หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 99,882 Views

  • 74 Comments

  • 660 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    412

    Overall
    99,882

ตอนที่ 10 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3701
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    24 พ.ย. 60

“เมย์ อย่าแกล้งกันซี่”

ได้ยินเพียงเสียงหัวเราะของเมขลา จากนั้นเขาก็มึนเมาไปกับจังหวะเร่าร้อนของเธอเมื่อเมขลาเร่งจังหวะถี่เร็วตามแรงอารมณ์ที่ลุกโชน เสียงครางดังสลับกันไปมาก่อนที่เกมรักจะสิ้นสุดลง หญิงสาวจึงยอมทิ้งตัวลงมานอนเคียงข้าง สีหน้าสุขสม

“คุณเป็นผู้หญิงที่เยี่ยมยอดที่สุดเลยเมย์ ให้ตายเถอะผมจะขาดคุณได้ยังไง”

“เมย์ตั้งใจปรนเปรอให้คุณขาดเมย์ไม่ได้นี่คะ” หญิงสาวซุกใบหน้าเข้าหา เขาร้อนแรง เธอเองก็ร้อนเร่า เหมือนไฟกับน้ำมันที่พร้อมจะติดพรึ่บในทันทีที่อยู่ใกล้กัน

“แค่นี้ก็หลงจะแย่”

“อย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้กับเมย์นะคะ ว่าคุณจะรักและแต่งงานกับเมย์คนเดียว”

“แน่นอนสิจ๊ะ ผมรักคุณขนาดนี้ไม่แต่งกับคุณแล้วจะให้แต่งกับใคร” เขาให้คำมั่น เท่านั้นหญิงสาวก็ยิ้มอย่างเป็นสุข

สหรัฐ นฤเบศบดินทร์  เขาเท่านั้นที่จะฉุดเธอให้ขึ้นมาจากน้ำครำ สลัมที่เต็มไปด้วยน้ำเน่าน่าสะอิดสะเอียน สลัมที่ตัวและหัวใจของเธอไม่คิดหวนกลับไป

 

มารศรี อดีตโสเภณีที่ปีนี้อายุเลยเลขสี่ไปไม่มาก แต่ทว่าดูทรุดโทรมเกินกว่าวัย เหตุเพราะใช้ร่างกายมาหนักเกินคุ้ม นางสวมเสื้อคอกระเช้าสีชมพูซีดกับผ้าถุงลายดอก ผมยาวเพราะไม่มีเวลาเข้าร้านตัดผมม้วนหนีบด้วยกิ๊บเอาไว้ลวกๆ ทำให้ลูกผมตกลงมากระเซอะกระเซิง ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวก็หาใส่ใจไม่

“จั่วเร็วๆ สิว๊า” เจ้าตัวบ่นเพราะกำลังมือขึ้น บนตักมีธนบัตรใบละร้อยและใบละยี่สิบอยู่หลายใบ ทำให้ใครคนหนึ่งที่นั่งดวดเหล้าขาวมาตั้งแต่เช้ามองตาเป็นมัน ก่อนปัดขวดเหล้าเปล่ากลิ้งไปติดกับผนังแล้วยักเย้ยักยันลุกขึ้น เซไปมาแต่ยังอุตส่าห์พาร่างผอมแห้งจนหาเนื้อหนังแทบไม่เจอมาถึงเป้าหมาย

“อีศรี เอาเงินมาให้กูซื้อเหล้าซักร้อยสิวะ”

“ไม่มี” มารศรีผินใบหน้าแห้งๆ เพราะไม่มีเวลาใส่ใจอะไรนอกจากเล่นไพ่มาบอก มือรวบกองธนบัตรมายัดเข้าไปในเสื้อชั้นในมือสองราคาถูก แต่ฝ่ายนั้นหรือจะยอมง่ายๆ

“ไม่มียังไงเต็มตัก คิดตอแหลกูเหรอมึง”

“นี่มันเงินกู มึงอย่ายุ่ง ได้มาก็ลงขวด มึงอยากได้ก็หาเอง”

“มึงเป็นเมียกูนะอีศรี หน็อยมีสุขแล้วร่วมเสพ พอมีทุกข์มึงจะชิ่งหนีเหรอวะ” นายบุญสุข ชายร่างผอมสวมกางเกงชาวเลผ้าฝ้ายตัวเดียวไม่สวมเสื้อ แม้อายุจะแค่สี่สิบปลายๆ แต่ผมหงอกเต็มหัว ตาถลน มือเหี่ยวๆ เงื้อขึ้นหมายจะฟาดใบหน้าตอบนั้นให้หนำใจ

“โว๊ยอย่ามาทะเลาะกันในวงไพ่ได้ไหมวะ คนกำลังมือขึ้น ซวยฉิบ” ใครคนหนึ่งในวงไพ่บ่นขึ้น มารศรีกำลังมือขึ้นยังไม่อยากให้เลิกราจึงควักธนบัตรสีเขียวสองใบมาปาใส่หน้าชายที่เพิ่งอ้างตัวว่าเป็นสามี ผู้มีสุขร่วมเสพ มีทุกข์ร่วมต้านของเธอ

“เอาไป แล้วไสหัวไปให้พ้นบ้านกูเลยนะ แดกเหล้าให้ตายคาขวดไปเลยยิ่งดี”

“สี่สิบ! ถุยแล้วจะให้กูกินจนถึงเย็น รอให้ลูกสาวกูกลับมาก่อนเถอะมึง กูไม่ง้อก็ได้ นังเมียไม่รักดี อีขี้ไพ่ อีแก่หนังยาน” แม้จะบ่นแต่ก็รีบตะครุบเงินจำนวนสี่สิบบาทนั้นราวกับทองคำมูลค่ามหาศาล ถึงอย่างไรก็ดีกว่าปล่อยให้ตัวเองต้องลงแดงตาย

นายบุญสุขเดินกอดขวดเหล้าที่ยังเหลือน้ำสีขาวเดินป่ายปัดออกไป ทำให้ผู้เป็นเมียเบ้ปาก เรื่องอื่นความจำของสามีเธอไม่ได้ดีนักแต่พอเรื่องของเมขลากลับจำแม่น ขนาดเธอยังลืมไปด้วยซ้ำว่าวันมะรืนเมขลาจะกลับมา ที่รู้ใช่ว่าลูกสาวคนสวยของเธอจะส่งข่าว แต่เพราะนงนวล เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ของเมขลาที่บังเอิญได้พูดคุยกันผ่านทางอินเทอร์เนตบอกเล่า

เฮอะนังลูกอกตัญญู พอได้ดีได้ผัวรวยเข้าหน่อยทำจองหองจะทิ้งแม่ทิ้งเชื้อ

“นังเมย์มันจะกลับจากนอกเหรอวะ หายไปตั้งหลายปี” เจ้ามือไพ่แจกไพ่แล้วถาม เจ้าตัวเพียงแต่พยักหน้าแล้วบอกสั้น ห้วน

“ฮื่อ”

“แกละวาสนาดี เป็นแค่อีตัวเอ๊ยทำงานกลางคืน แต่ลูกสาวเรียนจบปริญญาแถมยังได้ไปเรียนต่อถึงเมืองนอก ได้ข่าวว่าได้ลูกเขยรวยด้วยนี่หว่า”

 เมื่อเห็นตาเขียวๆ มองมาจึงเปลี่ยนชื่ออาชีพของมารศรีเสียใหม่พร้อมยกยอพลอยทำให้คนถูกตราหน้าว่าอีตัว อารมณ์ดีขึ้นมาหน่อยหนึ่ง

“ก็รวย ก็ไอ้บริษัทกรุ๊ปๆ นั่นน่ะของเขาล่ะ”

“แบบนี้ต้องเรียกสินสอดซักล้าน” คนยกยอเสนอความคิดเห็นทำให้คนกำลังมือขึ้นค้อนตาแทบพลัดก่อนตบเข่าฉาดใหญ่

“ล้านเดียว! ล้านเดียวมันจะไปพออะไร สวยๆ อย่างนังเมย์มันจะต้องซักสิบล้าน ทองคำเครื่องเพชร บ้านรถยนต์ มันถึงจะคุ้ม”

“โห้เดี๋ยวมันก็ชิ่งหนีไปหรอก”

“มันไม่กล้าหรอก รักหลงนังเมย์อย่างกับอะไรดี นังเมย์มันสวยเหมือนแม่ ที่สำคัญ” คนพูดทำมือป้องปาก “ลีลาเด็ดเหมือนแม่”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

0 ความคิดเห็น