[Fic Thor x Loki] Separate Ways [END]

ตอนที่ 6 : EP. 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,700
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 254 ครั้ง
    4 ธ.ค. 60

“ได้ข่าวที่สแครบเปอร์ 777 กลับมาจากมิดการ์ดรึยัง”

“เห็นแล้ว...แปลงกายเป็นคนนั้นทีคนนี้ทีก็ได้ค่าจ้างตั้ง 3 เท่า น่าหมั่นไส้จริงๆ ”

“..............” โลกิละสายตาจากควันไฟสีดำที่ลอยคละคลุ้งอยู่ตรงจุดที่ยานปริศนาตก ใบหน้ามองตามหาต้นตอของเสียง ก่อนพบว่าเป็นเสียงของแม่บ้านสองคนที่มาขัดสีฉวีวรรณโถงทางเดินด้านนอกห้องพัก

ชื่อเรียกเมืองมนุษย์ทำให้โลกิรู้สึกสนใจในตัวรหัส 777 คนนั้นมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อได้ยินว่าเธอสามารถแปลงกายได้ เธอคงเป็นจอมเวทมือฉมังคนหนึ่งที่แกรนด์ มาสเตอร์ชุบเลี้ยงไว้

แล้วจอมเวท 777 ที่ว่านั่นไปทำอะไรที่มิดการ์ดมากันล่ะ

โชคยังคงเข้าข้างเทพแห่งคำลวงอยู่ไม่น้อยเมื่อพนักงานทำความสะอาดสองคนนั้นเอาแต่ซุบซิบนินทากันโดยไม่สนใจจะหันกลับมาดูสักนิดว่าเขาอยู่ในห้องด้วย

นี่เป็นโอกาสทอง...

โลกิเหยียดยิ้มร้ายอันเป็นเอกลักษณ์ก่อนจะใช้เวทมนตร์เปลี่ยนตัวเองมาเป็นแกรนด์ มาสเตอร์

“พวกเจ้าน่ะ...จะเอาแต่คุยกันในเวลางานอีกนานไหม?” น้ำเสียงของผู้เป็นนายกดต่ำเล่นเอาสองป้าแม่บ้านต้องรีบหันกลับมามอง ก่อนยืนตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นนายเหนือหัวตัวเป็นๆในห้องพักของแขก

โลกิเห็นแววตาฉงนสงสัยของทั้งสองคน จึงยิ่งเพิ่มแรงกดดันให้แก่เหล่าพนักงานด้วยการย้ำถึงโทษทัณฑ์หากกังขาในตัวเขา

“หากยังเอาแต่จ้องโดยไม่หากุญแจมาพาข้าออกไป เห็นทีว่าภาพสุดท้ายในชีวิตเจ้าคงไม่พ้นคทาหลอมละลายแน่”

“คะ...คุณท่านเข้าไปได้ยังไงคะนั่น” คุณป้าคนหนึ่งกลั้นใจถาม แต่ถึงแบบนั้นทั้งสองคนก็ร้อนรนเข้ามาหาคีย์การ์ดปลดล็อกให้ตามสั่ง

“ข้าเร่งรีบมาเยี่ยมสหายคนโปรดจนลืมหยิบคีย์การ์ดมาด้วยมันน่าแปลกตรงไหน” โลกิในร่างแกรนด์ มาสเตอร์ตอบกลับทั้งทำทีเป็นมองไปยังห้องสุขาที่อยู่อีกฝั่งเป็นเชิงบอกว่า คนโปรดของตนที่ว่านั่งปลดทุกข์อยู่ในสุขา

ท่าทีเร่งรีบและสายตากดดันทำให้หญิงชราทั้งสองตัดสินใจรูดคีย์การ์ดเปิดออกด้วยกลัวว่าหากช้ากว่านี้อาจต้องโทษอาญาขึ้นมาจริงๆ

“ขอบใจ อ่อ...ขอคีย์การ์ดเจ้าด้วย” โลกิกระชับเสื้อสีสด หลังจากที่เดินนวยนาดออกมาจากห้องกักกันนักโทษแล้ว

“..........” พวกนางยังยืนงงกับอาการเลินเล่อผิดปกติของเจ้านาย โลกิเห็นดังนั้นจึงรีบกระแอมไอแล้วเปลี่ยนท่าทีมาสุขุมขึ้น

“ข้าจะจ่ายค่าคีย์การ์ดสัก 3 เท่าของเงินเดือน”

“ขอบพระคุณค่ะนายท่าน” เมื่อได้ฟังสิ่งที่รอคอย คุณป้าทั้งสองแย่งกันหยิบคีย์การ์ดออกมาส่งให้นายเหนือ ท่าทางหิวกระหายเงินที่ดูจะเป็นกมลสันดานหลักของสิ่งมีชีวิตที่นี่ทำให้โลกิรู้สึกเอือมระอาสุดๆ มือเล็กเอื้อมไปคว้าคีย์การ์ดมาหนึ่งใบโดยไม่สนใจสายตาฟาดฟันกันเองอีก

โลกิโบกไม้โบกมือลาพนักงานทั้งสอง แล้วเดินมาหยุดตรงทางเดินกระจกที่เผยให้เห็นทัศนียภาพด้านนอกชัดเจน ควันไฟจากตำแหน่งที่ยานตกเริ่มมอดลง ไม่มีการเคลื่อนไหวตรงตำแหน่งนั้นอีกแล้ว ความสงบเงียบผิดปกติทำให้โลกิเผลอขมวดคิ้วในความไม่ชอบมาพากล

...หวังว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับธอร์นะ



…..

….

..

.



เวลาล่วงเลยมาจนมืดค่ำ แสงจากดวงจันทร์สาดทอเข้ามาภายในห้องคุมขัง ไอหนาวและแสงแยงตาเป็นตัวปลุกสัมปชัญญะของเทพเจ้าสายฟ้าให้ลืมตาตื่น

“อุ๊บ...บัดซบ” เพียงแค่ขยับตัวจะลุกขึ้นความปวดร้าวก็แล่นปราดเข้ามาเสียจนเทพนักรบต้องทิ้งตัวพิงพนักเตียงเพื่อพักหายใจ

สัญชาตญาณการนักสู้ทำให้มือใหญ่คว้าขวดยาแก้ปวดด้านข้างเตียงเข้ามาถือไว้เมื่อหางตาเหลือบเห็นบางอย่างเคลื่อนไหว

“คุณยังใจร้อนเหมือนเดิม” น้ำเสียงขี้เล่นเอ่ยขัดขึ้นก่อนขวดแก้วใบนั้นจะประทุษร้ายตนได้ ก่อนเธอจะค่อยๆเยื้องย่างออกมาเงามืด เผยให้เห็นร่างของอิสตรีแสนงามที่เคยได้ใจเทพนักรบมาแล้วครั้งหนึ่ง

“เจน…”

“คุณทำหน้าเหมือนเห็นผีเลย” เจนกลั้วหัวเราะระหว่างเดินไปรินน้ำอุ่นที่ตั้งอยู่บนหัวเตียง ก่อนทิ้งตัวลงนั่งด้านข้างร่างสูงใหญ่ที่ยังเอาแต่มองตนด้วยแววตาตกใจ

“เจ้ามาที่นี่ได้ยังไง” ธอร์ถามไม่เต็มเสียง ทุกอย่างมันเหมือนความฝันที่ไม่อาจตอบได้ว่าเขากำลังปีติยินดีหรือกระอักกระอ่วนใจกับการพบกันครั้งนี้กันแน่

เขาไม่ได้ผูกใจเจ็บอะไรกับรักครั้งเก่าที่ตัวเองเป็นคนทำลายมันลงกับมือนัก เราเลิกรากันเพราะเขาไม่มีเวลาให้เจนเท่าที่ควร ประเด็นสำคัญกว่าคือเราแตกต่างกันมากเกินไป

เขาเป็นเทพเจ้ามีอายุขัย 5,000 กว่าปีถึงจะแตกดับ แต่เจนเป็นเพียงมิดการ์เดียนอายุขัยไม่ถึง 100 ปีดี การจากลาทั้งที่ยังรักมันทำใจยาก...แต่คิดว่าทั้งเขาและเธอก็ผ่านมันมาได้หลายปีแล้ว

แต่ก็อดยอมรับไม่ได้ว่าการต้องมาพบหน้ากันครั้งมันทำให้เขาใจสั่นแปลกๆ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็มีหลายเรื่องเกินไปที่ดูไร้เหตุผล

เขาจดจำได้ดีถึงสีหน้าตื่นตระหนกของเธอยามมาเยือนแอสการ์ดครั้งแรก เธอเป็นนักวิทยาศาสตร์ศึกษาปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติก็จริง แต่เธอไม่เคยปลาบปลื้มที่ตัวเองต้องไปติดอยู่ในวงล้อแห่งความวุ่นวายจากพวกเอเลี่ยนนอกโลกเลยสักครั้ง

และสิ่งที่คาใจที่สุดคือการกระทำของเธอ...เจนไม่ใช่อิสตรีที่จับศาสตราวุธเป็นวิสัยเลยในสายตาเขา แต่ในตอนนี้เขากลับพบว่าเธอกลายมาเป็นข้าราชบริพารคนหนึ่งของแกรนด์ มาสเตอร์ คนที่จะเป็นสแครบเปอร์ได้น่าจะต้องมีฝีไม้ลายมือมากกว่าวาทศิลป์คมคายแน่ หากดูจากวัลคีรี่เป็นตัวอย่าง

แปลก…

“! ...” ทุกความเคลือบแคลงสงสัยถูกความอุ่นวาบตรงริมฝีปากฉุดกระชากออกไปจนหมดสิ้น กลิ่นตัวหอมอ่อนของหญิงสาวเย้ายั่วเสียจนเทพนักรบไม่อาจทัดทานฝ่ามือที่เริ่มไล้ไปตามสาบเสื้อตัวบางได้

ความหอมหวานจากรสจูบเริ่มดูดดึงสติและเป้าหมายในการมาไปทีละน้อย

‘ไหนจูบรางวัลของข้าล่ะพี่ชาย?’ แว่วเสียงหยอกเย้าของอนุชาวัย 12 ดังแว่วมาในโสตประสาท

‘เจ้าเป็นเด็กสองขวบรึไงที่ต้องทำดีหวังผลอยู่เรื่อย’

‘มันก็ขึ้นอยู่กับข้อเสนอของแต่ละสิ่งว่าน่าพึงใจแค่ไหน...’

‘แล้วจูบจากข้ามันน่าพึงใจจนเจ้ายอมช่วยข้าโป้ปดต่อท่านพ่อเชียวหรือ?’ คำถามนั้นทำให้ธอร์ได้เห็นแววตาตื่นตระหนกที่หาได้ยากในตัวนักวางแผน และนั่นมันเปรียบเสมือนชัยชนะเล็กๆในฐานะพี่ชาย

‘...ถ้าคิดแบบนั้นแล้วพี่สบายใจก็เอาเถอะ’ โลกิตัวน้อยทำเฉไฉราวกับไม่ได้รู้สึกกระดากอะไรกับการถูกท้าทายกลับ หากแต่เพราะธอร์จรดจ้องอีกฝ่ายอยู่จึงได้เห็นดวงหน้าติดหวานนั้นขึ้นสีระเรื่อชัดเจน

อดไม่ได้ที่จะ...ทำอะไรตามใจนึก

‘มานี่มา...’ ธอร์กวักมือเรียกโลกิที่ยังก้มหน้าหลบสายตาเขาอยู่ โลกิเลิกคิ้วสงสัย ปากเม้มเข้าหากันจนเกิดห้อเลือดแดง

เมื่อทุกอย่างชักช้าไม่ได้ดั่งใจ ร่างสูงใหญ่ของคนเป็นเชษฐาจึงเอื้อมไปดึงแขนคนตัวเล็กกว่าเข้ามาหา ก่อนใช้สองมือจับฝ่ามือทั้งสองของโลกิ เลื่อนมันมาวางไว้บนบ่าตัวเอง แล้วค่อยๆ บรรจงก้มหน้าลงไปทาบปิดริมฝีปากสีแดงสดนั้นแทนที่จะฉวยหอมแก้มแทนคำขอบคุณเหมือนทุกที

‘!!! ....’ จำได้ถึงดวงตาสีเขียวที่เบิกกว้างขึ้น น่าขันที่มันไม่มีระริ้วแห่งไฟโทสะเลย มันมีเพียงหยาดมรกตเม็ดงามที่ค่อยๆถูกเปลือกตาสีมุกปรือปิดลงมาทับราวกับเคลิบเคลิ้มในรสสัมผัส

จากหยอกเย้าในคราแรกเเปรเปลี่ยนเป็นความพลั้งเผลอ ริมฝีปากหยักขบเม้มหนักจนเสียงครางหลุดรอดออกมาจากกลีบปากบาง

‘อืมม...พี่ข้า’

“อืมม...ธอร์” อีกเสียงหนึ่งที่ดังแทรกเข้ามาในห้วงความคิดทำให้เทพนักรบลืมตาโพลง ฝ่ามือที่เลิกเสื้อตัวบางจนร่นถึงตะขอชั้นในเปลี่ยนมาดันหญิงสาวออกจนเธอเกือบร่วงลงกับพื้น ดีที่ธอร์ได้สติและคว้าเอวเธอเอาไว้ทัน

ลมหายใจของทั้งคู่หอบกระชั้น ดวงตาคู่หนึ่งมองมาด้วยความตกใจระคนโกรธเคือง แตกต่างจากดวงตาสีฟ้าครามที่เต็มไปด้วยความสับสน

“ข้าอยากพักผ่อน…” ธอร์เอ่ยด้วยเสียงติดขัด สมองยังประมวลผลไม่หยุด แต่มันกลับไม่มีคำตอบใดมาไขความกระจ่างต่อความสับสนที่ก่อเกิดได้เลย

“ได้ค่ะ...ไว้ฉันจะมาเยี่ยมใหม่” เจนยิ้มรับ หากสังเกตดีๆ มันเป็นรอยยิ้มที่ไม่ต่างอะไรกับการแยกเขี้ยว บุรุษตรงหน้าทำเธอเสียมาด

ไม่มีบุรุษคนไหนปฏิเสธนางในดวงใจได้...

หญิงสาวผลุนผลันออกจากห้องไปพร้อมกับแรงอารมณ์ที่ปะทุเล็กๆ โดยไม่ทันสังเกตว่ามีร่างของบางคนวิ่งหายไปหลบที่มุมอับ

โลกิในร่างแกรนด์ มาสเตอร์ทรุดตัวนั่งลงกับขอบผนัง ฟังแว่วเสียงส้นรองเท้าเคาะออกไปห่างจากห้องพักนักรบพิเศษที่เขาเจอโดยบังเอิญ

รอยยิ้มแห่งความสุขในคราแรกที่มองผ่านกระจกบานเล็กหน้าประตูเข้าไปเห็นพี่ชาย ถูกแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแห่งความขมขื่นยามมองเห็นดวงหน้าอิสตรีที่เป็นผู้กอบกุมหัวใจธอร์ ความชาวาบแล่นปราดมาไม่ขาด ก่อนมันจะแทนที่ด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสเมื่อต้องทนดูทั้งสองจรดจูบกันอย่างรักใคร่

“......” ริมฝีปากสีสดสั่นสะท้านก่อนเม้มขีดเป็นเส้นตรง ดวงตาเศร้าหมองเอ่อรื้นไปด้วยหยดน้ำตา หากแต่พอตัดสินใจใช้คีย์การ์ดรูดเปิดบานประตูเข้าไป ทุกความขมขื่นก็เคยปรากฏก็ถูกฉาบไปด้วยดวงตาสีเขียวพราวระยับ และรอยยิ้มเหยียดตามวิสัย

“ข้าบอกว่าอยาก…….” ธอร์ยังคงนั่งนวดขมับอยู่บนเตียง เทพนักรบอ้าปากเตรียมชี้ชัดเจตนารมณ์ของตัวเองว่ายังไม่อยากพบใคร พอเลื่อนสายตาขึ้นมาสบผู้มาเยือนแล้วพบว่าอีกฝ่ายกับแปรเปลี่ยนจากร่างของแกรนด์ มาสเตอร์กลับมาเป็นคนที่คุ้นตา ริมฝีปากพลันแข็งค้างคล้ายมีหอกแหลมแทงทะลุหลอดลม

“……….โลกิ?! ”

“เจ้าดูดีใจกว่าที่ข้าคิดนะ” คนเป็นน้องเชิดหน้าขึ้นสูง ลมหายใจลอบผ่อนเข้าออกราวกับเรียกขวัญกำลังใจให้ตัวเองปั้นหน้าโป้ปดได้จนจบบทสนทนา

โลกิกัดฟันกรอด พยายามกลั้นอารมณ์ที่กำลังเอ่อล้นจนแทบทะลัก ทั้งที่อยากเข้ามาพูดจากันด้วยถ้อยคำที่ดีกว่านี้ แต่ภาพพี่ชายกับนางในดวงใจที่ยังติดตาอยู่ก็เป็นตัวสั่งการให้ร่างกายทำในอีกสิ่ง

“นางมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง! ” ธอร์ตวาดถามในสิ่งที่ติดใจสงสัย ยิ่งมองเห็นท่าทางไม่สะทกสะท้านต่อสภาพเดนตายของเขาในยามนี้มันยิ่งชี้ชัดว่าทุกอย่างเป็นไปตามสิ่งที่เขาเข้าใจ

“ฮะๆ ” โลกิหัวเราะเย้ยหยัน แม้ใจจริงอยากจะปล่อยสะอื้นไห้ออกมาตรงหน้า

นางที่ว่าคงเป็นเจน ฟรอสเตอร์ หญิงที่พี่ชายเขาปันใจรัก และพึ่งหักสวาทกันมาไม่นานตามคำบอกกล่าวของธอร์ แต่ดูจากสภาพการณ์แล้วคงยังตัดบัวแต่เหลือใยจนต้องถ่อสังขารมาตามหากันถึงที่นี่

คิดมาถึงตรงนี้ก็น่าขำที่เขาเฝ้าดีใจว่าพี่ชายมาช่วยตน เขาน่าจะรู้แต่แรกว่าสถานที่นี้มีเจน ฟรอสเตอร์อยู่ด้วยจะได้ไม่หลงระเริงไปกับการคาดหวังจนต้องตกในสภาพน่าสมเพชแบบนี้!

ในตอนนี้เขาไม่เข้าใจ...และไม่อยากเข้าใจในข้อกล่าวหาใดใดทั้งนั้น เพราะมันไม่มีความหมายอีกแล้ว ความหวังที่เคยช่วยเยียวยาหัวใจ บัดนี้ไม่ต่างอะไรกับยาพิษร้าย น่าสมเพชที่เขายังทนกล้ำกลืนมันลงคอ ให้ฤทธิ์ของมันกัดกร่อนอวัยวะภายในด้วยหวังจากก้นบึ้งว่ามันจะทำลายก้อนเนื้อที่เต้นเร้าในอกข้างซ้ายให้มันมอดไหม้ไปซะ

จะได้ไม่ต้องรู้สึกรู้สาอะไรอีก...

“ไม่ต้องขอบคุณข้าหรอก...ข้าเต็มใจช่วย” คำพูดโป้ปดยังคงพร่ำพูดราวกับรู้เห็นทุกแผนการที่ตัวเองไม่ได้ก่อ แม้จะยังสงสัยในการมาของเจน ฟรอสเตอร์ไม่แพ้ธอร์ แต่เหตุผลกลับถูกกดลงไปในส่วนลึกที่สุดไปเสียแล้ว

ยังไงข้าก็ไม่เคยดีในสายตาเจ้าอยู่แล้ว...แค่เพิ่มความหยาบช้าที่เจ้ามองเห็นเข้าไปอีกสักเรื่องสองเรื่องคงไม่ทำให้ศักดิ์ศรีข้าลดทอนลงไปกว่านี้หรอก

“โลกิ! ” ธอร์ผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สองขาก้าวไปหาร่างสูงโปร่งของอนุชาตัวเองที่ทำเพียงยืนกอดอกยิ้มเย้ยหยันตน

คาดหวังในคำปฏิเสธ...พร้อมปักใจทุกคำพูดดั่งวันวาน แต่บัดนี้โลกิแสดงให้เห็นแล้วว่าน้องชายที่เขาเคยไว้เนื้อเชื่อใจไม่หลงเหลืออยู่อีกต่อไปแล้ว

กำปั้นง้างขึ้นหมายจะบันดาลโทสะ และโลกิก็ทำเพียงเหม่อมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มขำ

จะทำร้ายข้าเหรอ? ...เอาเลย

จงเคียดแค้นชิงชังข้าพี่ชาย...แล้วสนใจแต่ข้า

ย่ำยีเกียรติข้า...ทำทุกอย่างให้ข้าเจ็บปวด

ข้ายอมทุกข์ทรมานหากมันทำให้เจ้ามองเห็นข้า...

ตึง!! หมัดหนักเฉียดผ่านแก้มเนียนไปเพียงคืบ ความแรงของมันทำให้ผนังเหล็กสั่นสะเทือน โลกิเหลือบมองใบหน้าของธอร์ที่ยืนค้ำอยู่ในระยะใกล้ ฝ่ามือใหญ่ดันแผ่นอกเขาจนหลังกระแทกอัดกับผนังเหล็ก

ลมหายใจฮึดฮัดและรังสีฆ่าฟันของเทพเจ้าสายฟ้าทำให้เทพแห่งคำลวงยิ้มกว้างขึ้น

“ข้าชอบเวลาพี่กริ้ว มันดูสมเป็นพี่ดี”

“งั้นเจ้าก็คงรู้อยู่แล้วว่าเวลาข้าโมโห...ใครมันจะเป็นคนเจ็บตัว! ” ว่าจบธอร์ที่สติหลุดไปเพราะการยั่วยุก็คว้าหมับเข้าเต็มคอโลกิ ฝ่ามือใหญ่ออกแรงบีบอย่างแรงจนโลกิต้องเชิดหน้าด้วยจุกเสียด

“อึก! ” แม้จะเจ็บปวด แต่ดวงตาวาวโรจน์ที่สะท้อนใบหน้าของตัวเองกลับทำให้โลกินึกพอใจในความทรมานนี้ เสียงหัวเราะปะปนไปกับการสำลักอากาศ โลกิปัดป่ายมือข้างหนึ่งขึ้นมาวางบนไหล่กว้างและอีกข้างวางทาบทับมือที่กำลังบีบรัดหลอดลมของตัวเอง

ริมฝีปากบางเผยอเปิดอ้าหายใจ แต่กระนั้นมันยังฉายชัดถึงรอยยิ้มพึงใจเมื่ออีกฝ่ายแทบจะกลับไปเป็นบุรุษอารมณ์ร้อน ไร้สมองไว้สั่งการ และสนใจแค่เขา...เพียงผู้เดียว

“นี่สิ...พี่ข้าคนเดิม”



--------------------------------------------------------------------------

มาอัพตอนต่อแล้วจ้า ฮุ่ยยา ฮุ่ย ดีใจที่พอจะมีคนตามฟิคมั่วๆ เรื่องนี้ด้วย ขอบคุณค่ะ ซึ้งใจมาก มีกำลังใจในการอัพมากค่ะ ปกติที่อัพช้ารึไม่ค่อยอัพเป็นเพราะไม่รู้ว่ามีคนอ่านรึเปล่า นึกว่าไม่มีคนรออะไรงี้เลยไม่ค่อยอัพ TvT ยังไงครั้งนี้ก็ฝากติชมหน่อยนะคะ 1 เม้น 1 ล้านกำลังใจค่า

#thorkiseparateways























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 254 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,852 ความคิดเห็น

  1. #1849 nep7 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มกราคม 2564 / 00:03
    ชิบหาย everything's gone wrong สัสๆ;-;
    #1,849
    0
  2. #1824 Ikolsson (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 17:03
    ไปกันใหญ่แล้ว!!!! (แต่ชอบว่ะ โลกิดูชอบซะด้วย โหดดี ชอบ555555)
    #1,824
    0
  3. #1808 panayjorn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 21:56
    โหดไปปปปปปป ไม่น้าาาา
    #1,808
    0
  4. #1791 PearlescentAii (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 18:58
    เดี๋ยวค่าน้องกิ สายsmเหรอ หื้มม 😆
    #1,791
    0
  5. #1775 Iba;P (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 20:15
    ความมาม่านี้ แกรนด์มาสเตอร์เจ้าเล่ห์จริงๆ
    #1,775
    0
  6. #1761 Jennifer0412 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 08:44
    โว้ยยยยยโลกิ ชาตินี้จะรักกันได้ไหมเนี่ย
    #1,761
    0
  7. #1750 PCY KJH (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 08:12
    ไปยั่วโมโหพี่เขาอีกนั่น

    ไม่ต้องถึงมือพี่ท้อ พี่รีดเดอร์คนนี้แหละจะตีกิเอง

    ฟาดๆๆๆๆๆ
    #1,750
    0
  8. #1740 ลมมรณะ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 06:29
    โอยเครียดดด
    #1,740
    0
  9. #1727 [ May! Nie! Mo! ] (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 16:19
    น้องแค่น้อยใจก็สนใจน้องบ้าง
    #1,727
    0
  10. #1720 iinnchh (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 19:05
    อึดอัดดดดด ;-;
    #1,720
    0
  11. #1701 RE.EVE (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 17:43
    ข้าเครียสสสสส
    #1,701
    0
  12. #1658 Mamimilky (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 13:16
    โอ้ยยยยย เครียด คนนึงก็คิดเองเออเอง คนนึงก็ปากแข็งปากหนักไม่ตรงกับใจ เครียสสสสสส
    #1,658
    0
  13. #1468 พญานก T^T (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 07:11
    หน่วงในจายยย ฮือออไม่เอาแบบนี้สิ
    #1,468
    0
  14. #1457 SW_Nadear (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 21:04
    ฮืออออออออออ ปวดจรัย
    #1,457
    0
  15. #1318 ■■ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 17:03
    พรี่โง่วววว เดี๋ยวปั๊ดตีมือแตกกก อย่าทำน้องงง
    #1,318
    0
  16. #1303 mai-mai (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 22:09
    ทำไมชอบทำให้ตัวเองเจ็บทุกที กิเอ๋ย~
    #1,303
    0
  17. #1178 แจนยัวร์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 18:42
    โลกิพูดสิลูก พูดดด ว่าข้าไม่รู้เรื่องง
    #1,178
    0
  18. #1062 MozMozz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 09:25
    โอ๊ยยยย สงสารน้อง แง้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,062
    0
  19. #1035 yourmn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 21:51
    สงสารโลกิ ;-;
    #1,035
    0
  20. #898 RhongTood (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 09:41
    โอ้ยยย ปวดหัวกับอีสองคนนี้จังโว๊ยยยยยยยย
    #898
    0
  21. #890 namnam68 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 04:10
    สงสารน้องโว้ยยยย อีพี่ แม่งงงงงง
    #890
    0
  22. #838 Devil Slayer (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 14:01
    ซงซารรรรรกิ... โอ้ยยย เข้าใจผิดกันไปหลายตลบแล๊วว ทั้งพี่ทั้งน้องงเลย โอ้ยย ไม่รู้จะให้เข้าใจใครก่อนดี อิลุงตุงนังไปหมดเลยยยย งานนี้ได้เห็นน้องกิเข้าสายเอ็มซะงั้น... //มรั่ยยยนะ กลิ่นเคล้าดราม่าลอยกระแทกอัดจมูกก โฮฮฮฮ
    #838
    0
  23. #812 Six Boxes (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 21:51
    น้องกิมีความเอ็ม อีพี่ธอร์มีความเอส เนื้อเลื่องมีความดราม่า สรุปคือเลื่องนี้เป็นแนว"ดราม่าเอสเอ็ม"สินะไรท์คาาาา
    #สู้ๆนะไรท์
    #812
    0
  24. #802 Buka (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 20:47
    ตกลงน้องโลกิชอบพี่ชายเวอร์ชั่นโหดใช่ไหม
    #802
    0
  25. #754 gabriel.la(: (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 09:09
    สงสารน้องงง อิพี่ก็ทำอะไรไม่ค่อยคิด
    #754
    0