ตอนที่ 8 : CH.7 - Some things have changed, although some remained the same

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2458
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    3 พ.ย. 60




หน้าปกเซบาสเตียนกับเจเรดมาแล้ว

ข่าวดี! ขยายเวลาเปิดจองนิยายถึง 15 พ.ย.นี้นะคะ

เนื่องจากมีรีดเดอร์หลายคนแจ้งเข้ามาว่าจองไม่ทัน

เพราะไปชนกับช่วงงานหนังสือ อดทนรอกันอีกนิดน้า

ขออภัยในความไม่สะดวกด้วยค่า :)

 

ไปจอง : http://fernniz.lnwshop.com/category

 

E-Books ไปทางนี้ (ยังไม่มี 2 เรื่องใหม่นะคะ) :

https://www.mebmarket.com/?action=BookSearchResults&type=author&search=FernniZ&exact_keyword=1

 




 


7

Some things have changed, although some remained the same

บางสิ่งมันแปรเปลี่ยนไปแล้ว แต่บางอย่างก็ยังคงอยู่เช่นเดิม

 

 

ฉันพยายามหลายครั้งมากที่จะส่งข้อความไปบอกมาร์คัสว่าฉันกำลังจะแวะเข้าไป แต่คลอเดียคอยจะตีมือฉันทุกครั้งที่ฉันหยิบมือถือ เธออายุมากกว่าฉันและปกติฉันมักมองเธอเป็นเพื่อน แต่ตอนนี้เธอกลายร่างเป็นพี่สาวฉันไปจริงๆ แล้ว

 

 

ห้ามบอกเขานะ อยากสร้างความประทับใจก็ต้องเซอร์ไพรส์สิ!’

แต่ถ้าเขาไม่ว่างจริงๆ ล่ะ

ฝากไว้ ทิ้งโน๊ตไว้ด้วย ให้เขาประหลาดใจ แล้วเขาจะโทรหาเธอเอง

‘…’

อ่อยได้จ้ะ น้องสาว แต่อย่ามากไป จำไว้

 

 

ฉันไม่รู้ว่าฉันทำอะไรอยู่ จริงๆ นะ ฮือ

 

คลอเดียฉันว่าไม่ดีมั้ง ฉันครางฮือบอกเพื่อนสาวตอนที่เราอยู่ที่หน้าออฟฟิศของมาร์คัส ตึกสูงตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ฉันไม่มีความมั่นใจเอาซะเลย

 

ลงไปย่ะ มาถึงนี่แล้ว คลอเดียแทบจะเตะฉันออกจากรถของเธอ ลงไปเลย

 

ฉันมองเพื่อนด้วยสายตางอนๆ แต่เธอก็ไม่ฟังหรอก ร่างบางเอื้อมมือมาเปิดประตูรถให้พร้อมไล่ทางสายตา ฉันถอนหายใจเอาไงก็เอากัน

 

เชิดหน้าขึ้น แล้วก็ยิ้มด้วย เธอสั่ง ฉันทำตามด้วยรอยยิ้มแหยๆ มั่นใจหน่อย ถ้าเกิดผิดพลาดอะไรขึ้นมาเธอยังอ้างได้เสมอว่าเอาเค้กมาให้เพราะความหวังดี ยังไงก็สนิทกันอยู่แล้วนี่ คลอเดียยักไหล่ ทีนี้ก็ขึ้นไปซะไป สาวน้อย แล้วฉันจะรอฟังข่าวดีนะจ๊ะ

 

ฉันเบ้หน้าให้กับคลอเดียที่ขยิบตาใส่ เธอโบกมือลาก่อนจะขับออกไป ทิ้งให้ฉันยืนมองถุงเค้กในมือเอาเถอะ ไหนๆ ก็ซื้อมาแล้ว และคลอเดียพูดถูก ถ้าผิดพลาดอะไรฉันก็ยังอ้างได้เสมอว่านี่เป็นสินน้ำใจจากเพื่อนสนิทที่เอาตามจริงโคตรคิดไม่ซื่อสุดๆ

 

เอาเลยเอสเธอร์ มันไม่มีทางแย่ไปได้หรอก จริงไหม

 

ฉันให้กำลังใจตัวเองและเลียนแบบท่าเดินของเมซีก้าวเข้าไปในอาคารอย่างมั่นใจ มีป้ายบอกว่าออฟฟิศของมาร์คัสอยู่ชั้นสาม ฉันยืนรอลิฟต์ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว แล้วมันก็ไม่ช้าลงเลยตอนที่ฉันมาหยุดอยู่ที่หน้ารีเซฟชั่นนิสต์สาวของบริษัท

 

สวัสดีค่ะ ติดต่ออะไรคะ เธอเงยหน้าขึ้นจากเอกสารที่ทำอยู่ ถามด้วยรอยยิ้ม ฉันกำลังจะอ้าปากตอบ หากแต่ก็ต้องชะงักและเบิกตากว้าง เฮ้ย

 

เฮเฮเลน?” ฉันทักอย่างไม่แน่ใจนัก เดี๋ยวก่อนสิ เธอหน้าตาเหมือนเพื่อนมัธยมปลายของฉันนะ และจากการขมวดคิ้วอย่างสงสัยสุดๆ นั่น ฉันคิดว่าฉันจำคนไม่ผิด โอ้ไม่นะพระเจ้าเล่นตลกอะไรกับฉันอีกแล้ว

 

เอสเธอร์…?”

 

“Oh, my Word…” นี่เธอทำงานที่เดียวกับมาร์คัสเหรอเนี่ย ทำไมเขาไม่พูดถึงเธอเลย! ฉันไม่อยากจะเชื่อ กี่ปีแล้วเนี่ยที่ไม่ได้เจอกัน!” ฉันวางเค้กลง สวมกอดกับเฮเลนที่วิ่งออกจากหน้าเคาน์เตอร์มากอดฉัน

 

ชาตินึงได้ล่ะมั้ง พระเจ้า!” เฮเลนกวาดสายตาลงมองฉันหัวจรดเท้า เอสเธอร์ เธอสวยมากเลยนะเนี่ย!”

 

ขอบคุณจ้ะ เธอเองก็ดูดีขึ้นเยอะเลยนะ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย จู่ๆ ฉันก็กลับมาเจอเพื่อนพร้อมกันหลายคนในเวลาใกล้เคียงกันได้ยังไง ฉันกับเฮเลนไม่ได้ถือว่าสนิทกันตอนที่ยังเรียนอยู่ แต่เธอก็เป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่ง

 

บ้าจังฉันชักอยากกลับไบรตันแล้วสิ

 

ไม่เท่าเธอหรอก ฉันฟอลอินสตาแกรมเธออยู่นะ เห็นเธอไปนู่นมานี่ ทั้งแฟชั่นโชว์ทั้งอะไร ยินดีด้วยนะจ๊ะที่ไปได้สวยกับงานที่ทำอยู่ เธอมีรอยยิ้มที่จริงใจ รู้สึกเขินๆ แฮะ

 

วงการก็อย่างนี้แหละ ฉาบฉวยและเปลี่ยนแปลงตลอด ฉันอาจจะตกงานเมื่อไหร่ก็ได้นะถ้าตามเทรนด์ไม่ทัน ฉันโจ๊กขำๆ ขอบคุณนะ แต่ฉันไม่เห็นยักรู้เลยว่าเธอชอบงานรีเซฟชันนิสต์

 

จะว่ายังไงได้ เธอยักไหล่ เรามักลงเอยด้วยการทำงานที่เราไม่อยากทำไม่นับเธอกับมาร์คัสนะ อ๊ะ รู้ใช่ไหมว่าเขาก็ทำงานที่นี่เหมือนกัน มาร์คัสเป็นนักออกแบบภายในน่ะ

 

ฉันรู้…” พูดเรื่องนี้ปุ๊บฉันก็ตื่นเต้นขึ้นมาอีก ฉันชูถุงเค้กในมือขึ้น อันที่จริงฉันแวะเอานี่เข้ามาให้เขาน่ะ เขาอยู่รึเปล่าล่ะ

 

อยู่สิ แต่เหมือนว่าจะประชุมอยู่น่ะ เธอหันกลับไปมองนาฬิกา เหรอเธอรู้ตารางงานของทุกคนในออฟฟิศเลยเหรอ หรือมันเป็นหน้าที่ที่เธอจะต้องรู้กันนะ แต่กะแล้วเชียวว่าเธอจะต้องรู้ว่ามาร์คัสทำงานที่นี่ พวกเธอเคยสนิทกันมากนี่เนอะ

 

แต่เราก็ขาดการติดต่อไปตั้งหลายปี เพิ่งจะได้กลับมาคุยกันเอง

 

งั้นเหรอ ดีจัง เหมือนได้รียูเนียนเลยแฮะ

 

ก็ถ้ารู้ว่าเธอทำงานอยู่ใกล้ๆ ฉันคงนัดรวมตัวกันบ้างแล้วแหละ ฉันหัวเราะ แต่ว่าก็พูดจริงนะ มีเพื่อนมัธยมอยู่ในลอนดอนตั้งหลายคน ถ้าพยายามหน่อยคงจะพอนัดไหว แต่ปัญหาก็คือคงจะหาเวลาที่ทุกคนจะว่างพร้อมกันลำบาก ไม่นับว่าจะอยากมากันแค่ไหนอีกอะไรๆ มันก็เปลี่ยนแปลงไปหมด

 

ถ้าจะนัดต้องบอกฉันกับมาร์คัสนะ เราจะไม่ยอมพลาดเลยล่ะ

 

ฉันยิ้ม แต่ก็อดไม่ได้ที่จะต้องแปลกใจเล็กๆทำไมเธอพูดถึงมาร์คัสอย่างนั้นนะ การพูดแทนเหมือนกับตัดสินใจให้เขาได้ว่าเขาจะมากับเธอหรือเปล่านั่นน่ะ

 

แน่นอน แต่พอจะรู้ไหมว่ามาร์คัสจะประชุมนานหรือเปล่า ไม่งั้นฉันจะได้ฝากเค้กนี่ไว้ที่เธอก่อน

 

เขาเพิ่งจะเข้าไปประชุมเอง ก็น่าจะอีกนานเหมือนกันนะ ฝากเอาไว้ก็ได้ เดี๋ยวฉันเอาให้เขาเองจ้ะ

 

ขอบคุณมากนะ ขอโทษด้วยที่ไม่มีมาให้เธอ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเธอทำงานที่นี่ ฉันบอก แต่เฮเลนก็โบกมือไปมาอย่างจะบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่

 

ไม่เป็นไรน่า ฉันดีใจที่ได้เจอเธอนะเฮเลนจับแขนฉันอย่างยินดีก่อนจะรับถุงเค้กไป พอดีเลย มาร์คัสไม่ต้องสั่งของหวานแล้วล่ะเย็นนี้

 

หืม?”

 

อ๊ะ พอดีว่าเราจะไปกินมื้อเย็นกันน่ะ

 

“…”

 

ฉันเงียบ ชักมีความรู้สึกไม่ดีกับเรื่องนี้แล้วล่ะ เฮเลนยกมือขึ้นเกาแก้ม มีท่าทางเขินอย่างเห็นได้ชัด แล้วฉันก็รู้ทันทีว่าไอ้ที่คิดว่านี่มันไม่ใช่ไอเดียที่ดีน่ะมันถูก

 

คืออันที่จริงเราสองคน…” เธอเว้น แต่มันไม่จำเป็น เพราะฉันเดาออกแต่แรกแล้ว “…เดตกันอยู่น่ะ

 

อื้ม ยอดเลยเอสเธอร์

 

เธอคิดไปเอง เธอคิดไปเองคนเดียวเลยจริงๆ

 

งั้นงั้นเหรอ ฉันหยักยิ้มอย่างยากลำบาก นึกโกรธมาร์คัสอยู่ในใจ ไอ้คนบ้าฉันถามนายกี่ครั้งแล้ว ทำไมถึงไม่ยอมบอกว่ามีใครอยู่ในใจ ทำไมไม่ยอมบอกว่าเดตกับเพื่อนเก่าอยู่

 

ทำไมไม่ยอมบอกว่าเขาไม่ได้คิดอะไรเลย

 

พระเจ้า ฉันอายมาก เธอเป็นบ้าอะไรของเธอ เอสเธอร์

 

ยินดีด้วยนะ ฉันฝืนใจกล่าวออกไป ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้ดีกว่านั้นเลย ยังไงก็ฝากด้วยแล้วกัน ขอบคุณมาก และขอให้สนุกกับเดตนะ

 

ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้ดีกว่านี้ นอกจากกล่าวประโยคนั้น

 

และเดินออกมา

 

 

 

 

 

 

 

ฉันคลานขึ้นเตียงอย่างหมดอาลัยตายอยาก ยังไม่ถอดรองเท้าด้วยซ้ำ แต่ฉันหมดแรงเกินกว่าที่จะสนถ้อยคำของเฮเลนสะท้อนกลับไปกลับมาอยู่ในโสตประสาทของฉัน พวกเขาเดตกัน มาร์คัสกับเฮเลนเดตกันอยู่

 

ฉันมันเป็นผู้หญิงขี้เหงาน่าสมเพชที่คิดอะไรไปเองทั้งหมด

 

ทำไมมันน่าอายอย่างนี้นะ ฉันฝังใบหน้าลงกับหมอนแล้วอยากจะร้องไห้

 

ที่เขาพาฉันไปดูคอนเสิร์ต ที่ใช้เวลาด้วยกันทั้งคืน ที่รั้งไม่ให้กลับ ที่บอกว่าอยากพาไปกินมื้อเช้า ที่จูบแก้ม โอบกอด จูบหน้าผากมันเป็นเพราะเราเป็นเพื่อนสนิท หรือว่าเขามองฉันเป็นน้องสาวอย่างนั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้น

 

ถ้าอย่างนั้น บทสนทนาที่ถามเรื่องเรา ที่อยากรู้ว่าฉันพร้อมเริ่มต้นใหม่ไหมคืออะไร

 

มาร์คัส เทอร์เรลล์ ฉันไม่เคยรู้เลยว่านายจะให้ความหวังคนเก่งขนาดนี้

 

ไอโฟนของฉันสั่นหลังจากที่ฉันนอนเล่นโง่ๆ อยู่ได้ประมาณสิบนาที ฉันควานหามันมารับโดยไม่ได้ดูชื่อคนโทร เอสเธอร์ เชอร์เบิร์นค่ะ

 

[รับโทรศัพท์อะไรเป็นทางการจัง]

 

คลอเดีย นี่ก็อีกคน ฉันอยากจะกลับไปเอาเค้กและโยนคืนให้เธอ

 

[ก็ใช่น่ะสิ ว่าจะโทรมาอัพเดต เป็นไงบ้าง]

 

พูดแล้วฉันก็อารมณ์ขึ้น ฉันลุกขึ้นนั่งและแผดเสียงใส่ปลายสาย เป็นอะไรล่ะ! ฉันค้นพบว่าเพื่อนมัธยมอีกคนทำงานที่เดียวกับเขาน่ะสิ แล้วอะไรไม่อะไรนะ พวกเขาเดตกันอยู่!”

 

[โอ้ไม่เอสเธอร์ ฉันเสียใจจริงๆ]

 

ฉันก็เสียใจ พูดแล้วก็อยากจะร้องไห้ ฉันผิดหวังกว่าที่คิดซะอีก ไอ้มาร์คัสคนบ้า ฉันจะไม่ตอบข้อความนายอีกแล้ว พวกเขาจะไปดินเนอร์กันด้วย เธอรู้ไหม ฉันรู้สึกอย่างกับโดนกระเป๋าฟาดหน้าตอนที่เธอบอกกับฉัน

 

[แต่แต่ฉันไม่เข้าใจ เท่าที่ดูมันก็เหมือนว่ามาร์คัสมีใจให้เธอนี่ อะไรกัน…]

 

มันไม่มี อะไรกัน หรอก คลอเดีย เขาแค่ทำทุกอย่างไปเพราะเราสนิทกัน แล้วจริงๆ นะ มาตอนนี้ฉันก็อดคิดไม่ได้ว่าบางทีบางทีเขาอาจจะทำเหมือนเดิมทุกอย่างมาตั้งแต่แรก แต่ฉันคือคนที่หวั่นไหวไปเองคนเดียว

 

[โธ่น้องสาว ฉันจะช่วยเธอยังไงดี บอกที]

 

เธอช่วยฉันเรื่องนี้ไม่ได้หรอก ฉันทิ้งตัวลงบนความผิดหวังของตัวเองที่กองเต็มที่นอนอีกครั้ง บอกเสียงเบา แล้วเธอก็ช่วยฉันมาแล้วช่างมันเถอะ

 

[เธอไม่เป็นไรนะ]

 

อือ…” ฉันครางตอบ อย่างน้อยมันก็ดีแล้วที่ฉันรู้ก่อนที่จะถลำลึกไปมากกว่านี้ ขอบคุณนะ

 

[จ้ะ ถ้ามีอะไรก็บอกได้นะ]

 

อืม ฉันว่าจะแช่น้ำให้ตัวเปื่อยสักหน่อยแล้วดูซีรีส์มาราธอนตลอดสุดสัปดาห์ไปเลย เดี๋ยวก็คงจะลืม นั่นเป็นไอเดียเดียวที่ฉันมีในตอนนี้ แล้วมันก็ทำให้คลอเดียถอนหายใจ

 

[เอาล่ะๆ ถ้าอย่างนั้นแค่นี้ก่อนนะ อย่าเลียนแบบมิวสิควิดีโอล่ะ]

 

โอ้ขอร้อง ฉันแสร้งทำเป็นรำคาญและกดตัดสาย เธอจะได้ไม่ต้องมาเป็นห่วงกันอีก

 

มันไม่ใช่ความผิดของคลอเดีย หรือของใครเลย

 

ฉันนี่แหละผิดเอง

 

ผิดที่คิดไปเอง

 

 









[Marcus’s Part]

 

 

เอสเธอร์มาเหรอ ผมทวนคำของเฮเลน เธอพยักหน้าและส่งถุงบางอย่างให้

 

ใช่ เธอฝากนี่เอาไว้ให้นาย

 

หืมนี่มันเค้กร้านเดียวกับที่เอสเธอร์ส่งรูปมาให้ผมนี่ เอสแวะเอาเข้ามาให้แล้วทำไมเธอไม่โทรหรือส่งข้อความมาบอกผมนะ

 

ไม่เห็นบอกเลยว่ากลับไปเจอกับเธอ

 

ผมเงยหน้ามองเฮเลนที่พูดประโยคนั้น ช่วยไม่ได้เลยที่จะรู้สึกผิดและลำบากใจผมเห็นสีหน้างอนๆ ของเธอ รู้ว่าความรู้สึกที่เธอมีให้ผมมันมากกว่าที่ผมมีให้เธอ แต่ผมจะพูดยังไงได้

 

ผมจะพูดได้ยังไงว่าผมกลับมาเจอกับเอสเธอร์ และมันทำให้ผมรู้สึกอย่างไร

 

เรื่องของเอสเธอร์มันพูดยาก ผมไม่รู้จะอธิบายกับเฮเลนยังไงเพราะมันไม่เหมือนทุกครั้ง เพราะว่านี่เป็นเอสเธอร์ และเพราะมีบางอย่างในใจที่ผมไม่เคยรั้งเอาไว้ได้เลยเวลาที่เห็นใบหน้าเธอ

 

เราเพิ่งกลับมาคุยกันได้ไม่นาน ผมตอบ มันไม่แฟร์กับเฮเลน ผมรู้ และผมก็คิดทบทวนแต่เรื่องของผมกับเอสเธอร์มาตั้งแต่ที่ไปดินเนอร์กับเธอครั้งนั้น

 

ผมไม่ได้ตั้งใจจะชวนเธอไปคอนเสิร์ต แต่พอได้กลับมาคุยกัน ได้เห็นรอยยิ้มของเธอ ได้รู้สึกถึงอะไรเดิมๆ ที่ไม่เคยจางหายไปจากหัวใจผมเลยมันก็ช่วยไม่ได้ ผมอยากจะเดินออกมา มันไม่ถูกต้องเพราะผมเดตกับคนอื่นอยู่ แต่ผมก็ทำไมได้

 

ผมอยากเจอเธออีก และก็อยากเจอแทบทุกวันเหมือนตอนมัธยมปลาย

 

ผมตระหนักมันตอนที่ได้ฟังเพลงนั้นที่ย้ำเตือนความสัมพันธ์ของเรามาโดยตลอด

 

เพราะมันจริงการที่เธออยู่บนเตียงของผมตลอดทั้งคืนมันทำให้ผมแทบเป็นบ้า

 

มันทำให้ผมต้องการเธอมากยิ่งขึ้น และมันเป็นมาหลายต่อหลายปีโดยที่ผมไม่อาจพูดอะไรออกไปได้เลย

 

เธอดูสวยมากเลยนะ…”

 

“…”

 

ผมรู้ เอสเธอร์จัดว่าเป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่ง เธอได้ทุกอย่างที่ต้องการโดยไม่ต้องลงแรงอะไรให้มากมาย ผู้ชายอย่างผมและลีออนไม่มีวันมองข้ามเธอได้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถ้าคุณคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงบ้านๆ ที่มาคบกับนักดนตรีที่โคตรดังในตอนนั้น คุณก็คิดผิด เพราะเอสเธอร์เป็นดาวเด่นของโรงเรียน

 

แต่ผมไม่รู้จะตอบคำนั้นของเฮเลนยังไง

 

เธออาจเอ่ยมันขึ้นมาเพราะเคลือบแคลงใจอะไรบางอย่าง หรือไม่มันก็คงเป็นการทดสอบอย่างหนึ่งว่าผมจะคิดยังไงกับผู้หญิงที่ขาดการติดต่อไปนานและเพิ่งกลับมาเจอกันอีกครั้ง ผู้หญิงบางคนแค่อยากให้ผมตอบว่า ก็ใช่ แต่ฉันไม่สนใจหรอก

 

แต่มันคงจะเป็นการโกหกถ้าให้ผมพูดอย่างนั้น

 

เอสเธอร์ไม่ได้ฝากข้อความอะไรไว้เหรอ ผมเลี่ยงที่จะตอบด้วยการถามคำถามใหม่ที่ก็ดูจะไม่ทำให้เฮเลนรู้สึกดีนัก แต่ให้ตายเถอะนี่มันแปลก ทำไมเอสถึงไม่ส่งข้อความ ไม่โทรหรืออะไรมาเลยล่ะ ผมแทบไม่กล้าจะยอมรับว่าผมกำลังคิดเรื่องเธอมากกว่าเรื่องของผู้หญิงตรงหน้าผมด้วยซ้ำ

 

ไม่นี่ เฮเลนส่ายหัว ผมเริ่มดูออกแล้วแหละว่าเธอนอยด์หน่อยๆ แค่ทักทายฉัน เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันทำงานอยู่ที่นี่เพราะดูแล้วนายคงจะไม่ได้บอก

 

Shitผมอยากจะสบถคำนั้น งานเข้าผมแล้วล่ะ ผมแม่งดูเป็นผู้ชายที่เลวเป็นบ้า เก็บผู้หญิงสองคนที่รู้จักกันเอาไว้โดยไม่พูดถึงอีกฝ่ายให้พวกเธอฟังสักอย่าง ยอมรับว่าไม่ได้เรื่อง แต่จะให้ทำยังไงได้ผมสับสน ไม่กล้าบอกเอสเธอร์เรื่องเธอหรือผู้หญิงที่ไหนเพราะกลัวมันจะพังบางอย่างระหว่างเรา แต่ก็อีกทีผมไม่รู้ว่ามันมี บางอย่าง ระหว่างเราจริงๆ หรือเปล่า

 

ในขณะเดียวกันผมก็ไม่กล้าบอกเฮเลน เพราะผมรู้ว่าผมจะซ่อนมันไม่ได้

 

ผมซ่อนไม่ได้ว่าผมมีความรู้สึกให้เอสเธอร์และมีเสมอมา

 

เพราะงั้นผมถึงได้เอาแต่คิดซ้ำไปซ้ำมา ผมต้องเคลียร์มันสักที กับใครสักคน การที่ผมอยากจะคุยกับเฮเลนวันนี้มันก็เป็นเพราะเรื่องนี้ด้วย

 

ยังไม่มีโอกาสให้บอกน่ะ ผมแก้ตัว และรู้สึกโคตรแย่เลยกับคำโกหกที่ไม่ได้เรื่องนั่น พระเจ้า ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นอย่างนี้ ผมชอบเฮเลนนะแต่มันไม่เหมือนกัน มันแทบไม่มีอะไรอยู่ในหัวผมเลยในเวลาที่อยู่กับเอสเธอร์

 

เหรอมิน่าล่ะตอนที่ฉันบอกว่าเราเดตกันอยู่เธอถึงได้ดูตกใจนัก แล้วก็รีบร้อนกลับไปเลย

 

ผมอยากจะกุมหัวตัวเองด้วยความเครียด เวรแล้วไงผมน่าจะรู้ว่าความลับมันไม่มีในโลก

 

ทีจริงผมตั้งใจจะเลิกเดตกับเฮเลนวันนี้ และค่อยสารภาพกับเอสเธอร์

 

แม่งไม่ทันแล้วไง

 

เฮเลน…” ผมพยายามจะอธิบาย แต่ผมไม่มีอะไรจะมาอธิบายด้วยซ้ำ และดูเหมือนว่าเฮเลนก็พอจะดูออกอยู่แล้ว เธอทอดมองผมด้วยแววตาผิดหวัง พอเห็นว่าผมตอบอะไรไม่ได้ สุดท้ายเธอก็ก้มหน้าก้มตาเก็บของ

 

ฉันจะไปเข้าห้องน้ำก่อน นายไปรอที่รถก็ได้

 

ผมพยักหน้า ถอนหายใจเมื่อเธอเดินออกไปบ้าเอ๊ยไอ้มาร์คัส แกทำเวรอะไรของแกลงไปวะเนี่ย ผมเป็นห่วงเฮเลน แต่ก็เครียดเรื่องเอสเธอร์พอๆ กัน สุดท้ายผมก็ต้องต่อสายหาเอสเธอร์ขณะลงมาที่ลานจอดรถ เธอไม่รับในครั้งแรก แต่ผมก็โทรไปอีก

 

[ว่าไง] เอสเธอร์รับสายในที่สุด น้ำเสียงของเธอฟังดูเรียบเฉย แล้วผมก็รู้เลยว่าเพราะอะไร

 

ผมอยากจะถามออกไปตรงๆ แต่ริมฝีปากผมมันก็หนักนักแหละ ผมโคตรกลัวกลัวว่าเธออาจจะไม่ได้คิดเหมือนผม กลัวว่าจะพังมันทั้งหมด

 

แต่ผมก็กลัวว่าถ้าผมไม่พูดอะไรสักอย่าง สิ่งที่ค้างคาอยู่มันก็จะไม่ชัดเจน สุดท้ายเธอก็จะหลุดมือผมไปอยู่ดี

 

เฮ้…” ผมทัก แวะเข้ามาทำไมไม่บอกกันเลย

 

[ก็ไม่คิดว่าจำเป็นน่ะ แค่เอาเค้กไปให้เอง]

 

“…” เอาล่ะ ผมรู้จักเอสเธอร์ดีพอ นั่นเป็นประโยคที่แฝงมากับความขุ่นเคือง เอสเธอร์ ฉันรู้ว่าเธอเจอเฮเลนแล้ว…”

 

[อืม]

 

พระเจ้า ผมยกมือขึ้นขยี้หัวตัวเอง การตอบห้วนๆ อย่างนั้นยิ่งทำให้ผมสติแตก ขอโทษที่ไม่ได้บอก

 

[เรื่องส่วนตัวของนายนี่ ไม่เห็นจำเป็นต้องบอกฉันเลย]

 

Fuck…ผมกัดริมฝีปาก ผมไม่ได้ต้องการทำให้เอสเธอร์หรือเฮเลนรู้สึกแย่อย่างนี้เลย ผมเสียใจ และในขณะเดียวกันก็ดีใจ ที่มันดูเหมือนว่าจะไม่ใช่แค่ผมที่รู้สึกว่ามันมีอะไรระหว่างเราจริงๆ

 

ลึกๆ แล้วผมรู้ จากการแสดงออกของเอส ผมรู้

 

แต่ผมกลัวชิบเป๋งผมกลัวมากจนไม่รู้จะจับต้นชนปลายอะไรยังไง เพราะมันเป็นสิ่งเดียวผมเคยต้องการมาโดยตลอด

 

ให้ฉันอธิบายก่อนนะ

 

[มีอะไรที่ต้องอธิบาย มาร์คัส นายเดตกับเฮเลน เรื่องมันก็แค่นั้นเอง]

 

พระเจ้า เธอไม่รู้จริงๆ เหรอว่าทำไมฉันต้องอธิบาย

 

[…]

 

ขอเวลาให้ฉันหน่อย ฉันขอร้อง

 

[ทำไม…]

 

เธอก็รู้ว่าทำไม ผมรู้ว่าเอสเธอร์ต้องการคำตอบที่ชัดเจน แต่ผมไม่อยากพูดมันในตอนนี้ ผมต้องเคลียร์กับเฮเลนซะก่อนมันไม่ยุติธรรมกับเธอเลย อย่าไปไหน รอก่อนได้ไหม

 

[…]

 

เอสเธอร์?”

 

[อืม] เธอตอบสั้นๆ มันบอกไม่ได้เลยว่าเธออยู่ในอารมณ์ไหน จนกระทั่งปลายสายเอ่ยขึ้นอีก [ก็ไม่ได้ไปไหน นอนเล่นอยู่ที่แฟล็ตนี่แหละ]

 

อย่าเพิ่งนอนแล้วกัน ฉันจะโทรกลับไปใหม่

 

[ถ้าช้าฉันไม่รอนะ]

 

แค่นี้เราก็เสียเวลามากพออยู่แล้ว ฉันไม่อยากจะเสียเวลาอีกหรอก ผมตอบด้วยประโยคที่ผมควรจะพูดกับเธอมาตั้งแต่แรกแต่ไม่เคยมีความกล้าจะพูดมันออกไปเลย ปลายสายเงียบเสียงไป แต่ผมไม่ต้องการคำตอบจากเธอหรอก รอฉันนะ

 

[มาขอร้องกับตัวสิ แล้วบางทีฉันอาจจะใจอ่อน]

 

ผมอมยิ้ม อย่าเพิ่งรีบนอนนะอย่างนั้น

 

เอสเธอร์จิ๊ปากก่อนจะส่งเสียงง๊องแง๊ง บ่นงึมงำที่ผมฟังไม่ได้ศัพท์ แต่มันไม่เป็นไรเลย เพราะผมรู้ว่าคำตอบของเธอคืออะไร ปัญหามันอยู่ที่ผมแล้วในตอนนี้ ผมวางสายตอนที่เฮเลนลงมาพอดี แล้วไอ้รอยยิ้มงี่เง่าตอนโทรหาเอสเธอร์ก็ต้องหายไปอย่างช่วยไม่ได้

 

ผมเคยมีปัญหาเรื่องผู้หญิงอยู่บ้างนะ แต่ไม่เคยจะลำบากใจเท่าครั้งนี้เลย

 

เราไม่ต้องไปกินร้านข้างนอกก็ได้นะ ฉันทำอาหารให้นายกินก็ได้ถ้านายต้องการ เฮเลนกล่าวกับผมด้วยรอยยิ้มหวาน ผมตอบรับมันไม่ถูกนัก ทั้งงงว่าทำไมเธอถึงดูอารมณ์ดีขึ้น และทั้งลำบากใจเพราะผมไม่อยากจะไปเท่าไหร่

 

ผมบอกเธอว่าผมมีเรื่องจะคุยกับเธอ แต่เฮเลนคิดว่ามันเป็นโอกาสดีที่เราจะกินมื้อเย็นด้วยกัน ผมไม่อยากให้ความหวัง แต่ก็รู้สึกแย่จนไม่กล้าขัด

 

ฉันยังไงก็ได้ ผมจะตอบยังไงได้ ในเมื่อสุดท้ายผมก็รู้ว่ามันจะจบลงยังไงอยู่ดี

 

ดังนั้นเราจึงมาลงเอยที่ห้องของเธอ เฮเลนดูร่าเริงขึ้น เธอชวนผมคุยเล่นตลอดเวลาที่เธอทำอาหาร ซึ่งดีแต่จะทำให้ผมรู้สึกแย่ขึ้นเท่านั้นบางทีเธออาจรู้ แต่แสร้งทำเป็นไม่รู้ หรืออาจคิดว่ายังไงซะผมก็คงไม่เปลี่ยนใจไปจากเธอ ผมไม่แน่ใจนัก

 

อร่อยไหม เธอถามหลังจากที่ผมตักคำแรกเข้าปาก ผมพยักหน้ายิ้มๆ เพราะยังไงนั่นก็เป็นความจริง ดีแล้ว ฉันตั้งใจทำสุดฝีมือเพื่อนายเลยนะ

 

เฮ้อไอ้มาร์คัส ขอบคุณครับ

 

มันไม่มีอะไรต่างจากทุกครั้งนัก เราใช้เวลาช่วงเย็นด้วยกันบ้างวัน มีออกไปไหนกันบ้างตอนสุดสัปดาห์ แต่ผมเพิ่งมาเดตกับเธอได้ไม่นาน ประมาณสองเดือนเห็นจะได้ ยังไม่ได้ทำอะไรให้มันเป็นทางการด้วยซ้ำ เฮเลนเป็นผู้หญิงที่ดี เธอน่ารัก แล้วผมก็อาจจะขยับความสัมพันธ์กับเธอ

 

ถ้าไม่ได้กลับมาเจอกับเอสเธอร์ซะก่อน

 

เรากินเสร็จในเวลาไม่นานนัก ผมไม่ช่างพูดช่างจาเหมือนทุกวัน แต่เฮเลนก็ยังดูปกติดี เราช่วยกันเก็บล้างและหลังจากนั้นก็เป็นพาร์ทที่ผมเหงื่อตกล่ะ ผมรอจนเธอจัดการอะไรเสร็จและเราย้ายมานั่งกันที่ห้องนั่งเล่น

 

เฮเลน…”

 

นายจะอยู่ค้างก็ได้นะคืนนี้…” เฮเลนไม่เปิดโอกาสให้ผมเลย ผมหมายถึงไม่เปิดโอกาสให้ผมคุยกับเธอ แต่เปิดโอกาสให้ทำอย่างอื่น เธอโน้มตัวมาใกล้ มองผมด้วยสายตาสื่อความหมาย และผมยอมรับว่าเราเคยมีอะไรกันมาก่อนริมฝีปากบางแนบลงบนริมฝีปากผมเบาๆ ผมอยากตายซะให้ได้

 

ผมจูบตอบเธอไม่ได้ผมค่อยๆ ถอนจูบ เฮเลนยังคงหลับตาอยู่ตรงหน้า และเธอรู้แล้วว่าบางอย่างมันไม่ถูกต้องเธอเงียบ เบือนหน้าหนี

 

ฉันขอโทษ…”

 

เดาว่าที่นายบอกว่า อยากคุยด้วย มันไม่ใช่เพราะนายจะขอฉันคบล่ะสินะ

 

“…”

 

ก็แน่ล่ะ ถ้านายจริงจังกับฉัน นายจะลังเลทำไม

 

ผมลูบใบหน้าตัวเองด้วยสองมือ มันไม่ใช่ความผิดเธอนะ เธอต้องรู้เรื่องนั้น เฮเลน เธอดีกับฉันมาโดยตลอดและก็ไม่ใช่ว่าฉันไม่ได้คิดอะไรกับเธอเลย แต่…”

 

แต่อะไร มาร์คัส ทำไมไม่พูดออกมาล่ะ ร่างบางหันมาสบตากับผมด้วยนัยน์ตาแห่งความเสียใจ ผมพูดอะไรแทบไม่ออก ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นอย่างนี้เลยผมไม่รู้ว่าผมจะยังรู้สึกกับเอสเธอร์อยู่มากขนาดนี้ และก็ไม่ได้คิดเลยว่าเราจะกลับมาเจอกัน หรืออะไรมันจะตามมาหลังจากนั้น

 

ผมส่ายหัว บอกออกไปไม่ได้ ฉันเสียใจ…”

 

ฉันไม่เสียใจกว่าเหรอ…” เฮเลนถามกลับ ผมดูออกว่าเธอกำลังจะร้องไห้ ก่อนหน้านี้นายยังดีๆ อยู่เลย แล้วจู่ๆ ไม่กี่อาทิตย์ให้หลังนายก็เปลี่ยนไป สุดสัปดาห์ก็ไม่ค่อยว่าง ทั้งวันก็ส่งข้อความหาใครอยู่ได้

 

ผมรู้ผมมันไม่ความรับผิดชอบเลย บางส่วนในตัวผมคิดว่ามันไม่ผิด ผมกับเอสเธอร์คุยกันบ่อยมาแต่ไหนแต่ไร มันเป็นปัญหาหลักที่ทำให้ผมมีปัญหากับแฟนที่คบด้วยตอนมัธยมมากที่สุด แต่ผมก็บอกตัวเองว่า แล้วไง เราเป็นเพื่อนกัน เอสเธอร์มีแฟนแล้ว

 

แต่ครั้งนี้มันผิดเต็มๆ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ผมหวังอะไรอย่างจริงจัง ทั้งๆ ที่มีคนอื่นอยู่

 

ฉันไม่ตั้งใจ…”

 

แน่ล่ะ เพราะนายจะรู้ได้ยังไงว่าจะกลับมาเจอกับเอสเธอร์ จริงไหม

 

“…”

 

มันเป็นเพราะเธอใช่ไหมล่ะ

 

ผมให้คำตอบเฮเลนไม่ได้ แล้วมันก็ชัดเจนอยู่แล้ว เฮเลนปล่อยให้หยาดน้ำตาไหลลงมาเมื่อผมไม่อาจตอบอะไรเธอได้เลย ผมไม่เพียงแต่พังความสัมพันธ์ของเรายังพังความสัมพันธ์ของเธอกับเอสเธอร์ที่เป็นเพื่อนกันด้วย บางทีผมอาจไม่คู่ควรกับพวกเธอทั้งสองคน แต่ผมโกหกตัวเองไม่ได้

 

ฉันน่าจะรู้นะว่าที่เขาบอกว่าผู้ชายกับผู้หญิงเป็นเพื่อนกันไม่ได้น่ะมันเป็นความจริง เฮเลนกล่าวประโยคนั้นกระแทกหน้าผมก่อนจะลุกหนีไป ทิ้งให้ผมจมอยู่กับความผิดที่ไม่สามารถแก้ไขได้ ผมทิ้งหลังพิงกับโซฟาอย่างเหนื่อยอ่อน

 

มันคงมีอยู่หรอก ผู้หญิงกับผู้ชายที่เป็นเพื่อนกันได้

 

แต่ผมไม่เคยมองเอสเธอร์เป็นเพื่อนเลย และนั่นแหละปัญหาพอเธอกลับมาและผมรู้ว่าเธอไม่มีใคร หัวใจผมมันก็อยากจะคว้าโอกาสนั้น อยากจะทำตามสิ่งที่ตัวเองต้องการจริงๆ สักที เพราะมันไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลยไม่ว่าเวลาจะล่วงเลยผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม

 

 

 

Next :

“I’m going insane…” (ฉันจะบ้าตายอยู่แล้วนะ) มาร์คัสกระซิบฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าน้ำเสียงหมดหนทางนั้นของเขาจะทำให้ฉันรู้สึกราวกับคอแห้งอย่างนี้เพราะฉันอยากจะสัมผัสผู้ชายคนนี้มากเพียงใด

“Me too…” ฉันกระซิบแผ่วเบามาร์คัสประคองใบหน้าฉันด้วยมืออีกข้างที่ว่าง โน้มใบหน้ามาจูบหน้าผากก่อนจะไล่มาตามพวงแก้มช้าๆ ฉันหลับตาลง หัวหมุนกับสิ่งที่มันทำให้ฉันรู้สึกและแทบจะหยุดไม่ได้แค่เพียงเพราะถูกเขาสัมผัสนิดเดียว ริมฝีปากร้อนฝังลงบนต้นคอของฉัน และนั่นเป็นสิ่งที่ยืนยันอย่างชัดเจนว่าเราข้ามเส้นที่ขีดเอาไว้มาแล้ว

เราไม่ใช่เพียงแค่เพื่อนกันอีกต่อไปแล้ว

 

  

 

 Troye Sivan ft. Alex Hope - Blue



FernniZ’s 2nd Talk : 03.11.17

          พอใจกันไหมคะกับความในใจของมาร์คัสแต่ก็เดาว่ายังคงค้างอยู่ดีเพราะเฟิร์นทิ้ง Next ไว้ซะตูมใหญ่เลย (หัวเราะ) หลายคนโกรธมาร์คัสเลย มีคนหมั่นไส้เฮเลนด้วย คือเอาจริงๆ ก็เข้าใจนะว่าทำไมรู้สึกกันอย่างนั้น เฮเลนไม่ใช่นางเอกไง ใครมีแนวโน้มจะแย่งพระเอกเราก็หมั่นไส้ก่อนแล้ว แต่ถ้าจะคิดให้ดีเฮเลนเป็นผู้หญิงที่ดีและน่าสงสารมากเลยนะที่มายืนอยู่ตรงกลางของเรื่องนี้ เธอไม่ได้รู้อีโหน่อีเหน่อะไรเลย ส่วนมาร์คัสก็ไม่ได้ตั้งใจจะหวั่นไหวกับเอสเธอร์เหมือนกัน แต่ของมันห้ามไม่ได้ อย่างน้อยๆ เขาก็พยายามทำอะไรให้มันถูกต้องอยู่ คนมันสับสนก็อย่างนี้แหละน้าในขณะที่เอสเธอร์ก็เข้ามาเป็นมือที่สามโดยไม่ได้ตั้งใจเหมือนกัน

            แต่แน่ล่ะ เมื่อพระเอกนางเอกเราเริ่มชัดเจนกับความรู้สึกของตัวเองแล้ว คนที่อยู่ตรงกลางก็ต้องก้าวออกไปอย่างช่วยไม่ได้เหมือนกัน

            ยังไงก็ตาม จะรออ่านคอมเมนท์นะคะ :)

            พีเอส ; มีคนพูดถึงเพลงตอนนี้ด้วย ฮ่าๆ มันคือเพลงประกอบเรื่อง Autumn Petrichor นั่นเอง เป็นเพลงที่ถูกเล่นเยอะที่สุดเป็นอันดับต้นๆ ในไอโฟนเฟิร์นเลยนะ เฟิร์นชอบตรงที่เนื้อเพลงมันทำให้รู้สึกถึงคนที่รักใครบางคน ต้องการเขามากจนไม่รู้จะทำยังไงและหมดหนทางมากๆ จนยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เขาอยู่กับเรา เป็นอีกเพลงที่แนะนำค่ะ :) ฟังทีไรก็คิดถึงเฮย์เดนกับวิเวียนเลยตอนนี้




FernniZ’s 1st Talk : 31.10.17

          สุขสันต์วันฮาโลวีนค่ะรีดเดอร์โดนหลอกเหมือนกันนะวันนี้ ฮ่าๆ หักมุมซะไม่เหลือเลย ผิดหวังในตัวมาร์คัสกันแหงๆ เลย เดี๋ยวครึ่งหลังมาอ่านความในใจมาร์คัสกันค่ะ Marcus’s Part ครั้งแรกเลย อิอิ เดาว่าตอนนี้รีดเดอร์คงขัดใจแย่แล้ว เมนท์กันไว้นะ จะรอมาอ่านเสียงกรีดร้องทั้งหลายสรุปว่ามาร์คัสคิด หรือไม่คิดอะไรกันนะ ว่าไงคะ?

          หุหุ เจอกันครึ่งหลังเนอะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

731 ความคิดเห็น

  1. #708 TripleNLN (@TripleNLN) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 20:33
    อีมาร์ค 55555 อีขี้อ้อนนน น่าย้ากกก แต่มีความผิดดด เอาไปประหารรร
    #708
    0
  2. #367 namfonnnz (@namfonnnz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 14:19
    -2- พระเอกร้ายอ่ะ ร้ายยยยยยยยย สงสารเฮเลนเหมือนกันนะ อะไรๆก็จะดีอยู่แล้วถ้านางเอกไม่เข้ามา 5555555555
    #367
    0
  3. #366 namfonnnz (@namfonnnz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 14:09
    -1- นี้เป็นนางเอกก็คงช็อคอ่ะ แบบอะไรกันนนนนนนี้คิดไปเองหมดเลยหรอ 55555
    #366
    0
  4. #338 คนบ๋วย (@08310) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 23:03
    ฉันจะเขมือบเธออออ
    #338
    0
  5. #270 dati (@dati) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 10:18
    ร้ายนะคะ คุณมาร์คัส
    #270
    0
  6. #269 jip-ppy (@jip-p) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 11:26
    แงงงงง คุณมาร์กี้นี่นะ ร้ายกาจชะมัด หน่วงไปอีกค่ะ จะยังไงก็แล้วแต่มาร์กี้ก็เลือกแล้ว สงสารก็แต่เฮเลน ความสัมพันธ์มันต้องยุ่งเหยิงกันมากๆๆๆแน่ๆเลยเรื่องนี้ ไหนจะลีออนกับเมซีอีกกก กระอักกันถ้วนหน้า 555555 ตัวละครยังออกมาไม่เยอะแต่แบบผูกกันหมดเลย งุ้ยๆ รอค่ะ สู้ๆนะคะะ
    #269
    0
  7. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 02:48
    omggggggggg เลิ้บนิยายยยไรท์สุดดด หน่วงๆฟินๆให้ได้ตลอดเลย
    #268
    0
  8. #267 Snoopysnooker (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 01:10
    อ่านเเล้วหน่วงอ่ะ คือสงสารทุกคนเลย สงสารเฮเลนที่เเพ้คนในอดีต เเละสงสารมาร์คัสที่ต้องมาเลือกว่าจะเดินหน้ากับคนไหน เอาจริงคนเลือกก็เสียใจนะ ที่ต้องมาทำร้ายคนดีๆทั้งที่เขา (เฮเลน) ก็ไม่ได้ทำอะไรผิด เเถมยังต้องมากลัวว่าความสัมพันธ์ของตัวเองกับเอสจะพังอีก เเน่นอนว่าเราสงสารเอสมากในครึ่งเเรก เเง เเละสุดท้ายค้างมาก5555555 เพราะพี่เฟิร์นทิ้งระเบิดไว้ลูกใหญ่มากจริงๆ เเต่เป็นระเบิดไม่กี่บรรทัดที่อ่านเเล้วอดยิ้มไม่ได้จริงๆ :)
    #267
    0
  9. #266 pyperaqua (@nptwater) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 23:11
    ระเบิดลูกใหญ่มากๆรออ่านต่อสุดๆฮื้อ สงสารทุกฝ่ายเลย เหมือนมาร์คัสจะเป็นคนผิดแต่ถ้าดูจริงๆแล้วเขาแค่พึ่งเริ่มใหม่ พอกลับมาเจอกับคนที่ชอบ ก็คงไม่คิดว่าตัวเองจะรู้สึกมากขนาดนี้ โถมาร์คัสสู้ๆ ปล.กอดน้าเฮเลนให้กำลังใจฮี่
    #266
    0
  10. #265 kalaplzah (@kalaplzah) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 21:32
    ก็ยังรู้สึกไม่ค่อยดีกับมาคัสอ่ะแง
    #265
    0
  11. #264 pakjeejan (@janfan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 21:16
    มาร์คัสผู้ไม่ได้ตั้งใจเลว น่าสงสารทุกคนเลยโดยเฉพาะเฮเลน แต่ก็นะเรื่องนี้เฮเลนไม่ใช่นางเอกนี้ เอาล่ะในส่วนของตอนต่อไปนั้น... //ปูเสื่อรอ
    #264
    0
  12. #263 Papenny (@penni) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 20:33
    ไม่รู้ว่าต้องคิดยังไงเลย ทุกอย่างมันดูไม่ใช่เวลาของมันไปหมด เจอกันเร็วกว่านี่สัก2เดือนก็ได้แง ครึ่งแรกแอบหมั่นเฮเลนนิดหน่อยเพราะมากันซีนตอนฟิน5555 แต่พอมาคิดแล้วก็นะ นางก็ไม่ผิดด
    #263
    0
  13. #262 sepxtember (@diamond-blaze) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 20:28
    ค้างมากกกกกกกกกก แง แต่ยังดีที่มาร์คัสจบกับใครซักคนนะ ไงก็รอตอนหน้าค้าบบบบ
    #262
    0
  14. #261 __tytotai (@thorthai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 20:16
    โอ้ย ในที่สุดก็ได้รู้ความในใจของมาร์คัสส ว่าแล้วว่าต้องเป็นเอสเทอร์แน่ๆ????55555555
    #261
    0
  15. #260 sweetishhhh (@swsweety) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 20:13
    เข้าใจเอสนะเพราะนี่ก็เคยโดนถามว่าโกรธมั้ย? โกรธ!! แต่พอคิดอีกทีมาร์คัสก็สับสนแหละใครจะอยากเลวละ โอ้ยยยอินค่ะอิน
    #260
    0
  16. #259 MAMA (@ussadong) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 21:44
    ค้างสุดไรสุดดด
    #259
    0
  17. #258 Dd.Darling (@dddearie) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 20:04
    อึ้งแรงมาก
    #258
    0
  18. #257 platy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 10:22
    เฮเลนมีความกันซีนแรงมากอะ อ่านแล้วหัวร้อน อยากปาเค้กใส่หน้าสุดๆ 555555555
    #257
    0
  19. #256 Baiteay Taiyaithiang (@baiteaynaka) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 06:08
    ถ้ามาร์คัสทำแบบนี้จริงๆจะโกรธ
    #256
    0
  20. #255 Nknpp_Sky (@smilenook) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 01:52
    โอ่ยยย อะไรกันเข้าใจความรู้สึกเอสเลยเฟลมาก แบบมากๆ แต่นี่ว่ามาร์คัสต้องมีใจสิจะรอมาร์คัสมาทอล์ค
    #255
    0
  21. #254 panjungz (@panjungz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 23:35
    น้ำตาแตกกกก อยากรู้ความคิดมาคัสมากมาย
    #254
    0
  22. #253 pakjeejan (@janfan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 14:36
    ประหนึ่งตัวเองเป็นเอสโซแซดดด แต่รอฟังความฝั่งมาร์คัสก่อนดีกว่า แงงงมาร์คัสอย่าทำให้เราผิดหวังนะะะ
    #253
    0
  23. #252 STEO_HEUY (@STEO_HEUY) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 07:23
    มาร์คัสสสส รอฟังคำแก้ตัวอยู่นะ ฮืออ
    #252
    0
  24. #251 mybearpp (@mybearpp) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 00:04
    ฮือออ ชอบบบ ขอมาม่าเยอะๆนะคะ
    #251
    0
  25. #250 sepxtember (@diamond-blaze) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 23:29
    ...... เราจะรอฝั่งมาร์คัส เราจะไม่ฟังความข้างเดียว เพราะตอนก่อนๆมาร์คัสน่ารักมาก ยังเข้าข้างอยู่5555555
    #250
    0