เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,426 Views

  • 1,334 Comments

  • 705 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    221

    Overall
    314,426

ตอนที่ 39 : ตอนที่ 10 เมื่อเสือโดนแหย่ 10-3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1464
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    11 ธ.ค. 61




            วันนี้จีราวัฒน์กลับเข้าที่พักเร็วกว่าปกติเพราะต้องเตรียมตัวไปงานวันเกิดของคู่แข่งอย่างวิลเลียม ซึ่งใช้เวลาเดินทางราวสองชั่วโมงกว่าจะถึงอาบูดาบี ชายหนุ่มมุ่งหน้าไปยังห้องนอนทันทีโดยไม่แวะไปห้องทำงานเหมือนอย่างทุกครั้ง


            “น้ำผึ้งล่ะมาริส”


            “เพิ่งให้ทานยาไปเมื่อสักครู่...ป่านนี้น่าจะหลับแล้วละค่ะ”


            “อืม...วันนี้อยู่ดูแลน้ำผึ้งที่นี่นะ ผมอาจจะไม่กลับ มีอะไรก็โทร.เข้ามาหาผมได้ตลอด”


            “ค่ะ” มาริสพยักหน้ารับคำสั่ง


            จีราวัฒน์เดินเข้าห้องนอนอย่างเงียบๆ มาริสมองตามหลังยิ้มๆ ไม่เคยเห็นเจ้านายหนุ่มเป็นแบบนี้มาก่อน เพราะไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นหรือผู้หญิงคนไหนจะเป็นอย่างไร จีราวัฒน์ไม่เคยยกให้เหนือเรื่องงานเหมือนกับผู้หญิงที่นอนซมเพราะพิษไข้ในห้องนั้นเลย


            เมื่อเข้ามาอยู่ในห้อง ร่างสูงก็ยืนมองคนป่วยสักพัก ก่อนจะ หย่อนกายลงนั่งข้างเตียง นันธิชารู้สึกตัวอย่างรวดเร็วเมื่อที่นอนยวบลง เปลือกตาอันหนักอึ้งพยายามลืมขึ้นมอง แต่ก็ไม่สำเร็จสักครั้ง...คงจะเป็นเพราะฤทธิ์ยาที่เพิ่งทานไป หากไม่นานหญิงสาวก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างมายุ่มย่ามกับหน้าของเธอ แม้นันธิชาจะสั่งตัวเองให้ตื่นขึ้นมาเผชิญหน้ากับคนฉวยโอกาสไม่ได้ แต่ประสาทสัมผัสของหญิงสาวยังคงทำงานได้ดีอยู่ จึงได้ยินทุกคำพูดของเขาอย่างชัดเจน


            “วันนี้นอนคนเดียวไปก่อนนะ ฉันต้องไปต่างรัฐ และอาจจะกลับในวันพรุ่งนี้...อย่าซนล่ะ” คำเตือนที่เหมือนห้ามเด็กเล็กทำเอาคนขยับตัวไม่ได้นึกหมั่นไส้ แต่ในขณะเดียวกันก็ดีใจจนแทบกู่ร้องที่รู้ว่าเขาจะไม่อยู่ที่นี่จนถึงพรุ่งนี้ เพราะมันเข้าทางเธอแทบทุกอย่าง...จะเหลือก็แต่ร่างกายที่ไม่ค่อยจะสู้ดีนี่แหละที่เธอเป็นห่วง กลัวว่ามันจะหนีไปได้ไม่ถึงไหนก็ทำให้ถูกเขาจับได้เสียก่อน


            จีราวัฒน์ก้มลงจูบหน้าผากมนอย่างแสนคิดถึง ทั้งที่จะไปแค่วันเดียวแต่ความรู้สึกมันเหมือนเขากำลังจะจากเธอไปเป็นปี คนถูกจูบสะดุ้งสุดตัว ไม่เข้าใจว่าฤทธิ์ของยาสามารถทำให้เธอไม่มีแรงขยับตัวได้ แต่ทำไมถึงทำให้เธอไม่รู้สึกอะไรกับการกระทำของคนฉวยโอกาสอย่างเขาไม่ได้


            หลังจากจีราวัฒน์เปลี่ยนชุดใหม่ซึ่งดูดีกว่าชุดก่อนหน้าหลายเท่า ชายหนุ่มก็เดินเข้ามาจูบหน้าผากมนอีกครั้งและอีกครั้งอย่างไม่เพียงพอต่อความต้องการ ก่อนจะตัดใจหมุนตัวออกจากห้องไป นันธิชาหลับลึกหลังจากที่ชายหนุ่มออกไปกระทั่งเช้ามืดจึงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาโดยมีมาริสนอนหลับสนิทอยู่ข้างๆ


            เฮ้อ...แล้วเช้าที่มาริสบอกไว้มันขนาดไหนกันนะ 


คนวางแผนแอบหนีเริ่มคิดไม่ตก ไหนจะหนังสือเดินทางของเธออีก แต่จะให้อยู่ต่อก็ไม่พ้นต้องตกที่นั่งเดียวกับพี่สาวซึ่งเธอไม่มีวันทำเด็ดขาด! ส่วนเงินสามล้านนั่นเธอจะคืนเขาเมื่อมีโอกาส ซึ่งที่ผ่านมาไม่เคยประจวบเหมาะกันเลยที่จะคืนเช็คใบนั้น


            “นั่นคุณทำอะไรหรือคะ” มาริสที่รู้สึกตัวตื่นเพราะนันธิชาทำเสียงกุกกักเหมือนกำลังหาของตามประสาคนขี้ระแวงจึงลุกขึ้นมาดู คนถูกเรียกสะดุ้งโหยงเพราะเธอกำลังหาเอกสารสำคัญของตัวเองอยู่ นันธิชาค่อยหันไปมองมาริสอย่างหวาดๆ


            “ฉะ ฉันเปล่าค่ะ”


            “แต่คุณกำลังหา ฉันเห็น” มาริสแย้งก่อนจะสรุปเอาเองเมื่อเห็นหญิงสาวทำท่าทางอ้ำอึ้ง “หายาหรือเปล่าคะ”


            “เอ่อ ใช่ค่ะ...ฉันหายา” นันธิชารีบพยักหน้ารับทันที มาริสยิ้มละมุนก่อนจะเดินไปที่ตู้ยาซึ่งอยู่ในครัว จังหวะนั้นเองที่หญิงสาวคิดว่าตัวเองควรจะหนีออกไป


            นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเธอแล้วนะน้ำผึ้ง 


คนคิดหนีบอกตัวเองในใจ เมื่อร่างของมาริสลับตาไปนันธิชาก็พาร่างกายอันหนักอึ้งที่ยังไม่หายจากพิษไข้ดีนักออกไปจากห้องทันที ทว่าเธอคิดผิดมหันต์ที่คิดจะหนีโดยไม่มีข้อมูลอะไรเช่นตอนนี้


            “ขอโทษนะคะ โรงครัวไปทางไหน?” นันธิชาพยายามถามช้าๆ เป็นภาษาอังกฤษแต่ปรากฏว่าคนที่เธอถามกลับพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ เขาทำหน้างงในสิ่งที่หญิงสาวพูด ก่อนจะถามกลับมาเป็นภาษาอาหรับซึ่งเธอฟังไม่รู้เรื่องเอาเสียเลย นันธิชาแทบอยากร้องไห้แต่ก็ใจชื้นขึ้นมาเมื่อผู้ชายตัวสูงที่เธอบังเอิญเจอตอนลงมาจากตึกพักของเจ้าของมุมต้าซชี้ไปทางขวา


            “คุณเข้าใจด้วยหรือคะ”


            ชายอาหรับพยักหน้าให้สองทีก่อนจะยิ้มเป็นมิตร หญิงสาวจึงคิดไปว่าเขาอาจฟังรู้เรื่องแต่สื่อสารเป็นคำพูดไม่ได้ หารู้ไม่ว่าความเข้าใจของเธอกับพ่อหนุ่มอาหรับนั้นตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง






แอบอู้ ไปแล้วววว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

0 ความคิดเห็น