[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,474,008 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,084 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,279

    Overall
    1,474,008

ตอนที่ 58 : บทที่ 57 กรีนเบส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    3 มิ.ย. 56

บทที่ 57 กรีนเบส

 

          แม้บรรยากาศภายในป่าจะเย็นมากก็ตามที แต่บรรยากาศรอบกองไฟที่ก่อขึ้นนั้นกลับดูเครียดมากจนอบอ้าว คนอายุมากกว่าสำรวจน้องสาวเป็นรอบที่ยี่สิบ ถามคำถามเดินซ้ำไปซ้ำมา จนคนฟังเองก็ชักจะหงุดหงิด แต่กับเด็กหญิงแล้วเธอตอบทุกคำถามไม่มีเบื่อเลย

          “แล้วมันไม่ได้ทำอะไรน้องสินะ ถ้ามันทำพี่จะไปฆ่ามัน”

          “เปล่าค่ะ พี่ไวพจน์ไม่ได้ทำอะไรหนูเลย”

          “นายไม่เบื่อบ้างหรือไงห๊ะ อาคม เห็นอยู่ว่าอารินไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย” ราล์ฟพูดยิ้มๆ ส่งถ้วยซุปร้อนๆกับจานผัดเผ็ดเนื้อนกกระจอกเทศให้กับทั้งสองคน

          ตั้งแต่รู้ว่าไวพจน์ทรยศและขโมยเอาไข่สัตว์อสูรไปก็รู้สึกโกรธไม่ใช่น้อย แต่มันไม่เท่ากับการที่เจ้านั่นหลอกใช้ความหัวอ่อนเชื่อคนง่ายของอารินเพื่อขโมยของไป ชายหนุ่มจึงสาบานเอาไว้แล้วว่าหากเจอกันครั้งหน้าจะเป็นคนจัดการเอง

          “แกไม่เป็นฉันไม่รู้หรอกโว้ย สำหรับฉันแล้ว...

          “อารินสำคัญที่สุด ใช่ไหมล่ะ” เด็กหนุ่มพูด เว้นจังหวะสักพักหนึ่งแล้วกล่าวต่อว่า “ความจริงแล้วฉันก็พอจะรู้อยู่แต่แรกแล้วว่าหมอนั่นมันคิดไม่ซื่อ และใช่ว่าฉันไว้ใจเพราะฉะนั้นนี่มันจึงเป็นบททดสอบอย่างไงล่ะ”

          อาคมเห็นท่าทีจริงจังของราล์ฟที่พยายามพูดราวกับว่ารู้อยู่แล้วว่าไวพจน์จะต้องขโมยไข่และทรยศอย่างไงอย่างงั้น แต่ว่าตั้งแต่กลับมารวมกันเขาก็ไม่เห็นว่าเด็กหนุ่มจะมีท่าทางเป็นทุกข์หรือเสียใจเลย

          “แต่สุดท้ายก็โดนขโมยนี่หว่า ไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีเลย”

          “ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร” คนอายุน้อยกว่าถามหน้าซื่อ แล้วจึงหยิบของอย่างหนึ่งออกมาจากเข็มขัดมิติโชว์ให้ดู เพื่อลบข้อกล่าวหาที่ว่านั่น มันคือไข่ของสัตว์เทพอสูรจิ้งจอกฟ้ามายา

“ของของฉัน ฉันก็ต้องเก็บเอาไว้เองสิ”

          “บ้าน่า...ก็ฉันจำได้ว่าแกฝากมันไว้ที่อาริน เดี๋ยวก่อนนะขอคิดแปบนึง แกเก็บไข่นั่นไว้ที่ตัวเอง แล้วก็เอาไปให้อารินอีกหนึ่งใบ สรุปแล้วแกมีสองใบงั้นเหรอ”

          “อารินช่วยตอบให้พี่ชายเธอรู้หน่อยสิว่า ไข่ที่พี่ให้น้องไปมันคือไข่ของอะไร” ราล์ฟโยนคำถามนี้ไปให้เด็กหญิงทันที

          “ไข่นกกระจอกเทศค่ะ” เธอตอบยิ้มๆ

          ด้วยคำตอบนั้นเองทำให้อาคมอ้าปากค้าง ไม่รู้จะพูดอะไรออกไปดี เพราะทุกอย่างนั้นมันแปลกไปซะหมด อีกทั้งสถานการณ์ที่เกิดขึ้นมันออกจะเหลือเชื่อไปหน่อย ถึงขนาดรู้ล่วงหน้าด้วยว่าอีกฝ่ายต้องการขโมยไข่ จึงได้เตรียมแผนการเอาไว้รับมือทั้งหมด

          ถ้าหากเป็นแบบนั้นจริงหมอนี่ก็น่ากลัวเกินไปแล้ว

          “ไม่ใช่ว่าฉันรู้ล่วงหน้าหรอกนะ แต่ต้องบอกว่าฉันเป็นคนบังคับให้เจ้าไวพจน์ต้องทำแบบนี้เอง”

          “จะบอกว่ามันไม่ได้ทรยศ แต่เป็นแผนของแกงั้นสินะ”

          ราล์ฟส่ายหน้าปฏิเสธคำพูดของอาคม

          “ต้องอธิบายก่อนว่า ฉันไม่ได้ไว้ใจเจ้าไวพจน์ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว สาเหตุที่ให้ไวพจน์เข้าทีมมาด้วยมีอยู่ด้วยกันสองเหตุผล หนึ่งก็เพื่อให้เจ้านั่นรู้เรื่องของพวกเราทั้งข้อมูล ระดับ และความสามารถ ซึ่งเจ้านั่นคงต้องเอาเรื่องของพวกเราไปแฉอย่างแน่นอน แต่ก็ขึ้นอยู่กับสถานะของหมอนั่นด้วย นายจำได้ไหมว่าเจ้านั่นทำอะไรบ้างตอนอยู่ที่ทะเลทราย”

          “ก็ไม่เห็นว่ามันทำอะไรเลยนี่หว่า เอาแต่หนีลูกเดียว” อาคมตอบ เพราะนึกไม่ออกจริงๆว่าไวพจน์มีอะไรให้น่าสนใจ ซึ่งบอกได้คำเดียวว่า ไม่มี

แต่ราล์ฟกลับทำหน้าเหมือนจะบอกให้เขาคิดดูอีกครั้งหนึ่ง ชายหนุ่มจึงจำต้องลองคิดดูอีกครั้ง เรื่องที่ไวพจน์ก็มีแค่จ้อไม่หยุด โกหกทุกเวลา แจ้นหนีทุกครั้งที่เจอสัตว์อสูร กับขอส่วนแบ่งทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรเลย ทว่ากลับมาติดใจอะไรอย่างหนึ่งได้ เพียงแต่เขานึกไม่ออกว่ามันคืออะไร

ราล์ฟเห็นว่าอาคมเข้าใกล้ความจริงแล้วก็เฉลยว่า “เจ้านั่นเก็บของจากผู้เล่นที่เสียชีวิต จริงอยู่ที่มันไม่ได้เป็นการกระทำที่ผิด แต่สถานการณ์หลายๆอย่างกลับบอกฉันว่า เจ้าไวพจน์คือผู้เล่นที่ชอบทำตัวเป็นแร้ง”

“หยุดเลย ก่อนหน้านี้แกบอกอยู่หยกๆว่ามันคือ พ่อค้าจอมตุ๋นที่หลอกขายไอเทมให้ผู้เล่นไม่ใช่เหรอ”

“ถูกต้อง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นแร้งไม่ได้ไม่ใช่เหรอ” เด็กหนุ่มตอบ “ถึงเรื่องที่เจ้าไวพจน์จะไม่เอาไหนในการต่อสู้ แต่มันกลับฉลาดอย่างที่คาดไม่ถึงเหมือนกัน เพราะมันปกปิดตัวเองเรื่องที่เป็นแร้งโดยการสร้างเรื่องว่ามันเป็นพ่อค้าจอมตุ๋น จากนั้นก็ค่อยๆปล่อยข่าวเพื่อเบี่ยงประเด็นออกไป สร้างกระแสคลื่นลูกใหม่เพื่อกลบเรื่องของมัน อย่างน้อยการถูกตราหน้าว่าเป็นพ่อค้าจอมตุ๋น ก็ยังดีกว่าการถูกรู้เรื่องที่มันเป็นแร้งเสียมากกว่า”

อาคมคิดตาม เพราะจะว่าไปมันก็จริงอย่างที่ราล์ฟพูดมา การถูกกล่าวหาว่าเป็นพ่อค้าจอมตุ๋นมันก็ดีกว่าจริงๆ พวกแร้งนั้นทำตัวเป็นผู้เล่นเก็บของจากคนตาย แล้วนำไปขายซึ่งจะสร้างความโกรธแค้นได้มากกว่าหลายเท่า คงไม่มีผู้เล่นคนไหนยิ้มดีใจและให้อภัยเป็นแน่ หากรู้ภายหลังว่าอาวุธคู่ใจของตัวเองถูกนำขายทอดตลาดมืดเพื่อให้ตกเป็นของคนอื่นเด็ดขาด

“ดังนั้นแล้วมันจึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมฉันถึงไม่กลัวว่ามันจะเปิดเผยเรื่องของพวกเราอย่างไงล่ะ เพราะจากนี้ไปมันจะไม่มีทางได้อยู่อย่างสงบสุขแน่ๆ และด้วยสาเหตุนี้ทำให้มันกลายเป็นเหตุผลที่สองที่ฉันยอมให้เข้ากลุ่มด้วย ฉันต้องการให้เจ้าไวพจน์เป็นเหยื่อล่อแทนโดยใช้เจ้าพวกที่มาโจมตีเราเป็นประจักษ์พยานว่า เจ้าไวพจน์มีไอเทมที่พวกมันต้องการอยู่”

ถึงตรงนี้อาคมก็ร้องอ๋อเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมราล์ฟถึงคิดแผนแบบนี้ขึ้น เพราะทันทีที่ถึงกรีนเบสและออนไลน์ครั้งต่อไป เขาก็จะแยกตัวออกไปเพื่อทำภารกิจของตนเองให้เสร็จ นั่นอาจจะทำให้ทั้งสองคนเป็นเป้าหมายได้ง่ายขึ้น ดังนั้นแผนการนี้ช่วยให้ไม่ต้องโดนตามล่าเพราะไข่สัตว์อสูรอีกต่อไป

“ว่าแต่แกรู้ไหมว่าใครอยู่เบื้องหลัง”

ราล์ฟทำท่าครุ่นคิดแล้วตอบว่า “คิดว่าเจ้าพวกที่มาโจมตีพวกเราน่าจะถูกจ้างโดยกิลด์พยัคฆ์ทมิฬ เพราะมีแค่พวกมันเท่านั้นที่รู้ว่าฉันมีไข่สัตว์เทพอสูรนี้อยู่ ถ้ามันตรวจสอบกับสมาชิกกิลด์ที่ไปทำภารกิจในวันนั้น การที่จะรู้ชื่อและหน้าตาของฉันได้มันก็คงไม่แปลก”

ตอนนี้เรื่องทั้งหมดก็ได้คลี่คลายหมดแล้ว แต่ก็ยังมีข้อสงสัยที่อาคมอยากรู้มากว่า ราล์ฟใช้วิธีไหนถึงทำให้ไวพจน์ต้องทรยศทีมและขโมยไข่สัตว์อสูรไป เพราะไม่ว่าจะคิดอย่างไงก็ไม่เห็นว่าจะทำได้เลยสักนิดเดียว เมื่อลองถามราล์ฟก็อธิบายว่า

“นายสงสัยไหมว่าทำไมฉันถึงไม่เคยถามเรื่องกำหนดการออฟไลน์ของเจ้าไวพจน์ ทั้งๆที่ฉันเองก็ถามกำหนดการออฟไลน์ของนาย นั่นก็เพราะว่ามันไม่มีประโยชน์ที่จะรู้เพราะถึงถามไปเจ้านั่นก็จะเฉไฉแล้วโกหกไปเรื่อย เจ้านั่นมันฉลาดเพราะถ้าฉันรู้กำหนดการออฟไลน์สามารถทำอะไรได้อีกเยอะ ซึ่งตอนแรกฉันคิดว่ามันคงแค่จะอาศัยพวกเราให้พามันออกจากเมืองเท่านั้น แต่ภายหลังฉันมารู้แล้วว่าเจ้าไวพจน์มันโลภมาก จึงเอาจุดนี้ของมันมาใช้ประโยชน์เอาเลย”

“โดยเริ่มจากการไปเอาไข่นกกระจอกเทศมา และให้อารินวาดลวดลายลงบนไข่ ขนาดของไข่สัตว์อสูรในเกมนั้นเท่ากันทุกใบจึงยากที่จะแยกออก อีกทั้งลวดลายบนไข่ก็เด่นมาก จากนั้นฉันก็เริ่มล่อหลอกให้นายเป็นคนเปิดประเด็นเรื่องไข่สัตว์อสูรอย่างไงล่ะ...

มาถึงตอนนี้อาคมก็ยกมือขึ้นค้าน เพราะเขาไม่เห็นรู้ตัวเลยว่าถูกราล์ฟหลอกให้พูดเพื่อเปิดประเด็นเรื่องนี้

“ฉันจำได้ว่าฉันเป็นคนพูดเรื่องนี้เอง แต่ไม่เห็นแกทำอะไรเลยนี่หว่า”

“นายอาจจะไม่รู้สึกตัวนะ แต่ฉันกระตุ้นจิตใต้สำนึกของนายเพื่อให้นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นเองต่างหาก นายเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องไข่สัตว์เทพอสูร ดังนั้นแล้วพอเห็นอาหารเกี่ยวกับไข่ นายก็จะนึกถึงเรื่องนี้โดยอัตโนมัติ แต่ถึงตอนนั้นนายไม่ชิงพูด ฉันก็มีอยู่ 6 วิธีเพื่อให้นายพูดเรื่องนี้ขึ้นมาแทน”

ตอนนี้ชายหนุ่มอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าจะถูกลอบแทงข้างหลังเข้าจึกหนึ่งโดยไม่รู้ตัว

“ฉันให้ไวพจน์ตรวจสอบดูว่ามันเป็นของจริงเพื่อกระตุ้นความโลภ ก่อนจะพูดเพื่อชักนำเจ้านั่น...เวลาที่ฉันออนไลน์ การเตรียมตัว วิธีฟักไข่ ทั้งหมดที่พูดออกมาก็เพื่อชี้นำให้เจ้าไวพจน์ที่เกิดความโลภต้องหาทางขโมยไข่ให้ได้ก่อนที่พวกเราจะออฟไลน์ เพราะไม่อย่างนั้นก็จะไม่มีโอกาสอีกต่อไป ฉันฝากไข่นกกระจอกเทศที่แอบให้อารินวาดให้ไว้ที่เธอ นายคงรู้แล้วสินะว่าทำไมฉันถึงให้อารินเก็บไข่นกกระจอกเทศเอาไว้”

“นี่แกใช้อารินเป็นเหยื่อล่องั้นเหรอ” คนรักน้องสาวถลามือเข้าไปหมายจะจับอีกฝ่าย แต่ราล์ฟทำแค่ใช้มือปัดออก เห็นได้ชัดว่าหมอนี่มันเก่งขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะ

“ก็ไม่เชิงหรอก เพราะฉันรู้ดีว่าหมอนั่นไม่กล้าทำอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นคงโดนเจ้านัคกี้เล่นงานจนกระอักเลือดแน่ อย่าลืมนะว่ามันระดับต่ำกว่าอารินตั้งเยอะ”

“ถึงงั้นก็เถอะ ทำไมแกถึงต้องให้อารินไปเสี่ยงด้วยวะ”

อาคมไม่ยอมแพ้หวังจะเอาผิดให้ได้ แต่มีหรือที่คนเจ้าแผนการอย่างราล์ฟจะจนตรอกให้กับแผนการของตัวเอง

“มันจำเป็น ทุกแผนการย่อมต้องมีคนที่เหมาะสมกับหน้าที่นั้นๆ แต่อันที่จริงมันก็คุ้มไม่ใช่เหรอ แค่เหยื่อเพียงชิ้นเดียวกลับได้ปลามาตั้งหลายตัว” ราล์ฟพูดยิ้มๆ

 

ทางด้านไวพจน์นั้นเมื่อวาปกลับมาถึงเมืองแห่งหนึ่งแล้วก็ยิ้มร่า นึกไม่ถึงว่าตนเองจะได้ของสุดยอดมาซึ่งราคาของมันทำให้เขากลายเป็นเศรษฐีได้ในชั่วข้ามคืน จึงคิดที่จะเอาไปปล่อยตลาดมืดในวันพรุ่งนี้ ด้วยเหตุนี้พ่อค้าหนุ่มจึงต้องเปิดโรงแรมพักอย่างไม่ต้องกังวลเรื่องเงิน เพราะคิดว่าอีกไม่นานก็จะมีเงินใช้แบบไม่หวั่นไม่ไหว

พอมาถึงห้องพักก็นำไข่ที่ตนขโมยมาชื่นชม ที่ผ่านมาแม้จะมีข่าวลือเรื่องไข่สัตว์เทพอสูร แต่ก็คิดเพียงแค่ว่ามันเป็นข่าวที่บริษัทเกมหวังจะเรียกผู้เล่นใหม่ๆ นึกไม่ถึงว่ามันจะมีอยู่จริงๆและมันก็อยู่ตรงหน้าของเขาแล้ว ไข่ลายเปลวเพลิงที่ดูเด่น อย่างน้อยก็น่าจะทำเงินได้มหาศาล คิดแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ งานนี้หมูกว่าที่คิดมาก

“ป่านนี้พวกลูกพี่โง่นั้นจะทำหน้าอย่างไงนะ”

พูดแค่นั้นเอง จู่ๆไข่ลายเปลวเพลิงก็ขยับและสั่นไหวเบาๆ ไวพจน์ตกใจมากเพราะถ้าหากมันฟักแล้วระบบก็จะแจ้งว่ามันกลายเป็นสัตว์เลี้ยงของเขาโดยอัตโนมัติ ถ้าหากเป็นแบบนั้นจริงเงินที่เขาวาดฝันเอาไว้ก็ปิ๋วหมดน่ะสิ

“เฮ้ยๆ อย่าฟักออกมานะเว้ย ไม่งั้นพ่อตื้บแกแน่”

เปลือกไข่เริ่มมีรอยแตกร้าว ตามมาด้วยเสียงของระบบที่ทำให้ไวพจน์อยากจะร้องกรี๊ดออกมา

“ผู้เล่น ไวพจน์ ทำการฟักไข่สำเร็จ ได้รับสัตว์อสูร นกกระจอกเทศตีนหิน เพศผู้ ระดับ 1 เป็นสัตว์เลี้ยง กรุณาตั้งชื่อด้วยค่ะ”

 

ราล์ฟตื่นขึ้นมาในตอนเช้าและทำการฝึกซ้อมตามปกติ จนกระทั่งได้เวลาตื่นของทุกคนแล้วจึงกลับไปทำอาหารเช้า เมื่อทานเสร็จแล้วก็ออกเดินทางทันที กว่าจะถึงเมืองกรีนเบสก็เย็นพอดี

กรีนเบสเป็นเมืองที่ใหญ่พอๆกับโมเรสเลยทีเดียว กำแพงสูงเกือบห้าสิบเมตร และหนาถึงห้าสิบเมตรยาวล้อมรอบเมืองเอาไว้ แถมด้วยความสลับซับซ้อนของการปลูกสิ่งก่อสร้างทำให้คนที่มาใหม่หลงทางได้ง่ายๆ ความร่มรื่นของเมืองกรีนเบสที่ไม่ร้อนหรือหนาวเกินไปถือว่าติดอันดับเมืองที่น่าอยู่มากที่สุดในบรรดาเมืองทั้งหมด

ตามข้อมูลของราล์ฟที่สำรวจมา ในเมืองแห่งนี้มีกิลด์เล็กๆอยู่ด้วยกัน 62 กิลด์ กิลด์ขนาดกลาง 6 กิลด์ และกิลด์ขนาดใหญ่ 1 กิลด์ ซึ่งกิลด์นั้นก็คือ Lady Knight กิลด์ที่มีสมาชิกทั้งหมดเป็นผู้หญิง เมื่อมีปัญหาใดๆก็ตามเกิดขึ้นภายในเมืองแห่งนี้ พวกเธอก็จะออกมาจัดการทันที

สมกับที่เป็นเมืองแห่งมนตราและปัญญา ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่นั้นเป็นนักเวทย์ มิหนำซ้ำที่นี่ยังมีสถานทีที่เรียกว่า สถาบันฝึกสอน ซึ่งไม่เกี่ยงว่าจะต้องเป็นนักเวทย์เท่านั้น คนที่อยากเก่งต่างก็พากันเข้าไปสมัครเพื่อเรียนเทคนิคต่างๆทั้งหมด

อารินนั่งมองดูเด็กกลุ่มหนึ่งที่เรียกบอลไฟออกมาขว้างเล่นกันอย่างสนุกสนาน อาคมที่เห็นเช่นนั้นก็มาปรึกษากับราล์ฟ เพราะเขามักจะรู้สึกแย่เมื่อเห็นอารินมีสีหน้าแบบนั้น

“นายไม่ต้องกังวลหรอก ฉันหาทางให้แน่นอน”

          ทั้งสามคนไปร้านขายไอเทมเพื่อเอาของที่ได้ออกมาขาย ทุกอย่างล้วนแล้วแต่ถูกปลดผนึกหมดแล้ว เพราะคุณสมบัติของไอเทมแต่ละชิ้นไม่เลวเลยทีเดียวจึงได้ราคาดีมาก พอแบ่งเงินกันเสร็จแล้วราล์ฟก็พากันไปหาที่พักผ่อน น่าเสียดายที่โรงแรมนั้นมีกำจัด แม้จะสร้างเพิ่มขึ้นมาแต่ก็ไม่อาจรองรับผู้เล่นทุกคนได้ บางคนก็หัวใสจองเอาไว้แบบระยะยาว แต่ก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะพวกเขาจะนอนที่ไหนก็ย่อมได้ทั้งนั้น

          “เต็มทุกที่เลยว่ะ สงสัยได้ออกไปนอนในป่าแน่ๆ”

          ราล์ฟไม่ตอบแต่นั่งอ่านอะไรอยู่สักอย่างแล้วพูดว่า “ไม่เห็นจำเป็นต้องทำแบบนั้นเลย ไม่มีกฎเสียหน่อยว่าห้ามตั้งเต็นท์ในเมือง ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือมีพื้นที่อยู่พอสมควร พวกเราไปพักกันตรงนั้นก็ได้”

 

          “นี่ๆร้านนั้นแหละเธอ เพื่อนฉันบอกว่าอาหารอร่อยมาก แถมถูกด้วยล่ะ”

          “จริงเหรอ แต่คิวเยอะมากเลย เมื่อไหร่จะได้กินเนี่ย”

          “ไม่ต้องห่วง สั่งเสร็จแล้วก็ได้เลย นั่งกินแถวนี้ก็ได้”

          ว่าแล้วสองสาวนั้นก็พากันไปยืนเข้าคิวที่ยาวเหยียด รอบๆร้านก็มีคนอื่นๆนั่งกินอยู่บนพื้น พลางชื่นชมรสชาติอร่อยเหาะของอาหารจานนั้น แถมกลิ่นหอมที่ยั่วน้ำลายก็เล่นเอาทุกคนที่ยืนเข้าคิวกันอยู่ถึงกับท้องร้องจ้อกๆ ด้วยราคาอาหารที่ถูกเพียงแค่ 800 เหรียญเงิน แถมปริมาณที่ให้มาอย่างเยอะ ถึงกระนั้นก็ยังมีคนที่กินแล้วมาต่อแถวเพื่อสั่งเพิ่ม

          แน่นอนว่าเมื่อธุรกิจกำลังรุ่งเรือง ก็ย่อมที่จะมีคนมาหาเรื่อง กลุ่มคนห้าคนแต่งชุดเกราะเต็มยศ เดินแซงขึ้นมาหยุดอยู่ที่หน้าร้าน ไม่มีใครกล้าพูดเพราะรู้ดีว่าคนกลุ่มนี้เป็นใคร แต่เจ้าของร้านหนุ่มกลับไม่ได้สนใจ เอ่ยปากเรียกให้คนต่อไปมาสั่งอาหาร

          “ไอ้หนู แกอย่ามาทำเป็นไม่เห็นหัวพวกข้านะ ไม่เห็นหรือไงว่าข้าน่ะเป็นลูกค้า”

          “งั้นเหรอครับ... คนต่อไปอยากจะทานอะไรสั่งได้เลยนะครับ” ราล์ฟหาได้สนใจไม่ หันไปพูดกับหัวแถวที่อยู่ด้านหลังคนกลุ่มนั้น

          “เอ่อ ไม่เป็นค่ะ ให้พวกเขาก่อนก็ได้ พวกเรารอได้ค่ะ”

          “เห็นไหม พวกนั้นให้พวกข้าก่อน เพราะฉะนั้นก็จัดให้พวกข้าห้าคนทีสิ” ชายหนุ่มคนนั้นแสยะยิ้ม แต่เมื่อไม่เห็นราล์ฟทำอะไรเลยก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมา

          “แกกล้าหือกับฉันอย่างงั้นเหรอ ไอ้หนู คงไม่รู้สินะว่ากำลังพูดอยู่กับใคร”

          ราล์ฟถอดถุงมือและผ้ากันเปื้อนและเดินออกมาจากร้าน พร้อมกล่าวว่า “หืองั้นเหรอ เปล่าเลย ถ้าพวกคุณมาในฐานะของลูกค้าผมก็พร้อมที่จะให้บริการกับทุกคน อยากกินก็ต้องเข้าคิว เพราะร้านของฉันไม่อนุญาตให้มีการใช้อภิสิทธิ์ใดๆหรอกนะ”

          “ถ้างั้นก็ไม่ต้องเปิดมันแล้วร้านนี้น่ะ” ชายหนุ่มในห้าคนท่าทางขี้ก้างก็ยกเท้าขึ้นหมายจะถีบร้านให้พัง แต่ราล์ฟยกขาขึ้นสกัดเอาไว้ได้ พร้อมกับซัดหน้าของอีกฝ่ายด้วยหลังมือ

          “บัดซบ ทำร้ายพวกข้างั้นเหรอ”

          ราล์ฟส่ายหน้าเซ็งๆ ไม่คิดว่าพวกนี้จะไร้เหตุผลกันซะจริง ทั้งๆที่เป็นฝ่ายมาหาเรื่องก่อนแท้ๆ แต่กลับถูกมองว่าทำร้ายคนอื่น ช่างเป็นบทที่เหมาะสมดีกับตัวประกอบพวกนี้

          “อย่าให้เลือดเปื้อนร้านฉันก็แล้วกัน เดี๋ยวคนจะกินกันไม่ลง”

          พูดจบก็มีคนวิ่งตัดหน้าทั้งสี่คนไป วินาทีต่อมาร่างของทั้งสี่คนก็กระเด็นไปเกือบสิบเมตร ชายหนุ่มในชุดสีดำ ใบหน้าคมคายดูหล่อเอาการ ปลายดาบคาตานะถูกชี้มายังพวกก่อกวนทั้งห้าคน

          “เสียงดังกันซะจริง ไม่รู้หรือไงว่าน้องสาวฉันหลับอยู่!!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

35 ความคิดเห็น

  1. #9710 mag 77 (@mag77) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:33
    ทีหน้าทีหลังมาหาเรื่อง มาเงียบๆอย่ามาดัง..ถ้าน้องมันตื่นเดี๋ยวมันโหด
    #9710
    0
  2. #9190 นาคน้อยล่องลม (@drakula) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 22:48
    โทษฐานรบกวนน้องสาว ฮะๆๆๆ
    #9190
    0
  3. #7648 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2557 / 15:17
    นั้น เดี๋ยวเถอะ โทษฐานรบกวนอารินหลับ อิ อิ
    #7648
    0
  4. #7368 MinZ@ (@min-min-za) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 12:47
    สมน้ำหน้าไวพจน์ ฮึฮึ
    แต่นี้ไม่ได้เป็นห่วงร้านใช่มั้ยอาคม
    ห่วงแค่อารินกำลังหลับอยู่สินะ 55
    #7368
    0
  5. #7067 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 01:24
    มาอย่างเท่....จบด้วยประโยคที่ทำความเท่ปลิวหายไปกระจุย
    #7067
    0
  6. #6000 opoceleste (@opoceleste) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2557 / 14:45
    555ขำตอนสุดท้ายโผล่มาอย่างเท่ประโยดันซิสค่อนมาก
    #6000
    0
  7. #5684 The Loner (@deartears) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 15:20
    นี่ นึกว่าจะห่วงร้าน ห่วงน้องนอน อืม เอากับมัน
    #5684
    0
  8. #2500 ttdddt (@tpnd02) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 23:02
    หวงน้องจริงๆ
    #2500
    0
  9. #2240 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 กันยายน 2556 / 12:16
    หนุกหนานๆ
    #2240
    0
  10. #2176 Ashi (@achirayasonong) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 19 กันยายน 2556 / 23:34
    ณ จุดนี้ ถ้าอารินตื่น ห้าคนนั่นไม่น่ารอด อิอิ
    #2176
    0
  11. #2128 Alangod (@alangod) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 17 กันยายน 2556 / 19:28
    สุดยอดพี่ชายจริงๆ
    #2128
    0
  12. #1894 ~!MS!~ (@milder) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 16:53
    ใช่ อารินหลับอยู่ห้าทส่งเสียงดัง!
    #1894
    0
  13. #1597 ยุงลำบาก (@djfbifmf) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 17:01
    555+ เงิบเลยวุ้ย หลงเดาไปว่ามันคงเป็นแผนของราล์ฟ เดาถูกจริงแต่ถูกครึ่งเดียว เพราะมันทรยศจริงๆเว้ยเฮ้ย ไวพจน์เอ้ยอยู่กลุ่มตัวเอกดีๆไม่ชอบ ก็ต้องเป็นงี้ล่ะนะ อวยพรขอให้โชคดีล่ะกัน กร๊ากกๆๆ
    #1597
    0
  14. #1389 เทพ (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2556 / 12:55
    ต้องฆ่าๆๆๆๆๆ 55555+
    #1389
    0
  15. #1366 ซาลาสซา (@sasalassa) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 19:47
    กำจัด จำกัด คำนี้ก็ผิดเสมอเลยนะคะ
    #1366
    0
  16. #1132 ploy5314 (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2556 / 15:02
    น้องสาวหลับอยู่ พี่อาคนน่ารักอ่ะ>
    #1132
    0
  17. วันที่ 23 มิถุนายน 2556 / 11:29
    สนุกมาก
    #960
    0
  18. #889 OniHinO (@onihino) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2556 / 17:01
    เสียงรบกวนน้องหลับนี่เอง
    #889
    0
  19. #637 Chatmongkol Wiwak (@sevendeadly-sins) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2556 / 18:39
    555555555555555555555+ ไม่ไหวๆข้าจนท้องแข็ง
    #637
    0
  20. #568 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 15:53
    +555555555555+

    ออกมาจัดการเพราะน้องนอนหลับอยู่หรือเนี่ย
    #568
    0
  21. #517 Cha:ชา (@cha24) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2556 / 19:40
    ไม่พูดจะเท่กว่านะเนี่ยประโยคจบน่ะ



    #517
    0
  22. #368 เมราส_เฟย์ (@maras_fay) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 02:16
    น่าจะมีบทชีิวิตจริง นอกเกมของสองพี่น้องนี่จริงๆ 
    #368
    0
  23. #327 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 00:27
    มาอย่างหล่อ  พอพูด ฮาแตก
    #327
    0
  24. #236 * MEEN * (@NAT-MEEN) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 00:44
    คุๆๆ ชอบพระเอกเรื่องนี้จัง ไม่เก่งเทพอย่างไร้สาเหตุ ไม่ดวงดีจนเวอร์ แต่ตัวพระเอกรู้จักวางแผน ใช้สมองในการรบ แถมยังไม่แสนดีจนงี่เง่า นี่แหละพระเอกในอุดมคติเลย คุๆๆ

    แอบจิ้นคู่ราล์ฟ*อาคมด้วย น่าจิ้นๆ

    ว่าแต่พอจะเเต่งตอนพิเศษที่ไไวพจน์โดนพวกกิลต่างๆตามล่ายังไงบ้าง คุๆๆ
    #236
    0
  25. #235 AnGuS (@toon) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 22:28
    ไม่ได้คิดว่าพระเอกเลวอะไรนะคะ เฉยๆมากค่ะ มุมมองความคิดเรื่องพวกนี้มันแล้วแต่คนค่ะ(เอ๊ะ หรือว่าเรานิสัยไม่ดีกันนะ)

    ขออนุญาติเม้นรวบเลยแล้วกันนะคะ เพราะอ่านรวดเดียวเลย เพลินไปหน่อย

    โดยส่วนตัวแล้วชอบอาคมมากค่ะ ซิสค่อนน่ารัก โมเอะมากกก ตอนที่ได้เข้ามาเป็นพวกนี้อารมณ์พระเอกแบบจีบจริงจังมากอ่ะ นั่งเพ้อเลยทีเดียว (มโนของสาววายนะคะ โปรดทำใจ) ตอนปกป้องน้องสาวก็น่ารักมากๆ บางทีก็เหมือนอารมณ์แม่หวงลูก จงอางหวงไข่เลยทีเดียว ทำเอาอยากเห็นชีวิตนอกเกมของสองพี่น้องขึ้นมาเลยล่ะค่ะว่าจะน่ารักน่าชังแค่ไหน คุณพี่จะตามสโตกเกอร์คุณน้องไหม เพราะน้องสาวช่างอินโนเซนมากๆ(แต่แปลกนะไม่รำคาญเลย เธอน่ารักจริงๆ) ต่อไปถ้าต้องแยกกันขึ้นมาอย่าลืมแวบไปหาอาคมบ้างนะคะ อย่าให้แม่ยกคิดถึงนาน หึหึ (และกลับมาแบบพาวเวอร์อัพด้วยนะจ๊ะอาคม)

    ส่วนพระเอกฉลาดมาก คิดซับซ้อนหลายต่อ ตามทันบ้างไม่ทันบ้าง เอาเป็นว่าแอบสงสัยเหมือนกันนะว่าแผนสุดท้ายคืออะไร ก็ลุ้นอยู่ค่ะ (สั้นไปไหมเนี่ย แหมก็ชอบอาคมอ่ะ ไม่รู้จะพูดไรถึงราลฟ์ดี โทษทีนะราลฟ์)


    ปล. ไม่ได้เม้นมานาน เม้นยาวไปไม่ถือสานะคะ
    ปล.2 อาคมโมเอะจริงจัง สาวฟุโจขอยืนยันค่ะ :P
    #235
    0