เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,380 Views

  • 1,334 Comments

  • 704 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    175

    Overall
    314,380

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 2 แค่เริ่มต้นก็อาการหนัก 2-2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3714
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    23 พ.ย. 61



            ยังไม่ทันพูดจบประโยคพานุก็ซัดหมัดเข้าที่ริมฝีปากหยักได้รูปของจีราวัฒน์เปรี้ยงใหญ่จนหน้าหัน แต่แทนที่จะโกรธคนถูกชกกลับทำเพียงสะบัดหน้าแล้วกระตุกยิ้มมุมปาก และก่อนที่พานุจะทันตั้งตัว หมัดลุ่นๆ ก็พุ่งเข้าใส่ใบหน้าชายหนุ่มเต็มแรง ทว่าหลังจากนั้นกลับไม่มีการโต้ตอบใดๆ นากจากเสียงหัวเราะในลำคอและมองหน้ากันยิ้มๆ บ่งบอกว่าความบาดหมางทั้งหมดที่เกิดเมื่อครู่ ได้รับการสะสางเรียบร้อยแล้ว


            “หมัดหนักฉิบ...สรุปว่าแกได้ผิดตัว งั้นฉันไม่แพ้นะโว้ย ข้อตกลงถือว่าโมฆะ” พานุรีบฉวยโอกาสทันที


            “อืม...งั้นฉันกลับละ! ต้องรีบไปเคลียร์งานก่อนกลับดูไบ” ว่าจบร่างสูงก็ยืดตัวขึ้นทันที ก่อนจะเดินไปขึ้นรถแล้วขับออกจากบ้านของวีรวิทย์อย่างรวดเร็ว สองหนุ่มที่เหลือจึงหันมามองหน้ากัน


            “ฉันจะคอยดูว่ามันจะทนปากแข็งได้สักกี่น้ำ” พานุพูดขึ้นก่อน วีรวิทย์จึงขัดแย้งทันที


            “คงไม่หรอกมั้ง...คนอย่างมันจะสนใครได้เกินสามวัน ขนาดว่ายายเพริน่าที่มันบอกว่าถูกใจที่สุดยังคบกันได้ไม่ถึงอาทิตย์เลย” วีรวิทย์บอกอย่างไม่เชื่อถือเพราะรู้นิสัยขี้เบื่อของจีราวัฒน์ดี ต่างจากจอมเจ้าเล่ห์ที่ทำหน้ามั่นอกมั่นใจเสียเหลือเกิน และเริ่มคิดอะไรแผลงๆ ได้


            “งั้นมาพนันกันไหมล่ะ...ถ้าสามวันนี้มันไม่รีบแจ้นกลับมาหาผู้หญิงคนนั้น ฉันจะยอมทำทุกอย่างที่แกต้องการ...แต่ถ้ามันกลับมาแกจะต้องยอมให้ฉันจีบน้องสาวแกนะ” พานุทำหน้าทะเล้นยักคิ้วอย่างท้าทาย ทำเอาวีรวิทย์อ้าปากพะงาบๆ เพราะเริ่มรู้สึกตัวว่ากำลังตกหลุมเจ้าเล่ห์ของพานุเสียแล้ว


            “ไอ้นุ...แกนี่มัน!


            “ว่าไงล่ะ ฉันมองน้องสาวแกมานานหลายปีแล้วนะ แต่แกก็ขัดขวางตลอด...เพราะฉะนั้น มาเดิมพันกันดีกว่าว่าสามวันนี้ไอ้วัฒน์มันจะกลับมาไหม?”


            “ได้...ฉันพนันว่าแค่มันไปถึงดูไบพรุ่งนี้ ความทรงจำของแม่สาวหน้าเด็กอะไรนั่นจะต้องหายไปราวกับไม่เคยเกิดอะไรขึ้นเลยเชียวล่ะ” วีรวิทย์บอกอย่างมั่นใจเช่นกัน


            “หึๆ แต่ฉันคิดว่าภายในสามวันมันจะรีบแจ้นกลับมา...แกเตรียมหลีกทางและต้อนรับน้องเขยได้เลยไอ้วิทย์”


            “ฝันไปเถอะ!” วีรวิทย์ตอบกลับทันควัน

.

.

.

 .

            ทางด้านคนที่เป็นหัวข้อเดิมพันก็พยายามดึงความสนใจทั้งหมดของตัวเองมาอยู่กับแอร์โฮสเตสคนงามที่หมั่นเดินมาส่งสายตาและเสียงหวานๆ ให้ทุกห้านาที


            “รับอะไรเพิ่มไหมคะ”


            “อยากกินคนสวยไม่ทราบมีให้ไหมครับ”


            “เอ่อ...” ใบหน้าสวยงามที่ถูกแต่งแต้มอย่างพิถีพิถันปรายตามองรอบๆ ก่อนจะก้มจมูกสวยๆ ลงไปใกล้ใบหน้าหล่อเหลาของแขกวีไอพี


“แล้วถ้ามีละคะ...” เธอถามเสียงยั่ว เชิญชวนแขกหนุ่มสุดฤทธิ์ จีราวัฒน์เพียงแค่ยิ้มเท่านั้น หากไม่ยอมพูดอะไรต่อจนเจ้าหล่อนถึงกับหน้าเสีย...แต่ก่อนที่จะขอตัวไปดูแลลูกค้าคนอื่นเสียงทุ้มก็เอ่ยขึ้นเบาๆ พร้อมกับวางนามบัตรไว้ในถาดเสิร์ฟเครื่องดื่ม


            “แล้วเจอกันครับ” เพียงเท่านี้ก็เรียกเม็ดสีแดงแตกกระจายเต็มใบหน้าสวยได้แล้ว มือเรียวจึงสั่นน้อยๆ ด้วยความตื่นเต้นที่ได้รู้ว่าเจ้าของนามบัตรคือ จีราวัฒน์ ภัทรนันท์ เจ้าของธุรกิจบ่อน้ำมันที่รวยติดอันดับโลก


            หลังจากลงเครื่องจีราวัฒน์ก็เข้าไปดูงานและพูดคุยถึงการขุดเจาะบ่อน้ำมันแห่งใหม่ที่เพิ่งค้นพบกับทีมงานที่มีผู้เชี่ยวชาญจากหลายประเทศ กว่าจะประชุมย่อยเสร็จก็ปาเข้าไปเกือบบ่ายโมงตรง เจ้าของบ่อน้ำมันหนุ่มจึงกลับเข้าที่พักสุดหรูและสั่งรูมเซอร์วิสบริการในเวลาต่อมา


            “ว่าไงครับเฮีย” เสียงเนือยๆ ถามพี่ชายที่โทรจากประเทศไทย


            “ป๊าอยากรู้ว่าเรื่องบ่อน้ำมันแห่งใหม่ไปถึงไหนแล้ว” น้ำเสียงจริงจังของจีรายุทำให้จีราวัฒน์เคร่งขรึมบ้างเช่นกัน จากนั้นชายหนุ่มก็เล่าถึงสิ่งที่พี่ชายอยากรู้ให้ฟังจนหมด เพื่อเอาไปถ่ายทอดให้บิดาฟังอีกทอดหนึ่ง






ป๋าเป็นผู้ชายรวั้ยร้ายยยย

ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ 

สามารถสั่งซื้อรูปเล่มได้ทางเว็บไซต์สำนักพิมพ์ ไลต์ ออฟ เลิฟ ค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

0 ความคิดเห็น