีเงินเดือน และมันไม่มากพอจะเช่าห้อง นอกจากเพื่อนที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่แบคฮยอนก็ไม่มีใครแล้ว
 

เขารู้ว่าอี้ชิงอาจช่วยได้ แต่รายนั้นก็มีความสัมพันธ์ที่ลุ่มๆดอนๆกับครอบครัวเหมือนกัน...
 

“อ้าว แม่บ้านใหม่ขยันแต่เช้าเลย ไอ้ชานยังไม่ตื่นไง” คริสที่เพิ่งเดินลงมาจากบันไดบิดต้นคอไปมาพร้อมกับเอ่ยทักแม่บ้านที่คุ้นหน้าคุ้นตาดี เขาเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อหยิบเอาน้ำขึ้นดื่มก่อนที่จะหยิบนมเปรี้ยวติดมือไปหนึ่งกล่องเพื่อที่จะเอาไปกินข้างบนห้องด้วยคริสแปลกใจจริงๆที่เห็นแบคฮยอนตื่นมาทำงานตั้งแต่เช้าแบบนี้ จากที่ตอนแรกนึกว่าชานยอลจะตื่นก่อนซะอีก
 

“นี่มันสิบโมงครึ่งนะเฮียไม่ใช่แปดโมง?”
 

“ตื่นนานยังอ่ะ”
 

“ตื่นตั้งแต่เจ็ดโมงและ” คนตัวเล็กทำหน้ายุ่งพลางไสที่ไถของเครื่องดูดฝุ่นไปดูดซองหลอดพลาสติกที่คริสเพิ่งจะทิ้งลงพื้น ทั้งๆที่คนตรงหน้าก็เห็นอยู่ว่าเขากำลังทำความสะอาดบ้านยังจะมาสร้างความสกปรกบนพื้นอีก
 

“เออ ดูดฝุ่นเสร็จออกไปล้างรถให้ด้วย แล้วก็กวาดขี้หมาหน้าบ้าน เอาใบไม้ไปทิ้ง แล้วก็ซักหมวกกันน๊อคสีขาวด้วย” คริสสั่งด้วยท่าทางไม่ใส่ใจก่อนที่จะหันหลังเดินไปขึ้นบันไดทันที ไม่คิดจะหันไปสนใจสีหน้ายุ่งๆของแม่บ้านที่ถูกใช้งานหนักตั้งแต่วันแรก
 

แบคฮยอนนึกอยากจะเอาที่ดูดฝุ่นดูดไข่นายหัวคนที่สองให้หลุดเข้าไปในเครื่อง ทั้งๆที่เขามีงานต้องไปตากผ้าต่อไหนจะซักถุงมือถุงเท้า ข้าวเช้าก็ยังไม่ได้กินสักเม็ด นอกจากล้างรถเฮียชานแล้วก็ยังต้องล้างรถให้เฮียคริสอีก... ไม่มีแม่บ้านคนไหนที่ทำงานได้คุ้มกับเงินเดือนสามพันเท่าแบคฮยอนอีกแล้ว

 

ติ๊งต่อง

 

เสียงกดออดที่หน้าบ้านทำให้แบคฮยอนต้องเดินไปปิดเครื่องดูดฝุ่นก่อนที่จะเดินไปเปิดประตูที่สาวสวยที่ยืนชะโงกหน้าอยู่ที่หน้าประตูกระจก แบคฮยอนผลักประตูอกเบาๆจนเธอตกใจเล็กน้อย ใบหน้าที่คุ้นแสนคุ้นก็ทำให้คนตัวเล็กเข้าใจได้ว่าเธอคงเป็นเด็กแถวนี้เพราะเขารู้สึกคุ้นหน้าเธอ คงจะผ่านกันไปกันมาบ่อย
 

“มาหาใครฮะ?” แบคฮยอนเลิกคิ้วเอ่ยถามพลางเหลือบตามองดูซองกระดาษในมือ ถ้าให้เขาเดาเธอคงจะเอาหนี้มาใช้หรือนำจดหมายอะไรสักอย่างมาให้
 

“มาหาพี่ชานยอลค่ะ”
 

“อ๋อ เฮียยังไม่ตื่น แต่เฮียคริสตื่นแล้ว จะคุยไหมเดี๋ยวไปเรียกให้”
 

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวจะขึ้นไปหาบนห้อง” หญิงสาวท่าทางสก๊อยพูดด้วยท่าทางมั่นใจ เธอมองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างพินิจพิจารณาก่อนที่จะถอดรองเท้าออกเป็นการแสดงออกเชิงย้ำว่าจะเข้าไปในบ้าน แบคฮยอนที่เป็นแม่บ้านคนใหม่ได้แต่เบิกตาขึ้นด้วยความสงสัย แต่พอรู้ตัวก็รีบเปิดประตูกว้างให้หญิงสาวเดินเข้ามา
 

เธอคงจะสนิทกับชานยอลแต่มันก็น่าแปลกใจตรงที่กล้าขึ้นไปมาหาสู่บนห้องทั้งๆที่ชานยอลดูไม่น่าใช่คนที่ชอบให้ใครยุ่งเรื่องส่วนตัวหรือเข้าห้อง.. ไม่รู้ว่าสองคนนั้นสนิทกันมากขนาดไหนแต่ดูยังไงผู้หญิงคนนั้นก็ไม่น่าใช่คนประเภทที่ชานยอลจะคบ
 

เธอดูเหมือนกับสก๊อยซ้อนท้ายรถโซนิคที่หน้าตาดีเท่านั้น ก็แค่ตัวขาว หุ่นเล็กบาง แต่ทรงผมฟูๆเหมือนนกหัวขวานกับปากที่แดงเพราะอุทัยดูยังไงก็สก๊อย
 

วุ้ย พูดไปแล้วก็เข้าตัวเอง ไปทำงานบ้านดีกว่า
 

แบคฮยอนสะบัดไล่ความคิดไร้สาระออกจากหัวก่อนที่จะเดินไปยุ่งวุ่นวายกับเครื่องดูดฝุ่นต่อ เอาไว้เดี๋ยวเขารู้ชื่อเธอเมื่อไหร่ถ้าเอาไปถามอีแจ๊คสันจะต้องรู้แน่...ไม่มีอะไรบนโลกนี้ที่แจ๊คสันไม่รู้
 

.

.

.

 

แซก...แซก...

 

ไม้กวาดทางมะพร้าวด้ามใหญ่ปัดเอาเศษใบไม้แห้งที่กองลงมาตกลงที่ถนนหน้าบ้านไปรวมกันไว้ที่มุมเดียว แบคฮยอนมือขึ้นปาดเหงื่อพลางเงยหน้าขึ้นไปมองบนกระจกห้องชานยอลที่มืดสนิท ตอนนี้จะสี่สิบนาทีแล้วที่แขกใหม่หายขึ้นไป เขาไม่ได้ยินเสียงชานยอลหรือเสียงใครเดินลงมาเลย ขี้หมาก็กวาดไปแล้ว ใบไม้ก็กำลังจะเอาใส่ถังขยะ ไม่รู้ว่าทั้งสองคนกำลังคุยอะไรกันแต่แบบนี้มันนานเกินไป
 

คนตัวเล็กทำหน้ามุ่ยด้วยความหงุดหงิดใจ ก่อนที่จะตัดสินใจทิ้งไม้กวาดด้ามใหญ่เอาไว้แล้วเดินเข้าบ้านเพื่อไปปลุกชานยอลให้ลงมากินข้าว ขาเล็กๆก้าวเดินขึ้นบันไดสูงชันอย่างระมัดระวัง เพียงแค่ขึ้นมายืนอยู่บนชั้นสอง เสียงร้องที่ดังออกมาเบาๆก็ทำให้แบคฮยอนหน้าชา ขาแข็ง
 

.....
 

ที่ขึ้นมาเพราะมาทำแบบนี้เองหรอ...
 

แบคฮยอนพยายามเงี่ยหูฟังเพื่อให้ตัวเองมั่นใจว่าได้ยินเสียงไม่ผิด เขาเดินไปยืนอยู่หน้าห้องเฮียชานแล้วเอาหูแนบกับประตูแต่แล้วก็ต้องนิ่วหน้าออกมาด้วยความประหลาดใจเมื่อไม่ได้ยินเสียงอะไร มือเล็กๆลองยกขึ้นเคาะเบาๆก่อนที่จะบิดลูกบิดเปิดเข้าไปช้าๆ
 

ทว่าเสียงก็ยังคงได้ยินอยู่...

 

แอ๊ด

 

ชานยอล...กำลังหลับอยู่บนเตียง... ไม่มีใครทั้งนั้น
 

แบคฮยอนถอนหายใจโล่งแล้วงับประตูเอาไว้เหมือนเดิมก่อนที่จะเดินไปแนบหูฟังที่ประตูหน้าห้องเฮียคริสแทน และแล้วก็ได้คำตอบทุกอย่างชัดแจ้งแจ่มแจ๋ว เขาละตัวออกมาจากประตูเพื่อไปทำงานของตัวเองต่อ ในหัวก็ยังคิดว่าควรโทรไปบอกอีหมอยเพื่อนซี้ดีหรือเปล่า ใจนึงแบคฮยอนก็ไม่อยากยุ่ง แต่อี้ชิงก็เป็นเพื่อนรักที่เขาไม่อยากให้ต้องทนกับคนแบบนี้
 

เฮ้อ...พูดไปแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ สำหรับเรื่องหัวใจแบคฮยอนเองก็ยังเอาตัวเองไม่ค่อยจะรอดเหมือนกัน...






12 : 37



 

 

“แบคฮยอน มากินข้าว”
 

เสียงทุ้มที่เอ่ยเรียกกึ่งออกคำสั่งเรียกแบคฮยอนที่กำลังง่วนอยู่กับการตากผ้าให้รีบวางไม้แขวนลงแล้วเดินไปที่โต๊ะกลางบ้านทันที ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงกว่าแล้ว คริสเตรียมตัวออกไปทำงาน ชานยอลเองก็ด้วย นั่นหมายความว่าแบคฮยอนจะต้องอยู่เฝ้าบ้านและทำอย่างอื่นต่อให้เสร็จภายในช่วงบ่ายนี้
 

หญิงสาวนิรนามที่เขาไม่รู้จักหายออกไปจากบ้านเมื่อ 20 นาทีที่แล้ว คริสยังคงทำตัวสบายๆแต่คนที่หงุดหงิดกลับกลายเป็นชานยอลซะเองที่ตื่นมาเจอเธอ สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้แบคฮยอนอดสงสัยไม่ได้แต่เขาก็ไม่กล้าถามอยู่ดี
 

มีสาวสวยมาหาชานยอลพร้อมซองกระดาษ แต่หายขึ้นไปมีอะไรกับคริส แต่พอชานยอลตื่นมาเห็นกลับมีท่าทางหงุดหงิดแทน... อันที่จริงมันก็ไม่เรียกว่าหงุดหงิดนัก แต่ชานยอลดูไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ที่ตื่นมาเจอเธอ
 

“เฮีย เมื่อเช้ามีคนมาหาอ่ะ เค้าได้ขึ้นไปหาเฮียปะ” คนตัวเล็กว่าในขณะที่ตักข้าวใส่จาน เขาคิดว่าตัวเองน่าจะลองกระแซะถามดูเผื่อว่าชานยอลอยากจะเล่า แต่สำหรับเขาอย่างน้อยเธอไม่ได้ขึ้นไปมีอะไรกับชานยอลก็ดีแล้ว
 

“อือ”
 

นั่นเป็นเพียงคำตอบ...
 

“จุ๊ๆๆ” คริสที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามซึ่งดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องอะไรยกนิ้วขึ้นจรดปากทำเสียงจุ๊ๆๆเหมือนเป็นการตอบแทน ซึ่งแบคฮยอนก็ไม่เข้าใจว่าจุ๊ๆๆของเฮียนี่หมายถึงอะไร หมายความว่าไม่ให้เขาบอกชานยอลเรื่องที่คริสมีอะไรกับผู้หญิงหรือห้ามให้บอกอี้ชิงกันแน่
 

“รีบกิน แล้วก็รีบไปตากผ้าต่อ” ชานยอลเอ่ยขึ้นขัดก่อนที่บทสนทนาจะกลายเป็นการล่วงล้ำมากไปมากกว่านี้ เขาหยิบเอาจานข้าวตัวเองมาจัดการทันทีโดยที่ไม่ยอมตอบอะไรรวมถึงแกล้งทำเป็นไม่เห็นสีหน้ากวนประสาทของคริส... ทั้งๆที่ตัวเองก็ทำความผิดเอาไว้กับแฟนอย่างอี้ชิงแท้ๆ ยังจะมาทำหน้าลอยอยู่ได้ ชานยอลไม่ชอบพวกกะล่อนจริงๆ
 

“ได้หลังแล้วลืมหน้าเลยน้า~” คริสส่งเสียงหัวเราะเบาๆในขณะที่ตักข้าวเข้าปาก เขานึกอยากจะขำชานยอลที่เอาแต่ทำหน้าเครียดมาตั้งแต่ตื่นเช้า ซึ่งคริสเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าชานยอลเครียดเรื่องอะไรกันแน่ หวงของเล่นเก่าหรือหงุดหงิดที่ตัวเองโดนตัดหน้า
 

“หุบปากไปว่ะ”
 

“พอได้ใหม่ทำเป็นลืมเก่า เนี่ยบี๋ คนนี้แหละเมียเฮีย เมื่อก่อนแม่งเอาตัวมาขัดดอกทุกอาทิตย์เลย ขัดกันทั้งคืนจนเช้ายันขัดไม่สะอาด”
 

“มึงจะมีเรื่องกับกูใช่ไหม?” ชานยอลถึงกับช้อนลงหันไปมองหน้าเพื่อนซี้ด้วยท่าทางหาเรื่อง คริสเองก็น่าจะรู้ว่าเขาไม่ชอบให้เอาเรื่องส่วนตัวไปเปิดเผยให้ใครต่อใครฟัง ถึงคนอื่นจะรู้ก็แค่รู้กันเงียบๆไม่มีใครพูด สงสัยปากคริสจะอยากกินอย่างอื่นมากกว่าข้าวในวันนี้
 

“พาลอีก มึงนี่มัน...” ถึงจะถูกว่าแบบนั้นแต่คริสก็ยังอดขำออกมาไม่ได้ ยังไงซะมันก็เป็นเรื่องธรรมดานี่หน่า ผู้ชายที่โสดและไม่มีแฟนอย่างชานยอลจะไม่เอาใครเลยมันก็เป็นไปไม่ได้ พอนึกดูแล้วมันก็ตลก ชานยอลไม่เห็นจำเป็นต้องทำท่าทางเหมือนโกรธขนาดนั้น
 

“ฮ่ะๆ...” แบคฮยอนทำเพียงแค่ส่งเสียงหัวเราะออกมา แล้วจากนั้นโต๊ะกินข้าวก็กลับเข้าสู่บรรยากาศอึมครึมอีกครั้ง เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าผู้หญิงคนนั้นมาหาชานยอลทำไมแต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมถึงไปนอนกับคริสได้ เป็นอารมณ์แบบว่านอนกับใครก็ได้ที่เป็นเจ้าของโต๊ะเพียงเพื่อขัดดอกแบบนั้นหรอ?
 

ไหนจะท่าทางหงุดหงิดของชานยอลที่เหมือนกับไม่ชอบใจที่ถูกคริสดึงตัดหน้าไปอีก เพราะว่าหวงของหรือไม่ชอบใจเรื่องอะไรกันแน่
 

“มึงอย่าเอามันเข้ามาในบ้านอีก ถ้าจะไปเอาก็ออกไปเอาข้างนอก” ชานยอลตีหน้าเครียดพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังท่ามกลางความเงียบ เขาตักเอาหมูชิ้นใหญ่เข้าปากก่อนที่จะซดน้ำซุปอุ่นๆตาม เพราะว่าของเก่ายังไงก็คือของเก่า.. ชานยอลไม่อยากให้ผู้หญิงคนนั้นมายุ่งกับปัจจุบันของเขาอีก
 

“ครับๆ”
 

“ถ้าอยากนักก็พาไปเอาบ้านอีหมวยนู่น” ชานยอลจงใจพูดกัดเพื่อนซี้ที่ยังคงทำท่าทางสบายๆเหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไรอยู่ คนที่มันน่าด่าที่สุดคือคริสต่างหากไม่ใช่เขา
 

ชานยอลยอมว่าก่อนหน้านี้ตัวเองก็หากินกับอะไรแบบนี้เหมือนกันแต่ก็ใช่ว่าเต็มใจ บางครั้งเขาอดความอยากเอาไว้ไม่ไหวมีของฟรีที่พอกินได้ให้กินก็กิน แลกกับการขัดดอกเล็กๆน้อยๆ 5 วัน 7 วัน แต่ตอนนี้ชานยอลมีอะไรที่ดีกว่านั้น เขาไม่อยากให้เธอเข้ามาในบ้านหรือยุ่งวุ่นวายอีกแต่ถ้าคริสอยากจะจัดการของเหลือก็ตามใจ
 

ไม่ใช่ว่าชานยอลหวงของ เมื่อเช้าเขาเป็นคนปฏิเสธเธอเอง ในเมื่อมีสิ่งที่ดีกว่าเป็นของตัวเองเรื่องอะไรชานยอลจะกลับไปใช้ของไม่ได้ราคาอีก แต่เขาแค่ไม่อยากให้เธอเข้ามาในบ้านที่แบคฮยอนอยู่ อย่างน้อยแบคฮยอนเป็นคนของเขา... เป็นคนของชานยอลไม่ใช่ของขัดดอกหรือมีไว้เอาแก้คันเล่นๆเหมือนคนอื่นๆ นั่นเป็นเหตุผลที่ชานยอลหงุดหงิด เขาไม่อยากให้เธอเข้ามาในบ้านอีก...
 

“เออ วันนี้เฮียกลับช้าไหมอ่ะ หนูจะได้ทำกับข้าวไว้ถูก”
 

“ไม่ต้องทำ วันนี้มึงไปทำงานกับกู เดี๋ยวค่อยกลับมาทำ”
 

“ห้ะ?”
 

ไม่ใช่เพียงแค่แบคฮยอนที่ส่งเสียงร้องออกมา แม้แต่คริสเองก็เช่นกัน ไม่มีใครรู้เลยว่าชานยอลกำลังคิดอะไรถึงได้จะหอบแบคฮยอนไปทำงานด้วย คนตัวเล็กอย่างแบคฮยอนเนี่ยหรอจะไปเก็บเงินกู้ เอาปืนไปขู่ลูกหนี้ยังไม่กลัวเลยแถมเขาจะเตะโด่งออกจากบ้านให้
 

“เออ มีปัญหาอะไร?” คนเอาแต่ใจเลิกคิ้วถามเพื่อนตัวสูงที่ทำท่าเหมือนกับประหลาดใจอะไรนักหนา ชานยอลก็แค่จะพาแบคฮยอนไปเรียนรู้งานที่เขาทำเองไม่ได้ให้ไปขู่ลูกนงลูกหนี้สักหน่อย
 

“มึงจะเอามันไปทำไร?”
 

“ไปช่วยเก็บเงิน”
 

“แล้วงานบ้านหนูอะเฮีย?” คนตัวเล็กทำท่านิ่ว วางช้อนลงกับจานทั้งๆที่ยังไม่ได้ตักข้าวเข้าปาก จนถึงตอนนี้เขาก็ยังตากผ้าไม่เสร็จและยังไม่ได้ล้างรถให้เฮียคริสเลย ทำไมแม่บ้านต้องออกไปทำทั้งงานราษฎร์และงานหลวงด้วย นี่มันเกินหน้าที่ไปแล้ว
 

“ก็ไปตากผ้าให้เสร็จก่อนไงแล้วออกไปพร้อมกัน”
 

“แต่หนูยังไม่ได้ล้างรถให้เฮียคริสอ่ะ”
 

“ช่างมัน รถมันให้มันล้างเอง” เจ้าของบ้านตอบปัดอย่างเอาแต่ใจ ถึงบ้านนี้เขากับคริสจะซื้อมาด้วยกันคนละครึ่งแต่แบคฮยอนชานยอลเป็นคนจ้าง เขาเป็นคนจ่ายเงินแล้วก็มีสิทธิ์สั่งให้แบคฮยอนทำอะไรก็ได้ทั้งนั้นรวมถึงเมินงานของคริสด้วย
 

“แล้วจะให้หนูไปทำไรอ่ะ ไปก็ทำไรไม่เป็น”
 

“ไม่ต้องทำ...ไปนั่งซ้อนรถเฉยๆ”

-
 

ใช้เวลาเพียงแค่ยี่สิบนาทีหลังกินข้าวเสร็จ แบคฮยอนก็ตากผ้าหมดตะกร้าและเตรียมพร้อมออกไปทำงานในฐานะมือขวาเสี่ยเก็บเงินกู้ที่ไม่รู้ว่าเอาไปทำประโยชน์อะไรได้... พอตากผ้าตัวสุดท้ายเสร็จแบคฮยอนก็หิ้วตะกร้าเดินขึ้นชั้นสองไปเพื่อไปแต่งตัว
 

เขาเดินไปรื้อกระเป๋าอยู่นานสุดท้ายก็ได้แค่กางเกงยีนส์ขาสั้นทรงเดิมๆกับเสื้อยืด...แบคฮยอนไม่มีพวกแจ็คเก็ตยีนส์หรืออะไรทำนองนั้น ยกเว้นจะเป็นเสื้อขนสัตว์กันหนาวสีแต๋ว แต่คงไม่ดีเท่าไหร่ถ้าใส่ไปเก็บเงินกู้ สุดท้ายก็หยิบเอาชุดเดิมๆมาใส่แล้วก็ลงไปข้างล่าง อย่างน้อยน่าจะยืมเสื้อชานยอลใส่ไปได้
 

“บี๋ เสร็จยัง!
 

เสียงตะโกนจากด้านล่างทำให้คนตัวเล็กต้องเร่งฝีเท้าเดินลงบันไดเร็วขึ้น พอลงมาถึงชั้นล่างเขาก็เห็นชานยอลขมวดคิ้วยืนถือแจ็คเก็ตยีนส์อยู่ สีหน้าดูไม่ชอบใจกับการแต่งตัวไปเก็บเงินกู้ครั้งแรกเท่าไหร่แต่จะให้ทำยังไงได้ ก็เสื้อผ้าเขามันมีแค่นี้
 

“ทำไมไม่ใส่ขายาว”
 

“ไม่มีขายาวอ่ะ” ตอบออกไปตามตรงพร้อมกับเดินไปรับเสื้อยีนส์ที่คนตัวสูงยื่นให้มาใส่ แต่พอสวมแล้วเสื้อมันก็ยาวมากๆจนแทบจะคลุมเข่าเขาเพราะขนาดตัวที่ต่างกัน จากที่ปกติชานยอลตัวสูงและไหล่กว้างอยู่แล้ว พอใส่แจ็คเก็ตก็ต้องกะให้หลวมมากขึ้นไปอีก ไม่ต้องคิดเลยว่าถ้าแบคฮยอนใส่มันจะใหญ่ขนาดไหน
 

“มึงนี่แรดจริง”
 

“โหเฮีย เสื้อมันใหญ่อย่างกะผ้าห่มเลยจะให้ใส่จริงๆหรอ”  คนตัวเล็กยู่หน้าพลางสะบัดแขนเสื้อที่ยาวเลยมือไปมา นี่ขนาดแค่เสื้อชานยอลเขายังใส่ไม่ได้เลย ถ้าจะให้ยืมกางเกงคนเดินลากกันตั้งแต่ปากซอย
 

“มึงนี่อ้วนแล้วยังเตี้ยอีก ตัวก็สั้นเท่าหลักกิโล ใส่ไปก่อน เดี๋ยวพาไปซื้อใหม่” ชานยอลว่าแล้วก็เดินไปคว้ากุญแจรถบนโต๊ะหน้าทีวีเตรียมออกไปทำงานทันทีโดยที่ไม่สนใจเด็กหนุ่มตัวเล็กที่แทบจะเดินลากชายเสื้อไปกับพื้น ตอนนี้เขาสายมากแล้วเพราะมัวแต่รอแบคฮยอนตากผ้า ตอนนี้คงไม่มีเวลามาเลือกชุด
 

“หนูไม่ได้อ้วนนะเฮีย! มันหนักก้นหรอก!
 

“อยู่กับพี่อ่ะห้ามเถียง ไปเร็ว พับแขนเสื้อด้วย” ชานยอลหันไปดุพร้อมกับออกปากเร่งเร้าให้คนตัวเล็กหยุดบ่นแล้วออกไปทำงานได้แล้ว ชานยอลไม่ชอบเด็กดื้ออย่างแบคฮยอนจริงๆ...ความจริงแล้วต้องบอกว่าเขาก็ไม่ชอบทุกอย่างที่เป็นแบคฮยอนมากกว่า ไม่ชอบท่าทางแรดแก่แดด ไม่ชอบนิสัยเกาะแกะเซ้าซี้ แต่พฤติกรรมเหล่านั้นก็ทำให้เกิดความเอ็นดูไปพร้อมๆกันจนปฏิเสธไม่ได้ว่ามันก็น่ารักด้วย
 

“เชอะ”
 

“หยิบหมวกกันน๊อคมาใส่ด้วย แล้วก็ล็อคประตู”
 

แบคฮยอนได้แต่ยู่ปากกับการออกคำสั่งที่แสนจะเอาแต่ใจของนายหัว เขาเดินหยิบสุ่มเอาหมวกกันน๊อคขึ้นมาหนึ่งใบจากนั้นก็นั้นก็จัดการล็อคประตูบ้านแล้วเดินไปหาเสี่ยใหญ่ที่กำลังถอยดูคาติออกมาจากโรงรถทันที อากาศที่ร้อนในตอนเที่ยงวันแบบนี้ทำให้เขารู้สึกเพลียไม่น้อย ไหนจะกลิ่นอับจากหมวกกันน๊อคที่ไม่คุ้นเคยด้วย
 

“เฮีย สระผมบ้างหรือเปล่าเนี่ย หมวกจะเน่าแล้ว”
 

“ไปปิดโรงรถแล้วก็ขึ้นมา อย่าพูดมาก” ชานยอลไม่ได้สนใจคำพูดไร้สาระของคนที่พูดไม่หยุดอย่างแม่บ้านคนใหม่ เขาจัดการบิดกุญแจสตาร์ทรถมอเตอร์ไซค์คนเก่งจนส่งเสียงกระหึ่มไปทั่ว ปกติแล้วชานยอลไม่ชอบลงสนามทวงเงินกู้ด้วยตัวเองแต่วันนี้อยากไปลองล้อใหม่ เพราะอย่างนั้นเขาจะขับรถทวงเงินจนกว่าจะพอใจ
 

“หนูใส่หมวกนานๆหนูเป็นลมตายแน่เลยเฮีย เดี๋ยววันนี้หนูสระผมให้นะ หมวกโคตรเหม็นเลย” คนตัวเล็กเดินหน้างอไปปิดโรงรถ ก่อนที่จะตรงกลับไปซ้อนมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ สาบานได้เลยว่าวันนี้เขาจะจับเฮียสระขนแน่ๆ ทั้งๆที่ผมชานยอลก็บ๊างบางจนจะเห็นหนังหัว ทำไมหมวกถึงได้อับขนาดนี้
 

“มึงหัดพูดให้น้อยมั่งเหอะ เกาะแน่นๆห้ามปล่อยมือ”
 

“เกาะแล้วเฮียจะไม่พาหนูล้มใช่ปะ”
 

“หึ เวลาล้มจะได้ไม่กระเด็น คอจะได้ไม่หัก”
 

“อ้าว!

“เกาะเร็วๆเข้า กูร้อน!
 

 

.

.

.
 

 

เวลาผ่านไปกว่าสามชั่วโมงแล้วที่ชานยอลเที่ยวขับรถไปทวงเงินบ้านนั้นบ้านนี้จนกระทั่งมาจอดพักที่ปั๊มน้ำมันใกล้ๆปากทาง ตอนนี้นาฬิกาข้อมือเรือนหรูบอกเวลาบ่ายสี่โมงกว่าๆ เขานึกอยากจะแบกแบคฮยอนไปทิ้งถังขยะแล้วขับรถหนีกลับบ้านปล่อยคนตัวเล็กทิ้งไว้ที่นี่ เพราะตั้งแต่ขับรถออกจากบ้านมาแบคฮยอนก็เอาแต่บ่นไม่หยุดจนชานยอลอดหงุดหงิดไม่ได้
 

แม้กระทั่งตอนนั่งบนรถเจ้าตัวก็บ่นร้อนขอย้ายไปนั่งข้างหน้า ลำบากเขาต้องขับรถด้วยท่าทางน่าอึดอัด รถจอดทีก็ขอพักหอบลิ้นแฮ่ก เดี๋ยวบ่นร้อน บ่นแสบขา เจ็บก้น หิวน้ำ เป็นนั่นเป็นนี่จนสุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหวต้องมาจอดปล่อยให้อีบี๋ขี้บ่นนักพักตากลมให้เต็มที่
 

หรือแม้กระทั่งตอนนี้แบคฮยอนก็ยังไม่หยุดพูด...
 

“ดูดิเฮีย ขาหนูแดงหมดแล้วเนี้ย หัวก็มึนจนจะอ้วก เสื้อเฮียก็ร๊อนร้อน ตัวก็ใหญ่ หมวกยังเหม็นอับอีก หนูเหนื่อยนะเนี่ย” คนตัวเล็กบ่นไปในขณะที่ปากก็ดูดเจเล่วิตามินซีเข้าปากดับอาการกระหายไปด้วย ตอนนี้ทั้งหัวและคิ้วของเขาชุ่มเหงื่อไปหมดแล้ว ไม่รู้ว่าชานยอลทนไปได้ยังไงทั้งๆที่ใส่กางเกงหนา เสื้อหนาและไหนจะยังถุงมือกับรองเท้าหนาๆอีก
 

พวกเซลล์นี่ได้เงินเท่าไหร่กันถึงยอมมาทำงานที่ทรมานขนาดนี้
 

“กูรำคาญมึงเนี่ย มึงพูดจนกูไม่รู้จะเปรียบเทียบกับอะไร นั่งบนรถมึงก็พูด มึงรู้ว่ากูใส่หมวกกันน๊อคจะไม่ได้ยินมึงก็ยังไม่หยุดพูด มึงทำให้กูหงุดหงิดนะเนี่ย” ชานยอลกล่าวด้วยท่าทางหัวเสีย เขารู้สึกหงุดหงิดกับแบคฮยอนจริงๆขนาดพูดแบบนี้แล้วคนตัวเล็กยังทำหน้างอใส่เขาอยู่เลย ไม่ได้มีท่าทางสำนึกผิดสักนิด
 

“เฮียไม่ได้ยินแล้วรู้ได้ไงว่าหนูบ่น”
 

“ก็เสียงมึงดังแว้ดๆๆอยู่ข้างหูกูเนี่ย กูฟังไม่มีรู้เรื่องแต่กูรำคาญ”
 

“แล้วเฮียเอาหนูมาทำไมอ่ะ! ตั้งแต่เช้านี่หนูทำทุกอย่างเลยนะเฮีย ตื่นมาผ้าหนูก็เอาไปซักให้ งานบ้านก็ทำ กวาดใบไม้ เก็บขี้หมา ซักหมวก ดูดฝุ่น ล้างรถ นี่ก็ให้หนูออกมาเก็บเงินกู้อีก พอตกดึกเฮียก็เอาหนู สามพันมันไม่คุ้มนะเฮีย!” แบคฮยอนตบหน้าขาทำท่าเหมือนไม่พอใจกับการใช้งานที่คุ้มยิ่งกว่าโปรโทรเหมาๆ นี่เขากำลังทำหน้าที่อะไรกันแน่ เป็นแม่บ้านกับมีเซ็กส์พอเข้าใจแต่ลากออกมาช่วยงานข้างนอกทำไม มันไม่ใช่หน้าที่เขาซักหน่อย
 

“ก็หน้าที่มึง” ชานยอลยักไหล่ เขาไม่ได้บอกสักหน่อยว่าแบคฮยอนต้องทำอะไรบ้างแค่บอกว่างานหลักคือทำงานบ้าน นอกเหนือจากนั้นชานยอลจะใช้อะไรแบคฮยอนก็ต้องทำ

“หน้าที่หนูทำงานบ้าน”
 

“หน้ามึงคือทำทุกอย่างที่กูอยากให้ทำ ให้ทำงานก็ต้องทำ ส่วนงานบ้านมึงต้องทำอยู่แล้ว”
 

“โถ่ หนูก็เหนื่อยนะเฮีย วันหยุดก็ไม่มี เงินเดือนก็ได้นิดเดียว”
 

“กูให้มึงอยู่บ้าน ข้าวฟรี น้ำฟรี นี่ก็สวัสดิการขนาดไหนแล้ว แค่นี้ยังบ่นเหนื่อยแล้วจะมาเป็นเมียกู อ่อนว่ะ”
 

“สาธุ๊! งั้นหนูแช่งเลยว่าถ้าเฮียหาเมียไม่ได้ทนไปกว่าหนู หนูขอให้เฮียได้หนูเป็นเมีย” คนตัวเล็กพนมขึ้นสาปแช่งนายหัวที่ทำเป็นข่มว่าสิ่งที่เขาทำอยู่มันยังไม่ได้ครึ่งของคุณสมบัติเมีย ถ้าหากว่าชานยอลหาผู้หญิงที่ทำงานบ้านหนัก ยอมให้โขกด่าสารพัดได้อย่างเขา แบคฮยอนก็จะยอมแพ้และถอยตัวเองออกมาเอง แต่ถ้าหาไม่ได้ก็ขอให้ชานยอลได้เขาเป็นเมีย
 

“ปากดี”
 

“ถ้าหนูไม่รักหนูไม่ทำให้หรอก” ว่าแล้วก็ทำปากยู่หยีตา แหงนคอกระดกเจเล่วิตามินซีจนหมดถุงดูด
 

น่าเสียดายที่เพราะมัวแต่สนใจแต่ของกินที่อยู่ในปากแบคฮยอนก็เลยไม่ทันได้เห็นรอยยิ้มเล็กๆจากคนที่ตัวเองเพิ่งจะบ่นว่าไปเมื่อครู่... มันไม่ใช่แค่แบคฮยอนสักหน่อยที่รู้ว่าที่ทำให้ไปก็เพราะรัก แต่ชานยอลก็รับรู้และเอ็นดูแบคฮยอนเหมือนกัน แต่ว่านะ กับเรื่องความรู้สึกที่ยังไม่แน่ชัดมันก็พูดยาก...
 

“กินให้เสร็จเร็วๆ พักแป๊บเดียวกินจนอ้วนแล้วมึงอ่ะ”
 

“อ้วนที่ไหน ก็บอกว่ามันหนักตูดหนู”
 

“โม้”
 

“เฮียบีบทุกวันไม่รู้ไงล่ะ”
 

ชานยอลได้แต่ส่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆกับมุกตลกของอีบี๋แรดในขณะที่ทอดมองสายไปยังลานจอดรถตรงหน้า เขายังนั่งรอให้แบคฮยอนจัดการกับซาลาเปา แซนวิช น้ำ นม และอื่นๆให้เสร็จก่อนที่จะกลับบ้านเพราะวันนี้ชานยอลพอใจมากแล้วที่ได้ลองรถใหม่ โอกาสหน้าเขาคงต้องขับไปต่างจังหวัดไกลๆแต่วันนี้ขอกลับไปพักเอาแรง ให้อีบี๋สระหัวให้ก่อน แล้วก่อนกลับก็ไม่ลืมเตือนตัวเองให้แวะร้านหมวกกันน๊อคเพื่อซื้อหมวกใหม่ด้วย
 

 

 

‘ เฮีย หนูอยากได้หมวกกันน๊อคคิตตี้ร้านเมื่อกี้อ่ะ

‘ เอามาทำไม ที่บ้านมีหมวกเยอะแยะ

‘ แต่หนูอยากได้อันนั้นอ่ะ

‘ ไม่ ไม่มีประโยชน์

 

สุดท้ายก็ขับรถออกจากบ้านลูกหนี้มาโดยที่ไม่ได้ย้อนกลับไปดูหมวกกันน๊อคที่แบคฮยอนบอกว่าชอบเพราะเขารีบไปเก็บเงินที่อื่นต่อ บวกกับอาการหงุดหงิดเล็กๆเพราะลูกมือที่เอาแต่บ่น แต่ไหนๆตอนนี้ก็ยังเหลือเวลาให้เถลไถลอีกมาก ชานยอลไม่ได้คิดจะใจอ่อนหรือนึกอยากเป็นคนดีอะไรขึ้นมาหรอก เขาแค่เห็นมันเป็นหมวกกันน๊อคใบเล็กๆที่ไม่ได้แพงอะไรก็เท่านั้น...

 

 

 









 

#ฟิคแฮ่น

 

 

 

 

กรู๊ววววววววววววววววว สนใจจ้างแม่บ้านบี๋ที่ทำงานคุ้มยิ่งกว่าเงินเดือนไหมคะ โอ้ย สงสารบี๋แท้ 55555555 แต่เอาเถอะ ฝึกไว้เผื่อเป็นเมียเฮียในอนาคตอาจต้องรับศึกหนักกว่านี้ X3 ถึงจะมาช้าไปหน่อยแต่ก็มาแล้วนะคะ *ที่หายนี่เกิดสภาวะเดดแอร์ คืองานเยอะแล้วช็อค ขี้เกียจทำทุกสรรพสิ่ง สุดท้ายก็มานั่งปั่นๆหนูแฮ่นแก้เครียด LOL

ขอบคุณที่อ่านค่ะ :D เจอคำตกก็บอกได้ เอนจอยรีดดิ้ง

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.006K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15501 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 09:42
    พิชานเริ่มตกหลุมรักยัยบี๋วันละนิดดดด
    #15,501
    0
  2. #15488 KaRToon_HH (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 23:31
    เอาใจเก่งง
    #15,488
    0
  3. #15434 Vibrance (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 10:00
    เออออเนี่ยเริ่มละนะโดนมันเอาใจมากๆละใจอ่อนแล้วยะเฮียยยเนี่ยยก็ยอมๆบี๋มันไปเห้อะะะ เอ้อออคนกันเอ้งงง
    #15,434
    0
  4. #15346 weiliin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:21
    สามพัน ใช้ซะคุ้มเลยน้า
    #15,346
    0
  5. #15186 Jinji_10 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 13:16
    เอ็นดู
    #15,186
    0
  6. #15120 xxxlilly (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 04:21
    เฮียใจดีอ่ะปากร้ายแต่ใส่ใจ บี๋เงินเดือนแค่สามพันโดนใช้สากกะเบือยันเรือรบไม่มีใครทนได้เท่าบี๋อีกแล้วนะเฮีย555555
    #15,120
    0
  7. #15057 mayyamcc (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 21:14
    น่ารักกกกกกก
    #15,057
    0
  8. #14922 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 06:19
    ตามใจเก่ว
    #14,922
    0
  9. #14880 jokerBHPcy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 15:50
    สรุปให้บี๋มันทนลองเป็นเมียว่างั้นนน ?
    #14,880
    0
  10. #14799 BangJae_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 09:24
    บี๋ทนได้ที่แท้
    #14,799
    0
  11. #14236 heykiki (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 18:16
    จะหาคนทนเฮียได้จากที่ไหนอีก นอกจากบี๋มันอะ เฮียก็ตามใจเก่ง ปากบอกรำคาญ แต่ทำให้ตลอดดด หมันไส้โว้ย
    #14,236
    0
  12. #14223 xxchocoxx (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 14:04
    ใครจะทนไปกว่าบี๋><
    #14,223
    0
  13. #14172 tinkerbell.n12 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 05:48
    เฮียค่ดซึนเลย
    #14,172
    0
  14. #14115 somruethai1307 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 15:55
    เอาน้งไปด้วย ห่วงใช่ไหม
    #14,115
    0
  15. #14062 purnploy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 01:25
    ไปน้องไปซื้อหมวกกันน็อคด้วยนน
    #14,062
    0
  16. #14011 ArySohot (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 17:18
    แหม~เฮียชานนนนนน~
    #14,011
    0
  17. #13973 IMeMoRyU (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 02:07
    ชานยอล คนย้อนแย้ง
    #13,973
    0
  18. #13938 9102001 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 11:56
    อ่านจนนับไม่ถ้วนละ เขิงงงงง
    #13,938
    0
  19. #13937 9102001 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 11:56
    อ่านจนนับไม่ถ้วนละ เขิงงงงง
    #13,937
    0
  20. #13918 Kondiao ~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 15:06
    เฮียชานน่ารักกก
    #13,918
    0
  21. #13880 BezT25 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 11:31
    แพ้ผู้ชายปากไม่ตรงกะใจ ทำเป็งหงุดหงิดใส่เขาแต่ก้ะตามใจเขาหนออ
    #13,880
    0
  22. #13839 Kimji_sag (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:16
    คืออ่านมาหลายรอบแล้วแต่ก็ยังชอบและเขินกับเฮีย 5555
    #13,839
    0
  23. #13816 ปิ้วววๆ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 18:28
    ทำไมชานยอลถึงซึนขนาดนี้5555555
    #13,816
    0
  24. #13783 แม่ยกเลโอเอ็น (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 09:25
    คนอะไรมึนจัง555
    #13,783
    0
  25. #13732 neay60 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 00:20
    ใครน้าาา ปากไม่ตรงกับใจ ก็เฮียชานไง 5555
    #13,732
    0