Fantastic girls : รักต้องมนตร์ SEASON I [BTS&BLACKPINL] -THE END-

ตอนที่ 105 : PART 99 : My team

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,499
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    8 ก.ย. 60

Lisa talk...


"นี่ลิซ ถ้าพวกเรากลับบ้านใหญ่แล้วจะยังไงเหรอ" 

จองกุกถามฉันขณะที่เรากำลังเดินออกจากเขตวังไอซีริช เขาถามทำไมอะคะ ฉันว่าถ้าเรากลับ เราก็น่าจะปลอดภัยนะ

"คงปลอดภัยระดับหนึ่งแหละ" ฉันตอบ แต่สีหน้าเขาดูเป็นกังวลจัง

"มีอะไรเหรอ" ฉันถาม

"แล้วลุงลักซ์จะยังส่งพวกฉันกลับโลกอยู่มั๊ย" 

ตายแล้วค่ะ ฉันลืมคิดเรื่องนี้ไปเลย แน่นอนว่ายังไงลุงลักซ์ต้องส่งพวกเขากลับแน่ๆ ทันทีที่ไปถึง ก็แขกไม่ได้รับเชิญจะมาเคาะประตูบ้านแล้วนิ่คะ ยังไงลุกแกต้องห่วงความปลอดภัยของพวกเขาก่อนอยู่แล้ว

"ฉัน...ไม่แน่ใจอะ" ฉันตอบ จองกุกทำหน้าเศร้าแล้วจับมือฉันเดินไปด้วยกัน 

"ฉันต้องเป็นห่วงเธอมากแน่ๆ เลย" เขาเอ่ยขึ้น

"เราจะได้เจอกันอีกใช่มั๊ยลิซ" เขาถาม 

ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ ฉันไม่รู้เลยว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไง อกาธอนหรืออกาธัซกันแน่ที่จะเป็นผู้คว้าชัย ถ้าฝ่ายเราชนะ ฉันก็ยังพอมีหวังว่าเราต้องได้เจอกันอีก แต่ถ้าไม่ นี้ก็จะเป็นความทรงจำที่ดีสำหรับฉัน

"เจอสิ อย่างน้อยก็ในความฝัน ถ้า..."

"ถ้า?" เขาสงสัย

"ถ้าฉันไม่เป็นอะไรไปซะก่อน"

"นี่ อย่าพูดเป็นลางได้เปล่า เธอก็รู้ว่าฉันกลัว" เขามองตำหนิฉัน

"รู้แล้วค๊าาา...ก็แค่ล้อเล่นน่า ฉันไม่เป็นอะไรง่ายๆ หรอก ลิซ่าซะอย่าง" ฉันให้ความมั่นใจกับเขา

"ถึงจะพูดอย่างนี้ แต่ฉันก็ห่วงอยู่ดี" จองกุกดูกังวลเกินไปนะคะ

"คิดมากเกินไปแล้ว ดูสิหน้าย่นเป็นปั๊กๆ แล้ว" ฉันแซวเขา

"แล้วปั๊กๆ ตัวนี้แหละจะขย้ำแมวเมี้ยว งับๆๆ" จองกุกว่าแล้วทำเป็นจะกัดแขนฉัน

"เดี๋ยวก็โดนข่วนกลับหรอก" ฉันชูมือขึ้นแล้วทำท่าจะข่วน

"ข่วนตรงนี้เลย ยอมๆๆ" เขาว่าแล้วจับมือฉันไปข่วนอกซ้ายของตัวเอง

"บ้า" ฉันรีบดึงมือกลับ

"บ้าแล้วรักมั๊ย" จองกุกเดินอิงฉัน 'เจ้าเล่ห์จริงๆ เลย'

"ถ้าไม่ตอบ ฉันกัดหูจริงๆ นะ" เขาว่าแล้วพยายามจะกัดหูฉัน ฉันจึงเบี่ยงตัวไปด้านข้าง แต่เขายอมที่ไหน ยังจะเบี่ยงตัวตามมาอีก

"ตอบมาๆๆ ตอบมาก่อนว่ารักหรือเปล่า" เขาพูดกรอกหูฉัน

"นายต้องหยุดก่อนแล้วฉันจะตอบ" ฉันบอกเขา จองกุกจึงหยุดเบี่ยงตัวตามฉัน แล้วยืดตัวยืนตรงเหมือนเดิม ฉันถึงกลับไปยืนได้ตามปกติ

"ฉันหยุดแล้ว เพราะงั้น..."

"จองกุก" ฉันปุ้บปั้บจับหน้าเขาด้วยมือทั้งสองข้าง 

"ว่า?" จองกุกดูอึ้งหน่อยๆ

"นายมันขี้อ่อย"

"นี่ชมใช่มั๊ย" เขาถาม

"ไม่ นี่ด่า" ฉันว่า แล้วจองกุกหมุ่ยหน้าทำปากจู๋ 

"ขี้อ่อยมาก มากถึงมากที่สุดในสามโลก" ฉันบอกและจองกุกทำหน้าประมาณว่า 'เธอจะพูดอะไรกันแน่' 

"แต่ฉันดันแพ้ทางคนขี้อ่อย เพราะงั้นฉันก็เลยรักนาย จอนจองกุก" ฉันว่าแล้วยิกแก้มทั้งสองข้างของเขา

"บ้า" เขาตีแขนฉันเบาๆ

"ลิซ่าโอปป้าทำกุกเขินนะเนี่ย" เขาว่าแล้วทำท่าสะดีดสะดิ้งเหมือนเด็กผู้หญิงแล้วเข้ามาซบที่ไหล่ 

"เนียนเนาะ" ฉันบอกเขา

"ใช่ แขนเนียนๆ" หืม...ถ้าจะเนียนแต๋ะฉันขนาดนี้

"พอเลย นายทำฉันขนลุกแล้วเนี่ย" ฉันว่าแล้วรีบดึงแขนออกจากการเกาะกุมลูบไล้ของเขา

"แน่ะๆๆ คิดลึกนะเรา" ยังมีน่ามาแซวฉันอีก

"พอเลย เดี๋ยวก็โดนหรอก" ฉันชูกำปั้นขู่เขา

"พอเลย เดี๋ยวก็โดนหรอก" เล่นเลียนแบบฉันทั้งท่าทางและคำพูดเลยเหรอคะ

"กลัวแล้วครับ ลิซ่าโอปป้า ชน!" เขาชนหมัดกับฉัน

"อย่าทำตัวแมนเกินฉันสิ เดี๋ยวใครก็เข้าใจผิดหาว่าฉันคบทอมหรอก" เขาเรียกฉันว่าทอมเหรอคะ

"ทอมเหรอ"

"โอ้ย!" ฉันชกเองแหละ โดนทอมชกแล้วเป็นไงล่ะ

"เอาอีกมั๊ย" ฉันแกล้งถามเอาเรื่อง

"ไม่แล้วครับ ดุจริงเลย ลิซเค้าสวยจะตาย จะเป็นทอมได้ไงล่ะ เนาะๆ" จองกุกสะกิดไหล่ฉันเบาๆ

"เปลี่ยนคำเร็วเนาะ" ฉันว่า

"ถึงคำจะเปลี่ยนเร็ว แต่ใจเราไม่เคยเปลี่ยนแปลงนะ" หยอดได้เป็นหยอดตลอดเลยผู้ชายคนนี้

"ก็ถ้าลองเปลี่ยนดูสิ" ฉันจ้องเข้าเชิงข่มขวัญ

"น้องนายได้สูญพันธุ์แน่"

"อุ้ย!" จองกุกรีบเด้งออกไปให้ห่างฉัน

"โหดร้ายๆ ผู้หญิงคนนี้โหดร้ายเกินไปแล้ว" เขาว่าให้ฉัน ฉันได้แต่ยิ้มออกมาด้วยความพอใจ 

'ฉันโหดร้ายเหรอ หึๆๆ'



ฉันว่าเราเดินกันมาไกลพอสมควรแล้วนะ เพราะตอนนี้เรามองไม่เห็นหลังคาวังไอซีริชแล้ว

"พี่จีซูขอยืมครีมทาผิวได้มั๊ย ฉันว่าตัวฉันมันแห้งเกินอะ" 

ฉันได้ยินเสียงเจนนี่แววมาจากด้านหลัง เดี๋ยวจะนึกภาพไม่ออก ด้านหน้าของฉันกับจองกุกมียายแคสเปียร์เดินนำหน้าคนแรก ตามมาด้วยสามหนุ่มเนื้อ และคู่กัดที่ตอนนี้น่าจะพักรบกันอยู่ ส่วนด้านหลังก็อีกสองคู่ที่เหลือ แต่เจนนี่จะมาทาครีมตอนนี้เหรอคะ ดูผิดวิสัยนะ ปกติเธอเตรียมพร้อมทุกอย่างเป็นอย่างดีนี่นา หรือว่าจะรีบเกินไปก็เลยลืม

"อยู่ในเป้อะ แกเปิดหาดู" 

ฉันหันกลับไปเห็นเจนนี่รีบเปิดเป้พี่จีซู แล้วควานหา...'เอ๊ะ!'...เธอไม่ได้จะหาครีมทาผิวเหรอคะ ทำไมถึงหยิบหนังสือสำนึกผิดออกมาล่ะ แล้ว...เดี๋ยวๆๆๆ ทำไมรีบเดินดุ่มๆ มาทางนี้ล่ะ

"ยัยเจน" จีซูร้องเรียกเมื่อเห็นว่าเจนนี่เดินดุ่มๆ มาหาเรา

"หลีกไป" เธอบอกหน้าดุขณะที่เดินเข้ามา ฉันกับจองกุกเกือบหลบไม่ทันแน่ะ 


พลั่ก!


"โอ้ย...นี่รีบไปไหนเนี่ย" 

โรเซ่โวยขึ้นเมื่อโดนชน แต่เจนนี่ไม่ได้ลดฝีเท้าลงเลยค่ะ โรเซ่รีบหันมาหาฉันพร้อมสายตาประมาณว่า 'นางเป็นอะไร' เพราะฉันก็ไม่รู้ ฉันก็เลยรีบหันกลับไปหาสามคนข้างหลัง 

"เป็นไรอะคะ" ฉันถามค่อยๆ แต่คำตอบที่ได้คือ ทุกคนส่ายหัวว่า 'ไม่รู้'

"เกิดอะไรขึ้นเหรอ" ยายแคสเปียร์หันมา

"พวกพี่หมอบลง!" เจนนี่ร้องบอกสามหนุ่มเนื้อทอง แล้ว...

"คุณยาย!" เจนนี่ร้องเสียงดัง


โอ้! o[]o อุ๋! o_O ฮะ! 


นั่นเจนนี่...

"คุณหนนนนู..."

"คุณยาย!" 

พวกฉันร้องพร้อมกันเมื่อเห็นว่าร่างของยายแคสเปียร์โดนดูดเข้าไปในหนังสือสำนึกผิด แล้ว...


ตุ้บ!


"ยัยเจน! แกทำอะไรของแก" 

จีซูรีบวิ่งเข้ามาหาเจนนี่ แต่เจนนี่...นั่นเธอทำอะไรอีกอะ แค่จับยายแคสเปียร์เข้าหนังสือว่าหนักแล้วนะคะ แต่นี่เล่นใช้เชือกมัดซ้ำเลยเหรอ 'แดบัก!' ว่าแต่นางจะทำอะไรคะเนี่ย

"เจนนี่!" จีซูจับแขนเจนนี่ให้หันมาหา

"แกทำอะไร" จีซูถาม

"เราจะเปลี่ยนเส้นทางค่ะ" 

"เปลี่ยนเส้นทาง?" นี่จีมินก็ไม่รู้ใช่มั๊ยคะว่านางจะทำแบบนี้

"ใช่" เจนนี่ตอบ

"เราจะเปลี่ยนเส้นทางทำไมอะคะ เหรอว่าจะกลับไปวังไอซิริช" ฉันถามด้วยความสงสัย

"ไม่ใช่" อ้าว! ถ้าไม่กลับอกาธอน ไม่กลับวังของลีนาน แล้วเราจะไปไหนกันล่ะ เหมือนเจนนี่จะรู้ว่าคนอื่นคงสงสัยเหมือนกับฉัน เธอจึงพูดขึ้นว่า...

"เราจะไปอกาธัซ"

"ฮะ!" อึ้งกันไปอีก

"อกาธัซเหรอ นี่อยากตายหรือไง" เจโฮปโวยขึ้น

"นั่นสิ ทำไมเราต้องไปอกาธัซด้วยล่ะ" โรเซ่เสริม

เจนนี่ยืนนิ่งแล้วมองพวกเราทีละคน สีหน้ามีความกังวลใจนิดๆ เหมือนไม่มั่นใจอะไรซักอย่างหนึ่ง ไม่มั่นใจเหตุผลของตัวเองเหรอค่ะ หรือว่ามีอะไรมากกว่าที่เราเห็น ทำตัวหน้าสงสัยจริงๆ เลย 

"ตกลงมันยังไงเจนนี่" จีมินถาม 

เจนนี่ถอนหายใจหนึ่งครั้งสีหน้าบอกให้รู้ว่าเธอไม่มีทางเลือก นอกจาก...

'นั่นอะไรอะ' 

เจนนี่หยิบของบางอย่างในกระเป๋ากางเกงขึ้นมา แต่ว่า...

"แหวนเหรอ" ชูก้าว่า

"โอ้โน! โนๆๆๆ" จีซูพูด โนๆๆ ซ้ำไปซ้ำมาทันที่เห็น

"พี่ไปเอามาจากไหนเนี่ย" ฉันถาม พวกเราพากันตกใจมากเลยค่ะ ก็นั้นมันแหวนรูปหัวกะโหลกอีกานะ 

"ฉันต้องตามหาเจ้าของแหวนนี้" เจนนี่ว่า

"ตามหาอกาธัซปริศนาเนี่ยนะ ฉันขอเหตุผลหน่อยได้มั๊ย" โรเซ่ถาม พวกฉันจึงพยักหน้าเห็นด้วยกับโรเซ่ ใช่ค่ะ พวกเราต้องการเหตุผล

"ฉันเชื่อว่าเราต้องการเขา" เจนนี่ตอบ

what the? เราต้องการชาวอกาธัซเนี่ยนะ มันใช่เหรอ

"ต้องการพวกอกาธัซเนี่ยนะ ฉันว่าไม่ดีมั้ง" แรปมอนท้วง

"นั่นดิฮยอง" วีเสริม

"ใช่ค่ะ" ฉันเอาด้วยแล้วกัน เจนนี่ถอนหายใจอีกครั้ง

"ฉันรู้ว่ามันอาจจะฟังดูเหมือนบ้า ซึ่งมันก็บ้าจริงๆ แต่ฉันไม่อยากกลับไปโดยเปล่าประโยชน์"

"เปล่าประโยชน์? แล้วทำแบบนี้ มันเข้าท่าเหรอ ฉันยังมองไม่เห็นประโยชน์อะไรเลยนะ นอกจากการพาเราไปตาย" จีซูค้าน

"ก็ถ้าการที่เราเจอเขาจะเพิ่มโอกาสชนะสงครามได้ ฉันก็อยากจะทำค่ะ" เจนนี่ว่า

'ชนะสงคราม' เหรอคะ

"เธอคงไม่ได้คิดเรื่องนี้เองหรอกใช่มั๊ย" จีมินถามอย่างสงสัย เจนนี่มองหน้าจีมินสักพักก่อ่นจะถอนหายใจแล้วพยักหน้ารับค่อยๆ

"ว่าแล้วเชียว!" พวกเราพูดพร้อมกัน อะไรจะใจตรงกันปานนั้น

"แล้วใครเป็นคนคิด" พี่จินถาม 

เจนนี่มองหน้าพวกฉันอีกครั้ง แค่ตอบว่าใคร ต้องคิดยากคิดเยอะขนาดนั้นเชียวเหรอคะ

"ลีนานค่ะ" เธอบอก 

ลีนานเหรอคะ ลีนานมีแหวนของชาวอกาธัซ แต่เธอเป็นพันธมิตรกับเรานะ งงในงง ตกลงเธออยู่ข้างไหนกันแน่ แล้วแหวนนี้ของใคร โอ้...ชักปวดหัวแล้วสิ

"ไว้ใจเธอได้แน่เหรอ" โรเซ่ถามสีหน้าไม่ไว้ใจ จริงๆ ฉันว่าเจนนี่ก็คงลังเลอยู่เหมือนกันแหละ เธอก็น่าจะชั่งใจอยู่ ดูจากสีหน้าที่กังวลหน่อยๆ นั้น

"ฉันก็ไม่..." เมื่อกี้เหมือนเจนนี่จะตอบว่า 'ฉันก็ไม่แน่ใจ' แต่จู่ๆ เธอก็เงียบไปค่ะ เหมือนเพิ่งคิดอะไรได้ ก่อนจะไล่มองหน้าพวกฉันทีล่ะคนช้าๆ เธอคิดอะไรของเธอนะ

"ฉันไว้ใจเธอ" เจนนี่ว่า เอ๊ะ...อะไรที่ทำให้เธอเปลี่ยนใจกะทันหัน

"เพราะเธอเป็นสหายของพ่อ เป็นคนช่วยชีวิตลุงโรมาน และเป็นพันธมิตกับเรา นี้คือเหตุผลของฉัน" ให้เหตุผลแบบนี้ แล้วเราจะเถียงออกเหรอคะ

"แต่ถ้าใครรักตัวกลัวตายจะกลับไปก่อนก็ได้นะคะ ฉันไม่ได้บังคับ" เจนนี่ว่า 

พวกเรามองหน้ากัน ไอ้กลัวตายมันก็กลัวอยู่แหละค่ะ แต่จะปล่อยให้เจนนี่ไปคนเดียวเหรอคะ

"คนเดียวหัวหาย สองคนเพื่อนตาย ฉันเอาด้วยก็ได้ ถือว่าตอบแทนที่ลีนานทำให้ฉันได้เจอกับพ่ออีกครั้ง" จีซูว่าแล้วเดินไปยืนอยู่ข้างเจนนี่

"เธอไปไหน ฉันไปด้วย" พระเอกตัวจริงของเจนนี่มาแล้วค่ะ ก็ถ้าจีมินไม่ไปสิคะแปลก

"เราด้วยค่ะ" ฉันจับมือจองกุกยกขึ้นด้วยกัน

"เรา?" แต่ดูเขาสิ

"ก็เรานี่แหละ" ฉันหันไปบอกแกมข่มขู่

"อ่อ เรา เรา เรา เราด้วยก็ได้" จะงงอะไรของเขา 

"เฮ้อ...นี่เพราะเป็นทีมเดียวกันหรอกนะ ฉันไปด้วยก็ได้" โรเซ่ว่า

"ฉันไปด้วย" วีเสริม

"เอางี้ง่ายกว่า มีใครจะไม่ไปมั๊ย" ชูก้าถามขึ้น 

จริงๆ พวกรุ่นพี่แกก็น่าจะกังวลกันอยู่แหละ โดยเฉพาะสามหนุ่มเนื้อทอง แต่สุดท้ายพี่จินก็พูดขึ้นว่า...

"อกาธอนก็เคยอยู่ ทาธารัสก็ไปมาแล้ว เหลืออกาธัซ งั้นก็ทัวร์มันให้ทั่วอกาธาไปเลย ไหนๆ ก็มาแล้วและไม่รู้จะได้มาอีกไหม ก็เอามันให้คุ้มไปเลย" เป็นการมองโลกในแง่ดีจริงๆ 

"ผ่านอะไรมาด้วยกันก็เยอะ เรื่องแค่นี้จะไปกลัวทำไม" แรปมอนเสริม 

นี่กำลังเสริมความมั่นใจของตัวเองกันอยู่ใช่มั๊ยคะ เหลือหนุ่มคนสุดท้ายแล้วค่ะ ฉันลุ้นพี่คนนี้มากที่สุดเลยนะ มาดูกันว่าพี่แกจะตอบว่ายังไง

"แล้วฉันเลือกอะไรได้มั๊ย เลือกให้เธอไม่ไปได้หรือเปล่า...ไม่ได้!" 

ร้องเอง ตอบเองไปอีก พี่เจโฮป ฮ่าๆๆ น่าสงสารอะ เหมือนคนไม่มีทางเลือกยังไงยังงั้นแหละ

"โอเค! ไปไหนไปกัน จะพากูลงนรกหรือสวรรค์ กูก็ไปหมด ไปเลยไปโล้ด ตอนนี้กูพร้อมแล้ว" พี่แกว่า

"ขอบคุณทุกคนมากนะคะ" เจนนี่หันไปบอกทุกคน

"จริงๆ ฉันก็คงทำคนเดียวไม่ได้ แต่ก็ไม่คิดว่าทุกคนจะพร้อมใจกันแบบนี้"

"ก็เราเป็นทีมเดียวกันแล้วนิ่ รวมพลังหน่อยมั๊ย" แรปมอนว่า แล้วเริ่มเดินกอดคอจินกับเจโฮปเข้ามาหาเรา พวกเราที่เหลือจึงค่อยๆ เดินเข้ามาหากัน แล้วกอดคอกันเป็นวงกลม

"พี่ไม่รู้จริงๆ นะว่าการที่ได้มาเจอกับพวกน้อง มันเป็นโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ แต่อย่างหนึ่งที่พี่รู้คือ การเป็นทีมกับพวกน้อง...มันโคตรจะบ้าเลยว่ะ" พี่เจโฮปนี่จริงๆ เลยคะ พูดหน้าเครียดแต่ก็ทำเราขำกันได้

"แต่มันเป็นความบ้า ที่ทำให้พี่เข้มแข็งขึ้น" เจโฮปยิ้มน้อยๆ ออกมา พวกเราจึงยิ้มตอบ

"พวกเราก็เหมือนกันค่ะ" จีซูเอ่ยขึ้น พี่ใหญ่เราแน่ใจเหรอคะว่าจะพูดเอง 

"เจนนี่ แกพูดสิ" จีซูหันไปบอกเจนนี่ 

'ฮู้~' โล่งใจเป็นที่สุ้ด นึกว่าเจ้แกจะพูดเองซะแล้ว ไม่งั้นที่เจโฮปปูมาซะดิบดีคงพังไม่เป็นท่าแน่ๆ

"คะ? อ่อๆๆ" เจนนี่เพิ่งเข้าใจที่จีซูพูด

"พวก...พวกเราก็เหมือนกันค่ะ" ฉันเดาว่าเจนนี่คงอาย ก็เธอไม่เคยพูดอะไรซึ้งๆ จริงๆ จังๆ ต่อหน้าคนอื่นเยอะแยะขนาดนี้มาก่อนน่ะสิ

"พวกเราขอบคุณ เอ่อ...ความรัก..." พวกเรากลั้นหัวเราะเอาไว้เมื่อเจนนี่พูดว่า 'ความรัก' ออกมา 

"...ความเอ็นดู"

"พรืด!" 

"อย่าหัวเราะฉันกันสิ ไม่งั้นฉันจะพูดแค่นี้แหละ" เจนนี่ว่า พวกเราจึงเม้มปากกันแน่น เจนนี่จ้องพวกเรา ถ้ามีใครหลุดคำตอนนี้ โดนนางจิกตาแตกแน่นอน เจนนี่ถอนหายใจหนึ่งครั้งก่อนที่จะพูดต่อว่า...

"ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีๆ ที่มีให้กันค่ะ เหมือนอย่างพี่เจโฮปว่า ไม่รู้ว่ามันโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ที่เราได้เจอกัน" พูดแบบนี้ทำเอาเจโฮปยิ้มแก้มปริเลยทีเดียว

"แต่เมื่อชะตาลิขิตเอาไว้แล้ว พวกเราก็จะเก็บมิตรภาพนี้ไว้ และรักษามันให้ดีที่สุด เราจะปกป้องกันและกัน จะอยู่เคียงข้างกัน จะไม่ทอดทิ้งกัน เพราะ..." เจนนี่มองหน้าพวกเราทีละคน ก่อนจะพูดต่อว่า... 

"This is my friend, This is my life and This is my team" 

พวกเราหันไปมองหน้ากัน ฉันว่าพวกเรารู้ความหมายนี้นะคะ เราไม่จำเป็นต้องพูดอะไรกันมากกว่านี้แล้วล่ะ แค่มองตาก็เหมือนใจเราสื่อถึงกันแล้วอะ ฉันไม่คิดเลยนะว่าเราจะเปิดใจให้กันมากขนาดนี้ ฉันมีเพื่อนที่ดี มีรุ่นพี่ที่น่ารัก มันเป็นมิตรภาพที่หาได้ยากจริงๆ ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไม มิตรภาพถึงมีค่าดั่งทองและแข็งแกร่งเหมือนเพชร ฉันโชคดีจริงๆ ที่ได้มาเจอพวกเขา

"เราเป็นเพื่อนกันใช่มั๊ย!" 

"ใช่!" พวกเราขานรับแรปมอน

"เราเป็นทีมกันใช่มั๊ย!"

"ใช่!"

"ไปไหนไปกัน ตายไหนตายนั้น เราไม่ทิ้งกัน เพราะเราคือทีม!"

"ทีม!"

"My team!"

"My team!"

"My team!"

"My team!"

"My teammmm! BOOM!"

"Ya ya ya boombaya" ฮ่าๆๆ พี่เจโฮป

"boomboomba boomboomba" 

"Oppa!" พวกฉันตอบรับพี่แก ฮ่าๆๆ ดีจังเลยที่ทุกคนยิ้มกันออก

"งั้นเรารีบเดินทางกันเถอะ อากาศหนาวแบบนี้ยิ่งค่ำเร็ว เดี๋ยวจะไม่ปลอดภัย" ชูก้าว่า

"ไปทางไหนเจนนี่" จีมินถามเจนนี่

"ตามฉันมาค่ะ" เจนนี่ว่าแล้วออกเดินนำพวกเราไป 

เรากำลังจะไปอกาธัซจริงๆ เหรอคะ ตื่นเต้นสุดๆ อะ

"ฉันว่าเจนนี่พูดผิดนะ" จองกุกเดินมากระซิบบอกฉัน 

"อะไรของนาย" ฉันถามอย่างสงสัย

"ก็ที่เธอพูดว่า This is my friend, This is my life and This is my team ไง" แล้วเจนนี่พูดอะไรผิดล่ะคะ ฉันก็ว่ามันดีแล้วนะ

"ทำไมอะ" ฉันล่ะอยากรู้เหตุผลของเขาจริงๆ เลย

"ก็จริงๆ มันควรเป็น..." เขามองหน้าฉัน สายตากรุ่มกริ่มแบบนี้ สงสัยว่า...

"This is my lisa, This is my love and This is my girl" 

'เอิ่ม...ว่าแล้วเชียว'

"อึ้ง อึ้ง อึ้งไปเลย" เขาแซวฉัน แต่ฉันไม่ได้อึ้งนะ ฉันแค่กำลังสตั้นกับความ This is ผู้ชายขี้หยอดอยู่ต่างหาก  

"หยอดนิดหยอดหน่อยก็เอานะนายอะ" ฉันว่าให้เขา แต่รุ่นจองกุก โนสน โนแคร์ แถมยังมีหน้ามาบอกฉันอีกว่า...

"ก็หยอดให้คิด จะได้คลิกที่ใจเธอ" เอ่อ...ความมุกเสี่ยวนี้

"อยู่กับนายแล้วเสียเวลาจริงๆ เลย" ฉันว่าเขา

"อยู่กับฉันอาจเสียเวลา แต่รับรองว่าเธอจะไม่เสียใจ" โอ้ย...ชักจะทนไม่ไว้แล้วค่ะ มือจะหงิกอยู่แล้ว

"พอได้แล้วมั้ง ไม่อายพวกพี่เขาบ้างเหรอ" ฉันถาม

"อาย" 

"นึกว่าไม่อายซะอีก" ฉันบอกเขา

"อาย แต่ฉัน...อายเลิฟยูทูมัชนะลิซจ๋า" เอิ่ม! ฉันหมดคำจะพูดจริงๆ

"ฉันว่าฉันไปถามเจนนี่เรื่องแหวนดีกว่า" ฉันว่าแล้วรีบเดินไปข้างหน้าเพื่อไปหาเจนนี่

"อ้าวลิซ! ยังคุยไม่จบเลยนะ" จองกุกตะโกนไล่หลังมา ทิ้งให้เขาเล่นคนเดียวดีแล้วล่ะค่ะ

"ลีนานก็ไม่ได้บอกใครอย่างนั้นเหรอ" เสียงจีซูแว่วมา เมมเบอร์สามคนนี้ก็กำลังคุยเรื่องเจ้าของแหวนกันอยู่สินะ

"ใช่ค่ะ" เจนนี่ตอบ

"แล้วอย่างนี้เราจะหาเขาเจอได้ไงกัน เขตหนาวของอกาธัซก็ใช่ว่าจะเล็ก" โรเซ่ว่า

"ถึงจะยาก แต่เราก็ต้องทำให้ได้" เจนนี่บอก

"เราทำได้อยู่แล้วล่ะคะ" ฉันว่าและเดินเข้าไปหาพวกเมมเบอร์ ทั้งสามคนจึงหันมาหาฉัน

"ฉันมั่นใจ เหมือนที่ผ่าน เพราะเราคือ..." พวกเธอดูตั้งใจฟังนะคะเนี่ย

"...ขบวนการ power pop girl!" ฉันว่าและทำท่าทางประกอบ

"โอ้ย!" ฮ่าๆๆ โดนโวยจนได้

"เขาเครียดกันอยู่มั๊ยแก" โรเซ่ว่าให้ฉัน

"ก็เห็นว่าเครียดนั่นแหละ ถึงอยากให้ผ่อนคลายกัน" ฉันบอก แต่ทั้งสามคน เฮ้อ...หน้าตาไม่น่าคบเลยอะ 

"พวกพี่เนี่ยใช่ไม่ได้เลยนะคะ ชอบทำให้โลกหม่นหมองกันอยู่ได้" ฉันว่าให้ทั้งสาม

"ก็พวกฉันไม่ใช่ยัยมักเน่ไฮเปอร์อย่างแกนิ่ ถึงจะทำตัวชิวๆ ไม่ต้องคิดอะไรมาก" พี่จีซูว่าฉันไฮเปอร์เหรอ ทีตัวเองล่ะ ชิ! 

"ใครบอกว่าฉันไม่คิดมากล่ะคะ" ก็จริงๆ ฉันก็คิดนะ เพียงแต่...

"พวกพี่ไม่รู้หรือไง ความรู้สึกของคนเรานะมันส่งต่อให้กันได้" 

พวกเมมเบอร์มองฉันกันใหญ่ คิดไม่ถึงล่ะสินะว่าฉันจะพูดได้ดีขนาดนี้ ฮุๆๆ

"ฉันแค่อยากส่งความสุข เพื่อลดความทุกข์ของพวกพี่ มันจะดีกว่าไม่ใช่เหรอคะ ถ้าเราสามารถเติมเต็มกำลังใจให้กับใครสักคนได้" ฉันว่าแล้วยิ้มสวยๆ 

"พูดดีเชียว" เจนนี่บอก

"อันนี้มันก็แน่นอนอยู่แล้วล่ะ เพราะงั้น..." ฉันมองเมมเบอร์ทั้งสามคนที่รอฟังฉันอยู่

'หึๆๆ เริ่มจากใครก่อนดีนะ'

"เพราะงั้นอะไรของแก" เริ่มจากยัยคนถามก่อนเลยดีกว่า


จุ้บ!


"ยัยลิซ!" โรเซ่โวยขึ้นเมื่อโดนฉันจุ้บที่แก้ม

"ฉันรักแกนะยัยเพื่อนรัก" ฉันบอกเธอ ก่อนจะรีบหันไปหาอีกคนข้างๆ


จุ้บ!


"อ่า! ยัยเด็กนี่" จีซูโวย

"ยองอันพี่สาวคนต๊อง" 

และคนสุดท้าย...ฉันหันไปหาเป้าหมาย ผู้ที่ทำหน้าตื่นหน่อยๆ และเหมือนกำลังเตรียมตัวหนีเงื้อมมือของฉัน ฉันไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆ หรอกนะ หึๆๆ

"พี่เจนนี่~" ฉันค่อยๆ เดินเข้าไปหาแล้วกางแขนไปด้วย

"ไม่เอา แกหยุดอยู่ตรงนั้นเลย ยัยลิซ! ม่ายยย!" 


จุ้บ!


"ฉันรักพี่นะ" 

"ทำไมกับคนอื่นไม่กอดแบบนี้ฮะ จูบอาบยาพิษนี้ ฉันต้องตายแน่เลย" อันนี้ก็โอเว่อร์ หมั่นไส้จริงเชียว อีกทีก็แล้วกัน


จุ้บ!


ฉันรีบจุ้บแก้มของเจนนี่อีกข้าง ก่อนจะรีบวิ่งไปอยู่อีกฝั่งข้างจีซู 

"ยัยลิซ! ยัยบ้า แกนี่โรคจิตจริงๆ เลย" เจนนี่ว่าให้ฉัน

"ฮ่าๆๆ" ฉันหัวเราะชอบใจ

"ยังมีหน้ามาหัวเราะอีก" เจนนี่ว่าให้ฉัน ก่อนจะ...

"พี่จีซู" คะๆ เจนนี่เรียกจีซูทำไมคะ แล้วนั่นเหมือนส่งซิกให้กันอีก คือไร? ฉันว่าฉัน...

"โรเซ่ จัดการ!" ฉันจะอยู่ทำไมล่ะ


ฟิ้ววว!


เปิดโล้ดคะ

"แกตายแน่ยัยลิซ" โรเซ่วิ่งไล่หลังมา

"จะหนีไปไหนเด็กน้อย"


ฟื้บ!


"พี่เจนนี่!" มาดักหน้ากันอย่างนี้ แฉลบออกข้างสิคะ


โป๊ก!


"โอ้ย!" เจ็บกันไปตามระเบียบ 

"หนียังไงไม่ดูอะไรเลยฮะยัยลิซ"

"ก็ใครบอกพี่มาดักกันแบบนี้ล่ะ" ฉันบอกจีซู

"แล้วนั่นเจ็บมั๊ย" จีซูเดินเข้ามาหาฉัน

"เจ็บสิคะ หัวโนแล้วแน่ๆ" ฉันบอก

"ไหนดูสิ" จีซูเข้ามาใกล้ฉันแล้วใช้มือลูบหัวฉันตรงบริเวณที่ชนเบาๆ

"โนจริงๆ...เจนนี่ โรเซ่" แล้วเรียกสองคนนั้นทำไมล่ะคะ


"ย่าห์!"


"ม่ายยย!" 

ฉันโดนพี่จีซูโถมตัวใส่จนเราร่วงลงพื้นไปพร้อมกัน ดีนะที่มันเป็นพื้นหิมะ ฉันถึงไม่เจ็บ แค่ยวบลงไปกับพื้นเฉยๆ แต่ที่ซวยคือ...

"ถมเลย!" 

"ม่ายยย!" ยัยพี่ซูตัวดีนั่งครอมฉันเอาไว้คะแล้วสั่งอีกสองคนที่เหลือ

"อ่า! เย็นนน! หยุดนะ!" ก็พวกนางเล่นเอาหิมะถมตัวฉันน่ะสิคะ ไม่ใช่ทรายนะว้อย!

"พวกคนใจร้าย! ฉันอุตส่าห์ให้ความรักกลับตอบแทนกันแบบนี้เหรอ!" นี่รักน้องกันใช่มั๊ยคะ 

"พวกเรามันสายโหดก็ต้องรักจัดนักแบบนี้แหละจ้ะ" ยัยพี่ซู!

"ปล่อยฉัน! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ! ถ้าฉันออกไปได้ ฉันสัญญาว่าฉันต้องแก้แค้นพวกพี่ให้ได้ พวกคนใจร้าย!"

"พูดมากแบบนี้ มันน่าปล่อยงั้นเหรอ" ยัยโรเซ่! ได้...รู้จักพลังมักเน่ปีศาจน้อยไปแล้ว


"ย่าหหห์!!" 


ฉันรวบรวมพลังทั้งหมดแล้วดิ้นอย่างแรงจนหิมะที่ถมทับตัวแตกออกพร้อมกับร่างของจีซูที่กระเด็นออกไปข้างๆ ส่วนอีกสองคนวิ่งไปอยู่ด้านหลังพี่จีซู ฉันรีบลุกขึ้นนั่งแล้วสะบัดตัวแรงๆ ให้เศษหิมะหลุดจากตัว และตั้งใจว่าจะจัดการกับคนที่ใกล้มือมากที่สุด 'พี่จีซู' แต่...

"เจนนี่!"


ฟื้บ!


หืมมมม!...สามคนนั้นจัมป์ไปนู้นแล้วค่ะ อยู่ทางข้างหน้าห่างจากฉันไปตั้งหลายเมตร

"ยัยพวกพี่!!!"



Jungkook talk...


"ยัยพวกพี่!!!" 

อยู่กับผมไม่อยากอยู่ ไปนู้นแล้วเป็นไงล่ะครับ โดนแกล้ง เพราะดันไปแกล้งเขาก่อน แถมแกล้งเขาไม่ได้เกรงใจผมเลย ทีผมเล่นมุขก็หาว่าผมเสี่ยว ทีตัวเองวิ่งไปจุ้บคนอื่น 

'โด่ว!'

"มึงว่าที่โลกเราจะเป็นยังไงบ้างวะ" จินฮยองเอ่ยขึ้น

"ก่อนจะถามเรื่องโลก ถามเรื่องที่นี่ก่อนฮยอง" เจโฮปว่า

"ก็ถ้าพวกมึงอยากจะรู้ว่าโลกเราเป็นยังไง มึงต้องเอาชีวิตรอดจากที่นี่ให้ได้ก่อน" ชูก้าฮยองบอก

"นั่นแหละที่ผมคิดหนัก" แรปมอนเอ่ยขึ้น เมื่อกี้ฮยองแกเป็นคนปลุกใจพวกเรานะครับ ดันใจออกเองแล้วเหรอ

"เราเป็นนักร้อง แต่ไม่ใช่นักรบนะฮยอง ให้จับไมค์ผมสู้ไม่ถอยแน่ แต่จับดาบ...ผมไหวนะ แต่กับพวกนั้นที่ถูกฝึกมาทั้งชีวิต เราจะสู้ได้เหรอ" ที่แรปมอนพูดก็ถูกครับ เพราะผมก็กลัวข้อนี้อยู่เหมือนกัน

"ป๊อดว่ะ" คุณต้องไม่เชื่อกันแน่ๆ ครับว่าใครเป็นคนพูดประโยคนี้

"มึงไม่ป๊อดว่างั้น" แรปมอนหันไปถามเจโฮป ผู้เป็นเจ้าของประโยคก่อนหน้า

"กู...กูก็ป๊อดแหละ"

"ถุ้ย!" พวกผมล่ะอยากจะบ้าตาย 

"อย่าเพิ่งถุ้ย กูป๊อดก็จริง แต่ครั้งนี้กูจริงจังนะ"

"ฮยองแน่ใจ" วีถามขึ้น เจโฮปจึงมองไปที่พวกสี่สาวที่กำลังเล่นไล่จับกันกลางป่า พวกผมจึงมองตามไป พวกเธอไม่รู้สึกกลัวหรือไงกันนะ

"จริงๆ กูอาจจะตายไปตั้งนานแล้ว แต่พวกน้องดันช่วยชีวิตกูไว้ตั้งหลายครั้ง กูว่ากูน่าจะทำอะไรเพื่อพวกน้องเขาบ้าง" เจโฮปว่า ชดใช้หนี้สินะครับ

"โคตรหล่อเลยฮยอง" ผมบอกเจโฮป

"อันนี้กูรู้" เอิ่ม...ความมั่นนี้

"นี่อาจจะเป็นโอกาสสุดท้ายของพวกเราแล้วก็ได้" จินฮยองทำผมหวิวๆ นะครับเนี่ย 'โอกาสสุดท้าย'

"เราไม่ได้จะตายใช่มั๊ยฮยอง" ผมถาม


ป้าบ!


"โอ้ย! ฮยอง!" ผมหันไปหาชูก้าฮยองผู้ตบกบาลผมอย่างดัง

"มึงตายคนเดียวเลยไป" ชูก้าว่า

"อ้าว...ก็จินบอกโอกาสสุดท้ายอะ"

"โอ่ยยย กูหมายถึงโอกาสสุดท้ายที่เราจะได้อยู่ที่นี่" จินอธิบาย

"อ่อเหรอ"

"เอ้อ!!" โดนพวกฮยองรุมจนได้

"แล้วเจนนี่ว่ายังไงบ้างจีมิน เราต้องไปไกลแค่ไหน" แรปมอนถามจีมิน

"เห็นว่าถึงเขตหนาวนะ คงไม่ไกลมากหรอก" จีมินตอบ

"เขตหนาว?" งงกันไปหมดครับ 

พวกฮยองแกนิ่ไม่ได้เรื่องกันจริงๆ นะครับ มาแปลกถิ่นแต่ไม่รู้จักศึกษาข้อมูลเล้ย ลำบากผมอีกแล้ว

"ไม่รู้ก็ถามครับ" ผมเอ่ยขึ้น พวกฮยองมองผมเป็นตาเดียว

"มึงรู้เหรอ" วีถามผม

"มันก็แน่นอน ผมเนี่ยเป็นพวกมีการศึกษา"


ป้าบ!


"ฮยอง! ปล่อยๆ ไปบ้างก็ได้มั้ง สมองผมไหลแล้วแน่ๆ" ชูก้าฮยองแกโหดจริงๆ นะครับ 

"อ่อ...ไอ้หนังสือที่มึงอ่านตอนช้ำรักน่ะนะ" จีมินก็ชอบเอาเรื่องอดีตมาพูดนะครับ

"ตอนนี้ดอกรักแบ่งบานแล้วฮยอง" ผมว่าแล้วยิ้มปลื้มปริ่ม

"อ้วก!!" ผมล่ะเกลียดพวกคนขี้อิจฉาจริงๆ

"เล่ามาทีเถอะพ่อคุ๊ณ" เจโฮปฮยองว่า ผมจึงเริ่มเล่าเรื่องการปกครองของอกาธัซให้พวกฮยองๆ แกฟัง



"แสดงว่าเขตหนาวก็อยู่ไม่ไกลจากนี้แล้วนะสิ" วีเอ่ยขึ้นทันทีที่ผมพูดจบ

"ถูกต้องแล้วครับ" ผมตอบ

"ซึ่งมีผู้นำเขตคือไดเอียน ลูกชายคนรองของคาร์เมน" จินว่า

"อันนี้ก็ถูก" ผมตอบ

"ถ้าเป็นไอ้ดูเธอร์ เราพอจะรู้พลังมันมาบ้างแล้ว แต่กับไอ้ไดเอียนนี่สิ พลังอะไรนะชื่อย้าวยาว กูจำไม่ได้" เจโฮปถาม

"แข็งแกร่งโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย" แรปมอนตอบ

"เอ่อๆ นั่นแหละ งี้เราไม่ได้สู้กับมันจนหมดแรงเลยเหรอ"  เจโฮปว่า

"แต่นอกจากพลังที่ว่าหมอนี้ก็ไม่มีพลังอะไรน่ากลัวนะฮยอง" ผมบอก

"ก็ถ้าหุ่นมันเหมือนกัปตันเมกา ทักษะดีเหมือนยิปมัน บ้าพลังเหมือนเดอะร็อค กูยังต้องไม่กลัวอีกเหรอ" เจโฮปว่า

"แต่เรามีคนตั้งเยอะนะฮยอง มันแค่คนเดียวเอง" ผมท้วง

"มันจะโง่สู้กับมึงอยู่คนเดียวหรือไง ไปเหยียบจมูกมันถึงถิ่นขนาดนั้น" 

"มันก็...ใช่ว่ะฮยอง" ที่เจโฮปฮยองแกบอกก็ถูกครับ

"แต่เรายังมีพวกน้องๆ นะ แถมยัยหนูก็ใช้พลังได้แล้วนี่มึง" จินหันไปพูดกับชูก้า

"มันก็ใช่ แต่เธอก็เคยโดนพวกมันเล่นงานมาแล้วหลายครั้งเหมือนกันนะ" ชูก้าพูดน้ำเสียงเป็นห่วง

"แต่ถ้าเรา และพวกเธอช่วยกัน ผมว่าเราจัดการมันได้ฮยอง ดูอย่างยัยแมงมุมนั่นสิ เรายังจัดการมาแล้วเลย" วีว่า

"แต่กูเป็นห่วงจีซู" ชูก้าฮยองเอ่ยขึ้น

"ถึงเธอจะเจอพ่อแล้ว แต่รอยแผลจากคนพวกนั้น มันอาจยังไม่หายดี กูกลัวว่าเธอจะอ่อนแอเกินไป" ชูก้าฮยองเป็นผู้ชายอบอุ่นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับเนี่ย

"เฮ้ยไอ้ก้า มึงเชื่อกูเธอ ยัยหนูนะเข้มแข็งอยู่แล้ว ไม่งั้นน้องคงไม่อยู่รอดมาถึงทุกวันนี้หรอก ความเจ็บปวดมันทำให้เราเข้มแข็งขึ้นโว้ย" จินฮยองบอกชูก้า

"เรื่องนั้นกูรู้ แต่กูแค่เป็นห่วง กูไม่อยากให้มีอะไรมากระทบจิตใจเธออีก" ครับและฮยองคงได้เป็นห่วงหนักกว่าเดิมแน่ เพราะ...


"ว๊ายยย!"


"ออนนี่!/พี่จีซู!"


"จีซู!"



.........จบ PART 99.........

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,617 ความคิดเห็น

  1. #1315 KanyathitSakda (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 08:35
    เจ๊ชิชูเป็นอะไรอ่ะ พี่ก้าไปช่วยเหลือเร็ว อยากได้โมเม้นต์วีเซ่อีกอ่ะไรท์
    #1,315
    0
  2. #1173 Kamonkan (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 22:09
    จีซูเป็นไรอ่าาาา วีเซ่พลีสสสส ต่อค่ะอะไรคือค้างที่สุดบอกซิ๊ตอนจบพาร์ทนี้ไง
    #1,173
    1
    • #1173-1 S_mewon(จากตอนที่ 105)
      31 พฤษภาคม 2560 / 00:50
      ตอนหน้าๆ จะยิ่งค้างบอกเลย
      #1173-1
  3. #1172 ดับเบิ้ลเจเค (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 21:38
    รอโรเซ่กะแทใจจะขาดดด เมื่อใดเขาจาได้กันหน๋ออ~~
    #1,172
    1
    • #1172-1 S_mewon(จากตอนที่ 105)
      31 พฤษภาคม 2560 / 00:49
      ใจเย็นก่อน 555
      #1172-1
  4. #1171 0983250277 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 23:19
    วีเซ่พลีส
    #1,171
    0
  5. #1170 Preaw (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 18:24
    ต่อค่าาาาา
    #1,170
    0
  6. #1169 allymary (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 18:22
    สนุกรอค่าา สาวๆน่ารัก รักกันดี พี่ซูจะเป็นไรไหมเอ่ยย
    #1,169
    0
  7. #1168 fresh-- (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 18:16
    รอค่าาา
    #1,168
    0
  8. #1167 Njwwwwwwww (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 18:15
    สนุกค่า ขเกือบทุกตอนเลย
    #1,167
    0
  9. #1166 -wa-ya- (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 18:04
    แง๊ชิชูเป็นอะไรรรร สามัคคีกันจริงพวกนี้ คิดว่าอาจสู้ไม่ได้แต่ไม่ทิ้งกันซึ้งอะ ขอบคุณไรท์ที่ไม่ทิ้งกลาวทางนะคะ คู่ที่นี่ชอบคนไม่ค่อยพูดถึงหรอก แต่ไรท์ก็เขียย และเขียนสนุกมากเลย อ่านแล้วติดแล้วอ่านซ้ำหลายรอบ มาต่อเร็วๆนะคะอยากรู้แล้วยัยจีซูเป็นอะไร เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #1,166
    1
    • #1166-1 S_mewon(จากตอนที่ 105)
      31 พฤษภาคม 2560 / 00:47
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ
      #1166-1
  10. #1165 pummarin2544 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 16:51
    อยู่ค่าาา
    ขอโมเมนต์ วีเซ่บ่อยๆได้ไหมอ่าา
    บทน้อยเกินไปล้าวววว
    #1,165
    1
    • #1165-1 S_mewon(จากตอนที่ 105)
      31 พฤษภาคม 2560 / 00:47
      รอหน่อยนะ ฮุๆๆ
      #1165-1
  11. #1164 KesineeChumsri (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 16:49
    เขินกุกลิซ งุ้ยย รอค่าา
    #1,164
    0
  12. #1163 NatpreeyaPp (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 14:29
    อยู่ค่าาา
    #1,163
    0