[ฟิคเสื่อม] แฮ่น The series - Chanbaek

ตอนที่ 35 : Chapter : 34 พ่อบ้านเป็นคนน่ารัก ♥

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59,886
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,083 ครั้ง
    26 พ.ค. 58







ภายในห้องนอนเงียบๆที่ไฟมืดสนิท เสียงเปิดและปิดประตูเบาๆเรียกชานยอลที่กำลังนอนลืมตาอยู่ให้พลิกตัวหันหน้าไปทางด้านข้าง เขามองเห็นเงาลางๆของแบคฮยอนเดินขึ้นมานั่งบนเตียงก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างๆแล้วเขยิบเข้ามากอดตัวเขาเอาไว้แน่น

เสียงสูดน้ำมูกกับเสียงสะอื้นฟุดฟิดยังคงดังให้ได้ยินอยู่ ชานยอลไม่พูดอะไร เขารอให้แฟนตัวเล็กเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอโทษก่อนที่จะคุยกัน แบคฮยอนอย่าได้คิดเลยว่ามาทำเป็นกอดเป็นอ้อนแล้วชานยอลจะหายโกรธง่ายๆ อีกสิบปียังถือว่าเร็วไป

“เฮีย...”

“อะไร” ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงห้วนๆแต่กลับใช้แขนกอดรัดเอวนิ่มๆเอาไว้พร้อมกับดึงรั้งร่างเล็กๆให้เขยิบเข้ามาชิดอกจนสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่ร้อนผิดปกติของอีกฝ่าย

ชานยอลใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อเตือนตัวเองไม่ให้ใจอ่อนกับท่าทางออเซาะของแม่บ้านบี๋ ความจริงแล้วเขาไม่ได้แพ้ความขี้อ้อนหรือแพ้น้ำตาแม้แต่หยดเดียว ชานยอลแค่รู้สึกว่าเขาไม่สามารถดุว่าแม่บ้านได้ เวลาที่คนตัวเล็กอยู่ในอาการเศร้า เป็นอาการซึมแบบซึมจริงๆไม่ใช่แกล้งซึม พอเห็นทีไรใจมันก็อ่อนทุกที...

 “หนูขอโทษ...” คนตัวเล็กว่าพร้อมกับซุกหน้าลงกับอกอุ่นโดยที่มือเล็กๆก็ยังลูบแผ่นหลังหนาขึ้นลงคล้ายเป็นการอ้อน แบคฮยอนรู้สึกเสียใจจริงๆที่ตัวเองมองพี่ชานยอลผิดไปเพราะแค่อารมณ์ที่วูบไหวเหมือนเปลวเทียน

ตอนนี้เขามันเหมือนคนโง่ที่ไม่สามารถควบคุมความคิดตัวเองได้ เอาแต่ฟุ้งซ่านตลอดเวลา ไหนจะคิดนู่นคิดนี่ กังวลเรื่องเล็กๆน้อยๆทั้งๆที่มีพี่ชานยอลอยู่ตรงหน้า

แบคฮยอนไม่รู้เลยว่าตอนนี้ตัวเองจะหันไปหาใครได้ เขามีพี่ชานยอลคนเดียวที่รักแบคฮยอนมากที่สุด ถึงจะโดนด่าก็คงไม่หันหน้าหนีไปอีกแล้ว

“................”

“ฮึก...ก็หนูไม่รู้อ่ะ หนูไม่กล้าถาม อึก...” พูดไปก็สะอึกสะอื้น สูดน้ำมูกฟุดฟิดไป แบคฮยอนเชื่อว่าถ้าเป็นคนอื่นก็คงจะคิดเหมือนกัน เขารู้ตัวว่าตัวเองเป็นพวกอ่อนแอแถมยังอ่อนไหว แต่มันก็เป็นความผิดของแบคฮยอนด้วยที่ตีโพยตีพายไปเองจนทำให้เฮียดูเป็นคนเลวไปเลย

“แล้วคราวหลังถ้าสงสัยอะไรมึงจะถามไหม”

คนตัวเล็กไม่ตอบแต่พยักหน้าหงึกหงักแทนคำพูด แบคฮยอนกอดรัดตัวหนาๆของคนตรงหน้าเอาไว้แน่นราวกับต้องการจะยึดเอาไว้เป็นหลัก คำพูดของเฮียยังฝังอยู่ในใจเขาแบบสลัดไม่ออก ที่บอกว่าลูกตัวเองทำออกมามีปัญญาเลี้ยง ถ้าไม่อยากมีก็คงไม่ปล่อยให้มี

คำพูดนั้นมันทำให้แบคฮยอนอดคิดไม่ได้ว่าจริงๆแล้วเฮียตั้งใจปล่อยให้มีโดยที่ไม่คิดป้องกัน ไม่รู้ว่าจะคิดแบบนั้นได้หรือเปล่า แต่ถ้าให้สารภาพตามตรงแบคฮยอนไม่คิดว่าเฮียอยากให้เขาเป็นแม่ของลูก รู้ว่ารัก รู้ว่าเป็นห่วง แต่ก็ยังคิดว่าอย่างเฮียถ้าจะสร้างครอบครัวก็คงจะเลือกผู้หญิงที่ดีพร้อม ไม่ใช่คนที่ขาดๆเกินๆแถมโตมาแบบแกนๆแบบแบคฮยอน

“ดี แล้วพรุ่งนี้ก็เตรียมตัวไปโรงบาลด้วย” ชานยอลไม่ได้ตอบอะไรเกี่ยวกับเรื่องที่แฟนตัวเล็กได้ทำผิดเอาไว้ เขากอดกระชับร่างกายอุ่นๆไว้แน่นโดยที่ไม่กลัวว่าตัวเองจะติดไข้ตามไปด้วย

ชานยอลไม่อยากยึดติด เก็บเอาความคิดชั่ววูบของคุณแม่ท้องอ่อนมาเป็นปัญหา ถึงแม้ในใจมันจะอดเคืองไม่ได้เรื่องที่ตัวเองถูกครหาว่าเป็นคนไม่รักลูก เขาอุตส่าห์ปล่อยให้แบคฮยอนท้องโดยที่ไม่ป้องกัน แล้วทำไมเจ้าตัวถึงคิดว่าพ่อไม่อยากจะเอาไว้...

ทุกครั้งที่ชานยอลมีอะไรกับใครแล้วสวมถุงยาง นั่นแปลว่าเขาไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบหรือมีลูกกับใคร แต่คราวนี้มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายได้อยาก ชานยอลไม่ได้อยากมีลูกแบบอยากมีมาก ต้องมีให้ได้ แต่ก็จงใจไม่ป้องกันเพื่อให้มันพลาด เหมือนไม่ได้อยากปลูกต้นไม้แต่ก็แกล้งทำเมล็ดตกใส่ดิน...

ขนาดคิดเองก็ยังดูสับสน เอาเป็นว่าตอนนี้มีแล้วชานยอลก็รักลูกของเขา มันไม่ใช่ความผิดพลาด หรือถ้าพลาดก็เป็นความพลาดที่ชานยอลจงใจให้เกิด เขารู้ว่าตัวเองเป็นคนเย็นชา ค่อนไปทางเลวแต่ไม่ใช่กับคนในครอบครัวแน่ ชานยอลรักคนของเขา ยิ่งกับเลือดเนื้อเชื้อไขก็เป็นไปไม่ได้เลยที่ชานยอลจะทิ้งขว้าง

“อือ... เฮีย หนูถามไรหน่อย เฮียต้องตอบนะ เฮียรู้ได้ไงว่าหนูท้อง”

“รู้ก็แล้วกัน”

“ก็แล้วรู้ได้ไงอ่ะ”

“บอกว่ารู้ก็รู้ดิ” ตอบปัดไปโดยที่ไม่ยอมอธิบายอะไร ก่อนจะแกล้งทำหูทวนลมเมินสิ่งที่แฟนตัวเล็กพูด

เขาใช้ชีวิตบนโลกนี้มา 27 ปีและโตพอจะรู้ว่าคนท้องมีอาการแบบไหน ยิ่งคนที่อยู่ด้วยกันทุกวันแล้ว แค่มีอะไรอย่างใดอย่างหนึ่งแปลกไปก็ยิ่งสังเกตได้ง่าย แบคฮยอนทั้งก้นออก จมูกไว เมื่อก่อนไม่เคยบ่นเรื่องสูบบุหรี่ก่อนขึ้นนอนแต่เดี๋ยวนี้พอจูบทีไรก็บอกว่าเหม็นทุกที น้ำยาดับกลิ่นที่เคยใช้ก็ไม่ได้ใช้

บ่นว่าเหนื่อยมากกว่าแต่ก่อนทั้งๆที่ปกติเป็นแม่บ้านที่อึดถึกทนยิ่งกว่าอะไร ไหนจะรสชาติมื้อเย็นที่แปลกไปจนรู้สึกได้ ถ้าไม่รสจัดมากขึ้นก็จืดจนแทบไม่รู้รส ในช่วงแรกชานยอลไม่กล้ายืนยันว่าแบคฮยอนท้องหรือไม่ท้อง แล้วเขาก็ไม่รู้ด้วยว่าแบคฮยอนรู้ตัวไหม รู้แล้วไม่ยอมบอก หรือรู้มานานแค่ไหนเลยได้แต่สังเกตอยู่ห่างๆ

นี่ไม่ใช่วันแรกที่เขาพยายามเข้าอินเตอร์เน็ตเพื่อค้นหาเรื่องเกี่ยวกับยาทำแท้ง เพราะแบคฮยอนมีอาการแบบนี้มาจะอาทิตย์กว่าแล้วแต่เจ้าตัวกลับไม่บอกอะไรสักคำ ชานยอลเลยอดคิดไม่ได้ว่าแบคฮยอนรู้แล้วแต่ไม่บอกเขา และอาจจะแอบทำอะไรเองโดยที่ไม่บอก

มันก็ไม่ผิดที่จะสงสัยใช่ไหมล่ะ... จะมีคุณแม่ที่ไหนบ้างที่ท้องแล้วไม่รู้ว่าตัวเองท้องเป็นอาทิตย์ๆ เพิ่งจะเริ่มเอะใจตอนมีอาการไข้ คลื่นไส้ อ้วก ทั้งๆที่น่าจะตระหนักได้ตั้งแต่ที่ร่างกายเริ่มมีอาการแปลกๆแล้ว หรือไม่บางทีอาจจะเป็นชานยอลเองที่รับรู้อาการแพ้ท้องไปก่อนเมีย...

“เฮียแพ้ท้องก่อนหนูอ่อ”

“ปัญญาอ่อน”

“แล้วตกลงรู้ได้ไงว่าท้อง”

คำพูดรบเร้าของแบคฮยอนทำให้ชานยอลได้แต่ลอบถอนหายใจ เขาไม่รู้จะพูดยังไง ก็คนมีอะไรกันอยู่ทุกวันจะไม่รู้ว่าเมียท้องมันก็แปลก ที่จริงเขาเริ่มเอะใจตั้งแต่ที่แบคฮยอนบ่นว่าเจ็บนมเวลาโดนดูดแล้ว...แต่ถ้าจะให้พูดตอนนี้มันก็ฟังดูทะลึ่งยังไงก็ไม่รู้...

“...........”

“เฮียอย่าเงียบดิ”

“อือ...”

“เฮียดีใจปะ” คนตัวเล็กยังคงไม่หยุดถามคำถามถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะเงียบไปแล้ว แบคฮยอนแค่อยากได้ยินว่าเฮียดีใจที่เป็นคนให้ทำบิบี๋น้อยได้เกิดขึ้นมา อย่างน้อยแค่ได้ยินเสียงครางตอบรับก็คลายความกังวลของเขาได้มาก

แบคฮยอนแค่อยากมั่นใจว่าลูกของเขาจะเกิดจากความรักและถูกเลี้ยงดูด้วยความรัก ไม่ใช่แบบที่ตัวเขาเคยเป็น...

“อือ...”

“ถ้าสมมติว่าคลอดออกมาแล้วลูกร้องตอนกลางคืน เฮียจะฆ่าลูกหนูไหมอ่ะ”

“มึงจะบ้าหรอ” ชานยอลใช้มือตบหัวแม่บ้านเบาๆเมื่อตัวเองถูกตั้งข้อสงสัยว่าจะฆ่าลูกถ้าลูกร้องเสียงดัง ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนขี้หงุดหงิด ใจร้อน โมโหร้ายแต่ชานยอลมั่นใจว่าเขาจะไม่ทำลูกตัวเองแน่ แต่ถ้าเตะแม่ล่ะก็ไม่รับปาก เลี้ยงลูกยังไงให้ร้องกลางดึก

“ก็ใครจะไปรู้อ่ะ เฮียอาจจะ...”


“พอ เงียบ จะนอน” ชานยอลใช้มือตะครุบปากเล็กๆเอาไว้กันไม่ให้แฟนตัวเล็กพ่นคำพูดไร้สาระออกมาทั้งๆที่เด็กในท้องยังไม่เกิด เขารู้สึกไม่ชอบใจเท่าไหร่ที่ตัวเองถูกมองเป็นพวกไร้หัวใจ โหดร้าย เย็นชา ไหนจะให้ทำแท้งบ้างล่ะ ไหนจะฆ่าลูกบ้างล่ะ...

มาจนถึงตอนนี้ชานยอลก็ยังยืนยันว่าเขารักคนในครอบครัวของเขา ถึงจะเหี้ยเลวกับใครแต่ก็ไม่ใช่กับลูกเต้าหรือเมียที่เป็นแม่ของลูกแน่ พอนึกแล้วมันก็อดเก็บไปคิดในใจไม่ได้ว่าภาพลักษณ์เสี่ยเงินกู้ของชานยอลมันดูโหดร้ายขนาดนั้นเลยหรอ

“อือ~ งั้นนอนก็แด้ะ” คนตัวเล็กว่าพร้อมกับหลับตาลงทำเมินแฟนตัวสูงที่เฉไฉไม่ยอมตอบคำถามของเขา สุดท้ายแล้วแบคฮยอนก็ไม่รู้อยู่ดีว่าเฮียรู้ได้ยังไงว่าเขาท้อง แต่ก็ช่างมันเถอะ อย่างน้อยเฮียไม่ได้มีความคิดจะเอาลูกออกแบคฮยอนก็ดีใจเหลือล้นแล้ว

“เฮีย....”

“อะไร...”

“ฝันดีนะ”

“อือ...”

 


 

 



 

ภายในคลีนิคเล็กๆสำหรับฝากครรภ์ ชานยอลที่กำลังนั่งรอแฟนตัวเล็กอยู่หน้าห้องตรวจเคาะนิ้วลงกับเก้าอี้เป็นจังหวะด้วยความกังวลใจ ตอนนี้นาฬิกาของเขาบอกเวลาบ่ายโมงเศษๆแล้ว แบคฮยอนหายเข้าไปในห้องเกือบ 45 นาทีและยังไม่ออกมา จนถึงตอนนี้ก็ยังคงเงียบ ชานยอลไม่รู้ว่าการฝากครรภ์ต้องตรวจหรือซักถามอะไรบ้างแต่เขาเริ่มคิดแล้วว่ามันใช้เวลานานมากเกินไป

แกร๊ก...

“เฮีย... หมอเรียก...”

เสียงเปิดประตูและเสียงเรียกของแบคฮยอนทำให้ชานยอลต้องลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินเข้าไปในห้องตรวจ กลิ่นยาและกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในห้องทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก คนตัวสูงเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ว่างตรงหน้าคุณหมอหนุ่มที่กำลังเขียนเอกสารอะไรบางอย่างอยู่

ถึงแม้จะพยายามควบคุมความคิดตัวเองให้นิ่งแค่ไหน ในใจเขาก็ยังคงมีแต่ความกังวล ปกติชานยอลไม่ใช่คนอ่อนไหว ที่จริงเขาไม่สนใจอะไรเลยด้วยซ้ำแต่ไม่ใช่กับตอนนี้...

“คุณพ่อใช่ไหมครับ”

“ครับ...” น้ำเสียงที่จริงจังและใบหน้ายุ่งๆของหมอตอนกำลังอ่านเอกสารทำให้ชานยอลเริ่มรู้สึกไม่ดี คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย มือทั้งสองข้างประสานอยู่บนหน้าตักและเท้าเริ่มสั่นตามความกังวล คุณหมอหนุ่มยังคงเขียนอะไรยุกยิกบนกระดาษ แต่เพียงไม่นานก็ปิดเอกสารแล้วเงยหน้าขึ้นพูดต่อ

“คุณแม่ตั้งท้อง 5 สัปดาห์นะครับ สภาพครรภ์ปกติ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง หากมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน เวียนหัวให้ทานยาตัวนี้ ระวังอย่าออกกำลังกายหักโหมหรือใช้แรงเยอะๆประเภทยกของหนัก พักผ่อนให้เต็มที่ ถ้าทานอาหารไม่ได้หมอแนะนำให้ทานขนมปังกรอบนะครับ แล้วก็งดชา กาแฟ น้ำอัดลม เครื่องดื่มที่มีคาเฟอีน ถ้าคลื่นไส้มากๆจิบน้ำขิงแก้อาการได้ครับ” คุณหมอหนุ่มว่าพร้อมกับเซ็นใบสั่งยาไปด้วย

“ครับ”

“ช่วงนี้คุณแม่อยู่ในอาการแพ้ท้อง หากมีอารมณ์แปรปรวณถือว่าเป็นเรื่องปกตินะครับ แล้วก็พยายามอย่าเดินเยอะ วิ่งหรือกระโดด เดินขึ้นลงบันได ช่วงนี้มีเพศสัมพันธ์ได้ปกติ แต่ควรระวังอย่าให้รุนแรงเกินไป ที่เหลือไม่มีอะไรครับ อาการไข้เป็นปกติ หมอจัดยาแก้ไข้ให้แล้ว หากคุณแม่มีอาการหงุดหงิดอาจเกิดจากความเมื่อยล้า ความไม่สบายตัว คุณพ่อต้องใจเย็นๆนะครับ”

แบคฮยอนที่กำลังนั่งฟังอยู่อย่างตั้งใจแทบหลุดหัวเราะขำเมื่อหันไปเห็นสีหน้าเครียดๆของแฟนตัวสูง เขาไม่รู้ว่าเฮียกำลังคิดอะไรอยู่ กังวล เป็นห่วง เครียด หรือกลัวว่าตัวเองจะปรับตัวไม่ได้ ซึ่งถ้าให้เดาจากสีหน้าก็คงจะมีเรื่องให้คิดพอสมควร

มันก็อย่างว่า... พี่ชานยอลเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ต้องรับผิดชอบเกือบทุกอย่าง ถ้าจะปล่อยตัวทำสบายใจคงไม่ใช่ ไหนจะเรื่องเพศสัมพันธ์ที่มีได้แต่ห้ามรุนแรง แบคฮยอนนึกไม่ออกจริงๆว่าเขาจะมีอะไรกับพี่ชานยอลอีท่าไหน ไม่ได้หมายถึงท่วงท่า แต่แบคฮยอนจินตนาการไม่ออกว่าการมีอะไรกันแบบเบาๆ นิ่มๆ ของเฮียเป็นยังไง...

“ครับ...”

“ในนี้มีใบนัดตรวจนะครับ ต้องมาตรวจดูครรภ์ทุกเดือนตามใบนัดเพื่อดูพัฒนาการ เสร็จแล้วครับ มีเท่านี้”

“ขอบคุณครับ” ชานยอลรับสมุดที่เหมือนกับสมุดตรวจประจำเดือนกับใบสั่งยามาถือไว้ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะเดินถือมันออกไปจากห้องด้วยท่าทางไม่ค่อยดีเท่าไหร่แถมยังไม่กล่าวขอบคุณหมอสักคำ

ชานยอลไม่อยากจะเชื่อใจหมอเลยที่บอกว่าครรภ์ของแบคฮยอนปกติดี  แต่เขาก็หาคำตอบไม่ได้ว่าทำไมมันถึงไม่ควรปกติ แน่นอนว่าการฝากท้องในเดือนแรกแล้วทุกอย่างปกติเป็นเรื่องดี แต่สำหรับชานยอลเขาไม่อยากปล่อยตัวเองให้นิ่งนอนใจ ชานยอลไม่อยากรู้ข่าวร้ายในการตรวจครรภ์เดือนที่ 2 หรือ 3 เพราะความชะล่าใจของตัวเอง

มันเหมือนทุกความกังวลของคนเป็นแม่ถูกถ่ายมาทับถมเต็มอก ถึงจะเป็นแค่ความรู้สึกกังวลชานยอลก็ไม่อยากปล่อยไว้ให้คาใจ มันคงไม่มีอะไรแย่ไปกว่าการคาดหวังแล้วต้องมาผิดหวังในตอนท้าย ถ้าหากเขาพลาดลูกคนนี้ไปจิตใจจะต้องจดจ่ออยู่แต่กับการทำลูกใหม่แน่

ถึงจะไม่ได้คาดหวังไว้ในตอนแรก แต่เมื่อได้รับโอกาสแล้วก็ต้องดูแลให้ดีใช่ไหมล่ะ...

“เฮียเป็นไรอ่ะ” คนตัวเล็กเดินไปเกาะท่อนแขนหนาที่แกว่งไปมาเบาๆก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองสีหน้าเครียดๆของแฟนตัวสูง แบคฮยอนคิดว่ามันออกจะน่าดีใจด้วยซ้ำที่ท้องเขาปกติ ไม่มีอะไรให้น่ากังวลแถมอาการไข้ก็ทุเลาลงแล้ว

ไม่รู้เลยว่าเฮียกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ก็คงจะเป็นเรื่องเครียดน่าดู

“เปล่า”

“เปล่าแล้วทำหน้าเครียดทำแมะ” แกล้งเอ่ยแซวพร้อมกับตวัดมือตีหลังมือหนาแรงๆเป็นการหยอกล้อ แบคฮยอนทำได้แค่เดินบีบฝ่ามือคนตัวสูงไปเรื่อยๆโดยที่ไม่คิดพูดอะไรต่อเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเงียบไป

อาการนิ่งของพี่ชานยอลทำให้เขาเริ่มไม่สบายใจ ไม่มีการแสดงอารมณ์ฉุนเฉียว ไม่มีการหงุดหงิด ไม่มีท่าทางก้าวร้าว แต่มีหลากหลายความคิดมากมายอยู่ในหัว และทั้งหมดนั้นถูกเก็บไว้ในโซนที่แบคฮยอนเข้าไม่ถึง บางครั้งเขาก็แค่อยากฟังความคิดของเฮียบ้าง ถึงพี่ชานยอลจะไม่อยากเล่าแต่ถ้าได้ฟังอย่างน้อยก็จะได้รู้เอาไว้ ไม่ต้องเก็บไปคิดเอาเองว่าอีกฝ่ายคิดอะไร

แบคฮยอนดีใจที่เฮียกังวลเรื่องท้องของเขาแต่ก็ไม่อยากให้มันมากเกินไป... เขาไม่อยากให้เฮียใช้เวลากว่า 9 เดือนกับการกังวลเรื่องท้องไส้ ซึ่งก็ได้แต่หวังว่ามันจะเป็นแค่ความกังวลในช่วงของการตั้งท้องเดือนแรกๆ แล้วพอลูกในท้องแข็งแรงอาการกังวลของเฮียจะหายไป...

“เฮียจะแวะกินข้าวไหม”

“ไม่”

“งั้นกลับก็กลับ” เมื่อแฟนตัวสูงไม่อยากแวะที่ไหนแบคฮยอนก็ไม่ปฏิเสธ เขารับใบสั่งยาจากเฮียแล้วนำไปยื่นที่หน้าช่องรับยาด้วยท่าทางสบายใจ

ตอนนี้คนเดียวที่แบคฮยอนจะรู้สึกเป็นห่วงก็คงเป็นเฮียนั่นแหละ ไม่ใช่ลูกในท้องหรอก สำหรับเขาแค่ได้ยินว่าครรภ์ปกติก็ดีใจแล้ว หลังจากนี้ก็คงต้องดูแลกันไปเรื่อยๆ เหลือก็แต่เฮียที่น่าเป็นห่วง อาจจะเครียดหนักถึงขั้นแพ้ท้องแทนไปเลยก็ได้ คนแก่คิดมากก็แบบนี้แหละน้า...

แบคฮยอนล่ะเป็นห่วงจริงๆ...

.

.

.

 

15 : 03


 

“เฮ้อ~”

เสียงถอนหายใจดังขึ้นเบาๆในขณะที่คนตัวเล็กเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา ตอนนี้นาฬิกาบนผนังบอกเวลาบ่ายสามโมงแล้ว มาจนถึงตอนนี้พี่ชานยอลของเขาก็ยังคงมีอาการเงียบและเก็บความคิดมหาศาลไว้ในหัว ซึ่งในเมื่อเจ้าตัวไม่อยากพูดแบคฮยอนก็ไม่อยากรบเร้า

เขาได้แต่ถอนลมหายใจออกมาเบาๆกับเสียงเงียบที่ทำให้รู้สึกเหมือนใช้ชีวิตคนเดียวในบ้าน พอพี่ชานยอลเดินเข้ามาถึงก็วางของ เปิดแอร์ ไปหยิบน้ำมากินโดยที่ไม่พูดอะไร ทำตัวเหมือนคนมีปัญหาหนักใจทั้งๆที่คุณแม่ยังสาวที่เป็นคนท้องเองเลิกกังวลใจไปแล้ว

ไม่รู้ว่าเฮียจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน แบคฮยอนก็คงได้แต่ให้เวลา...

เขาพอจะเข้าใจว่าพี่ชานยอลเคยเสียลูกและไม่อยากให้มันเกิดขึ้นซ้ำอีก ซึ่งมันเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว แบคฮยอนไม่ได้เร่งเร้าอะไร ถ้าให้สารภาพตามตรงเมื่อก่อนเขาเคยคิดเล่นๆว่าถ้าเฮียมีลูกเฮียจะต้องดุตะคอกลูกแน่ แต่ตอนนี้มันเริ่มจะเปลี่ยนไปแล้ว

พี่ชานยอลของเขาดูกังวลและเครียดมาก ถึงจะไม่ได้แสดงออกทางสีหน้าแต่อาการเงียบนั้นยืนยันได้เป็นอย่างดี ไหนจะเรื่องฝังใจที่เสียลูกไปทั้งๆที่ไม่ได้ตั้งใจให้เกิด นั่นก็อาจจะบอกได้ว่าเฮียเป็นคนรักครอบครัว รักลูกตัวเองถึงจะไม่ได้รักผู้หญิงที่คลอดออกมา

บางทีพี่ชานยอลอาจจะเป็นผู้ชายโหดเหี้ยม เย็นชา ที่เมินใส่คนทั้งโลกแต่เป็นพ่อที่รักลูกมากที่สุดก็ได้...

“เฮีย ไปอาบน้ำก่อนแมะ เดี๋ยวหนูถู...”

“ไม่ต้อง ถูเอง...”

.

.

.

“เดี๋ยวหนูเอาผ้าไปซัก”

“ไม่ต้อง ซักเอง”


 

“จะเอาจานไป...”

“ไม่ต้อง ล้างเอง”

 
 

“เฮีย หมามันขี้หน้า...”

“ไม่ต้อง ไล่เอง!


 

“หนูจะย้าย...”

“ไม่ต้อง ขนเอง!

 
 

“ทำไมหยักไย่มัน...”

“ไม่ต้อง! ปัดเอง!!


 

“ใครมาหน้าบ้าน...”

“ไม่ต้อง! ดูเอง!!


 

“เฮีย...”

“ไม่ต้อง! เดี๋ยวทำเอง!!!


 

.

.

.

 

 

“โอ้ยยยยยย เฮีย~”

เวลาเกือบสองทุ่มกว่าภายในบ้านชั้นล่างที่เงียบสนิท แบคฮยอนแทบจะกลั้นขำไม่ไหวกับความแปลกประหลาดของคนรักที่อยู่ๆก็นึกคึกจะทำนู่นทำนี่แทนเมียไปซะทุกอย่าง ทั้งย้ายของเบาๆ ปัดหยากไย่ ถูบ้าน ดูดฝุ่น ไล่หมา ล้างจาน ตอนแรกก็นึกไว้แล้วว่าจะเห่อ แต่ไม่คิดว่าจะเป็นหนักขนาดนี้

ถึงเฮียจะไม่ได้พูดออกมาว่าจะทำเองทุกอย่าง แต่พอแบคฮยอนจะทำอะไรพี่ชานยอลของเขาก็จะต้องออกปากสวนมาว่าจะทำเองทุกที พอเห็นแล้วมันก็รู้สึกขำจนอดไม่ได้ หน้านิ่งๆของเฮียตอนบอกว่าเดี๋ยวทำเองมันยังติดตาเขา ยิ่งตอนวิ่งไปอ้วกบ่นเวียนหัวนี่แทบจะไม่ให้ขยับตัว

คนท้องกับอาการแพ้ท้องมันก็มาคู่กันอยู่แล้ว แบคฮยอนแค่ท้องไม่ได้เป็นง่อยสักหน่อย เฮียก็ทำเป็นการ์ตูนไปได้

“อะไร”

“เฮียอ่ะ หนูท้องนะไม่ได้เป็นง่อย ให้หนูขยับมั่งก็ได้หรอก” คนตัวเล็กพูดไปก็ขำไป สาบานได้ว่าแบคฮยอนไม่เคยเห็นเฮียมีปฏิกิริยากับอะไรมากขนาดนี้ ถึงจะเป็นการพูดแบบหน้านิ่งๆว่าเดี๋ยวไปทำเองแต่ในรูปการณ์โดยรวมแล้ว มองยังไงมันก็ตลกอยู่ดี

เชื่อได้เลยว่าเฮียจะทำแบบนี้ได้ไม่นานหรอก เผลอๆไม่เกินอาทิตย์ ไหนจะซักผ้า ล้างจาน งานบ้านสารพัดสารเพที่เฮียเคยจิกหัวใช้เขาเหมือนแม่บ้าน พอมาทำเองเดี๋ยวก็จะรู้ว่ามันไม่ง่าย ไม่สบาย ไม่สนุกด้วย ผู้ชายห่ามๆอย่างเฮียจะทนได้สักกี่น้ำ เดี๋ยวพอทำไม่ไหวก็ถอดใจไปเอง...

”อยู่ให้เฉยเหอะ” ชานยอลว่าในขณะที่ตายังมองเกมในจอทีวีไปด้วย

เขาไม่ได้เวอร์ ไม่ได้เห่อ ไม่ได้อยากเสนอหน้า แต่ตลอดเวลาที่คบกันมาชานยอลเห็นตลอดว่าแบคฮยอนทำงานหนักมากแค่ไหน ถึงจะเป็นงานบ้านที่ดูเหมือนใช้แรงไม่มากแต่ก็เดินทำทั้งวัน พอมองรวมๆแล้วมันก็น่าเป็นห่วงไม่ใช่หรอ

ตื่นเช้ามาซิ่งอีป๊อบไปตลาด ทำกับข้าวเสร็จ ขึ้นไปอาบน้ำ ลงมากินข้าว ดูดฝุ่น ออกไปกวาดใบไม้  กวาดขี้ ถางวัชพืช ซักผ้าห่ม ผ้าปูที่นอน ผ้านวม  พับผ้า ตากผ้า ซักถุงเท้า ล้างรถ ขัดหมวกกันน๊อค ถูกใช้ให้เดินหยิบของ แบกเครื่องดูดฝุ่นขึ้นลงชั้นสอง ไหนจะอีกสารพัดที่ชานยอลนึกไม่ออก

เขาจะเห็นแบคฮยอนนั่งพัก นอนเล่นโทรศัพท์หรือดูหนังดูแค่ช่วงเที่ยงถึงบ่ายเท่านั้น ที่เหลือเจ้าตัวก็จะหาอะไรทำไปเรื่อย แต่ที่แน่ๆคือเดินทั้งวัน เป็นคนที่ขยันทำงานบ้านจนชานยอลรู้สึกว่าลูกเขาจะต้องหลุดออกมาแน่ถ้ายังปล่อยให้คนตัวเล็กใช้ชีวิตแบบเดิมๆ

“เฉยได้ไง ดูเฮียถูบ้านดิ เป็นเมือก เป็นคราบขนาดเนี้ยอะนะ”

“ไหน ไม่เห็นเป็นคราบ” ว่าแล้วก็แกล้งกวาดสายตามองผ่านๆทำเป็นเป็นไม่เห็นคราบเศษขี้ผงที่ถูกกำจัดออกไปไม่หมด เอาจริงๆคือชานยอลรู้สึกเหนียวตีนจนขยะแขยงไปหมด แต่ก็ต้องทนไปเพราะเป็นฝีมือตัวเอง

“ไม่เป็นคราบแล้วมันเหนียวเท้าแมะ ถ้าเฮียอยากช่วย เฮียเลิกใช้หนูไปซื้อของดีกว่า งานบ้านหนูทำเอง” คนตัวเล็กใช้มือบีบนวดต้นคอแฟนตัวสูงเบาๆเป็นการหยอกเล่น แบคฮยอนจะรู้สึกสำออยก็เพราะเฮียมาตามเข้มงวดดูแลเขานี่แหละ ถ้าปล่อยเอาไว้ให้ทำงานบ้านตามปกติคงไม่เป็นไร

เขาชินกับงานบ้านมาตั้งแต่เด็ก เพราะพ่อแม่ต้องทำงาน ลูกสาวก็ไม่มี มีแต่ลูกฉาว(?)แบคฮยอนเลยต้องจัดการงานบ้านในส่วนที่เหลือ เพราะฉะนั้นเขาจึงค่อนข้างชินกับมัน กับเฮียอาจจะเข้าใจว่าเป็นงานหนักและเหนื่อยแต่สำหรับเขามันคืองานที่ต้องใส่ใจ ตั้งใจทำและทำเป็นประจำ จู้จี้ จุกจิก แต่ก็ไม่ได้หนักหนาเท่าไหร่

“...........”

“ทำไม่ได้ยินอีก... งั้นเอางี้ดีกว่า หนูทำงานบ้านแล้วเฮียออกไปซื้อของ โอเคป่ะ”

“งั้นก็ได้” ชานยอลตอบปัด ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ที่แบคฮยอนยังดื้อรั้นจะทำงานบ้านที่หนักหนาสาหัสชนิดที่เรียกว่าเดินจนมดลูกหลุด

ชานยอลไม่รู้ว่าตอนนี้การกระทำของเขาในสายตาแบคฮยอนมันดูน่าขำมากแค่ไหน แต่กับจิตใจที่มีแต่ความกังวลมันไม่รู้สึกตลกเลยสักนิด ใครจะเป็นคนแบกรับความเสียใจของชานยอลถ้าแบคฮยอนยังทำงานบ้านหนัก ไหนจะอ้วก เวียนหัว เป็นไข้ และอีกสารพัดที่คนท้องจะต้องเจอ

ใครจะเป็นคนแบกรับความเสียใจของเขาถ้าไปตรวจแล้วรับรู้ว่าลูกไม่แข็งแรง ใครจะเอาร่างกายที่อึดถึกทนของแบคฮยอนกลับคืนมาหากมันแย่ลงจนเกินกว่าจะเยียวยา

“งานบ้านก็เปลี่ยนเป็นทำจันทร์ พุธ ศุกร์ พอ แล้วเฮียอย่าทำรกนะ บอกเฮียคริสด้วยว่าห้ามสูบบุหรี่”

“อือ...”

ถึงจะเป็นเพียงแค่เสียงครางตอบรับแต่มันก็ทำให้แบคฮยอนสบายใจขึ้นมาก เขาเอนตัวลงไปนอนทับตักแฟนตัวสูงที่ยังเอาแต่นั่งเล่นเกมคลายเครียดอยู่ใกล้ๆก่อนจะพลิกตัวหันหน้าใช้แขนกอดเอวหนาๆเอาไว้

แบคฮยอนไม่เคยนึกเลยว่าเฮียจะเป็นคนน่ารักมากขนาดนี้ ถ้าพูดแบบไม่เล่นมุก ตอนแรกเขาคิดจริงๆว่าถ้าเกิดท้องน้องขึ้นมาเฮียจะใช้งานเขาหนักเหมือนเดิม แล้วบอกว่าแค่ท้องไม่ได้เป็นง่อย

แต่ในทางกลับกันพอท้องจริงๆแบคฮยอนกลับต้องเป็นคนพูดคำนั้นซะเอง พอนึกแล้วมันก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก เพราะถึงแม้ว่าพี่ชานยอลของเขาจะเป็นแฟนที่โหด โฉด ทึ่มและมึนมากแค่ไหน แต่ในบทบาทของคุณพ่อที่มีภรรยาท้องอ่อนก็เป็นคนที่น่ารักอย่างเหลือเชื่อ

ปกติแล้วแค่มีคุณพ่อคอยเป็นห่วงให้กำลังใจมันก็น่าดีใจแล้วใช่ไหมล่ะ แต่นี่เจ้าตัวยังลงมือทำงานบ้านเอง แน่นอนว่าเฮียก็ยังคงเป็นเฮียที่ไม่พูด อึมครึม ถามคำตอบคำ ไม่พูดหวานใส่หรือบอกให้ระวังตัว คำว่ารัก ว่าเป็นห่วงไม่เคยตกถึงท้อง แต่เดินทำนู่นทำนี่ตลอดทั้งๆที่ปกติถ้าไม่ใช่เรื่องงาน เรื่องรถก็ไม่ค่อยจะกระเตื้องเท่าไหร่

มันทำให้แบคฮยอนนึกกลับไปที่พ่อของเขา... พ่อแบคฮยอนเป็นคนทำงานนอกบ้าน ทำงานบริษัทธรรมดา พูดจาดี ไม่เคยมีเรื่องมีราวกับใคร ไม่สูบบุหรี่ กินเหล้า ไม่เที่ยว แต่กลับด่ากับแม่ทุกวันเรื่องที่บ้าน ตอนนั้นเขายังเด็กและไม่เข้าใจว่าทำไมเรื่องงานบ้านเล็กๆน้อยๆถึงได้กลายเป็นปัญหาใหญ่ที่ทำให้คนสองคนถึงกับแหกปากด่ากัน และมาจนถึงตอนนี้แบคฮยอนก็ยังไม่เข้าใจ

แต่ก็เอาเป็นว่าเขารู้สึกดีที่เฮียเป็นห่วงลูกน้อยและสุขภาพมากกว่าความสบายของตัวเอง คนมันจะดีนี่ต่อให้ภาพลักษณ์เป็นแบบไหนก็ยังเป็นคนดี แบคฮยอนไม่สนหากใครจะบอกว่าพี่ชานยอลของเขาเป็นคนแบบนั้นแบบนี้




สำหรับแบคฮยอนผู้ชายคนนี้ดีที่สุดแล้ว <3







 

 

 

 

#ฟิคแฮ่น









 

;v; เราอยากเห็นเฮียเลี้ยงตะบี๋น้อยแล้วค่ะ ฮือ (พูดมันทุกพาร์ท) ขอบคุณที่อ่านค่ะ ตอนนี้คุณพ่อบ้านน่ารักจัง ฮือออ เอนจอยรีดดิ้งนะก้ะ :3



SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.083K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,650 ความคิดเห็น

  1. #15599 creamcsom (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2563 / 00:35
    กลับมาอ่านรอบที่614แล้วเห็นรายละเอียดอะไรบางอย่างที่เคยมองข้ามไป งืมมมมมม คุณพลีสปูมาหลายบทก่อนหน้าแล้วที่ว่าน้องบี๋ก้นใหญ่ บ่นเฮียเรื่องยาสูบ ตั่งต่างงง งึ่มมมม อ่านกี่ทีก็ชอบ เดอะเบสตลอดกาล
    #15,599
    0
  2. #15532 Blu_parkchan1 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 14:22
    เฮียคือผชที่ดีที่สุดในโลกเลย!
    #15,532
    0
  3. #15463 Vibrance (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 22:09
    เฮียน่ารักกกกน่ารักมากกก
    #15,463
    0
  4. #15399 weiliin (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 08:54
    เอ็นดูมาก 55555
    #15,399
    0
  5. #15154 xxxlilly (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 01:40
    เฮียน่ารักมาก อีกนิดป้อนข้าวป้อนน้ำแล้วนะ55555
    #15,154
    0
  6. #14951 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 18:42
    น่ารักกกกกก
    #14,951
    0
  7. #14851 +bobow+ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 14:31
    โอ้ยย ขำ หาแบบนี้ที่ไหนได้บ้าง
    #14,851
    0
  8. #14808 ThippawanUdomsak (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 17:20

    หาผัวนิสัยอย่างเฮียได้ขากที่ใหนนนนน
    #14,808
    0
  9. #14266 heykiki (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 22:45
    เฮียโคตรน่ารัก รักนังบี๋มาก มากจนแบ่บเอ็นดู
    #14,266
    0
  10. #14137 somruethai1307 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 00:55
    ง่อววว ดูแลเมียดคขนาด
    #14,137
    0
  11. #14092 NatchaPanamke (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 00:55
    อยากรู้ว่าครอบครัวชานยอลอยู่ไหนเนอะ พ่อเเม่เงี้ย
    #14,092
    0
  12. #14020 ArySohot (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 11:44
    เอ็นดูผัวเมียคู่นี้จัง น่าร๊ากกกกก
    #14,020
    0
  13. #13909 BezT25 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 15:27
    คุณพ่อน่ารักฝุดๆ
    #13,909
    0
  14. #13693 pearlsh1294 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 22:48
    เฮียน่ารักแบบทุลักทุเล 555555
    #13,693
    0
  15. #13645 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 22:43
    คุณพ่อบ้านได้ไม่ถึงวัน น่าจะแกล้งให้หนัก แต่คนที่สะอาดคงทนไม่ไหวอ่ะ 5555
    #13,645
    0
  16. #13590 Yehet ~ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 01:37
    เฮียห่วงบี๋มากกก ชอบคอมเม้นนึงบอกว่า อ่านแล้วอยสกมีผัวแบบนี้ 55 ชอบจัง
    #13,590
    0
  17. #13547 areenachesani (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 19:24
    ชานยอลน่ารักอง่่าาา
    #13,547
    0
  18. #13509 toyus (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 09:31
    อ่านแล้วก็อยากมีผัวแบบนี้ โอ๊ยยยย55555555
    #13,509
    0
  19. #13483 mini_6 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 15:24
    น่ารักจังงง
    #13,483
    0
  20. #13463 imfade (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 09:37
    เฮียน่ารัก แบคฮยอนก็น่ารัก
    #13,463
    0
  21. #13411 firstiepd (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 07:23
    เฮียนี่มันน่ารักจริงๆ น่ารักแบบไม่รุ้ตัววว
    #13,411
    0
  22. #13360 sweetpss (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 01:31
    อยากได้พี่ชานยอลล น่ารักไปแล๊วสส
    #13,360
    0
  23. #13248 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 16:22
    แหม่~~ คุณพ่อมือใหม่.. เห่อลูกละเกิน~~ ใจเย็นนะเฮีย ถ้าปล่อยเฮียทำงานบ้าน คนอ่านคาดว่า ไม่ถึงอาทิตย์บ้านคงพัง.. 5555
    #13,248
    0
  24. #13121 jussnow (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 09:07
    งื้ออออ เสือเลี้ยงลูก
    #13,121
    1
    • #13121-1 creammiishopping(จากตอนที่ 35)
      6 มกราคม 2561 / 14:44
      เราจะหาผัวแบบนี้ได้จากที่ไหนค่ะ55555
      #13121-1
  25. #13110 Moma momint (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 00:33
    คือดีอ้าาาาาเฮียดีมากเลยยยอิบี๋ดูแลตัวเองด้วยน้าาารักน้าาสองผัวเมียนี้
    #13,110
    0