พระสนมสองหน้า [Yaoi]

ตอนที่ 4 : 2 - เริ่มมีคลื่นลม re27/12/62

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,776
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,045 ครั้ง
    28 มี.ค. 63

พระสนมสองหน้า [Yaoi]

2 – เริ่มมีคลื่นลม

 


            องค์จักรพรรดิเสด็จกลับมายังวังหลวงกะทันหัน เปรียบดั่งการสาดน้ำเดือดเข้าใส่รังมดแดง ยากนักที่ผู้คนจะไม่แตกตื่น


            ทว่าระหว่างงานเลี้ยงฉลองข้ามปี เมื่อผู้คนอยู่ภายใต้สายตาคมกริบของว่านฮองไทเฮา แม้มีข่าวสารอันน่าตื่นตระหนกจะกระจายไปภายใต้ความรื่นเริง กลับไม่มีผู้ใดกล้ากระโตกกระตากขึ้นมา


            กระทั่งสิ้นสุดงานเลี้ยง ว่านฮองไทเฮาเสด็จกลับตำหนักพักผ่อน เหล่าสตรีนางในล้วนต้องรีบกลับเข้าที่พัก เว้นเพียงสตรีผู้เดียวที่ได้สิทธิ์ติดตาม


            “ท่านแม่ทราบมาก่อนหรือไม่ว่าลู่จินจะกลับมา”


            เฉินกุ้ยเฟยเอ่ย บรรดาเครื่องตกแต่งมากมายในห้องยังจืดชืดเมื่อเทียบกับตัวตนของนาง


ว่านฮองไทเฮาสั่นศีรษะ ปิ่นประดับระย้ามากมายสั่นไหว สีหน้ากลับมิสั่นคลอน รอยยิ้มจุดขึ้นบนมุมริมฝีปากสีแดงสด


สตรีผู้กุมอำนาจทั้งวังหน้าและวังหลังแห่งต้าหลิงในเวลานี้มิใช่ฮองเฮา แต่เป็นว่านฮองไทเฮามารดาขององค์จักรพรรดิ และเป็นผู้ว่าราชการหลังม่านตลอดหกปี


ภายใต้รอยยิ้มโอบอ้อมอารีย์ ดวงตาสีดำสนิทกลับคมปลาบยิ่งกว่ามีดประหารใดๆ


            “หกปีผ่านไป ลูกชายผู้นี้จะมิได้มีฝีมือขึ้นเลยก็คงแปลกอยู่”


            “เขาไม่มาคารวะท่านในงานฉลอง กลับเลือกป้ายไปหาสนมโทเหม่ยเหรินผู้หนึ่ง มิทราบคิดเห็นสิ่งใด”


            “เห็นชัดแล้วว่าต้องการหักหน้าเราสตรีวังหลัง” น้ำเสียงฮองไทเฮาเจือด้วยรอยสรวลน้อยๆ กำไลหยกเลอค่าส่งเสียงกระทบกันยามยกถ้วยน้ำชายามค่ำขึ้นจิบ “กังวลหรือซิ่วหยา”


            “เพคะ กลับมาครานี้ เขาคงมีสิ่งมากมายที่จะกระทำ”


            “เจ้าไม่ต้องกังวล” ฝ่ามือข้างหนึ่งแตะยังใบหน้างามล้ำแผ่วเบาให้หันมา เล็บทองคำประดับโกเมนส่องประกายวิบวับกับแสงเทียน “กลับดีเสียอีก”


            “ท่านคิดเห็นอย่างไร”


            “ตลอดมานี้ข้าไม่อาจมอบตำแหน่งฮองเฮาให้เจ้า บัดนี้การปราบกบฏเสร็จสิ้น มิใช่จะยิ่งง่ายดายกว่าเดิมหรือ สตรีหน้าด้านผู้นั้นยังมีหน้าเป็นฮองเฮาอยู่ได้เป็นก็เพราะบิดานางคอยช่วยต้าหลิงปราบกบฏ เราจึงมิกล้าวู่วาม”


            ดวงตาของเฉินกุ้ยเฟยเป็นประกายวาบขึ้นมา เจิดจ้ายิ่งกว่าเปลวเทียนนับสิบในห้อง


            “ส่วนลูกชายข้า กลับมาแล้วคงอยากเห็นข้าเป็นแค่หญิงแก่ ถือศีลกินเจละจากโลกอยู่เพียงในตำหนัก”


ว่านฮองไทเฮาแค่นหัวเราะ อารมณ์ซับซ้อนปนเปกันในดวงตาสีดำคู่งามล้ำ


“ข้าก็จะเป็นเช่นนั้น เจ้าแค่รอทำตามสิ่งที่วางไว้ก็พอ”

           



            ยามรุ่งสาง กลิ่นอายของวสันตฤดูเริ่มพัดพามาในอากาศ มวลบุปผาที่ปลูกประดับอยู่ในราชฐานเขตในล้วนงดงาม ทว่าที่งดงามที่สุดเห็นจะเป็นที่ตำหนักคุนหนิง ตำหนักที่พระสนมทั้งหลายใฝ่ฝัน ทว่าผู้ที่ได้ครอบครองมีเพียงหนึ่งเดียว


            “ฝ่าบาทเสด็จ”


            เสียงขันทีประกาศก้อง ขบวนของสตรีเจ้าของตำหนักออกมาต้อนรับ รอยยิ้มประดับอยู่ใบหน้า


            “ท่านจากไปเสียเนิ่นนาน ข้าคิดว่าตนเองจะเป็นม่ายเสียแล้ว”


            “ข้าเองก็คิดว่าเจ้าจะโดนปลด มิเช่นนั้นก็คงตายไป มิคาดยังปักปิ่นหงส์อยู่บนศีรษะ”


ฮองเฮาแห่งต้าหลิงมิใช่งามเย้ายวนปานล่มเมือง แต่เป็นความงามชนิดหนึ่งที่บ่งบอกถึงอำนาจอันเด็ดขาด และเสียดแทงสายตาในเวลากันกัน


เอ้อร์หนาลี่ชิงฮองเฮาจ้องมองพระสวามีที่จากไปถึงหกปีของตนอย่างพิจารณา


            หากเป็นเพียงหญิงสาวชาวบ้าน สิ่งที่ควรกระทำคือออกไปต้อนรับสามียังหน้าประตู โผเข้าสู่อกเขาแล้วร้องห่มร้องไห้ดีใจ ทว่าตัวนางคือฮองเฮา บุรุษตรงหน้าคือจักรพรรดิ นางมิได้อาวรณ์อันใดแก่เขา เขาเองก็ดูมิได้อาวรณ์ใดแก่นาง คล้ายเพียงคนรู้จักที่แวะมาทักทาย


            “ยังไม่ตายก็ดี เชิญนั่งก่อน”


            หกปีมานี้ บุรุษตรงหน้าก็ดูกร้านโลกสมชายชาตรีขึ้นไม่น้อย


เมื่อก่อนมีใบหน้าเรียบเฉยราวไร้วิญญาณที่พาให้คนมองสลดหดหู่ ทว่าตอนนี้ก็คล้ายมีประกายชีวิตชีวาขึ้นบ้าง แม้จะเป็นประกายแห่งเปลวไฟที่พร้อมเผาผลาญทุกสิ่ง บางคราก็คล้ายประกายของน้ำแข็งเยียบเย็นที่สามารถคร่าชีวิตผู้คนในเหมันต์ก็ตาม


รินน้ำชาไปก็อดรู้สึกขบขันไม่ได้ เมื่อคืนในงานฉลอง สนมน้อยใหญ่ที่พอมีขันทีสอดรู้อยู่บ้างเริ่มรู้ข่าวการกลับมากะทันหันขององค์จักรพรรดิก็พากันลุกลนนั่งไม่ติด หลังจบงานยังมีสตรีเบาปัญญาหลายคนมารบเร้าให้นางนำขบวนออกไปต้อนรับเสียเดี๋ยวนั้น นางจึงให้นั่งคุกเข่ากลางหิมะไปบ้าง ไม่รู้ป่านนี้ฉลาดขึ้นบ้างรึยัง


            ว่านฮองไทเฮาไม่โปรดการเสนอหน้าไม่รู้ที่ต่ำที่สูง นางไม่มีคำสั่ง องค์จักรพรรดิเองก็มิมีประกาศทางการ ออกไปไม่เท่ากับหาเรื่องให้ตัวเองหรืออย่างไร


            “ระหว่างที่ท่านจากไปได้มีการรับพระสนมสองครั้ง ครั้งละหลายร้อยตำแหน่ง วีรบุรุษผู้ห่างบ้านเกิดไปถึงหกปีกลับมา วังหลังคงคึกครื้นเป็นแน่แท้”


            สายตาประสานสายตา ก่อนหน้ารับตำแหน่งนางเป็นถึงองค์หญิงใหญ่แห่งแคว้นข้างเคียงต้าหลิงนาม แคว้นเสียนซูที่ผูกพันเป็นพันธมิตรมานาน การที่นางได้เป็นฮองเฮาแห่งต้าหลิงจึงเป็นเรื่องผลประโยชน์เพียงอย่างเดียวมิมีสิ่งอื่นเจือปน


            กระทั่งคืนวันพิธีวิวาห์ที่มีผ้าขาวตรวจสอบบริสุทธิ์ เขายืนตรงหน้าเหมือนรูปสลักหิน จ้องมองมาอย่างเย็นชา นางยังกรีดแขนตัวเองแล้วนำเลือดป้ายแทน ตั้งแต่วันนั้นล้วนตั้งปณิธานแล้วว่าจะต้องอยู่ในที่แห่งนี้อย่างไร


            “อย่างไรก็ยินดีกับท่านด้วย ที่สามารถปราบกบฏหกแคว้นได้สิ้นเสียที”


            “คงต้องขอบคุณบิดาเจ้าที่ยกทัพมาช่วยในหลายๆ ครา”


“ความดีของท่านก็จงเก็บไว้เถิด เราชาวเสียนซูมิใช่จะชอบทวงบุญคุณ”


“ก่อนข้าจากไปมีสิ่งมากมายเกิดขึ้น ข้ายังคงจำจดเรื่องราวต่างๆ ได้อย่างแม่นยำ”


“ข้าเองก็ยังมิลืมเลือนเช่นกัน แน่นอนว่าหกปีย่อมลำบากมามากแล้ว”


            บุรุษที่ผ่านสมรภูมิมากมายผู้นี้มิได้กลับจากการศึก เพียงแต่เปลี่ยนวังหลวงต้าหลิงแห่งนี้ให้เป็นสมรภูมิแห่งใหม่เท่านั้นเอง


            ด้วยหากมิใช่ผู้เขลาเกินไป ย่อมรู้ว่ามิมีเหตุปกติธรรมดาอันใดที่องค์จักรพรรดิจำเป็นต้องจากวังหลวงไปนานเพียงนี้ แม้จะอ้างว่ามีกบฏมากมายเกิดขึ้นก็ตาม


            “แล้วอย่างไร? เหตุใดจึงเลือกป้ายพระสนมโทหลิวเหม่ยเหรินผู้นั้น”


            “เพียงสุ่มเลือกมาผู้หนึ่ง”


            “เลือกได้เวลาพอเหมาะพอดี เหตุใดถึงรู้ว่านางมิได้มางานเลี้ยงกัน”


            “หากสุ่มได้ผู้อื่น ข้าก็จะรอหลังงานเลี้ยง เพียงมิอยากให้วุ่นวายก็เท่านั้น”


            เอ้อร์หนาลี่ชิงเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ เป่าน้ำชาในถ้วย


            “ข้าพอจำหลิวเหม่ยเหรินได้ เด็กสาวรูปโฉมงามพอดี เสียแต่บุคลิกไม่โดดเด่น ธิดาคหบดีค้าทองคำผู้นี้มีสิ่งใดให้ท่านสนใจหนอ”


            ต่อจากนี้เห็นทีคงมีงิ้วหลายฉากให้นางชมดู


            บนเวที เขาปรารถนาจะประหารใครก็ทำไป เพียงแต่อย่าลากนางขึ้นไปร่วมแสดงด้วยก็เท่านั้น



           

            แสงแดดสาดส่องบนฟากฟ้า แต่น้องสาวของเขายังมิได้กลับมา


            ระหว่างที่ซีหลงรอคอย ได้มีของขวัญปีใหม่ส่งมายังตำหนักผิงอันจำนวนมากราวกับสายน้ำหลาก เป็นของพระราชทานจากว่านฮองไทเฮา เอ้อร์หนาฮองเฮา เฉินกุ้ยเฟย จางซูเฟย หลินเต๋อเฟย จ้าวเสียนเฟย และพระสนมลำดับลดหลั่นลงมาอีกจำนวนหนึ่ง


            บุรุษผู้ไม่รู้เรื่องราวอย่างหลิวซีหลงเห็นแล้วขนลุกขนพอง ต้องออกไปขานคำนับรับของจนเมื่อยปาก เปิดดูคร่าวๆ ก่อนเอ่ยให้ข้ารับใช้ลงบันทึกแล้วนำไปเก็บให้ดี


            มิคาดพระสนมโทหลิวเหม่ยเหรินจะร่ำรวยในข้ามคืน


บิดาเขาที่ส่งขบวนรถม้าไปค้าขายครั้งละเป็นเดือนคงต้องหลั่งน้ำตาเป็นเลือดแล้วกระมัง


            ไม่เพียงแค่ข้าวของ ยังมีผู้คนมาเยี่ยมเยียนอีกด้วย


            “พวกเราคือเหม่ยเหรินกับเจี๋ยอวี๋ที่อยู่ตำหนักใกล้เคียง เจ้าคงจำเราได้ เมื่อวานเห็นได้ว่าปรนนิบัติฝ่าบาท ไหนเลยจะไม่มาร่วมยินดี...


            เสียงพวกนางเจื้อยแจ้วชวนให้ปวดหัวตุ้บๆ ซีหลงปั้นยิ้มฟังอยู่สองสามประโยคก็รีบยกมือขอตัวไปพัก


            นอกจากเหล่าพระสนม ยังมีขันทีจากห้องเครื่องปรากฏกายขึ้นพร้อมอาหารสำรับหรู


“ผู้น้อยต้องขออภัยแทนเจ้าหน้าที่กองอาคารที่สะเพร่า บัดนี้ได้จัดฝืนไฟให้พอเพียงรวมถึงตรวจสอบเครื่องใช้ในตำหนัก ขอพระสนมโปรดวางใจ”


สำรับเช้าที่ยกมาเต็มไปด้วยอาหารถึงเจ็ดอย่าง ล้วนปรุงอุ่นร้อนให้อย่างดี ทั้งยังเป็นของดีที่มีสรรพคุณเป็นยาบำรุงธาตุ แตกต่างจากข้าวต้มเย็นๆ ที่หลิวเหมยอิงได้รับในยามปกติอย่างชัดเจน


นี่คงเป็นความน่ากลัวของวังหลัง ชะตาชีวิตของสตรีนับพันขึ้นอยู่กับคำสั่งของบุรุษคนเดียวแท้ๆ


“เช่นนั้นโปรดรับน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ”


ถุงเงินในเวลานี้หนักกว่าปกติ คนตรงหน้าถูมือยิ้มกริ่ม ยิ่งโค้งนอบน้อม


“อ้อ ข้ามีเรื่องอยากรบกวนกงกง แค่ก”


“เชิญพระสนมว่ามา”


“ตำหนักนี้ควรต้องโยกย้ายผู้คนเสียหน่อย” เขามาเยี่ยมน้องสาวบ่อยครั้ง ล้วนจำได้ว่าบ่าวไพร่คนไหนทำอะไรไว้บ้าง ควรใช้โอกาสนี้สะสางเสียที


“อยากให้ท่านคัดคนของตำหนักไท่อี๋มาให้ข้าคัดเลือกในช่วงบ่าย แล้วนำคนจำนวนหนึ่งจากที่นี่ไปที่อื่น มิทราบรบกวนเกินไปหรือไม่”


“มิได้ นั่นนับว่าเป็นหน้าที่ผู้น้อยอยู่แล้ว พระสนมไม่ต้องกังวล”


ขันทีห้องเครื่องรับคำอย่างขันแข็งก่อนจากไป อุปนิสัยคนผู้นี้นับว่าไหลลื่น ไม่ได้เลือกฝ่ายเฉพาะเจาะจง ดังนั้นจะใช้งานหน่อยก็ไม่เป็นไร


ปัญหาถัดมาได้แก่ธรรมเนียมวังหลังแห่งต้าหลิง นั่นคือหลังจากเหล่าสนมได้ถวายการปรนนิบัติองค์จักรพรรดิแล้ว วันรุ่งขึ้นจำต้องไปถวายพระพรฮองเฮาที่ตำหนักคุนหนิง


            เขาออกไปเองคงไม่ดีแน่ ซีหลงคิดจะส่งนางกำนัลไปขอลาป่วย ทว่าได้มีแขกอีกผู้หนึ่งเยี่ยมเยียนเสียก่อน

 



            เบื้องหน้าตำหนักมีขบวนของหญิงงามผู้หนึ่ง ดวงหน้างามพริ้มประดุจตุ๊กตากระเบื้อง เส้นผมสีดำขลับปักปิ่นผีเสื้อประดับโมราวิบวับกลางแสงแดดอ่อนๆ ปลายคางเชิดขึ้นน้อยๆ


แม้พระสนมเจ้าของตำหนักออกมาแล้ว นางกลับมิได้ให้บ่าวไพร่วางเสลี่ยงลง


            สตรีผู้นี้คือหนึ่งในเก้าพระสนมเอกสวีซิวเยวี่ยน รั้งบรรดาศักดิ์ขั้นสองชั้นเอก นับว่าเป็นหนึ่งในพระสนมเก่าแก่อีกหนึ่งคนที่รับใช้ไท่ชางหวงตี้มาตั้งแต่ยังเป็นองค์รัชทายาท ผู้คนในวังล้วนเกรงใจนางอยู่หลายส่วน


            “คำนับพระสนมเอกสวีซิวเยวี่ยน”


            “ช่วงนี้ข้าวิงเวียนศีรษะบ่อย ไม่สะดวกให้ยกเสลี่ยงขึ้นลง ขอน้องหญิงอย่าถือสา”


            หลิวซีหลงเองเป็นเคยนักเลงหมากล้อมย่อมอารมณ์ร้อน เมื่อก่อนหากบุรุษพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงเช่นนี้คงมีฟันหักกันไปข้าง แต่กับสาวงามแล้วนับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง


            “พี่หญิงมีศักดิ์สูงกว่า น้องจะถือสาเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร แค่ก”


            “ได้ยินว่าเจ้าเองยังป่วยไข้จึงไม่ได้ไปร่วมงานเลี้ยงฉลอง กลับโชคดีที่ฝ่าบาทสุ่มป้ายชื่อได้ นับว่าก็ไม่ได้มีแต่คราวเคราะห์เสียทีเดียว”


            “นับว่าเป็นโชคดีจริงๆ”


            ซีหลงแทบจะหลุดยิ้มออกมา ใครจะรู้ว่าเขาด่าสวรรค์ไปกี่รอบ!


“หืม เจ้าประทินโฉมเสียซะมากมาย ว่าไปก็ดูไม่คล้ายป่วยเท่าไหร่”


“น้องนั้นรูปโฉมอ่อนด้อยจึงติดนิสัยประทินโฉม แม้ป่วยก็ยังเลิกไม่ได้ หากน้องงามได้ถึงครึ่งของพี่หญิง คงไม่ต้องอาศัยแป้งวิเศษใดๆ แล้ว”


            สวีซิวเยวี่ยนชะงัก “ไม่เจอกันพักเดียว ช่างเจรจาขึ้นมากนะน้องหญิง”


            หลิวซีหลงหันไปไอครั้งหนึ่งและสงบปากลง


“หากได้ลืมตาอ้าปากแล้วก็อย่าได้ลืมเสียล่ะ ก่อนหน้าน้องหญิงยังไม่คุ้นเคยกับกฎระเบียบวัง ข้าเลยต้องตักเตือนไปบ้าง ผู้อื่นจะได้ไม่ดูแคลนว่าแท้แล้วน้องหญิงเป็นบุตรีพ่อค้ามิใช่บุตรีขุนนาง พื้นเพไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนก็จองหองโอหัง” 


ประเด็นนี้ค่อนข้างจะเผ็ดร้อน อันที่จริงบิดาเขาก็เล่นเล่ห์พิสดารดังว่า บริจาคเงินเข้าพระคลังจนได้รับตำแหน่งขุนนางกรมการค้าระดับสี่มา


เรื่องนี้เขาเองยังด่าบิดาตัวเองว่าหน้าไม่อายในวงสุราอยู่บ่อยครั้ง แต่คนหน้าบางเช่นเหมยอิงกลับรู้สึกเจ็บปวดละอายใจ ประหนึ่งว่าตัวเองเป็นผู้กระทำผิดอย่างไรอย่างนั้น


“ได้พี่หญิงคอยเตือนสติและเป็นแบบอย่างให้เจียมตัวอยู่ตลอด น้องยิ่งต้องขอบคุณ”


กลับเป็นดวงหน้างามๆ นั้นที่กระตุกน้อยๆ แทน สวีซิวเยวี่ยนรีบเก็บสีหน้าตน กระแอมไอเบาๆ


“ที่ข้ามา เพียงจะมาบอกว่าเฉินกุ้ยเฟยได้ทูลขอยกเว้นการเข้าเฝ้าฮองเฮาให้เจ้าแล้ว”


            “ขอบพระทัยเฉินกุ้ยเฟยและขอบคุณที่พี่หญิงลำบากมาบอก น้ำใจในครั้งนี้น้องจะไม่ลืม”


            “ก็หวังว่าจะจำได้จริงๆ”


            สวีซิวเยวี่ยนเอียงหน้าไปอีกทาง “เรื่องมงคลมีไม่บ่อย อย่างไรก็คว้าโอกาสไว้แล้วกัน ข้าขอตัว”


            “น้อมส่งพี่หญิง”


            ลับหลังชายผ้าต่วนสีม่วงอ่อนปลิวไสว เสียงปิ่นและเครื่องประดับกรุ้งกริ้งดังแว่วหายไปในเงาร่มไม้

 



            ยามซื่อ (เก้าโมงถึงสิบโมง ) ในที่สุดเจ้าของตำหนักก็ปรากฏตัว เหมยอิงวิ่งกระหืดกระหอบมาโดยที่หมวกขุนนางเอียงกะเท่เร่ไปด้านหนึ่ง มองดูน่าสงสารและน่าขันไปพร้อมกัน


“พี่ซีหลง!


ดวงหน้าขาวกระจ่าง นัยน์ตากลมใสดุจตากวาง จมูกโด่งรั้นน้อยๆ รับกับริมฝีปากรูปกระจับเล็กๆ แม้ว่าอยู่ในวังหลังนางอาจมิได้งามโดดเด่น ทว่าในสายตาซีหลงนางก็งดงามที่สุดอยู่ดี


            เขาและนางอาจมีดวงหน้าคล้ายกันถึงเจ็ดแปดส่วน น้ำเสียงเองก็ฟังแล้วใกล้เคียง ทว่าหากไม่ได้เครื่องประทินโฉมก็คงยากที่ผู้คนจะเชื่อถืออย่างสนิทใจ เพราะอย่างไรเขาก็เป็นบุรุษหยาบกร้าน ผิดกับนางที่บริสุทธิ์อ่อนโยน


            สองพี่น้องสับเปลี่ยนอาภรณ์ หลิวซีหลงเป็นฝ่ายเล่าเรื่องของตนก่อน พอฟังจบน้องสาวเขาก็แทบจะลมจับ ยกแขนเสื้อขึ้นปิดใบหน้า


            “ไหนเลยเหมยอิงจะมีหน้าไปพบองค์จักรพรรดิอีก!


            “อย่าคิดมากเลย นอกจากองค์จักรพรรดิจะไม่เอาเรื่องทั้งยังเก็บหนังสือกลับไป ไม่แน่ว่าเบื้องหน้าอาจทำเป็นเคร่งครัด เบื้องหลังอาจชอบเรื่องอย่างว่า...”


            “ท่านพี่! ที่นี่วังหลวง ไม่สำรวมวาจาได้อย่างไร?”


            ดวงหน้านางมีสีสันขึ้น หลิวซีหลงหัวเราะยิ้มกริ่มพลางตบบ่าเล็กของนางเบาๆ


            “เอาล่ะๆ คราวหน้าเจ้าจงอ้างว่าเพราะพิษไข้จึงได้เสียมารยาทไป พร้อมทั้งบอกฝ่าบาทว่าไม่ต้องการเล่นหมากล้อมให้นึกถึงเรื่องขัดพระทัยอีก เปลี่ยนเป็นพิณผีผาหรือฟังขับร้องจะดีกว่า หรือหากยังดึงดัน เจ้าก็ใช้ฝีมือตัวเองเล่นแล้วอ้างว่าคืนนั้นไม่เจียมตัวเอง”


            เหมยอิงพยักหน้าอย่างไม่เชื่อมั่นนัก


ซีหลงไม่ลืมได้กำชับนางว่าได้ให้ขันทีห้องเครื่องช่วยคัดเลือกบ่าวไพร่มาใหม่ คนจากตำหนักไท่อี๋มีอยู่สองสามคนที่เขาเคยให้การรักษา พวกนางนับถือเป็นหนี้บุญคุณของเขาอยู่ หากมารับใช้ข้างกายในตำหนักผิงอันก็พอคลายกังวลไปได้บ้าง


            พอถึงคราวนางเป็นฝ่ายเล่าเรื่องราวยามออกไปนอกวัง สีหน้าของหลิวเหม่ยเหรินก็เปลี่ยนเป็นเจ็บใจและรู้สึกผิด จนน้ำตาหยดลงบนสองแก้ม ซีหลงสะดุ้งตกใจรีบเข้าไปปลอบนาง “เกิดอะไรขึ้น!?


            “เป็นเพราะข้าผิดเอง ป้ายขุนนางของท่านจึงถูกสลับเป็นป้ายปลอม!




***

เคลมก่อน ตัวละครเรื่องนี้ดูเหมือนจะฉลาด แต่บางคน(หลายคน!)ก็ดูไม่ออกว่าซีหลงเป็นปู้ชายค่ะ 55555 ให้เครดิตว่าพี่แกเสียงหวานไปกะหน้าสวยเกินละกันนะ โม้ๆ หน่อย ฮา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.045K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,561 ความคิดเห็น

  1. #6560 Bongnahungg (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2564 / 08:53
    ป้ายปลอมไรหรอวว
    #6,560
    0
  2. #6555 Ujeen_isme (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2564 / 21:48

    เอ๋ายัยน้อง หาเรื่องให้คนพี่แล้วมั้ยล่ะ😂

    #6,555
    0
  3. #6545 qwennel (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2564 / 16:54
    ทำไมเราอ่านตอนนี้ไม่ได้คะรึเราเป็นคนเดียวคะ แง ;__;
    #6,545
    1
    • #6545-1 qwennel(จากตอนที่ 4)
      7 เมษายน 2564 / 21:17
      เป็นที่เราเองค่ะขออภัยด้วย.น้อมกราบ
      #6545-1
  4. #6163 blueeyes111 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:04
    อ้าวว งานเข้าอีกแย้ว5555
    #6,163
    0
  5. #5773 ปลานํ้าจืด (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 19:54
    สลัยเป็นป้ายปลอมมยังไงอ่าางงเด้
    #5,773
    0
  6. #5753 noro1noro2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 02:45
    แงงง แอบชอบคาแรกเตอร์ของฮองเฮา
    #5,753
    0
  7. #5535 peangploy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 15:33
    เอ้า จบเรื่องเก่าเรื่องใหม่ก็แทรกเข้ามาทันที
    #5,535
    0
  8. #5500 _1221_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 11:34
    วงวารรร ทำไมดูมีแต่เรื่อง555555
    #5,500
    0
  9. #5309 Marshmalowdii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 17:21

    สนุกค่าา

    #5,309
    0
  10. #5152 PimlapatPimlapat (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 03:36
    มีแต่เรื่องเข้ามาอะ วงวาร55555
    #5,152
    0
  11. #5098 Ppttyc_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 12:18
    งงนิดหน่อยแต่จะพยายามทำความเข้าใจค่ะเรื่องนี้คือต้องใช้ความรู้เยอะจริงๆแง
    #5,098
    0
  12. #4975 kiki3k (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 23:27
    เจอตำแหน่งคือย้อนไปเริ่มจำใหม่เลย ป้ายปลอมอะไรร
    #4,975
    0
  13. #4634 fahhh6104 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 09:38
    ตำเเหน่งคือลำบากในการจำมาก5555เหน่ยเเทนเลยค่ะ
    #4,634
    0
  14. #4360 MeNe (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 02:28
    ติดซะแล้วถึงแม้จะจำชื่อตำแหน่งไม่ได้ก็เถอะ55555
    #4,360
    0
  15. #4106 Shipnielong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 09:08
    อ้าวววว ป้ายปลอมซะงั้น
    #4,106
    0
  16. #3803 13868 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 10:51
    ฟืนไฟให้เพียงพอ*ค่า สนุกง่ะ
    #3,803
    0
  17. #3310 กิ๊งก่อง กิ๊งๆ ก่อง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 04:18
    สงสารพี่ท่านจริงๆ
    #3,310
    0
  18. #3072 lilying_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 14:56

    แอบสงสารฮองเฮา แต่ไม่รู้นางดีหรือร้าย ขอสงสารแบบยั้งๆไว้ก่อนนะคะ 555 ฝ่าบาทน่ากลัวมากแม่ ดูพูดจา นั่นเมียไง ถึงจะเมียแค่ในนาม ต้องโตมาแบบไหนถึงโหดร้ายเพียงนี้เพคะ แต่ความขรึมของพี่อย่างน้อยก็มีพ่อนายเอกชั้นคอยสร้างความครื้นเครง ไปว่าพี่เค้าชอบเรื่องอย่างว่า 5555555555555 ตล้กกก


    //เราว่าชุดจีนโบราณ ถ้าผู้ชายหน้าสวยโครงหน้าหวานนิดหน่อย รูปร่างไม่ได้กำยำ ก็ดูออกยากนะคะว่าเป็นขายหรือหญิง เพราะชุดรุ่มร่ามมันบังสรีระไม่เหมือนชุดสมัยนี้ 555555 จะจินตนาการว่าเสียงน้องหวานแล้วกันนะคะ ติดแค่เรื่องเสียงเนี่ยยยย แต่ถ้าเนื้อเสียงหวาน ดัดสักหน่อยก็คงไม่ยากละมั้งคะ

    #3,072
    0
  19. #2858 []SO_DadE[] (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:09

    ท่านอ๋องจะมาแล้ววว
    #2,858
    0
  20. #2412 PPSnook (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:50
    ตายแล้วๆป้ายปลอมทำไงล่ะ
    #2,412
    0
  21. #2205 Avgous (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 14:27
    มีแต่เรื่องให้ชีหลง จริงๆนะเนี่ย.
    เหม่ยอิงจะตอบโต้คำพูดพระสนมได้อย่างชีหลงมั้ยอ่ะ น่าเป็นห่วง
    วังหลังอ่ะ ต้องเป็นชีหลงแล้ว อิอิ
    #2,205
    0
  22. #2043 Pissuda627 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 17:23
    อ้าว ได้ป้ายปลอมกลับมา555
    #2,043
    0
  23. #2038 H2O-69 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 05:00
    ยังแอบงงๆว่าใครเป็นใคร แต่ฟันธงว่าทุกคนเดินเกมตัวเองเก่งงง มีแผนในใจแน่ๆ รว้ายๆ
    #2,038
    0
  24. #2010 Cryingforcake (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 13:35
    ซวยไม่หยุดคนอะไร55555
    #2,010
    0
  25. #1943 Sa-banee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 02:29
    ซีหลงก็คือซวยได้ไม่เลิก ซวยได้อีก5555555555
    #1,943
    0
  26. #1651 TigKie_18 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 09:06
    เมียเยอะเหลือเกิ้นนนน
    #1,651
    0
  27. #1231 H2O-69 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 16:57
    จะพยายามทำความเข้าใจนะคะ ยังสับสนลำดับยศต่างๆอยู่ เอาเป็นว่าจำตัวละครหลักๆไปก่อน 5555555
    #1,231
    0
  28. #747 nanmalaew (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 21:37
    โอ้วโหว..เป็นคนดีกว่าที่คิด
    #747
    0
  29. #731 ฺBedroom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 20:28
    สนุกค่ะ สิ่งที่ฮ่องเตู้ดนี่คือเรื่องจริงเหรอ ไม่คิดเลยว่าเฮียจะอ่อนโยนขนาดนี้ สงสารตอนซีอิงรู้ความจริงเเฮะ อุตส่าห์เข้าวังมาตั้ง3ปี ดันเข้าใจผิดซะงั้น ชีวิต...
    #731
    0
  30. #695 Zebastian Michaelis (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 17:58
    สรุปวายหรือไม่วาย?
    #695
    0
  31. #666 Mistyblack (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 06:41
    3p พี่น้องผัวเดียวหรือนี่
    #666
    2
    • #666-1 Xiaoai(จากตอนที่ 4)
      1 มีนาคม 2560 / 22:02
      ไม่ใช่สามพีค่ะ นั่นฮาร์ดคอร์ปายยย
      #666-1
    • #666-2 Zebastian Michaelis(จากตอนที่ 4)
      19 มีนาคม 2560 / 17:57
      สกปรก อ่ะ
      #666-2
  32. #606 Mongmong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 10:03
    ทำไมไหนบอกจะปล่อยนางไป ทำไมเลื่อนขั้นให้ คนน้องจากไปยังเหลือคนพี่ที่เรือนหมอนะ
    #606
    0
  33. #560 PrawPink (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 07:25
    สรุปยังไง ?
    #560
    0
  34. #528 คนเหงาเข้าใจไหม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 17:26
    เฮ้ยยยยยยย สรุปนี่น้องชอบจักรพรรดิหรอ ไม่โอออออออออ
    #528
    0
  35. #456 Kei Chaiton (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 10:27
    เพิ่งได้เริ่มอ่าน
    อ่านตอนนี้จบก็เริ่มไม่อยากอ่านต่อ
    ชี้นำมาแบบนี้
    จะให้พี่น้อวชอบผู้ชายคนเดียวกัน?
    ให้พี่น้องใช้ผัวคนเดียวกัน?
    ภาษาดีมากเลยนะ
    สนุกดี
    แต่บทนี้เราอ่านแล้วเฟลมากเลย
    เสียดาย
    #456
    0
  36. #300 Rabbitmb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 22:31
    วายใช่ไหม...?
    #300
    0
  37. #238 bbpjl writer (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 11:22
    แลดูมีความวุ่นวายบังเกิด สนุกๆ วายแน่นะ? จัดไป!
    #238
    0
  38. #152 AKASHI. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 01:25
    สรุปคือฮ่องเต้คู่กับน้องสาว? งงครัชชช
    #152
    0
  39. #151 Bluemoonnm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 00:59
    ติดตามนะคะ เนื้อเรื่องสนุกดี
    #151
    0
  40. #141 bk1991ify (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 21:49
    พล็อตของเรื่องอ่านมาตอนแรกนี่น่าติดตามมากเลยค่ะ เข้ามาเช็ควันละหลายครั้งมากว่าอัพรึยัง แต่พออ่านไปเรื่อยๆนี่คืออะไร เข้ามาอ่านวายกลายเป็นนายเอกเป็นตัวประกอบไปแล้ว เราไม่ได้จะโอเวอร์แอคติ้งนะ เราไม่รู้คนอื่นเป็นไง แต่เราโคตรไม่โอเคมากถึงมากที่สุดกับพล็อตพี่ชายน้องสาวแท้ๆชอบหรือหวั่นไหวผู้ชายคนเดียวกันเลย มันออฟลิมิตของเราเกินไป ไม่ไหวจริงๆค่ะ คงต้องบ๊ายบายกับเรื่องนี้
    #141
    2
    • #141-1 Xiaoai(จากตอนที่ 4)
      13 ตุลาคม 2559 / 23:33
      ดีใจที่ชอบพล็อตเรื่องและรออัพนะคะ ถ้าแวะกลับเข้ามาอีกทีอยากบอกว่าคนเขียนมาตอบแล้วเน่อ

      หากกลัวว่าเราจะเขียนพล็อตให้ชอบคนเดียวกันแล้วแย่งกันหรือต้องห้ามใจนี่ไม่ใช่นะคะ คนเขียนแค่ชอบหลอก ถ้าไม่มายเลื่อนอ่านสปอยโลด

      *เพิ่งร้องไห้เสร็จ ปวดหัวจี๊ด ถ้าพิมพ์ไม่รู้เรื่องขออภัยล่วงหน้าค่ะ*




      .
      .





      จะสปอยแล้วนา คนอื่นที่หลงมาระวังด้วย





      .
      .





      อีกไม่นานซีอิงจะโป๊ะแตก นางเข้าใจผิดว่าคนที่นางหลงรักในอดีตคือหวงช่าง ความจริงไม่ใช่ค่ะ นกไป
      #สบายใจแล่วยัง55








      #141-1
    • #141-2 DΔΝGΈR(จากตอนที่ 4)
      16 ตุลาคม 2559 / 00:02
      รู้สึกนายเอกเป็นตัวประกอบเลยอ่า. แต่ไม่เป็นไรค่ะ. รอตามต่อไป ถ้ารู้สึกไม่โอเคกับเม้นเค้า ก็ข้ามไปได้นะ. เค้าแค่นู้สึกเฉยๆ. สู้ๆค่า
      #141-2
  41. #138 dear16505 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 19:26
    วายเท่านั้นนะคะ 5555
    #138
    0
  42. #137 เด็กสาวผู้ติดเกม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 19:11
    คือถาฝจริงนี้คือนิยายวายใช้ปะ แล้วทำไหมนายเอกมีบทน้องจัง มีแต่บทน้องสาวแล้วดูทำท่าทำทางเหมื่อนจะชอบดระเองอีกอีก สรุปคือยังไงกันแน่ถ้าจะเอาชายหญิงก้อชีแจ้งมาจะได้เลิกติดตาม ซึ่งเป็น ช- ช ไม่ต้องการที่จะอ่านคู้ที่เป็น ช-ญ หรือถ้าจะแต่งคู่ ช- ญ เปนคู้รองก้อนานๆที่ ก้อมีออกมาเปนตผนของคู้รองบ้างอะไรแบบนี้ นี้ไม่ใช้อะไรมีมา4 ตอบแล้วนายเอกเราก้อตัวประกอบดีๆนี้เอง ขอบคุณที่แต่งให้อ่านค่ะ ถ้าเปลี่ยนแนวเป็ย ช-ญ เมื่อไรก้อชีแจ้งด้วยค่ะคือเราเข้ามาอ่านเพราะเหนต่อท้ายว่านิยายวายที่เข้ามาอ่านเพราะเป็นวายค่ะ ย่ำว่าที่เข้ามาอ่านเพราะเป็นวาย ไม่ใช้ ช-ญ ขอบคุณค่ะที่รับฟัง เป็นกำลังใจให้แต่งต่อค่ะอย่าท้อที่จะแต่งต่อค่ะ สุๆ (สาวก สาววายเต็มตัว)

    #137
    1
    • #137-1 Xiaoai(จากตอนที่ 4)
      13 ตุลาคม 2559 / 23:46
      วายค่ะ คอนเฟิร์ม
      พล็อตเรื่องนี้ตอนแรกเขียนไว้ว่าวายล้วนๆ แล้วเรามาเติมนอร์มอลที่หลัง เพื่อที่จะให้คู่รองมีอิมแพคต่อคู่หลัก (ซึ่งมีมากด้วย มากจริงๆ)
      ตัวละครส่วนใหญ่ชายก็ชายแท้ค่ะ มิใช่ชายเห็นชายงามที่เดียวตาเป็นรูปหัวใจ อะไรๆ เลยค่อนข้างยาก เราว่ามันท้าทายที่จะเขียนดี
      ส่วนน้องพี่แย่งผชนี่ไม่เขียนค่ะ ไม่ใช่แนว55
      การเขียนในมุมซีอิงไปตอนแรกๆ ยอมรับว่าแอบชงนิดนึง แต่ที่อยากทำคือให้ข้อมูลคนอ่านโดยไม่ผ่านมุมมองซีหลง นี่คือจุดสำคัญที่สุดค่ะ และซีหลงมิใช่ตัวประกอบแต่ประการใดเพราะ






      ระวังสปอย เราเตือนคุณแล้ว













      คอยเล่าบรรยายตลอดจนจบเรื่องค่ะ
      นี่แค่สี่ตอนเองอย่าเพิ่งรีบบ

      #137-1
  43. #135 PJ_20446 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 18:28
    .... =_= อืม....
    #135
    0
  44. #133 Lifeลั้นลา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 18:16
    จะร้องไห้กับฮ่องเต้;-; แล้วพี่ชายคู่กับใครล่ะเนี่ย โฮ~จาเอาซีหลง-ฮ่องเต้ ไม่เอาน้องสาวแงงง//โดนถรีบ
    ปล.ขอบคุณมากค่ะไรท์ รอตอนต่อไปย์
    #133
    0
  45. #132 FahSida (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 18:00
    สงสารฮ่องเต้เลยตรงประโยคที่ว่าแต่งตอน12 ถามแม่ว่าพระชายาจะไปวิ่งเล่นด้วยกันมั้ยเนี่ย
    #132
    0
  46. #130 APRIL (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 17:47
    อ่านnormal กับ yaoiในเรื่องเดียวมันก็ดีค่ะ แต่แบบ... อยากให้เน้นหลักไปทางพี่ชายมากกว่า มันจะดูมีอะไรน่าดึงดูดมากกว่านะเราคิดว่า(ชอบลักษณะแล้วก็บุคลิกของซีหลงมากกว่าซีอิงอ่ะค่ะ) #ขอบคุณไรต์มากค่ะ #สู้ๆเน่ออ
    #130
    0
  47. #129 ruru (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 17:42
    เริ่มอ่านตั้งแต่ ตอนชื่อหัวเรื่อง ยังไม่เติม normal จนบัดนี้เติมไปแล้ว รู้สึกตัวเอกแทบจะเป็นน้องสาว คืออยากให้ พี่ชายมีบทมากกว่านี้ ขนาดมีแค่ 3 ตอน น้องสาวยังเอาบทไปตั้ง 4/5
    #129
    0
  48. #128 MissSaza (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 17:42
    เอาแล้วจะมีตบตีกันในตำหนักในแล้ว คุณน้องสาวจะรับมือไหวไหม

    สนุกมากๆเลยค่ะ ตอนต่อไปมาเร็วๆนะคะ//ส่งกำลังใจให้(หัวใจล้านดวง)อิอิ
    #128
    0
  49. #127 may (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 17:40
    อ้าวๆน้องรักฮ่องเต้ แล้วพี่ชายอ่ะ

    สรุปไงก็ต้องมาม่าสินะ หวังว่าพี่น้องคงไม่มาม่านะ
    #127
    0
  50. #126 NON-SHUGAR (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 17:08
    เเล้วใครจะได้คู่ใครล่ะทีนี้
    #126
    0
  51. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  52. #124 วัวพันปี (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 16:35
    สนมน้องรักฮ่องเต้. แล้วพี่หมอล่ะ
    #124
    0