[จบบริบูรณ์] Fic 9 Satra : จองจำอสุรา [มารตา x ทารคา]

ตอนที่ 13 : ๑๒ : ยอมแพ้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    10 เม.ย. 61

๑๒

ยอมแพ้  

#มารตาจองจำทารคา



มารตาแทบลืมทุกอย่างสิ้นกระทั่งกิจบ้านกิจเมืองที่กองอยู่บนโต๊ะหรือกระทั่งแขกคนสำคัญที่ยืนหน้าซีดเผือดอยู่ภายในห้องทรงงานด้วย ร่างสูงใหญ่ของพญายักษาก้าวอาดๆออกจากห้องจุดมุ่งหมายคือเรือนที่พระบิดาปลูกไว้เล่นชู้กับบ่าวไพร่อันเป็นที่ประทับใหม่ของนักโทษฉกรรจ์ที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ติดอยู่ในความคิดของเขาเสมอ

“ชาด!” ไชยราเมศผลุนผลันเดินตามออกไป รู้ซึ้งถึงความเดือดเนื้อร้อนพระทัยของจ้าวแห่งคีรีกัณฑ์ดีแต่เรื่องหญิงงามจากรามเทพนครก็เป็นเรื่องที่คอขาดบาดตายไม่แพ้กัน

“ข้าต้องบอกเจ้าเรื่องแม่บุหงา!!”

“!!...”

ได้ผลชะงัดนัก ร่างของอสุราสีชาดชะงักงันราวกับมีฉมวกดึงรั้งเอาไว้

ชื่อนี้มีอิทธิพลกับอสุราสีชาดเสมอ...ทุกคนพร่ำบอกเขาเช่นนั้น

“คุณท้าว…” นางยักขิณีกุสราที่วิ่งมาตามเอ่ยย้ำยามเห็นท่านจ้าวนิ่งงันอยู่กับที่ทั้งที่ก่อนหน้านี้รีบร้อนเสียจนเเทบจะสั่งให้คนเหาะเหินเดินอากาศกันอยู่แล้วไฉนตนเองมาค้างเติ่งไปเพราะชื่อชะนีที่ไหนก็ไม่รู้ได้เล่า

บุหงงบุหงาอะไรจะมาสำคัญไปกว่าท้าวเธอเล่าฮ่วย! ขัดใจแม่จริงคุณท้าวนิ!

เมื่อเห็นว่ามารตายืนปักหลั่นอยู่กับที่จึงเสมือนการตอบรับกรายๆดังนั้นไชยราเมศจึงรีบเรียบเรียงสิ่งที่พร่ำทบทวนมาตลอดเพื่อไม่ให้ฝ่ายมนุษย์ของตนดูย่ำแย่จนเกินไป

“เรื่องของเรื่องก็คือเสด็จพ่อ...”

“เอาไว้ก่อน”

“หา?!”

มารตาหันมาประจันหน้ากับขัติยวงศ์แดนมนุษย์แล้วย้ำความสำคัญที่ตนเลือกอีกครั้ง

“เอาไว้ข้ามีโอกาสจะหาเวลาไปค้างแรมที่รามเทพนคร เมื่อนั้นเราค่อยคุยถึงเรื่องนางกัน”

“แต่…” คำอุทธรณ์ของไชยราเมศถูกเพิกเฉยด้วยการหุนหันออกไปของมารตาทิ้งให้นางยักษ์กุสราเดินนวยนาดเข้ามายกมือไหว้ท่วมหัว ท่าทีที่ดูยังไงก็เหมือนการเยาะเย้ยถากถางกรายๆว่าท้ายที่สุดคนสำคัญสำหรับคุณท้าวก็คืออดีตท่านจ้าวทารคาหาใช่มนุษย์หน้าวอกนามว่าบุหงาไม่ ก่อนนางยักษ์รักนายจะวิ่งผ้าถุงเปิดเปิงตามคุณท้าวไปด้วยเกรงว่าหากชักช้าจะโดนหวายเฆี่ยนจนได้เลือดเอา

“ให้ตายเถอะ…” แขกบ้านแขกเมืองทำได้เพียงสบถอย่างจนปัญญา

หากมาตรอมใจทีหลังอย่ามาหาว่าชักช้าแล้วกันท้าวมารตา!


…..

….

..

.


ประตูตำหนักเกษอาชาถูกเท้าหนักๆถีบเปิดเสียงดังจนบุคคลภายในสะดุ้งโหยงและบรรยากาศที่ตึงเครียดอยู่แล้วยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวีเมื่อทุกคนได้ประจักษ์ว่าอาคันตุกะไร้มารยาทคือผู้ใด

มารตายังย่างสุขุมเข้าไปหาร่างที่นอนขดสั่นอยู่บนเตียงโดยที่มีหมอหลวงและนางในอีกหลายคนช่วยกันยึดยื้อของมีคมออกจากคนคลุ้มคลั่งแต่ก็ไม่เป็นผล โซ่ตรวนที่เคยพันธนาการแขนนักโทษเอาไว้ถูกปลดออกข้างหนึ่งคาดว่าคงเป็นเรี่ยวแรงมหาศาลที่พอจะกลับเข้ามาหลังจากได้นอนพักสักระยะของนักโทษเองนั่นแหละที่ทำมันพัง

เหนือสิ่งอื่นใดคือหยดเลือดที่เปรอะเลอะเต็มโจงกระเบนสีเข้มและสภาพของนักโทษอุกฉกรรจ์เองก็ดูแย่ลงถนัดตา

ปล่อยให้พักผ่อนเองก็สร้างแต่เรื่องยุ่งยากไม่รู้จบ...

หลายชีวิตแตกฮือออกเมื่อท่านจ้าวเดินตรงเข้ามาฉุดกระชากมีดเล่มคมออกจากฝ่ามือทารคา นางในและพวกทหารยังคงหวาดกลัวจึงไม่มีผู้ใดกล้ากระทำรุนแรงต่อท้าวเธอแตกต่างจากเจ้าเหนือหัวแห่งคีรีกัณฑ์ที่ออกแรกบีบฝ่ามือเล็กกว่าอย่างแรงโดยไม่คิดถนอม

“อึก! …….” แรงกดที่มากขึ้นทำให้คมมีดกรีดลงไปบนเนื้อหนังของผู้กอบกุม ส่งผลให้ทารคาจำต้องผละปล่อยมันออกอย่างเสียไม่ได้ นัยน์ตาวาวโรจน์สีอำพันตวัดมองผู้หาญกล้าเข้ามาแตะต้องตัวเขม็งกลีบปากเปิดอ้าหมายมั่นจะสบถด่าสาดเสียเทเสียเปลี่ยนมาเป็นเม้มหากันแน่นเมื่อเห็นเต็มสองตาว่าผู้ใดคือผู้กล้าหน้าโง่คนนั้น

จากดวงหน้าแข็งกร้าวค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นการสะกดกลั้น เพียงแค่เห็นบุรุษที่พรากเกียรติยศไปจากตนความขมขื่นก็พาลไหลกลับเข้ามาจนแทบกระอัก เลวร้ายที่สุดคือสิ่งที่เขาได้สดับฟังตั้งแต่ฟื้นคืนสติ

‘ท่านทารคาเจ้าคะ...ตั้งสติดีๆนะเจ้าค่ะ...คือ...คือหมอหลวงตรวจตราอาการประชวรของท่านอย่างถ้วนถี่แล้วและพบว่า...พระองค์ทรงตั้งครรภ์เจ้าค่ะ’

เขาเคยได้ยินเรื่องการตั้งครรภ์ของบุรุษเพศในเผ่าพันธุ์เรามาบ้าง รับรู้ว่าเพศสภาพของเราไม่เหมือนหมู่อื่นพวกเราสามารถสืบพันธุ์กับเพศเดียวกันได้แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าพอมันก่อเกิดกับตนเองแล้วความรู้สึกน่าอดสูมันจะเจือจางลง

การถูกผู้คนครหานินทาว่าเป็นถึงท้าวเธอผู้เกรียงไกรแต่กลับถูกกระทำย่ำยีเยี่ยงสตรีเพศยังไม่น่าขมขื่นเท่าเรื่องสถานภาพของสิ่งมีชีวิตที่ก่อเกิดอยู่ในร่างกาย

สถานภาพที่ถูกเรียกว่าตราบาป...จะมีอะไรน่าอดสูไปกว่านี้อีกเล่า

ดังนั้นแล้วเขาจึงทำลายมันเสีย...ทำไปพร้อมๆกับคร่าชีวิตไร้เกียรติไร้ศักดิ์ศรีของตนเองถ้าต้องปล่อยให้เลือดเนื้อเชื้อไขตนเกิดมาพร้อมกับการถูกตราหน้าว่าเป็นตราบาปสู้ให้เด็กคนนั้นไม่ต้องเกิดมารับรู้ความขมขื่นพวกนี้ยังดีเสียกว่า

เขาจะรับทุกอย่างไว้เอง...อีกไม่นานลมหายใจนี้ก็จะได้หมดลง

ทารคาเหลือบสายตามองอนุชาในสายเลือดอย่างเหม่อลอย ร่างกายที่เสียเลือดมากเริ่มส่งผลให้วรกายซีดเผือดจนหมอหลวงอดไม่ได้ที่จะเข้ามาโอบประคองแล้วพยายามช่วยปฐมพยาบาลเบื้องต้นอีกครั้งแต่ก็ถูกแขนข้างเดียวที่เป็นอิสระของท้าวเธอผลักออกไปให้พ้นทาง

“มันตายแล้ว…” สุรเสียงสั่นเครือเอ่ยขึ้น คราบโลหิตที่เปรอะกระเซ็นขึ้นมาถึงปลายคางเริ่มเจือจางเป็นสีใสไปเพราะหยาดน้ำตาที่รินไหลอาบแก้มแต่กระนั้นรอยยิ้มเหยียดกลับเผยขึ้นเด่นชัดกว่าสิ่งไหนยามเห็นความเจ็บปวดในนัยน์เนตรของอนุชาร่วมสายเลือด

ไม่…

‘มันตายแล้ว...อีมนุษย์นั่นน่ะ’

วาจาเสียดแทงดังคมหอกกลับมากระหน่ำทิ่มแทงดวงใจของมารตาอีกครั้งฉับพลันสองมือที่สั่นเทาก็ปรากฏเป็นร่างสิ้นลมหายใจของสตรีแสนงามที่อิงแอบแนบเต็มอ้อมอกก่อนมันจะค่อยๆเสื่อมสลายหลงเหลือเพียงสีแดงฉานยามทารคาเลือกจะกดย้ำความจริงเสียบลึกเข้าไปใจกลางความรู้สึกของผู้สดับฟัง

“...ตราบาปของเราน่ะ”

พี่พรากทุกอย่างไปจากข้าอีกแล้ว...จักพรากทุกอย่างกระทั่งชีวิตตัวเองเลยสินะ

ไม่มีวัน...ท่านไม่มีวันทำมันสำเร็จหรอก

“โก...หก” มารตากดเสียงลอดไรฟัน ฝ่ามือทั้งสองกำเข้าหากันช้าๆตามประสาทสัมผัสที่เชือนชาลงจนแทบไร้ความรู้สึกคนที่ขาดสติไปเพราะปัญหารุมเร้าโผบีบคอคนที่จ้องหน้าท้าทายตนอย่างแรงจนทารคาจำต้องเชิดหน้าขึ้นตามแรงขืน

“อึก!” กรงเล็บจากมือข้างที่เป็นอิสระตะปบเข้าเต็มข้อมือของมารตาแล้วกดฝังเล็บคมลงไปหวังให้แรงกดบีบนั้นคลายออก

“ฟังข้าให้ดีนะพี่ชาย…” จอมกษัตริย์ดำริเสียงเย็นเฉียบ ดวงตาสีฟ้าครามที่เคยเต็มไปด้วยชีวิตชีวาบัดนี้แข็งกระด้างเสียจนบ่าวไพร่รอบด้านพากันถอยหลังกราวรูด

ถามว่าสงสารท้าวเธอที่ต้องดิ้นขืนทรมานรึไม่ก็ต้องตอบว่าสงสารแต่ใครกันจะกล้าเเส่ตีนเข้าไปยุ่มย่ามยามท่านท้าวมารตาแกสติขาดเล่า

ทารคาเริ่มกระตุกเกร็งยามแรงบีบที่เพิ่มมากขึ้น เสียงโซ่ตรวนปัดกระทบกันไปมาดังเคล้าไปพร้อมกับเสียงหอบหายใจจากคนที่สาดพายุอารมณ์ใส่กันราวกับคนเสียสติ

ทั้งที่เป็นห่วงจนแทบขาดใจแต่ผลสุดท้ายเมื่อถูกยั่วยุมากเข้าด้านมืดที่พยายามเก็บกดเอาไว้มันก็แหวกกรงออกมาบีบทำลายคนปีกกล้าขาแข็งให้หมอบราบคาบแก้วมันทุกครั้ง

“พี่จักหาเรื่องแท้งอีกสักกี่หมื่นกี่พันครั้งก็ตามสบายเลยเพราะข้าจะตามเอาจนพี่ท้องใหม่เป็นหมื่นเป็นพันหนเหมือนกัน!!”

เผียะ!!!

มารตาหน้าหันไปตามแรงตบจนทั้งร่างผงะถอยหลังส่งผลให้ฝ่ามือที่บีบลำคอระหงผละปล่อยออกอย่างเสียไม่ได้ ก่อนดวงตาจะตวัดกลับมามองคนที่แม้นจะบาดเจ็บสาหัสแต่ก็ยังแรงดีไม่เคยตก แม้จะได้เห็นสภาพน่าสมเพชอย่างการที่ร่างของคนอวดดีฟุบลงบนพื้นเตียงหมดสภาพแต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความโมโหที่มีลดน้อยลง

“ท่านตายไม่ได้จนกว่าข้าจะสั่งให้ตาย อย่าลืมสถานะตัวเองสิพี่ชาย...” มารตากระตุกยิ้มมุมปากพลางถ่มคราบเลือดที่ขมจากปากแตกลงด้านข้างแล้วส่งสายตาให้หมอหลวงกับผู้ช่วยเข้าไปดูอาการคนเจ็บที่ใช้เรี่ยวแรงมากไปจนจวนเจียนจะหมดสติไปเพราะการเสียเลือดอยู่รอมร่อแต่ก็ยังไม่วายส่งสายตาท้าทายไม่รู้จักจบสิ้นและเพราะแบบนั้นมารตาจึงเน้นย้ำสถานะของอีกฝ่ายให้ประจักษ์กันทั่วหน้าจะได้ไม่ต้องซุบซิบนินทากันอย่างไร้มูลเหตุอีก “สถานะนายบำเรอน่ะ...ไม่มีสิทธิ์เลือกมากนักหรอกนะ”

“!!!....” นางยักษ์ขิณียกมือขึ้นปิดปากไม่ให้โพล่งร้องเสียงหลงออกมากับความจริงตรงหน้า

พวกนางพอจับแพะชนแกะได้บ้างว่าเด็กในท้องที่ก่อเกิดขึ้นมาคงไม่ได้เกิดจากระบอกไม้ไผ่แน่...และคนที่ไปมาหาสู่ท้าวเธอก็มีเพียงอนุชาของท่านเพียงคนเดียวเท่านั้นบิดาของเด็กในครรภ์จะเป็นใครไปไม่ได้เลยนอกจากท่านท้าวมารตา...แถมคุณท่านลั่นวาจาออกมาเองแบบนี้ด้วยยิ่งแล้วใหญ่

ตายห่าตายโหงแล้วคีรีกัณฑ์...นี่มันข่าวร้อนแห่งปีเลยเจ้าข้าโว้ย!!!!

“ไปตายซะมารตา…” แม้นจะยังสำลักอากาศจนตัวโยนและมีทหารมากมายตรงเข้ามาช่วยกันล็อกพระหัตถ์ของอดีตท้าวเธอเข้ากับโซ่ตรวนอันใหม่ที่ทนทายาดกว่าเก่าแต่กระนั้นฝีปากกล้าก็ยังท้าทายไม่ลดละราวกับต่อให้เหลือเพียงศีรษะที่ยังใช้งานได้ก็จักใช้ปากที่คมยิ่งกว่ากรรไกรนี่ฉีกเนื้อเถือหนังคนที่พร่ำทำลายเกียรติตนให้ม้วยมรณาลงตรงหน้า

“ข้าจะตายได้ยังไง?...ข้ายังไม่ได้สร้างรัชทายาทคนใหม่กับท่านพี่เลย”

“ไอ้!...อึก”

“ท่านเจ้าคะ...อย่าเพิ่งเอ่ยอันใดเลยเจ้าค่ะ” เหล่านางในกรูกันเข้ามาช่วยประคองท้าวเธอที่เริ่มทนพิษบาดแผลไม่ไหวและหากยังต่อฝีปากกับคุณท้าวอยู่อย่างนี้มีหวังได้เผลอฉุดกระชากกันจนแผลปริเปิดอีกแน่

เพราะก่อนหน้าที่ท่านจ้าวจะมาหมอหลวงเองก็ทำแผลไปให้หนหนึ่งแล้วพอท่านมาเท่านั้นแหละทุกอย่างพินาศหมดเพราะแรงอารมณ์ทั้งสองเนี่ย

มารตามองภาพความวุ่นวายเบื้องหน้าแล้วเดินดุ่มๆออกจากตำหนักอย่างไม่คิดอยู่ฟังคำทัดทานอันใดไปมากกว่านี้ ทันทีที่บานประตูปิดลงหน้ากากเย็นชาที่ปั้นสร้างเมื่อสักครู่ก็พังทลายลงเหลือเพียงแค่บุรุษขี้ขลาดที่ไม่มีแม้นแต่น้ำตาสักหยดจะเสียให้กับชีวิตที่ถูกพรากไปไฟโทสะของกันและกัน

“มีความสุขหรือเจ้าคะ?” แว่วเสียงหนึ่งดังขึ้นส่งผลให้มารตาต้องตวัดสายตาไปมองหาต้นตอของมันก่อนพบว่าเป็นป้าศรีจันทร์นางสนองโอษฐ์ที่ชุบเลี้ยงท่านพี่มาตั้งแต่เยาว์วัยและคงเลี้ยงตนมาด้วยเช่นเดียวกันเพียงแต่เขายังเดียงสาเกินกว่าจะจดจำมันได้

“นม…”

“นมเพียงสงสัยเจ้าค่ะว่าการปิดกลั้นความรู้สึกแล้วปั้นสร้างกำแพงมาห้ำหั่นกันมันมีความสุขหรือเจ้าคะ...ทำไมท่านทั้งสองจึงเพียรทำมันนัก” ยายยักษ์เฒ่าเดินหลังโก่งเข้ามาหาและเป็นมารตาที่ต้องตรงเข้าไปช่วยโอบประคองนางไม่ให้ล้มลงกลางทาง

“.......” แต่กระนั้นก็ไม่มีคำตอบใดดีพอจะเอ่ยตอบป้าแกเลยมารตาจึงทำได้เพียงผ่อนลมหายใจอย่างเหนื่อยล้ากับทุกสิ่งเท่านั้น

ที่น้ำตาเขาไม่ไหลยามรับรู้ว่าลูกในไส้สิ้นชีพไปอาจเพราะเขาเริ่มชินชากับการสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปแล้ว เริ่มตั้งแต่บุหงาจนมาถึงเด็กน้อยในครรภ์ที่ไม่มีโอกาสได้ทราบด้วยซ้ำว่าเป็นโอรสหรือธิดา

“เด็กน้อยในครรภ์ท่านทารคายังอยู่ดีเจ้าค่ะหมอหลวงบอกป้า”

“!!.....”

“ท่านทารคาเพียงแค่กรีดอุทรระบายความเจ็บปวดในดวงใจเท่านั้น...จักเพิ่มแรงมากกว่านี้ให้คร่าชีวิตเด็กในครรภ์เลยก็ยังได้แต่พระองค์ไม่อาจทำได้ จึงเลือกจะหลอกตัวเองว่าตนใจแข็งพอจะทำเช่นนั้น” ป้าศรีจันทร์เล่าสิ่งที่ตนได้เห็นให้ยักษ์หนุ่มฟัง

นางเองก็ถูกเรียกตัวจากเรือนชาตบุษณ์มาเพื่อช่วยกันเตือนสติท้าวเธออีกแรง เนื่องด้วยหลายๆคนเห็นว่านางเป็นนางสนองโอษฐ์เลี้ยงดูท่านทารคามาแต่อ้อนแต่เอาะพระองค์น่าจะรับฟังบ้าง

วินาทีที่ท้าวเธอทราบเรื่องน่าตกใจนี้นางก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วย อยู่จนถึงท่านกรีดเนื้อเถือหนังตนเองเสร็จสิ้นก็นอนคร่ำครวญเสมือนคนจะขาดใจช่วงเวลานั้นเปิดโอกาสให้หมอหลวงได้เข้าไปช่วยสมานแผลและตรวจตราทุกอย่างแม้นจะเพียงชั่วครู่แต่จากร่องรอยกรีดที่ถากเพียงผิวเผินหมอหลวงก็ค่อนข้างมั่นใจว่าเด็กน้อยที่ก่อร่างสร้างตัวอยู่ในครรภ์ยังคงปลอดภัยและหมอแกเลือกจะลากนางออกมาบอกข่าวนี้เพียงสองคนเพราะคิดว่าบอกต่อหน้านางในไปก็รังแต่จะกระจายข่าวให้พวกผีเจาะปากได้เอาไปเล่าสู่กันฟังไปเปล่าๆ แค่เหตุการณ์น่าสลดในค่ำคืนนี้ก็มากมายจะเกิดเสียงครหานินทาไปทั่วราชวังแล้ว

กับท้าวมารตาจากที่นางนั่งฟังอยู่ด้านนอกนางรู้ดีว่าท่านท้าวจักพูดจาร้ายกาจไปเพราะไฟอารมณ์ที่พระเชษฐาปลุกปั่นเพียงแต่หากเด็กน้อยทั้งสองคนลองวางทิฐิลงสักนิดก็จะมองเห็นว่าความรู้สึกคนึงหาที่มีต่อกันมันมากเกินกว่าจิตมุ่งร้ายที่ฟาดฟันใส่กันมากนัก

ถึงได้ถามไงเล่าว่ามีความสุขนักรึกับหน้ากากที่ปั้นสร้างนี้

“พวกท่านจักทำร้ายกันไปถึงเมื่อไหร่กัน...ตั้งสติยอมรับฟังกันสักครั้งไม่ได้เชียวรึ? การยอมแพ้ต่อกันบางครั้งไม่ได้ถึงแพ้พ่ายอย่างเดียวนะเจ้าคะมันหมายถึงการรับฟังและยอมรับความคิดเห็นของผู้อื่นอันจะนำไปสู่การนำใจเขามาใส่ใจเราในภายภาคหน้าเมื่อนั้นก็จะได้เข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายคิดไม่ใช่จักคิดไปเองกันอยู่แบบนี้”

“...............” เป็นอีกคำถามที่มารตาไม่มีคำตอบรับกลับไปให้ไม่ว่าจะพยายามสรรหาข้อแก้ต่างเท่าไรก็ตาม อสุราสีชาดพานางยักษ์เฒ่ามาส่งถึงเรือนชาตบุษณ์แล้วเดินกลับที่พำนักของตนด้วยสีหน้าปั้นยาก

คำพูดของนางยักษ์ขิณีดั่งรากไม้ที่หยั่งรากลึกกลางจิตใจเขา บัดนี้มันมีแต่คำพูดของนางตามหลอกหลอนจนสับสนไปหมดเหนือสิ่งอื่นใดก็พอจะมีความโล่งใจเสมือนมีคนยกเขาพระสุเมรุออกจากอกให้แม้จะยังเหลือเขาเหล่ากออีกหลายลูกในนั้นแต่อย่างน้อยความหวาดกลัวที่มีก็ถูกบรรเทาลงไปบ้าง

เขากำลังจะมีลูกกับพระเชษฐาตัวเอง…

ความวิปลาสที่น่าพึงใจนี้มันก่อเกิดขึ้นได้อย่างไรกันแล้วหลังจากนี้เขาจักต้องปฏิบัติตัวเช่นไรกับเรื่องราวที่มันอีรุงตุงนังเช่นนี้

คำตอบมีเพียงความดำมืดดั่งผืนนภาในค่ำคืนนี้ที่แม้นจะมีจันทร์เสี้ยวเป็นดั่งแสงสว่างเรืองรองแล้วแต่แสงของมันก็ยังกระจายไปไม่ทั่วทั้งฟ้าอยู่ดี

ดั่งความขุ่นมัวในอกเขายามนี้ที่มีคำพูดของป้าศรีจันทร์ช่วยส่องทางสว่างแต่มันก็ไม่ได้มากพอจะทำให้เรื่องราวแสนมืดมนอนธการนี้กระจ่างชัด

บัดซบ...เรื่องห่าเรื่องเหวอะไรมันเยอะนักหนาวะ!



--------------------------------------------------------------------------------------------------------

มาอัพเพิ่มให้แล้วก๊ะ พยายามไม่ช้าไปแต่ก็ไม่เร็วไปเพราะเดี๋ยวเรื่องจะยาวเกินเหตุ เรื่องนี้ไม่ต้องหาสาระกับมันมากนะคะเราอยากให้ท้องได้โดยเผ่าพันธุ์นี้มีสองเพศในตัวอยู่แล้วและเห็นว่าการ์ตูนมันก็แฟนตาซีจ๋าเชียวเลยแฟนตาซีใส่ตามแม่มเลยขี้เกียจลงลึกมากให้ปวดกระหม่อม ฝากเม้นติชมด้วยนะคะ 1 เม้น 1 ล้านกำลังใจค่า

#มารตาจองจำทารคา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

395 ความคิดเห็น

  1. #280 Mamimilky (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 21:34
    ฮืืออออ นึกว่าจะแท้งแล้วจริงๆอ่ะ
    #280
    0
  2. #219 matchar_r (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:43
    เป็นซีนมี่หน่วงมากมีซีนหน่วงที่หนักกว่านี้อีกมั้ยคะ เจ็บปวด
    #219
    0
  3. #185 iitow141150 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:57
    เอ่อคือมารตาใจร้ายกับทารคาไปนะทำร้ายคนที่ดูแลตัวเองด้วยชีวิตมาตลอดได้อย่างไรน้ายีบคอขนาดนั้นทารคาไม่สิ้นชีพก่อนรึ พะยะค่า
    #185
    0
  4. #139 jack forch (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:10
    มารตานี่ถ้ารู้เรื่งบุหงาไม่ช็อคตายเลยเหรอ
    #139
    0
  5. วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:03
    ถ้ารู้ความจริงแล้วตามไปตามง้อท่านเจ้าของอิฉัน อิฉันจะพาให้ท่านเจ้าหนีคอยดูเถอะ หึ!!!
    #138
    0
  6. #137 llcfll08 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:03
    รอค่าาาา
    #137
    0
  7. #136 JeFFBeRWoCKiez (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:11
    งืออออ เป็นกำลังใจให้ท่านทารคาค่ะ สตรองเข้าไว้
    #136
    0
  8. #135 บีเบอร์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:46
    รู้สึกสมน้ำหน้ามารตาตอนทำละไม่คิดดัรงนมาคิดตอนที่ทำแล้ว



    สงสารท่านพี่จังเลยเจ้าค่ะ....
    #135
    0
  9. #134 ไอแอมอะก้อย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:17
    โอ๊ย ได้บอกสักทีเถอะ เลวร้ายไม่จบ ไม่สิ้น กระจ่างสักเรื่อง ก็ยังดี
    #134
    0
  10. #133 Fah (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:13
    อยากเห็นหน้าหลานเร็วๆจังเลย 5555 อย่าดราม่าไปมากกว่านี้เลย สงสารแล้วอ่าา
    #133
    0
  11. #132 Fah (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:12
    อยากเห็นหน้าหลานเร็วๆจังเลย 5555 อย่าดราม่าไปมากกว่านี้เลย สงสารแล้วอ่าา
    #132
    0
  12. #131 Fah (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:12
    อยากเห็นหน้าหลานเร็วๆจังเลย 5555 อย่าดราม่าไปมากกว่านี้เลย สงสารแล้วอ่าา
    #131
    0
  13. #130 zxmiping (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:50
    ...ไม่รู้จะเม้นอะไร แต่รีบๆตัดสินใจเถอะมารตา.. T-T
    #130
    0
  14. #129 วิรมาลย์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:17
    สงสารท่านจ้าวมาตั้งแต่ในหนังละ ยิ่งฟิคยิ่งหดหู่ ท่านจ้าวของบ่าวววววว
    #129
    0
  15. #128 MoonFour4 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:15
    บางครั้งซินไปก็ไม่ดีนะเจ้าคะะะ#เเต่ก็ชอบบย
    #128
    0
  16. #127 Faerwell_Blacker (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:12
    อีช้อยจะเป็นโลมมมม โอ้ยยย
    #127
    0
  17. #126 break1999 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:08
    ชอบอินเนอร์นางยักษ์ในตำหนักแสดงคุ้มค่าตัว 5555
    #126
    0