Fantastic girls : รักต้องมนตร์ SEASON I [BTS&BLACKPINL] -THE END-

ตอนที่ 97 : PART 91 : โฮะ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    8 ก.ย. 60

Rosé talk...


"ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าพวกพี่จะกล้าหลอกลุงลักซ์" ฉันพูดกับแรปมอนที่เดินมาด้วยกั

"พวกพี่ก็ไม่ได้ตั้งจะหลอกลุงแกหรอกนะแชยอง แต่ก็ช่วยไม่ได้เพราะสถานการณ์มันบังคับนี่น่า" แรปมอนว่า

"แล้วพวกพี่มาแบบนี้ ไม่กลัวลุงลักซ์กับพี่จียงกันเหรอคะ" ฉันถาม

"ไอ้กลัวมันก็กลัว แต่พี่กลัวมีคนตรอมใจตายมากกว่า" อ่อ...ฉันพอจะเข้าใจเหตุผลของพวกพี่เขาแล้ว นี่ความรักมันทำให้เรายอมทำทุกอย่างเพื่อมันเลยเหรอคะ แปลกดีจัง

"ว่าแต่...ใครเป็นคนคิดแผนคะนี่" ฉันถามด้วยความสงสัย 

"พี่เองแหละ!" เฮือก!...ตกใจหมดเลยค่ะ ก็จู่ๆ เจโฮปก็เล่นโผล่มาแทรกกลางระหว่างฉันกับแรปมอนซะงั้น 

ฉันขอขยับห่างพี่เขานิดนึงนะคะ เพราะฉันมีลางสังหรณ์บางอย่างว่าพี่เขากำลังตีสนิทฉันอยู่ ฉันไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ แต่เหมือนพี่เขาจะจีบฉันเลยอะ มันดูเหมือนอย่างนั่นจริงๆ นะคะ แถมยังชอบเรียกแทนตัวแปลกๆ แบบนี้อีก

"พี่เจโฮปสุดหล่อของน้องโรเซ่เองแหละ" เจโฮปว่าพลันหยิบขนมที่ถือมาด้วยเข้าปากแล้วส่งยิ้มหวานมาให้ ฉันแอบหวั่นใจนะเนี่ย

"รู้มั๊ยว่ากว่าจะมาถึงจุดนี้ได้พี่ต้องยอมเจ็บขนาดไหน" ยอมเจ็บเหรอคะ อยากบอกนะคะว่า...

"ที่พี่กลิ้งตกเตียง กับชนกำแพงก็เพื่อ..."

"ใช่แล้วจ้ะน้องโรเซ่คนสวย" เจโฮปรีบตอบก่อนที่ฉันจะพูดจบซะอีก 

"โห...พี่นี่สุดยอดเลยอะ ถ้าไม่บ้าจริงทำไม่ได้เลยนะคะ" ฉันยกนิ้วโป้งให้เจโฮป

"อันนี้ชมใช่มั๊ย" เจโฮปถามกลับ 

"ก็ชมสิคะ เห็นความทุ่มทุนสร้างของพี่แล้ว ฉันขอยอมแพ้" ต้องยอมพี่แกจริงๆ คะ คิดได้ไงก็ไม่รู้ มิน่าล่ะถึงทำตัวแปลกๆ กัน 

"งั้นพี่ก็ยินดีรับคำชมของน้องโรเซ่คนสวย" เอาอีกแล้ว เรียกฉันแบบนี้อีกแล้ว

"นี่มึงจะจีบน้องกูเหรอ" แรปมอนถามตรงมากค่ะ ฉันก็อยากรู้เหมือนกันนะ

"จีบดิ ก็กูจีบอยู่นี่" จริงดิ? คุณพระ! นี่ตกลงพี่เขาจะจีบฉันจริงๆ เหรอ นี่ทำฉันสตั้นไปเลยนะ ส่วนแรปมอนก็ทำหน้าอึ้งนิดหน่อย แต่ฉันนี่สิ โคตรอึ้งเลย! ตอนนั้นไหนว่าล้อเล่นไงคะ คิดจริงจังซะแล้วเหรอ แถมยังหันมายิ้มหวานให้ฉันก่อนจะถามว่า

"พี่จีบได้เปล่าล่ะ" อยากจะเอามือทาบอกจริงๆ ให้ตาย เจโฮปทำฉันเริ่มจะปวดหัวตุบๆ แล้วนะคะ

"นี่พี่ล้อเล่นอีกสินะ" ฉันแกล้งถามลองเชิง เจโฮปหุบยิ้ม ก่อนจะตีหน้าเข้มจริงจังและพูดกับฉันว่า

"หน้าพี่ดูพูดเล่นขนาดนั้นเลยเหรอ" ตกลงว่าจริงจังเหรอคะ ฉันสับสนน่ะนี่ ถ้าพี่เขาจีบฉันจริงๆ ฉันควรทำยังไงดีอะ ควรปฏิเสธดีมั๊ย แต่ถ้าปฏิเสธจะเป็นการหักหน้าพี่เขาหรือเปล่า แต่ถ้าไม่ปฏิเสธ ปัญหามันก็จะเกิดกับฉันนี่แหละ 'ทำไงดีๆๆ'

"พี่ล้อเล่น" 

"คะ?"

"ฮ่าๆๆ พี่ล้อเล่น แต่เห็นน้องทำหน้าคิดยากแบบนี้ พี่ก็น้อยใจนะนี่" เจโฮปว่า

"ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ" ฉันรีบบอก 'เฮ้อ~ โล่งไปที'

"ถ้างั้นพี่ก็จีบได้เหรอ" โอ้! โนๆๆ

"อ่า ไม่เป็นไรดีกว่าคะ ฉันเกรงใจ คนดีๆ ฉลาดล้ำแบบพี่เจโฮป ฉันไม่ควรคู่ด้วยหรอกคะ" ฉันบอก

"แต่พี่ว่า คนดีๆ ฉลาดล้ำแบบมันนี่แหละที่ไม่ควรคู่กับใครเลย" แรปมอนแซะแรงมากคะ ทำเอาหน้ายิ้มๆ ของเจโฮปเมื่อกี้ปลิวไปกับสายลมเลย

"มึง มันอิจฉากู เห็นน้องชมกูแล้วไม่ได้ อยากโดนชมบ้างล่ะสิ" เจโฮปหันไปเคลียร์กับแรปมอน

"กูนี่นะอิจฉามึง ถ้ากูบ้ายอแบบมึงก็ว่าไปอย่าง" 

"เหรอ!"

"เออ!"

"โอเค! ตกลง กูจบ" เจโฮปว่า จบแล้วเหรอคะ นึกว่าจะเถียงกันนานกว่านี้ซะอีก 'ง่ายจัง'

"เอ่อ โรเซ่"

"คะ?" เจโฮปมีอะไรกับฉันอีกล่ะ

"เรื่องเงื่อนไขนั่นอะ" เงื่อนไขนั่น?

"เงื่อนไขอะไรเหรอคะ" ฉันถามอย่างสงสัย เงื่อนไขอะไรอะ ฉันจำไม่ได้จริงๆ

"อ่า นี่ลืมได้ไงนิ ถ้าไอ้นั่นรู้ มันจะต้องช้ำใจตาย นอนร้องไห้กระซิกๆ แน่ๆ" ไอ้นั่น ไอ้ไหนอะ แล้วทำไมต้องช้ำใจ ต้องร้องไห้กระซิกๆ อะไรด้วย

"ทำหน้าแบบนี้แสดงว่าจำไม่ได้จริงๆ ใช่เปล่า" เจโฮปถามฉัน ฉันจึงพยักหน้าแบบงงๆ ก็ฉันจำไม่ได้จริงๆ อะ ก็ก่อนหน้านี้มันมีเรื่องให้คิดตั้งเยอะนี่น่า

"ก็วันนั้นที่เราแข่งสมจิตรกับสมใจกันไง" วันที่แข่งสมจิตรกับสมใจเหรอคะ

"ก็ที่น้องบอกว่าถ้าน้องชนะ ไอ้วีจะต้องโดดทะเลสาบ" เอ๊ะๆ เริ่มคุ้นหูขึ้นมาแล้วสิ 

"และถ้าน้องแพ้" ถ้าฉันแพ้ ตอนนั้นเรายื่นขอเสนอกันว่ายังไงนะ ถ้าฉันแพ้...

"น้องต้องมาเป็น..."

"พี่เจโฮป!" ฉันรีบโพล้งตัดบท ทำเอาเจโฮปกับแรปมอนสะดุ้งกันไปเลย

"จ้ะ มีไรเหรอ" เจโฮปถามฉันอย่างงงๆ

"เอ่อ...คือ..." เอาไงดีๆ

"คือ?"

"คือ...พี่ช่วยมาจูงเจ้าม้าตัวนี้แทนฉันหน่อยได้มั๊ยคะ" นึกว่าจะนึกอะไรไม่ได้ซะแล้ว

"พี่ พี่ พี่เหรอ" เจโฮปถาม

"ใช่ค่ะ พี่เลย เดี๋ยวฉันถือถุงนี้ให้ค่ะ มาเลยค่ะมาเลย" ฉันรีบแย่งถุงขนมจากมือเจโฮปมาแล้วยื่นเชือกจูงม้าไปให้

"ยื่นหมายื่นแมวคะ" ฉันบอกเจโฮป ทีแรกเจโฮปก็ดูงงๆ หน่อย แต่สุดท้ายพี่แกก็ยิ้มออกมาจนได้

"ได้จ้ะ ยื่นหมายื่นแมว ถ้าจะให้ดียื่นใจให้ด้วยก็ได้นะ" ยังมีอารมณ์มาหยอดอีก

"แค่หมากับแมวก็พอแล้วค่ะ" ฉันว่าแล้วยิ้มแห้งๆ ให้ เจโฮปรับเชือกไปแล้ว และตอนนี้เราก็สลับที่ยื่นกันเรียบร้อย กลายเป็นว่าตอนนี้ฉันยืนอยู่ระหว่าง 94line ของบังทัน เหมือนมีองครักประจำตัวเลย ฮุๆๆ

"แล้วที่พี่...อูดเอื่ออี๋" ฉันเอาขนมยัดปากเจโฮปเองล่ะคะ ก็พี่แกจะวกกลับเข้าเรื่องเงื่อนไขนั่นอีกแล้วน่ะสิ

"อร่อยมั๊ยคะ" ฉันถาม เจโฮปพยักหน้าแล้วรีบเคี้ยวอย่างไว

"คือ...อ๋องอั๋งไอ่..." พี่แกพูดอะไรอู้ๆ อี้ๆ คะนี่ ฮ่าๆๆ

"พี่หิวขนาดนี้เลยเหรอคะ เดี๋ยวฉันป้อนให้นะ" ฉันไม่ยอมให้พี่แกเปิดปากเอ่ยคำนั้นออกมาหรอกนะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่ฉันรู้สึกกลัวอะ แค่รู้สึกกลัวขึ้นมาแบบไม่มีเหตุผล ฉันไม่ได้กลัวหมอนั่นนะคะ แต่กลัวอย่างอื่นที่มันเต้นอยู่ข้างในอกข้างซ้ายของฉันมากกว่า แต่ฉันจะคิดถึงหมอนั่นทำไมกันเนี่ย

'นายวี!'



V talk...


"ฮัดชิ้ว!" ผมจามออกมา มันเพราะอากาศที่เริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆ หรือเพราะว่ามีคนนินทาผมกันแน่ครับ คงไม่ใช่สามคนข้างหน้าที่คุยกันออกรสหรอกใช่มั๊ย

"อร่อยมั๊ยคะ" เมื่อกี้ยัยนั่นทำอะไรน่ะครับ 'ป้อนกันเลยเหรอ! สนิทกันถึงขนาดป้อนกันเลยเหรอ โฮะ!...ได้คุยกันไม่กี่วัน สนิทกันขนาดนั้นเชียว โฮะ!'นี่มันทำให้ผมหงุดหงิดนะ

"พี่หิวขนาดนี้เลยเหรอ เดี๋ยวฉันป้อนให้นะ" เสนอตัวไปอีก ยัยโรเซ่เป็นอะไรของเธอครับ เป็นผู้หญิงไปเสนอตัวแบบนั้นได้ยังไงกัน คนอื่นเขาจะคิดกับเธอยังไงล่ะ 'โฮะ!'

"ไอ้วี มึงร้อนเหรอ" เสียงจินฮยองที่เดินอยู่ข้างๆ ดังขึ้น แต่ผมไม่ได้หันไปมองเพราะมัวแต่สนใจสามคนข้างหน้าอยู่

"ร้อนไรล่ะฮยอง" ผมว่าแต่ตายังจับจ้องที่สามคนนั้น กับแรปมอนไม่เท่าไหร่หรอกครับ แต่กับไอ้คนที่บอกจะช่วยผมนี่สิ นี่คงจะช่วยตัวเองมากกว่านะผมว่า เจโฮปฮยองกำลังจะแทงข้างหลังผมเหรอครับ 'โฮะ!' ยิ้มให้กันอีก 'จะยิ้มทำไมวะ'

"ก็นี่" 

"เฮ้ย!" ผมสะดุ้งแล้วหันไปหาจินฮยอง ก็จู่ๆ พี่ท่านก็เอานิ้วมาป้ายคอผมซะงั้น

"นี่ๆๆๆ มึงดู เหงื่อออกเต็มเลย" จินฮยองโชว์นิ้วที่เปื้อนเหยื่อให้ผมดู 

ผมเหงื่อออกเหรอครับ ผมเอามือป้ายคอตัวเองบ้าง จริงๆ ด้วยแหละ แล้วลองใช้หลังมือปาดเหงื่อที่หน้า จริงๆ ด้วยครับ นี่ผมร้อนขนาดนี้ได้ยังไง ในขณะที่คนอื่นตัวแห้งยังกะอะไร

"มึงไม่สบายเปล่านิ่" ฮยองแกถามผมอย่างเป็นห่วง

"สบายดีฮยอง ผมสบายดี แค่..."

"ฮ่าๆๆ ยัดปากมันไว้แบบนี้แหละแชยอง ทำดีมากน้องพี่" แรปมอนพูดขึ้นเสียงดัง  'มีความสุขกันจริงนะ'

"แค่? มึงเป็นอะไร" จินฮยองถามผมอีกครั้ง

"อ่อ แค่หิวน่ะฮยอง" 

"หิว?" ฮยองแกมองผมแบบไม่เชื่อสายตา 

"ฮยองมีอะไรกินหรือเปล่าล่ะ" ผมก็ไม่แน่ใจว่าผมจะถามฮยองแกแบบนี้ทำไม ก็ผมไม่ได้หิวซักหน่อย

"โน้น...อยู่ในกระเป๋ากับไอ้กุกโน้น" จินฮยองตอบ

"งั้นไม่เป็นไรฮยอง ผมไปหากินข้างหน้าก็ได้" ผมว่าแล้วรีบเดินไปยังเป้าหมาย

"อ้าวไอ้วี!" จินฮยองร้องไล่หลังมา แล้วผมก็ไม่รู้ว่าผมคิดอะไรอยู่ถึงเดินมาหาสามคนนี้จนได้

"โอ้ย!/เฮ้ย!" ผมเดินชนไหล่โรเซ่กับแรปมอนขึ้นมา

"มึงตาบอดเหรอ" แรปมอนถามขึ้น

"นั่นสิคะ" ได้ยินเสียงยัยนี่แล้วมันหงุดหงิดจริงๆ ครับ 'โฮะ!'

"ไม่ตาบอดเว้ยฮยอง" ผมหันไปบอกแรปมอน ก่อนจะหันไปหายัยตัวปัญหาแล้วพูดว่า

"แค่หิว...เอามานี้" แล้วผมก็รีบแย่งถุงขนมจากมือเธอมา ก่อนจะรีบเดินขึ้นไปข้างหน้าหาจีมินกับเจนนี่

"โมโหหิวเหรอวะ!" 

"เงียบไปเลย!" ผมตะโกนกลับไป เจโฮปฮยองนี่มันน่าเอาถุงขนมฟาดหัวจริงๆ เลย

และเพราะเสียงตะโกนของผมเมื่อกี้ จึงทำให้จีมินกับเจนนี่หันมาตามเสียง เจนนี่น่าจะแค่หันมาดูว่าเสียงใครครับ เพราเมื่อเธอเห็นว่าเป็นผมเธอก็เดินต่อไป แต่กับจีมิน มันหยุดเดินรอผมก่อนครับ และทันทีที่ผมถึงตัวมัน มันก็ถามประโยคที่ผมโคตรจะเบื่อเลย

"มึงเป็นอะไร" 

"หน้ากูดูเหมือนคนมีปัญหาขนาดนั้นเลยเหรอ" ผมถาม คือ...ถ้าผมเดินไปหาชูก้ากับจองกุกที่อยู่ด้านหลัง สองคนนั่นจะถามผมแบบนี้มั๊ยครับ

"โคตรจะปัญหาใหญ่เลยแหละ ตกลงมึงเป็นอะไร" จีมินว่า

"เล่ามาดิ่" จีมินเข้ามาคล้องคอผม

"กูไม่บอกใครหรอก" ผมเชื่อมันได้จริงๆ เหรอ

"คืองี้..." ผมขอระบายนิดหน่อยแล้วกัน

"คือ?"

"คือ...กูว่า...กูหึงน่ะ" ผมพูดค่อยๆ

"พรืด!" ผมย้อนเวลาได้มั๊ยครับ 'ไอ้เวร!'

"โทษๆ" จีมินรีบกลั้นขำเอาไว้ พอเห็นว่าผมทำหน้าไม่สบอารมณ์ ก็มันเห็นเรื่องของผมเป็นเรื่องล้อเล่นซะงั้น 

"ตกลงที่มึงทำหน้าโมโหหิวนิ่ เพราะหึงโรเซ่เหรอ" มันพูดกับผมให้ได้ยินกันสองคน

"ก็เอ่อ" ผมตอบอย่างหัวเสีย และยิ่งอารมณ์เสียเพราะมันหัวเราะนี่แหละครับ

"ไอ้อ่อน" เอาอีกแล้ว เจโฮปก็ไอ้ป๊อด พอมาจีมินก็ไอ้อ่อน

"ทำไมพวกมึงชอบตอกย้ำกูจังวะ" ผมจะงอนมันแล้วนะ

"กูไม่ได้ตอกย้ำ แต่กูเห็นมึงเล็งเขาตั้งนานแล้ว แต่กลับไม่ทำอะไรเลย มึงฟังกูนะ ระฆังดังเพราะคนตี อยากมีแฟนแต่ไม่จีบก็แห้วเว้ย" 

ระฆังดังก็มาครับ แต่ผมเห็นคนจีบแล้วแห้วก็เยอะแยะนะ เช่น 'มึงนั้นแหละ!' แต่สุดท้ายมันก็เปลี่ยนใจเจนนี่จนได้

"ก็ไม่ใช่ว่ากูจะไม่จีบ" ผมว่า

"เห้ย!" จีมินทำตาโตเลยครับ

"วันนี้ พรุ่งนี้ หรือวันไหน" มันกระซิบถามผม

"กูก็ดูๆ อยู่ โอ้ย! มึงตบหัวกูทำไมวะ" อะไรของมันไม่รู้ครับ พอผมพูดว่า ดูๆ อยู่ มันก็ เบิร์ดกะโหลกผมซะงั้น

"ตบให้มึงตื่นไง จีบสาวไม่ใช่ดูฤกษ์บวช ไม่ต้องมีพิธีรีตองขนาดนั้นมั้ง" ผมก็ไม่ได้หมายถึงขนาดนั้นซักหน่อยครับ

"ช้าแต่ชัวร์ มึงเข้าใจเปล่า" ผมบอกจีมิน

"อ่อ ช้าๆ ได้พล้าเล่มงามงี้" มันถามผม ผมจึงพยักหน้า แล้วดูมันพูดต่อ

"เอ่อ ระวังพล้ามึงสึกก่อนแล้วกัน"

"มึงพูดใหม่อีกทีสิ" ผมชูกำปั้นขึ้นต่อหน้ามัน ก็มันพูดไม่เข้าหูนิ่ครับ

"ครับ...กูขอโทษครับไอ้คุณวี" มันพนมมือไหว้ทาบหัวผม

"เตี้ยแล้วยังพยายามนะมึง ไอ้นิ้วสั้น" ผมแซวจีมิน ก็ผมตลกที่เห็นมันเขย่งตัวขึ้นหน่อยๆ นิ่ครับ

"โฮะ! ขึ้นเลยๆ พูดเรื่องนี้กูขึ้นเลย กูว่าจะไม่เอาเรื่องแล้ว แต่กูอดไม่ได้จริงๆ" มันถกแขนเสื้อขึ้นครับ นี่มันจะอัดผมจริงเหรอ

"เห้ย...จีมิน...มึงอย่านะโว้ย" ผมว่าแล้วค่อยๆ ถอยห่างจากมัน

"มึงต้องโดนซักหน่อยไอ้เพื่อนรัก" มันยิ้มตาหยีมาให้ผมเลยครับ

"จีมิน...คิดให้ดี" ผมว่า แต่ก่อนที่มันจะเดินเข้ามาหาผมนั่


"ทุกคน!" 


เสียงสวรรค์ เสียงเจนนี่นั่นแหละครับ ทำให้จีมินและพวกผมหันไปหาเธออย่างไว ผมเห็นเจนนี่หยุดเดินครับ แล้วพวกผมก็หยุดเดินไปด้วย

"มีอะไรเหรอเจนนี่" จีมินถามเธอ

"ได้ยินหรือเปล่า" เจนนี่ว่า ได้ยินอะไรล่ะครับ

"ได้ยินอะไรเหรอคะ" ลิซ่าที่อยู่ด้านหลังสุดกับจองกุกถามขึ้น

"เสียงไง ฟังดีๆ" พวกผมทุกคนจึงเงียบเสียงลง

"ฟังค่ะ" เจนนี่เอียงหูฟังเสียงที่มาจากฝั่งขวาของพวกเรา


"แกร๊บๆ" 


เหมือนมีเสียงการเคลื่อนไหวบ้างอย่างเลยครับ แต่พวกผมยังเข้าไปไม่ถึงเขตเขาทาธารัสเลยนะ หรือพวกมันจะสุมรออยู่แล้ว เจนนี่เรียกอาวุธออกมาแล้วด้วย พวกผมจึงทำตาม


"แกร๊บๆ"


มาแต่เสียงครับ เหมือนเสียงเดินเหยียบใบไม้หรือกิ่งไม้แห้ง แต่ตัวยังไม่ปรากฏเลย

"กูว่าสถานการณ์มันคุ้นๆ นะ" เจโฮปว่า


"ฮี้!!!"


"เฮ้ย! กลับมานี้นะบีสอง!" ม้าที่เจโฮปจูงไว้วิ่งตะเลิดไปโน้นแล้วครับ โรเซ่ร้องตามมัน มันก็ไม่หยุด


"ฮี้!!!" 


อีกตัวแล้วด้วย

"บีหนึ่ง!" เจนนี่ร้องตาม ตกลงบีหนึ่งบีสองคือชื่อม้าใช่มั๊ยครับ ใครเป็นคนคิดครับนี่! 

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!" จีซูเอ่ยขึ้น


อัก!


"เฮ้ย!" จู่ๆ เจโฮปก็หงายหลังล้มลงไปครับ เหมือนถูกอะไรซักอย่างชน


อัก!


โอ้แม่เจ้า! ผมตัวงอไปเลย 'จุกชิบหาย!' โดนถีบเข้าเต็มกล่องดวงใจแบบนี้ สัมผัสนี้ ผมจำได้ดี และดูเหมือนเจโฮปก็รู้แล้วเหมือนกันว่ามันคืออะไร


"Mored!!!" 


พวกผมสองคนตะโกนขึ้นพร้อมกัน 

"ชะอุ้ย! ไหนจำข้าได้ล่ะ" ในที่สุดมันก็ยอมปรากฏตัวครับ

"Mored!" ทุกคนร้องขึ้นมาเมื่อเห็นเจ้าลาปากมากตัวนี้

"มาได้ไงเนี่ย" จีซูวิ่งเข้ามาถาม

"ก็นี่มันเขต War zone นะคุณหนู พวกข้าก็อยู่นี่กันอยู่แล้ว อีกอย่างพอข้ารู้จาก Guruda ว่าพวกคุณหนูจะมา ข้าก็วิ่งแจ้นมาหาเลยนะขอรับ" มันตอบ

"เสนอหน้ามากกว่า" ผมหลุดพูดออกไป เจ้าลาหันควับมาหาผมทันที

"sorry" ผมแกล้งยกมือขอโทษ ก็ไอ้ลาตัวนี้ มันศัตรูคู่อาฆาตของผมกับเจโฮปเลยล่ะครับ

"แต่ไม่ยักรู้ว่าพวกคุณหนูจะหอบภาระ เอ้ย! สัมภาระมาเยอะขนาดนี้" นี่มันหมายถึงพวกผมไม่ใช่กระเป๋าที่ไอ้กุกกับลิซ่าแบกกันอยู่ใช่มั๊ยครับ เห็นมั๊ยครับว่ามันปากดีปากมากแหละเกิน

"แล้วก็เหมือนจะมีภาระเป็นม้าแคระแกร็นอีกตัว" เจโฮปแซะเข้าให้

"ข้าเป็นลา ไม่ใช่ม้าแคระแกร็น เจ้ามนุษย์กระดูกอ่อน" แต่มันยอมที่ไหนล่ะครับ

"พอเลย ทั้งคนทั้งลานั่นแหละค่ะ" เจนนี่เอ่ยขึ้น

"แล้วบีหนึ่งบีสองวิ่งหนีกลับไปแบบนี้ จะทำยังไงดีล่ะคะ" โรเซ่ถามขึ้น

"เพราะแกเลยเจ้าลาปากมาก" เจโฮปว่าให้ Mored

"จริงๆ คุณหนูต้องขอบคุณข้าต่างหากล่ะ เพราะยังไงม้าพวกนั่นก็ทนอยู่ในทาธารัสไม่ได้หรอก หรือถ้าทนได้ก็คงเหลือแค่ซาก" คุยโม้โออวดเป็นที่สุด

"ฉันเห็นด้วยนะ" จีซูเห็นด้วยเฉย 

ผมกับเจโฮปมองหน้ากันแล้วมองบน ส่วนไอ้ Mored ผมเคยได้ยินแต่ควายยิ้ม แต่เพิ่งเคยเห็นลายิ้มนี่แหละครับ 'ไอ้ Mored!' มันยิ้มเยาะเย้ยพวกผมสองคนแน่เลย 

"แต่นายท่านไมได้ให้พวกมนุษย์สามัญมาด้วยไม่ใช่เหรอขอรับ" ไอ้ลานี่มันช่างพูดช่างถามจริงๆ เลย 

"มีหน้าที่เฝ้าชายแดนก็เฝ้าไป Mored อย่าทำเกินหน้าที่" 

เย้! เย้ๆๆๆ สะใจ! ลาเหงาๆ เยส! ผมกับเจโฮปนอนขำชักดิ้นชักงออยู่ที่พื้น จนไอ้ลา Mored มันหันมามองตาขวาง แต่พวกผมสองคนส่งยิ้มกวนๆ กลับไป 

"คุณหนูใจร้าย" มันหันไปว่าเจนนี่ ก่อนจะพูดต่อว่า "ข้าก็แค่หวังดี กลัวพวกท่านจะไปเพิ่มอาหารให้พวกมันอีก" แช่งพวกผมไปอีก

"ก่อนพวกเราจะไปเป็นอาหารพวกตัวเย็น วันนี้ขอกินสเต๊กลาซักหน่อยแล้วกัน" ชูก้าฮยองพูดถูกใจจริงครับ

"ผมเห็นด้วยฮยอง กำลังหิวพอดีเลย" ผมเสริมแล้วแกล้งทำเป็นเลียปาก

"คุณหนู" Mored วิ่งไปหลบหลังเจนนี่อย่างไว

"ดูพวกมนุษย์พวกนี่สิขอรับ โหดร้ายทารุณ ข้าเป็นลาตัวเล็กๆ แท้ๆ จะฆ่าจะแกงกันได้ลงคอ"

"เหรอ!!!" พวกผมประสานเสียง มันสตอเบอแหลมากครับ ลาตัวเล็กๆ เล็กพริกขี้หนูสิครับมัน

"ข้าว่าข้าไปดีกว่า อยู่ใช้อากาศร่วมกับเจ้ามนุษย์พวกนี้ ปอดข้าคงพังพอดี"

"ไอ้..." มันพลางตัวชิ่งหนีหายไปแล้วครับ พวกผมยังด่าไม่ทันจบเลยนะ

"เสียเวลาจริงๆ เลย" เจโฮปเอ่ยขึ้น

"รีบไปต่อกันเถอะ ก่อนจะมืดซะก่อน" เจนนี่ว่าแล้วเดินนำออกไป 

"ลุกๆๆ พวกมึง เร็วๆ" จินฮยองรีบเร่งพวกผม 

"ไปฮยอง ลุกๆ" ผมว่าแล้วลุกขึ้น ก่อนจะเข้าไปช่วยแรปมอนดึงเจโฮปขึ้น ไปครับ เดินหน้าสู่ทาธารัสกันต่อ



Jisoo talk...


หลังจากที่เราพ้นจาก Mored มาได้ พวกเราก็รีบเดินทางกันต่อแบบไม่มีพักเลยค่ะ จนตอนนี้เราเริ่มเขตทาธารัสแล้ว 

"เกล็ดหิมะนิ่" พี่ชูก้าที่เดินอยู่ข้างฉันแบมือขึ้นรับเกล็ดหิมะที่ปลิวมาตามล

"อากาศเย็นมาแล้วด้วย" โรเซ่เอ่ยขึ้น

"ทุกคนคะ มาเอาผ้าคลุมไปใส่ก่อนดีกว่าค่ะ" ลิซ่าร้องบอกคนอื่น

"หนักก็บอกยัยลิซ" โรเซ่แซว

"ไม่เอาก็ได้นะ ตามใจ" ลิซ่าตอบกลับ

"เอาสิยะ" โรเซ่รีบปรี่เข้าไปรับกระเป๋าจากยัยลิซ ลิซ่าแค่สี่ใบ แต่จองกุก ทันทีที่เห็นโรเซ่วิ่งเข้าไปหาลิซ่า...


ตุ้บ!


"มาเอาดิ่พวกฮยอง" จองกุกรีบทิ้งกระเป๋าทั้งเจ็ดใบลงพื้นทันทีเลยค่ะ

"มึงวางค่อยๆ ดิ่ ขนมกูแตกหมด" เจโฮปโวยก่อนจะรีบวิ่งไปหากระเป๋าตัวเอง

"โหฮยอง ไม่เป็นห่วงกันเลยนะ ขนมฮยองแตก แต่หลังผมจะหักอยู่แล้ว แบกอะไรก็มาบ้างก็ไม่รู้" จองกุกบ่น

"รีบๆ กันเถอะค่ะ ฉันเริ่มรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่" ฉันเอ่ยขึ้น 

ก็มันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ นิ่คะ ฉันก็คิดว่าฉันจะหายกลัวแล้ว แต่พอได้กลิ่นไอเย็นๆ สัมผัสเหน็บหนาวจากหิมะ ความรู้สึกเดิมๆ ก็ย้อนกลับมา สงสัยฉันจะกังวลเกินไปจนพี่ชูก้าต้องเข้ามาเช็คอาการ

"โอเคมั๊ย" ฉันพยักหน้า แต่ในใจมันกระวนกระวายไปหมด

"พวกมึงรีบๆ กันเถอะ หยิบกระเป๋าไปด้วย สงสารน้องมัน" ชูก้าบอกคนอื่นๆ

"เห้ยฮยอง...กราบขอบพระคุณ" จองกุกว่า แล้วรีบสะพายกระเป๋าของตัวเอง

"ไปโว้ยพวกฮยอง ป่ะลิซป่ะ" แล้วรีบลากลิซ่าและเดินนำคนอื่นไปก่อนเลยคะ สงสัยกลัวพี่ชูก้าเปลี่ยนคำ แล้วคนอื่นๆ พอสวมผ้าคลุมเสร็จแล้วก็รีบตามสองคนนั้นไปทันที ตอนนี้ ณ ตรงนี้เลยเหลือแค่ฉันกับพี่ชูก้

"พี่ถือให้นะ" พอพี่เขาเรียกแทนตัวเองว่าพี่ ฉันก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นเยอะเลยค่

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เดี๋ยวพี่หนัก" ฉันกำลังจะก้มหยิบกระเป๋าที่พื้

"แต่พี่เต็มใจ" พี่ชูก้ารีบชิงหยิบกระเป๋าฉันไปก่อน ก่อนจะพูดต่อว่า

"เพื่อเด็กพี่" 

"ฮึ" พี่เขาทำฉันหลุดขำจนได้

"ยังจะเล่นอีก" ฉันว่า 

"ก็ดูทำหน้าเข้า มีฉันทั้งคนไม่เห็นต้องกลัวอะไรเลย" พูดแบบมั่นอกมั่นใจมาก

"ก็แหงล่ะค่ะ ก็พี่น่ากลัวกว่าพวกนั้นตั้งเยอะ" ฉันว่า แต่พี่ชูก้า...

"อะๆๆ ไม่ต้องมาผลักหัวฉันเลยนะ" ฉันชี้นิ้วปาม ก็พี่เขายกมือกำลังจะจิ้มหัวเหม่งของฉันน่ะสิ

"ใครบอกจะผลัก" แล้วพี่เข้าก็เปลี่ยนทิศทางมือจากหัวฉันไปที่หลังด้านหลัง แล้วก็...

"แค่จะคลุมหมวกให้แค่นั้นแหละ"

"โดนจับได้แล้วเนียนนะคะ" ฉันว่า แล้วพี่เขาก็ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ 

"เมาฝุ่นยังไม่หายเหรอคะ" ฉันถาม

"ก็ถ้าวันนี้ฉันเมา..." พูดแปลกๆ อีกล่ะ "ก็คงจะเมารัก" วันนี้พี่เขาทำฉันแปลกใจมาหลายหนแล้วนะ

"ท่าทางจะเมามายเลยล่ะคะ" ฉันว่าติดตลก แล้วพี่ขำก็ยิ้มขำๆ มาให้ ถ้าพี่เขาจะเมาฝุ่นแบบนี้ทุกวันได้ก็คงดี 

"เรียกอาวุธ!" เสียงดังมาจากทางข้างหน้าค่ะ ต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ เลยคะ ฉันสัมผัสได้

"พี่คะ" ฉันเรียกพี่ชูก้า เพราะรู้สึกกังวล 

"ไปกันเถอะจีซู" พี่ชูก้ารีบจับมือพาฉันวิ่งไป อย่าเป็นอย่างที่ฉันคิดเลยนะ

'พวกตัวเย็น?'



.........จบ PART.........

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,617 ความคิดเห็น

  1. #1111 진주 (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 14:57
    รอนะค่าา
    #1,111
    0
  2. #1110 -wa-ya- (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 23:08
    ตอนพี่ก้ากับจีซูกุมใจแรงเลย มาสั้นแต่ละมุนกับใจเหลือเกิน ฮื่อออออ พี่ก้าโหมดนี้ชอบนะคะ น่ารัก ฉากตื่นเต้นกำลังจะเริ่มแล้วใช่มั้ยคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ จะตั้งหน้าตั้งตารออ่านเลยค่ะ
    #1,110
    0
  3. #1107 KesineeChumsri (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 16:35
    ชอบตอนนี้มากเลยค่ะ นั่งขำตลอดตอน 555 รอค่าา
    #1,107
    0
  4. #1106 Aqwer (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 15:39
    รอออออ
    #1,106
    0
  5. #1103 jelly255016 (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 21:57
    อยากถีบไรท์ มาให้ลุ้นแล้วจากไป......T^T
    #1,103
    0
  6. #1102 allymary (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 21:28
    วีเมื่อไหร่จะจีบเซ่หา เดียวพี่โฮปคาบไปกินไม่รู้ด้วยน้าา รอค่าา
    #1,102
    0
  7. #1101 fresh-- (จากตอนที่ 97)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 20:59
    ต่อค่าาม
    #1,101
    0