กามเทพร้อยรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 14,458 Views

  • 18 Comments

  • 78 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,700

    Overall
    14,458

ตอนที่ 11 : คู่อริอีกคู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 526
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    12 ก.ย. 61

     กว่าหญิงสาวทั้งสองจะมาถึงยังที่นัดหมายกันไว้ เวลาก็ล่วงเลยมาเกือบจะชั่วโมง ทั้งธัญพิมลและจิตตวีย์ต่างก็เร่งฝีเท้าให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะธัญพิมลนั้นเดินกะเผลกเชื่องช้ามาก แต่ก็ต้องชะงักลืมความเจ็บไปชั่วคราว เมื่อมาถึงยังโต๊ะอาหารที่มีเพื่อนของพวกหล่อนและรวมไปถึงผู้ชายอีกสองคนที่เพิ่งภาวนาขอให้ไม่ต้องได้พบเจอกันอีกเลยตลอดชาติ แต่ไฉนจับพลัดจับผลูเขาสองคนทำไมมานั่งโต๊ะเดียวกันกับบรรดาเพื่อนของพวกหล่อนเอาได้  

ทำไมโลกมันกลมอย่างนี้นะธัญจิตตวีย์กระซิบข้างหูของคนที่หน้าชา ตัวแข็งทื่อซึ่งยังคงยืนตะลึงไม่ต่างอะไรกับคนที่เพิ่งกระซิบบอกเพื่อนไปเช่นกัน ส่วนชายหนุ่มทั้งสองได้แต่มองหน้ากันไปมาแม้จะรู้สึกประหลาดใจไม่แพ้หญิงสาวที่เพิ่งมาถึงทั้งสองคน แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมาเลยแม้แต่นิดเดียวทำเหมือนกับว่าไม่เคยพบหน้าพบตากันมาก่อน 

เดินกะเผลกมาขนาดนี้เลยเหรอธัญปัทารีบเดินมาช่วยพยุงเพื่อนด้วยความเป็นห่วง ปราชญนิ่วหน้ามองคนเดินกะเผลก เพราะเขาไม่คิดว่าหล่อนจะเจ็บหนักเอาการขนาดนั้น

"แย่จังเลยผู้ชายชุ่ยๆ แบบนี้ก็มีด้วย" ภัทรินรีบพูดขึ้น แต่ก็ทำเอาใครสักคนหูผึ่งขึ้นมาทันทีได้เช่นกัน  เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?” ปราชญ์ รู้ตัวเองดีว่าผู้ชายชุ่ย กำลังถูกพาดพิงถึงอยู่ในตอนนี้คือตน ทำให้แสร้งถามเหมือนสนใจใคร่รู้ไปเสียไม่ได้

อ้อ พอดีว่าสาเหตุที่เพื่อนสองคนมาช้า เห็นบอกว่าเจออันตพาลเดินชนแถมบีบแตรไล่อีกด้วยค่ะ ผู้ชายสมัยนี้นิสัยแย่เอามากๆ เลยนะคะ ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลยภัทรินกล่าวจ้อยๆ ในขณะที่ธัญพิมลได้แต่กลืนก้อนแข็งๆ ลงคออย่างยากลำบาก แม้จะไม่ได้สบตากับเขาโดยตรงแต่ก็รู้สึกได้ว่าตอนนี้ เขากำลังจ้องมองหล่อนทุกอิริยาบถ แม้แววตานั้นจะนิ่งเรียบ แต่ถ้าธัญพิมลได้มองสบตาหล่อนจะพบว่าเขามีคำถามมากมายที่หล่อนจะต้องตอบคำถาม

แต่หญิงสาวก็แกล้งไม่สนใจและหย่อนตัวลงนั่งไปยังเก้าอี้ว่างติดกับเนตรดาว ซึ่งโชคร้ายขึ้นไปอีก เมื่อคนที่นั่งตรงข้ามกับหล่อนนั้นกลับเป็นเขา! หลังจากที่ทุกคนมากันครบ อภินันท์จึงลุกขึ้นกล่าวขอบคุณเพื่อนๆ ที่ได้เสียสละเวลามาให้กับเขาและภรรยา รวมไปถึงไม่ลืมที่จะแนะนำเพื่อนชายทั้งสามคนคือ ชานนท์และไตรภพ ซึ่งเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้กับเขาในวันแต่งงาน ส่วนคนล่าสุดคือ ปราชญ์ เพิ่งเดินทางมาจากอเมริกาเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมานี้เอง และพวกเราก็เลี้ยงตอนรับขับสู้เพื่อนของเราเป็นอย่างดีด้วยการนำเค้กกล้วยหอมที่อร่อยที่สุดในสามโลกอภินันท์พูดติดตลก ซึ่งก็มีบรรดาสี่หนุ่มเท่านั้นที่เข้าใจและต่างก็ยิ้มรับ เหมือนมีความหมายอะไรมากกว่านั้น จะมีก็แต่ไตรภพเท่านั้นที่ยิ้มเจื่อน แถมตอนนี้หน้าของเขาแดงไปจนถึงใบหู แอบชำเลืองมองสาวผมสั้นหยิกหยอง ผิวคล้ำ ซึ่งนั่งตรงข้ามกับเขาเป็นครั้งคราวด้วยความขุ่นมัวที่การทำงานผิดพลาดไม่ได้เรื่องของหญิงสาวทำให้เขาจำใจต้องถือเค้กกล้วยหอมมาต้อนรับเพื่อนซึ่งเดินทางมาจากอเมริกา แค่นั้นยังไม่พอ มันยังเป็นวันเกิดของเพื่อนเขาคนนั้น ซึ่งคือปราชญ์นั่นเอง เพราะหวังจะเซอร์ไพรส์ซะหน่อยแต่ทุกอย่างพังลงไม่เป็นท่า หรือจะว่ามันก็เป็นการเซอร์ไพรส์ที่ทำเอาเขาต้องอับอายขายขี้หน้ามากที่สุดอย่างที่ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้น จิตตวีย์รู้เรื่องนั้นเป็นอย่างดี แต่หล่อนไม่เข้าใจดีนักว่าทำไมชายหนุ่มที่หอบเอาเค้กกล้วยหอมของหล่อนไปในวันนั้นถึงต้องทำหน้าหวานอมขมกลืนด้วย นั่นเป็นเค้กปอนด์เดียวที่หล่อนมีและยังเสียสละให้เขาอีก เพราะเขาดึงดันจะเอาเค้กให้ได้อย่างไร้เหตุผล

แต่เป็นเพราะไม่ได้เจอกันนานหลายปี ทำให้พวกผมลืมไปว่า ปราชญ์ ไม่ชอบกินกล้วย ทำให้เค้กในวันนั้นเป็นเค้กเซอร์ไพรส์วันเกิดที่เซอร์ไพรส์มากที่สุดเท่าที่เคยมีมาครับ” 

เมื่ออภินันท์เล่ามาถึงตรงนี้ ทำให้จิตตวีย์กระจ่างว่าทำไมเขาถึงโกรธแทบจะกินเลือดกินเนื้อหล่อนในวันที่ถือเค้กกล้วยหอมออกจากร้านไปอย่างไม่มีทางเลือก ซึ่งทำให้จิตตวีย์เองก็รู้สึกผิดเช่นกันหลังจากที่ได้รู้เรื่องราวในวันนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

0 ความคิดเห็น