จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 54,895 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    78

    Overall
    54,895

ตอนที่ 41 : ตอนที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2233
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    3 ต.ค. 59

ลัยลาอยู่ที่เมืองไทยร่วมกับยายประนอมและลำยองมาถึงหนึ่งสัปดาห์ ตอนนี้เริ่มรู้สึกปรับตัวได้ และนับวันจะยิ่งผูกพันกับพวกเขามากขึ้น เธอร่ำร้องอยากไปเยี่ยมเครือวัลย์ ลำยองยังอิดออดเพราะกลัวนักข่าวขุดคุ้ยปูมหลังของพี่สาวจะพลอยทำให้งานของสไบนางหดหาย แต่เมื่อทนการรบเร้าของแม่และหลานสาวไม่ได้จึงจำใจ

“น้าลำยองน่ารักที่สุด” หญิงสาวกอดเอวประจบ ทำให้ลำยองชักขนลุก ตั้งแต่เป็นน้าหลานกันมาสไบนางเคยทำอย่างนี้กับเธอที่ไหน

“พอแล้ว ไม่ต้องหรอกย่ะ ฉันเองก็คิดถึงพี่เครือเหมือนกัน ไม่ได้ไปมาตั้งนานแล้ว” ลำยองทำหน้าบึ้งตึงแก้เขิน หญิงสาวรู้ทัน หันมายิ้มกับผู้เป็นยายแล้วออกไปตลาดเพื่อทำอาหารไปเยี่ยม

ยายประนอมแปลกใจอยู่ไม่น้อย เพราะอาหารที่หลานสาวทำแต่ละอย่างนั้น ล้วนเป็นอาหารแปลกตาที่นางไม่เคยรู้จัก แต่หญิงสาวก็อธิบายไปว่าเธอหัดทำเมื่อตอนไปเที่ยว

“ไปเดี๋ยวเดียว ทำได้ขนาดนี้เลยเรอะ” ยายประนอมกังขา สไบนางเคยทำอาหารได้เรื่องเสียที่ไหน นอกจากอาหารง่ายๆ อย่างปลากระป๋อง ไข่เจียว

“ยายลองชิมดูสิจ๊ะ ถูกปากไหม ฉันมีอินทผลัมแห้งไปฝากแม่ด้วยนะ” ลัยลาแทนตัวเองว่าฉัน แต่ยายประนอมก็ไม่ได้นึกติดใจอะไร ตักอาหารขึ้นชิมแล้วทำหน้าปุเลี่ยนๆ เพราะอาหารมีเครื่องเทศจัดจ้านจนฉุนขึ้นจมูก บางอันเป็นเนื้อสัตว์ล้วนๆ อยู่ในซอสมะเขือเทศมองแล้วเลี่ยนลูกตา

“เลี่ยนว่ะ ยายว่าทำน้ำพริกปลาทู แกงเลียงไม่ดีกว่าเร้อ นังเครือมันยิ่งอาละวาดเอากับแกอยู่ด้วย ให้มันกินอาหารเละๆ พวกนี้ มีหวังโดน” ยายประนอมเตือนอย่างหวังดี แต่ลัยลายืนยัน หากเครือวัลย์ได้กินอาหารอาหรับ บางทีอาจจะจำอะไรขึ้นมาได้บ้าง

“ลองดูนะยาย แม่อาจจะชอบก็ได้” หญิงสาวตักอาหารใส่กล่อง อดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้ที่จะได้เห็นหน้าเครือวัลย์เป็นครั้งแรก

“เออ ชอบไม่ชอบค่อยว่ากัน มันไม่เอาโยนโปะหัวแกก็ดีถมไปแล้ว” ยายประนอมช่วยหลานสาวจัดแจงอาหาร แล้วออกไปด้วยกัน

 

พอได้ยินว่ามีญาติมาเยี่ยม เครือวัลย์ก็เปิดรอยยิ้มกว้าง คะยั้นคะยอให้พยาบาลเข็นรถออกมารออยู่ในสนามหญ้า แต่พอเห็นหน้าผู้เป็นลูกสาว รอยยิ้มนั้นก็ค่อยๆ หุบลง ดวงตาเปล่งประกายพลันเปลี่ยนเป็นขุ่นขวางขึ้นมาทันที จนคนมาเยี่ยมใจแป้ว

“นังเครือ แม่เอาอาหารมาให้กินแน่ะ หวานมันลงครัวเองเลยนะ” ยายประนอมบอกขึ้นพลางจัดแจงวางอาหารลงบนโต๊ะหินอ่อน แต่ผู้เป็นลูกสาวตวาด

“ไม่กิน”

“กินหน่อยเถอะน่าพี่เครือ หวานมันอุตส่าห์ทำมาให้ อาหารดีๆ ทั้งนั้น” ลำยองประคองพี่สาวให้มานั่งบนโต๊ะ หันมาขอบคุณพยาบาลแล้วชวนให้กินข้าวด้วยกัน แต่ฝ่ายนั้นปฏิเสธแล้วออกไปยืนรอห่างๆ เพราะเกรงว่าคนไข้ของเธอจะอาละวาดอีก

“แม่” จู่ๆ ลัยลาก็พูดอะไรไม่ออก ความรู้สึกเต็มตื้นแล่นขึ้นมาจุกที่คอหอยจนพูดอะไรไม่ออก สตรีรูปร่างผอมบางตรงหน้า มีส่วนคล้ายเธอกับสไบนาง

“ฉันไม่ใช่แม่แก” เครือวัลย์ตวาดซ้ำ ตามองไปยังอาหารตรงหน้าแล้วหน้านิ่ว

“แม่ลองกินดูนะ ฉันทำมาให้ ชาวาร์มา แม่ลองชิมดูสิจ๊ะ ว่าเคยกินไหม” หญิงสาวจัดแจงหยิบขนมแซนด์วิชห่อด้วยเนื้อไก่ ปรุงด้วยหัวหอมและเครื่องเทศหลายอย่างให้

เครือวัลย์มองอย่างชั่งใจ หากแล้วมือก็ค่อยๆ เอื้อมออกไปรับพลอยทำให้คนอื่นๆ หายใจโล่งคอไปด้วย ลัยลาคะยั้นคะยอ คนป่วยจึงกัดเข้าไปเต็มคำ


๙๙๙ โหลดที่นี่จ้า

จุมพิตในเพลิงทราย
เทเรน่า
www.mebmarket.com
เมื่อเทพบุตรนักรักแดนทรายพ่ายมนต์เสน่หาดาสาวไทยชายหนุ่มผู้ไม่เคยง้อใครกลับยอมทุ่มสุดใจเพื่อหวังให้ได้เธอมาแนบกายแล้วหนุ่มนักอย่างเขาจะร่ายรักเช่นไร เพราะนอกจากเธอจะสวย รั้น ร้าย เธอยังไม่ง่ายอย่างที่คิด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น