กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 18,314 Views

  • 25 Comments

  • 69 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,094

    Overall
    18,314

ตอนที่ 30 : ความรักไม่เข้าใครออกใคร (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 447
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

     ปราชญ์เดินเข้าบ้านของตัวเองในตอนดึกมาก หลังจากที่ออกไปเที่ยวกับเพื่อนๆ และไตรภพกับชานนท์ก็เกิดการชกต่อยกันขึ้นมา แต่ทุกอย่างก็คลี่คลายลงไปได้ในที่สุด การเที่ยวในครั้งนี้จึงจบลงไปด้วยดี เพราะชานนท์ไม่ถือโทษโกรธเคืองให้กับคนที่นานๆ จะมึนเมาทีอย่างไตรภพ

ขายาวของเขาชะงักไว้ มองดูรถคันสวยที่คุ้นเคยและรู้ดีว่าณดารัตน์คงมาคอยตนตามที่เขาแจ้งไว้ว่าวันนี้เขาจะกลับบ้านดึกหน่อย แต่ถ้าหญิงสาวอยากจะมาหาก็มาคอยได้ ภายในบ้านนั้นมืดมิดคิดว่าหล่อนคงนอนไปแล้ว แต่เมื่อมองเห็นเงาที่ห้องรับแขกในความมืด ทำให้เขาต้องรีบเปิดไฟ และก็ต้องตกใจเมื่อร่างนั้นคือณดารัตน์นั่นเองที่นั่งอยู่ที่ห้องรับแขก 

เขากวาดตามองไปยังภาพถ่ายหลายใบที่วางเกลื่อนอยู่บนโต๊ะโซฟาตรงหน้าหญิงสาว ณดารัตน์หันมามองเขาใบหน้าสวยตอนนี้มีแต่คราบน้ำตาแปดเปื้อนและแห้งกรังหลงเหลืออยู่ ดวงตาคู่สวยบวมเป่งเพราะคงร้องไห้จัด เขาถอนหายใจทันที ในที่สุดสิ่งที่เขาอยากจะให้มันเกิด มันก็เกิดขึ้นจนได้

หญิงสาววิ่งเข้ามากอดคู่หมั้นหนุ่มของตัวเองแนบแน่น แล้วเปล่งเสียงสะอื้นขึ้นมาอีกจนคนร่างเล็กตัวโยนไปตามเสียงสะอื้นของตัวเอง

ปิ่นขอโทษค่ะพี่ปราชญ์

เมื่อแฟนหนุ่มโทรมาบอกว่าเขาจะออกไปเที่ยวกับเพื่อน แต่ณดารัตน์ยังคงมาหาเขาได้ หญิงสาวก็ไม่รีรอที่จะมาคอยเขาที่เรือนหอแห่งนี้ การได้อยู่คนเดียวทำให้หล่อนเดินสำรวจตัวบ้านที่จวนเจียนจะแล้วเสร็จหลังจากนั้นก็จะได้ฤกษ์หาวันแต่งงานกันเสียที หญิงสาวนำมือไปกุมท้องน้อยตัวเองแล้วลูบไล้มันแผ่วเบา หัวใจวูบวาบทุกครั้ง เมื่อสัมผัสได้ว่าท้องน้อยที่เคยแบนราบมันเริ่มปูดพองจนสัมผัสได้ด้วยมือนิ่มของตัวเอง 

แต่แล้วดวงตาของณดารัตน์ก็สะดุดเอากับภาพถ่ายหลายใบที่วางเกลื่อนยังโต๊ะคอมพิวเตอร์ของเขา แล้วภาพถ่ายพวกนั้น ก็ทำเอาณดารันต์ใจสั่น แทบล้มทั้งยืน ภาพถ่ายของตนกับชู้รักที่อเมริกา!!

อะไรกัน??” ณดารัตน์ตกใจสุดขีด กวาดตามองไปทั่วบริเวณเพื่อหาต้นตอว่าเขาได้ภาพพวกนี้มาจากไหน ใครกันเป็นมือดีส่งมาให้กับเขา หญิงสาวแทบรื้อของในลิ้นชักที่เปิดได้ออกมาดูให้หมด แต่ก็ไม่พบร่องรอยอะไรที่จะเป็นหลักฐานว่าเขาได้มันมายังไง นอกจากภาพถ่ายเหล่านั้นที่อยู่ในมืออันสั่นเทาของตัวเอง

ปราชญ์รู้เรื่องทุกอย่าง แต่ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลยสักครั้ง นอกจากส่งคนไปสืบจนได้หลักฐานมายืนยัน ณดารัตน์ถูกจับได้อย่างดิ้นไม่หลุดอีกต่อไป

ปิ่นเห็นหมดแล้วใช่ไหมเขาจับบ่าบางออกจากตัว จ้องมองหน้าคนรักที่เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าความรักยังหลงเหลืออยู่อีกหรือเปล่า และภาพพวกนั้นก็เป็นความตั้งใจของเขาเองที่วางไว้ล่อตาล่อใจเพื่อที่ณดารัตน์จะได้เห็นด้วยตาตัวเอง ส่วนซองสีนำ้ตาลซึ่งเป็นหลักฐานของที่มารวมไปถึงจดหมายจากผู้หวังดี’  เขาทำการเผาทิ้งไปตั้งนานแล้ว

พี่ปราชญ์บอกว่าไว้ใจปิ่น แล้วทำไมให้นักสืบไปสืบคะหญิงสาวตัดพ้อ แม้ว่าตัวเองจะผิดเต็มประตูก็ตามที

พี่ไม่มีนักสืบหรอกปิ่น พี่ไว้ใจปิ่นมาตลอดชายหนุ่มตอบเสียงใจเย็น ก่อนที่จะเดินไปนั่งยังโซฟาตัวยาว เลื่อนมือไปจับเอารูปภาพขึ้นมาดูอีก เขาเคยนั่งดูรูปพวกนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า จนจำรายละเอียดของแต่ละภาพได้ดีแม่นยำทุกตารางนิ้ว

แล้วภาพพวกนี้มันมาจากไหนกันล่ะคะ ใครเอาให้พี่หญิงสาวนั่งไปข้างกายเขา ปวดร้าวสิ้นดีและเขาเองก็ปวดร้าวไม่ต่างกัน

มีคนหวังดี...” เขาหันหน้ามาหาคนที่นำ้ตานองหน้า ก่อนจะส่งยิ้มไปให้ ไม่ได้มีร่องรอยความโกรธเคืองในดวงตาคมนั้นเลย นอกจากดวงตาที่บ่งบอกว่าผิดหวังอย่างมากมาย แล้วเขาก็พูดต่อ

คนหวังดี...ที่ไม่อยากจะเห็นว่าพี่เป็นไอ้หน้าโง่อีกต่อไป” 

ณดารัตน์ซบหน้าลงตรงไหล่หนา โอบรอบคอคนรักไว้แน่น

ปิ่นขอโทษค่ะนั่นคือสิ่งเดียวที่หญิงสาวพร่ำบอกไปครั้งแล้วครั้งเล่า ยิ่งพูดเยอะก็ยิ่งมีความหวังว่าเขาจะให้อภัย เพราะนี่มันไม่ใช่ครั้งแรกที่ณดารัตน์ทำให้เขาผิดหวังและเคยอ้อนวอนขอร้องเขามาก่อน แต่ครั้งนี้ความหวังของณดารัตน์มันค่อนข้างริบหรี่ยังไงชอบกล

พี่ปราชญ์ ปิ่นขอโอกาสอีกสักครั้งนะคะ ปิ่นสัญญาค่ะว่าจะไม่ให้มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาอีก

ชายหนุ่มยิ้มเยาะที่มุมปาก การขอโอกาสแบบนี้ณดารัตน์เคยขอร้องอ้อนวอนมาแล้ว และตอนนี้หล่อนก็ทำแบบเดียวกัน ที่สำคัญณดารัตน์ใช้นำ้ตานำทางให้เขาเห็นใจ

ปิ่นบอกพี่ได้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้นเขาถามเสียงอ่อนโยน

พอพี่ปราชญ์จากมา ปิ่นอ้างว้างค่ะ ที่นั่นมันหนาว ปิ่นเหงาต้องการคนโอบกอดหญิงสาวตอบออกมาพร้อมกับเสียงสะอื้นและคำตอบนั้นก็ทำเอาคนที่ฟังถึงกับหน้าชา เพราะเขาติดต่อหาหล่อนทุกวัน เปิดกล้องคุยกันเห็นหน้ากันทุกวัน เพียงแต่เขาโอบกอดหล่อนไม่ได้เท่านั้นเอง เพียงแค่นั้นเองที่ทำให้ณดารัตน์ต้องหันไปหาผู้ชายสักคนมาไว้ข้างกาย มาเป็นคู่นอนเพื่อแก้เหงา แล้วตัวเขาคือใครกันในสายตาของคู่หมั้นของตัวเอง 

แต่สิ่งที่ณดารัตน์พูดออกมานั้น มันไม่ใช่ความจริงเลยสักนิดเดียว ความเหงาไม่ใช่เหตุผลที่ดีพอที่จะทำให้คู่หมั้นของเขาไปคว้าไอ้นักธุรกิจหนุ่มมาทำผัวอีกคน!!

ขอเวลาพี่หน่อยนะปิ่น พี่ขอทบทวนก่อนเขาบอกเสียงแผ่วเบา หัวใจมันโหวงเหวงพิกล 

พี่ปราชญ์บอกว่ารักปิ่นไม่ใช่เหรอคะ

ครับ พี่รักปิ่น รักมากด้วย ไม่เคยคิดจะแต่งงานกับใคร แต่ก็มีปิ่นคนแรกนี่แหละที่พี่ตั้งใจวางอนาคตร่วมด้วย จนได้บ้านหลังนี้มา” 

แม้การหมั้นในครั้งนั้นจะเกิดจากความผิดพลาดหากแต่เขาก็ทำไปเพราะรักณดารัตน์เป็นทุนด้วย ทำให้ไม่ลังเลที่จะหมั้นหมายและปราชญ์ก็มีความหวังว่าความรักที่เขาจะทุ่มเทให้รวมไปถึงบ้านราคาไม่ถึงสิบล้านหลังนี้อันเกิดจากน้ำพักน้ำแรงของเขา มันจะทำให้คนเจ้าชู้มักมากอย่างณดารัตน์คิดทบทวน และเข้าใจว่าหล่อนคือคนที่เขาอยากจะวางอนาคตด้วย

ปิ่นก็รักพี่ปราชญ์ค่ะ นะคะพี่ปราชญ์ขาให้อภัยปิ่น ขอโอกาสปิ่นอีกสักครั้งนะคะ ปิ่นจะปรับปรุงตัว ปิ่นสาบานค่ะว่าจะไม่นอกใจพี่อีกหล่อนยกมือขึ้นพนมไหว้ไปยังแผงอกของเขา น้ำตานองหน้าเสียใจกับการกระทำอันผิดพลาดอย่างใหญ่หลวงของตัวเองอีกครั้ง

คนร้องไห้ฟูมฟายนึกโกรธแค้นให้กับคนที่กล้ามาหวังดี กล้าเข้ามาทำลายความรักของตนกับซีอีโอหนุ่มอนาคตไกล ให้มีรอยร้าวยากจะแก้ไข และไม่ลืมสาปแช่งให้คนหวังดีคนนั้นได้พบกับหายนะด้วย ตอนนี้สิ่งที่จะทำได้คือหญิงสาวต้องหาทางงอนง้อคู่หมั้นของตัวเอง ขอเพียงให้เขาให้อภัย เพราะมีเขาคนเดียวเท่านั้นที่จะกู้หน้าให้ตนได้ ณดารัตน์มองไม่เห็นใครอื่นอีกหล่อนเชื่อว่าคนอย่างปราชญ์ คนหนุ่มไฟแรงอย่างเขานั้นเก่งพอที่จะประคับประคองบริษัทของตัวเองให้รอดพ้นวิกฤตได้ ปราชญ์คือคนเก่งและไม่ย่อท้อมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว 

ส่วนการแต่งงานจะต้องไม่มีการยกเลิกอย่างเด็ดขาด หล่อนกับคู่หมั้นจะต้องแต่งงานกันและก็ต้องเร็วที่สุด!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

0 ความคิดเห็น