จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 54,906 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    89

    Overall
    54,906

ตอนที่ 60 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1845
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    9 ก.พ. 60

อีกด้านหนึ่ง ขบวนอูฐของยูซุปก็มุ่งหน้ามายังโอเอซีสที่ราจี๊ฟกับสไบนางพึ่งพักแรมไปเมื่อวาน ทันทีที่เห็นร่องรอยการก่อไฟ เขาก็กวาดสายตามองหา รอยยิ้มวาบผ่านบนใบหน้าขรึมเมื่อสายตาปะทะเข้ากับเชือกสีแดงและสัญลักษณ์ของตระกูล เบน บินฮาซิม

“มีอะไรหรือคะ” ฮาน่าเดินตามมาเมื่อเห็นเขามองไปยังเศษผ้าแล้วยิ้มกว้าง

“คุณราจี๊ฟกับคุณลัยลาปลอดภัยดี กำลังมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก เมื่อคืนวานเขาคงพักกันที่นี่” เขาบอกขึ้นทำให้ตัสนีมสงสัย

“แกรู้ได้ยังไง” 

“นี่เป็นสัญลักษณ์รูปเหยี่ยวทะเลทรายของตระกูล เบน บินฮาซิม เศษผ้าสีแดงบอกว่าพวกเขาปลอดภัยดี และลูกศรที่ชี้มือไปทิศตะวันออกคือการบอกทิศทาง”

คำตอบของยูซุปพลอยทำให้คนอื่นๆ โล่งใจ แต่ตัสนีมกังวล ชายหญิงอยู่ด้วยกันสองต่อสอง มีแค่ท้องทะเลกับผืนทราย ป่านนี้อะไรจะเกิดขึ้นบ้างก็ไม่รู้

“อย่างนั้นก็รีบไปสิ ตามเขาไปให้ทัน” ตัสนีมเร่งเร้า แม้จะเหนื่อยและอ่อนเพลียจนใจแทบขาด หากต้องแยกเดินทางกับราจี๊ฟ แล้วเธอจะทนเดินทางมาที่นี่ทำไม

“แต่อูฐของเราเดินทางมาตั้งแต่เช้ามืด เราควรจะพักเหนื่อยก่อนนะครับ พวกเราเองก็เหมือนกัน ไม่อย่างนั้นจะไม่ไหว” ยูซุปเอ่ยขึ้น แต่ตัสนีมไม่ยินยอม

“ฉันสั่ง แกก็ต้องทำ”

“คุณตัสนีมคะ แต่ท่านยูซุปและคนของเราเหนื่อยกันมาก อย่างน้อยควรให้มันหลับเอาแรงสักชั่วโมง เราเองก็ควรจะได้อาบน้ำอาบท่า กินอาหารสักหน่อย” ฮาน่าหว่านล้อม หญิงสาวอ้าปากจะด่าทอ หากแล้วก็เปลี่ยนใจ เพราะเธอเองก็เหนียวตัวเต็มทีแล้วเหมือนกัน

“ก็ได้ ฉันจะให้มันพักสักครู่ แต่เราต้องรีบออกเดินทาง จะปล่อยให้ชายหญิงอยู่ด้วยกันแบบนั้นได้ยังไง หากท่านป้ารู้เข้า แกเองนั่นแหละที่จะโดนทำโทษ” นิ้วเรียวจิ้มไปบนหน้าผากฮาน่าจนหน้าหงาย ยูซุปขยับจะเข้าช่วย ทว่าคนถูกกระทำส่ายหน้าเป็นเชิงห้ามปราม

 

ภายหลังพักเหนื่อยไม่นาน เธอกับเขาก็เดินทางรอนแรมกันต่อ นาวาแห่งทะเลรายผู้ซื่อสัตย์ก็พาเธอกับเขามาถึงโอเอซีสชีฮาห์จนได้ เป็นแอ่งน้ำทะเลทรายที่กว้างใหญ่ไพศาล น้ำใสแจ๋วหน้าแหวกว่าย รอบๆ มีต้นปาล์มชูยอดไสว เอนลู่ไปตามแรงลม

“ตื่นเถอะลัยลา ถึงแล้ว” เขาเขย่าร่างบางที่ผล็อยหลับไปให้ตื่นขึ้น หญิงสาวค่อยๆ ลืมตา เธอเปิดรอยยิ้มขึ้นเป็นครั้งแรกของวันเมื่อเห็นผู้คนพลุกพล่าน กองคาราวานหลายกองหลั่งไหลกันเข้ามาเป็นระยะ

“เราจะเที่ยวกันให้หนำใจก่อนออกเดินทางต่อ” เขาบอก ทำให้ดวงตาคู่สวยเป็นประกาย เหมือนเด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่ได้ตุ๊กตาตัวโปรดเป็นรางวัล ใบหน้าของราจี๊ฟคร้ามแดดและคล้ำลงมากเช่นเดียวกับเธอ หนวดเคราเขียวครึ้ม แต่เธอกลับเห็นว่าแบบนี้ดูหล่อเหลาขึ้นเป็นกอง

เขาประคองเธอลงจากหลังอูฐ ปล่อยให้พวกมันดื่มน้ำลงไปเต็มกระเพาะ แล้วฝากมันไว้กับที่สำหรับรับฝากอูฐ ม้าและสัตว์เลี้ยงโดยจ่ายเงินให้กับคนเฝ้า

ที่นี่เหมือนตลาดนัดย่อมๆ ที่เมืองไทย มีอาหารการกินมากมายหลายอย่าง ผู้คนเจรจาซื้อขายกันคึกคัก เธอเองนอกจากของกินหน้าตาแปลกๆ ก็ได้เครื่องประดับมาสองสามชิ้น ในขณะที่ราจี๊ฟเองเป็นแค่คนถือของให้กับเธอ แตกต่างจากชายหญิงคู่อื่นที่ผู้หญิงต้องเป็นฝ่ายถือของ อำนาจของผู้ชายยิ่งใหญ่จนผู้หญิงต้องยอมจำนน

“คุณไม่ซื้ออะไรหรือคะ” เธอถามแต่เขาส่ายหน้า

“ผมมีหมดแล้วนี่นา ไม่รู้จะเอาไปทำไม” เขาหัวเราะขึ้น เมื่อเห็นสร้อยเงิน สร้อยข้อเท้าและน้ำยาเพ้นท์ข้อมือที่เธอซื้อมา

“ฉันลืมไปทุกทีสิคะ ว่าคุณคือมหาเศรษฐี” หญิงสาวย่นจมูก หากแล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นเด็กชายตัวเล็ก สวมเสื้อผ้าเก่าๆ มอซอหอบขนมปังแข็งๆ เมื่อเดินผ่านเธอก็มองเห็นว่าราเขียวๆ เริ่มขึ้น เด็กชายเดินจูงมือมากับน้องสาว ผิวสีดำมะเมี่ยม ตาลึกโบ๋ บ่งอกได้ดีว่ามีภาวะทุโภชนาการแค่ไหน

เธอหันมามองเขา ราจี๊ฟรู้ว่าเธอจะพูดอะไรจึงควักเงินออกมาให้ เธอเอ่ยขอบคุณ เดินไปซื้อเนื้อสัตว์รวมทั้งขนมหวานอีกหลายอย่างส่งให้เด็กสองพี่น้องซึ่งคุกเข่าลงกราบกรานเธออย่างซึ้งใจ

“คุณจะได้เห็นสภาพแบบนี้ในทะเลทรายจนชินตาเชียวล่ะลัยลา โดยเฉพาะในทะเลทรายแห้งแล้งแบบนี้ พวกเขาไม่มีทั้งเงิน ไม่มีทั้งการศึกษา ต้องเร่ร่อน มีอะไรก็จะกินต้องทนกินเข้าไป ต่อให้เห็นว่าขนมปังมีทั้งเม็ดทราย มีทั้งเชื้อราก็เถอะ”

“พวกคุณน่าจะจ้างเขามาทำงานบ้าง เขาจะได้มีงานทำ” เธอถอนหายใจ

“คนพวกนี้เขารักศักดิ์ศรีและความเป็นอยู่ดั้งเดิมอย่างนี้ เชื่อเถอะพวกเขาไม่มีทางนึกอยากไปทำงานในเมืองหลวงอย่างที่คุณว่า แม้ว่าจะอิ่มท้องมากกว่าก็ตาม อย่ามองภาพที่ไม่เจริญตาเจริญใจอยู่เลยนะ โน่นแหนะกีบัส เนื้อสัตว์ที่ขึ้นชื่อของโอเอซีสนี้ ดูซิว่าเครื่องเทศของเขาจะอร่อยเท่าแม่ครัวบ้านคุณรึเปล่า” เขาแตะแขนเธอให้ออกเดิน สินค้ามากมายหลายอย่างพลอยทำให้เธอลืมภาพหดหู่ไปถนัดตา

“เร็วสิ เดี๋ยวก็คลาดกันอีกจนได้” ตัสนีมเร่งเร้า ร้องสั่งให้ยูซุปสั่งอูฐให้คู้เข่าลงพลางกวาดสายตามองหาเงาร่างที่ประทับติดตรึงในความทรงจำของเธอ

ราจี๊ฟ เบน บินฮาซิม

เธอนึกหวาดหวั่นในใจมาตลอดทาง ราจี๊ฟเป็นคนเจ้าชู้ เสน่ห์ของเขาก็เหลือร้าย เธอกลัวเหลือเกินว่าเขากับลัยลาจะมีอะไรเกินเลย

ไม่! คนที่จะได้ครอบครองเขา เป็นภรรยาคนที่หนึ่งของเขาจะต้องเป็นเธอเท่านั้น

หญิงสาววิ่งวนไปทั่วจนฮาน่าต้องร้องตาม เพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะหลงทาง ต้องเสียเวลาตามหากันอีก แต่ตัสนีมไม่ฟังเสียง

“ราจี๊ฟ” รอยยิ้มกว้างเปิดขึ้นภายใต้ผ้าคลุมหน้า ตัสนีมมองเห็นแผ่นหลังในชุดเดินทะเลทรายแบบเดียวกับที่ราจี๊ฟสวมใส่ เธอจึงรีบสาวเท้าเข้าหา แต่เพราะฝูงชนที่เดินกันขวักไขว่จึงชนเธอจนเซล้มไป กว่าจะหยัดกายลุกขึ้นมาได้ก็คลาดสายตาไปจากร่างสูงนั่นเสียแล้ว

“ไอ้บ้า เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ” หญิงสาวตวาดชายร่างยักษ์ที่เดินชนเธอด้วยความลืมตัว ทำให้ชายดังกล่าวหันขวับมามอง ดวงตาวาวโรจน์ดุดัน จนเธอเซผงะหงาย

“นังคนบ้า แกนั่นแหละที่วิ่งทะเล่อทะล่ามาชนข้าเอง” มือหนายกขึ้นทำท่าจะตบให้คว่ำ แต่ตัวตัสนีมก็ถูกระชากออกห่างด้วยฝีมือของยูซุป

“ขอโทษทีเถอะพี่ชาย อย่าทำนางเลย” ยูซุปค้อมศีรษะลงเป็นการขอโทษ ในขณะที่ตัสนีมยังฮึดฮัด เพราะไม่เคยที่จะมีใครใช้น้ำเสียงหยาบคายแบบนี้กับเธอ

“ทีหลังดูเมียของเจ้าเอาไว้ให้ดี ถ้าไม่เจอคนดีอย่างข้า คงไม่จบง่ายๆ แบบนี้” ชายร่างหนาเอ่ยเตือน แล้วมองหน้าตัสนีมอย่างไม่เป็นมิตร

“หึลองดูสิ แกไม่รู้รึว่าฉันเป็นใคร” หญิงสาวตวาดแว๊ด ยูซุประอาใจ การเดินทางคงราบรื่นดีกว่านี้ถ้าไม่มีเธอร่วมทางมาด้วย

“คุณตัสนีม จะรีบตามหาคุณราจี๊ฟ ไม่ใช่หรือครับ” เขาเอ่ยเตือนทำให้เธอนึกได้

“จริงด้วย แกนี่ชักช้า” ตัสนีมผลักร่างหนาไปให้พ้นทาง แล้วเริ่มต้นมองหาราจี๊ฟ ในขณะที่เขายืนรอว่าที่คู่หมั้นเลือกซื้อของอยู่จนหนำใจจึงชวนเธอออกไป

“ที่นี่มีห้องพักราคาถูกสำหรับให้ค้างแรม เราไปพักกันก่อนดีกว่า” เขาบอกขึ้น แต่ใบหน้าหวานแดงซ่านอย่างไม่ไว้ใจ เขาหัวเราะเมื่อรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ “ค้างแรมจริงๆ ตอนนี้ผมลืมตาแทบไม่ขึ้น ไม่มีเรี่ยวแรงทำอะไรอย่างนั้นแน่ๆ แม้ว่าจะอยากทำใจแทบขาด นอกจากว่า

“คะ?”

“นอกจากว่าคุณจะเป็นคนลักหลับผมเอง” เขาบอกยิ้มๆ เลยได้รอยหยิกหมับที่ต้นแขนเป็นรางวัล แล้วเธอก็เอื้อมใบหน้าเข้ามาใกล้

“เดี๋ยวก็ทำจริงซะหรอก”

“แบบนี้ก็สวยสิลัยลา ผมไม่ชอบขัดใจผู้หญิงซะด้วย” ไม่พูดเปล่าแต่มือหนากระชากเธอให้เดินตามเขาไปอย่างรวดเร็ว

“ราจี๊ฟ ฉันล้อเล่นนะคะ”

+++ โหลดที่นี่คะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น