จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 55,042 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    66

    Overall
    55,042

ตอนที่ 58 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1850
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    30 ม.ค. 60

“ตอนนี้ต่อให้หล่อนเสนอตัวให้ฟรี ผมก็ไม่เอา ในเมื่อผมมีคุณอยู่แล้วทั้งคนลัยลา ผมรักคุณ” เขากระซิบอ่อนหวาน แต่ทำให้สาวเจ้าสะท้อนใจ

เขารักลัยลาไม่ใช่สไบนาง

เธออยากหลอกตัวเองเหลือเกินว่าตอนนี้ตัวเองคือ ลัยลา มูฮัมเหม็ด อาลี ว่าที่คู่หมั้นของเขา และกำลังจะแต่งงานกับเขาในไม่ช้านี้

ชายหนุ่มไม่ยอมเสียเวลาอันมีค่า โถมกายเข้าหาร่างบางอีกครั้ง จูบดูดดื่มเร่าร้อน จูบที่ทำให้เธอเผลอตัวเผลอใจจนตกเป็นของเขาอย่างง่ายดาย และครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน และยิ่งคิดว่าอีกไม่นานเธอต้องคืนเขาให้กับลัยลา เธอจึงยิ่งตักตวงความรักที่เขามอบให้ พลอยทำให้ชายหนุ่มแทบคลั่ง

ผู้หญิงคนนี้กำลังครอบครองให้เขาหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น เขาตกเป็นทาสของลัยลา มูฮัมเหม็ด อาลี ทั้งตัวและหัวใจจนยากจะหายาชนิดใดมาถอดถอน

บทรักครั้งที่สองร้อนแรงและเร่าร้อนมากกว่าครั้งแรก เพราะครั้งนี้สไบนางมีประสบการณ์รัก และรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น และดำเนินไปจนถึงบทสิ้นสุดอย่างไร จึงไม่มีความหวาดหวั่นเกิดขึ้นในใจอีกแล้ว เหลือก็แต่การตอบสนองที่ร้อนแรงพอกัน

เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของเขาทำให้เธออมยิ้ม เธอกับเขาหลับกันไปอีกครั้งด้วยความอ่อนเพลีย เธอควานหาเสื้อผ้าขึ้นมาสวม ตอนนี้แสงแดดร้อนแรง กลัวว่าจะมีใครผ่านมาเห็นเข้า หญิงสาวลอดตัวออกไปจากกระโจมโงนเงนเล็กน้อยเมื่อยืนขึ้น รู้สึกเจ็บแสบบริเวณหว่างขา เพราะถูกกระแทกกระทั้นตามอารมณ์รัญจวนของราจี๊ฟ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่คิดโกรธเคือง

หญิงสาวเดินไปล้างหน้าล้างตา จัดเตรียมอาหารเอาไว้ให้เขา เสร็จแล้วจึงออกมานั่งรอให้เขาตื่น พลางชะเง้อคอมองไปยังท้องทะเลทรายที่กว้างสุดลูกหูลูกตา คนอื่นที่เหลือยังตามมาไม่ถึง ไม่รู้ว่าจะเป็นตายอย่างไร แต่ราจี๊ฟเองก็ยืนยันว่าทุกคนจะปลอดภัยภายใต้การดูแลของยูซุป

“ตื่นแล้วหรือ ทำไมไม่ปลุก” เขาออกมาจากกระโจมตอนไหนเธอไม่ทันเห็น เมื่อเขามานั่งเคียงข้างจึงรินกาแฟส่งให้ เนื้อสัตว์ตากแห้งถูกย่างจนหอม

“เห็นคุณหลับสนิท เลยไม่อยากกวน” เธอหน้าแดงเมื่อนึกถึงสาเหตุที่ทำให้เขาหลับสนิทชนิดที่เธอส่งเสียงกุกกักอยู่นอกกระโจมตั้งนานยังไม่ยอมตื่น

“ดีแล้วล่ะ จะได้มีแรง” เขาบอกเป็นนัยน์ หญิงสาวส่ายหน้า เคยร่ำร้องอยากให้เขาเป็นราจี๊ฟที่ช่างพูดจาช่างเย้าหยอกก็จริง แต่ตอนนี้อยากให้เขากลับเป็นราจี๊ฟผู้เคร่งขรึมเสียมากกว่า

“พอแล้วค่ะ ฉันมีหน้าที่ต้องเดินทางไปหมู่บ้านจาราวานะคะ อีกอย่างตอนนี้คนอื่นๆ จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้” เธอถอนหายใจ รู้สึกเป็นห่วงคนข้างหลัง แต่เขากลับยักไหล่ด้วยท่วงท่าสบายๆ ไม่ทุกข์ร้อน ใช้มีดพกกรีดสัญลักษณ์บางอย่างลงบนต้นกระถินป่าต้นใหญ่แล้วผูกเชือกที่ใช้ผูกกระโจมมัดไว้ให้เห็น

“อะไรคะ”

“สัญลักษณ์ของตระกูลเบน บินฮาซิม ยูซุปเห็นแล้วจะรู้เองว่าเราไปทางไหน ตอนนี้เรามุ่งหน้าไปก่อนเถอะ ขืนรอกันไปมาจะไปไม่ถึง แล้วอย่าลืมสัญญานะว่าคุณจะเล่าให้ผมฟัง”

“ค่ะ ฉันจะเล่าให้คุณฟัง แต่อย่าพึ่งถามตอนนี้เลยนะคะ” เธอร้องขอ ชายหนุ่มจึงพยักหน้าอย่างว่าง่าย ในเมื่อเธอยอมเป็นของเขาแล้ว เขาก็ควรตามใจเธอบ้าง

“เดินทางไหวใช่ไหม” เขาถามอย่างห่วงใย เพราะใช้พลังงานด้วยกันไปมากจนเขากลัวเธอจะเดินทางต่อไม่ไหวแต่ หญิงสาวรีบพยักหน้ารับ

“ฉันอยากไปถึงให้เร็วที่สุดค่ะ” เธอว่าแล้วดื่มน้ำในลำธารไปเต็มกระเพาะ แล้วเก็บใส่ขวดน้ำสำหรับดื่มระหว่างทาง เพราะราจี๊ฟบอกว่าโอเอซีสข้างหน้ายังอีกไกลนัก แดดสาดแสงลงมาบนพื้นโลกลงมาอย่างไม่ปราณีปราสัย แต่เขาก็ปลอบใจเธอด้วยการเอาของเข้าล่อ

“โอเอซีสนั้นไม่เหมือนโอเอซีสนี้หรอกนะ ที่นั่นเป็นโอเอซีสขนาดใหญ่ มีตลาดซื้อขายคึกคักเชียวล่ะ พวกเบดูอินเร่ร่อนจะเอาสินค้าการเกษตรและสัตว์เลี้ยงเข้ามาขาย อาหารการกินก็มีมากพอ แต่คงไม่อร่อยลิ้นเหมือนอาหารที่คุณกินมาตลอดชีวิตหรอกนะ” เขาบอกขึ้นอย่างนั้นทำให้หญิงสาวหัวเราะอย่างขมขื่น

ชีวิตของลัยลา มูฮัมเหม็ด อาลีน่ะใช่ แต่สำหรับ นางสาวสไบนางแล้ว เธอกินอยู่อดๆ อยากๆ มาตั้งแต่เริ่มจำความได้ นับประสาอะไรกับอาหารพื้นๆ ที่เขาว่า


+++ จำหน่ายเฉพาะอีบุ๊กค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #24 Janten89 (@Janten89) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 06:21
    แล้วตอนไหนราจิ๊ฟจะรู้ว่าคนไหนลัยลา สไบนาง
    #24
    0