สะพานซ้อนกล

ตอนที่ 58 : น้ำใจนักกีฬา 35%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    31 ส.ค. 63

ยอดขาย Spell For Play ดิ่งลงเหวจนน่าใจหาย มันแย่กว่าตอนเกิดวิกฤติครั้งแรกอย่างเทียบกันไม่ได้ แม้พัทธดนย์จะแถลงข่าวแบบไม่เป็นทางการหลังจากไกล่เกลี่ยกับนายแมนไปแล้ว แต่การที่นายแมนนิ่งเงียบ และโอดโอยว่าเจ็บแผลเป็นระยะ ทำให้ภาพลักษณ์ของ Spell ไม่ต่างจากตัวร้ายที่เป็นต้นเหตุให้ผู้บริสุทธิ์เดือดร้อนสักเท่าไหร่

ขวัญจิราเองก็ทำหน้าที่ร่วมกับเอื้องลดาตามที่ได้รับปากกับพัทธดนย์ไว้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ทว่าสถานการณ์ของ Spell ก็ไม่ได้ดีขึ้น

ตลอดทั้งวันมานี้ เธอก็ยังนั่งทำงานอยู่ในห้องประชุมเล็กตามปกติ แต่สิ่งที่แปลกไปก็แค่ประตูกระจกที่กั้นระหว่างห้องประชุมและห้องทำงานผู้บริหารที่ไม่เคยถูกล็อกอีกเลยหลังจากวันนั้น ซ้ำมันยังเลื่อนเปิดออกจนสุดราวกับจงใจทำให้ทั้งสองห้องเชื่อมต่อกันเป็นห้องเดียว

เมื่อก่อนหญิงสาวเคยคิดเอาไว้ว่าจะหาทางสลับตัวล็อก ให้เธอเป็นผู้กำหนดว่าจะเข้าออกอีกห้องหนึ่งได้ตอนไหน เพราะหมั่นไส้ที่เจ้าของบริษัทมักย่องมาล็อกประตูกีดกันเธอในยามที่เขาต้องการความเป็นส่วนตัว

แต่ตอนนี้เหตุการณ์กลับตาลปัตร...คนที่ต้องการความเป็นส่วนตัวกลับเป็นเธอเสียเอง

พอรู้อยู่หรอกว่าที่เขาเปิดประตูทางเชื่อมทิ้งไว้เพื่อแสดงความจริงใจ เธอจะได้มองเห็นได้ตลอดว่าเขากำลังทำอะไร หรือคุยกับใครบ้าง แต่ขวัญจิรากลับเลือกที่จะนั่งหลบมุมอยู่ในจุดอับสายตาที่ชายหนุ่มจะลอบมองมาไม่เห็น และไม่มีทางรู้ว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ หากเขาไม่เดินเข้ามาดู บางทีเธอก็แอบเลื่อนประตูกระจกให้ปิดลงเสียเลย ทั้งที่รู้ว่าอีกเดี๋ยวพัทธดนย์ก็คงเดินมาเปิดมันอีกอยู่ดี

หญิงสาวเฝ้าถามตัวเองว่าสิ่งที่กำลังรู้สึกกับเขาอยู่ตอนนี้คืออะไร แต่กลับได้คำตอบที่ไม่อยากยอมรับ

เดิมทีเธอระแวงจนมองผู้ชายหล่อเหลาอย่างร้ายกาจคนนี้ไม่ต่างจากศัตรู ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งต้องคอยระวังตัว ซึ่งการที่เขาเห็นเธอเป็นแค่หมากตัวหนึ่งในกระดานก็คงเป็นเรื่องธรรมดา ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกรู้สาอะไร เธอคงไม่ใส่ใจด้วยซ้ำ ว่าเขาจะใช้วิธีไหนห้ำหั่นกับ Wish เพราะถึงยังไงก็ต้องขัดขวางทุกทางอยู่แล้ว

แต่ขวัญจิราก็ปฏิเสธไม่ได้ ว่าตอนนี้ตัวเธอเองไม่ได้เฉยชากับความคิดและการกระทำของพัทธดนย์ ยิ่งโกรธหรือน้อยใจเขามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งฟ้องว่าความรู้สึกของเธอเอนเอียงเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมากเท่านั้น

ตั้งแต่รู้ว่าเขาคือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิต ความคิดว่าเขาเป็นศัตรูก็หายไปจากใจ และในขณะที่กำลังสับสนว่าจะวางเขาไว้ในฐานะอะไร พัทธดนย์ก็เข้าใกล้เธออีกขั้นและรุกหนักขึ้นเรื่อยๆ รู้ตัวอีกทีเธอก็ยอมให้เขาจูบอย่างเต็มใจเสียแล้ว

ไม่อยากยอมรับเลยว่าที่เป็นแบบนั้นก็เพราะ...รู้สึกพิเศษกับเขา มันมาพร้อมความรู้สึกผิดต่อเจตนารมณ์ของตัวเองที่จะปกป้อง Wish ผิดต่อพี่สาวคนสนิทอย่างรัญชยา และก็รู้ว่าเสี่ยงเหลือเกินที่จะต้องเสียใจภายหลัง หากพัทธดนย์ไม่ได้จริงจังกับเธออย่างที่เขาพูดไว้ แต่จะให้กลับไปคิดว่าเขาเป็นศัตรูเหมือนเดิมก็ทำไม่ได้อีกแล้ว

ขวัญจิราถอนใจยาวๆ เมื่อคิดมาถึงตรงนี้

ก็เพราะไอ้ความรู้สึกบ้าๆ นี่แหละที่ทำให้เธอใจไม่แข็งพอจะเฉยเมยหรือบึ้งตึงใส่เขา ถึงจะโกรธเคืองอย่างไรก็ยังเป็นห่วงเขาอยู่ดี แค่ทำเสียงแข็งใส่ยามที่พูดคุยกัน พ่อคุณก็สลดไปมากแล้ว นี่ยังไม่รวมที่เธอคอยระแวดระวัง เว้นระยะห่างไว้ไม่ให้เขาเข้ามาประชิดตัวได้ง่ายๆ อีกต่างหาก

เสียงประตูกระจกที่ถูกเลื่อนให้เปิดออกทำให้ขวัญจิรารู้ว่าคู่กรณีของเธอกำลังจะโผล่เข้ามาในห้องประชุมเล็ก คราวนี้ไม่รู้ว่าเขาจะเอางานมาเป็นข้ออ้างชวนคุย หรือแค่มาดูว่าเธอทำอะไรอยู่เฉยๆ กันนะ

“ขนม รู้ไหมว่าพี่เขตของคุณจะทำอะไร” พัทธดนย์ขมวดคิ้วยุ่งเหยิง

ขวัญจิราไม่ตอบ แต่เงยคอมองใบหน้าหล่อเหลา ให้เขารู้ว่าเธอก็ใส่ใจเรื่องที่เขาถามอยู่บ้างเหมือนกัน

“ดูนี่สิ” ชายหนุ่มยื่นโทรศัพท์มือถือของตัวเองส่งมาให้ดูแล้วอธิบาย “เขาส่งข้อความมาบอกผมว่าสี่โมงเย็นวันนี้ Wish จะมีแถลงข่าว ถ่ายทอดสดผ่านทางเว็บไซต์และเพจของ Wish ด้วย”

หญิงสาวรับมาอ่านก็เห็นว่าแปลกจริงๆ รัฐเขตส่งข้อความมาบอกพัทธดนย์ด้วยตัวเอง แถมยังอำนวยความสะดวกด้วยการส่งลิงค์เว็บเพจมาให้ด้วย

“พี่เขตคงอยากให้คุณดูแถลงข่าวของ Wish น่ะสิ”

“ก็นั่นแหละที่ผมไม่เข้าใจ ถ้าจะโปรโมทบริษัทตัวเอง หรือออกแคมเปญใหม่ ก็ไม่จำเป็นต้องอยากให้ผมรู้มากขนาดนี้” คิ้วเข้มยังขมวดยุ่ง เขาควรหาเบาะแสเพิ่มเติมอย่างไรดี “แล้วเขาส่งข้อความหาคุณหรือเปล่า”

“ส่งค่ะ” ขวัญจิราตอบอย่างไม่ยินดียินร้าย แต่เมื่อเห็นคิ้วอีกฝ่ายขมวดยุ่งกว่าเดิมจึงขยายความเพิ่มเติมให้ “พี่เขตส่งมาถามสารทุกข์สุกดิบกันตามปกติ แต่ไม่ได้บอกเรื่องแถลงข่าว”

“แล้วเขาจะส่งข้อความให้ผมทำไม จะใช้โอกาสนี้โจมตี Spell เหรอ หรืออยากประกาศชัยชนะที่แผนสกปรกของตัวเองทำให้ Spell เสียชื่อได้สำเร็จ”

“ถ้าคุณอยากรู้ก็ต้องดู ดูให้เห็นกับตาว่าพี่เขตจะทำอย่างที่คุณว่าจริงหรือเปล่า แต่ฉันว่าพี่เขตไม่ใช่คนที่จะเหยียบย่ำคนอื่น ยิ่งใช้แผนสกปรกอย่างที่คุณกล่าวหายิ่งไม่มีทาง”

น้ำเสียงเรียบเฉยของคนที่นั่งอยู่ทำให้พัทธดนย์อึดอัด “ผมถามจริงๆ นะ เท่าที่คุณเห็นข่าว For Play ที่มีปัญหาทั้งสองครั้ง คุณไม่คิดว่ามีคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้บ้างเลยเหรอ”

“คิดค่ะ ฉันก็เชื่อว่าเครื่องไม่ได้ระเบิดเอง แต่นายโก้กับนายแมนอาจสร้างสถานการณ์ขึ้นมาโดยที่เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับพี่เขตหรือ Wish เลยก็ได้”

“ถึงยังไง คุณก็เข้าข้างเขาอยู่ดีสินะ” เขาพ้อระคนน้อยใจ แค่กอบกู้ชื่อเสียงและยอดขายของบริษัทก็ว่าหนักหนาแล้ว นี่ขวัญจิรายังมาทำห่างเหินอีก

“ฉันไม่ได้เข้าข้างใครทั้งนั้น คุณต่างหากที่เป็นฝ่ายปักใจว่าพี่เขตเป็นคนทำ ถ้าอย่างนั้นคุณลองพิสูจน์ดูสิ เริ่มต้นจากฟังแถลงข่าวนี่ไง” เธอว่า แล้วก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองต่อ

“ขนม ถ้าผมจะขอให้คุณไปฟังแถลงข่าวของ Wish ด้วยกันในห้องโน้น จะถือว่าผมขอมากไปหรือเปล่า” จอมเวทหนุ่มออดอ้อนอย่างน่าเห็นใจและเจียมตัว

“ค่ะ” อีกฝ่ายตอบเสียงเรียบแล้วทำงานไปด้วย เหมือนไม่ได้ใส่ใจ

“ไม่เป็นไรครับ ผมคงขอมากเกินไปจริงๆ”

“เดี๋ยวสิคุณดนย์” ขวัญจิราเรียกคนขี้ใจน้อยที่กำลังเดินคอตกจะออกไปจากห้องประชุมเล็ก “ฉันหมายความว่าตกลงจะไปฟังแถลงข่าวของ Wish พร้อมคุณต่างหาก”

เพียงแค่นั้นเขาก็ยิ้มกว้าง “ขอบคุณครับ เราไปกันเลยไหม”

“คุณกลับไปก่อนเถอะ ฉันขอทำงานต่ออีกหน่อย แล้วเดี๋ยวใกล้สี่โมงจะตามไป” หญิงสาวบอกไปอย่างนั้นเพราะไม่อยากให้เขาได้ใจ ความจริงงานก็ไม่ได้เร่งด่วนอะไรหรอก แค่ไม่อยากผิดสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเองด้วยการตามใจเขาง่ายๆ

แต่พัทธดนย์ก็ดื้อไม่ยอมทำตาม กลับทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวข้างๆ แล้วมองเธออยู่อย่างนั้น

“คุณดนย์ ไม่ต้องเฝ้าค่ะ ฉันรับปากแล้วว่าจะไปก็ต้องไป”

“ผมไม่ได้เฝ้า แค่...อยากอยู่ใกล้ๆ คุณ”

ขวัญจิราหันขวับ มองคนพูดอย่างสงสัยทั้งที่ใจอ่อนยวบ คำพูดเมื่อกี้คือความรู้สึกที่แท้จริงของเขา หรือแค่หลอกกันเล่นนะ แต่น้ำเสียงและแววตาที่มองมานั้นก็ช่างอ่อนโยนเสียจริง

“คุณทำงานไปเถอะขนม ผมจะอยู่เงียบๆ ไม่กวนหรอก” ชายหนุ่มหลับตาพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลายและอุ่นใจ

เขาทำตัวน่าสงสารจนเธอไม่รู้จะต่อว่าอะไร และเกือบเผลอยื่นมือไปหาร่างสูงที่หลับตานิ่งอยู่แบบนั้น แต่ก็ต้องชะงัก เมื่อเสียงในใจกระซิบเบาๆ ว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะเชื่อใจเขา

************************************

คุณดนย์ทำตัวน่าสงสาร ขนมไม่สนก็มาหาไรท์นะคะ เดี๋ยวปลอบใจให้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น