สะพานซ้อนกล

ตอนที่ 51 : เผชิญหน้า 55%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 ก.ค. 63

ดูเหมือนงานของมนสิชาจะน่าปวดหัวมากขึ้น เพราะเธอต้องขึ้นมาเรียนรู้งานเพื่อทำหน้าที่รักษาการเลขาให้กับรัฐเขตจนถึงช่วงที่ดาหวันลาคลอด เป็นผลให้การดำรงตำแหน่งเลขาเวียนฝ่ายต้องสะดุดลงทั้งที่เธอเริ่มสนุกกับมัน

ต้องยอมรับว่ากลยุทธ์เลือดเย็นของพ่อมดไฮเทคได้ผลดีเกินคาด มนสิชาเปลี่ยนแปลงตัวเองไปมากมายจนเจ้าตัวก็ไม่อยากเชื่อ พอได้เลขาฝ่ายบัญชีสุดเก๋าเป็นลูกพี่ให้ เธอก็พร้อมเรียนรู้ทุกอย่างใหม่ แม้จะยังไม่ได้เปลี่ยนไปถึงขนาดกลายเป็นคนที่สรวลเสเฮฮา พูดจาสนุกสนาน แต่ตอนนี้เธอก็รู้แล้วว่าการเริ่มทักทายคนอื่นก่อนนั้นไม่จำเป็นต้องเอ่ยคำใดๆ แค่ยิ้มให้คนเหล่านั้นอย่างจริงใจก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีมากพอแล้ว

ถึงจะรู้ว่าอีกหลายเดือนต่อจากนี้เธอคงไม่มีหวังจะได้กลับไปเป็นเลขาของรัญชยาหรือเวียนฝ่ายอีก และการมาเป็นเลขาให้รัฐเขตก็ไม่ได้เป็นไปด้วยความสมัครใจนัก กระนั้นการเรียนรู้งานจากดาหวันก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย เพราะเลขารุ่นพี่คนนี้สอนงานละเอียดยิบ

ดาหวันบอกเล่าถึงขอบเขตงานที่ต้องทำในทุกขั้นตอน และการรับมือกับเจ้านายที่ชื่นชอบความสมบูรณ์แบบอย่างรัฐเขต รวมถึงลักษณะนิสัยและรสนิยม อะไรที่ทำแล้วเขาจะพอใจ หรืออะไรที่ห้ามทำโดยเด็ดขาด ซึ่งทั้งหมดที่ได้ยินดาหวันบอกมา มันทำให้มนสิชาคิดว่าเลขาคนนี้ช่างรู้ใจนายมากกว่าคนรักที่รู้ใจกันเสียอีก

เฮ้อ...ยิ่งคิดยิ่งหนักใจ แล้วแบบนี้เธอจะทำหน้าที่รักษาการเลขาให้เขาได้ไหมนะ ในเมื่อตอนนี้ยังไม่อยากจะมองหน้าเจ้านายมาดขรึมเลยด้วยซ้ำ

“บ่ายนี้มีประชุมโครงการกรีนไอทีกับท่านรัฐมนตรีที่กระทรวงนะคะ” ดาหวันรายงานให้รัฐเขตทราบถึงตารางงานของเขาตามปกติ

“โอเคครับ คุณดาวไปกับผมใช่ไหม”

“ค่ะ ถ้าไหว”

ชายหนุ่มเงยหน้ามองเลขาสาวแล้วประเมิน “แต่คุณดูหน้าซีดๆ นะ ถ้ายังไงก็ให้มิ้นท์ไปกับผมแทนก็ได้”

มนสิชาที่เดินตามหลังมาถึงกับหันขวับ มองรัฐเขตอย่างขัดใจ เอาอีกแล้ว...เขาสั่งงานโดยไม่ถามความสมัครใจเธออีกแล้ว ความจริงดาหวันก็บอกไว้ว่าอาจมีโอกาสเจอเหตุการณ์แบบนี้ แต่นี่มันก็เร็วจนเธอปรับตัวไม่ทัน

พอใกล้เวลานัดหมายรัฐเขตก็ลงไปเอารถมาจอดรออยู่หน้าบริษัท ปล่อยให้เลขาฝึกหัดหอบข้าวของตามเจ้านายหนุ่มตามไปทีหลัง แต่ยังไม่ทันจะถึงรถเธอก็ได้พบใครบางคนที่ไม่ได้เจอหน้าเขามาพักใหญ่ที่นั่น

“สวัสดีค่ะคุณแม็ค มาคุยงานกับคุณเขตหรือพี่รันคะ” หญิงสาวทักเมฆินทร์อย่างไม่คิดอะไรมาก

“พบคุณรันครับ” แต่ไม่ได้มาเพื่อคุยแค่เรื่องงาน เพราะเขาถูกพัทธดนย์ขอร้องแกมบังคับให้ทำยังไงก็ได้เพื่อให้รัญชยาไม่สงสัยเรื่อง ‘คนที่ไม่อยากให้คุณรู้ว่าใคร’ อีก เมฆินทร์จึงคิดจะจบเรื่องนี้ แต่กำลังชั่งใจอยู่ว่าจะใช้วิธีไหนดี

การพบกับมนสิชาอีกครั้งหลังจากไม่ได้เจอหน้ากันมาพักใหญ่ ทำให้เมฆินทร์รู้ว่าความรู้สึกที่เขามีต่อหญิงสาวเปลี่ยนแปลงไปมาก เดิมทีเขาคิดว่าตัวเองสนใจเธอ ด้วยความเรียบร้อย พูดน้อย ตรงสเปค จึงเฝ้าเทียวไล้เทียวขื่อจนคุ้นเคยกัน แต่เมื่อมนสิชาย้ายฝ่ายไป เขาก็ห่างจากเธอไปโดยปริยาย

ตอนนั้นรัญชยาเยาะเย้ยเขาด้วยซ้ำที่เธอกีดกันเลขาคนใหม่ออกจากเขาได้สำเร็จ แต่น่าแปลกที่เขาไม่ได้เศร้าเสียใจมากมายนัก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขาได้รัญชยาเป็นเพื่อนคุยปรับทุกข์ หรือเพราะตอนนั้นเขามัวแต่วุ่นวายกับแคมเปญเปิดตัว Spell For Play ของพัทธดนย์กันแน่

“อ๋อค่ะ” มนสิชารับคำว่าเข้าใจ แต่ยังไม่ทันที่จะคุยอะไรกับเขาต่อก็มีเสียงของรัฐเขตขัดขึ้นเสียก่อน

“ขอโทษทีนะคุณแม็ค ผมคงต้องขอตัวมิ้นท์ไปธุระด้วยกันก่อน”

“เชิญคุณแม็คที่ฝ่ายการตลาดเลยนะคะ มิ้นท์ต้องไปแล้วค่ะ” เธอเอ่ยลาอย่างเรียบง่ายแล้วรีบเดินไปยังรถยนต์สัญชาติสวีเดนที่เจ้าของนั่งประจำตำแหน่งคนขับอยู่นานแล้ว จากนั้นรถยนต์คันหรูก็เคลื่อนออกไป ทิ้งให้เมฆินทร์อยู่เพียงลำพัง

***********************************

การประชุมโครงการกรีนไอทีในวันนี้คลาคล่ำไปด้วยผู้เข้าร่วมมากมาย ส่วนใหญ่เป็นผู้ผลิตและจำหน่ายสินค้าไอที แน่นอนว่าทั้งรัฐเขตและพัทธดนย์ต่างถูกเชิญมาร่วมงานประชุมด้วย แต่ที่น่าแปลกคือเจ้าของห้าง The One นี่สิ เธอมาร่วมประชุมในฐานะอะไรกัน

ข่าววงในเขาซุบซิบกันว่าที่สาวใหญ่มาร่วมงานเพราะสนิทสนมกับภริยาท่านรัฐมนตรีเป็นการส่วนตัว จึงได้โอกาสในการเสนอความคิดเห็นต่อโครงการในฐานะที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ อานิสงค์จากการณ์นี้จึงส่งไปถึงขวัญจิราด้วย เพราะเธอเองก็ต้องมาร่วมงานในฐานะผู้ติดตามของพัทธดนย์ที่พ่วงด้วยหน้าที่กันชนเขาจากหนึ่งฤทัยตามที่ตัวเองเคยรับปากเอาไว้ แต่จอมเวทหนุ่มไม่บอกเลยสักคำว่าคนจาก Wish จะมาด้วย

การประชุมดำเนินไปอย่างราบรื่นแต่ก็กินเวลาไปเป็นชั่วโมงกว่าจะเลิก ต่อจากนั้นเป็นช่วงที่เหล่าผู้ประกอบการจะพบปะพูดคุยกัน

“ยินดีมากเลยนะที่ได้ทั้ง Wish และ Spell มาทำงานนี้ร่วมกัน” ท่านรัฐมนตรีกล่าวแก่รัฐเขตและพัทธดนย์ ก่อนที่จะแนะนำที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ให้พวกเขารู้จัก “นี่คุณหนึ่งฤทัย หวังว่าพวกคุณคงจะรู้จักแล้ว เขาเป็นคนเสนอชื่อ Spell ให้เป็นผู้รับผิดชอบหลักในโครงการนี้เลยนะ”

“แหม ก็ Spell For Play ของเขากำลังมาแรงนี่คะ” เธอตอบรับอย่างภูมิใจนิดๆ และชำเลืองมองทั้งสองหนุ่มไม่อยากวางตา

“อันนั้นผมก็เห็นด้วยนะ แต่ก็คงต้องเสนอให้เจ้าตลาดอย่าง Wish มาช่วยด้วยอีกแรง หวังว่าคุณสองคนคงร่วมงานกันได้อย่างราบรื่นนะ” ท่านรัฐมนตรีกล่าวเสริม

“แน่นอนครับ” รัฐเขตรับคำอย่างแข็งขัน

แต่พัทธดนย์กลับตอบไม่หนักแน่นเท่า “ผมก็...จะพยายามครับ”

นาทีนั้นหนึ่งฤทัยดูสนอกสนใจพ่อมดไฮเทคอยู่เหมือนกัน การพบกับรัฐเขตและพัทธดนย์ในเวลาเดียวกันแบบนี้มันช่างตัดสินใจลำบาก ให้ตายเถอะ น้องดนย์ก็หล่อกินขาดบาดใจ คุณเขตนี่ก็ดูอบอุ่นละมุมละไมเหลือเกิน

สาวใหญ่เริ่มมีใจโอนเอียง เธอคิดในใจว่าถ้าเข้าถึงตัวพัทธดนย์ยากนัก บางทีการสานสัมพันธ์กับรัฐเขตก็อาจมีหวังมากกว่า

ทั้งสี่ยืนสนทนากันต่ออีกสักพัก จนกระทั่งท่านรัฐมนตรีกลับไป ทั้งรัฐเขตและพัทธดนย์ก็ต่างแยกย้ายไปสนทนากับผู้ประกอบการรายอื่น โดยไม่ได้ข้องเกี่ยวกันอีก

“พัทธดนย์ เศรษฐภากร ลูกชายคุณภูวดลรึ” วีรชัย ชายสูงวัยศีรษะล้าน เจ้าของบริษัทจำหน่ายคอมพิวเตอร์ถามหลังจากอ่านนามบัตรที่เขาเพิ่งได้รับ

“ครับ คุณอารู้จักคุณพ่อผมด้วยเหรอครับ”

“รู้จักสิ เมื่อก่อนก็เคยเจอกันอยู่บ้าง” วีรชัยนึกถึงความหลัง “คุณภูเป็นคนเก่งนะ เขาฝ่าฟันอุปสรรคมาเยอะเชียว ลูกชายเขาก็คงเก่งไม่แพ้กันล่ะสิ ลูกไม้ตกใต้ต้นจริงๆ”

“ขอบคุณครับ”

“เห็นว่าออกสินค้าใหม่ใช่ไหม เป็นยังไง ขายดีไหม”

พัทธดนย์ยิ้มรับอย่างภูมิใจอยู่ในที “ดีครับ ดีกว่าที่คาดเอาไว้หลายเท่าเลย”

“เดี๋ยวอีกหน่อยก็คงแซง Wish แล้วสิ” ชายสูงวัยกล่าวแบบยิ้มๆ เช่นกัน

“ก็...ไม่แน่ครับ”

***********************************

ขวัญจิราแอบย่องออกจากงานเพื่อต้องการหลบคนพลุกพล่าน ถึงยังไงเธอก็ไม่ได้เป็นจุดสนใจของใครอยู่แล้ว แต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นบุรุษผู้หนึ่งยืนลับๆ ล่อๆ อยู่ตรงหน้าห้องน้ำจึงเอ่ยทัก “พี่เขต มาทำอะไรตรงนี้คะ”

รัฐเขตหันมาตามเสียงเรียก “ขนม พี่วานหน่อยสิ ช่วยเข้าไปดูในห้องน้ำให้หน่อยว่ามิ้นท์อยู่ในนั้นไหม พี่ตามหาเขาไม่เจอ โทรหาก็ไม่รับ ถ้าขนมเจอก็ฝากบอกมิ้นท์ด้วยว่าพี่จะกลับแล้ว”

“โอเคค่ะ” คนถูกวานรับปากก่อนหายเข้าไปในห้องน้ำหญิง

เพียงครู่เดียว มนสิชาก็ออกมาแล้วเดินผ่านหน้าเจ้านายของเธอไปหน้าตาเฉย ไม่ทัก ไม่พูด ไม่มองหน้าเลยด้วยซ้ำ รัฐเขตเจอแบบนั้นจึงได้แต่ยืนงง จนกระทั่งขวัญจิราออกมานั่นแหละ

“มิ้นท์ให้บอกพี่เขตว่าจะไปรอที่รถค่ะ”

“แล้วทำไมเขาไม่บอกพี่เองหล่ะ” เขาข้องใจ “ขนมรู้ไหมว่าตั้งแต่มิ้นท์ขึ้นมาช่วยงานดาว เขาไม่พูดกับพี่สักคำ ทั้งๆ ที่เดี๋ยวนี้เขาคุยกับคนอื่นได้สนิทสนม ก่อนออกมานี่ก็ยังเป็นฝ่ายทักคุณแม็คก่อนด้วยซ้ำ”

“พี่เขตทำอะไรให้มิ้นท์โกรธหรือเปล่าคะ แต่ก็แปลกนะ ปกติมันใจเย็นเป็นน้ำ ไม่ค่อยจะโกรธเคืองใครง่ายๆ นี่นา”

“พี่ไม่รู้น่ะสิว่าเขาหลบหน้าพี่ทำไม” ข้อสังเกตของรัฐเขตทำให้ขวัญจิราคิดเปรียบเทียบพฤติกรรมแปลกๆ ของเพื่อนสนิทกับตัวเธอเอง

หลายวันมานี้เธอก็พยายามหลบหน้าพัทธดนย์อยู่เหมือนกัน ทั้งที่ทำได้ยากเต็มที เพราะแค่ก้าวพ้นประตูบ้านก็เห็นหน้าเขาบนป้ายโฆษณาแล้ว ยิ่งเจอตัวจริง ยิ่งไปกันใหญ่ เพราะเธอดันคิดไปถึงตอนที่เขาเคลื่อนเข้ามาจูบ นี่ถ้าวันนี้เขาไม่บอกว่าต้องมาเป็นกันชนให้ เธอก็คงหลบเลี่ยงเขาอีกแน่

แต่กรณีของรัฐเขตกับมนสิชาคงไม่ใช่แบบเดียวกันกับเธอหรอกมั้ง

“เอาเป็นว่าหนมจะโทรคุยกับมิ้นท์ให้นะคะ มีเรื่องอะไรจะได้เคลียร์กัน” ขวัญจิราอาสาช่วยเหลือ

“ขอบใจมากนะ แล้วนี่ขนมจะกลับเลยหรือเปล่า”

“ไม่รู้เลยค่ะ คงต้องรอคุณดนย์ก่อน”

“งั้นคงอีกสักพักนั่นแหละ เมื่อกี้พี่เห็นใครต่อใครก็อยากคุยกับเขากันทั้งนั้น”

“แล้ว...พี่เขตไม่คุยกับเขาบ้างเหรอคะ” เธอถามอีกฝ่ายด้วยท่าทีจริงจัง เพราะเห็นว่าคราวก่อนที่ทั้งสองหนุ่มพบกัน รัฐเขตก็เป็นฝ่ายหลบเลี่ยงการสนทนา

“ไม่หรอก” เขาตอบแค่นั้น แล้วต่างคนก็ต่างเงียบ

ความเงียบที่ชวนให้อึดอัดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน จนขวัญจิราก็ทานทนไม่ไหว “อ่อค่ะ ถ้าอย่างนั้นพี่เขตรีบไปเถอะค่ะ เดี๋ยวมิ้นท์รอนานแล้วจะพาลเงียบพี่หนักไปกว่านี้อีก หนมไม่รู้ด้วยนะ”

“เรานี่ยังไง คนเราจะเงียบกว่านี้ได้อีกเหรอ”

ขวัญจิรายิ้มออกที่คราวนี้เขาตามทันมุกเธอ ทั้งยังทลายความอึดอัดที่เกิดขึ้นชั่วครู่ลงได้ จากนั้นชายหนุ่มก็ขยี้ศีรษะเธอเบาๆ อย่างที่เคยทำก่อนจะเดินจากไป

หญิงสาวมองตามหลังรัฐเขตที่เดินห่างออกไปแล้วถอนใจ คงถึงเวลาที่เธอต้องกลับไปเผชิญหน้ากับคนในงานอีกครั้งเสียแล้ว แต่พอก้าวถอยหลังได้ไม่กี่ก้าว แผ่นหลังก็ชนเข้ากับร่างปริศนาที่เข้ามาประชิดอย่างเงียบเชียบ เมื่อเธอทำท่าจะผละหนี ร่างนั้นก็รวบตัวเธอแล้วกอดรัดจากด้านหลัง

“จะหนีไปไหน” เสียงทุ้มที่กระซิบอยู่ข้างหูนั้นคุ้นเคยจนไม่ต้องหันมองก็รู้ว่าเขาเป็นใคร 

“คุณดนย์ ปล่อยค่ะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”

“ใครที่ว่านี่หมายถึงคนที่เพิ่งเดินไปโน่นหรือเปล่า ร้ายนักนะ แอบมาคุยกับเขาอีกจนได้”

ขวัญจิราพยายามแกะมือที่กอดรัดราวกับหนวดปลาหมึกแต่ก็ไม่สำเร็จ “มันบังเอิญค่ะ ฉันไม่ได้แอบมาหาพี่เขตสักหน่อย”

พัทธดนย์รู้สึกดีที่เธอละล่ำละลักแก้ตัว เพราะกลัวเขาเข้าใจผิด ทั้งที่ความจริงเขาได้ยินหมดแล้วว่าทั้งคู่คุยอะไรกัน แต่แค่อยากแกล้งหาเรื่องเธอเฉยๆ

“ไหนว่าจะช่วยกันคุณหนึ่งให้ผมไง แล้วทิ้งผมไว้ในงานคนเดียวได้ยังไง” เขาแกล้งหาเรื่องเธออีกแล้ว

“อ่อ ฉันขอโทษค่ะ” 

ขวัญจิรารู้สึกผิดที่ไม่ได้ทำตามที่รับปากเขาไว้จึงได้แต่ยืนนิ่ง แต่กลับเป็นโอกาสให้คนที่กอดรัดเธอโน้มมาหอมแก้มเอาฟอดใหญ่

“คุณดนย์” หญิงสาวเรียกชื่อเขาเสียงหลงด้วยความตกใจ กระนั้นพัทธดนย์ก็ไม่คิดจะคลายวงแขนของตนออกเลยสักนิด

“เบาๆ สิ เมื่อกี้คุณหนึ่งตามผมมา ตอนนี้เขาก็กำลังแอบดูเราอยู่” ขวัญจิราทำท่าจะหันไปมอง แต่ถูกห้ามไว้ “อย่าหัน เดี๋ยวเขาก็จับได้กันพอดี”

“ก็ฉันอยากรู้นี่ว่าคุณหนึ่งตามมาจริงหรือเปล่า”

“แล้วผมจะโกหกคุณทำไม คุณเลือกเอาว่าจะให้ผมกอดอยู่แบบนี้จนกว่าเขาจะไป หรือจะให้เดินโอบเอวไปที่รถ”

ทางเลือกที่เขาเสนอมีแต่เปลืองตัวทั้งนั้น แต่ถ้าปล่อยให้กอดอยู่อย่างนี้คงจะแย่ เพราะไม่ใช่แค่หนึ่งฤทัยที่เห็น ใครผ่านไปผ่านมาก็คงเห็นหมดแน่ 

“เดินเถอะค่ะ” เธอตอบแล้วยอมให้เขาโอบเอวเดินไปด้วยกัน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะทักท้วงการกระทำบางอย่างของเขาเมื่อครู่ “แต่คุณไม่เห็นต้องหอมแก้มฉันเลยนี่ มันเกินความจำเป็น”

พัทธดนย์อมยิ้มแล้วไม่พูดอะไรอีก จนกระทั่ง...

หนึ่งฤทัยที่ขับรถผ่านหน้ามาลดกระจกลงทัก “อ้าว น้องดนย์ เห็นออกมาตั้งนานแล้ว ยังไม่กลับเหรอคะ”

เห็นแบบนั้นขวัญจิราถึงกับมองหน้าเจ้านายตัวดีแล้วบ่นในใจ ‘ไหนบอกว่าคุณหนึ่งตามหลังมาไง แล้วทำไมมาดักข้างหน้าไวนักเล่า เสียรู้คนเจ้าเล่ห์อีกแล้ว แถมโดนหอมแก้มฟรีด้วย’

“พอดีผมรอขนมทำธุระน่ะครับ ใช่ไหมที่รัก” ชายหนุ่มหันมามองอย่างออดอ้อน

ผิดกับคนที่เขาโอบเอวอยู่ที่ตอบรับเสียงแข็งๆ “ค่ะ”

“ขอตัวอีกครั้งนะครับ” พัทธดนย์ล่ำลาสาวใหญ่อย่างรีบร้อน แล้วพาขวัญจิราตรงดิ่งไปที่รถทันที

***********************************

ไม่น่าเชื่อเลยว่าไรท์จะยุ่งวุ่นวายมากจนไม่ได้อัพนิยายมาครบอาทิตย์

รู้สึกผิดจุง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #1 safetynan (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 06:50
    รอติดตามนะคะ 😊
    #1
    0