THIs Is LOVe?? [SJ] [ShinDong x Sung Min] [Yaoi]

ตอนที่ 17 : THIs Is LOVe?:15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    16 ก.ย. 61



วี้...หว่อ.....วี้...หว่อ............

"ขอทางหน่อยคะ!!"  ???

"ชินดง!   ชินดง! "

"ญาติกรุณารอข้างนอกนะคะ!"  ???
.


.
.


(ชินดงนายต้องไม่เป็นไรนะ....ขอร้องละ)
ซองมินได้แต่เดินวนอยู่หน้าห้องฉุกเฉินมือและเสื้อของเขาเต็มไปด้วยเลือดของชินดงตอนนี้เขาสับสนไปหมดและไม่รู้ว่าควรจะทำยังต่อดี

"มิน! "


"วอน...."


"ชินดงเป็นไงบ้าง?"


"วอนมันเป็นความผิดของผมเอง มันเป็นความผิดของผม..."


"ใจเย็นๆ  คุณต้องมีสติไว้นะ"


"ผมผิดเองถ้าไม่ใช่เพราะผมชินดงคงไม่ถูกรถชน"


"เขาต้องปลอดภัยเชื่อผมสิ"


"แต่ว่า...."


"คุณซีวอน  คุณซองมิน? "


"ฮยอกแจ..." 
ซองมินทำหน้าตกใจเล็กน้องที่เห็นฮยอกแจแต่ก็แค่แปปเดี๋ยวเท่านั้นเพราะตอนนี้ความสนใจของเขาอยู่กับอาการของคนที่อยู่ข้างในห้องฉุกเฉินมากกว่า

"คุณชินดงเป็นไงบ้างคับ??"


"นายมาได้ไง..."


"พอผมรู้ข่าวก็รีบมาเลยคับ"


"ตอนนี้ยังไม่รู้หรอก" ซีวอนตอบกลับฮยอกแจแทนซองมินที่อยู่ก็เงียบไป


-----ผ่านไปได้ครู่นึงหมอก็ออกมาจากห้องฉุกเฉินด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก-----

"คุณหมอชินดงเป็นไงบ้างคับ?"   เมื่อเห็นหมอออกมาซองมินก็รีบเขาไปถามทันที


"ต้องนี้พ้นขีดอันตรายแล้วแต่ก็ต้องค่อยดูอาการอยู่ตลอดนะคับ" ???


"ดีแล้วนะมินที่เขาปลอดภัยแล้ว"


"อือ..."


"งั้นหมอขอตัวก่อนนะคับ"  ???


"ขอบคุณมากคับ คุณหมอ"

เมื่อคุณหมอเดินจากไปแล้วซองมินก็หัดมามองฮยอกแจแปปนึงแล้วก่อนพูดขึ้น


"นาย...เข้าไปดูอาการเขาสิ"


"ผมว่าคุณซองมินน่าเข้าไปดีกว่านะคับ"


"ฉันหรอ?   นายนั้นแหละเหมาะแล้ว"


"ผมหรอ? "


"ก็....นายเป็นแฟนหมอนั่นไม่ใช่หรอไง!" ซองมินตะคอกขึ้นด้วยความโมโหแต่ก็ไม่รู้เพราะอะไรกัน


"แฟน???  ผมนี้นะ!"


"ใช่  นายไม่จำเป็นเป็นต้องปิดบังอะไรหรอกฉันไม่ยินหมดแล้วที่นายสารภาพรักกับชินดง...."


"เพราะงั้นคุณซองมินถึงได้หายหน้าไปเลยใช่ไหมคับ??"


"อือ  "   (แล้วจะให้เราสู้หน้าเจ้านั่นได้ไงกันไม่มีทาง)


"แต่ว่าจริงๆแล้ว.....คุณชินดงเขาปฏิเสธผมนะ"


"อะไรนะ??   แต่ว่าฉันยังเห็นเขาบอกชอบนายเหมือนกันนิ!"  (ใช่เราฟังไม่ผิดแน่  เป็นไปไม่ได้!)


"ชอบในแบบน้องชายมากกว่าคับ"


"น้อชายหรอ??" 
 (อะไรกัน....)



"โทษคับ  ที่ผมเป็นต้นเหตุที่ทำให้ต้องผินใจกัน"



(นี้เราเข้าใจผิดมาโดยตลอดเลยหรอ??)



(ทำไมกัน...)



(ทำไมเราถึงได้โง่แบบนี้นะ!)



(ทำไม่เราถึง----)

ระหว่างที่ซองมินเอาแต่กล่าวโทษตัวเองซ้ำไปซ้ำมาอยู่ ฮยอกแจก็พูดขึ้นอีก


"จริงสิ    นี้จดหมายที่คุณชินดงฝากให้คุณคับ"


"จดหมาย?"


"คุณชินดงคิดว่าถ้าคุณกลับมาที่ร้าน  แล้วถ้าผมเจอคุณอีกครั้งก็อยากให้มอบจดหมายนี้กับคุณ"


"......."


"แล้วก็  ผมขออะไรหน่อยสิ"


"อะไร"


"ผมอยากให้คุณรองคิดทบทวนดูนะ  ว่าใครกันแน่ที่คุณชินดงรักมากที่สุด"


"นายหมายความว่าไง??"  
.

.

(คนที่เจ้าหมอนั่นรักมากที่สุดงั้นหรอ....)
.


.


.


"    ในตอนแรกยังลังเลอยู่เลยนะว่าจะส่งข้อความหรือเขียนจดหมายถึงนายดี.....แล้วนายจะยอมอ่านมันรึป่าว    
      มินถ้านายอ่านจดหมายนี้   ฉันรู้ว่านายต้องกลับมาแม้จะมีเหตุผลอะไรก็ตามที่ทำให้นายไม่อยากเห็นหน้าฉัน....หรือว่า! นายจะรู้เรื่องที่ฉันแอบกินเค้กของนายไป นายโกรธเรื่องนั้นหรอ??  ขอโทษษษษ ถ้านายกลับมาละก็จะซื้อคืนให้สิบเท่าเลยยยย
       ขอโทษนะ ไม่ว่ามันจะเป็นเพราะอะไรก็ตามแต่ว่าสำหรับฉันที่ไม่มีนายอยู่ด้วยแล้วมันแย่มากๆเลยทั้งไม่เป็นตัวของตัวเอง  ทั้งคอยคิดถึงแต่นายอยู่ตลอด...ฉันมันเห็นแก่ตัวจริงๆ  ยังไงก็ขาดนายไม่ได้อยู่ดี-มิน นายคือทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน  การที่ได้เห็นายยิ้ม หัวเราะ  มันทำให้ฉันมีความสุขมากๆเลย ที่จริงควรจะบอกนายตั้งนานแล้วถึงความรู้สึกต่างๆที่มีให้นายมาตลอด  ฉันรักนายมินและมันจะเป็นแบบนี้ตลอดไปไม่ว่านายจะเกรียดหรือไม่รักฉันแล้วก็ตาม...."

ชินดงฮี
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #16 bboyz- (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 10:32
    สงสารก็แต่วอน
    #16
    0