บาคาดี้ที่รัก

ตอนที่ 5 : อกหัก 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,120
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    27 เม.ย. 61


ไอ้บ้า! บอกแล้วว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว แล้วก็ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ฉันจะกลับบ้านพักของฉัน


                 หล่อนตะโกนใส่หน้าเขาเต็มเสียง


อ้าว...แล้วกัน ผมยังไม่อิ่มเลยจะกลับแล้วเหรอ เอาอีกสักยกเถอะยาหยี แล้วผมจะจ่ายให้คุณไม่อั้นแน่นอน จ่ายให้แบบไม่ต้องไปนอนกับคนอื่น ให้เปลืองเนื้อตัวอีกเป็นเดือนก็ยังได้ เพียงแต่คุณต้องยอมตามใจผมหน่อยเท่านั้นเอง


                อารันย์ต่อรองอย่างใจเย็น หากแต่คริมากลับถลึงตาใส่เขา จนลูกกะตาแทบจะทะลักออกมานอกเบ้าด้วยความโกรธ เขากำลังดูถูกหล่อนอย่างมาก นี่เขาคงมองหล่อนเป็นผู้หญิงขายตัวจริงๆ สินะ บ้าจริง...บ้าที่สุด


เก็บเงินสกปรกของคุณเอาไว้เถอะ ฉันไม่ต้องการ และอีกอย่างฉันก็ไม่ใช่ผู้หญิงอย่างที่คุณคิด ไม่ได้ชื่อยาหยี ไม่ได้เป็นผู้หญิงที่คุณจะมาพูดจาดูถูกเหยียดหยามได้ตามใจ ฉัน...ฉันก็แค่เมา แล้วก็...เข้าห้องผิด คิดว่าเป็นห้องของตัวเองก็เท่านั้นเข้าใจไหม รู้แล้วก็ปล่อยฉันซะที


                หล่อนทั้งต้องตะคอก ทั้งดิ้นรนอีกครั้งเพื่อให้เขาปล่อย  หากแต่อารันย์ยังงงกับเรื่องที่หล่อนพูดเมื่อกี้ จนมึนงงไปหมด มันหมายความว่ายังไงกัน หล่อนบอกว่าแค่เมาแล้วเข้าห้องผิดอย่างนั้นเหรอ ไม่จริง...มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน


                พี่โหน่งไม่ได้ส่งคุณมาให้ผมอย่างนั้นเหรอ


                อารันย์เหล่ตาจับพิรุธ ไม่แน่ใจว่าหล่อนพูดจริง หรือว่าโกหกเพื่อเรียกค่าตัวจากเขาเพิ่มกันแน่ หากแต่สายตาดุๆราวแม่เสือของหล่อน ที่มองกลับมาหาเขานั้น กลับไม่มีวี่แววโกหกแม้แต่นิด แถมยังจริงจังจนเขาหวั่นใจ หมายความว่าเรื่องที่หล่อนพูด เป็นเรื่องจริงอย่างนั้นเหรอ เขาไม่อยากจะเชื่อเลย


โหน่งบ้าโหน่งบออะไรของคุณ ฉันไม่รู้จักทั้งนั้น ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ แล้วฉันรับรอง...ว่าจะไม่เอาเรื่องคุณเด็ดขาดเพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันเป็นแค่ความผิดพลาดของฉันเองทั้งหมด


                คริมายอมรับ ทำเอาอารันย์ถึงกับผงะ และหมดอารมณ์ที่จะหยอกล้อกับหล่อนทันที ก่อนจะปล่อยมือหล่อนและผละออกจากตัวหล่อน พร้อมกับลุกขึ้นมานั่งเสยผมลวกๆ อย่างหงุดหงิด ก่อนจะลุกพรวดพราดไปคว้าโทรศัพท์มือถือของตัวเอง ขึ้นมากดแล้วกรอกเสียงทุ้มๆ ของเขาลงไปอย่างรีบร้อน


พี่โหน่งเหรอครับ ผมมีเรื่องรบกวนหน่อย


                คริมาอาศัยจังหวะที่เขาหันหลังไปคุยโทรศัพท์ คว้าผ้าห่มมาพันรอบกายเป็นมัมมี่ ก่อนจะมองเขาคุยโทรศัพท์เงียบๆ และต่อมาหล่อนก็เห็นเขากุมขมับตัวเองด้วยความเครียด ก่อนจะวางสายและเหวี่ยงมือถือทิ้งบนโต๊ะอย่างไม่ไยดี พร้อมกับหันมามองหล่อน ด้วยสายตาที่คริมาไม่เข้าใจเลย และคริมาก็ได้ยินเสียงเขาถอนหายใจหนักๆ เหมือนกำลังหนักใจกับอะไรบางอย่าง


                คุณชื่ออะไร


                เขาถามหล่อนสั้นๆ แต่คริมากลับเชิดหน้า มองเขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร คงจะรู้แล้วล่ะสิ ว่าหล่อนไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่า ถึงได้ทำหน้าสลดขนาดนั้น


                จำเป็นด้วยเหรอคะ ที่ฉันจะต้องบอกคุณ


                คริมาย้อน ทำเอาอารันย์ถึงยกมือเท้าสะเอว แล้วเกาหัวด้วยอารมณ์หงุดหงิด นี่เขาพลาดท่าเสียแล้วเหรอนี่ อารันย์ถามตัวเองด้วยความโมโห เขาหลีกเลี่ยงมาตลอดกับสาวพรหมจรรย์ ที่ไม่หญิงขายบริการ เพราะรู้ดีว่ามันจะสร้างความยุ่งยากให้กับเขาในภายหลัง แต่เขาก็เจอเข้าจนได้ ก็ใครมันจะไปคิดล่ะ ว่าจะมีผู้หญิงบ้าที่ไหน มาเคาะประตูห้องผู้ชายในเวลาดึกๆ ดื่นๆ แถมยังหอบเหล้ามาอีกต่างหาก ถึงแม้ตอนนั้นเขาจะรู้ก็เถอะ ว่าหล่อนยังบริสุทธิ์ แต่เขาก็ดันคิดว่าหล่อนเป็นพวกผู้หญิงอย่างว่า ที่รุ่นพี่ส่งมาให้คลายเหงา คงจะมีการป้องกันมาอย่างดีแล้ว ไม่น่าจะมีปัญหาทีหลังได้


                ให้ตายเถอะ! ทำไมเขาจะต้องมาเจอเรื่องบ้าๆ แบบนี้ด้วย


                แล้วจะให้ผมเรียกคุณว่าอะไรล่ะ แม่สาวบาคาดี้ขี้เมา อืมบาคาดี้งั้นเหรอ เอองั้นเรียกคาดี้ก็แล้วกัน ง่ายดี


                เขาสรุปเองเออเองด้วยความขุ่นใจ ที่เห็นหล่อนเงียบเฉยไม่ตอบ เสียตัวให้คนแปลกหน้าขนาดนี้แล้ว แม่คุณยังตีสีหน้าเชิดหยิ่งไม่เกรงกลัวสักนิด แทนที่จะร้องห่มร้องไห้ เรียกร้องค่าเสียหายให้ตัวเอง หรือไม่ก็ความรับผิดชอบจากเขามันถึงจะถูก


รู้ไหมว่าผมเป็นใคร


อารันย์ถามหล่อนอีกครั้ง คราวนี้แม่สาวนามว่าคาดี้ที่เขาตั้งให้ กลับมองหน้าเขาเหมือนรังเกียจ ก่อนจะตอบแบบกวนๆ


ขนาดตัวคุณยังไม่รู้เลย ว่าตัวเองเป็นใคร แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงล่ะ


                อืมปากดีเสียด้วย ท่าทางจะเก่งไม่เบาทีเดียว แต่ทำไมเมื่อคืนถึงได้เมาเป๋ กลับเข้าห้องตัวเองไม่ถูกล่ะ แล้วนั่นหล่อนทำอะไรของหล่อนกัน เล่นพันตัวเองเป็นมัมมี่อย่างนั้นจะหายใจออกเหรอ


คุณจะเอาเท่าไหร่บอกมา ผมจะชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดขึ้นทั้งหมด ตามที่คุณเรียกร้อง


                คริมาเม้มปากเป็นเส้นตรง นี่เขายังคิดจะใช้เงินปิดปากหล่อนให้ได้สินะ ถ้าหล่อนรับก็เท่ากับว่าหล่อนก็ขายตัวอย่างที่เขาว่าน่ะสิ ไม่มีทางหรอก ถึงแม้หล่อนจะเสียตัวให้กับเขาไปแล้วก็ตาม แต่หล่อนจะไม่ยอมเสียศักดิ์ศรีเป็นอันเด็ดขาด หล่อนจะทำให้คนอย่างเขา ได้รู้สำนึกว่าเงินไม่สามารถซื้อได้ทุกอย่าง


ฉันบอกแล้วไง ว่าไม่ต้องการเศษเงินของคุณ ระหว่างเรามันก็แค่ความผิดพลาด ฉันเองก็ไม่อยากจะโทษคุณหรอกนะ เพราะฉันเป็นฝ่ายเข้ามาหาคุณเอง และฉันก็หวังว่าคุณคงไม่เอาเรื่องนี้ไปพูดกับใคร


                คริมาดักคอเขา ในเมื่อหล่อนไม่เอาเรื่องเขา เขาก็น่าจะเห็นใจหล่อนบ้าง


                หากแต่อารันย์กลับมองหน้าหล่อนด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะเดินเข้ามานั่งที่ขอบเตียง เป็นผลให้คริมารีบขยับตัวถอยหนีออกห่าง พร้อมกับมองเขาอย่างหวาดหวั่น กลัวว่าเขาจะทำบ้าๆ อะไรกับหล่อนอีกครั้ง แต่ไอ้ผ้าห่มที่คลุมตัวหล่อนอยู่ ก็ทำให้หล่อนขยับตัวไม่ค่อยถนัดนัก แถมอารันย์ก็ยังแกล้งทับชายผ้าเอาไว้อีกด้วย ถ้าหล่อนถอยมันก็หลุดแน่ๆ


สองแสนเอ้า!”


ไม่...บอกแล้วฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว


งั้นห้าแสนเป็นไง คุณจะได้เอาไปตั้งตัวได้


                คริมาฉุนกึก เขาพูดพล่ามบ้าอะไร หล่อนก็บอกเขาแล้วไง ว่าหล่อนไม่สนเงินของเขาหรอก ไม่อยากได้ด้วย จะเท่าไหร่หล่อนก็ไม่ต้องการ


หนึ่งล้านก็ได้คาดี้ นี่ผมทุ่มสุดตัวแล้วนะ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหน ที่นอนกับผมแค่คืนเดียว แล้วได้มากเท่าคุณมาก่อนเลย นักธุรกิจอย่างผมไม่เคยลงทุนอะไรโดยที่ได้ผลกำไรมาแค่หน่อยเดียว ถือว่าคุณโชคดีมาก


                 อารันย์ยังเสนอให้หล่อน และเมื่อพูดจบ เขาก็ต้องหน้าชาหนึบ เมื่อแม่เสือสาวที่เขาคิดว่าน่าจะหมดฤทธิ์ไปแล้วขยับตัวเข้ามาใกล้ ก่อนจะฟาดฝ่ามือเล็กๆ ของหล่อนไปที่ใบหน้าของเขาเต็มแรง จนอารันย์ต้องยกมือขึ้นมาคลำหน้าของตัวเองเบาๆ ก่อนจะหันมามองแม่ตัวดี ที่บังอาจหาญกล้ามาตบหน้าเขาได้


                คริมาร้องกรี๊ด เมื่อเขากระชากบ่าทั้งสองข้างของหล่อนเข้าไปใกล้ ก่อนจะบดเบียดริมฝีปากลงมาจูบหล่อนอย่างจาบจ้วง และรุนแรงจนหล่อนตั้งตัวไม่ติด พยายามจะเบี่ยงหน้าหนี แต่ก็ถูกมือเขาบังคับเอาไว้ ก่อนจะส่งลิ้นร้อนๆ เข้ามาสำรวจปากหล่อนอย่างเอาแต่ใจ และไม่สนใจข้อมือน้อยๆ ที่ทุบเขาแรงๆ เพื่อประท้วงแม้แต่นิดเดียว เพราะเขาจะลงโทษหล่อน ให้สาสมกับที่หล่อนบังอาจมาตบหน้าเขา


                อารันย์ผลักหล่อน ให้นอนหงายลงบนเตียงอีกครั้ง ก่อนจะกระชากผ้าห่มที่หล่อนพันตัวเองไว้ออกมา แล้วเหวี่ยงทิ้งอย่างไม่ไยดี และไม่แคร์ว่าหล่อนจะกรีดร้องเสียงดังลั่นแค่ไหน ก่อนจะก้มลงไปปิดปากหล่อนด้วยจุมพิตร้อนๆ อีกครั้ง จนกระทั่งหล่อนยอมแพ้และเงียบไปในที่สุด เนื่องจากต้านแรงปรารถนาของเขาไม่ไหว กลายเป็นนอนหายใจหอบๆ มองเขาด้วยริมฝีปาดเจ่อบวม


                อารันย์หันมาถอดชุดคลุมของตัวเองทิ้งเหมือนกัน ทำเอาคริมาต้องรีบหลับตาปี๋ เพราะไม่กล้ามองร่างกายกำยำแข็งแกร่งของเขา ที่ปรากฏต่อหน้าหล่อนอย่างหน้าไม่อาย ก่อนจะสั่นสะท้านไปทั้งกายอีกครั้ง เมื่อเขาล้มตัวลงมาตระกองกอดหล่อน พร้อมกับจมูกโด่งๆ ที่ซุกไซ้ไปทั่วร่างกายของหล่อน จนหญิงสาวอารมณ์ตื่นเพริดไปหมด งุนงงกับปฏิกิริยาทางร่างกายของตนเอง ที่ดูจะตอบรับเขาอย่างหน้าไม่อายเช่นกัน


ผมจะลงโทษคุณคาดี้ ข้อหาที่คุณตบหน้าผม รู้ไหมว่าโทษของคุณมันร้ายแรงมากแค่ไหน


                เขากระซิบเสียงแผ่ว ก่อนจะแกล้งกัดที่ใบหูเล็กๆ ของหล่อนเบาๆ ทำเอาคริมาถึงกับต้องกัดริมฝีปากแน่น เพื่อข่มความเสียวซ่าน ที่ปะทุขึ้นมาอย่างน่าตกใจ


                หล่อนเกลียดเขา แต่ว่า...ทำไม ทำไมหล่อนถึงปฏิเสธเขาไม่ได้ นี่หล่อนเป็นบ้าอะไรกัน ทำไมถึงได้หวั่นไหวไปกับรสสัมผัสของเขาแบบนี้ บ้าแล้ว...บ้าที่สุด


อย่าคิดว่าผมจะข่มขืนคุณล่ะคาดี้ เพราะคนอย่างผม...มีความสามารถพอ ที่จะทำให้คุณหันมาร่วมมือเองโดยไม่ต้องขืนใจให้เสียเวลา ไม่เชื่อก็คอยดูได้เลย


ชายหนุ่มบอกอย่างมั่นใจ ก่อนจะเริ่มลงมือทำในสิ่งที่เขาประกาศไว้ทันที ให้มันรู้ไปสิ ว่าหล่อนจะปฏิเสธเขาได้ คนอย่างนายอารันต์ อัครวัตร ไม่จำเป็นต้องข่มขืนใคร เพราะเขามั่นใจว่าตัวเองมีความสามารถพอ ที่จะทำให้ผู้หญิงทุกคนที่นอนอยู่บนเตียงกับเขา ยินยอมและพร้อมใจได้อย่างไม่ยากเย็นเลย


หล่อนเองก็เช่นกัน แม่สาวคาดี้ขี้วีนผู้เย่อหยิ่ง...


***อีพระเอกเถื่อนมาก 55555 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

354 ความคิดเห็น

  1. #342 จั่น่เจา สุดหล่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 17:35
    สูตรสำเร็จนิยายโรมานต์ แต่ความจริงไม่ถูกรุมโทรม ถ่ายคลิบ ลงเน็ต แบล็คเมล์ ก็บุญแล้ว ไรต์จะสอดแทรกเป็นข้อเตือนใจแบบเนียนๆ ก็ดีนะ
    #342
    0
  2. #317 วิภา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 15:38
    รออ่านอยู่นะค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
    #317
    0
  3. #241 มุกฝืด (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 13:41
    อยากให้ลงจนจบ พอหนังสือใกล้ออกค่อยลบค่ะ
    #241
    0
  4. #32 noonnid (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 06:33
    อัพไวๆๆๆๆๆๆค่า
    #32
    0
  5. #29 Tak (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2557 / 11:06
    ใส่เสื้อน่ารักน่ะค่ะ อารันย์ ลายมิกกิี้เม้า สะด้วย แต่ก้หื่น ไม่เลิกเลยน่ะจ้า
    #29
    0
  6. #28 ฮิคารุ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2557 / 23:15
    เฮียแกมีเด็กในสต็อกกี่คนเนี่ย เยอะซะจริงๆเลย
    #28
    0
  7. #27 ดาวกระดาษ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2557 / 04:32
    ผัดเผ็ดยัยขี้เมากับต้มยำสาวบาคาร์ดี้ นายอารันย์นี่คิดได้ไงเน้อ

    เสียงประตูช่วยคริมาแท้ๆ นายรันย์เลยอดกินต้มยำสาวบาคาร์ดี้เลย อิอิ

    ผัดเผ็ดคนใจดำกับต้มยำชายโฉด รีดเดอร์อยากกินบ้าง แค่ชื่อก็แซ่บเว่อร์ ^^
    #27
    0
  8. #26 Tak (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มกราคม 2557 / 15:38
    กำลังซึ่งเลยอ่ะ จบซะล่ะ เซงเลย อารมณ์ค้าง สู้ๆน่ะ คริมา อย่าหลงรักคนอย่างอารันย์ ง่ายๆน่ะ
    #26
    0