Fantastic girls : รักต้องมนตร์ SEASON I [BTS&BLACKPINL] -THE END-

ตอนที่ 62 : PART 57 : เผย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,225
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    8 ก.ย. 60

Jimin talk...


ในขณะที่คนอื่นเลือกที่จะเดินออกไปจากห้องนี้ ผมเป็นคนเดียวที่ยังคงยืนอยู่ที่นี่ไม่ไปไหน ผมคิดดีแล้วครับ ว่าคงต้องบอกเรื่องนี้กับพวกเขาสามคน แต่ผมก็อยากเปลี่ยนใจซะแล้วล่ะ

"อ้าว! นายไม่ไปกับพวกนั้นเหรอ" มิโนถามผม

"คือ..."

"คืออะไร อย่าอ้ำอึ้ง" คนนี้แหละครับที่ทำให้ผมอยากจะเปลี่ยนใจ รุ่นพี่จียง

"ผมมีเรื่องอยากจะคุยด้วยน่ะครับ"

"คุยกับใคร" 

"กับคุณลุง แล้วก็พวกพี่นั่นแหละครับ" ผมพูดออกไปแล้วๆ อยากจะบ้าตาย ใจเต้นรัวไปหมด

"กับพวกข้าเหรอ อือๆ น่าสนใจๆ มีอะไรล่ะ" ผมสูดหายใจเข้าเต็มปอด 

"ผมขอโทษครับ" ผมว่าแล้วโค้งตัวลง

"ขอโทษ? ขอโทษข้าทำไม" ทั้งสามคนคงงงกับสิ่งที่ผมทำ แม้แต่ผมยังงงตัวเองเลยว่า 'กูทำทำไมวะ' แต่เพื่ออนาคตที่สดใสหรือว่าจะมืดมนของผมดีครับ ชักเริ่มไม่แน่ใจแล้วแต่ก็...'เอาวะ'

"คือ...ผมขอโทษที่ทำไม่ดีกับ...เอ่อ...กับเจนนี่ไว้น่ะครับ" ดูหน้าแต่ละคน มิโนมองผมมึนๆ พ่อเจนนี่หรี่ตาเล็กลงคิ้วขมวดเข้าหากัน แกคงงงยิ่งกว่าเดิมแน่ๆ ส่วนรุ่นพี่จียงจ้องเขม็งผมทันที

"นายไปทำอะไรไว้กับน้องของฉัน" จียงถามเอาเรื่อง 'เอาแล้วกู มังกรกำลังจะพ่นไฟแล้ว'

"คือ..."



"เดี๋ยวกูมา" จียงว่าแล้วรีบเดินออกไปจากห้องหลังจากที่ผมเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง

"เฮ้ยฮยอง! ใจเย็นๆ นะเว้ย" มิโนพูดไล่หลัง แล้วกลับมาหัวเราะชอบอกชอบใจ

"มินโฮ เจ้าจะหัวเราะอะไรนักหนา"

"โหยพ่อ! ก็ผมชอบนิ แมนๆ แบบนี้พี่ชอบเว้ย" มิโนว่าแล้วตบแขนซ้ายผม อย่างน้อยก็มีหนึ่งคนแหละครับที่ดูคุยกันรู้เรื่องหน่อย

"แต่ยัยเจนก็เหมือนแม่ไม่มีผิดเลยนะพ่อ"

"แล้วจะพูดถึงแม่เจ้าขึ้นมาทำมั๊ยนิ โวะ! ไอ้ลูกคนนี้"

"ก็มันจริงนิพ่อ ใจแข็งยังกะหิน จะบอกอะไรให้นะไอ้น้อง พ่อพี่ง้อมาเป็นสิบปี แม่พี่ยังไม่หายงอนเลย" ขนาดนั้นเชียว

"ผู้หญิงก็ต้องการเหตุผลที่ถูกใจตัวเอง ส่วนผู้ชายเราเหตุผลบางอย่างมันก็บอกเขาไม่ได้ แต่เราก็รู้ใจตัวเองดีว่าเรามีแค่เขา เฮ้อ~ ว่าแล้วข้าก็เหนื่อยใจ" นี่มันวันรวมพลสมาคมคนกินแห้วหรือเปล่าครับ

"ไฟไหม้ครับ! ไฟไหม้!" เสียงคนตะโกนดังมาจากด้านนอกอาคาร

"พ่อดูลูกชายพ่อซิ ฮ่าๆๆ นายไม่ต้องตกใจนะ" ผมไม่ตกใจหรอกครับ แต่ผมกลัวมากกว่า รุ่นพี่แกทนไม่ได้ถึงขั้นออกไปพ่นไฟใส่ชาวบ้านเลยเหรอครับเนี่ย 'มึงตายแน่จีมิน'

"กลับมาแล้วเหรอฮยอง!" มิโนเรียกจียง พี่แกเดินเข้ามาโดยมีควันที่รอยออกจากปากมาด้วย ได้กลิ่นไหม้ๆ รอยมาเลยครับ หวังว่ากลิ่นไหม้ต่อไปคงไม่ใช่กลิ่นเถ้ากระดูกผมนะ

"ใจเย็นไอ้ลูกชาย"

"เย็นได้ไงพ่อ! นี่น้องผม ลูกสาวพ่อนะ"

"อันนั้นข้ารู้ วัยรุ่นมันก็งี้แหละ"

"นี่พ่อจะไม่หวงลูกสาวเลยหรือไง"

"บ๊ะ! พูดแล้วก็หวงขึ้นมาทันทีเลย เจ้า! ไอ้หนุ่มผมทอง! นายจีมิน! เจ้าบังอาจมากที่ทำกับลูกข้าอย่างนี้" เอ้า! อะไรของแกครับ เมื่อกี้ยังคุยกับผมดีๆ อยู่เลย 

"ฮึ!" มิโนกลั้นหัวเราะเอาไว้ คนบ้านนี้แปลกคนจริงๆ ครับ ผมอยากไปรับยาที่ช่องเบอร์สองเหลือเกิน

"ผมขอโทษครับ" คงพูดได้แค่นี้แหละครับ

"แค่ขอโทษมันไม่หายหรอก" พี่ใหญ่แกเริ่มอีกแล้วครับ

"นายต้องมาอยู่กับฉัน"

"ฮะ! ไปอยู่กับรุ่นพี่" กูตาย! 

"ฮยอง ขอกันง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ เดี๋ยวนี้เปลี่ยนสไตร์เหรอวะ นึกว่าชอบกินซูซิ ที่แท้ชอบกินกิมจิถั่วดำนี้เอง"

"ถั่วดำพ่อมึงสิ!"

"เอ่อๆ พ่อมันก็ข้าเอง เป็นพ่อเอ็งด้วยอย่าลืม แถมนั่งหัวโด่อยู่นี่" ยอมๆๆ ผมยอมครอบครัวนี้แล้วครับ

"เพื่อชดเชยความผิดของนาย ถ้าเจนนี่ไม่ลงโทษ ฉันจะเป็น"

"คนลงทัณฑ์เธอเอง" สามคนนี้ไปตั้งคณะตลกได้เลยนะครั

"มึงเงียบไปมินโฮ กูจริงจังอยู่" จียงหันไปดุมิโน ก่อนจะหันมาจ้องผม สายตาเรดาห์ของพี่แกทำผมขนลุกขนพองไปแล้ว

"1 อาทิตย์" พี่แกว่า

"มาเป็นลูกน้องฉัน 1 อาทิตย์ ถ้านายไม่ทำก็อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก" โห! พูดขนาดนี้ ไม่ทำก็บ้าแล้วครับ อีกอย่างแค่อาทิตย์เดียวเอง ไม่ใช่เดือนไม่ใช่ปี คงไม่ถึงกลับตายหรอกมั้ง

"แล้วถ้าผมทำครบ 1 อาทิตย์แล้วล่ะครับ"

"ก็จบ แยกย้ายกัน" ผมทำแล้วได้ประโยชน์อะไรล่ะนั่น

"แล้วฉันจะถือว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น"

"ทำครับ!" ตอบไปโดยไม่ต้องคิดโดยทันที เพื่อสวัสดิภาพในอนาคตของผม

"พรุ่งนี้ 6 โมงเช้า เจอกันลานประลอง" แล้วพี่แกก็เดินออกไปเฉยเลย เมื่อกี้ผมได้ยินไม่ผิดใช้มั๊ยครับว่า 'ลานประลอง' วันแรกก็รับน้องผมเลยเหรอ

"ไม่ต้องกังวลไป" มิโนว่า

"ผมไม่ต้องประลองจริงๆ ใช่มั๊ยครับ"

"ไม่ใช่ แค่ไม่ถึงตาย" เป็นกำลังใจกันเหลือเกิน

"เชื่อฉันเหอะ 1 อาทิตย์ของนายไม่เสียเปล่าหรอก เนาะพ่อเนาะ"

"พวกเจ้าจะจัดการอะไรก็ตามใจเลย ข้าไม่ยุ่งเรื่องความรักคนอื่น เรื่องตัวเองข้ายังเอาไม่รอดเลย" ว่าแล้วแกก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้

"จะไปแล้วเหรอพ่อ" 

"ไปสำรวจชายแดนสักหน่อย"

"ไปบ่อยๆ เดี๋ยวแม่ก็ขึ้นอีกหรอก"

"โวะ! ข้าไปธุระ คิดอะไรของเจ้า ไปล่ะ" แล้วแกก็เดินออกไปจากห้อง

"จีมิน" มิโนเรียกชื่อผม ผมถึงหันไปหาเขา

"นายแน่มาก" เขาตบบ่าผมแล้วส่งยิ้มมาให้ก่อนที่จะเดินออกไปอีกคน ทำให้ตอนนี้ทั้งห้องเหลือแค่ผมแล้ว

"เฮ้อ! ผ่านไปแล้วเหรอวะ ไม่น่าเชื่อเลยกู" ผมพูดคนเดียว



Sugar talk...


"จีมิน!" พวกมันจะตกใจอะไรกันครับ

"มันหายไปไหนของมันวะ" วีว่า

"ไม่ต้องตกใจไปหรอก เดียวก็คงตามมาเองแหละ" จีซูว่า ผมยังสงสัยเธอไม่หาย ไม่รู้ผมรู้สึกไปเองหรือเปล่า แต่ผมว่าตอนที่เธอแสดงพลังเธอไม่ได้คิดถึงดูเธอร์นะ ไม่รู้สิ ผมอาจคิดเข้าข้างตัวเองมากไปก็ได้ เอาเป็นว่าผมจะเชื่อเธอแล้วกัน

"จีซู!" พวกเราหันไปตามเสียงนั้น ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหาพวกเรา

"จีซู" เธอเข้าสวมกอดจีซูทันทีที่ถึงตั

"แม่คะ" แม่จีซูนั่นเองครับ

"สวัสดีค่ะคุณป้า" ลิซ่าเอ่ยทัก 

"จ้ะ หนูลิซ แล้วนี่...คงจะเป็นบังทันสินะ" รู้จักพวกผมด้วยเหรอครับ

"ครับ สวัสดีครับ" พวกผมตอบรับ

"ลักซ์บอกเรื่องนี้กับป้าเองแหละ" เธอยิ้มใจดีส่งมาให้ 

"รู้มั๊ยว่าว่าพอได้ยินเรื่องดูเธอร์ แม่เป็นห่วงลูกมากแค่ไหน พอรู้ว่าพวกลูกกลับมา แม่ก็รีบจัดการงานฝั่งเซฟโซนให้เสร็จแล้วตรงดิ่งมาที่นี่เลยนะ ลูกไม่เป็นไรใช่เปล่า ไม่เจ็บตรงไหนนะ มันไม่ได้ทำอะไรลูกใช่มั๊ย" มาเป็นชุดเลยครับ ท่าทางจะห่วงจริงจัง จีซูยิ้มขำๆ ตอบแม่ตัวเอง เป็นแม่ลูกที่ยิ้มเหมือนกันด้วยครับ ยิ้มกันทีปากเป็นรูปหัวใจทั้งคู่

"ไม่เป็นไรคะแม่ หนูสบายดี ห่วงก็แต่แม่นั่นแหละ ทำงานจนไม่มีเวลาพักแล้วมั้งคะ ดูสิผอมไปตั้งเยอะ"

"ถึงเราเหนื่อย แต่ถ้าทำให้คนอื่นมีความสุขได้ นั่นเป็นสิ่งที่เราพึงทำไม่ใช่เหรอ"

"เพราะงี้หนูถึงรักแม่ที่สุดในโลกเลย" เธอกอดแม่อย่างสุขใจ

"แม่คะ!"

"ว่าไงจ้ะ"

"หนูมีเรื่องจะบอก"

"เรื่อง?"

"ข่าวดีคะ ข่าวดีมากๆ เลยด้วย" แม่จีซูทำหน้าสงสัย

"พลังหนูกลับมาแล้วคะ" ผมไม่รู้ว่าแม่เธอรู้สึกยังไงนะครับ แต่เธอทำหน้านิ่งไป แกดีใจหรือเสียใจก็ไม่รู้

"ถึงจะยังไม่คงที่ แต่หนูว่าถ้าหนูลองฝึกอีกหน่อยก็คงดีขึ้น" 

"ลูก...ลูกว่าไงนะ"

"คะ"

"พลังของลูกกลับมาแล้วงั้นเหรอ" เธอถามอย่างสงสัยปนตกใจเล็กๆ

"ใช่คะ ทำไมเหรอคะ แม่ดูตกใจนิดๆ นะ"

"เปล่าจ้ะ" เธอรีบปฏิเสธ

"เป็นข่าวดีจริงๆ" เธอเปลี่ยนมายิ้มอย่างดีใจ 'แปลก' ผมคิดว่ามันแปลกจริงๆ นะ 

"ชีวิตบนโลกเป็นไงบ้างลูก" แล้วก็เปลี่ยนเรื่องเฉยเลย

"ก็ดีคะ หนูบอกแม่แล้วว่าไปเยี่ยมหนูบ้าง จะได้ไปเปิดหูเปิดซักหน่อย"

"แม่ไม่ใช่วัยหนุ่มวัยสาวแล้วนะ"

"แต่คุณป้ายังดูสาวอยู่เลยนะครับ" ไอ้โฮปก็เหลือเกิน พวกผมส่งสายตาตำหนิไปให้

"ปากหวานจังเลย เอาไว้ป้าจะทำของอร่อยๆ ให้ทานนะ" 

"ขอบคุณครับ แล้วพวกมึงมองกูแบบนี้หมายความว่าไง กูชมตามความเป็นจริง ใช่มั๊ยครับคุณป้า" ผมว่าแค่อาทิตย์เดียวมันคงรู้จักคนไปทั่ว ตั้งแต่พ่อเจนนี่ยันแม่จีซู อนาคตมันคงได้เมียแถวนี้แหละ

"ฮึๆๆ จ้ะ" แม่จีซูก็ยังใจดีเล่นกับมัน

"แล้วลูกแม่ขายออกยังนะ" ฮึ! จู่ๆ แม่เธอก็ถามขึ้นมาซะอย่างนั้น

"คะ แม่ถามอะไรแบบนี้ นี่หนูอายคนอื่นนะ" จีซูก้มหน้าก้มตา ก็น่าอายอยู่ล่ะครับ ต่อคนเยอะแยะแบบนี้

"ขายออกแล้วคะคุณป้า" ลิซ่ากระซิบบอกแม่จีซู

"จริงเหรอ แล้วใครเป็นหนุ่มผู้โชคร้ายคนนั้น" 

"แม่อะ!"

"แถวๆ นี้แหละคะ"

"ยัยลิซ!" ผมยืดตัวขึ้น คงไม่ได้หมายถึงผมหรอกมั้ง

"ไม่ใช่นะคะแม่ แค่พี่น้องน่ะคะ" เธอรีบแก้ตัว

"คนไหนน๊า" แม่จีซูมองมาที่พวกเราแต่ละคน ชักหวั่นๆ ซะแล้ว ผมล่ะกลัวแม่เธอจะจับอาการได้

"สวัสดีครับคุณป้า ผมชื่อคิมซอกจิน" แต่มีคนเสนอตัวก่อนซะแล้ว 

"สวัสดีจ้ะ" เธอยิ้มตอบจิน เฮ้อ~

"เธอเป็นคนที่หนูลิซว่าเหรอ" 

"ใช่ครับ!" จินตอบอย่างหนักแน่

"พี่จิน!" จีซูโววาย นี่เธอเขินเหรอครับ

"อย่าเล่นอย่างนี้สิ ทำไมถึงชอบแกล้งหนูจังฮะ โป้งแล้ว!" เธอทำหน้างอใส่จิน

"ตกลงยังไงกันสองคน" แม่จีซูยังคงสงสัยอยู่

"คืองี้ครับคุณป้า" ผมตั้งใจฟังกว่าแม่จีซูอีกครับ

"ผมเคยอยากเป็นครับ แต่ว่าตอนนี้เราเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน" มันพูดอะไรของมันครับ 'พี่น้องร่วมสาบาน' ผมหันไปมองจินด้วยความสงสัย มันยักคิ้วให้ผมหนึ่งที 'ไอ้คิมซอกจิน! มึงหลอกกู!' แล้วผมจะหลีกทางให้มันทำไมกันครับเนี่ย 'ไอ้เพื่อนเลว ไอ้คนชั่วช้า ไอ้รางวัลออสการ์' คิดคำด่ามันช่วยผมที ตอนนี้หัวผมมันแบล็งค์ไปหมดแล้ว

"ดื่มเลือดร่วมสาบานงี้เหรอฮยอง" วีถามขึ้น

"ใครจะไปดื่มเลือดกันคะ หยึ้ย! แค่คิดก็สยองแล้ว" จีซูว่า ผมยิ่งรู้สึกผิดต่อเธอเข้าไปอีก ผมเลือกเฉยเมยกับเธอได้ยังไงกันนะ เฮ้อ~

"แล้วสาบานกันยังไงฮยอง" จองกุกถาม

"ด้วยบิงชู"

"บิงชู! น่ารักไปเปล่าฮยอง คิดได้เนาะ" วีว่า แสดงว่ามันก็ตั้งแต่วันนั้นสินะครับ วันที่ผมลงทุนลงแรงปลอมตัวแต่สุดท้ายก็เสียเปล่า ที่แท้วันนั้นเธอก็ปฏิเสธไอ้จินนั่นเอง เฮ้อ~ ผมถอนหายใจกี่ครั้งแล้วครับเนี่

"ความคิดฉันเองแหละ" จีซูยิ้มเขินๆ ได้โปรดอย่างยิ้มแบบนี้เลย ผมจะเป็นบ้าอยู่แล้วแต่ก็ต้องเก็บอาการไว้ 'หงุดหงิดตัวเองโว้ย!'

"ตกลงว่าลูกยังไม่มีแฟน หรือยังไม่ได้รักใครใช่มั๊ย" แม่เธอยังถามเรื่องนี้ไม่จบอีกเหรอครับ จีซูหยุดคิดสักพักหนึ่ง แล้วเธอก็เอ่ยประโยคที่คิดว่าเธอหมายถึงผม...มั้งนะ เพราะหางตาที่มองมา 'ไม่น่าเลยมึง'

"หนูไม่เคยมีแฟนหรอกคะ แต่เคยชอบคนคนหนึ่ง แต่ผู้ชายคนนั้นเขาตายไปแล้ว และหนูไม่จำเป็นต้องคิดถึงเขาให้เสียเวลาอีก" ใช่คำว่าตายไปแล้วเลยเหรอครับ เธอคงเจ็บแค้นเคียงโกรธผมมากเลยสินะ

"อย่างงั้นเหรอ" แต่ดูเหมือนแม่เธอจะยังคงสงสัยอะไรอยู่นะครับ จากสีหน้าที่เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่

"คุณป้ามีอะไรหรือเปล่าคะ" ลิซ่าถาม

"อ่อ ไม่มีจ้ะ" ไม่มีจริงดิ

"แม่ดีใจจริงๆ ที่ในสุดพลังของลูกก็กลับมา" เธอกอดจีซูอีกครั้งแล้วหันมามองพวกผมทีละคนอย่างพิจารณา มีอะไรหรือเปล่าครับ

"เอ่อ แม่คะ คุณลุงบอกพรุ่งนี้เราต้องขึ้นแสดงด้วยแหละคะ"

"เพลงกล่อมอีกแล้วเหรอ"

"ใช่คะ"

"งั้นเราไปซ้อมกันดีกว่าลูก แม่ก็ไม่ได้ร้องเพลงกล่อมมานาน โดๆๆ โด เร มี ฟา ซอล" มีการวอร์มเสียงด้วยครับ

"ไปกันเถอะคะ" แล้วจีซูก็เดินพาแม่ออกไป

"คุณป้า! พี่ซู! รอลิซด้วยสิ!"

"อ้าว! ยัยแมว! แล้วพวกฉันล่ะ!" จองกุกถามไล่หลัง

"นายมีแผ่นที่อยู่นิ!" ลิซ่าเลี้ยวหายเข้ากลีบเมฆไปแล้วครับ

"ทิ้งกันเฉยเลย"

"หลอกกันเฉยเลย" ผมพึมพำออกมา

"หลอกอะไรวะฮยอง" วีถาม

"ไอ้จิน!" ผมเรียก

"เออ! กูขอโทษ แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดกูคนเดียวนะ มึงก็ด้วย"

"กู?"

"ก็ใครบอกให้มึงทึกทักไปเอง กูก็แค่ไหลไปตามน้ำ เห็นมึงคิดจริงจังกูก็เลยไม่อยากขัด" ไอ้นี้มัน พูดแล้วขึ้นๆ

"แล้วมึงจะเอาไง" มันยังมีหน้ามาถามผมอีก

"จะเอาไงล่ะ!"

"ฮยองอย่าอ่อนดิวะ ตอนนี้ทางโล่งแล้วนะฮยอง ถ้าฮยองไม่ลุย ผมลุยเองนะ" 

"มึงไม่ต้องเลยไอ้โฮป แส่ไม่เข้าเรื่อง"

"คนหวังดีแท้ๆ"

"กูอุตส่าห์ถอยให้แล้ว ถ้ามึงยังนิ่งอยู่ล่ะก็ กูจะเชียร์น้องกับไอ้โฮปแทนจริงๆ ด้วย"

"จริงเปล่าจินฮยอง งั้นเชียร์ผมตั้งแต่ตอนนี้เลย" ไอ้นี้ก็น้องรักหักเหลี่ยมโหดจริงๆ เลย

"มึงไม่ต้อง! กูรู้ว่ากูต้องทำยังไง" ผมจ้องมันกลับ

"มันต้องอย่างนี้สิฮยอง จะจีบสาวมันต้องลุย จะมามัวอ้ำๆ อึ้งๆ เงอะๆ งะๆ แข็งเป็นหินมันไม่ได้แล้วฮยอง สมัยนี้ใครรุกก่อนชนะเว้ย" 

"มึงจัดการตัวเองก่อนดีมั๊ยไอ้วี" ผมบอกวี

"จัดการไรวะ" มันยังกล้าทำหน้างงอีก

"ตกลงมึงกับโรเซ่อะไรยังไง"

"อะไรยังไงฮยอง แค่เพื่อนกันเว้ย!" รีบปฏิเสธทันทีเลยครับ 

"กูขอให้แค่เพื่อนจริงๆ เถอะ กูยังไม่มีอยากมีน้องเขยปัญญาอ่อนแบบนี้" เจอแรปมอนแซะเข้าให้

"โหฮยอง ไม่อยากจะคุย แต่ยัยนั้นดีขึ้นได้ก็เพราะผมนะบอกแลย"

"มึงไปเล่นคุณไสยใส่น้องกูนะสิ"

"คุณไสยอะไรล่ะ ความสามารถล้วนๆ เว้ย" เถียงกันไปอีก ผมเหลือบเห็นจีมินเดินมาจากข้างหลัง

"จีมิน!" ผมร้องเรียกแล้วพวกที่เหลือก็หันตามทางที่ผมมอง

"ฮยองหายไปไหนมา อ้าวเฮ้ย!" จองกุกถามจีมิน แต่แทนที่มันจะเดินมารวมกับพวกผม ดันรีบเดินเลยไปซะงั้น

"ฮยอง! จะไปไหนวะ!"

"กูไปฟิตร่างกายแป๊บ" อะไรของมัน ทำไมต้องฟิตร่างกาย  

"มันเป็นไรวะ" ผมหันไปถามไอ้วี

"จะไปรู้เหรอฮยอง"



.........จบ PART 57.........

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,617 ความคิดเห็น

  1. #1552 fbbam (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 00:21
    คือขำหนักมากอะ ชอบๆนิยายเรื่องนี้มากๆ
    #1,552
    0
  2. #1548 autumn morning^^ (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 21:49
    ที่บอกจีดีชอบกินซูชิ นี่สาวญี่ปุ่นสินะคะไรท์~~~แหมมมจียงงง
    #1,548
    2
    • #1548-1 S_mewon(จากตอนที่ 62)
      26 มกราคม 2562 / 02:56
      รู้กันๆ
      #1548-1
    • #1548-2 autumn morning^^(จากตอนที่ 62)
      2 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:42
      อิอิ>~<
      #1548-2
  3. #975 -wa-ya- (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 22:50
    น่ะรู้ความจริงซะทีนะพี่ก้าจะได้หายหน่วง ชอบจีมินใจเด็ดมากเอาใจช่วยมาก พี่ก้าด้วย
    #975
    0
  4. #750 Piglet1234 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:12
    รอออออออ~~
    #750
    0
  5. #749 BamMonb (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:45
    โรเซ่ เริ่มหายไปจากนิยายล่ะ(บทน้อย)
    ไรท์สู้ๆนะ
    #749
    0
  6. #748 อ้อม อ้อมม (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:57
    สู้ๆค่ะ สนุกมากๆเลย!!!
    #748
    0
  7. #747 RaineYLovelY (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:03
    555555555 โอ๊ยยยยย ขำจีมิน ตายแน่ๆ 
    ส่วนพี่จิน พี่มันร้ายยยยย แกล้งซูก้าเราได้งายยยยยยย ปล่อยให้นางคิดไปเองได้ตั้งนาน 
    #747
    0
  8. #746 Mind_kookga (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:42
    จีมินสู้ๆๆ ชูก้าสู้ๆๆ ไรท์สู้ๆๆ สนุกมากเลยค่าาา โมเมนต์ชูก้ากำลังมาใช่มั๊ยคะ ดีจายยยย วีโรเซ่ด้วยน้าาา
    #746
    0
  9. #745 WasineePrang (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:36
    สู้ๆค่าไรท์รอๆ
    #745
    0
  10. #744 thanyarat chomcare (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:16
    จีสู้ๆ
    #744
    0
  11. #743 tktakaru (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:18
    จีมินตายแน่เลย. เอาหนักๆเลยอีจี
    #743
    0
  12. #742 yok0933760317 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:48
    น่าสงสารจีมิน 5555 สู้ๆนะจีมิน
    #742
    0