จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 54,911 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    94

    Overall
    54,911

ตอนที่ 59 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1763
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    5 ก.พ. 60

ชีวิตของลัยลา มูฮัมเหม็ด อาลีน่ะใช่ แต่สำหรับ นางสาวสไบนางแล้ว เธอกินอยู่อดๆ อยากๆ มาตั้งแต่เริ่มจำความได้ นับประสาอะไรกับอาหารพื้นๆ ที่เขาว่า

เมื่อถึงเวลาเดินทาง เธอขึ้นไปนั่งบนหลังอูฐเคียงคู่กับเขา ไม่ไปนั่งบนแคร่สบายเอาเปรียบอย่างตอนแรก ตอนนี้เธออยากร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเขาให้มากที่สุด

เธอรักเขาเข้าแล้วจริงๆ ราจี๊ฟ เบน บินฮาซิม

“เหนื่อยไหม ถ้าคุณทนไม่ไหว เราจะกางเต็นท์พักกันก่อนก็ได้นะ รอให้แดดอ่อนลงกว่านี้” เขาเอ่ยถามเมื่อเห็นเหงื่อพราวไปทั่วขมับทั้งสองข้างของเธอ

หญิงสาวหันมายิ้มให้แล้วส่ายหน้า แสงแดดร้อนแรงอย่างน่ากลัว ทุกย่างเท้าของอูฐตัวโต ทรายละเอียดยิบท่วมไปบนหลังเท้าของมัน จนเธออดสงสารมันขึ้นมาไม่ได้

ในเมืองไทย แดดที่แรงที่สุด วันที่ว่าอากาศร้อนที่สุด ยังได้ไม่ถึงครึ่ง

“อีกกี่กิโลคะ ถึงจะถึงโอเอซีสที่ว่า”

“อากาศแจ่มใส ไม่มีพายุ พรุ่งนี้บ่ายๆคงจะถึง หลังโอเอซีสนี้เราต้องผ่านไปอีกโอเอซีสหนึ่ง ข้ามภูเขาหินไปอีกลูกหนึ่งถึงจะถึงหมู่บ้านจาราวา” เขาบอกเส้นทางคร่าวๆ สไบนางเอื้อมมือมาแตะหลังมือคร้ามแดดของเขาอย่างสงสารและรู้สึกผิด

“ขอบคุณนะคะราจี๊ฟ”

“ทำไมต้องขอบคุณ ในเมื่อเราเป็นสามีภรรยากัน” เขากระซิบเสียงหวาน สไบนางยิ้มปลื้ม เอนตัวลงพิงเข้ากับอกแกร่ง ต่อให้แดดร้อนแรงกว่านี้อีกสักกี่เท่า เธอก็จะอดทน

“คุณเคยไปประเทศไทยไหมคะ” เธอชวนเขาคุยเป็นการฆ่าเวลา ชายหนุ่มส่ายหน้าแทนคำตอบ เขาไม่เคยไป แต่รู้จักประเทศไทยเพราะสไบนาง

คำตอบนี้เขาเก็บเอาไว้ในใจ เพราะขืนรู้เข้า เธออาจจะหึงหวงจนไม่ยอมแต่งงานกับเขาก็เป็นได้

“ที่นั่นในน้ำมีปลา ในนามีข้าว เขาไม่ต้องทนกับความอดอยากยากแค้นแสนสาหัสแบบนี้ ถึงจะแบ่งแยกคนจนและคนรวย แต่ก็ไม่ถึงขนาดหน้ามือเป็นหลังมืออย่างนี้ ฉันอยากไปที่นั่น” เธอยิ่งพูดไปก็ยิ่งคิดถึงบ้าน หยาดน้ำตาคลอเอ่ออย่างช่วยไม่ได้

“เอาไว้เราไปฮันนีมูนกันที่นั่นดีไหม” เขาชวนยิ้มๆ ทว่าคนฟังเงียบแทนคำตอบ

เจ้าสาวของเขาคือลัยลา เธอคงไม่อยากเห็นเขาสองคนไปฮันนีมูนที่เมืองไทยนักหรอก

 

เธอกับเขาเดินทางรอนแรมกันมายาวนานหลายชั่วโมง จากแสงแดดร้อนระอุ พระจันทร์ก็เคลื่อนผ่านเข้ามาแทนที่ ตัดกับท้องฟ้าสีดำสนิทดูน่าพิศวง มีเสียงกระต่ายป่ากับนกบางชนิดร้องระงมให้ตกใจเล่น บางครั้งบางครามันก็วิ่งตัดหน้าพลอยทำให้สะดุ้ง เพราะดวงตาของมันเป็นสีแดงจัด

หญิงสาวแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ดวงดาวมากมายดารดาษ ดูเหมือนเธอจะเห็นเขาจับจ้องไปยังดาวดวงหนึ่งนานเป็นพิเศษ แล้วสั่งให้อูฐเดินไปตามทิศทางนั้น

“ใช้ดาวเป็นเครื่องนำทางหรือคะ”

“ฮื่อ ดาวเหนือ เป็นดาวที่ใช้นำทางเวลาเราเดินทางรอนแรมในทะเลทราย เพราะเข็มทิศไม่ได้ช่วยอะไรมากนักหรอก เดี๋ยวเราจะพักกันตอนค่อนรุ่งทีเดียวเลย จะได้นอนพักเอาแรงในตอนกลางวัน” เขาบอกขึ้น การเดินทางในตอนกลางคืนจะได้ระยะทางไกลกว่าเวลากลางวันที่ร้อนระอุ

เธอกับราจี๊ฟพักอูฐในเวลาค่อนรุ่ง หญิงสาวนั่งเหยียดตัวกับผืนทรายด้วยความเมื่อยขบ แต่ก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่เธอจะจดจำมันไว้ชั่วชีวิต เพราะอย่างน้อยก็มีราจี๊ฟอยู่เคียงข้าง ผู้ชายที่เป็นรักแรก รักเดียว และรักสุดท้ายของเธอเอง

เธอไม่นึกเสียใจที่ยอมมอบของมีค่าอย่างพรหมจรรย์ให้กับเขา

“เหนื่อยไหม จะนอนก่อนรึเปล่า” เขาเอ่ยถาม ดวงตาเป็นประกายวาววับ จนเธอหน้าแดง

“พักเหนื่อยค่ะ แต่ไม่ใช่พักทำอย่างอื่น”

“โธ่ ไม่น่ารู้ทันเลย” ราจี๊ฟโอดครวญ ทำหน้าละห้อยจนเธอหมั่นไส้

“คุณเองก็เหมือนกัน ควรจะพักให้มากๆ” เธอจิ้มนิ้วไปบนหน้าอกแกร่ง หากคนตัวโตกว่ารวบมือมาจุมพิตแล้วกระตุกให้เธอมานั่งบนตัก ซุกใบหน้าลงกับลำคอหอมกรุ่นอย่างหลงใหล

“ต่อให้ต้องตายคาอก ผมก็ยอม”

“คุณนี่ บ้าตัณหาจริงๆ” เธอย่นจมูก  แล้วต้องหน้าแดงจนร้อนเมื่อมือหนาตะปบหมับมาบนหน้าอกสองข้างของเธออย่างพร้อมเพรียงกัน

“บ้าก็บ้ากับลัยลาคนนี้คนเดียว” เขางึมงำบอก เพราะริมฝีปากมัวซุกอยู่กับซอกคอผุดผ่องนวลเนียน แม้ว่าจะผ่านการเดินทางคลุกฝุ่นทรายมาตลอดทั้งวัน

“ก็ตอนนี้มีฉันอยู่ในทะเลทรายกับคุณนี่คะ พอกลับไป เจอคนนั้นคนนี้คุณก็เปลี่ยนใจ” น้ำเสียงของคนพูดราบเรียบ ไม่บ่งบอกถึงความรู้สึก มีเพียงสายตาเท่านั้นที่ฉายแววเจ็บปวดออกมาให้เห็น จนเขาต้องกระชับร่างบางของเธอแน่นขึ้นพร้อมกระซิบปลอบโยน

“ผมไม่เคยผิดสัญญากับใคร ถ้าผมบอกว่าจะหยุดก็คือหยุด” เขาให้คำมั่น

“ขอบคุณค่ะ ราจี๊ฟ” สไบนางยิ้มเศร้า ถ้าในตอนนี้เธอเป็นคนรักตัวจริงของเขา คำพูดประโยคนี้คงทำให้เธออิ่มจนไม่ต้องกินข้าวไปหลายวัน

เขาจุมพิตปลอบโยนเธอแผ่วเบา ดูดดื่ม เรียกร้องราวกับจะซึมซับความรักที่เธอมีให้เขาในหัวใจมากล้นเข้าไปด้วย เธอเองก็ตอบสนองเขาดุจจะไขว่คว้าตัวเขาเอาไว้กับตัว แม้จะชั่วคราวก็ยังดี


+++ โหลดที่นี่ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น