เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,371 Views

  • 1,334 Comments

  • 704 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    166

    Overall
    314,371

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 9 มัดมือชก 9-2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1982
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61



           “คุณมันโรคจิต! ทำแบบนี้ทำไม ไหนสัญญาแล้วไงว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับฉันอีก” จีราวัฒน์แกล้งทำหน้างง


            “ใคร๊? ใครที่บอกแบบนั้นกัน ฉันแค่บอกว่าจะไม่เจอกับเธอที่ห้องนั้นต่างห่าง...แต่ไม่ได้บอกนะว่าที่อื่นจะไม่...”


            “คนบ้า!! พาฉันกลับบ้านเดี๋ยวนี้เลย ฮื่อๆ ทำแบบนี้ได้ยังไง คุณพาฉันมาทั้งๆ ที่ยังหลับเนี่ยนะ บ้าๆๆ”


ในที่สุดนันธิชาก็ทนไม่ไหวกระโจนเข้าตีจีราวัฒน์อย่างเหลืออดพลางร้องไห้ ชายหนุ่มปล่อยให้เธอทุบตีไม่ถึงนาทีก็รวบมือบางไว้ด้วยมือข้างเดียว ก่อนจะดึงหญิงสาวลงนอนกับเตียงแล้วโถมตัวทับเธอจนนันธิชาแทบหายใจไม่ออก


            “เงียบเดี๋ยวนี้! ไม่งั้นฉันพาเธอหาอะไรทำก่อนออกไปทานข้าวแน่ๆ”


            ได้ผลชะงัดเมื่อคนถูกขู่หยุดดิ้นและมองคนขู่ตาแป๋ว จีราวัฒน์เลื่อนข้อศอกข้างหนึ่งขึ้นไปวางข้างใบหน้าหวาน มือที่ว่างลูบผมสลวยแผ่วเบา แต่รอยยิ้มที่กำลังจะคลี่ออกต้องหุบฉับทันทีเมื่อหญิงสาวเอ่ยขึ้น


            “พาฉันมาที่นี่ทำไม? คุณคิดบ้างหรือเปล่าว่ามีใครเป็นห่วงฉันบ้างที่อยู่ดีๆ ก็หายตัวไปแบบนี้!


            “กลัวใครเป็นห่วงหรือว่าเป็นห่วงใครกันแน่!” จีราวัฒน์หน้าบึ้งถามเสียงห้วนอย่างพาลๆ 


นันธิชามองเขาอย่างไม่เข้าใจ จีราวัฒน์เหมือนคนวัยทอง อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ จนตามไม่ทัน


            “ก็ทั้งสองอย่างค่ะ เพราะฉันมีคนที่รักรออยู่...อื้อๆ” ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกปิดปากเสียดื้อๆ  


ด้านคนแยกแยะคำว่า คนรัก กับ คนที่รัก ไม่ออก รู้สึกโกรธจนควันออกหู จงใจจูบปากเล็กหนักๆ เพื่อย้ำเตือนให้เธอรู้ว่าเป็นคนของเขาแล้ว อย่าได้บังอาจพูดถึงคนอื่น ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลัง


            “บอกแล้วนะว่าฉันไม่ชอบให้ใครมาซ้ำรอย!


นันธิชาหลับตาปี๋ รีบดึงมือที่ถูกเขาจับไว้มาปิดหน้า เมื่อชายหนุ่มทำท่าจะก้มลงมาอีกครั้ง เห็นแล้วยิ่งทำให้จีราวัฒน์หงุดหงิดมากขึ้น “เธอชักจะทำตัวน่าโมโหใหญ่แล้วนะน้ำผึ้ง!” คนโมโหบอกอย่างคาดโทษ ก่อนจะประทับจูบลงบนนิ้วเรียวสวยของหญิงสาวทีละนิ้ว...ทีละนิ้ว จนครบทุกนิ้ว การกระทำอันอุกอาจนี้ทำให้คนถูกรุกหนักถึงกับหมดแรงต่อต้านเสียดื้อๆ เขาจึงสามารถใช้ปลายจมูกดันมือเธอออกจากใบหน้าได้อย่างง่ายดาย


            “ฉันอยากจะตกลงกับเธอให้เป็นเรื่องเป็นราว ก่อนออกไปหาอะไรทานมื้อเที่ยงด้านกัน...ที่ฉันพาเธอมาที่นี่มีเหตุผลเดียว...คือมาเป็นผู้หญิงของฉัน และที่ฉันเคยบอกเธอไปแล้วหลายครั้ง ว่าไม่ชอบให้ใครมาซ้ำรอย นั่นหมายถึงทุกอย่างในตัวเธอ...อย่าให้ใครมาแตะ”


            “ฉัน...”


            “จุ๊! ฟังฉันก่อน” หญิงสาวกำลังจะปฏิเสธแต่ถูกนิ้วเรียวยาวปิดปากเธอไว้เสียก่อน “ฉันไม่ได้ให้เธอมาอยู่กับฉันฟรีๆ หรอกนะ ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่ เธอจะมีกินมีใช้อย่างสุขสบายทุกอย่าง และเธอก็มีเพียงคำตอบเดียวเท่านั้น คือตกลง เพราะเอกสารการเดินทางของเธอฉันเก็บมันไว้อย่างดีในที่ที่เธอไม่มีวันหาเจอ”


            นันธิชามองหน้าคนยื่นข้อเสนอนิ่ง ทว่าในใจกลับคิดหาทางหนีอย่างหนัก ใช่ เธอต้องหนีไปให้ได้! ในเมื่อเขายังใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกล่อจนเธอมาอยู่ที่นี่ได้ หญิงสาวก็จะทำกับเขาแบบนั้นเหมือนกัน...แต่ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนที่เธอจะหลอกได้ง่ายๆ ดังนั้นจึงมีทางเดียวคือเธอต้องไหลไปตามน้ำเสียก่อน คิดได้ดังนั้นคนวางแผนหนีจึงเอ่ยถามเขาเสียงเรียบ


“แล้วพี่สาวฉันจะว่ายังไงที่อยู่ๆ ฉันก็หายตัวไป”


            “ฉันคุยกับนารินแล้วเรื่องที่จะให้เธอมาทำงานที่นี่ แต่พี่สาวเธออยากรอถามความสมัครใจของเธอก่อน ซึ่งฉันไม่ได้มีเวลามานั่งรอใครมากขนาดนั้น เลยเขียนจดหมายบอกพี่สาวเธอว่าเธอตัดสินใจมาทำงานกับฉันที่นี่ แล้วก็ออกอุบายอีกนิดหน่อยเพื่อให้พี่สาวเธอออกจากคอนโดฯ ไป จากนั้นก็เข้าไปในห้องแล้วอุ้มเธอออกมา...”


นันธิชาถึงกับอึ้ง ยิ่งได้ฟังก็ยิ่งรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้เจ้าเล่ห์เพทุบายขนาดไหน ทว่าหญิงสาวก็ไม่ได้เชื่อคำบอกเล่าของเขาไปเสียทั้งหมด เพราะมีบางอย่างชวนน่าสงสัย


            “ฉันไม่มีทางหลับลึกขนาดนั้น...คุณทำอะไรกับฉันกันแน่!


จีราวัฒน์เลิกคิ้วก่อนยิ้มตาใส


            “วางยานอนหลับในทับทิมกรอบน่ะ พอดีได้ยินว่าเธอชอบกิน” นันธิชานึกภาพตามตอนที่พี่สาวของเธอบอกว่ามีคนฝากทับทิมกรอบมาให้ แรกทีเดียวหญิงสาวนึกว่าเป็นของทศพล แต่ที่ไหนได้...


ทำไมเธอตามเกมของจีราวัฒน์ไม่ทันเลยสักอย่าง ตั้งแต่โดนเขาหลอกเอาพาสปอร์ตของเธอไป...แล้วแบบนี้เธอจะเอาอะไรไปสู้เขา? เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวเสียขนาดนี้ หญิงสาวอยากจะร้องไห้ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคืออยากจะตีเขาให้หายแค้นใจ ว่าแล้วคนแค้นจัดก็ลงมืออย่างไม่คิดรั้งรอ







ใครรู้บอกน้ำผึ้งหน่อยค่ะ สงสาร ฮ่าๆๆๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

0 ความคิดเห็น