[จบบริบูรณ์] Fic 9 Satra : จองจำอสุรา [มารตา x ทารคา]

ตอนที่ 2 : ๒ : ซ่อนกลิ่นโรยรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,768
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    10 เม.ย. 61

ซ่อนกลิ่นโรยรา  

#มารตาจองจำทารคา




ดอกซ่อนกลิ่น บุปผาสีขาวผ่องกับรูปร่างที่ผิดแผก ซ้ำร้ายยังไม่มีกลิ่นหอมหวนไว้เรียกรั้งสายตาใคร

เรียกว่าดอกไม้ไร้ค่ายังดูมีราคีเกินไป...น่าสมเพชที่หลายต่อหลายครั้งข้าตระหนักได้ว่าตัวเองก็เป็นเฉกเช่นเดียวกับมัน

ทั้งที่อยู่สูงกว่าใครเขา...ทั้งที่อำนาจล้นฟ้าเหนือปฐพี แต่กลับไม่อาจฝืนชะตาที่ขีดเส้นแบ่งศีลธรรมด้วยคำว่าสายเลือดเอาไว้ได้

ทุกอย่างจึงทำได้เพียงกักเก็บเอาไว้ภายในใจที่ใครต่อใครเทิดทูนว่าแข็งแกร่งดั่งหินผา ทว่าหากใครทลายปราการหน้าด่านเข้ามาสู่ภายในใจคงพบแต่อนธการแสนเวิ้งว้าง ดั่งความอ้างว้างเดียวดายอันไร้จุดจบ

ไร้ซึ่งความหวัง ไร้ซึ่งความสุข ไร้ซึ่ง...ความรักจากผู้อื่น

กาลก่อนยังมีความรักจากอนุชาหล่อเลี้ยงจิตใจบัดนี้แน่แท้แล้วว่ามันเเปรเปลี่ยนเป็นความคั่งแค้นไปหมดแล้ว น่าขันที่มีเพียงเขาที่ไม่แปรผันตาม

ครานี้ถึงเวลาที่ต้องตระหนักว่าแท้ที่จริงแล้วใครกันแน่...ที่โง่งม

มารตา...หรือตัวข้า


“......” คำพูดส่อเสียดที่ผ่านมาไม่ต่ำช้าไปกว่าเจตจำนงค์จากปากอนุชาที่เคยรักไม่ต่างอะไรกับอีกครึ่งชีวิตเลยสักนิด ทารคามองยักษาเบื้องหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

นี่หรือคนที่เขาเพิ่งปรามาสว่าไร้ซึ่งดวงตาอย่างเผ่าพันธุ์เรา...ไม่สิ นี่แทบไม่ใช่มารตาที่เขารู้จักด้วยซ้ำ

นางทำให้เจ้าเป็นได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือน้องข้า

อดีตพญายักษาเชิดหน้าขึ้น นัยน์เนตรฉายแววกร้าวท้าทายไม่ลดละขณะที่ปากพร่ำส่อเสียดอนุชาที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ยังเป็นเด็กไร้วุฒิภาวะในสายตา

“ข้าเคยสอนเจ้าแล้วว่าจักทำอะไรควรใคร่ครวญเสียก่อนน้องโง่...สิ่งที่เจ้าทำมัน--”

“สิ่งที่ข้ากำลังจะทำคือรักษาเลือดขัติยวงศ์อันทรงเกียรติของเหล่ายักษาให้คงอยู่ด้วยการร่วมรักกับเลือดเนื้อเชื้อไขตัวเองดังที่เจ้าแคว้นเมืองอื่นเขาทำกัน...ต่อให้พี่เป็นบุรุษเพศข้าก็ไม่เห็นต้องหวั่นวิตกเรื่องทายาท ในเมื่อเผ่าพันธุ์เรามีสองเพศและข้าเชื่อว่าข้ามีน้ำยาพอจะทำให้พี่ท้องได้ทีละหลายคน”

“!!.....” วาทะโอหังหลุดออกมาจากริมฝีปากมารตา และเพียงเสี้ยววินาทีต่อจากนั้นเข่าหนักๆจากคนที่เกือบหมดเรี่ยวแรงไปเพราะรสจูบเร่าร้อนก็กระแทกอัดเข้ามาเต็มๆสีข้างจนอสูรสีชาดต้องผงะถอยหลังส่วนทารคาเองก็ล้มทรุดลงไปกองหมดท่าบนพื้น แต่กระนั้นเสียงคำรามอย่างขุ่นข้องก็ยังเล็ดลอดมาจากริมฝีปากของอดีตจอมยักษาที่ถูกยอกย้อนกลับด้วยถ้อยคำที่เคยปรามาสว่าบุคคลตรงหน้า

โอหัง!...กล้าดียังไงมาเย้ยหยันคำพูดข้า!

ทารคากัดฟันกรอดใบหน้าทรุดเกยบนพื้นดินรู้สึกปวดหนึบไปทั้งร่างยามล้มลงมาแล้วร่างกายถูกโซ่ตรวนลงอาคมเหนี่ยวรั้งเอาไว้ และยิ่งออกห่างจากจุดจองจำมากเท่าใด ตรวนอาคมก็จะบีบรัดลำคอแน่นขึ้นเท่านั้น

“อึก…อึ่!” ความจุกแรกยังไม่พ้นไปจากโสตประสาทแรงจิกเรือนผมก็ตามมาทำให้ทารคาต้องนิ่วหน้า ใบหน้าหงายแหงนไปตามแรงฝ่ามือสีชาดก่อนที่จะได้ทันตั้งตัว ร่างที่กองทรุดก็ถูกยกขึ้นเหนือพื้นก่อนอัดเข้าเต็มผนังที่ยังมีรอยร้าวเดิมจารึกอยู่

ขาข้างหนึ่งของทารคาถูกรวบขึ้นจนอีกขาต้องรับน้ำหนักทั้งหมดโดยมีมารตาโอบประคองไว้อีกชั้น ท่าทีล่อแหลมนี้ส่งผลให้เศษอาภรณ์ชิ้นเดียวที่มีไหลกรอมไปรวมกันด้านหลังเผยให้เห็นต้นขาแน่นหนัดและส่วนสะโพกโค้งเว้าชัดเจน

“มารตา!...ข้าจะเตือนเจ้าเป็นครั้งสุดท้ายล้มเลิกการละเล่นปาหี่นี่ซะก่อนที่ข้าจะหมดความอดทน!” แดงฉาน นั่นคือสีกายที่ควรเป็นของมารตาแต่อสูรสีชาดกลับเห็นผิววรกายของพระเชษฐาระเรื่อไปด้วยสีมะเดื่อซะนี่ ภาพนั้นน่าดูชมเสียจนคนหัดทำตัวพยศพี่ชายได้แต่ก้มหน้าลงไปเลียชิมต้นขาสีเขียวครามเบาๆอย่างเอ็นดู เนินเนื้อส่วนนั้นคงเป็นส่วนที่ไม่มีใครหาญกล้ามาแตะต้องจึงบอบบางถึงขนาดที่เพียงจุมพิตและขบเม้มลงไปแผ่วเบาก็เกิดร่องรอยเด่นชัด

“มะ..มารตา!”  ทารคากระตุกโซ่จากทั้งสองแขนแรงๆจนเกิดเสียงเหล็กกระทบกัน มันคงดูเกรี้ยวกราดราวกับต้องการพังครืนออกมามากกว่านี้หากมารตาไม่เหลือบไปพบสีหน้าเหม่อลอยเล็กๆของอดีตท่านจ้าวที่ไม่อาจทัดทานต่อร่างกายที่เริ่มโดนไฟราคะสุมทรวงได้

คงมีแค่ดวงตาเเข็งกร้าวนั่นกระมั้งที่ไม่เคยลดราวาศอกลง

จากความคั่งแค้นที่ต้องสูญเสียนางอันเป็นที่รักไปเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นการสนองตัณหาตนไปตั้งแต่เมื่อใดไม่อาจทราบ พญายักษาองค์ใหม่ส่งยิ้มบางๆกลับไปให้พี่ชายร่วมสายเลือดก่อนใช้ฝ่ามือที่โอบประคองเอวคอดเลื่อนลงมาบีบเค้นสะโพกแรงๆจนขึ้นรอยฝ่ามือซ้ำยังกดปลายเล็บกรีดไปตามเนินเนื้อในขณะที่ริมฝีปากก็โน้มก้มลงไปดูดชิมยอดปทุมถันเบาสลับแรง


- NC cut- หาอ่านได้ที่บล็อค wordperss เฟยน้า

มารตาคือเลือดเนื้อเชื้อไขคนสุดท้าย...คือครอบครัว คือทุกอย่างที่เขาวางไว้ในส่วนสำคัญ บัดนี้สิ่งนั้นกำลังทำทุกอย่างที่ตรงกันข้ามเพียงเพราะมนุษย์ต่างเผ่าพันธุ์ที่ไม่เคยแม้แต่ให้ข้าวให้น้ำมันมา!

รู้แบบนี้เขาควรเอาขี้เถ้ายัดปากให้เด็กนั่นตายเสียตั้งแต่ต้นก็คงดี ไม่ต้องโตมาเป็นจุดอ่อนให้อีมนุษย์มารยานั่นใช้เป็นดั่งศาสตราวุธทิ่มแทงเขาแบบนี้!

“ไอ้น้องเนรคุณ! ข้าสาบานถ้าข้าหลุดไปได้มนุษย์ทุกตัวบนปฐพีจะต้องตายตกตายต่ำตามอีแพศยานั่นไป---อื้มมม” สัตย์สาบานถูกกลีบปากหยักตรงเข้าขัดอีกครั้งครานี้รสจูบรุนแรงกว่าครั้งไหน ก่อนมารตาจะละริมฝีปากออกมาพลางกระซิบเสียงกร้าว

“อีแพศยาน่ะมันพี่...ไม่ใช่นาง” มารตาพูดอย่างไม่ยั้งคิดเพราะความเดือดดาลยามบุคคลอันเป็นที่รักถูกคนที่พลัดพรากนางไปด่าทอโดยไม่คำนึงถึงจิตใจคนฟังเลยสักนิด...ว่าต้องเจ็บลึกเพียงใด

ทารคาเค้นยิ้มทั้งน้ำตา ร่างกายอ่อนล้าที่ถูกยกเหนือพื้นดินเอนกายพิงผนังเย็นเชียบด้านหลังราวกับมันเป็นที่พึ่งพาสุดท้าย รอยยิ้มเหยียดเผยกว้างขึ้นก่อนค่อยๆเปรยเสียงสั่นจากความจุกเสียดและเจ็บแปลบเพราะสิ่งที่ค้างคาอยู่ในร่างกาย

“หึ...ถ้าคนอย่างข้าค้าประเวณีเหมือนอีนั่น แขกไร้น้ำยาอย่างเจ้าคือคนแรกที่ข้าจะถมน้ำลายใส่แล้วปิดประตูอัดหน้า” ทารคาว่าจบก็ถ่มคราบเลือดเข้าเต็มใบหน้าสีชาดหากแต่มารตาไม่คิดหลบซ้ำยังเเลบลิ้นเลียส่วนที่เลอะกลีบปากตัวเองมาชิมด้วยรอยยิ้มขำ ดวงตาสีครามวาวโรจน์เสียจนคนวาทศิลป์เป็นเอกเริ่มสั่นสะท้าน

“งั้นพี่ควรได้เรียนมารยาทในการรับแขกใหม่...ส่วนข้าก็ว่างพอจะสอนพี่ทั้งวันทั้งคืนพอดีเหมือนกัน”



------------------------------------ ติดตามต่อตอนต่อไป ---------------------------------------------


มาลงตอน ๒ ให้แล้วค่ะ อย่ามองหาสาระใดใดจากเรื่องนี้นะคะมีแต่ถังกาวแจกค่ะ เอ้ารับไปคนละถังเลยค่ะ 5555 ถึงเรือเราเล็กแต่เราก็ไม่ย่อท้อถอดจายยยย ยังไงก็ฝากเม้นติชมด้วยนะคะ 1 เม้น 1 ล้านกำลังใจน้า เม้นเยอะเดี๋ยวรีบต่อตอนหน้าให้ค่ะ แค่กๆ -- /โดนไล่ถีบ

แท็กฟิค #มารตาจองจำทารคา

แท็กคู่ #ยักษ์กินยักษ์



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

395 ความคิดเห็น

  1. #379 คนเบื่อโลก? (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 12:34
    อย่ารุนแรงกับพี่ท่านนักสิ พังมาแล้วจะเสียใจทีหลังไม่รู้ด้วยนะมารตา
    #379
    0
  2. #270 Mamimilky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 14:25
    น้องใจร้ายมาก สงสารพี่อ่าาาา ทำไมทำแบบนี้TT
    #270
    0
  3. #250 tenthkiss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:59
    สงสารคุณพี่ยักษ์เหลือเกิน อย่าใจร้ายกับคุณพี่เรานักสิคะ
    #250
    0
  4. #181 Freddy24- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:09
    บล๊อคชื่ออะไรอะ เราอยาดฝกอ่านแต่หาไม่เจอ
    #181
    0
  5. #66 super moon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 20:16
    พูดไม่ออก มันตื้นตันอยู่ในอก ร้อนแรงเหลือเกินท่านพี่
    #66
    0
  6. #40 Sayume ♧♣ Jaremy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 17:52
    ร้อนแรงเหลือเกิน
    #40
    0
  7. #15 Shoop Ba-doop (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 16:32
    คุณพระ!! อะไรจะดุเดือดขนาดนี้ คุณพี่ก็ปากร้าย คุณน้องก็ไม่แพ้กัน
    #15
    0
  8. #12 ThierreXeres (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 12:31
    มารตาที่สุขุมนุ่มลึก ยักษ์ที่แข็งแรง ฉลาดใจดี บัดนี้เจ้าจักหายไปเพียงเพราะผู้หญิงคนเดียวรึ !!
    #12
    0
  9. #10 ไอแอมอะก้อย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 23:10
    กินกันเอง คืองาม
    ยักษ์พี่ก็ปากร้าย ยักษ์น้องก็โหดหื่น
    #10
    0
  10. #9 บีเบอร์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 20:57
    กรี๊ดกร๊าดดด
    #9
    0
  11. #8 zxmiping (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 18:49
    T-T...ถึงเวลาเอาคืนขอหนักๆขอให้ช้ำในตายไปเลยะคะ ฮืออออออ พี่ยักษ์มากอดเร็วค่ะ ฮืออ ปวดใจแทนมากๆ 
    #8
    0
  12. #7 //shinon// (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 17:47
    มารตาคนดีของฉันเขาหายไปหนายยยยยยยT0T
    #7
    0