[Legend Online] เปิดตำนาน ป่วนออนไลน์

  • 88% Rating

  • 99 Vote(s)

  • 1,474,525 Views

  • 14,490 Comments

  • 9,092 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,796

    Overall
    1,474,525

ตอนที่ 59 : บทที่ 58 อาวุธใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10596
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    23 พ.ค. 56

บทที่ 58 อาวุธใหม่

 

          ทันทีที่จัดการส่งทั้งห้าคนที่มาก่อกวนกลับไปที่ห้องรอเกิด ราล์ฟก็ทำการค้าขายของตัวเองต่อ ไม่นานนักก็มีกลุ่มคนอีกกลุ่มเดินเข้ามา แม้จะปกปิดหน้าตาของตัวเองแต่ก็พอจะรู้ได้ว่าทั้งหมดที่มานั้นเป็นผู้หญิงทุกคน ราล์ฟคาดว่าน่าจะเป็นคนของกิลด์ที่ปกครองเมืองแห่งนี้ เพราะพวกเธอมาสอบถามเรื่องที่โดนหาเรื่อง เขาก็บอกเพียงแค่ว่า ส่งกลับไปแล้ว

          กว่าร้านจะปิดก็ห้าทุ่มกว่า กำไรคราวนี้ราล์ฟได้รับมาอื้อ ทั้งๆที่ลงทุนเพียงแค่ข้าวสารกับเครื่องปรุงเพียงอย่างเดียว ส่วนเนื้อสัตว์อสูรก็เอาจากที่เขากับอาคมช่วยกันออกล่า เด็กหนุ่มนั่งทำบัญชีของตัวเองเพราะในอนาคตข้างหน้าจำเป็นจะต้องใช้เงินจำนวนมาก แม้จะวางแผนสำรองเงินเอาไว้จำนวนหนึ่งก็ตามแต่ช่วงนี้ยังไม่เหมาะที่จะเคลื่อนไหว

          “วางแผนอะไรพิลึกอีกวะ ครั้งก่อนยังไม่ได้สะสางบัญชีแค้นเลยนะโว้ย” คนอายุมากกว่าเอ่ยขึ้นหลังจากเห็นสีหน้าครุ่นคิดของเด็กหนุ่ม จากการร่วมทางกันมาพักใหญ่เขาก็เริ่มมีพัฒนา ถึงขนาดแยกแยะใบหน้าได้บ้างแล้ว

          “ก็เปล่านี่” ราล์ฟตอบ ปิดสมุดแล้วเก็บใส่เข็มขัดมิติ

          “ให้เดานะ แกวางแผนจะจัดการกับไอ้พวกห้าตัวที่มาหาเรื่องใช่ไหมล่ะ”

          ราล์ฟหันมามองหน้าแล้วยิ้มให้บางๆ กล่าวด้วยใบหน้าเรียบเฉย “ไม่เฉียดเลยสักนิด ไอ้เรื่องจัดการฉันจัดการอยู่แล้ว แต่ตัวเอกของงานไม่ใช่ฉันก็เท่านั้นเอง”

          อาคมยกมือห้ามเพราะหลายวันมานี้เขาเจอเรื่องปวดหัวมาจนแทบจะรับไม่ไหวแล้ว แถมดูท่าทางราล์ฟเองก็กำลังสนุกอยู่ไม่ใช่น้อย ซึ่งมันก็ไม่แปลกแต่อย่างใดเพราะในโลกที่สามารถทำอะไรก็ได้มันก็ไม่ต่างกับการปล่อยเสือร้ายเข้าป่าเลย ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปนอน เพราะวันนี้เหนื่อยมาเยอะแล้ว

 

          ตลาดในตอนเช้านั้นเงียบเหงามากคงเพราะผู้เล่นอาชีพกุ๊กที่มีอยู่น้อยนิด พอเดินดูถึงได้รู้ว่าวัตถุดิบอาหารทะเลนั้นมีราคาแพงมาก เนื่องจากมีปัญหาเรื่องการขนส่ง แต่การที่ยังคงตลาดวัตถุดิบอาหารเอาไว้ได้น่าจะเพราะลูกค้าส่วนใหญ่เป็นพวกกิลด์ที่ตั้งใจจะประหยัดงบค่าใช้จ่าย จากที่ราล์ฟคำนวณค่าใช้จ่ายคร่าวๆแล้วพบว่ามันถูกกว่าที่ต้องให้สมาชิกเสียเงินไปทานที่ร้านอาหารมาก

          ราล์ฟซื้อของมากักตุนเอาไว้พอสมควร และเดินชมตลาดในเมืองสักพักก็กลับไปยังจุดที่ตั้งเต็นท์ อาคมกับอารินตื่นแล้วและกำลังช่วยกันเก็บเต็นท์อยู่ แต่เพราะอยู่ในเมืองราล์ฟก็อยากให้ได้ทานอาหารติดหรูหน่อยจึงพากันไปทานที่ภัตตาคาร ซึ่งแน่นอนว่าเขาเป็นคนสั่งเอง ขืนให้อาคมเป็นคนสั่งล่ะก็ขาดทุนหมด เมื่อทานอาหารเสร็จแล้วก็พากันไปที่ร้านตีอาวุธ

          หากผู้เล่นต้องการอาวุธดีๆสักเล่ม ร้านรับทำอาวุธจึงเป็นตัวเลือกแรกสำหรับผู้ที่มีงบน้อย แม้ว่าจะติดชื่อร้านว่าเป็นร้านรับทำอาวุธก็ตาม แต่ก็ยังรับสร้างชุดเกราะต่างๆด้วย

          ทั้งสามคนมาหยุดอยู่ที่หน้าร้านตีอาวุธ คาลอฟ ร้านที่ใครๆต่างก็รู้จัก ภายในร้านประดับด้วยอาวุธรูปร่างแปลกตา บรรยากาศอบอ้าวเพราะเตาหลอมอุณหภูมิสูงแผ่ความร้อนออกมา เสียงค้อนเหล็กปะทะกับทั่งดังกึกก้อง ตามมาด้วยเสียงเหล็กร้อนๆแช่ลงไปในน้ำ

          “มีธุระอะไร” น้ำเสียงแข็งกระด้างเอ่ยถามขึ้น

          คาลอฟเป็นชายร่างใหญ่ มีกล้ามแขนเป็นมัดๆ อายุน่าจะอยู่ที่ประมาณหกสิบขึ้นเป็นอย่างต่ำ บรรยากาศรอบตัวของเขาก็ดูอึดอัดมากพอสมควร คงเพราะเป็นบรรยากาศของผู้มีอายุนั่นเอง เขาวางค้อนเหล็กคู่ใจลงแล้วพิจารณาดูลูกค้าใหม่ทั้งสาม ควันซิกก้าถูกพ่นออกมา จนชายหนุ่มอายุมากเริ่มเดือด

          “จะสูบบุหรี่ก็ไปสูบที่อื่นเลยเลยลุง เกิดน้องผมเป็นมะเร็งขึ้นมา ผมเชือดลุงทิ้งแน่”

          ชายผู้ไม่เคยสนใจสิ่งใดนอกจากน้องสาวกล่าวแบบไม่ไว้หน้า ซึ่งคาลอฟเมื่อโดนพูดแบบนั้นเข้าให้ก็แผ่รังสีอำมหิตของตนเองออกมาบ้าง แต่อาคมหาได้กลัวไม่โต้รังสีอำมหิตออกไปจนเริ่มเหนื่อยหอบแล้วจึงหยุดลง

          “แฮกๆ ตาลุงนี่ร้ายเป็นบ้า”

          คาลอฟเห็นสีหน้าของอาคมสลับกับมองดูเด็กสาวที่กอดพี่ชายตัวเองแน่น ก็หัวเราะออกมาเสียงดัง นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่เคยเห็นคนกล้าต่อปากต่อคำตัวเอง แถมยังทนรังสีอำมหิตได้นานถึงสิบวินาที

          “พวกผมอยากให้คุณช่วยสร้างอาวุธให้หน่อยครับ” ราล์ฟบอกจุดประสงค์ของตัวเอง หยิบเอาเกล็ดงูที่เคยได้รับมาออกมาวางเอาไว้ คาลอฟปรายตามองดูของพวกนั้นก็แค่นหัวเราะออกมา

          “ของพรรค์นั้นสร้างได้แค่ของคลาส F เท่านั้นแหละ”

          ราล์ฟไม่ได้สนใจเลยสักนิด ยังคงยืนกรานคำเดิมว่าจะสร้างอาวุธจากของพวกนี้ จากนั้นก็ให้อารินนำก้อนแร่ที่เคยได้รับจากราชาตุ่นภูเขาออกมา คาลอฟเห็นก็เดินมาหยิบมันขึ้นไปส่องสักพักหนึ่ง ดูเหมือนเขาจะสนใจแร่ก้อนนั้นน่าดู

          “เหล็กบริสุทธิ์ชั้นดีซะด้วย จะให้ข้าสร้างอะไรให้ล่ะ” คาลอฟถามราล์ฟ ก็เห็นว่าเขาส่งสายตามองไปยังชายหนุ่มที่กำลังลูบหัวน้องสาวอยู่

          “มองอะไรลุง จะหาเรื่องเหรอ” สตรีทเมจิกถาม

เจ้าของร้านตีอาวุธเห็นกิริยาแบบนั้นก็หัวเราะลั่น เขารู้สึกถูกใจชายหนุ่มคนนี้ไม่น้อย ทั้งความหยิ่ง ความทะนงตน มีบางอย่างที่คล้ายกับตนเองสมัยหนุ่มๆ

“ถ้าจะสร้างอาวุธให้กับเจ้าคงต้องมีความพิเศษนิดหน่อย เดี๋ยวข้าจะให้ภารกิจไปทำ ต้องกลับมาให้ทันก่อนเย็นนี้” คาลอฟพูดจบก็เดินไปเขียนอะไรบางอย่างลงในกระดาษ ก่อนจะส่งให้กับอาคม

“ทางทิศตะวันตกมีเหมืองอยู่ แสดงนี่ให้กับพวกที่อยู่หน้าปากทางเข้าก็แล้วกัน”

          ทั้งสามคนเดินออกมาจากร้าน ราล์ฟอาสาจะดูแลอารินให้เพราะอย่างไงเขาก็คิดว่าจะสำรวจเมืองนี้ อาคมจึงแยกตัวออกไปโดยไม่ลืมย้ำเตือนเรื่องสำคัญอีกด้วย เด็กหนุ่มรับปากและพาอารินไปเดินดูไอเทมในตลาด ของทุกอย่างที่นำมาขายล้วนแล้วแต่เป็นไอเทมเสริมพลังเวทย์ แต่ก็มีพวกอาวุธของอาชีพอื่นๆอยู่ไม่น้อย นอกจากนี้แทบทุกร้านจะยังมีตำราเรียนเวทย์นำมาขายอีกด้วย

          จากการหาข้อมูลต่างๆ ทำให้ราล์ฟได้รู้ว่าการเปลี่ยนอาชีพของนักเวทย์นั้นผู้เล่นสามารถเลือกเรียนได้เพียงธาตุเดียวเท่านั้น ถ้าหากอยากจะใช้เวทย์สายอื่นก็ต้องซื้อตำราเวทย์มาเรียนเอง นั่นทำให้ราคาของบทเวทย์นั้นแพงมาก แต่ก็มีคนยอมซื้อเพื่อความหลากหลายในการใช้งาน จากที่เห็นมีเพียงแค่เวทย์ระดับ 1 ซึ่งเป็นเวทย์พื้นฐานและเวทย์ระดับ 2 ซึ่งเป็นเวทย์ชั้นกลางเท่านั้น พอนึกขึ้นได้ว่าตนยังมีตำราเวทย์มนต์กำแพงปฐพีอยู่จึงนำมาแลกเปลี่ยนกับสินค้าอื่นที่มีราคาใกล้เคียงกันแทน

 

          ทางด้านของอาคมที่รับภารกิจจากร้านตีอาวุธจึงมุ่งหน้าไปยังเหมืองตามที่คาลอฟบอก เมื่อมาถึงก็พบว่ามีกลุ่มผู้เล่นหญิงยืนเฝ้าอยู่ที่หน้าทางเข้า ผู้เล่นหลายคนก็กำลังจ่ายเงินเพื่อเข้าไปขุดแร่ หนุ่มนักมายากลจึงเดินไปยื่นกระดาษที่ได้รับมาให้ พวกเธอรับไปตรวจสอบดูด้วยความแปลกใจสักพักก็บอกให้ชำระเงินแล้วเดินนำชายหนุ่มเข้าไป

          ด้วยการบริหารของวาโยแห่งกิลด์ Lady Knight เธอออกนโยบายว่าจะไม่ยึดแหล่งวัตถุดิบแร่เป็นของกิลด์แต่เพียงผู้เดียว แต่เปิดให้ผู้เล่นทุกคนมีสิทธิ์ในการขุด ทว่าจำกัดพื้นที่แร่ไว้ที่ชั้น 1-2 สำหรับผู้เล่นทั่วไป ชั้น 3 มีไว้สำหรับผู้ที่มาเพื่อทำภารกิจแต่ต้องมีใบรับรองการทำภารกิจด้วย ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่พวกเธอต้องพาผู้ที่มาทำภารกิจที่ยังส่วนที่ลึกที่สุด เพราะใบรับรองนั้นบอกว่าต้องเป็นชั้นนี้เท่านั้น และพวกเธอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธหรือห้ามไม่ให้ไปได้

          “ที่นี่ความจริงไม่อนุญาตให้คนที่ไม่ใช่สมาชิกกิลด์ของเราเข้ามาได้อย่างเด็ดขาด” หญิงสาวที่เป็นผู้นำทางกล่าว

          “ทำอย่างกับฉันอยากเข้ามานักแหละ”

          เธอพาเดินมาถึงชั้น 5 ซึ่งระหว่างทางก็มีสมาชิกกิลด์ Lady Knight มองผู้มาเยือนคนใหม่ พลางซุบซิบกัน เพราะมันเป็นเรื่องที่แปลกมากที่จะมีคนอื่นเข้ามาในนี้ได้ แม้จะได้รับภารกิจแต่ก็น่าจะอยู่แค่ที่ชั้นสามเท่านั้น จนกระทั่งมาถึงตำแหน่งหนึ่งเธอก็บอกว่าจะให้คนคอยจับตาดูและต้องออกจากที่นี่ภายในช่วงเวลาที่กำหนดเท่านั้น อาคมก็ได้แต่ถอนหายใจเซ็งๆ พยักหน้ารับคำไป ชายหนุ่มนั่งดูรายชื่อของที่ต้องหา แต่ละอย่างล้วนแล้วแต่ไม่เคยได้ยินชื่อ

ตกเย็นอาคมที่ได้ของมาจนครบก็กลับไปที่ร้านตีอาวุธและส่งภารกิจให้ คาลอฟเห็นไอเทมทั้งหมดที่ตนเองเป็นคนให้ไปหาก็ตะลึงไปเล็กน้อย จึงบอกให้มารับในวันพรุ่งนี้ พออาคมออกไปแล้วก็มายืนดูของพวกนี้อีกครั้งหนึ่ง สลับกับมองดูใบภารกิจที่ตนเป็นคนมอบให้

“มันเล่นหาเจอทุกชนิดที่เขียนเลยนี่หว่า เจอแค่ชนิดเดียวก็นับว่าปาฏิหาริย์แล้ว อุตส่าห์เขียนบอกไปแล้วว่าแค่ชนิดเดียวเท่านั้น สรุปเจ้านี่มันมีในสิ่งที่เราไม่มีสินะ” คาลอฟมองดูก้อนแร่หลากหลายชนิดแถมบางชนิดก็มีมากถึง 5 ก้อน พลางอดทึ่งในความดวงดีของชายหนุ่มคนนี้ไม่ได้

 

          นักมายากลหนุ่มทันทีที่เห็นหน้าอารินก็วิ่งเข้ามากอดด้วยความคิดถึงกลางตลาดอย่างหน้าไม่อาย อารินก็ไม่ได้รังเกียจแต่อย่างใดแถมยังหอมแก้มพี่ชายอีกด้วย นอกจากนี้เธอยังอวดกระเป๋าลายกระต่ายใบใหม่ที่ราล์ฟซื้อให้

          “เท่าไหร่ เดี๋ยวจ่ายคืนให้” อาคมถาม

          “อยู่ทีมเดียวกัน อารินก็ไม่ต่างอะไรจากน้องสาวฉันนั่นแหละ”

          “เฮ้ย อารินเป็นน้องสาวฉันคนเดียวโว้ย”

          ราล์ฟส่ายหน้าเซ็งๆ ความหวงของอาคมยังคงสุดยอดเช่นเคย แต่เพราะไม่อยากมีปัญหาด้วยจึงบอกราคาส่งๆไปซึ่งชายหนุ่มก็ยอมจ่ายให้ เห็นได้ชัดว่าเป็นพวกที่ไม่ชอบเป็นหนี้บุญคุณใคร คนแบบนี้แหละน่าสนใจมาก

          “จะว่าไปอาคม นายมีงานช่วงเช้าถึงเย็นทำให้ว่างเล่นเฉพาะตอนกลางคืนสินะ”

          “ใช่ อยู่ๆถามทำไม”

“ฉันจะได้คำนวณเวลาที่พวกนายจะออนไลน์ เพราะช่วงนี้ฉันว่าง กว่าจะสอบเข้ามหาลัยก็หลังจบสงครามโน้น ฉันคิดว่านายเองคงไม่ยอมแน่ถ้าต้องให้อารินออนไลน์คนเดียว แต่ถ้าทำแบบนั้นเวลาที่พวกนายจะออนไลน์ในเกมได้ก็คือ 84 วัน แต่ฉันจะออนไลน์วันละ 2 ครั้งแทน”

 “รู้ก็ดีนี่ ถ้าอารินจะต้องออนไลน์ ฉันก็จะออนไลน์ด้วย” ชายหนุ่มบอก “อันที่จริงฉันก็ไม่ต่างจากแกสักเท่าไหร่ ระหว่างที่ฉันลำบากจะให้อารินอยู่เฉยๆก็ยังไงอยู่ ฉันอยากให้เธอมีความสุขที่สุด แต่แกต้องรับปากกับฉันก่อนนะว่าห้ามทำให้น้องฉันร้องไห้เด็ดขาด”

ราล์ฟได้ยินคำตอบที่คาดไม่ถึงจากปากของอาคมเป็นครั้งแรก เริ่มสงสัยแล้วว่าทั้งสองคนนี้ใช้ชีวิตกันแบบไหนมา เพียงแต่เขาก็ต้องหยุดคิดไป เพราะว่าเขาจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับปัญหาในชีวิตจริง

“ฉันจะไม่ทำให้น้องนายร้องไห้เด็ดขาด เพราะถ้าวันนั้นมาถึงนายฆ่าฉันทิ้งได้เลย”

พอได้ยินคำตอบนั้นชายหนุ่มก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เพราะก่อนหน้านี้ยังให้อารินไปเสี่ยงอยู่เลยหยกๆ แต่ว่าแผนการนั้นกลับทำให้พวกเขาปลอดภัยในระยะยาว สิ่งเดียวที่ทำได้ก็คือต้องเชื่อใจเท่านั้น

 

          วันรุ่งขึ้นหลังจากทานอาหารเสร็จ ทั้งสามคนก็มุ่งหน้าไปที่ร้านของคาลอฟเพื่อรับอาวุธที่ฝากทำให้ ถึงป้ายหน้าร้านยังคงเป็น ปิดแต่กลับมีเสียงตีเหล็กดังออกมาจากภายในร้าน รออยู่สักพักหนึ่งเสียงนั้นก็เงียบไปพร้อมกับที่คาลอฟเดินออกมาเปิดร้าน ก็พบกับทั้งสามคนยืนรออยู่ อารินเห็นสีหน้าดุๆของคาลอฟก็เดินไปหลบหลังพี่ชายตนเอง

          “นี่ลุง เอาหน้าโหดๆนั่นไปไกลๆได้ไหม น้องผมกลัวแล้วเห็นไหมล่ะนั่น”

          “บ๊ะ! ทำอย่างกับข้าอยากเจอพวกเจ้าอย่างงั้นแหละ อาวุธที่ให้ทำน่ะเสร็จแล้วตามเข้ามาสิ” คาลอฟกล่าวตะคอก จนเด็กหญิงสะดุ้งโหยง

          “เดี๋ยวผมจะเชือดลุงฉลองดาบเล่มใหม่ให้ดู”

          คาลอฟมองหน้าชายหนุ่มแล้วแสยะยิ้มออกมา เดินไปหยิบดาบที่ห่อไว้เอาไว้ด้วยผ้าอย่างมิดชิดแล้วโยนให้ ทันทีที่อาคมรับมาก็รับรู้ได้ถึงสัมผัสแปลกๆจึงเปิดห่อผ้า หยิบดาบเล่มนั่นขึ้นมาดู

          ดูท่าจะรู้ตัวด้วยสินะ คาลอฟคิด

          ตัวดาบคาตานะที่เป็นสีดำทั้งเล่ม ใบดาบเงาเป็นมันวาว น้ำหนักของมันก็หนักพอดีมือกับเขามาก อาคมทดลองเหวี่ยงมันอยู่สองสามครั้งก่อนจะเก็บมันเข้าซอง

          “เหมาะมือดีแหะ ไม่ขอบคุณนะลุง”

          “ข้าตั้งชื่อว่า มารทมิฬ เพราะของที่เจ้าหามานั้นเป็นระดับสูง เลยได้ดาบที่มีคุณสมบัติแบบนั้นออกมาอย่างไงล่ะ”

-                  มารทมิฬ คลาส A ธาตุความมืด พลังโจมตี 5,000 จุด

แล้วคาลอฟก็โยนของสิ่งหนึ่งให้กับราล์ฟ มันเป็นซองที่ใช้ติดข้างขา เขาเปิดมันออกมาดูก็พบว่ามีมีดซัดจำนวน 50 เล่มอยู่ภายในนั้น แถมเจ้าซองนี้ยังมีความสามารถในการเรียกคืนมีดซัดพวกนี้อีกด้วย เรียกว่าเป็นไอเทมที่สามารถประยุกต์ใช้ได้อย่างมากเลยทีเดียว

“พอดีวัตถุดิบมันเหลือ ข้าก็เลยทำของได้หลายอย่าง มีดซัดพวกนั้นเองก็เป็นอาวุธคลาส C ถ้าบวกกับคุณสมบัติของซองเก็บแล้ว ข้าว่ามันไม่ต่างอะไรจากคลาส A เลยเชียวล่ะ”

“ขอบคุณมากครับ” ราล์ฟกล่าว พลางคิดหาวิธีประยุกต์ใช้มันในอนาคต

“แล้วนี่ก็สำหรับแม่หนู สร้อยข้อมือเส้นนี้ข้าตั้งใจทำให้เป็นพิเศษ ผิดกับของใครบางคน” พูดพลางแขวะอีกฝ่ายด้วยสายตา

อารินเดินออกมารับสร้อยข้อมือ ขนาดของมันทำออกมาพอดีกับข้อมือของเธอ เป็นสร้อยข้อมือที่ประดับไปด้วยอัญมณีทั้งเจ็ดสี เด็กหญิงจึงใช้ทักษะตรวจสอบขั้นสูงทันที

“เอเลเมนท์ เทียร์ คลาส S คุณสมบัติดูดกลืนเวทย์มนต์ได้ 100% ไม่สามารถดูดกลืนธาตุเดิมซ้ำได้”

ราล์ฟได้ยินข้อมูลก็แสยะยิ้มออกมา ไอเทมที่สามารถป้องกันเวทย์ได้สมบูรณ์ ไม่ได้มีให้เห็นออกบ่อย ไม่ว่าใครเห็นต่างก็ต้องรีบคว้าเอาไว้ แต่ทว่าอารินยื่นมันส่งคืนให้กับลุงคาลอฟ

“หนูรับของมีค่าแบบนี้เอาไว้ไม่ได้หรอกค่ะ”

“หนูไม่อยากได้หรือไงกัน ข้าตั้งใจทำสุดฝีมือเพื่อแม่หนูเชียวนะเนี่ย”

เด็กหญิงส่ายหน้ารัวเร็วแล้วตอบว่า “หนูรับของมาฟรีๆไม่ได้หรอกค่ะ”

คาลอฟได้ยินประโยคใสซื่อของเด็กหญิงก็เกิดความเอ็นดู แต่ทว่าพอมาเปรียบเทียบกับคนเป็นพี่ชายที่ดูน่าหมันไส้จนอยากจะประเคนค้อนให้สักตุบแล้ว มันช่างต่างกันราวฟ้ากับเหวเลยจริงๆ

“ของนี้เดิมเป็นของที่พี่ชายแม่หนูหามาให้ มันเป็นภารกิจของลุงเอง เพราะในภารกิจมันเขียนเอาไว้ว่า แร่หนึ่งชนิดที่หาได้จะถูกนำมาสร้างเป็นอาวุธให้หนึ่งชิ้น แต่พี่ชายของแม่หนูกลับทะลึ่งหามาเยอะแยะ”

อาคมคิดถึงเนื้อหาในภารกิจ ก่อนจะพึมพำว่า

“มันมีเขียนด้วยเหรอ สงสัยจะลืมอ่านล่ะมั้ง”

“งั้นหนูขอบคุณคุณลุงมากค่ะ” เด็กหญิงยกมือไหว้ขอบคุณ ยิ่งทำให้คาลอฟเอ็นดูมากยิ่งขึ้นไปอีก

“ไม่เป็นไรๆ ลุงแนะนำนะว่า หนูควรจะทำสัญญากับมันนะ ไอเทมแบบนี้มันเป็นประโยชน์สำหรับแม่หนูมาก”

“ใช่ๆ อารินของแบบนี้น่ะทำสัญ...ญา...ไป...เลย...” ชายหนุ่มนักมายากลกะพริบตาปริบๆ นึกทบทวนคำพูดเมื่อครู่อีกครั้งหนึ่ง

ใช่แล้วการทำสัญญา...

ต้องใช้เลือด...

งั้นก็หมายความว่า...

“นี่ลุง!! แบบนี้มันหาเรื่องกันนี่หว่า มาฉะกันเลยดีไหม”

“บ๊ะ ข้าผิดตรงไหนวะ ไอ้เจ้าบ้า”

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

32 ความคิดเห็น

  1. #9711 mag 77 (@mag77) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:07
    ท่านคาลอฟจัดให้มันสักค้อน โรคหลงน้องสาวเกินเหตุจะได้ทุเลาลงบ้าง
    #9711
    0
  2. #8570 เด็กชายไอ (@froztingzero) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2557 / 09:12
    โอ้ย สงสารลุง55555555555
    #8570
    0
  3. #8475 Yoku Akanso (@wangyu) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 19:55
    5555 ยังจะซิสคอนได้อีกนะ
    #8475
    0
  4. #7369 MinZ@ (@min-min-za) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 12:53
    โถ่ลุงเค้าอุตส่าห์สร้างสร้อยคลาสsให้ฟรีๆ
    อาคมนี่ซิสค่อนเข้าขั้นโคม่าแล้ว 55
    #7369
    0
  5. #7071 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 10:01
    ซิสค่อนตัวพ่อจริงๆ
    #7071
    0
  6. #7047 เฉาก๊วย (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 23:22
    หายใจเข้าออกเป็นน้องวุ้ย 5555555

    #7047
    0
  7. #6001 opoceleste (@opoceleste) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2557 / 14:50
    อาคมมันหวงน้องเกิ้น555เลือดนิดๆมันยังไม่ยอม
    #6001
    0
  8. #5685 The Loner (@deartears) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 15:29
    เลือดแค่หยดสองหยดน่า หยวนๆ
    #5685
    0
  9. #2501 ttdddt (@tpnd02) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 23:14
    จะหวงเิกินไปแระ เหอๆ
    #2501
    0
  10. #2241 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 กันยายน 2556 / 12:27
    โอ้หวงน้องสุดๆ  หนุกนหานๆ
    #2241
    0
  11. #2129 Alangod (@alangod) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 กันยายน 2556 / 20:15
    เป็นพึ่ชายที่บ้าได้ใจสุดๆ
    #2129
    0
  12. #1887 วิญญาณสีคราม (@arkhomdeath) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 14:24
    ก็ถูกนะครับ... แต่ต้องคิดในมุมของของพวก NPC บ้าง พวกนี้ไม่ได้มีความสามารถเหมือนของผู้เล่น อาหารทะเลที่ได้มาก็ได้จากการที่ NPC ออกทะเลไปจับและนำกลับมา ไม่ใช่ผู้เล่นออกไปจับครับ พูดง่ายๆคือวัตถุดิบสำหรับทำอาหารทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่ NPC เป็นผู้หามา ถึงในเรื่องการขนส่งแบบนั้นจะทำให้รู้สึกได้ว่าสะดวก ประหยัด และรวดเร็วกว่า แต่ต้องอย่าลืมว่าผู้ที่ขนมาเป็นผู้เล่นเราจะไว้ใจได้มากแค่ไหน...

    ในความคิดของผมแล้วมันคือสีสันอย่างหนึ่ง เราไปทะเลเพื่อที่จะได้กินของทะเล เข้าป่าก็เพื่อจะกินของป่า... ถ้าหากเราเข้าป่าแล้วไปกินของทะเลมันจะได้ฟิลด์ของไหนล่ะครับ
    #1887
    0
  13. #1886 58457 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 13:37
    -.- เรื่องวัตถุดิบมีราคาแพงมากเพราะค่าขนส่ง เช่นอาหารทะเล...........แพงมากได้ไงอ่ะ

    เห็นมีกระเป๋ามิติ กล่องเก็บอาหาร ใบวาร์ปหรือหินวาร์ป กลับเมืองที่กำหนด ไกลแค่ไหนก็ไปได้ เยอะขนาดไหนก็ขนไปได้

    ดูจากพระเอกเป็นตัวอย่าง มันยัดของ วัตถุดิบไว้ขนาดไหน ขนาดทำอาหารขายคนทั้งเมือง ของยังไม่หมดเลย

    .............เหอๆ................
    #1886
    0
  14. #1612 ยุงลำบาก (@djfbifmf) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 20:20
    มันหวงได้ฮาเกินไปละ 5+
    #1612
    0
  15. #1390 เทพ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2556 / 13:18
    โถ่ๆๆๆ ไอ อาคม เอ็งกะไม่ให้น้องเลือดออกเลยเรอะ สาสสสสสส
    #1390
    0
  16. #1333 เฮเบียนัม บราวน์ (@33325) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 11:08
    พรืดดดดด ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1333
    0
  17. #1038 PrinceOom (@lasaeta) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2556 / 16:57
    โลลิ บันไซซซซซซซซซ
    #1038
    0
  18. วันที่ 23 มิถุนายน 2556 / 11:33
    สนุกมาก
    #961
    0
  19. #518 Cha:ชา (@cha24) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2556 / 19:51
    เห็นด้วยกับ ปล243ที่สุด
    ลู่อ่ะซิสค่อนตัวพ่อ ถึงจะร้ายแค่ไหน แต่ตอนจบมัน....อ๊ากกกก ค้างมาก 
    #518
    0
  20. #396 ปลาก๊ก (@because27709) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 21:33
    ไอบ้า555
    #396
    0
  21. #369 เมราส_เฟย์ (@maras_fay) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 02:23
    อย่างอาริน น่าจะมีอาชีพ...ผู้เป็นที่รักของสัตว์อสูร นะ เพราะไม่เคยฆ่าสักตัว ^^ 
    #369
    0
  22. #328 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 00:35
    หวงมากกกกกกกกกกกกกก
    #328
    0
  23. วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 22:55
    #309
    0
  24. #282 rinray (@rrintipray) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 19:23
    ซิสคอนนี้น่ากลัวจริงๆแฮะ
    #282
    0
  25. #269 PYong (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 17:12
    พระเอกทำตัวร้ายกาจเป็นเรื่องปกติ

    หลายคนชอบด้วยซ้ำ

    แต่หวังว่าไรเตอร้คงไม่ได้คิดให้มีจุดจบเหมือนหลายเรื่องที่จบเศร้าดราม่ามากเพราะพระเอกเป็นตัวร้าย เพราะคงต้องบอกว่าเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดมากแน่

    เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ดีและสนุก คงพัฒนาต่อไปได้เยอะ

    เรื่องตอนจบคงอีกนานแต่หวังว่าจะถูกใจนักอ่านทั้งหลายนะ ^_^

    (ที่เขียนคงเป็นเพราะไรเตอร์บอกว่าได้ไอเดียจาก code geass 555 เลยเป็นห่วงว่าไรเตอร์อาจจะทำตอนจบที่หักมุม อาจไม่ถึงกับตาย แต่ก็ไม่น่ายินดี)

    ปล. นักอ่านทั้งหลายเป็นคนไทยนะไรเตอร์
    #269
    0