หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 100,228 Views

  • 74 Comments

  • 659 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    243

    Overall
    100,228

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3931
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    23 พ.ย. 60

เมขลาลงมือเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าเมื่อพรุ่งนี้แล้วเธอกับสหรัฐจะกลับเมืองไทย หญิงสาวก้มหน้าก้มตาพับเก็บเสื้อผ้าเงียบๆ สีหน้าไม่ยินดียินร้ายในขณะที่ชายผู้ขึ้นชื่อว่าสามีทางพฤตินัยดูอารมณ์ดีมากเป็นพิเศษเพราะคิดถึงบ้านเต็มที

“เป็นอะไรที่รัก ไม่อยากกลับบ้านหรือ” ชายหนุ่มเดินมาสวมกอดจากทางด้านหลังแล้วหอมแก้มไปฟอดใหญ่ หญิงสาวยิ้มแหยๆ แล้วส่ายหน้าบอกตามตรง

“ไม่ค่ะ เมย์อยากอยู่ที่นี่กับคุณแบบนี้ตลอดไป” หญิงสาวเอียงตัวมาสวมกอดเขาแน่น ยืดใบหน้าไปจูบปลายคางสากแล้วระดมจูบไปทั่วหน้าจนเขาต้องรั้งเธอเอาไว้

“เดี๋ยวๆ ที่รัก เดี๋ยวก็จัดของไม่เสร็จหรอก”

“จัดของไม่เสร็จแต่อย่างอื่นเสร็จแทนไม่ดีหรือคะ” หญิงสาวกระซิบข้างหูแล้วเป่าลมร้อนๆ เข้าหาเขาจึงตวัดร่างสวยเข้ามาหาแล้วตะโบมจูบไปทั่วตัวจนร่างอวบอัดสีน้ำผึ้งอ่อนระทวย

“ดี” เป็นนานทีเดียวกว่าเขาจะถอนริมฝีปากออกมาตอบ เมขลาหัวเราะระรื่นแต่เบี่ยงตัวออกจากอ้อมแขนนั้นแล้วลุกขึ้นนั่ง

“พูดจริงนะคะรัฐ เมย์กลัวว่าหลังกลับเมืองไทย เรื่องระหว่างเรา” เมขลาเสียงเครือ ครอบครัวเธอไม่ได้ร่ำรวย ไม่ได้เป็นลูกสาวผู้ดีไฮโซมาจากไหน ตรงข้ามแม่เธอเป็นอดีตโสเภณีที่อายุห่างจากเธอแค่สิบแปดปี ส่วนพ่อเป็นชายขี้เมาที่วันๆ ไม่ทำมาหากินนอกจากไถลูกไถเมีย

แล้วเธอยังจะอยากกลับบ้านอยู่หรือ

กลับไปหาใคร?

“ไม่เอาน่าเมย์ คิดมากทำไมกัน เราสองคนรักกันอยู่ที่ไหนก็รักกันได้เหมือนเดิม ผมบอกแล้วไงว่าผมรักคุณ จะแต่งงานกับคุณ”

“แล้วครอบครัวคุณ

“ไม่มีปัญหาหรอกน่า ผมรักใครพ่อแม่ผมก็รักคนนั้นแหละ” เขาบอกอย่างมั่นใจพลอยทำให้หญิงสาวใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง

แต่ก็นั่นแหละ คนที่ไม่เคยมีโลกในแง่ดีให้มองอย่างเธอย่อมคิดอะไรมากและลึกซึ้งกว่าคนที่เกิดมาร่ำรวย เกิดมาในสภาพแวดล้อมดีเยี่ยมเช่นเขา

“แล้วถ้ามันไม่ใช่แบบนั้นละคะ ถ้าท่านไม่ชอบเมย์ แล้วสั่งให้เราเลิกกัน” สุ้มเสียงเมขลาชักเครือ เธอรักสหรัฐมากเกินกว่าจะยอมปล่อยให้เป็นแบบนั้น ผู้ชายเพียบพร้อมอย่างเขา สหรัฐ นฤเบศบดินทร์ เธอจะปล่อยให้หลุดมือไปไม่ได้เป็นอันขาด

“ผมไม่ใช่เด็กๆ ที่จะถูกใครมาบังคับนะครับเมย์ ไม่เอาน่าอย่าคิดมาก” มือหนาไล้ไปบนไหล่กลมกลึง ปลุกเร้าอารมณ์กันและกันขึ้นมาอีก เมื่อเห็นหญิงสาวยังทำหน้านิ่วจึงได้สอดฝ่ามือเข้าไปในสาบเสื้อเชิ้ตของเขาเองที่เธอสวมมันตั้งแต่เมื่อคืน

มือหนายุ่มย่ามสอดเข้าไปแล้วลูบไล้หยอกอินปทุมถันงามที่ดึงดันท้าทายให้เขาได้สัมผัสจากนั้นจึงนวดเฟ้นหนักมือขึ้นจนหญิงสาวต้องกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเพื่อสกัดกั้นเสียงครางไม่ให้เล็ดลอดออกไปแล้วขยับสะโพกขึ้นมานั่งบนตักมือโอบต้นคอเขาไว้แล้วจิกลึกเมื่อชายหนุ่มเปลี่ยนจากฝ่ามือมาเป็นริมฝีปากร้อนๆ อย่างใคร่กระหายไม่รู้เบื่อ ทำให้หญิงสาวไม่อาจต้านทานแรงเร้านั้นได้จึงตอบสนองเขาอย่างหิวโหยเช่นกัน

เขาช่างเป็นผู้ชายที่เยี่ยมยอดที่สุด บทรักลีลาเร้าร้อนที่ไม่ว่าเธอจะมีเรื่องให้ทุกข์ร้อนอย่างไรเขาก็ทำให้เธอลืมสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง

สหรัฐเงยหน้ามายิ้มให้ทั้งปากทั้งตาแล้วเลื่อนใบหน้าขึ้นไปหาริมฝีปาก อีกมือก็ดึงเส้นผมนุ่มสวยให้แหงนไปด้านหลัง สองลิ้นโรมรันพันตูด้วยจูบเร่าร้อนเผาผลาญพละกำลังของกันและกัน เป็นนานกว่าที่เขาจะผลักเธอให้ล้มลงไปนอนบนเตียงแล้วทาบกายกำยำเข้าหา ปากทำงานมือสอดประสานด้วยการปลดสาบกระดุมออกทีละเม็ดอย่างรวดเร็วช่ำชอง

“รัฐ ได้โปรด”

 เมื่อริมฝีปากเป็นอิสระเธอก็บอกวิงวอน ไม่รอให้เขาสั่งเรียวขางามก็แยกออกกว้าง ตาปรือ ชายหนุ่มจึงฝังแก่นกายเข้าหาหนักหน่วงรุนแรงเพราะรู้ดีว่าเธอไม่ชอบความนุ่มนวล

 ทุกครั้งที่สะโพกสอบยกขึ้นแล้วกระแทกเข้ามาใหม่ร่างกายเมขลาไหวเฮือกด้วยแรงสะท้าน มือไม้เปะปะเหมือนคนกำลังจะขาดอากาศหายใจ แต่ก่อนที่เขาจะทำให้เธอไปถึงขอบสวรรค์หญิงสาวก็ยกมือขึ้นมากันเขาไว้แล้วผลักร่างหนาให้มานอนเบื้องล่างส่วนตัวเองขึ้นนั่งคร่อมแล้วจับแก่นกายกำยำที่เป็นฝ่ายรุกรานเธอเมื่อครู่เข้าหากลีบกายของตัวเอง

“เมย์ทำเองค่ะ” เธอบอกยิ้มๆ แล้ววางฝ่ามือไว้บนหน้าอกแกร่ง ครอบครองส่วนนั้นของเขาจนสุดทางแล้วยกสะโพกขึ้นลงช้าๆ เบาๆ อ้อยอิ่งทำให้เขาเป็นฝ่ายวิงวอนเธอบ้าง

“เมย์ อย่าแกล้งกันซี่”



+++ โหลดที่นี่ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

0 ความคิดเห็น