Fantastic girls : รักต้องมนตร์ SEASON I [BTS&BLACKPINL] -THE END-

ตอนที่ 98 : PART 92 : ทาธารัสขอต้อนรับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,556
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    8 ก.ย. 60

Jennie talk... 


"เรียกอาวุธ!" ฉันร้องบอกคนอื่นๆ พวกเราโดนล้อมซะแล้วค่ะ จะใครล่ะคะ ก็เจ้าถิ่นของเราไง 'พวกตัวเย็น' มากันเป็นโหลเลยค่ะ

"พี่ชูก้ากับจีซูล่ะ" ฉันกระซิบถามจีมิน

"ยังไม่มาเลย" สองคนนั้นไปไหนคะนี่ ยังไม่มากันอีกเหรอ

"เรามาดี!" ฉันพูดเสียงดัง

"เรามาพบลีนาน ข้าว่าคนของข้าได้ส่งคนมาบอกก่อนล่วงหน้าแล้วนะ" ฉันบอกพวกมัน

"แล้วพวกข้าต้องรู้ด้วยเหรอ" ชายที่เป็นหนึ่งในสิบสองเอ่ยขึ้น 

"ช่างหัวลีนาน เพราะพวกข้าต้องการเพียงเลือด" มันบอกแล้วแยกเขี้ยวแหลมคมออกมา ทำให้พวกที่เหลือต่างทำตาม

"พวกเจ้าคงไม่อยากละเมิดข้อตกลงหรอกใช่มั๊ย" ฉันถามอีกครั้ง เพราะพวกมันดูไม่น่าไว้ใจเลย และฉันก็ได้คำตอบ

"ก็ข้าบอกแล้ว ว่าช่างหัว" สายตาของพวกตัวเย็นมันอ่านยากจริงๆ คะ

"โรเซ่" ฉันเรียกโรเซ่เบาๆ โรเซ่หันมาหาฉัน เราสบตากันอย่างเข้าใจความหมาย ฉันเห็นโรเซ่เพ่งสมาธิ แล้ว...

"..." นางคงทำสมาธิต่ออยู่ เอาล่ะ ครั้งนี้น่าจะของจริงแล้ว

"..." ทำไมบรรยากาศมันปกติจังค่ะ ไม่มีอะไรหยุด ไม่มีอะไรเร็วขึ้นหรือช้าลง ฉันรอคำตอบเรื่องนี้จากโรเซ่ โรเซ่มองหน้าฉันแล้วส่ายหน้าเป็นคำตอบว่า 'ฉันทำไม่ได้' ทำไมโรเซ่ถึงใช้พลังตัวเองกับพวกมันไม่ได้ล่ะคะ ฉันไม่เชื่อ ฉันต้องลองดู 

ฉันมองไปที่พื้นบริเวณหลังไอ้ตัวเย็นตัวนึง แล้ว...'ไม่นะ ทำไม' ทำไมฉันยังอยู่ที่เดิมล่ะ 

"หินต้นกำเนิด" ลิซ่าว่าอะไรนะคะ

"สร้อยที่พวกมันห้อยอยู่" ฉันมองตามสิ่งที่ลิซ่าบอก 

จริงๆ ด้วยค่ะ จี้หินสีดำ 'หินต้นกำเนิด' หินที่มีอำนาจสกัดพลังของเรา พวกตัวเย็นมีหินพวกนี้ได้ไงกัน หินนี่มีเฉพาะอกาธอนกับอกาธัซเท่านั้นนะ เพราะหินนี่คือสิ่งเดียวที่พวกเราจะทิ้งไว้หลังความตาย สิ่งที่จะเหลืออยู่เมื่อร่างเราสลาย หินของบรรพบุรุษ

"พวกมันมีได้ไงอะ" โรเซ่เอ่ยขึ้น

"อกาธัซงั้นเหรอ" จองกุกว่า พวกมันคือผู้ถูกเปลี่ยนอย่างนั้นเหรอ

"จัดการมัน!" ไอ้ตัวเดิมพูดขึ้น แต่ก่อนที่พวกมันจะเข้ามารุมเรานั่น



ปัก! ปัก!



ตุ้บ!



พวกตัวเย็นสองตัวที่ยืนขนาบข้างไอ้คนพูดล้มหงายหลังไปกองกับพื้นพร้อมกัน เผยให้เห็น

"ฮยอง!/เจ้!" คู่หูคู่พิฆาตธนูเดือด เปิดตัวซะเฟี้ยวเลย

"แฮร่!!!" เอาล่ะ ศึกที่แท้จริงได้เริ่มขึ้นแล้วค่ะ

"ย่าห์!!!" เราทั้งสองฝ่ายต่างวิ่งเข้าหากัน 

"แฮร่!" มีตัวนึงพุ่งเข้ามาหาฉันอย่างเร็ว แต่ฉันรีบหมุนตัวหลบไปทางซ้าย แต่...



อัก!



มันกลับตัวพุ่งเข้าชนฉันอย่างแรงจนตัวฉันลอยละลิ่ว



ตุ้บ!



ลอยมาชนต้นไม้ซะแรง จนร่างลู่ลงพื้น 'โมโหแล้วนะว้อย!'

"เจนนี่" จีมินร้องเรียกฉัน แต่พวกเขาก็จัดการพวกตัวเย็นอยู่เหมือนกัน เพราะงั้น...

"ไม่เป็นไร" ฉันตอบกลับไป แล้วใช้ดาบพยุงตัวลุกขึ้น

"แฮร่!" มันแยกเขี้ยวใส่ฉัน

"ฟันสวยดีนิ่ ย่าห!" เราวิ่งเข้าหากัน แต่ว่ามันกระโดดหลบลอยข้ามหัวฉันไป ก่อนจะ...



ตุ้บ!



ใช้เท้าเตาะหลังฉันจนเซไปข้างหน้า แต่ฉันน้องพี่จียงกับมิโนนะ เรื่องแค่นี้...



จึ้ก!



ฉันแทงดาบลงไปบนพื้นหิมะเพื่อเบรกตัวเอง ก่อนที่จะวาดขาเป็นวงกลมแล้วลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับมันอีกครั้ง

"ท่าสวยนิ่" มันว่า

"ขอบคุณที่ชม"

"แฮร่!" มันวิ่งเข้าหาฉัน 'มาเลยน้องหนู' ฉันเปลี่ยนดาบให้เป็นบูมเมอแรงปลายแหลมก่อนจะขว้างออกไปไกล

"นังโง่" มันว่าก่อนที่จะเข้าประชิดตัวฉัน แต่...



จึ้ก!



"เฮือก!"

"แกสิโง่" ฉันว่าแล้วยิ้มสวย ก่อนจะเปลี่ยนบูมเบอแรงที่เสียบทะลุจากด้านหลังมาอกด้านหน้าเจ้าตัวเย็นให้เป็นดาบ แล้ว...

"ย่าห์!" ผ่าร่างของมันซะ!



ตึ้ง!



ร่างของมันล้มหงายหลัง เลือดสีแดงเปรอะเปื้อนบนหิมะสีขาว

"ส่วนแก...จบไม่สวย" ฉันพูดกับร่างไร้ชีวิตนี้น แล้วรีบวิ่งไปช่วยคนอื่นๆ

"แอปเปิ้ลๆๆ มะละกอๆๆ กล้วยๆๆ ส้มๆๆ  แอปเปิ้ล มะละกอ กล้วย ส้ม " เอ๊ะ...ใครมาร้องเพลงอะไรแถวนี้คะ

"งงล่ะสิมึง งงเด้ๆ" ฉันรู้แล้วล่ะคะว่าใครที่เป็นคนทำให้ตัวเย็นตัวหนึ่งยืนงงว่า 'มันทำอะไรของมัน'

"แถมอีกเพลง...ชูมือขึ้นแล้วหมุนๆ" คงรู้แล้วนะคะว่าใคร และฉันว่าไอ้ตัวเย็นคงเริ่มจะทนไม่ได้แล้วด้วย

"แฮร่!"

"เชี้ยล่ะกู อย่า!" ช่วยพี่แกหน่อยแล้วกันค่ะ



จึ้ก!



ฉันขว้างมีดใส่หลังมันเพื่อเบนความสนใจ ซึ่งมันได้ผล เพราะต้องนี้มันเปลี่ยนเป้าหมายมาหาฉันแล้ว 'ซวย' มันกำลังจะเดินมาหาฉันแล้วค่ะ

"พี่เจโฮป!" ฉันร้องบอกเจโฮปที่ทำหน้าตื่นๆ พี่เขามองฉัน ฉันจึงส่งซิกให้โดยการพยักหน้าเพื่อบอกให้รู้ว่า 'ตาพี่แล้ว!' แต่พี่เขาจะเข้าใจมั๊ยเนี่ย ไม่ใช่ว่าเข้าใจว่าฉันจะจัดการเองนะ ไม่ได้การล่ะ ฉันจึงเปลี่ยนกำไลอีกวงเป็นหน้าไม้



ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก!



มันอึดเกินไปแล้วนะ

"พี่เจโฮป!" ฉันต้องให้พี่เขาช่วยนะคะ



ปั๊ก!



"อ๊าย!" มันเข้าจู่โจมฉันเร็วมากค่ะ จนหน้าไม้หลุดจากมือฉัน และตอนนี้ตัวฉันก็ลอยขึ้นเหนือพื้นเพราะแรงที่มันใช้บีบคอฉัน

"อึกๆๆ ปล่อยๆ อึก ปล่อย" ฉันใช้มือตีแขนมันซ้ำๆ มันแยกเขี้ยวแสยะยิ้มให้ฉัน

"ปล่อย!!" 



ฉวบ!



"อ๊าก!!!" ขอบคุณพระเจ้า! 

ฉันหล่นลงบนพื้นพร้อมแขนทั้งสองข้างที่โดนตัดจนขา เพราะฝีมือเจ้าของบทเพลงอันน่ารื่นรมย์ ไม่ใช่แขนฉันนะคะ แขนไอ้นี้ต่างหาก

"อ๊าก!!!" ไอ้ตัวเย็นก้าวถอยหลังแล้วกรีดร้องอย่าเจ็บปวด 'ได้โอกาสฉันล่ะ'

ฉันรีบคว้าหน้าไม้ที่หล่นตกพื้นขึ้นมา ก่อนจะเปลี่ยนมันให้เป็นดาบซามูไรแบบที่มิโนชอบใช้ พี่แกสอนฉันไว้ว่า 'ตัดให้ขาดเลย ฉับๆๆ' เพราะงั้น...'ตัดให้ขาดเลย ฉับๆๆ' 

"ย่าห์!"



ฉับ!



พี่มินโฮจะต้องภูมิใจกับศิษย์น้องคนนี้

"กว่าจะมาได้นะคะ" ฉันหันกลับไปบอกเจโฮป

"โทษที ก็พี่ไม่เคยนิ่" เจโฮปว่า

"แต่ทำดีมากเลยค่ะ ฉับเดียวขาทั้งสองข้างเลย" ฉันขอชมเลยนะคะ สำหรับครั้งแรกถือว่าใช้ได้เลย ถึงแม้จะคิดนานไปหน่อยจนเกือบทำให้ฉันตายก็เถอะ

"น้องเจนนี่!" พี่แกตื่นเต้นอะไรล่ะคะ เก็บทำฉันตกใจ

"น้องชมพี่เหรอ วู้! พี่ปลาบปลื้มสุดๆ ไฮไฟว์น้องไฮไฟว์" ตื่นเต้นที่ฉันชมเหรอคะ เห็นฉันเป็นคนยังไงกันเนี่ย 

"ไฮไฟว์" พี่แกชูมือค้างไว้รอฉัน โอเค เล่นกับพี่แกหน่อยเถอะคะ

"ไฮไฟว์ค่ะ" ฉันว่าแล้วยกมือขึ้นบ้าง



แปะ!



พี่แกจัดการตีมือฉันเองเลย

"เยี่ยมมากเลยน้อง ขอบใจมากที่ช่วยพี่เมื่อกี้" เจโฮปยกนิ้วโป้งให้ฉัน ฉันเลยพยักหน้ารับอย่างงงๆ แต่ก่อนที่เราจากออกนอกเรื่องกันไปมากกว่านี้



"จีซู!"



"หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ เจ้าสามัญคนธรรมดา" ยังจำไอ้ตัวเย็นตัวแรกที่เราคุยกับมันได้มั๊ยคะ มันจับจีซูไปค่ะ ล็อคคอจีซูไว้เลย จีซูหน้าซีด ตัวสั่นอยู่ในการควบคุมของมัน

"ไม่งั้น ข้าจะเปลี่ยนเด็กหญิงคนนี้ซะ" มันขู่ เด็กหญิงเหรอคะ ทำไมมันเรียกจีซูว่าเด็กหญิง

"เลือดแม่เจ้าเลิศรสอย่าบอกใคร" ฉันเห็นจีซูหลับตาแน่น 

"ไม่น่าเชื่อว่าเราจะได้พบกันอีก กลิ่นเลือดในกายเจ้าไม่เปลี่ยนเลย" มันว่าแล้วสูดดมที่คอของจีซู

"อย่าทำให้เธอกลัว" ชูก้าเอ่ยขึ้น มือกำคันธนูแน่น

"ข้าแค่จะบอกว่า เพื่อนเจ้า ไอ้นกอัปลักษณ์ ทำข้าเจ็บแสบนัก ฆ่าพวกพ้องกลุ่มข้าจนหมด โชคดีที่ข้ารอดมาได้" กลุ่มไอ้ตัวเย็นที่จีซูเคยเล่านี่เอง

"และโชคดีที่มาเจอเจ้า เด็กน้อย เดินมาให้ข้าแก้แค้นถึงที่"

"ถ้าแกกำลังคิดอะไรชั่วๆ อยู่ ฉันเตือนไว้เลยว่าพวกพ้องใหม่ของแกตอนนี้ จะได้ลงโลงตามเพื่อนเก่าแกแน่ และครั้งนี้รวมถึงแกด้วย" ชูก้าขู่หน้าเอาเรื่อง

"งั้นก็...เอาไว้หลังข้าเปลี่ยนนางแล้วกัน"

"อย่า!!"



ฉวบ!



เลือดสีแดงสาดกระเส็นเต็มพื้น ตามมาด้วย...



ตุ้บ! 



หัวกับร่างของไอ้ตัวเย็นตัวเมื่อกี้ที่ถูกตัดขาดจากกัน 

"ช่างหัวลีนานงั้นเหรอ" เสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลังจีซู มีดในมือทั้งสองข้างเปื้อนไปด้วยเลือด

"ช่างหัวเจ้านะสิ" รองเท้าบูธส้นสูงสีดำเตะหัวนั้นกระเด็นไปไกล

"จัดการพวกที่เหลือ!" หญิงสาวในชุดคลุมตังโย่งสีดำออกคำสั่ง ฮู้ดใบใหญ่บดบังหน้าเธอไปหมดเลยค่ะ 'ใครกัน'

"แฮร่!!!" พวกตัวเย็นอีกกลุ่มวิ่งมาทางพวกฉัน เจอศึกสองด้านซะแล้วเหรอคะ พวกฉันกำลังจะเข้าปะทะอีกครั้ง แต่ว่า...

"แฮร่ๆๆ" ทำไมพวกมันสู้กันเองล่ะคะ

"หนูเป็นอะไรหรือเปล่า" พวกฉันหันไปตามเสียงนั่น เห็นผู้หญิงในชุดคลุมนั่งลงอยู่ข้างๆ จีซู จีซูได้แต่นังตัวสั่นหน้าซีดอยู่บนพื้น

"อยู่ให้ห่างจากเธอ ไม่งั้นฉันยิงแน่" ชูก้าจ่อธนูใส่ผู้หญิงคนนั้น ฉันตะหงิดๆ แปลกๆ แฮะ 

"เก็บอาวุธของเจ้าเถอะ มินยุนกิ" รู้จักชูก้าด้วยเหรอคะ พวกฉันที่เหลือได้แต่หันไปมองหน้ากันตาปริบๆ ประมาณ 'ไปรู้จักกันตอนไหนวะ'

"รู้จักชื่อฉันได้ยังไง" ชูก้าถามเธอ

"รู้จักยังไงไม่สำคัญ สำคัญที่..." เธอว่าแล้วใช้มือจับที่ฮู้ดก่อนจะเลื่อนฮู้ดไปไว้ด้านหลัง

"ทาธารัสขอต้อนรับ" เธอว่า 

สิ่งที่ฉันเห็นคือ หญิงสาวหน้าสวยแต่ผิวซีด นัยน์ตาสีฟ้าชวนมอง คิ้วเรียว ขนตายาว จมูกโด่ง ปากกระจับ และผมสีแดงยาวที่ถูกรวบตึง หน้าตาที่ฉันจำได้ขึ้นใจ

"ลีนาน" ฉันเอ่ยขึ้น

"ค่ะคุณหนู ยินดีที่ได้พบท่าน" เธอว่า แต่จู่ๆ ใจฉันมันก็รุ่มร้อนขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

"ขอโทษทีนะที่ออกมาต้อนรับพวกท่านช้าไปซักหน่อย แต่ข้าก็อยากเห็นฝีมือพื้นฐานของพวกท่านเช่นกัน"

"แสดงว่าคุณก็เห็นเหตุการณ์นี้ตั้งแต่ต้นแล้วสินะครับ" วีเอ่ยขึ้น ลีนานจึงหันไปให้ความสนใจกับวี และท่าทางจะสนใจเป็นพิเศษ ถึงมองพินิจพิจารณาซะขนาดนั้น แถมยังยิ้มสวยให้วีอีก คงกำลังจะหว่านเสน่ห์อยู่สินะ งานถนัดนางนิ่

"หน้าตา รูปร่าง และหุ่นแบบเจ้า..." เห็นมั๊ยคะว่านางพิจารณาละเอียดขนาดไหน

"เป็นพวกข้าได้สบายเลย" ชักชวนไปอีก 

"เอ่อ...คุณยังไม่ได้ตอบคำถามผมเลยนะครับ" วีว่าแล้วขยับไปใกล้แรปมอน 

"อ่อ จริงด้วย ข้าก็เห็นตั้งแต่พวกเจ้าก้าวเข้ามาในถิ่นข้าแล้วล่ะ"

"แต่ปล่อยให้พวกของเจ้า ทำกับเราแบบนี้น่ะเหรอ" โรเซ่ว่า

"นั่นแหละที่ข้าสงสัย" ลีนานตอบ

"สงสัย?" พวกเราก็อยากรู้เหมือนกันว่านางสงสัยอะไร

"นายหญิง" ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาลีนาน ในมือกำอะไรซักอย่างก่อนจะแบออกให้นางดู

"เราพบนี่ขอรับ" ที่แท้ก็หินต้นกำเนิดนั่นเอง ฉันเห็นลีนานสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เหมือนจะข่มอารมณ์ ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

"อกาธัซ พวกนี้ชักจะล้ำเส้นข้าเกินไปแล้ว"

"หมายความว่ายังไง" ฉันถาม

"พวกนี้ไม่ใช่คนของท่านใช่มั๊ยคะ" ลิซ่าเอ่ยขึ้น ลีนานพยักหน้ารับ

"ไม่รู้มันเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่คนของข้าถูกเปลี่ยน โดยที่ข้าไม่รู้ตัวเลยซักนิด พวกมันทำตัวปกติมากจนแทบแยกไม่ออก  แต่สิ่งนี้จะทำให้เรารู้" นางชูต้นกำเนิดขึ้น 

เหมือนที่นางว่าแหละค่ะ พวกตัวเย็นจะไม่พกหินนี่เพราะพวกเขาคิดว่าตัวเองเหนือกว่าพวกเราอยู่แล้ว เพราะคิดว่าตัวเองมีอารยะสูงกว่า ไม่จำเป็นต้องมีตัวช่วย และของที่ไม่ใช่ของพวกเขาเอง พวกเขาจะไม่แตะต้อง เพราะงี้พวกเขาถึงแยกตัวออกมาอยู่โดดเดี่ยวไม่ขึ้นกับใคร 

"อย่าเสียเวลากันอยู่เลย ข้างนอกนี่คงหนาวสำหรับพวกเจ้า...โรนิน" ลีนานบอกพวกเรา ก่อนจะหันไปบอกพวกของตน

"ขอรับนายหญิง" ชายทึ่ชื่อโรนินขานรับ

"กลับวังเรากันเถอะ" 

"ขอรับนายหญิง ไอซีริช!" โรนินเขวี้ยงหินนำทางลงบนพื้น ปรากฏม่านน้ำขึ้นตรงหน้าเรา

"เชิญพวกท่านก่อน" นางหลีกทางให้พวกฉัน

"ไปกันจีซู ลุกไหวนะ" จีซูพยักหน้าให้ชูก้าว่าไหว ชูก้าจึงค่อยๆ ประคองตัวจีซูลุกขึ้น จีซูยังหน้าซีดตัวสั่นไม่หายเลยค่ะ

"ท่านจะดีขึ้นเมื่อไปถึงที่นั้นคุณหนู" ลีนานเข้าไปคุยกับจีซู แล้วนางจึงเปิดทางให้ทั้งสองคนเข้าไปก่อน ฉันไม่ชอบเลยที่นางทำเป็นแสนดีแบบนี้ มันขัดใจฉันแปลกๆ เพราะฉันรู้ว่ามันไม่จริง ความดีจอมปลอมภายใต้หน้ากากสวยๆ ที่ปิดความเน่าเฟะของตัวเอง นี่คงเป็นแผนหลอกให้พวกฉันตายใจสินะ

"ไปกันเถอะค่ะ" ลิซ่าบอกคนอื่นๆ ให้เดินตามสองคนนั้นไป พวกเราเดินผ่านม่านน้ำกันไปเกือบหมดแล้ว ตอนนี้จึงเหลือแค่ฉันกับจีมิน

"เจนนี่ ไปกันเถอะ" จีมินกระซิบบอกฉัน ก็ได้ค่ะ ไปก็ไป แต่ก่อนที่ฉันจะผ่านม่านน้ำนั้นไป ฉันขอพูดอะไรซักหน่อยเถอะ ฉันหยุดเดินอยู่ที่หน้าม่านน้ำโดยมีจีมินยืนอยู่ข้างๆ ฉันหันไปจ้องตาคนที่ฉันอยากพูดด้วย 'ลีนาน' แล้วบอกเธอว่า

"เจ้าหลอกข้าไม่ได้หรอก" แต่ฉันกลับได้รับคำตอบที่น่ารำคาญ

"ใช่...ข้าหลอกท่านไม่ได้ มีเพียงแต่ตัวท่านเอง ที่หลอกตัวเอง" นางว่า ฉันยังไม่อยากล้ำเส้นนางตอนนี้เพราะภารกิจของเรายังไม่สำเร็จ เพราะงั้นฉันถึงตัดสินใจจะเดินผ่านม่านน้ำไปซะโดยไม่สนใจนาง แต่...



หมับ!



นางจับข้อมือฉันเอาไว้ ฉันจึงหันไปมองหน้านางอีกครั่ง นางส่งยิ้มใจดีมาให้ 'รอยยิ้มจอมปลอม' ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้ฉันต้องรีบข่มอารมณ์ตัวเองเอาไว้

"คุณหนูก็เหมือนผ้าขาวบริสุทธิ์ แต่เหตุฉะนั้นจึงทำให้ตัวเองเปรอะเปื้อนเช่นนี้เล่า" นางว่าอะไรนะคะ คนที่เปรอะเปื้อนคือนางมากกว่าไม่ใช่ฉัน

"อย่ามาสอนข้า" ฉันบอกนางเสียงแข็ง แต่ลีนานกลับส่งยิ้มใจดีมาให้ฉันอีกแล้ว

"ความรักแบบหนุ่มสาวท่านก็รู้จักแล้ว คงไม่ใช่เรื่องยากที่ท่านจะใช้ความพยายามอีกซักนิด เพื่อเข้าใจความรักของพ่อแม่ ความรักของผู้เป็นนาย แล้วท่านจะเข้าใจว่าสิ่งที่พ่อท่านทำ มิใช่ความเห็นแก่ตัว" แล้วนางก็ปล่อยมือฉันและเดินผ่านม่านน้ำนั้นไปก่อน

"อีกหนึ่งชั่วโมงเจอกันห้องโถงใหญ่ ข้าจะให้สาวใช้ไปตาม" เสียงนางดังแว่วมาจากอีกฟากของม่านน้ำ

"เจนนี่" จีมินเรียกฉัน แต่ฉันยังจมอยู่กับความพูดเมื่อครู่ของลีนานอยู่เลย ทำไมยิ่งฉันรู้สึกว่าฉันเข้าใกล้ความจริงมากเท่าไหร่ ฉันยิ่งกลัวคำตอบนั่น คำตอบที่บอกว่า คนผิดที่แท้จริงคือเด็กหน้าโง่คนนึง

"เจนนี่" 

"ฮะ" ฉันตื่นจากความคิดสับสนของฉันเพลงเสียงเรียกของจีมิน จีมินมองหน้าฉันเหมือนจะอยากพูดอะไร แต่สุดท้ายก็ไม่พูด ก่อนจะยิ้มแล้วบอกฉันว่า

"ไปกันเถอะ"

"อืม" ฉันพยักหน้ารับแล้วเราก็ก้าวผ่านม่านน้ำไปด้วยกัน




V talk...


วังไอซีริช ใหญ่พอๆ กับบ้านใหญ่เลยนะครับ แถมยังนิยมสีขาวงาช้างกับสีทองเหมือนกันอีก แต่ต่างตรงที่ วังนี้มีสีแดงแสมไปทั่วทุกจุด เลยดูมีสีสันกว่าหน่อย พื้นทางเดินก็ปูพรมแดงไปทั่วเลย อารมณ์เหมือนกำลังอยู่ในงานประกาศรางวัลยังไงยังงั้น 

ตอนนี้ผมแต่งตัวเสร็จแล้วก็เลยออกมาเดินสำรวจวังซะหน่อย แต่ที่ทางเดินเส้นที่ผมเดินนี้ มีสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจมากครับ ก็ตลอดเส้นนี้ที่ผมเดินมา มีแต่รูปชายหนุ่มหน้าตาดีเต็มไปหมด มีหลายสไตล์เลยล่ะ ตี๋ คม เข้ม หน้าหวาน หน้าหล่อ หน้าสวย และดูเหมือนส่วนใหญ่ไม่เป็นพวกกวีก็พวกศิลปิน มีทั้งนักร้อง นักดนตรี นักเขียน จิตรกร บลาๆ 

ถามว่าผมรู้ได้ยังไงนะเหรอ มันมีเขียนบอกไว้นะซิครับ ก็ที่ด้านมุมขวาล่างของแต่ล่ะรูปจะมีชื่อของเจ้าของภาพ ผมคิดว่านะ และมีวงเล็บบอกอาชีพของคนคนนั้น เช่นหนุ่มคนนี้ชื่อ 'เดวิส (นักกวี)' ส่วนบรรทัดที่สองจะระบุวันเดือนปีครับ อย่างของเดวิสระบุไว้ว่า '29.Apr.94 - 2.May.95' ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงระบุไว้ จะบอกว่าเป็นวันเกิดถึงวันตายก็คงไม่ใช่ ใครเขาจะมีอายุขัยแค่ปีเดียวกันล่ะครับ แล้วปีเดียวโตได้ถึงขนาดนี้ คงประหลาดไปล่ะ

"เดวิส คนรักคนที่ 23 ของข้า" ผมหันไปตามเสียง

'แม่เจ้า!' ผมว่าผมต้องการทิชชู่ไม่ก็สำลีมาอุดจมูกซักหน่อยนะ ก็แบบว่า ผู้หญิงตรงหน้าผมตอนนี้คือหุ่นแบบสัดส่วน 34-24-35 สูงร้อยกว่าๆ ชอบมะๆ ประมาณนั้นเลยครับ ชุดกระโปรงยาวสีขาวเปิดไหล่เผยผิวขาวๆ เนียนๆ ตัดกับผมยาวสีแดงดัดลอนอ่อนๆ ที่ปล่อยลงมาไม่ได้มัดรวบตึงแบบที่เจอกันครั้งแรก หืม...ถ้าพวกฮยองมาเห็นล่ะก็...

"เขาดูมีเสน่ห์ใช่มั๊ย" เธอถามผม

"ใช่ครับ" ตายห่า! ผมพูดอะไรออกไปครับนี่ 'ตบปากตัวเอง!' ผมใช้มือตบปากตัวเองเบาๆ

"ฮึๆ" เธอขำผมเหรอครับ 

ลีนานเป็นคนที่ดูยากมากนะ เดาอายุไม่ได้เลย บางมุมเธอดูเหมือนรุ่นป้า เหมือนเพื่อนแม่ บางมุมก็ดูเหมือนหญิงสาววัยรุ่นอายุคราวเดียวกับผม แต่ผมว่าเธอต้องอายุเยอะแล้วแน่ๆ ก็ดูจากแฟนคนที่ 23 ของเธอสิครับ ตั้งแต่ปีไหน ผมเพิ่งเกิดเองมั้ง

"มีเสน่ห์เหมือนเจ้าด้วย" เหอะๆๆ แล้วก็ชอบทำให้ผมรู้สึกขนลุกด้วยครับ 

เธอสวยก็จริงนะ แต่มันมีความรู้สึกบางอย่างว่านี่คือตัวอันตราย ผมกลัวว่าผมจะกลายเป็นอาหารผู้มีเสน่ห์มากกว่าชายหนุ่มผู้มีเสน่ห์แทนน่ะสิ

"ขอบคุณครับ" ผมตอบไปตามมารยาท

"แล้วรูปพวกนี้" ผมชี้รูปที่ติดตามผนังทางเดิน

"อ่อ รูปอดีตคนรักของข้าเอง" ฮะ! รูปแฟนเก่าเหรอ

"หมดนี้เลยเหรอครับ" ใครก็ต้องอึ้งเหมือนผมครับ เพราะมันเยอะมาก มากแค่ไหนน่ะเหรอ

"ใช่...ทั้ง 49 คน" เยอะมั๊ยล่ะครับ นางคบอะไรเยอะแยะครับเนี่ย สะสมแต้มไปแลกกระติกน้ำแข็งเหรอ

"ผมเข้าใจบรรทัดบนที่เขียนชื่อกับอาชีพนะครับ แต่วันเดือนปีข้างล่าง เป็นเวลาที่คบกันเหรอครับ" ผมถามเพราะอยากรู้

"เจ้าทายถูกส่วนหนึ่ง" เธอว่าแล้วยิ้มมาให้

"มันเป็นวันที่เราคบกันวันแรก..." แล้วผมถึงกลับต้องกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเธอพูดประโยคต่อมา

"จนถึงวันตายของเขา" ผมต้องไม่อยู่ใกล้ผู้หญิงคนนี้ครับ เพราะผมยังไม่อยากตาย

"ข้ารอชายคนที่ 50 อยู่เหมือนกัน" เอ่อ...ไม่ต้องหวานเสน่ห์ใส่ผมก็ได้มั้ง มองผมขนาดนี้ ผมหวั่นๆ นะเนี่ย

"เจ้าสนใจมั๊ยล่ะ" ว่าแล้วๆๆ ผมคือเป้าหมาย คือบุคคลต่อไปที่จะได้แขวนรูปไว้ที่นี่เหรอครับ ผมควรตอบยังไงดีเนี่ย ถ้าตอบไม่ถูกใจผมจะโดนดูดเลือดจนหมดตัวมั๊ยครับ ขอล่ะๆ ขอให้ผมคิดหาทางออกได้ทีเถอะ

"ว้าว...เซอร์บลูเจย์ นักร้องผู้เป็นตำนานแห่งอกาธอน ไมมีรูปอยู่ที่นี่อะ" เสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง...เสียงๆ นี้ ความตื่นเต้นแบบนี้ มีคนเดียวแหละ

"นี่อีกๆ ไอดอลของฉัน มือกีต้าร์ผู้โด่งดัง เรฟาโน่! ว้าววว แดบักๆ ศิลปินผู้เป็นตำนานอยู่ในนี่หมดเลย" 

ฮึ...ยัยบ้านี่คงไม่รู้ตัวเลยใช่มั๊ยครับว่าไม่ได้เดินอยู่บนทางนี้คนเดียว แต่เธอมาก็ดีครับ เพราะผมเจอทางออกของผมแล้ว

"จริงๆ มันก็น่าสนใจนะครับ" ผมตอบ แต่ผมรับข้อเสนอของลีนานไว้ไม่ได้หรอก

"แต่ผมคงต้องขอโทษด้วย เพราะ..." 

"เพราะ?" ลีนานรอคำตอบ 'เอาล่ะไอ้วี วันนี้แหละ' ผมจึงตัดสินใจตอบลีนานไปว่า

"ผมมีแฟนแล้ว"

"แฟน? คนรักอย่างนั่นเหรอ" ลีนานถามผม ผมจึงพยักหน้า

"บอกข้าหน่อยได้มั๊ยว่านางเป็นใคร" ลีนานถามผม ผมจึงส่งยิ้มให้กับเธอ ก่อนจะเอ่ยชื่อนั้นออกมา

"โรเซ่!"

"หา!" โรเซ่หันมาทางเรา เธอดูตกใจนิดหน่อยที่เห็นผมกับลีนาน เลยยืนนิ่งๆ งงๆ อยู่กับที่ 

'เอาล่ะ' ผมว่ามันคงถึงเวลาแล้ว 

ผมหันตัวไปทางโรเซ่ ก่อนจะมุ่งหน้าเดินเข้าไปหาเธอ เธอมองผมงงๆ ในใจคงกำลังคิดว่า 'อะไรวะ' แต่ผมถอยไม่ได้แล้ว เพราะตอนนี้ผมเดินมาหยุดอยู่ต่อหน้าเธอแล้ว

"ขอโทษนะ" ผมว่า แล้ว...



หมับ!



"หือ" โรเซ่สะดุ้งหน่อยๆ เมื่อผมใช้มือข้างนึงโอบไหล่เธอไว้

"นี่แหละครับ...แฟนผม" ผมยิ้มตอบลีนาน ลีนานมองพวกเราสองคนนิ่งเหมือนกำลังพิจารณาอยู่

"นายทำบ้าอะไรเนี่ย" เธอถามผมค่อยๆ

"เงียบเหอะน่า แค่ไหลไปตามน้ำก็พอ" ผมกระซิบตอบ

"จะบ้าเหรอ..."

"ไม่งั้นฉันจูบ"

"..."  ได้ผลแฮะ ทำเอายัยนี่นิ่งอึ้งไปเลย รู้งี้ทำตั้งนานแล้ว

"ผู้หญิงคนนี่น่ะแหละ" ลีนานเดินเข้ามาหาเราสองคนแล้วครับ

"หน้าสวย หุ่นดี ผิดแต่..." จากมองหน้าโรเซ่ ลีนานก็มองต่ำลงมา จนมาอยู่ที่...

"นี่! มองอะไรฮะ" โรเซ่ร้องถามลีนาน แล้วรีบใช้มือปิดอกตัวเอง

"ถึงไม่ปิดข้าก็ไม่เห็นอยู่แล้วล่ะคุณหนู" 

แร๊ง! โรเซ่คงอยากจะกรี๊ดแทบตายแล้วครับ แต่คงมีภารกิจค้ำคออยู่ถึงได้ยืนนิ่งข่มอารมณ์อยู่ตอนนี้

"แต่พวกท่าน เป็นคู่รักกันจริงเหรอ ข้าไม่ยักกะสัมผัสได้" ลีนานถาม ผมกำลังจะตอบครับ แต่ว่า...

"ป้าหญิงลีคะ" ใครคือหญิงลีอ่ะครับ

"เมื่อกี้เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ" ลีนานถามโรเซ่

"ป้าหญิงลีไงคะ หน้าก็ยังสวยวัยใสอยู่เลยนะคะ แต่หูนิ่ตึงซะแล้ว อ่อๆ ฉันลืมไปว่าอายุอานามป้าคงเยอะกว่าฉันหลายรอบอยู่" 

แร๊ง! แรงมาแรงกลับครับ ยัยนี่ไม่ได้เกรงใจป้าหญิงลี เอ้ย! ลีนานเลยนะครับ แต่ลีนานก็ฝืนยิ้มเอาไว้เหมือนกันครับ 

"ตกลงเจ้าจะตอบข้าว่าอะไรก็พูดมา" ลีนานถามโรเซ่อีกครั้ง โรเซ่จึงยิ้มกวนๆ แล้วตอบไปสวยๆ ว่า...

"ความรักเป็นเรื่องของคนสองคนค่ะ คนนอกไม่เกี่ยว" ผมเห็นลีนานสูดหายใจเข้าหนึ่งฟอดใหญ่ โดนด่าทางอ้อมว่าเผือกแบบนี้ คงมีอารมณ์อยู่เหมือนกันแหละ

"ก็ได้ ข้าจะทำเป็นเชื่อพวกเจ้าก็ได้ แต่ถ้าข้ารู้ว่าพวกเจ้าโกหกล่ะก็ พวกเจ้าสองคนจะเป็นคู่รักจอมปลอมคู่แรกที่ได้รับเกียรติให้มีรูปติดอยู่ที่ทางเดินนี้" แล้วนางก็หันหลังเดินออกไป พวกผมโดนขู่ฆ่าเหรอครับ ร้ายกาจจริงๆ เสียวๆ คอแล้วสิ

"โอ้ย!!!" ผมร้องลั่นเมื่อพบว่ามือตัวเองโดนหมาบ้าที่ชื่อโรเซ่กัด

"นายพาฉันมาซวยด้วยแล้วเห็นมั๊ยเนี่ย" เธอโวยวายใส่ผมเลยครับ

"ก็ใครจะไปคิดว่าป้าหญิงลีของเธอจะจริงจังขนาดนี้ล่ะ" ผมบอก

"ก็เลยเอาฉันไปเป็นไม้กันหมาเนี่ยนะ" ผมก็ไม่ได้ว่าจะใช้เธอเป็นไม้กันหมาซะหน่อยครับ

"ก็มันเหตุฉุกเฉินนี่นา" ผมบอกเธอ

"พอเลย ทีหลังไม่ต้องดึงฉันเข้าไปยุ่งกับเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ของนายเลยนะ" เธอว่าอย่างหัวเสีย แล้วจะเดินหนีผมไป

"เดี๋ยวก่อน! แล้วเอาไงต่อ" ผมรั้งเธอไว้ โรเซ่ถึงหันกลับมาหาผมแล้วถามด้วยความสงสัยว่า

"เอาอะไร" ยัยนี้สมองปลาทองหรือไงกัน

"ก็ที่ลีนานบอกเมื่อกี้ไง" ผมว่า แต่ยัยนี้ชอบทำให้ผมอารมณ์เสีย ์อยู่เรื่อย

"ฉันไม่สน" เธอว่า

"แต่ฉันสน!" ผมโพล้งออกไป โรเซ่มองผมนิ่งเลยอะ แล้วทำไมผมต้องใจเต้นแรงแบบนี้ด้วย ผมไม่ได้จะสารภาพซักหน่อยนะ 'เหตุผลว้อยเหตุผล คิดๆๆ' ผมบอกตัวเอง

"ก็...ฉันยังไม่อยากตาย ถ้าเธอไม่ห่วงชีวิตตัวเองก็ช่างเธอ แต่ฉันห่วงชีวิตของฉัน" ผมอธิบาย ทำไมผมต้องตื่นเต้นขนาดนี้ด้วยนะ

"แต่จะให้ฉันไปแกล้งเป็นแฟนนายเนี่ยนะ จะบ้าเหรอ ยังไงมันก็ไม่เนียนเปล่า" ยัยนี่ตอบขัดใจผมอีกแล้ว

"ก็แค่สองสามวันเอง แค่ตอนที่เราอยู่ที่นี่ เลยจากนี้เราก็จบกัน" ผมบอก แต่ทำไมใจมันแป้วล่ะ โรเซ่ก็ดูคิดเยอะไปนะ

"อีกอย่าง..." ผมคงต้องใช้เรื่องนี้เป็นข้อต่อรองแล้วล่ะ

"เธอแพ้พนันเจโฮป ฉันว่า...เธอคงอยากเป็นกษัตริย์มากกว่าโจรกระจอกที่ไม่รักษาคำสัตย์ตัวเองนะ" โรเซ่มองผมนิ่งเลยครับ 'ขอโทษด้วยนะโรเซ่ ที่ฉันดันรู้จุดอ่อนเธอ' จนในที่สุดเธอก็พูดออกมา

"แค่เฉพาะที่นี่เท่านั้น เลยจากนี้เราจบกัน" เยส! ขออยู่ที่นี่นานๆ เลยได้มั๊ยครับ

"งั้น" ผมยื่นมือออกไป

"อะไร" โรเซ่ว่า

"สัญญาสงบศึกไง มาจับมือเป็นพันธมิตรกัน" ผมว่าแล้วยักคิ้วให้เธอ



แปะ!



"ชั่วคราวเท่านั้นแหละยะ" โรเซ่ตีมือผมแล้วเดินออกไป

'ได้เวลาสนุกแล้วสิ'




.........จบ PART 92.........
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,617 ความคิดเห็น

  1. #1594 Ros?chaeng N_XT (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 14:36

    ในสถานการณ์แบบนี้วียังเอาฮาได้เลยอ่ะ

    "ป้าหญิงลีมีแฟนสะสมแต้มไปแลกกระติกน้ำแข็ง"

    โห้ คิดได้ไงว่ะเนี่ย แทบัก!!

    ท้ายสุด สุดท้าย วีคนซึนที่ไม่กล้าจีบสาว เพิ่มเติมคือความเนียน (หลอกเค้าเป็นแฟน) และแชยองก็ยังเป็นแชยองคนเดิม (ว้ากเหมือนเดิมนั่นแหล่ะ555)

    #1,594
    0
  2. #1129 Chalita Chumuang (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 00:32
    ป้าหญิงลีชอบสะสมแต้มไปแลกกระติกน้ำแข็ง?!!!!!....55555555555555555555555
    ชอบๆๆๆ วีถือโอกาสนี้บอกรักเจี๊ยบเลยจิ ก่อนโดนดูดเลือด 55
    #1,129
    0
  3. #1123 Aaiday (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 18:35
    ถ้าเจนนี่เข้าใจผิดทั้งหมดตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้เจนนี่จะเสียใจขนาดไหนเนี่ย~รอ
    #1,123
    0
  4. #1122 Njwwwwwwww (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 18:35
    อ่านไปยิ้มไปเลยอ้ะ อุอิ
    #1,122
    0
  5. #1121 Njwwwwwwww (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 18:35
    อ่านไปยิ้มไปเลยอ้ะ อุอิ
    #1,121
    0
  6. #1120 KesineeChumsri (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 17:32
    รอค่าา
    #1,120
    0
  7. #1117 lsabella-1690 (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 11:29
    หลังจากห่างหายไปนาน รีดคนนี้ก็กลับมาแล้วค่าา 
    ตามอ่านทุกตอนเลยที่อัพ ไรท์แต่งสนุกมาก โฮ *ร้องไห้ด้วยความปลื้มปริ่ม* 
     วีคนเนียน 2017 เนียนหลอกจีบตลอดดด นิดๆหน่อยๆแกก็เอานะนายวี ส่วนป้าเช็ง เอ้ย! โรเซ่คนว้าก 2017 ยังคงว้ากเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือสกิลปาก 555 

      ไรท์แต่งสนุกมากจริงๆนะ เย่แต่งต่อไปนะคะ สู้ๆ 👍
    #1,117
    1
    • #1117-1 S_mewon(จากตอนที่ 98)
      14 พฤษภาคม 2560 / 18:10
      หายไปไหนมาๆๆ รู้มั๊ยว่าคิดถึง จงกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ จงมาๆๆ ไรท์สะกดจิตแล้วนะ 555
      #1117-1
  8. #1116 -wa-ya- (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 01:11
    วีนะวีขนาดนี้ยังจะซึนอีก อยากรู้นักจากนี้จะหาอะไรมาอ้างอีก ไม่บอกตรงๆซะทีพาเดินอ้อมอ่าวอยู่ได้ 555555 อาการจีซูเป็นไงบ้างน้อ เรื่องจะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆแล้วใช่มั้ยคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ เรื่องนี้สนุก อ่านกี่รอบก็ไม่เบื่อเลย
    #1,116
    1
    • #1116-1 S_mewon(จากตอนที่ 98)
      14 พฤษภาคม 2560 / 18:12
      555 อ้อมอ่าว อีกซักกน่อยจะอ้อมมหาสมุทรแปซิฟิกแล้วค่ะ
      #1116-1
  9. #1115 Kamonkan (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 23:08
    เดี๋ยวเธอก็เปลี่ยนใจเป็นแฟนวัไปตลอดกาลโรเซ่ฮิฮิฮิ//ดูร้ายนะเรา ต่อค่ะสนุกๆสู้ๆ
    #1,115
    0
  10. #1114 fresh-- (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 22:46
    ต่อค่าาาา
    #1,114
    0
  11. #1113 Satani (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 22:27
    อ่านไป คิ้วขมวดไป ไม่รู้ว่า ลีนานร้ายหรือเจนนี่เข้าใจผิด แต่สนุกชอบมากๆ
    #1,113
    1
    • #1113-1 S_mewon(จากตอนที่ 98)
      14 พฤษภาคม 2560 / 18:13
      นั่นสิคะ ตกลงนางมาร้ายหรือดี ฮุๆๆ
      #1113-1
  12. #1112 allymary (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 22:03
    อร็ายคู่โรเซ้เขาเป็นแหนกันแล้ว ถึงจะแค่ไม่กี่วัน เฮ้ออเพลียกับคู่นี้
    #1,112
    0