เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,376 Views

  • 1,334 Comments

  • 704 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    171

    Overall
    314,376

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 2 แค่เริ่มต้นก็อาการหนัก 2-3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3584
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    24 พ.ย. 61



            เมื่อคุยเรื่องงานกับพี่ชายเสร็จ จีราวัฒน์ก็มานั่งทานอาหารที่แม่บ้านจัดขึ้นมาบริการให้พลางคิดอะไรไปสะระตะ...กระทั่งเรื่องที่พยายามบังคับไม่ให้คิดถึงผุดขึ้นมาอีกครั้ง


            “ป่านนี้ยายเด็กนั่นจะเป็นยังไงบ้างนะ จะเปิดประตูรับคนเข้าห้องตอนดึกอีกหรือเปล่า เฮอะ! ช่างปะไร ไม่เห็นจะเกี่ยวกับเราตรงไหนเลย” ชายหนุ่มพยายามไม่คิดถึงเรื่องของนันธิชา แต่จนแล้วจนรอดสมองไม่รักดีกับหัวใจทรยศก็ยังวนเวียนคิดถึงแต่เจ้าของร่างนุ่มนิ่มชวนสัมผัสนั่นอยู่ดีจนน่าหงุดหงิด

 .

.

.

            หลังจากนันธิชาได้รับค่าตัวด้วยเช็คเงินสดสามล้านบาทแล้ว หญิงสาวก็แทบจะสิ้นใจ ผู้ชายที่ทำลายความสาวของเธอแต่งตัวลวกๆ เดินออกจากห้องไปอย่างหัวเสีย ไม่มีคำขอโทษหรือสำนึกผิดแม้แต่น้อย ปากเล็กเม้มสนิทจนสั่นระริกทั้งโกรธเกลียด ทั้งเสียใจ เขาวางมันทิ้งไว้ข้างหมอนโดยที่เธอนอนร้องไห้อย่างรวดร้าวใจ


            วันนี้เกรดคงออกครบแล้วซินะ นันธิชาคิดในใจก่อนแต่งตัวเพื่อเข้าไปขอใบแสดงผลการศึกษามาใช้ในการสมัครงาน...แม้จะเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นมากแค่ไหนก็ต้องเก็บมันเอาไว้ให้ลึกที่สุด เพราะกลัวพี่สาวจะล่วงรู้


            “น้ำผึ้ง...เรามารอเธออยู่หน้าห้องแล้วนะ”


            “ไปแล้วจ้าทศ” เสียงหวานบอกเพื่อนข้างห้องที่ใช้เครื่องติดต่อภายในโทร.เข้ามาเรียก  


ทศพลเป็นเพื่อนชายที่อยู่ข้างห้องพักของนันธิชา มารู้ทีหลังว่าเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน หลังจากนั้นทศพลเลยถือโอกาสอาสาไปรับไปส่งหญิงสาว โดยได้รับอนุญาตจากนาริน ทำให้ทั้งสองสนิทกันในระดับหนึ่ง ทศพลนั้นแอบชอบนันธิชาแต่ไม่กล้าจีบเลยได้แต่ทำตัวเป็นมดแดงแฝงพวงมะม่วงเรื่อยมา


            “น้ำผึ้งดูแปลกๆ ไปนะ” ทศพลเอ่ยถามอย่างจับสังเกตเมื่อเห็นคนที่เขาแอบพึงใจมีอาการเหม่อลอย


            “ปะ เปล่านะ น้ำผึ้งเปล่า”  


หญิงสาวปฏิเสธหน้าตื่นทันทีด้วยกลัวจะมีคนล่วงรู้ความลับของตน


            “หึๆ ทศก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ น้ำผึ้งทำอย่างกับไปทำความผิดร้ายแรงมาอย่างนั้นล่ะ...เอ๊ะ หรือว่าทำ” ทศพลชี้หน้าอย่างคาดคั้นแต่ก็ไม่ได้จริงจังอะไร และยิ่งขันไปใหญ่เมื่อเห็นว่าฝ่ายหญิงทำท่าจะร้องไห้เข้าจริงๆ


            “เหรอ...งะ งั้นรีบไปกันเถอะ” พูดจบคนมีชนักติดหลังก็รีบเดินจ้ำอ้าวนำหน้าไป ปล่อยให้ทศพลมองตามยิ้มๆ ด้วยความรู้สึกทั้งหมดที่มี


            ใช้เวลาไม่นานนันธิชาก็ได้รับใบแสดงผลการเรียนที่บ่งบอกว่าเธอได้สำเร็จการศึกษาไปขั้นหนึ่งแล้ว เหลือเพียงรอรับปริญญาบัตรเท่านั้นทุกอย่างก็จะสมบูรณ์ จากนั้นหญิงสาวจึงขอแยกตัวกับทศพลโดยอ้างว่าต้องไปทำธุระส่วนตัว แต่ความจริงกลัวชายหนุ่มจับพิรุธได้มากกว่า


พอกลับมาถึงห้องก็ต้องพบกับพี่สาวแสนสวยที่เธอรักและเทิดทูนยิ่งกว่าสิ่งใด นันธิชาถึงกับกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่เมื่อเห็นหน้าพี่สาว


            “พี่นาริน”


            “อ้าว มาแล้วหรือจ๊ะ หือ...เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม?” นารินถามน้องสาวอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นนันธิชาพุ่งเข้ากอดเธอเสียแน่น ส่วนคนกอดก็ส่ายหน้าพลางสะอื้นเบาๆ


            “น้ำผึ้งแค่คิดถึงพี่นารินเท่านั้นเองค่ะ”


            “โธ่เอ๊ย เด็กน้อย...มามะ มานั่งตรงนี้พี่ซื้อของโปรดมาฝากเยอะแยะเลย”


            “ขอบคุณนะคะ” แก้มที่เปื้อนน้ำตาแย้มยิ้มอย่างรู้สึกโล่งอกเป็นครั้งแรกในรอบสองวัน พี่สาวของเธอกลับมาเร็วกว่าที่คิด คงเป็นเพราะนันธิชาร้องไห้วันนั้นเป็นแน่ เมื่อรู้ว่าตัวเองร้องไห้อยู่ก็รีบเช็ดมันให้เหือดแห้งโดยไว


            “น้ำผึ้ง...ถ้าพี่จะหยุดที่ใครสักคนหนึ่งเราว่าดีไหม” เสียงสดใสถามน้องสาวอย่างมีความสุขจนคนเป็นน้องอดสงสัยไม่ได้ แต่ลึกๆ แล้วนันธิชาดีใจมากที่นารินคิดจะหยุดที่ใครสักคน เพราะเธอไม่อยากให้พี่สาวต้องเจ็บปวดกับเรื่องบ้าบอพรรค์นั้นอีกแล้ว


            “น้ำผึ้งสนับสนุนเต็มที่ค่ะ...เอ...ว่าแต่ใครนะที่ทำให้พี่สาวแสนสวยของน้ำผึ้งรู้สึกแบบนี้” หญิงสาวเอียงคอถามอย่างน่ารัก จึงได้รับรอยยิ้มและสายตาเอื้อเอ็นดูส่งกลับมา




วันนี้มาดึกหน่อยค่ะ ตอนแรกว่าจะลงตอนเช้า แต่บังเอิญว่าเมื่อวานน็อกไปตั้งแต่สามทุ่ม ตื่นอีกทีเที่ยงคืน นอนอีกทีตีสาม แล้วมาตื่นเกือบๆ หกโมง แล้วก็ออกไปข้างนอกทั้งวัน เพิ่งกลับตอนสองทุ่มนี่เอง 

อ่านให้สนุกนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ 

สามารถสั่งซื้อเสน่ห์ได้ผึ้งได้ที่เว็บไซต์สำนักพิมพ์ค่ะ ^^

ปล. ตอนนี้มีผลงานเรื่องล่าสุดที่เพิ่งวางแผงไปเมื่อวันที่ 20 ที่ผ่านมา คาดว่าน่าจะกระจายสินค้าไปหลายสาขาแล้ว ชื่อเรื่อง เกมร้อนมาเฟียร้าย เรื่องราวของผู้บริหารหนุ่มมาดนิ่งที่ตกหลุมรักพนักงานในปกครองจนวางแผนสารพัดเพื่อทำให้ตัวเองได้ใกล้ชิดกับหญิงสาว ไปดูวิธีจีบแบบผู้ชายมาดนิ่งกันค่ะว่าจะหวานขนาดไหน 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

0 ความคิดเห็น