กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 18,223 Views

  • 25 Comments

  • 69 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,003

    Overall
    18,223

ตอนที่ 31 : มีเจ้าของแล้ว (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    26 เม.ย. 62

หลังจากที่ทราบข่าวการคลอดลูกของภัทรินและรู้ว่าต่างได้หลานชาย ซึ่งสร้างความยินดีและดีอกดีใจมายังเพื่อนๆ ของทั้งสองฝ่าย ทำให้ภัทรินและอภินันท์แจ้งข่าวไปยังเพื่อนๆ ของตัวเองว่าสามารถทยอยกันมาเยี่ยมได้ หลังจากคลอดมาได้สองวันแล้วและคิดว่าพร้อมแล้วที่จะต้อนรับเพื่อนฝูงที่ต้องการมาเยี่ยมเยียน

ธัญพิมล ปัทมาและเอ็มม่านั้นมีโอกาสได้มาพร้อมกันและทันทีที่มาถึงก็ตรงรี่ไปยังคนตัวน้อยและให้ความในใจผลัดกันชม วิพากษ์วิจารณ์ส่งเสียงเจี้ยวจ้าวแม้จะพยายามกระซิบกระซาบแค่ไหนก็ตาม เพราะยังคงเกรงใจคนที่ยังเจ็บแผลและเจ้าตัวน้อยที่เอาแต่หลับปุ๋ย

แต่แล้วดวงตาที่ให้ความสนใจกับทารกน้อยต่างก็ชะงักไว้ และหันไปทางประตูที่มีคนมาเยี่ยมเพิ่มอีก

ร่างของสองชายหญิงที่เดินเข้ามายังประตูพร้อมกันนั้น กลายเป็นจุดสนใจแทนทารกน้อยไปชั่วขณะ หญิงสาวรูปร่างสูงเพรียวในชุดเดรสสีแดงรัดรูป เผยทรวดทรงที่เก็บไว้ใต้ชุดสวยให้เห็นเด่นชัดถึงความงามที่ไม่อาจจะซ่อนได้ทั้งหมด และคนที่มองไปยังร่างสวยงามนั้นต่างก็กลืนน้ำลายลงคอไปตามๆ กัน

ปราชญ์ยื่นของในมือซึ่งเป็นถุงกระดาษขนาดใหญ่ไปให้กับอภินันท์ นั่นคือของขวัญรับขวัญหลาน ทารกน้อยแรกคลอด

ไม่น่าถือมาเลยนะคะภัทรินกล่าวขึ้น ส่งยิ้มไปให้กับคนทั้งสอง

ไม่ถือมาไม่ได้หรอกค่ะ มาเยี่ยมทั้งทีณดารัตน์เอ่ยขึ้นเสียงหวานแขนเสลายังคงคล้องท่อนแขนกำยำของคู่หมั้นไว้ไม่ยอมปล่อย แล้วกระตุกให้เขาเดินตามไปยังที่คนตัวน้อยที่นอนหลับอยู่เช่นเดิม ไม่รับรู้ว่าตอนนี้กำลังเป็นศูนย์กลางความสนใจของแขกทุกคนที่เข้ามาเยี่ยม

น่าชังจังค่ะหญิงสาวหน้าหวานทำเสียงออดอ้อน แล้วแหงนหน้ามองไปยังชายหนุ่มที่ยืนมองไปยังคนร่างเล็กจิ๋ว แล้วยิ้มน้อยๆ มือนิ่มเผลอยกขึ้นไปยังท้องน้อยของตัวเองบ้าง 

ธัญพิมลสังเกตเห็นอาการนั้นของณดารัตน์ และทำให้คนที่มองเห็นถึงกับหน้าชา และอดคิดไปไม่ได้ว่าคนธรรมดาจะลูบท้องตัวเองแบบนั้นทำไมทำราวกับว่าตัวเองตั้งครรภ์ซะอย่างนั้น แต่แล้วธัญพิมลก็รีบเบือนหน้าหนีไม่อยากจะเก็บมาคิดให้รกสมอง มันไม่ใช่เรื่องของหล่อน

แล้วเมื่อไหร่พี่ปราชญ์กับปิ่นจะมีสักคนล่ะคะภัทรินถามขึ้น

ต้องแต่งงานกันก่อนค่ะณดารัตน์หันไปทางชายหนุ่มอีกครั้ง ซึ่งเขาเอาแต่ยิ้มเช่นกันและไม่วายชำเลืองหางตาไปยังใบหน้าของคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก 

ธัญพิมลมีใบหน้าที่นิ่งเฉย ไม่แม้แต่จะมองหน้าเขา ซึ่งเขาไม่ชอบใจเอาซะเลยกับอาการเมินเฉยของหล่อน เพราะธัญพิมลทำเหมือนกับว่าเขาไม่มีตัวตนอยู่ร่วมตรงนั้นด้วย

แต่งเมื่อไหร่คะภัทรินถามต่ออย่างตื่นเต้น และคำถามนั้นทำเอาฝ่ายชายรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา ณดารัตน์โอบลำแขนกลมกลึงไปยังเอวหนา เบียดอกสวยเข้าหาร่างแข็งแรงของชายหนุ่ม จงใจให้เขาโอบกอดมายังไหล่เปลือยของตัวเอง ทำให้เขาจำเป็นต้องทำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ต้องโอบกอดคู่หมั้นตัวเองไว้

ก็คงเร็วๆ นี้ ใช่ไหมคะพี่ปราชญ์” 

ชายหนุ่มแค่ยิ้มรับเล็กน้อย เรื่องที่เขาต้องการทบทวน ตัวเขาเองก็ยังตัดสินใจไม่ได้ คิดไม่ตกว่าจะเอายังไงดี เขากับณดารัตน์เดินจูงมือกันมาไกลมาก และดูท่าว่าหากจะหันหลังกลับหรือปล่อยมือกัน มันก็คงเกิดขึ้นไม่ได้ง่ายนัก ความรักที่เคยมีให้คู่หมั้นมันก็ไม่เหมือนเดิม เพราะรอยร้าวที่เกิดขึ้นทำให้เขาถอดใจ เสียใจและผิดหวัง 

สิ่งที่เขาทำได้ตอนนี้ก็แค่ขอถอยมาคนละก้าวก่อน ให้เวลาช่วยเยียวยาและทดสอบสภาพจิตใจกันอีกสักครั้ง เพียงแต่คู่หมั้นของเขานั้นทำการง้อเขาทุกวีถีทาง เพราะอยากให้เขาลืมเรื่องการนอกใจของตนไปเสีย และเริ่มต้นใหม่เป็นครั้งที่สองแล้วกับความผิดพลาดเดิมๆ ที่หล่อนเป็นคนทำ เพียงแต่ครั้งนี้มันรุนแรงกว่าครั้งแรก

ครับ...” เขามองไปยังธัญพิมลอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้หญิงสาวทำหน้าแข็งกระด้างขึ้นมา ก่อนที่เขาจะพูดต่อเพื่อให้ทุกคนเข้าใจถ้าหากว่าไม่มีอะไรคลาดเคลื่อนใบหน้าสวยหวานของคู่หมั้นถึงกับหุบยิ้มและหน้าซีดเผือดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

คงไม่คลาดเคลื่อนหรอกมั้งอภินันท์พูดแทรกขึ้น 

แต่งไปก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวเพื่อนภัทตาม ว่าแต่พวกแกน่ะ ตกลงใครจะแต่งก่อนยะแล้วภัทรินก็หันมาทางเพื่อนตัวเองที่ต่างก็อ้าปากค้าง กับคำถามจู่โจมของภัทริน

ยัยธัญก่อนก็แล้วกันเอ็มม่าเอ่ยขึ้นมาดื้อๆ คนที่ถูกเสนอชื่อถึงกับทำตาเหลือกส่งไปให้ ชายหนุ่มที่ยืนโอบรอบบ่าคู่หมั้นของตัวเองถึงกับหูผึ่งทันที เขาหันมาให้ความสนใจกับธัญพิมลบ้าง

ธัญจะแต่งแล้วเหรอ เมื่อไหรทำไมฉันไม่เห็นจะรู้เรื่องเลยภัทรินถามขึ้น ซึ่งธัญพิมลคิดว่าแม่ลูกอ่อนร่างท้วมคนนี้ชักจะเริ่มทำเรื่องให้มันยุ่งยากซะแล้ว

ก็เท่าที่เคยรู้ๆ กันนั่นแหละคนถูกต้อนพยักเพยิดให้เพื่อน แล้วภัทรินก็ทำหน้าว่าถึงบางอ้อ ทำเอาชายหนุ่มที่ตั้งใจฟังเริ่มอยากจะรู้มากกว่านั้น มันหมายความว่ายังไง

ก็เท่าที่เคยรู้ๆ กันนั่นแหละ


ปราชญ์หันหน้ามาทางอภินันท์ ที่อีกฝ่ายก็ยักไหล่ไม่รู้เรื่องพวกนี้เช่นกัน แล้วเขาก็หันมาทางธัญพิมลอีกครั้ง

ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าคุณธัญพิมลกำลังจะแต่งงานเขาเอ่ยถามขึ้นในที่สุด เพราะไม่สามารถข่มความอยากรู้ของตัวเองได้อีกต่อไป เมื่อไม่มีการพูดถึงให้กระจ่าง ธัญพิมลจึงเชิดหน้าขึ้น

ค่ะ...เร็วๆ นี้เหมือนกัน ถ้าไม่มีอะไรคลาดเคลื่อนหล่อนบอกออกไปแบบเดียวกับที่เขาเพิ่งเอ่ยออกมา

ความผิดปกติของคู่หมั้นหนุ่มกับธัญพิมลนั้นไม่ได้หลุดรอดจากสายตาของณดารัตน์ได้ ซึ่งนำความเจ็บปวดมาให้เพียงแค่เห็นแววตาอาลัยอาวรณ์ของคู่หมั้นตัวเองที่ส่งไปยังผู้หญิงอีกคน 

หากแต่ณดารัตน์ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป นอกจากกระชับอ้อมกอดไปยังคู่หมั้นของตัวเอง และมองสบตากับธัญพิมลบ่งบอกให้รู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นของตัวเอง เป็นคนที่มีเจ้าของจับจองแล้ว เขาไม่ใช่คนโสด

ส่วนธัญพิมลก็ยังคงเชิดหน้าใส่ ไม่ได้สนใจว่าอีกฝ่ายกำลังประกาศก้องว่า  CEO หนุ่มนั้นมีเจ้าของแล้ว เพราะหล่อนก็ไม่เคยคิดจะเข้าไปยุ่งและรับรู้มาตั้งนานแล้วว่าคนอย่างเขาไม่ได้โสด หล่อนถูกอบรมมาให้รู้จักผิดชอบชั่วดี ไม่คิดไปแย่งของของใครเด็ดขาด!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

0 ความคิดเห็น