พระสนมสองหน้า [Yaoi]

ตอนที่ 3 : 1 - ร่วมราตรี re2/5/63

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40,465
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,672 ครั้ง
    4 พ.ค. 63

พระสนมสองหน้า [Yaoi]

1 – ร่วมราตรี

 


            ตำหนักไท่เหอ ครึ่งชั่วยามก่อน


            ยามกลางวัน ตำหนักไท่เหอนั้นเต็มไปด้วยขุนนางคอยประชุมรายงาน ถกข้อราชการและเสนอฎีกา ยามกลางคืนเงียบสงัดสุขุม มีเพียงแสงเทียนริบหรี่ไม่กี่ดวง ขันที นางกำนัลและราชองครักษ์ตรวจตราเพียงไม่กี่คน


            บัดนี้ กลับเกิดคลื่นมรสุมที่มองไม่เห็น ก่อตัวแล้วสาดซัดใส่ผู้คนโดยมิทันตั้งตัว


            มรสุมนั้นคือเงาร่างตระหง่านบนบัลลังก์มังกร จู่ๆ ก็พลันปรากฏขึ้นมาดั่งภูติผีก็ไม่ปาน


            องค์จักรพรรดิหวนคืนสู่ต้าหลิงในรอบหกปี


เรื่องใหญ่เพียงนี้กลับไม่มีประกาศแจ้งอันใดล่วงหน้า ไม่มีแม้กระทั่งข่าวลืออันใดหลุดรอดออกมา ข้าหลวงทั้งหลายที่คุกเข่าอยู่จึงต่างประหวั่นพรั่นพรึง ไม่แน่ใจว่านี่เป็นภาพฝันหรือเรื่องจริง


            เชิงเทียนชุบทองถูกจุดจนสว่างจ้า สะท้อนแสงสีทอง ดำและแดงจนมึนงงของผนัง ต้นเสาและเครื่องเรือน


เบื้องหน้า องค์จักรพรรดิแห่งต้าหลิงสวมใส่อาภรณ์ยาวสีดำสนิทปักลวดลายมังกรห้าเล็บ กวานทองคำเสียบปิ่นเศียรมังกรเปล่งประกายระยับ ขับรูปลักษณ์ดั่งหยกสลักให้ทรงอำนาจและเย็นชา


            แท่นฝนหมึกและพู่กันชั้นเลิศถูกนำเข้ามา ไท่ชางหวงตี้จรดอักษรลงบนกระดาษชั้นดี พระราชทานคำมงคลแก่ราษฎรในวันข้ามปีตามธรรมเนียมที่ผู้คนเริ่มลืมเลือนไป


            หัวหน้าขันทีจางกงกงคุกเข่ารับกระดาษด้วยมืออันสั่นเทา อ่านประกาศด้วยน้ำเสียงเจือแววสะท้าน


            “เหมันต์ผันผ่าน วสันต์ย่างกราย รัชศกใหม่เริ่มต้น ปวงชนสุขสันต์ ต้าหลิงคัดสรรแต่สิ่งดีงาม!


            “น้อมรับเสด็จฝ่าบาทกลับสู่ต้าหลิง ขอทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นๆ ปี!


            เสียงแซ่ซ้องดังประสาน ทั้งยำเกรงทั้งพรั่นพรึง องค์เหนือหัวกวาดสายตามองศีรษะดำขาวที่ก้มงุดอยู่รอบหนึ่งก่อนสะบัดชายอาภรณ์ลุกขึ้นจากบัลลังก์


            ด้านนอก เสียงแห่งการเฉลิมฉลองยังแว่วดังมา เรื่องกะทันหันเช่นนี้ วังหลังคงยังมิมีผู้ใดรู้ข่าวเช่นกัน


            องค์จักรพรรดิก้าวลงจากบันไดหยกสลัก เหลือบมองจางกงกงที่หน้าผากมีเหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายทั้งที่อากาศยังไม่สิ้นหนาวดี


            “นำป้ายพระสนมมา”


            “ฝะ ฝ่าบาท ทว่าบัดนี้ทั้งฮองไทเฮา ฮองเฮาและเหล่าพระสนมกำลังร่วมงาน...”


            จางกงกงแต่ไหนแต่ไรก็ผ่านร้อนหนาวมามาก บัดนี้ยังเอ่ยคำตะกุกตะกัก พลันสบนัยน์เนตรมังกรสีดำสนิทคู่นั้น จึงตบปากตนแล้วรีบหมอบกราบขออภัย ทำตามพระประสงค์โดยเร็ว


            ถาดทองคำใส่ป้ายมากมายละลานตาถูกยกขึ้นทูลถวาย ไม่มีป้ายใดถูกคัดออกดั่งในอดีต องค์จักรพรรดิในยามนี้แตกต่างจากเมื่อหกปีก่อนราวกับคนละคน


            ยามนั้นยังเยาว์วัย แม้จะเคร่งขรึมสุขุมแต่ก็ดูนิ่งเฉยไร้วิญญาณ มิได้คมปลาบเย็นเยือกปานจะฟาดฟันคนด้วยการเหลือบพระเนตรเช่นนี้ ขณะที่ผู้คนในต้าหลิงหลับใหลอย่างมีความสุข ผู้ใดจะล่วงรู้ว่าองค์เหนือหัวผ่านใต้หล้าอย่างไร


            แต่สิ่งหนึ่งที่ผู้โง่เขลาเบาปัญญาที่สุดยังรู้ได้ นั่นคือ องค์จักรพรรดิหวนคืนต้าหลิงครั้งนี้ ล่วงเกินแม้เพียงนิดก็มิได้


            ครู่เดียว พระหัตถ์แข็งแกร่งก็เลือกป้ายหนึ่งท่ามกลางเสียงกลั้นหายใจ


            พระสนมโทหลิวเหม่ยเหริน ตำหนักผิงอัน


            จางกงกงรู้สึกหน้ามืดอย่างไม่มีเหตุผล ยังจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามีพระสนมผู้นี้อยู่ด้วย!


           


“องค์จักรพรรดิเสด็จ!


ตำหนักผิงอันคล้ายถูกฟ้าผ่าลงวันนี้ หลิวซีหลงสะดุ้งลุกพรวด เงี่ยหูฟังก็รับรู้ได้ถึงความแตกตื่นวุ่นวายภายนอก มองออกไปนอกหน้าต่างยังเห็นเงาขบวนเสด็จเรือนลาง


            ในสมองพลันกลายเป็นสีขาวโพลนไปทั้งหมด พระสนมตัวปลอมเผยสีหน้าโง่งมออกมา ก่อนยกมือตบหน้าตัวเองฉาดหนึ่ง พบว่าเจ็บจริงๆ


            “บัดซบ!


            ขบวนเสด็จขององค์จักรพรรดิในรอบหกปี...? นี่มิใช่สวรรค์เกลียดชังเขานักหรือไง!


            ไม่มีเวลาหาคำตอบ หลิวซีหลงรีบคว้าหาอาภรณ์ตัวนอกมาสวม ผมเผ้ายุ่งเหยิงมิอาจเตรียมได้ทันการ มองดูสภาพคร่าวๆ แล้ว เครื่องประทินโฉมหนาดั่งปูนฉาบหน้านี้อาจพอทำให้เขายิ่งคล้ายน้องสาวขึ้นจนแยกไม่ออก


            สมองแล่นใช้ความคิด พลันเหลือบไปเห็นเตาจุดกำยานทองเหลือง ความคิดหนึ่งจึงแล่นปราดเข้ามา หลิวซีหลงเอื้อมไปฉวยเปิดฝาเตาขึ้น ก่อนจะก้มลงสูดเอาควันเข้าเต็มปอด


            ปกติสมุนไพรกำยานนี้มีฤทธิ์ให้ผ่อนคลาย แต่ถ้าสูดดมโดยตรงเช่นนี้ย่อมก่อให้เกิดอาการแพ้ระคายเคืองจนสภาพไม่ต่างจากเป็นหวัดชั่วคราว ชายหนุ่มสำลักไอควัน น้ำหูน้ำตาไหลออกมาพร้อมทั้งไอโขลกไม่หยุด เกิดเป็นสภาพน่าอนาถเกินทานทาน


            เสียงนางกำนัลภายนอกเร่งรัด หลิวซีหลงแสบตาไปก็รีบขานรับ ก่อนถลกกระโปรงพุ่งออกจากตำหนัก บัดนี้ตายเป็นตายแล้ว


            เบื้องนอก เกล็ดหิมะสีขาวโปรยลงมาบางตา แสงโคมสีแดงเปล่งประกายในความมืด ขบวนเสด็จของผู้มาเยือนมิได้ใหญ่โต แต่ร่างของบุรุษเบื้องหน้ากลับทำให้รู้สึกถึงความยิ่งใหญ่คับฟ้า


            รัศมีกดดันเหนือคนธรรมดาสามัญแผ่ซ่าน หลิวซีหลงรีบคุกเข่าก้มหน้าลงทำความเคารพ หัวใจเต้นปานจะหลุดจากอก


            “เงยหน้า”


            น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นรื่นหู แต่ก็แฝงไว้ด้วยแววทรงอำนาจเด็ดขาด


เคยฟังแต่ในวงสุราเล่าว่าองค์เหนือหัวแห่งต้าหลิงรูปงามเพียงใด วันนี้หลิวซีหลงกลับได้มาเห็นด้วยตาเนื้อในระยะประชิด ไม่รู้ว่าเป็นบุญหรือเป็นบาปกันแน่


แม้มีม่านน้ำตาแสบร้อนกั้นอยู่ แต่ก็เห็นว่าท่ามกลางเสื้อคลุมขนสัตว์และเรือนผมสีดำสนิทกลืนไปกับความมืด ดวงหน้าขาวดั่งหยกสลักโดดเด่นขึ้น เรียวคิ้วคมคายพาดเฉียงเหนือนัยน์เนตรสีดำลึกล้ำ สันจมูกโด่งและริมฝีปากได้รูปล้วนวางอยู่ในตำแหน่งเหมาะเจาะพอดี คำร่ำลือที่คนเล่าขานว่าองค์ไท่ชางหวงตี้คือบุรุษรูปงามแห่งยุคที่แท้ก็มิได้เกินจริง


ทว่าด้วยสีหน้าเฉยเมยติดจะเยือกเย็นนั้น เรือนร่างสูงโปร่งเมื่อต้องแสงสีแดงจากโคมแล้วจึงดูน่าประหวั่นพรั่นพรึง ดั่งรูปสลักหยกไร้ชีวิตที่งดงามเหนือจริง มิอาจเอื้อมได้


หัวหน้าขันทีจางจางกระแอมไอ พระสนมตัวปลอมค่อยรู้ตัว เอ่ยเสียงแหบเครืออู้อี้


“น้อมรับเสด็จคืนสู่... แค่ก ต้าหลิงเพคะ”


หลิวซีหลงรู้สึกได้ถึงสายตาทิ่มแทง อีกฝ่ายพิจารณาเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนรับสั่ง


“ลุกขึ้น เช็ดหน้าเช็ดตาเสีย”


จางกงกงร้อนรนส่งผ้าเช็ดหน้าให้ สีหน้าปานจะเข่นฆ่าเขาเสียตรงนั้น หลิวซีหลงทำเป็นมองไม่เห็น รับผ้าเช็ดหน้ามาแล้วจงใจใช้สั่งน้ำมูกพรืดจนหูอื้อ


ผู้คนรอบข้างต่างกลั้นหายใจ จดจ่อกับเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างยิ่ง หลิวเหม่ยเหรินมีโอกาสรับใช้องค์จักรพรรดิแห่งต้าหลิงเป็นคนแรก กลับป่วยไข้จนมีภาพลักษณ์น่ารังเกียจปานนี้ ต่อไปยังจะหาความโปรดปรานได้อีกหรือ!?


หลิวซีหลงก็มีความคิดเช่นนั้น ในใจรีบขอร้องให้องค์จักรพรรดิแสดงท่าทีรังเกียจแล้วรีบจากไป แต่แล้ว...


“ตามแพทย์หลวงมา คืนนี้ข้าจะพำนักที่นี่”


องค์ไท่ชางหวงตี้รับสั่งสั้นๆ ก่อนเดินเข้าสู่ตำหนักผิงอัน


พระสนมหลิวตัวปลอมถึงกับไอสำลักไม่หยุดจนนางกำนัลต้องรีบลูบหลัง จางกงกงเองก็คาดไม่ถึง ลับหลังองค์จักรพรรดิแล้วจึงกระซิบเสียงดุใส่นางกำนัล “รออะไร ยังไม่รีบพยุงนายเจ้าเข้าไปอีก!


หลิวซีหลงทำได้เพียงกรีดร้องทึ้งหัวในใจ จำต้องให้นางกำนัลพยุงตามเข้าไปอย่างไร้ทางเลือก


ภายในตำหนักเก่าทรุดโทรม องค์ไท่ชางหวงตี้ยกมือไพล่หลัง เดินสำรวจไปรอบๆ ไม่ช้าไม่เร็ว แต่คล้ายจะจดจำทุกรายละเอียดไว้ในใจ เห็นเขาถูกพยุงเข้ามาก็ใช้สายตาสั่งให้นางกำนัลพาไปพักที่เตียง


ระหว่างรอคอย ความเงียบนั้นแสนหนักอึ้ง มีเพียงเสียงก่นด่าฟ้าดินของหลิวซีหลงเท่านั้นที่ดังในหัว


ไม่นานนักแพทย์หลวงก็มาถึง แพทย์หลวงอาวุโสนามหยางจื้อนับเป็นหนึ่งในสามแพทย์ที่มีฝีมือดีที่สุดของสำนักแพทย์ วันนี้ได้อยู่เวรพอดิบพอดี


พระสนมกำมะลอสบตากับเข้ากับแพทย์หลวงอาวุโส ดวงหน้าชรากระตุกขึ้นเพียงแวบหนึ่ง คนป่วยรีบก้มลงไอหนักๆ ทั้งหมดอยู่ในสายตาขององค์จักรพรรดิแห่งต้าหลิง ไม่อาจเผยพิรุธได้แม้แต่น้อย


หยางจื้อตรวจจับชีพจรและตรวจลิ้นเขาอย่างชำนาญ เสร็จแล้วจึงล่าถอยออกไป กล่าวรายงาน


“เป็นอาการไข้หวัดธรรมดา หากพักผ่อนให้เพียงพอ ดื่มโอสถปรับธาตุและทำร่างกายให้อบอุ่น เพียงไม่กี่วันก็จะหายดีพ่ะย่ะค่ะ”


“เท่านี้หรือ”


“...เท่านี้พ่ะย่ะค่ะ พระสนมมิได้ป่วยหนัก ขอฝ่าบาททรงวางพระทัย”


มือของแพทย์หลวงกุมบีบกันแน่นจนเส้นเอ็นหลังมือปรากฏบ่งบอก ความรู้สึกผิดพลันจุกขึ้นยังลำคอซีหลง นึกขอโทษ  ‘ท่านอาจารย์ของตนพันครั้งในใจ


หากเป็นแพทย์หลวงผู้อื่นย่อมต้องเปิดโปงว่านี่มิใช่ไข้หวัด จะมีก็เพียงแพทย์หลวงหยางจื้อที่คงมิอาจตัดใจให้ศิษย์ตนเองตายไปอย่างน่าอนาถ เพราะไม่เพียงแต่ตัวคนหาเรื่อง ถึงยามนั้นหัวของคนในตระกูลหลิวก็คงไม่ได้ตั้งอยู่บนบ่าแล้ว


โชคดีที่หลิวซีหลงมิได้เลิ่นเล่อ ยังดูตารางเวรของผู้เป็นอาจารย์มาก่อน แต่ใจหนึ่งก็มิคาดว่าจะต้องได้มาพบเจอกันในสภาพนี้จริงๆ


องค์ไท่ชางหวงตี้พยักหน้า ยากจะรู้ว่าคิดสิ่งใดในใจ ทั้งห้องตกอยู่ในภวังค์เงียบงันครู่หนึ่ง หลิวซีหลงถึงกับกลั้นหายใจจนหน้าเขียว ไม่กล้ากระทั่งหายใจแรง


องค์จักรพรรดิเรียกจางกงกงเข้ามาแล้วเอ่ยถาม


“ปกติตำแหน่งเหม่ยเหรินควรได้ ถ่านหงหลัวท่าน*และผืนผ้าห่มเท่าไหร่”


หัวหน้าขันทีกลืนน้ำลาย เอ่ยตอบเสียงสั่น ซึ่งมิใช่จำนวนที่หลิวเหม่ยเหรินได้ตามจริง ผู้ถามสีหน้าไม่เปลี่ยน ถามแพทย์หลวงอาวุโส “เท่านี้พอให้ความอบอุ่นแก่ร่างกายหรือไม่”


“ย่อมเพียงพอพ่ะย่ะค่ะ”


สีสันบนโหนกแก้มของจางกงกงหายไป


“พระอาญามิพ้นเกล้า กระหม่อมจะตรวจสอบให้แน่ชัดว่าทางกองสถานที่ได้ส่งหงหลัวท่านและฟืนไฟอื่นๆ มาตำหนักผิงอันครบแล้วหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”


องค์จักรพรรดิโบกมือให้เขาออกไป มิได้เอาความแต่อย่างไร ทว่าก็คงสร้างความประหวั่นใจได้ไม่น้อย หันไปถามถึงสำนักแพทย์หลวงในหกปีที่ผ่านมากับแพทย์หลวงหยางจื้อ ระหว่างนั้นพระสนมหลิวกลายเป็นธาตุอากาศไปชั่วขณะ


เวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งก้านธูป ตำหนักหนาวเย็นเปลี่ยนเป็นสว่างไสวอบอุ่น นอกจากถ่านหงหลัวท่านแล้ว ทั้งยังมีเตาอุ่นมืออย่างดีเพิ่มมาให้ถือไว้ เดิมหลิวซีหลงเป็นคนที่ร่างกายอบอุ่นกว่าคนปกติจึงไม่กลัวหนาว แต่พออุ่นมากเข้าก็คล้ายกับจะร้อนจนป่วยไข้จริงๆ


เมื่อสนทนาจบ แพทย์หลวงหยางจื้อจึงทูลลาออกไป สำรับมื้อค่ำและถ้วยยาสมุนไพรอย่างดีถูกยกเข้ามาแทนที่ แต่มีเพียงสำรับเดียวเท่านั้น ดูเหมือนอาหารมื้อสุดท้ายก่อนจะตัดสินประหารนักโทษอย่างไรอย่างนั้น


เบื้องหน้ามีข้าวต้มธัญพืช ปลาเนื้ออ่อนนึ่งซีอิ๋ว และอาหารชั้นดีอื่นๆ อีกสองสามอย่าง ล้วนย่อยง่ายและมีสรรพคุณบำรุงธาตุ กลิ่นหอมหวนเรียกน้ำลาย แต่เขากลับไม่รู้สึกอยากอาหารสักนิด มิหนำซ้ำยังคลื่นไส้อีกด้วย


“จะมองไปถึงเมื่อใด”


หลิวซีหลงสะดุ้ง อีกฝ่ายไม่ได้มองมา ในใจคนมีความผิดเครียดขึงจนรู้สึกคล้ายจะสติแตกอยู่รอมร่อ


ได้! กินก็ได้!


มือใช้ตะเกียบงาช้างทิ่มกลางเนื้อปลาประชดชีวิตให้รู้แล้วรู้รอด


ฝืนใจกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ คีบปลาเนื้ออ่อนขึ้นกัดและเคี้ยว ขณะนั้นเององค์จักรพรรดิได้หยิบหนังสือเล่มหนึ่งมาจากตู้ไม้


“กลวิธีที่สิบเก้า นารีผงาด”


โอรสสวรรค์อ่านออกเสียง มือที่ถือตะเกียบชะงักกึก หลิวซีหลงเงยหน้าขึ้นเบิกตาโพลง ปากอ้าค้างแม้ยังมีอาหารอยู่ภายใน


“ใช้สำหรับสยบสามี ควบคุมปกครองให้อยู่ใต้อาณัติ”


“...”


อีกฝ่ายยังมิได้ละสายตามามองด้วยซ้ำ


“...ไม่ถูกปากหรือหลิวเหม่ยเหริน”


แม้ซีหลงพยายามจะกลืนอาหารลงคอ แต่บัดนี้เนื้อปลารสชาติราวกับผืนหนังอย่างไรอย่างนั้น


...เมื่อเล้าโลมรักจนถึงสนามรบ ท่วงท่านั้นอย่ายอมเป็นผู้ถูกปกครองดังสามัญทั่วไป ถึงแม้บุรุษจะแสดงตนว่าชื่นชอบที่จะเหนือกว่า แต่แท้แล้วมีบุรุษจำนวนมากที่ตื่นเต้นกับการเป็นฝ่ายถูกรุกราน จงอย่าได้กลัวที่จะขึ้นคร่อมร่างนั้นแล้วชักม้าศึกทะยานออกไป จังหวะทั้งหมดล้วนสามารถกำกับได้ ช้าหรือเร็ว ลึกหรือตื้น สามีจะได้แต่ครวญครางอ้อนวอนเพราะพ่ายแพ้แก่ความหวาบหวามจนยอมสยบแทบกระโปรงในเช้าวันถัดมา”


“แค่กๆๆๆ!


พระสนมตัวปลอมถึงกับสำลักจนหน้ามืด พยายามตะเกียกตะกายหายใจ ดวงหน้าแดงก่ำไปถึงใบหู


องค์จักรพรรดิพลิกดูหน้าแรก หน้าปกนั้นย่อมไม่ใช่สิ่งเดียวกับเนื้อหา ส่งเสียงในลำคอดัง อ้อเบาๆ “ปกเบื้องนอกคือมารยาทสตรีในห้องหอ เนื้อในกลับเป็น เก้าสิบเก้ากลวิธีนารีภิรมย์


แน่แล้วว่าสวรรค์คงเกลียดเขามาก! หลิวซีหลงผู้นี้ทำกรรมอันใดไว้หรือ!


หลิวเหมยอิงโดนกักขังอยู่ในวังหลวง เมื่อเห็นนางเบื่อหน่ายมากเข้า พี่ชายจึงคิดสารพัดวิธีมาทำให้นางอารมณ์ดีขึ้น หนึ่งในวิธีเหล่านั้นคือหยอกล้อเย้าแหย่นาง หลิวซีหลงจึงได้ไปสรรหาหนังสือลามกเล่มหนึ่งมาในที่สุด


หนังสือใต้ดินนี้เป็นหนังสือที่โด่งดังในบรรดาหญิงงามเมืองและบุรุษเสเพล ว่าด้วยกลกามมากมายประกอบกับภาพวาดแสนเปิดเผย เหมยอิงเปิดอ่านครั้งแรกก็ถึงหน้าแดงเถือก รีบร้องให้เขานำกลับไป แต่ไหนเลยพี่ชายจะเสียเที่ยวยอมรับกลับ สุดท้ายนางจึงเก็บไว้ มิคาดว่าแอบเปิดอ่านเช่นกัน


แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญในยามนี้ เรื่องสำคัญคือหนังสืออย่างว่าตกอยู่ในมือองค์จักรพรรดิแห่งต้าหลิงต่างหาก!


ราชวังต้าหลิงถือธรรมเนียมโบราณเคร่งครัด หนังสือประเภทนี้นับว่าผิดธรรมเนียมอัปรีย์จัญไร นางกำนัลมีไว้ในครอบครองยังถูกสั่งโบย หากเป็นพระสนมคงไม่ต้องเอ่ยถึง


นิ่งเฉยต่อไปคงไม่รอดแน่ หลิวซีหลงดันสำรับออก ตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาโขกศีรษะขออภัย น้ำตาพลันหลากไหลออกมาอีก


“มะ หม่อมฉันผิดไปแล้ว สมควรได้รับโทษตายเพคะ! ทว่า... แค่ก ก่อนตาย หม่อมฉันได้ยินว่าทรงมีน้ำพระทัยกว้างขวาง ขอฝ่าบาทได้โปรดอนุญาตสิ่งหนึ่งด้วย”


“สิ่งใด”


“ปะ โปรดให้หม่อมฉัน ได้เล่นหมากล้อมเป็นครั้งสุดท้ายเถิดเพคะ”


องค์จักรพรรดินิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลิวซีหลงก้มหน้าหลับตากัดฟันแน่น จนได้ยินสุรเสียงทุ้มเอ่ย


“ตกลง”


พระสนมตัวปลอมค่อยพ่นลมหายออกมาได้ สำรับอาหารถูกยกไปด้านข้าง กระดาษหมากถูกยกเข้ามาแทนที่


หลิวซีหลงสูดน้ำมูก รวบรวมสมาธิยามเผชิญหน้ากับผู้เป็นหนึ่งในต้าหลิง ยามจับตัวหมากมือสั่นน้อยๆ


เขามิได้เอ่ยขออย่างไร้หลักการ เป็นเพราะเมื่อครู่สังเกตเห็นร่องรอยระหว่างนิ้วชี้และนิ้วกลางบนมือขวาของไท่ชางหวงตี้ รอยนี้จะเกิดขึ้นเฉพาะกับผู้จับตัวหมากอย่างจริงจังต่อเนื่องนับสิบปีเท่านั้นถึงจะมี


เขาเองก็มีเช่นกัน มิหนำซ้ำยังภาคภูมิใจมากเสียด้วย


องค์จักรพรรดิสนใจในการเล่นหมากล้อมอย่างยิ่งยวด ด้วยบุคลิกทรงภูมิเป็นผู้นำ หากพ่ายแพ้ให้กับพระสนมไร้มารยาทอันดีงามของสตรีผู้หนึ่ง คงยากจะสั่งประหารให้ค้างคาใจ ความผิดอื่นเขาไม่อาจรู้ได้ว่าจะจัดการอย่างไร เพียงแต่เวลานี้ต้องรักษาชีวิตไว้ก่อนเป็นอันดับแรก


ดังนั้น หมากล้อมกระดานนี้เดิมพันด้วยลมหายใจ


เสียงวางหมากดังสลับกันไปมา สีดำและสีขาวแต่งแต้มบนกระดานไม้พร่างพราย ความเงียบรอบตำหนักเจือด้วยเสียงสูดน้ำมูกและเสียงไอเป็นครั้งคราว จนเมื่อเกมดำเนินมาถึงครึ่งกระดาน สีหน้าของหลิวซีหลงผ่อนคลายลง หัวใจที่ไม่สงบนิ่งเลยค่อยๆ เต้นเป็นจังหวะปกติ


จนกระทั่งหมากตัวสุดท้ายถูกวางลง ภวังค์แห่งสมาธิอันเข้มข้นจึงค่อยคลายออก


ผู้สูงศักดิ์กว่าขมวดคิ้ว จับจ้องมองกระดานอยู่นานสองนาน จากนั้นเคาะนิ้วกับขอบเหลี่ยมสองครั้งคล้ายเหม่อลอย จากนั้นจึงเอ่ยช้าๆ


“ข้าแพ้... เล่นกันอีกกระดาน”


นั่นปะไร!


หลิวซีหลงเผลอฮุบอากาศเข้าปอดเฮือกใหญ่ แต่ไม่กล้าดีใจออกนอกหน้า ทำได้เพียงใช้แขนเสื้อซับเหงื่อเย็นบนหน้าผากแล้วเอ่ยรับคำ จากนั้นศึกระหว่างองค์จักรพรรดิกับพระสนมกำมะลอจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างดุเดือด


“อีกกระดาน”


“เริ่มใหม่”


“อีกครั้งหนึ่ง”


จวบจนกระทั่งเสียงนกร้องดังขึ้นนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าสีเทาอ่อนเริ่มมีแสงสีส้มรำไร ทั้งสองร่างจึงค่อยรู้สึกตัว


หลิวซีหลงจากที่ตื่นกลัว เมื่อได้ดื่มด่ำกับการใช้ความคิดจึงทำให้ลืมเวลาและความกลัวในใจไปชั่วขณะ รู้ตัวอีกทีก็นั่งเล่นหมากล้อมกับผู้อยู่เหนือใต้หล้าตลอดทั้งคืน ร่างกายที่อยู่ในท่าเดิมนานๆ ปวดเมื่อยไปหมด


ได้ยินเสียงถอนหายใจลึกยาวจากเบื้องหน้า องค์จักรพรรดิลุกขึ้น ยกมือจัดอาภรณ์ที่ยับให้เข้าที่


เดิมมีสีหน้าเรียบเฉยตอนหัวค่ำ ยามรุ่งสางดวงหน้าหล่อเหลากลับแทบเรียกได้ว่าบึ้งตึง หลิวซีหลงเกือบหลุดยิ้มยังมุมปาก แต่เพราะยังกลัวตายจึงต้องฝืนกลั้นไว้


วันนี้ตื่นตกใจจนอายุสั้นไปหลายปี ทว่าเมื่อได้ชัยเหนือองค์จักรพรรดิแห่งต้าหลิง ไหนเลยจะไม่อิ่มเอมจนอายุยืนบวกไปอีกร้อยปี!


“เจ้าเรียนรู้การเล่นหมากล้อมมาจากผู้ใด”


“เพียงเรียนรู้จากตำราและเล่นกับพระสนมอื่นๆ บางเวลาเพคะ”


 “...”


            องค์จักรพรรดิมีท่าทีไม่เชื่อถือ แต่ก็มิได้ถามต่อ  เก็บหนังสือเจ้ากรรมนั้นเข้าในอกเสื้อ รับสั่งเสียงเคร่งขรึม


“ต่อไปอย่าได้นำของต้องห้ามเข้าตำหนักอีก”


            นี่หมายความว่ารอดตายแล้วใช่หรือไม่ หลิวซีหลงน้ำตาไหลซึมอีกรอบ “รับบัญชาเพคะ”


            ทั้งสองออกไปยังนอกตำหนัก มีขบวนเสด็จเฝ้ารออยู่ ร่างสูงสง่าผินเสี้ยวหน้ามาอีกครา


            “วันหน้าข้าจะมาอีก”


            เหล่าผู้คนที่ตากลมหนาวมาทั้งคืนได้ยินก็ยิ่งแตกตื่นงุนงง สภาพพระสนมหลิวมิได้น่าพิศวาสแม้แต่น้อย ใช้คำว่าดึงดูดใจยังถือว่ากล่าวหนักไป องค์จักรพรรดิกลับร่วมราตรีจนถึงเช้า มิหนำซ้ำยังตรัสว่าจะมาอีก


พระสนมตัวปลอมกลับยังอิ่มเอมในชัยชนะ อยากหัวเราะแล้วบอกว่าจะมาประมืออีกกี่ครั้งก็ย่อมได้ ก่อนที่จะนึกขึ้นได้ว่า


            น้องสาวของเขาแทบจะเล่นหมากล้อมไม่เป็นด้วยซ้ำ!

 

 


*หงหลัวท่าน = ไม้เนื้อแข็งที่ผ่านการเผา ตักใส่ตะกร้าทรงกลมขนาดเล็กซึ่งภายในทาด้วยดินสีแดง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.672K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,560 ความคิดเห็น

  1. #6554 Ujeen_isme (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2564 / 21:34

    555555อ่านไปขำไป ความบังเอิญนี่นะ แต่สกิลการเอาตัวรอดของหลงหลงเยี่ยมไปเลย อย่างน้อยก็รอดตายแล้ววววว

    #6,554
    0
  2. #6481 ShXk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 23:54
    ภาษาคุมไไรท์สวยมากค่ะ!!
    #6,481
    0
  3. #6303 예뻐요 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 04:09
    เห็นเค้าลางหายนะมาแต่ไกลเลยค่ะ😂
    #6,303
    0
  4. #6289 มากิริจัง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2564 / 20:51
    ไม่เคยอ่านนนนน...พลาดได้อย่างไร
    สนุกมากอ่ะ
    #6,289
    0
  5. #6264 jaja_2001 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2564 / 08:55
    สุดจะกลั้น5555555555
    #6,264
    0
  6. #6246 Fukii03 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2564 / 22:56
    เราชอบพล็อตเรื่องมากเลยค่ะ ร้างนิยาย ไม่มีนิยายอ่านมาหลายวันแล้ว เจอแต่แนวไม่ถูกใจ แต่เรื่องนี้แบบ อ่านแค่ไม่กี่บทก็ถูกใจเลย หยุดอ่านไม่ได้5555555555
    #6,246
    0
  7. #6162 blueeyes111 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:26
    งานเข้ารอบสอง55555
    #6,162
    0
  8. #5933 l-am-so-sorry (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 18:06
    ลืมคิดถึงน้องสาวไปเลยนั่น55555555555555
    #5,933
    0
  9. #5843 Remember505 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 23:03
    หลิวซีหลง นายเอกใช่คนเดียวกับพี่ชายดอกเหมยรึป่าวคะ แงงง
    #5,843
    0
  10. #5686 อยากกินเสียวหลงเปา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 10:42
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #5,686
    0
  11. #5534 peangploy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 15:26
    โอ้โหน้องง งานเข้าเต็มๆ จะสงสารหรือขำก่อนดี 5555
    #5,534
    0
  12. #5529 GalaxyStyle (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 11:45
    งานเข้าแล้วน้องงงงงงง
    #5,529
    0
  13. #5499 _1221_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 11:24
    โอ้ยย น้องต้องได้อยู่ต่อแน่ๆ555555
    #5,499
    0
  14. #5308 Marshmalowdii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 17:11

    ทั้งขำทั้งสงสารร กรรมตามสนองมั้ยหล่ะะ555555555555

    #5,308
    0
  15. #5258 kittenO (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 11:34
    เริ่มสนใจแล้วสินะ55555
    #5,258
    0
  16. #5151 PimlapatPimlapat (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 03:34
    โอโห ความประทับใจแรกนั้น555555
    #5,151
    0
  17. #5097 Ppttyc_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 11:57
    เกือบไปแล้วไหม5555แล้วที่นี้เหมยอิงจะทำไงเนี่ย สงสารแต่ก็ขำ5555
    #5,097
    0
  18. #4972 kiki3k (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 23:02
    เราอะซีหลงเดี๋ยวก่อนน
    #4,972
    0
  19. #4900 Callmeyou (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 19:08
    เอาแล้ววว หางานเพิ่มแล้วไง5555
    #4,900
    0
  20. #4809 SPDDP Dayn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 22:41
    น้องแตก
    #4,809
    0
  21. #4700 ninon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 03:36
    ซวยแล้วจ้าา5555
    #4,700
    0
  22. #4674 Fong12567 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 17:43
    เอ๊ะ!!
    #4,674
    0
  23. #4325 MeNe (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 20:23
    หางานให้ตัวเองเพิ่มเฉยเลย55555555
    #4,325
    0
  24. #4182 TiwticAmp_90 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 12:12

    เอาตัวรอดคืนนี้ได้ แต่ลำบากคืนต่อไปนะเนี่ย

    เอาล่ะสิ ต้องอยู่ยาวแล้วมั้งเนี่ย 555

    #4,182
    0
  25. #4104 Shipnielong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 08:59
    เอ้า55555555
    #4,104
    0
  26. #1650 TigKie_18 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 08:51
    อร๊ายยยยทำไงดีเชียร์แฝดน้องให้ลงเอยกับใครดี​ ฝ่าบาท? อ๋องอวิ๋น? พี่เจิน? กรี๊ดดดดเก็บไว้เองได้มั้ยชอวหมดเลยอ่ะ
    #1,650
    0
  27. #1517 najar (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 07:31
    แฝดน้องก็งานเข้าไม่ต่างจากแฝดพี่เลยค่ะ
    ท่านอ๋องนี่เจ้าเล่ห์จริงๆ
    #1,517
    0
  28. #1449 -Shawty- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 20:52
    มันจะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่เราจะได้เจอกัน จะบอกอย่างนี้ใช่มั้ยคะท่านอ๋อง อิอิ
    #1,449
    0
  29. #1228 H2O-69 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 16:12
    ปวดหัวแทนพี่น้องแฝดคู่นี้ 555555555 จะวางแผนสลับตัวกันยังไงอีกล่ะทีนี้
    #1,228
    0
  30. #1101 หมาป่า แห่งดวงจันทร์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 14:22
    มาอ่านอีกรอบก็เกลียดอิอ๋องนี่อยู่ดี 😂😂😂
    #1,101
    0
  31. #921 drizzle_0112 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 00:19
    ติดใจอะไรน้ออออ
    #921
    0
  32. #906 mamooki (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 23:11
    น่าสนใจมากกกกๆๆ สู้ๆนะคะะะ
    #906
    0
  33. #905 rubymoona (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 22:10
    ฉลาดค่ะ ฉลาดขุดหลุมตัวเอง ฮูเร่~~~ ยินดีค่าาาาาาา
    #905
    0
  34. #904 punsha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 19:27
    ดีใจมากก ไรท์กลับมา
    #904
    0
  35. #903 Ulysse_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 19:05
    มาต่อเร็วๆนะไรท์ รอไรท์เสมอนะ สู้ๆค้าบ
    #903
    0
  36. #902 KyaMina137 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 17:37
    กรี๊ดดีใจมาต่อแล้ว ซีหลงนี่ของที่ให้น้องไว้อ่านแก้เหงา เกือบเล่นงานตัวเองซะแล้ว สรุปฝ่าบาทคือติดใจฝีมือวางหมากของซีหลงสินะ หรือติดใจอย่างอื่นกันน๊า
    #902
    0
  37. #901 GigiGigi1993 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 11:17
    คิดถึงง่า~มาต่อปล่อยๆได้ไหม
    #901
    0
  38. #746 nanmalaew (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 21:23
    มีคนมาอีกล้าวววว
    #746
    0
  39. #730 ฺBedroom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 20:19
    ทำไมซีหลงถึงบอกว่าไม่รู้จักอ๋องเเปดทั้งที่ตนเองเป็นคนขอให้หวูอ๋องช่วยเยว่ถึงไม่ใช่หรือ หรือว่าตอนนั้นอ๋องเเปดปกปิดตัวตน อีกอย่างหนึ่งทำไมซีอิงถึงไม่รู้จักอ๋องเเปดล่ะ เป็นถึงอนุชาคนละมารดากับฮ่องเต้เชียวนะ
    ฝาแฝดคู่นี้นี่ น่าจะไปทำบุญสะเดาะเคราห์ซะเก้าวัดนะ ออกไปวันเดียว เจอเเต่ปัญหาขนาดใหญ่ทั้งนั้นเลย
    #730
    0
  40. #717 ma_jung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 15:07
    ขยันมาจริงงงงง 555
    #717
    0
  41. #665 Mistyblack (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 06:14
    ซวยแพ็คคู่
    #665
    0
  42. #605 Mongmong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 09:54
    ซวยทั้งพี่ที้งน้อง
    #605
    0
  43. #551 rawinec (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 03:15
    สงสารฝาแฝดคู่นี้ ต่างคนต่างซวยจริงๆ 5555
    #551
    0
  44. #527 คนเหงาเข้าใจไหม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 17:09
    หวงโฮ่วใครนิ
    #527
    0