มิติรักต่างเวลา

ตอนที่ 39 : "ศัตรูหัวใจ(หมายเลขสอง)"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,746
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    9 ก.ย. 61









                    เช้าวันถัดมา หลวงฤทธิรงค์ออกจากเรือนตอนสายๆไปยังเรือนของหลวงภักดี เพื่อไปถามไถ่ข่าวคราวลูกเมียของผู้เป็นพี่ให้ตามคำขอ โดยมีวาดดาวขอติดสอยห้อยตามไปด้วย เพราะไม่อยากอยู่เรือนกับคุณหญิงจันทร์ตามลำพัง ทั้งที่รู้ดีว่าหากชายหนุ่มกลับไปแล้ว เธอก็ต้องอยู่ที่เรือนกับแม่ของเขาเพียงลำพังอยู่ดี

         "อ้าวคุณหลวง" แม่ดาวเรืองพี่สาวของแม่ลำดวนภรรยาของหลวงภักดีทักขึ้น เมื่อเห็นหลวงหนุ่มเดินขึ้นเรือนมาตามคำเชิญของบ่าวในเรือนที่รู้จักกับหลวงหนุ่มดี เนื่องจากเห็นไปมาหาสู่กับหลวงภักดีบ่อยครั้ง "กลับมาแต่เมื่อใดเจ้าคะ แล้วหลวงภักดีมิได้กลับมาด้วยรึเจ้าคะ"

         "ฉันกลับมาแต่เมื่อวาน พี่เทพมิได้กลับมาด้วยดอก ฉันมาเพียงผู้เดียว"ชายหนุ่มบอกก่อนจะถามหาเจ้าของเรือนอีกคนที่ไม่อยู่ตรงนั้นด้วย "แล้วแม่ลำดวนเล่า" 

          "อยู่ในห้องเจ้าค่ะ ประเดี๋ยวอิฉันไปตามให้" ว่าเสร็จก็เดินเข้าไปในห้องใหญ่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเดินออกมาพร้อมกับประคองคนท้องออกมาด้วยกัน

 

 

          "ฉันมาทำธุระถวายสมเด็จพระราชอนุชาท่าน พี่เทพจึงฝากฉันมาดูแม่ลำดวนว่าเป็นเช่นไรบ้าง" หลวงหนุ่มอธิบายถึงเหตุที่มาเยือนให้เจ้าของเรือนรับรู้ หลังจากที่นั่งลงคุยกันเป็นกิจจะลักษณะแล้ว "เป็นเช่นไรบ้าง ท้องโตเช่นนี้คงเดินเหินลำบากแย่"    

          "พอทนเจ้าค่ะ แล้วคุณพี่เทพเป็นเช่นไรบ้างเจ้าคะ" คนถามถามถึงสามีด้วยความเป็นห่วงจับใจ

          "พี่เทพสบายดี มิต้องกังวลไป รายนั้นพูดตลอดเวลาว่ายังมิได้เห็นหน้าลูก มิยอมเป็นกระไรไปง่ายๆดอก หลวงหนุ่มพูดให้อีกฝ่ายคลายความเป็นห่วง

         "เช่นนั้นฉันก็เบาใจ" คนฟังยิ้มออกพร้อมกับยกมือขึ้นลูบท้องโตๆของตัวเอง

         "กำหนดคลอดเมื่อไรคะ" วาดดาวที่เงียบมานานถามขึ้น

         "คนผู้นี้คือ.....?" คนถูกถามเอ่ยถามด้วยความสงสัยเพราะแน่ใจว่าไม่เคยพบสตรีนางนี้มาก่อน

         "นางเป็นหมอ ฉันพากลับมาจากค่ายด้วย" ชายหนุ่มให้คำตอบ คนฟังพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะให้คำตอบของคำถามก่อนหน้านั้น

         "กลางเดือนหน้าจักครบเก้าเดือนเต็มจ้ะ"

          "ยังไม่ครบเก้าเดือน" วาดดาวพึมพำกับตัวเอง เมื่อสังเกตเห็นความผิดปกติของคนท้องที่มีอาการบวมตามใบหน้า ข้อมือ และหลังเท้า "มีอาการแน่นหน้าอก ตาพร่า ปวดหลัง หรือปวดหัวบ้างไหม" คำถามที่เธอถามทำให้คนฟังต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจกันทันทีเมื่อได้ฟัง

          "มีกระไรรึ" ชายหนุ่มถามแทนสายตาสงสัยของคนทั้งหมดในที่นั้น วาดดาวหันมามองหน้าชายหนุ่มก่อนจะหันไปมองคนอื่นๆ ที่ต่างจ้องเธอด้วยสีหน้าฉงน

          "ไม่มีอะไรค่ะ แค่เห็นว่าท้องโตมาก คิดว่าใกล้จะคลอดแล้วเสียอีก" เธอเลี่ยงตอบไป เป็นไม่อยากให้คนท้องรู้สึกกังวล

          "จักว่าไป เจ้าก็เคยบ่นว่าแน่นหน้าอก แล้วก็ปวดหลังอยู่นะ" คนเป็นพี่สาวตอบแทนให้

          "ใช่ พักหลังมานี้ ชักมีอาการอยู่บ่อยครั้ง"

           "ถ้ามีอาการอีก ต้องรีบบอกหมอนะคะ ไม่สิ ต้องรีบบอกฉันนะคะ" เธอสั่งกำชับ ทำให้คนฟังรู้สึกประหลาดใจมากขึ้นไปอีก

 

 

 

           "เมื่อครู่ ไยถามเช่นนั้น มีกระไรรึ" ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่ทั้งเธอและเขาบอกลาเจ้าของเรือน เพราะต้องการให้คนท้องได้พักผ่อน พวกเขาเดินแวะเข้ามาในตลาดระหว่างทางกลับ

            "ไม่มีอะไร ฉันก็ถามไปตามประสาหมอแหละ ไม่มีอะไรหรอก" เธอตอบไปเพียงเท่านั้น เพราะคิดว่าบางทีเธออาจจะกังวลมากไปเอง อาการพวกนั้นก็เป็นอาการปกติของคนท้อง "ตลาดที่นี่คึกคักดีเนอะ ดูสิ ของเยอะแยะเลย" เธอเปลี่ยนเรื่องพูดทันทีเพื่อตัดบท "ไปดูทางโน้นกัน แม่หวน" วาดดาวหันไปชวนนางบ่าวที่ตามมาด้วย ก่อนจะรีบดึงมือไปโดยไม่รอคำตอบตกลง

 

            ทั้งคู่เดินมาหยุดอยู่หน้าร้านเครื่องประดับ ทั้งแหวน สร้อยคอ สร้อยข้อมือ กำไล แบบต่างๆมากมาย วาดดาวจึงดึงแขนแม่หวนเข้าไปข้างในทันที

           "กำไลนี่สวยเนอะ ดูสิ แม่หวน" วาดดาวหยิบเอากำไลข้อมือปักลวดลายสวยงามขึ้นมาดู

           "สวยเจ้าค่ะ"เธอยิ้มอย่างพอใจเมื่อได้ความเห็นเดียวกันจากอีกคน แต่ทันใดนั้นก็มีมือปริศนาเอื้อมมาคว้าเอากำไลไปจากข้อมือเธอต่อหน้าต่อตา

           "ข้าจักเอาอันนี้ นังชื่นเอาอัฐให้พ่อค้า" ไม่หยิบเปล่า แถมยังจ่ายเงินซื้อตัดหน้าเธอไปหน้าตาเฉยอีก

           "นี่ ฉันเจอมันก่อนนะ" วาดดาวโวยทันทีด้วยความไม่พอใจ

           "แล้วเยี่ยงไร ข้าให้อัฐพ่อค้าไปก่อน ก็แสดงว่ามันเป็นของข้า จริงรึไม่พ่อค้า" คนพูดยังหันไปหาแนวร่วมจากคนขายอีก คนถูกถามเลยทำท่าทางอึกอัก ไม่รู้จะตอบว่าอะไรดี

            วาดดาวมองสตรีหน้าตาสะสวย ผิวพรรณดีในชุดแพรไหมสีสันสวยงาม ดูแล้วน่าจะเป็นลูกผู้ดีมีชาติตระกูล แต่กิริยามารยาทคนละเรื่องเลย

            "ไร้มารยาท" วาดดาวจงใจพูดให้อีกฝ่ายได้ยินแบบชัดเจน

            "เอ็งว่าข้ารึ" คนถูกว่าขึ้นเสียงขึ้นมาทันที 

            "หนอยยยยย กล้าดีเยี่ยงไรมาว่าคุณหนูพิกุลของข้าว่าไร้มารยาท จับตบปากเสียทีดีหรือไม่" บ่าวที่ติดสอยห้อยตามนางมาด้วยรีบออกโรงปกป้องผู้เป็นนายทันที

             "ก็ลองดูสิ นังนี่ กล้าตบคุณหนูข้า ผ่านข้าไปให้ได้เสียก่อนแล้วกัน" แม่หวนรีบก้าวออกมายืนเผชิญหน้ากับคนหาเรื่องก่อนทันที

            "คุณหนูบ้านไหนกัน ข้ามิเคยเห็นหน้ามาก่อนเลย มาจากต่างเมืองล่ะสิ จึงหารู้ไม่ ว่าข้าคือผู้ใด รู้ไว้เสียด้วยนะว่าพระนครนี้ มันถิ่นข้า อย่ามาทำปากดีแถวนี้ หากว่ายังอยากมีชีวิตที่สงบสุข" แม่คุณหนูตัวดี อวดอ้างตัวเองเสร็จสรรพ พร้อมกับส่งสายตามมาดร้ายมาให้วาดดาวที่ยืนอยู่ตรงนั้น

           "มีกระไรรึ" หลวงฤทธิรงค์ที่เดินตามหลังมาได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นจึงรีบเดินเข้าไปดู

           "คุณหลวง" เจ้าหล่อนหน้าตาตื่นทันทีที่เห็นหลวงหนุ่ม เธอรีบย้ายที่ยืนไปยืนข้างหลวงหนุ่มทันที

           "แม่พิกุลเองดอกรึ" หลวงหนุ่มเอ่ยทัก

           "มิคิดเลยว่าจักได้พบคุณหลวงที่นี่" เจ้าหล่อนเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นเสียงอ่อนเสียงหวานทันที ผิดกับตอนที่ขู่กรรโชกวาดดาวเมื่อครู่ลิบลับ วาดดาวที่ยืนดูอยู่ถึงกับกรอกตามองบนด้วยความระอา "เมื่อวานพ่อท่านเล่าให้ฟังว่าคุณหลวงไปที่เรือน น่าจักอยู่คอยเจออิฉันก่อน เหตุใดรีบร้อนกลับไปเล่าเจ้าคะ"

           "ฉันเห็นว่าเย็นมาแล้ว มิอยากรบกวนคุณหลวงท่าน จึงได้รีบกลับ" หลวงฤทธิรงค์ตอบพร้อมกับขยับตัวออกห่างจากอีกฝ่ายหนึ่งก้าวเพื่อเว้นระยะห่าง

            "ใครอีกล่ะเนี่ย" วาดดาวพึมพำกับตัวเองเบาๆ แต่คนที่ยืนข้างๆกลับได้ยิน จึงส่งคำตอบให้

            "คุณพิกุลเจ้าค่ะ บุตรสาวหลวงวิเศษโอสถที่เราไปพบที่เรือนเมื่อวานเยี่ยงไรเล่าเจ้าคะ" แม่หวนกระซิบบอกวาดดาวที่ยืนอยู่ข้างๆ "เป็นแค่บุตรหมอหลวง แต่ทำตัวใหญ่ยิ่งกว่าบุตรคุณพระ เจ้าพระยาเสียอีก"

            "เมื่อครู่ฉันได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย มีกระไรกันรึ" หลวงหนุ่มหันมาถามเอาจากวาดดาวที่ยืนอยู่อีกด้าน

             "ก็นัง......."นังชื่นบ่าวคนสนิทกำลังจะอ้าปากเล่า แต่ถูกผู้เป็นนายแอบหยิกเนื้อที่แขนไว้เสียก่อน เพราะนึกเอะใจว่าหลวงหนุ่มอาจจะรู้จักกับหญิงสาวแปลกหน้าที่ตัวเองหาเรื่องไปเมื่อครู่

              "ผู้ใดกันรึเจ้าคะ" เจ้าหล่อนเอ่ยถามถึงหญิงสาวอีกคน

              "ญาติผู้น้องฉันเอง ชื่อแม่วาด มาจากต่างเมือง" เมื่อได้ฟังคำบอกจากชายหนุ่ม หญิงสาวก็หน้าเจือนลงทันที ด้วยรู้ตัวว่าหาเรื่องผิดคน 

              "ญาติคุณหลวงเองรึเจ้าคะ เมื่อครู่นางหยิบกำไลอันเดียวกันกับอิฉัน แต่อิฉันจ่ายอัฐพ่อค้าไปก่อนเสียแล้วเจ้าค่ะ แต่มิเป็นกระไรดอก ในเมื่อแม่อยากได้ เอาเป็นว่าฉันให้ก็แล้วกันจ้ะ" ไม่ว่าเปล่า เจ้าหล่อนยื่นกำไลเจ้าปัญหาเมื่อครู่ใส่มือวาดดาวเรียบร้อยเสร็จสรรพ

             "จักดีรึแม่ ของซื้อของขาย" หลวงหนุ่มท้วงขึ้น

             "มิเป็นกระไรดอกเจ้าค่ะ เพียงกำไลวงเดียวเท่านั้น ที่บ้านฉันมีเยอะแล้ว ถือว่าฉันให้เนื่องในโอกาสที่เราได้รู้จักกัน" เจ้าหล่อนบอกพร้อมกับส่งรอยยิ้มเสแสร้งมาให้ วาดดาวยกกำไลในมือขึ้นมาดู พร้อมกับขยับรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก

            "เปลี่ยนสีเร็วเชียวนะ" เธอพึมพำกับตัวเองขณะที่มองกำไลในมือ "เผอิญว่าที่บ้านฉันก็มีเยอะแล้วเหมือนกัน ฉันไม่อยากได้แล้ว" วาดดาวยื่นกำไลในมือส่งให้แม่หวนทันที "ฉันให้แม่หวนก็แล้วกัน" วาดดาวจงใจหักหน้าเจ้าของกำไลที่กำลังยืนถลึงตาใส่เธอด้วยความโกรธ

             "อุ้ย! จักดีรึเจ้าคะ กำไลนี่ดูมีราคามิน้อยเชียวนะเจ้าคะ" แม่หวนเองก็ผสมโรงเล่นด้วยกับวาดดาวอีกคน

             "ไม่เป็นไรหรอกแม่หวน มีคนใจดีเขาให้มา บ้านเขามีเยอะแล้ว ของแค่นี้เขาไม่นึกเสียดายหรอก เอาไปเถอะ" วาดดาวหันมาส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างพออกพอใจให้คนที่จ่ายเงินซื้อกำไลแต่กลับไม่ได้กำไล และกำไลยังตกไปเป็นของบ่าวในบ้านของคนอื่นอีก ส่วนอีกฝ่ายนั้นทำได้แค่ส่งสายตาอาฆาตมาให้เท่านั้น แต่ไม่กล้าตอบโต้อะไรออกไป แต่คนที่ดูจะลำบากใจที่สุดเห็นจะเป็นชายหนุ่มคนเดียวที่ยืนอยู่ระหว่างสงครามเย็นขนาดย่อมๆ ที่กำลังระอุขึ้นเรื่อยๆ ชายหนุ่มยืนมองหญิงสาวทั้งคู่ที่ยืนจ้องหน้ากันเขม็งสลับไปมาอย่างทำตัวไม่ถูก จนต้องกระแอมออกมาเพื่อเรียกสติของคนทั้งคู่

           "แล้วนี่ คุณหลวงจักอยู่กี่วันกันเจ้าคะ" แม่พิกุลคนงามหันมาเอ่ยถามหลวงหนุ่มอีกครั้ง

           "วันพรุ่ง ฉันก็กลับแล้ว"

           "น่าเสียดายนะเจ้าคะ เพิ่งจักได้พบหน้ากันแท้ๆ ยังมิทันได้พูดคุยกันเท่าใดเลย คุณหลวงก็ต้องกลับไปรบเสียแล้ว" หญิงสาวเอ่ยน้ำเสียงตัดพ้อน้อยใจเชิงออดอ้อนจนน่าหมั่นไส้ ส่วนคนถูกอ้อนก็ทำสีหน้าปั้นยากไปไม่ถูกเช่นเคย เพราะยิ่งไม่ถนัดกับการรับมือพวกผู้หญิงเสียด้วย ให้จับดาบรบยังดูง่ายกว่าหลายเท่า

            วาดดาวยืนเบะปากกับท่าทีของหญิงสาวตรงหน้าที่กำลังพยายามส่งสายตาหวานหยดย้อยให้ชายหนุ่มข้างกายอย่างน่าหมั่นไส้ ทนไม่ไหวจึงเดินเข้าไปแทรกตรงกลางระหว่างคนทั้งคู่ทันที

           "รีบหลับกันเถอะเจ้าค่ะ ป่านนี้คุณหญิงป้าคงจะบ่นแย่แล้วว่ามัวไปทำอะไรไร้สาระกันอยู่ ถึงกลับไม่ถึงเรือนสักที" วาดดาวพูดพร้อมกับยิ้มยิงฟันให้ชายหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะหันไปพูดกับหญิงอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆ "ขอตัวนะคะ" เธอว่าพร้อมกับจูงมือหลวงฤทธิรงค์ออกไปทันที ทิ้งให้อีกฝ่ายยืนมองตามด้วยความไม่พอใจ

           "นังนี่ คิดจักลองดีกับข้ารึ ประเดี๋ยวได้เห็นดีกัน"

 

 

 

            "น่าเสียดายจังเลยเจ้าค่ะ เพิ่งจะได้พบกันแท้ๆ ยังมิทันได้พูดคุยให้หายคิดถึงเลยก็ต้องรีบกลับแล้วรึเจ้าคะ" วาดดาวจีบปากจีบคอพูดเลียบแบบหญิงสาวที่ได้พบเมื่อตอนกลางวัน ขณะที่นั่งดูแม่หวนตระเตรียมข้าวของที่จำเป็นให้หลวงฤทธิรงค์ตามคำสั่งของคุณหญิงจันทร์  ในช่วงเย็นของวันนั้น "ได้ยินไหมแม่หวน ขนาดฉันฟังยังขนลุกเลย" คนเล่าทำท่าขนลุกขนพองประกอบจนคนฟังอดยิ้มออกมาไม่ได้

            "เห็นเจ้าค่ะ"

            "ไม่คิดเลยว่า ผู้หญิงสมัยนี้จะมีแบบนี้ด้วย" เธอพูดกับตัวเอง

           "ว่ากระไรนะเจ้าคะ" แม่หวนถามขึ้นเพราะไม่เข้าใจที่เธอพูด

            "เปล่า ไม่มีอะไร" เธอปฏิเสธไปเพราะขี้เกียจอธิบาย

            "คุณพิกุลเธอหมายปองคุณหลวงท่านอยู่เจ้าค่ะ ถึงแม้นมิได้ป่าวประกาศให้ผู้อื่นรู้ แต่ท่าทีที่แสดงออกนั้นชัดเจนจนมิต้องการคำอธิบายเลยเจ้าค่ะ"

            "แหม เสน่ห์แรงจริงเลยนะ" วาดดาวประชดให้

            "หญิงสาวในพระนครต่างก็หมายปองคุณหลวงด้วยกันทั้งนั้นแลเจ้าค่ะ แหม ก็คุณหลวงทั้งเก่ง ทั้งรูปงาม ชาติตระกูลก็ดี อนาคตไกลคงได้เป็นถึงเจ้าพระยาเป็นแน่ ผู้ใดจักมิอยากได้ไปเป็นคู่ครองเล่าเจ้าคะ" แม่หวนเล่าต่อ "เพียงคุณหลวงท่านมิได้สนใจผู้ใดก็เท่านั้น มิเช่นนั้นคงมีเมียเป็นโขยงไปแล้วกระมังเจ้าค่ะ"

           "แล้วแม่นิ่มคนนั้นล่ะ" วาดดาวลองถามถึงหญิงสาวอีกคนที่พบเมื่อวานที่กิริยามารยาทดูจะเข้าท่ากว่าแม่พิกุลคนนี้หลายเท่านัก

           "นั่นเป็นอีกเรื่องที่คุณหญิงท่านกังวลอยู่เจ้าค่ะ เพราะคุณหลวงท่านนิ่งเฉยเสียเหลือเกินกับรายนี้ มิได้ปฏิเสธ แต่ก็มิได้ยอมรับ"

            "คงคิดจะกักไว้หลายๆคนล่ะสิ ร้ายนักนะคุณหลวง" วาดดาวพึมพำกับตัวเอง

            "หากคุณหลวงท่านมิได้มีคนรักมาให้เห็น คิดว่าเอาเข้าจริง ก็คงจักขัดคุณหญิงท่านมิได้ดอกเจ้าค่ะ  คุณหลวงท่านตามใจคุณหญิงแม่ของท่านเสียยิ่งกระไรเจ้าค่ะ"

            "ลูกกตัญญูว่างั้น" เธอยังคงพูดคนเดียว

            "มีกระไรเหตุใดมิถามฉัน" เสียงทักจากข้าหลังทำเอาคนที่นั่งอยู่สะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ บ่าวไพร่ที่นั่งอยู่ต่างพากันหันหน้าหลบกันถ้วนหน้าด้วยกลัวความผิดที่นินทานาย "ไปถามเอาจากแม่หวนจักได้กระไร" วาดดาวรีบลุกขึ้นยืนหันซ้ายหันขวา ก่อนจะรีบเดินหนีไปทันที

 

            "หมอหญิง" ชายหนุ่มร้องเรียกขณะพยายามเดินตามให้ทันหญิงสาว

             "จะตามมาทำไม" วาดดาวกระซิบกับตัวเองอย่างหงุดหงิดขณะพยายามจ้ำอ้าวเดินหนีอีกคน

            "ท่านหมอ" เขาเรียกขณะก้าวเท้าตามเธอ "แม่วาด!"

            "โอ้ย!!! อะไร ฉันไม่ได้พูดอะไรถึงคุณเลยนะ ยังไม่พูดเลยสักกะติ๊ดเดียว" หญิงสาวหยุดเดิน และหันมาแก้ตัวกับคนที่เดินตาม

            "ฉันยังมิได้ว่ากระไรแม่เลยสักนิด" หลวงหนุ่มทำหน้างงกับอาการของหญิงสาวตรงหน้า

            "แล้วตามมาทำไม" เธอแสดงท่าทีหงุดหงิดใส่เขา

            "ไยแม่ต้องโมโห ฉันทำกระไรผิด" ชายหนุ่มไม่เข้าใจกับท่าทีแปลกๆที่เธอแสดงออก

             "ผิด" วาดดาวคิดหาคำตอบให้เขา เพราะเธอก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าไปหงุดหงิดใส่เขาทำไม "ผิดที่คุณเดินตามฉัน ทำให้ฉันเหนื่อย ฉันเลยโมโห" เหตุผลโง่ๆที่คนพูดแทบอยากจะกัดลิ้นตัวเองทิ้ง พูดไปได้ยังไง ส่วนคนฟังก็ยิ่งงงเข้าไปใหญ่ แต่ก่อนจะได้ถามเอาความอะไรต่อ ก็มีเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากหน้าเรือนเสียก่อน

            “คุณหลวงขอรับคุณหลวง”

            “มีกระไรกันรึ มาเอะอะโวยวายกระไรหน้าบ้านฉัน” คุณหญิงจันทร์โผล่หน้าออกมาถาม

            “คุณหลวงอยู่หรือไม่ขอรับคุณหญิง”

            “บ่าวที่เรือนพี่เทพนี่” หลวงฤทธิรงค์ที่เดินตามเสียงมาเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น “มีกระไรรึ มาหาข้าด้วยเหตุอันใด” หลวงหนุ่มถามถึงเหตุผลของการมาเยือนของอีกฝ่ายเอาเวลามืดค่ำแล้วแบบนี้

            “คือว่า.............”

  
      
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,150 ความคิดเห็น

  1. #1138 IcesieChanuntipa (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:24
    5555555 ผสมโรงกันเก่งมากโอ้ยยยย ตบหน้าไปฉาด ให้แล้วไม่เอาเอาให้บ่าวแทน หื้อ55555
    #1,138
    0
  2. #320 วัวพันปี (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 23:33
    ถ้ามีขุนไกรอึกคน..จะคู่กับดาวเรือง..เอ่อ..คิดถึงเรื่องสายโลหิต..
    ขอบคุณค่ะทึ่แต่งเรื่องนี้มา..อ่านเพลินเลยไม่ได้เมนต์..รอนะคะ
    #320
    1
    • #320-1 Wanwan19(จากตอนที่ 39)
      19 กรกฎาคม 2560 / 06:47
      ขอบคุณที่ติดตามอ่านคร่าาา
      #320-1
  3. #319 prapapornkulsan (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 13:52
    อัพด่วนคะ. อินฟินมาก
    #319
    1
    • #319-1 Wanwan19(จากตอนที่ 39)
      19 กรกฎาคม 2560 / 06:47
      ดีใจที่ชอบคร่า
      #319-1
  4. #318 Looney00 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 21:24
    5555คุณหมอหึงคะคุณหลวง55555
    #318
    0
  5. #317 piknattida (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 20:56
    ชอบมาก ๆ ค่ะ ติดตามนะคะ
    #317
    1
    • #317-1 Wanwan19(จากตอนที่ 39)
      17 กรกฎาคม 2560 / 21:03
      ขอบคุณที่ติดตามคร่าา
      #317-1
  6. #314 แม่หญิงหญิงหญิง (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 01:11
    น่ารักกกกกกกกก
    #314
    0
  7. #311 live&love (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 20:29
    รอไรค์นะค้าา สนุกมากๆๆค่ะ
    #311
    1
    • #311-1 Wanwan19(จากตอนที่ 39)
      16 กรกฎาคม 2560 / 23:28
      ขอบคุณคร่าา
      #311-1
  8. #310 Noolek (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 13:16
    รอค่าาา สนุกมาก...😁😁
    #310
    1
    • #310-1 Wanwan19(จากตอนที่ 39)
      16 กรกฎาคม 2560 / 23:28
      ขอบคุณคร่า
      #310-1
  9. #308 lazypig.38 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 01:19
    มีแววคลอดก่อนกำหนดสินะ
    #308
    0
  10. #307 Gilf Gilf (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 21:55
    รอ.....ชอบสนุกดีค่ะ
    #307
    0
  11. #306 paidoi (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 19:06
    แม่ลำดวนจะคลอดละมั้ง
    #306
    0
  12. #305 ช็อกโกแลตจัมโบ้ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 18:57
    รอ ฉันรอเธออยู่~??
    สนุกคร้าาา...มาไวๆนะคร้า
    #305
    1
    • #305-1 Wanwan19(จากตอนที่ 39)
      16 กรกฎาคม 2560 / 23:29
      ขอบคุณมากคร่าาา
      #305-1
  13. #302 Plut-o (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 17:13
    ปูเสื่อรอค่ะ
    #302
    0
  14. #301 tiktoknatto (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 17:12
    รอๆๆๆๆ
    สงสัยมาจะมีคนมาตามไปทำคลอด
    #301
    0
  15. #300 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 17:12
    สนุกมากค่ะ รอต่อนะค่ะ
    #300
    0
  16. #299 walena (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 17:00
    หึงก็บอกเหอะแม่วาดดดดด
    #299
    0