4หนุ่มมาดร๊อคปิ้งรักยัยสาวหน้าใส...

ตอนที่ 4 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 624
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 ม.ค. 54



 
           ที่ อพาร์ทเม้นของ CNBLUE หลังจากที่กลับจากดูตัวเจ้าสาวของคนอื่นคนที่เป็นพี่ใหญ่ของวงแล้ว ทั้งสามแสบต่างกังขาเพื่อจะหาข้อสรุปว่าเธอผู้นั้นคล้ายใครกันแน่ คืนนี้ดึกมากแล้วยงฮวายังไม่กลับมาที่พัก
           “ดึกแล้ว ทำไมยังไม่ไปนอนอีกพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้านะ”จงฮยอนเอ่ยขึ้นหลังจากเดินออกมาจากห้องอาบน้ำ ผมที่เปียกหมาดๆ ในมือถือผ้าขนหนูสีขาวยกขึ้นซับไปที่หัวกลมๆของเค้าหน้าขาวปราศจากเครื่องสำอางและมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวโพกไว้ชิ้นเดียวท่อนบนเปลือยเปล่า
          “นายคิดว่า คุณซอจูฮยอนจะเข้ากันได้ดีกับพี่ของเรามั้ย??”จองชินนั่งพิงโซฟาตัวยาวในอ้อมแขนมีหมอนอิงสีชมพูตั้งคำถามขึ้นมา จนจงฮยอนถึงกับตาโตกับคำถามที่ไม่คาดคิด
          “นายก็รู้ว่ายงฮวาเป็นใคร??เค้าเป็นคนที่ทุกคนไว้ใจได้ เข้ากับทุกๆคนได้ดีงั้นคงไม่มานั่งเป็นหัวหน้าวงพวกเราหรอก จริงมั้ย คราวนี้ก็เคลียร์ โอเค๊”เอ่ยเสียงสูงพลางทิ้งตัวลงนั่งข้างๆจองชินอีกมือเช็ดไปที่ผมที่ยังไม่แห้งสนิท ส่วนอีกมือกดไปที่มือถือหลังจากมีเสียงสัญญานดังเข้ามา
          “ฉันเอง ยงฮวา”ปลายเสียงแทรกเข้ามา มีแต่เสียงอื้อๆแว่วมาไกลๆ
          “อ๊า!!นายอยู่ไหนตอนนี้ ทำอะไรอยู่??”จงฮยอนถามขึ้นทันที
          “เฮ๊ ก็อยู่กับภรรยาน่ะสิถามมาได้^_^ พวกนายไม่ต้องห่วงนะฉันสบายอยู่แล้ว เอ่อ!!อย่าลืมบอกจองชินด้วยว่าเก็บของให้เรียบร้อย ข้าวของที่เกะกะเมื่อเช้าก็ฝีมือมันทั้งหมด ไม่เก็บกลับไปฉันจะไปเตะมัน!!”
          “จะคุยกับจองชินป่ะ นั่งอยู่ข้างๆเนี่ย”พลางยื่นมือถือให้จองชิน
          “ว่าไงเจ้าบ่าวสดๆร้อนๆ”จองชินแซวจนออกนอกหน้า
          “มีแอบแซวนะเจ้าโย่ง ยังไงดีล่ะ เธอเป็นคนที่เข้าใจยากอยู่เหมือนกันนะแต่ก็น่ารักดี และที่สำคัญเธอยังไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องความรักมาก่อนด้วย ฉันต้องดูแลเธอมากกว่าที่เป็นอยู่”น้ำเสียงหนักแน่นของยงฮวาทำจองชินรู้สึกได้ทันที
          “เผยเสน่ห์ของพี่ให้เธอรู้ไปเล้ยย   พี่เก่งเรื่องแบบนี้อยู่แล้วนี่”ส่งเสียงหัวเราะชอบใจออกไป
          “เฮ้ย!!เจ้าบ้า เค้ายังเด็กถึงจะอายุเท่าๆกับนายก็เหอะ นายน่ะมันแก่แดด”
          “ย๊าๆๆ พี่พูดงี้กลับมาต่อยกันเลยดีกว่าม๊ะ เดี๋ยวถ้าเจอคุณซอจูฮยอนผมจะฟ้องให้หมดว่าพี่จะเตะผม ฮ่าๆๆ”จองชินถือไพ่เหนือกว่าอีกแล้ว ทำยงฮวาอึ้งไปชั่วครู่ยิ่งเจ้าตัวปัญหาจองชินคาบความลับไว้ก็เยอะ
          “นายห้ามเลยนะ ถ้านายแง้มออกมาซักนิดเดียวฉันจะเตะนายจริงๆด้วย”น้ำเสียงร้อนตัวของชายหนุ่มยิ่งทำให้จองชินอยากเอาชนะซะแล้วสิ
          “ไม่ต้องร้อนตัวขนาดนั้นก็ได้ ฮ่าๆๆแต่ผมว่ามันต้องสนุกแน่ๆถ้าคุณซอจูฮยอนเค้ารู้ว่าพี่ชอบทำร้ายเมมเบอร์ในวง”ยังคงแกล้งคนเป็นพี่ต่อไปอีก
          “ไม่พูดกับนายแล้ว”ยงฮวาวางสายไปในทันที
          “เฮ่ยยยย!!บ้าหรือเปล่าเนี่ย!! จู่ๆก็วางสายไปไม่บอกไม่กล่าว”จองชินยกมือถือออกห่างจากหูพลางต่อว่าคนปลายสาย
           “เออน่า นายกับฉันก็ควรจะไปนอนได้แล้ว อีกสักพักยงฮวาอัดรายการแล้วก็คงจะกลับมาแล้วล่ะ”
          ส่วนมินฮยอกนอนหลับกรนค๊อกฟี้ไปเรียบร้อยก่อนแล้ว
 
 
          ณ ห้องซ้อมดนตรีที่เป็นห้องสุดโปรดของหัวหน้าวง CNBLUE ในห้องพรั่งพร้อมไปด้วยเครื่องดนตรีหลากหลายชิ้นโดยเฉพาะกีต้าร์กระจกบานขนาดกว้างติดผนังทำให้ห้องดูใหญ่ไปถนัดตา การถ่ายทำรายการยังคงดำเนินต่อไปกระทั่งดึกดื่น ยงฮวาสังเกตุว่าหญิงสาวรักและชอบการอ่านหนังสือเป็นอย่างมากเรียกว่าหนอนหนังสือเลยก็ว่าได้เธอพกหนังสือเล่มโตติดกระเป๋าด้วย สร้างความแปลกใจให้กับยงฮวามิใช่น้อย และเรื่องการกินเธอจะแตะต้องเฉพาะผลไม้เนื่องจากวงเกิร์ลกรุ๊ปอย่าง โซชิเป็นหญิงล้วนรูปร่างหน้าตาเป็นสิ่งสำคัญเธอจะต้องควบคุมสิ่งเหล่านี้ด้วย
          หลังจากสอนเธอเล่นกีต้าร์ได้พูดคุยกับหญิงสาวในหลายๆเรื่อง เธอเป็นคนที่ค่อนข้างเข้าถึงยากอยู่สักนิดเพราะคำพูดแต่ละคำของเธอจะพูดออกมาอย่างระมัดระวัง ถึงแม้ว่าดวงตาใสซื่อของเธอจะดูสว่างไสวแต่แววตาที่จริงจังแบบนั้นเป็นสิ่งที่ชายหนุ่มค่อนข้างกลัวและกังวลอยู่บ้าง
          ยงฮวาถามเธอว่า “อยากกินต๊อกโบกีมั้ย? แล้วมีร้านที่คุณอยากไปบ้างหรือเปล่า?” เธอตอบอย่างชัดเจนเหมือนกันว่าไม่เคยไปและยังไม่เคยออกมาเดินเล่นยามดึกเช่นนี้เลย ผมจะสงสารเธอหรือจะบอกยังไงดีว่าเธออายุบรรลุนิติภาวะแล้วสามารถที่จะออกมาทำอะไรๆแบบบ้างก็ได้ แต่คงเพราะตารางงานของเธอแน่นเอี๊ยดในทุกๆวันผมจึงหวังว่าสักวันคงจะได้มานั่งรับประทานกับเธออีกสักครั้ง
          เธอยื่นกระดาษแผ่นเล็กที่เธอบรรจงเขียนมาให้ผม ผมอ่านแล้วหัวเราะออกเพราะว่าชอบใจที่เธอเป็นคนตรงจริงๆและเธอก็ให้ผมเขียนตอบกลับไป และเราได้แลกรูปกันรูปเธอสวยมาอย่างกับนางฟ้าซึ่งเธออยู่ในชุดสีขาวสะอาดตา ชายหนุ่มยังอดที่จะอมยิ้มไม่ได้ที่เธอสัญญาว่าทุกเช้าเธอจะทำน้ำผลไม้ที่ดีต่อสุขภาพให้ชายหนุ่มด้วย และนึ่งมันเทศให้กินอีกต่างหาก ยงฮวายังคงแปลกใจที่เธอตั้งคำถามว่าชอบมันเทศไหม นั่นอาจเป็นสัญญานบ่งบอกอะไรบางอย่างก็เป็นได้
          “ผมคิดว่าแทนที่เราจะเป็นคู่แต่งงานกันเลยเราน่าจะเรียนรู้กันไปก่อน”
          “ค่ะ”เธออมยิ้มดวงตาแบ๊วๆของเธอดูสดใสขึ้นบ้างเล็กน้อย
          “งั้นหรอ??ฮ่าๆ”ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆหลังจากรับรู้ว่าสาวน้อยก็คิดเหมือนกันกับเค้า
          “เป็นความคิดที่ดีค่ะ”
          “คุณชอบหรอ แบบนั้น?”
          “ค่ะ แต่ก่อนที่จะแต่งงานกันต้องหมั้นไหมคะ”
          “หมั้นหรอ?นั่นสินะ แล้วรู้ไหมต้องทำตอนไหน”ชายหนุ่มเฝ้ามองใบหน้าสวยของเธอว่าจะได้คำตอบแบบใด
          “ก่อนแต่งไงคะ”
          “แล้วคู่จะแต่งงานล่ะ?”
          “ก็ก่อนแต่งงานเหมือนกันนี่คะ”
          “พอหมั้นแล้วล่ะ”
          “อะไรคะ ก็เป็นคู่แต่งงานกันไงคะ”เธออดหัวเราะออกมาไม่ได้
         “อยากหมั้นก่อนว่างั้นเหอะ”ชายหนุ่มยังก่อกวนเธอต่อไปอย่างน่ารัก
          “ค่ะ”
          เธอยื่นจดหมายใบเล็กๆให้เค้าซึ่งเธอเขียนด้วยความตั้งใจเป็นอย่างมาก เขียนว่า ‘คำสัญญา’ เมื่อยงฮวาเริ่มอ่านไปเรื่อยๆเธอยังคงเขินอายและยิ้มออกมาตลอดเวลา ชายหนุ่มก็แอบปลื้มเช่นกันแถมยังจะพกติดตัวไปตลอดด้วย เธอให้ยงฮวาเขียนตอบเธอด้วย เป็นคำสัญญาของทั้งคู่ที่จะค่อยเป็นค่อยไปกับการคบกันในครั้งนี้ ไม่ทราบว่าจะเป็นพรหมลิขิตหรือโชคชะตากันแน่ บทเริ่มต้นของความรักอีกฉบับกำลังจะเริ่มต้นอีกอีกครั้ง กับคู่รักมันหวาน แห่งรายการ We Got Married ซีซั่น2
          ณ ร้านขายของกิ๊ปช๊อปไม่ไกลจากสถานที่ถ่ายทำมากนัก ดึกแล้วร้านยังคงเปิดรอคู่รักคู่ใหม่เพื่อจะมาหาของหมั้นกันก่อนที่จะเป็นคู่แต่งงานกัน สินค้าในร้านทั้งน่ารักถูกใจทั้งสองมากๆกแก้วคู่สิ่งแรกที่ทั้งคู่เลือกและแหวนหมั้นซึ่งราคา2000วอนซึ่งราคาก็ไม่ได้มากมายเท่าไรนักแต่มีความสำคัญและมีค่าต่อจิตใจของทั้งคู่มาก และทั้งสองก็ใส่ติดตัวอยู่เป็นประจำ แต่น่าเป็นห่วงว่าแหวนของพวกเค้ามันจะละลายหายไปเมื่อไรคงน่าเสียใจอยู่ไม่น้อย
          หลังจากนั้นยงฮวาได้มาส่งเธอถึงที่พักท่ามกลางอากาศอันหนาวเย็น ค่ำคืนของวันที่น่ายินดีของคู่รักกำลังเริ่มขึ้นแล้ว   กิจกรรมในครั้งต่อไปในการโชว์แหวนคู่จะสำคัญเช่นไรคงต้องรอติดตามกันต่อไป
 
          ณ หอพัก ของโซนยอชิเด เหล่าออนนี่พี่สาวทั้ง 8ของเธอกำลังเฝ้ารอการกลับมาของมักเน่น้องเล็กสุดที่รักว่าจะไปทำอะไรที่เป็นการขายหน้าให้กับวงหรือไม่ เพราะนี่เป็นครั้งแรกกับการที่น้องเล็กได้ไปเดทกับชายหนุ่มซึ่งไม่เหมือนกับการทำงานซึ่งถึงแม้ซอจูฮยอนจะตั้งใจทำงานทุกๆอย่างออกมาดีมากจริงๆ แต่กับเรื่องแบบนี้เธอยังไม่เคยมีประสบการณ์แม้แต่น้อย 
          “วู้ๆๆๆๆมาแล้วๆเป็นยังไงบ้าง เดทกับเค้าเป็นยังไงบ้าง”พี่โฮฮยอนรีบวิ่งเข้ามาหลังจากที่น้องเล็กเดินเรียบมาภายในห้อง แต่ใบหน้าของเธอดูเรียบเฉยเป็นปกติมากจนดูไม่ออกว่าเธอรู้สึกยังไง>_<
          “นั่นสิเล่ามาเร็วๆเลย ว่าที่เจ้าบ่าวเป็นยังไงบ้าง??”ทิฟฟานี่สาวสวยมีเสน่ห์ที่รอยยิ้มเอ่ยขึ้นอย่างเร่งเร้า
          “โอ๊ยยย อยากรู้จะแย่!!”ยุนนาวิ่งเข้ามาอีกคน>_<
          “ใบหน้าแปลกๆจัง”เจสสิก้าทำปากเป็นตัวโอเชียว
          “อย่ามาทำเก๊กน่า!! ซอฮยอน!!”พี่ซูฮยองเหล่สายตาตรงมายังซอจูฮยอนที่นั่งหลังตรงอยู่บนเก้าอี้ตัวสีขาวข้างโซฟา
          “ให้มันเทศเค้าไปกี่หัวกันล่ะทีนี้ เฮ่ยยย!!บอกแล้วไงว่ารายการนี้ผู้ชายแต่ละคนน่าจะให้แฮมเบอร์เกอร์ซะให้หมด”แทยอนยืนกอดอกพิงตู้ชั้นวางของ
          “พี่!!!หนูจะทำยังไงดี”ซอจูฮยอนตะโกนซะลั่นหอพัก จนพี่ๆของเธอกระพริบตาถี่ๆด้วยความตกใจ จู่ๆก็ร้องตะโกนออกมาซะเสียงดังลั่น
          “สาวน้อยเธอเป็นอะไรอีกล่ะ หรือว่าคนๆนั้นได้แฮมเบอเกอร์ไปเต็มคันรถเลยหรือไง?”พี่ซูฮยองแขวะขึ้นมาอีก พี่สาวต่างเก็บอาการหัวเราะไม่อยู่แถมยังระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกันซะได้
          “ซอฮยอนน่า>>จะถอนตัวก็ยังทันนะถ้าไม่ชอบใจอะไรก็บอกมาสิ”พี่โฮฮยอนพี่สาวสุดแสนจะน่ารักและเป็นรูมเมทของหญิงสาวเดินมาแตะไหล่บางของเธอเบาๆพลางปลอบโยน
          “หนูควรจะทำยังไงดี เค้า…หล่อขั้นเทพ..เลยล่ะค่ะพี่”
          ห๊า..Wahhhhhhhhhh!!!อะไรน๊า>>>>>_<
          เสียงอุทานดังลั่น!!โดยที่ไม่ได้นัดหมายดังขึ้นพร้อมกันของพี่สาว ดวงตากลมโตของแต่ละคนโตขึ้นเป็นสองเท่าต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่กไปมา
          “เธออย่ามาอำนะเป็นไปไม่ได้หรอก พี่ไม่เชื่อหรอก”แทยอนกรอกดวงตาไปมาเลิ่กคิ้วขึ้นพลางทำแก้มป่องๆคิดว่าน้องสาวคนนี้ต้องล้อเล่นแน่ แล้วทำไมรายการถึงทำกับเธอก่อนหน้านั้นแบบนั้นได้(ซึ่งก่อนหน้านี้แทยอนได้เข้าร่วมรายการ WGM ด้วยแต่ว่าสามีของเธอแก่กว่าเธอหลายปีมากมาย)
          “ใครกันหรอ?”ซันนี่สาวน้อยผมสีทองยื่นหน้ามาถาม
          “อยากจะบ้าตาย”ทิฟฟานี่เอ่ยขึ้นพลางอมยิ้มส่ายใบหน้าสวยไปมา
          “เอ๊ะ!!!ใครตายหรอ??”ยูริโผล่พรวดเข้ามาอีกคนหลังจากกลับมาจากอัดรายการประจำของเธอ ผ้าพันคอถูกถอดออกวางพาดที่เก้าอี้อย่างลวกๆ
          “ไม่มีใครตายหรอก ไปๆรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเหม็นจะตาย”เจสสิก้าแทรกขึ้นมาทันที
          “อยากรู้บ้างสิ ฮ๊า ซอฮยอนเป็นยังไงบ้างสามีในอนาคตของเธอหล่อไหม? ข่าวว่าหล่อมากๆจริงใช่ไหม?”ยูริขยิบตาสวยใส่ซอจูฮยอนอย่างเจ้าเล่ห์
          “เค้าคือ จงยงฮวา วง CNBLUE ล่ะค่ะ”ซอจูฮยอนแอ่นอกนั่งหลังตรงเอ่ยขึ้นอย่างภาคภูมิใจในตัวสามี(กำมะลอ)ของเธอ สีหน้าเปลี่ยนไปแก้มเริ่มแดงเปล่งปลั่งขึ้น
          “ว๊าววววว เลิ่ดสุดๆเธอโชคดีจริงๆ”พี่โฮฮยอนรีบสวมกอดน้องเล็กทันที เพราะจงยงฮวาเธอเองก็เป็นแฟนคลับตัวยงของ CNBLUE เหมือนกัน และจงยงฮวาเป็นไอดอลชายอีกคนที่เป็นเป้าหมายของเหล่าไอดอลหญิงหลายคนด้วยทั้งหล่อทั้งเก่งในด้านดนตรีไปซะทั้งหมดใครกันจะไม่ปลื้มล่ะ
          “เธอโชคดีสุดๆเลยล่ะ”แทยอนนั่งท้าวคางดวงตาเหม่อลอยพร้อมกลับลากเสียงเนือยๆ
          “งั้นแสดงว่าเราก็จะได้ไปรายการนี้ด้วยในฐานะพี่สะใภ้จริงไหม”ทิฟฟานี่ออกความเห็น พลางปรบมือเบาๆอย่างน่ารัก
          “ฉันแอบอิจฉาเธอแล้วล่ะซอฮยอน”พี่ซูฮยองรีบขยับร่างโปร่งเข้ามาใกล้ซอจูฮยอน
          “เค้าหล่อก็จริงเค้าก็ยังไม่มีอะไรพิเศษสักหน่อยนี่นา”ซอจูฮยอนยื่นหน้าเข้ามา
         “แล้วนี่อะไร แหวนนี่นะ หลักฐานชัดเจนขนาดนี้”ซันนี่รีบยกมือที่หญิงสาวสวมแหวนชูขึ้น
          “จริงด้วยๆ”พี่สาวส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดกันลั่นห้อง
          “พี่คะ อย่าค่ะเดี๋ยวแหวนจะพังก่อนเวลาอันควรนะค่ะ”เธอร้องห้ามพี่สาวเสียงหลงรีบชักมือกลับอย่างเร็ว นิ้วมือเรียวจัดแหวนราคาพอเหมาะให้เข้าที่อมยิ้มเล็กๆที่มุมปาก
          “ยังไม่ทันไรก็รีบปกป้องเค้าแล้วซอฮยอนของพวกเรา”พี่ยูริแอบแซวอีกครั้งจนใบหน้าซอจูฮยอนเริ่มร้อนๆขึ้นมาอีกครั้ง
          “อย่าลืมเผยเสน่ห์สุดแสนจะน่ารักของเธอให้เค้าเห็นด้วยล่ะ จะได้มีผู้ชายในอุดมคติเสียที”พี่ซูฮยองเอ่ยขึ้นหลังจากได้ข่าวอันน่ายินดีจริงๆ
          “และขอให้สนุกกับกิจกรรมของคู่แต่งงานด้วยนะจร้า”พี่โฮฮยอนอวยพรให้อีกคน
          “และชวนเค้าคุยเยอะๆด้วยล่ะ”แทยอนกำชับและแนะนำด้วยความยินดีอีกคน
          “ว๊า ซอฮยอนของเราไม่ใช่เด็กอีกต่อไปแล้วน๊าตอนนี้”พี่ยูริฉีกยิ้มกว้างพลางลูบผมของหญิงสาวเบาๆ
          “เอ๊ะ หนูไม่ได้จะไปไหนสักหน่อยทำอย่างกับว่าเราจะแยกกันยังงั้น”
          “ยินดีกับการแต่งงานครั้งนี้ด้วยนะจ้า  สาวน้อยซอจูฮยอน”พี่สาวทุกๆคนต่างเปล่งเสียงออกมาอย่างไพเราะพร้อมๆกัน ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มและยินดีอย่างเต็มที่ คงต้องดูกันต่อไปอีกว่าทั้งน้องเล็กกับหนุ่มหล่อจงยงฮวา วงอินดี้ชื่อดังจะพิชิตใจน้องสาวคนนี้และจะได้มันเทศหัวโตๆไปได้สีกกี่หัวกัน
 
 
          ร้านกาแฟร้านโปรดของวงCNBLUEยามเช้าตรู่ดวงไฟสีส้มหน้าร้านยังไม่ดับยังคงเต้นวิบวับไปมา วันนี้พี่ยูริเข้ามาที่ร้านตั้งแต่เช้าบางครั้งไม่ว่างก็ให้น้องๆดูแลร้านแทนซึ่งทุกคนไว้ใจได้เป็นเหมือนพี่น้องกัน
          “ออ ยอบอเซโย ซอฮยอนน่ะ”
          “พี่คะ เค้าใกล้ถึงร้านแล้วนะคะ”เสียงเล็กใสๆของซอฮยอนดังขึ้นผ่านมือถือ
          “เมื่อคืนก็กลับจากทำงานดึกดื่นวันนี้ยังตื่นแต่เช้าอีกเอาแรงที่ไหนมาเนี่ย น้องสาวชั้น”พี่ยูริกรอกเสียงผ่านสายไปอดที่จะชื่นชมน้องสาวไม่ได้
          “ยังไงก็จะมาค่ะ อิอิ”หญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดี
          “วันนี้วันอะไรนะ สาวน้อยของพี่อารมณ์ดีจังเลย”
          “แล้วจะเล่าให้ฟังค่ะ”
 
          จงยงฮวารีบเร่งเดินเพื่อให้ผ่านถนนที่รถยนต์ที่วิ่งผ่านไปมาบนถนนเช้าๆรถยังน้อยและเลี้ยวเข้ามาตรงหัวมุมเสื้อคลุมสีดำทึมๆตัวโต หัวกลมสวมด้วยฮูดปิดไว้ มือหนาเดินล้วงกระเป๋าเสื้อก้มหน้าก้มตาแทบจะออกวิ่ง เค้าไม่ได้มาวิ่งออกกำลังกาย เค้าไม่ได้มาเพื่อที่จะไปเดินเล่น แต่เค้าจะไปร้านกาแฟร้านโปรดของเค้า
          “โอ๊ะ ขอโทษค่ะ”หญิงสาวโค้งพลางเอ่ยคำขอโทษอย่างสุภาพ มือบางยกขึ้นจับขอบแว่นตาหนาเตอะให้เข้าที่>_<
          “ขอโทษเช่นกันครับ”ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นเช่นกัน>_<
          “เอ๊ะ!!”กลิ่นนี้คุ้นๆหญิงสาวนึกในใจ กลิ่นผู้ชายคนนั้นยังคงติดจมูกเธอมาจนถึงป่านนี้ตั้งแต่เมื่อคืนนี้เลยหรือไง เป็นไปไม่ได้แน่นอน
          “นั่น เธอนี่เอง ยัยแว่นนี่เอง”ยงฮวารีบชี้หน้าเธอ “นี่วันนั้นเธอทำอะไรชั้นไว้เธอรู้ไหม จนป่านนี้ขาชั้นยังเป็นรอยเลยรู้ไหม”
 
          ปีศาจเข้าสิงนายคนนี้อีกแล้วล่ะสิ……………>>>_<<<<เธอคิด
       
          หญิงสาวบอกไม่ถูกว่าคนตรงหน้าของเธอใช่คนๆเดียวกันกับจงยงฮวาคนเมื่อคืนนี้ที่ไปถ่ายรายการ WGM ด้วยกันหรือไม่ ทำไมตอนนี้เค้าดูเกรี้ยวกราดจังเลยขาเล็กทั้งสองของเธอรีบถอยกรูดทันทีแทบติดเบรกแทบไม่ทันมือกำชับกระเป๋าสะพายเตรียมติดคันเร่ง
         “นี่คุณ….”เธอแทบจะพูดไม่ออก แต่ก็จริงที่วันนั้นเธอดันไปแกล้งกระแทกเข้ากลับหน้าแข้งของเค้า มันต้องเจ็บปวดมาแน่ๆรองเท้าบูทกับขาของคนตรงหน้า
         “วันนี้เธอตายแน่ ยัยแว่น วันนี้เธอไม่รอดแน่??”ยงฮวากัดริมฝีปากแน่น
          “ว๊ากกก ช่วยด้วยค่า”เธอร้องเสียงหลงท่ามกลางถนนเล็กๆที่ปราศจากผู้คนที่ผ่านไปมาไม่มีแม้สักคนจริงๆในเวลานี้
         ซอฮยอนรีบวิ่งมาอีกซอยหนึ่งซึ่งเป็นซอยแคบๆที่เธอไม่ค่อยคุ้นมากนัก หางเปียที่เธอผูกโบว์สีชมพูไว้ทั้งสองข้างปลิวว่อนไปตามแรงลมที่เธอเร่งความเร็วในการหนีจากเงื้อมือปีศาจ(สุดหล่อ)ที่ยังคงวนเวียนและวิ่งตามเธอมาติดๆ
          “หยุดนะ ยัยแว่น หยุดเดี๋ยวนี้นะ”เสียงโหวกเหวกของเค้าดังลั่น
         “เรื่องไรจะต้องหยุดด้วยล่ะ ถ้าหยุดนายก็จับได้สิ”เสียงแหวๆของเธอแทรกไปกลางอากาศอีกคน โบว์สีชมพูที่หางเปียข้างหนึ่งค่อยๆหลุดปลิวไปตามแรงลมแต่เธอยังไม่รู้ตัว มันปลิวไปปะทะเข้าอย่างจังกับใบหน้าของจงยงฮวาทันที
          “โอ๊ะ!!นี่อะไร ของยัยนั่นงั้นหรอ”มือหนายื่นมือไปสัมผัสกับโบว์สีชมพูกลิ่นหอมอ่อนจางๆของสบู่หรือแชมพูอย่างไรไม่ทราบกระทบกับจมูกโด่งของเค้าอย่างจัง กลิ่นนี้???
          ทำไมกลิ่นนี้คุ้นๆจังเลยจงยงฮวายืนแน่นิ่งอยู่กับที่ไม่ขยับในมือยังคงกำโบว์ไว้แน่น เค้าสลัดหัวกลมๆเพื่อจะสลัดความคิดประหลาดๆออกไปอีกครั้ง ใจเต้นโครมครามเหมือนกำลังจะได้ไปพบกับใครบางคน
          เงยหน้ามารู้สึกตัวอีกที ตัวก็หายฝุ่นก็ไม่เห็นยัยแว่นนั่นหายลับไปกับสายลมแล้วยังงั้นหรอ ชายหนุ่มเก็บโบว์ผูกผมลงกระเป๋าเสื้อถ้าไม่พลาดยัยแว่นต้องไปที่ร้านกาแฟแน่นอน ใบหน้าหล่อๆยกยิ้มอย่างเจ้าเลห์ก่อนจะวิ่งย้อนกลับไปทางเดิมเพื่อไปจัดการกับยัยตัวการซะหน่อย
         
 
          เสียงเพลงจังหวะฮิปฮอปผสม R&B ดังแว่วมาไกลๆ สาวสวยยูเฮอีกำลังโพสส์ท่านางแบบถ่ายแบบอยู่ในโรงถ่าย ทั้งสีเสียงแสงช่างเข้ากันกับจังหวะดนตรีที่ดังอยู่ตอนนี้จริงๆ ช่างภาพช่างผมเมคอัพอาร์สติสต่างประโคมแต่งแต้มสีสันบนใบหน้าและเรือนผมของเธอให้ดูโดดเด่นไฉไลยิ่งกว่านางฟ้าเสียอีก
          “ข่าวโน้นยังไม่ทันซา ข่าวใหม่มาอีกแล้วหรอยูอี??”ใครคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
          “คนดังต้องขยันเป็นข่าวค่ะคุณพี่ เรื่องนี้คุณพี่น่าจะทราบนะคะ”หญิงสาวเอ่ยขึ้นอย่างไม่แคร์สื่อจะได้ยิน
          “เธอก็เป็นเสียแบบเนี้ยล่ะ ละครเรื่องต่อไปล่ะ ถ้ายังขืนเป็นข่าวโครมๆแบบนี้จะเสียชื่อหมด สปอนเซอร์ถ้าเค้าถอนตัวออกไปเราลำบากแน่”
          “พี่คะ ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกค่ะ พี่น่าจะห่วงตัวเองซะก่อนจะดีกว่า”ใบหน้าสวยเชิดขึ้นก่อนจะยกกระจกขึ้นมาสำรวจความสวยบนใบหน้า
          “นี่!!เธอนั่นล่ะที่จะต้องเป็นห่วงตัวเองด้วย ชั้นเตือนเธอด้วยความหวังดี กลัวว่าชื่อเธอจะหลุดจากตำแหน่งนางเอกที่จะได้เล่นกับจงยงฮวาหรอกน่ะ”จะว่าไปคนๆนี้จะเป็นคนสนิทกับเธอก็ไม่เชิงแต่คุยกันได้ทุกเรื่องอย่างแน่นอน
          “พี่ว่าอะไรนะ พูดอีกทีสิคะ”ยูอียังทำหน้างงๆ “ยงฮวาไหนคะ”
          “ชั้นจะพูดเป็นครั้งสุดท้ายละนะ”
          “แหม พี่คะ ก็ข่าวก็คือข่าวนะคะ”ยูอีเสียงอ่อนขึ้นมาในทันที “แล้วคนที่จะมาเล่นละครเรื่องต่อไปกับหนูเป็นใครนะคะ”
          “มีชื่อของจงยงฮวา และก็ลีซึงกิ ชอยซีวอน นี่ชั้นยกตั้วอย่างก่อนคงต้องรอคัดดัวอีกที”
          “อย่างงั้นหรอกหรอคะ น่าร่วมงานด้วยทุกคนเลย”หญิงสาวอมยิ้มที่มุมปาก ดวงตากลมโตปลายสายตามองไปที่หน้าของผู้ช่วยของเธอ
          “ดวงตาแพรวพราวขึ้นมาเชียวนะ”ผู้ช่วยขัดขึ้นมาทันทีอย่างรู้ทัน  จะไม่รู้ทันได้ยังไงเพราะเธอเองอยู่กับยูเฮอีมานานโขแล้วจนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นยูเฮอีเป็นอย่างดี
          “ถ้ายังงั้นหนูจะทำตัวดีๆแล้วล่ะคะ ดีไหมคะ”เสียงอ้อนๆของเธอ ฟังดูมันก็น่ารักดีหรอก แต่ว่าเธอจะคิดอะไรอยู่ไม่มีใครจะรู้ได้ เธอสวยเธอเพอเฟคก็จริง
          จงยงฮวา อีกแล้วหรอ….เธออมยิ้ม>>>

>>>>>>>>>
มาอัพแล้วค่ะ มาช้ายังดีกว่าไม่มา

หลังปีใหม่มาไม่ค่อยจะว่างแต่งสักเท่าไรค่ะ  วันนี้ว่างๆเลยเข้ามาแต่ง

และอัพเดทให้ที่ชื่นชอบในตัวของยงฮวาและสาวน้อยซอฮยอน

ทุกๆอย่างกำลังค่อยเป็นค่อยไปค่ะ

อ่านกันแล้วอย่าลืมอมยิ้มกันด้วยนะคะ

บ๊าย บาย
 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

46 ความคิดเห็น

  1. #25 LLbxit4k (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2554 / 00:47
     ยงจะชอบซอแบบไหนนะ
    #25
    0
  2. #20 likecnblue (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2554 / 19:26

    เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ สนุกมากเลยค่ะ ไรเตอร์อย่าทิ้งช่วงนานนะค่ะ รีบมาอัพตอนใหม่เร็ว ๆ รออ่านอยู่อย่างจดจ่อค่ะ

    #20
    0
  3. #14 jibzzy22 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 00:33

    สนุกมาก ไรเตอร์มาแต่งต่อเร็วๆน๊ะค๊ะ

    ขอบคุณค่ะ

    #14
    0
  4. #13 นุชชี่ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2554 / 23:54
    ใช่ค่ะ เมื่อไหร่ยงฮวาจะรู้ว่าคือซอฮยอน



    +++

    ขอบคุณไรเตอร์มากๆเลยค่ะ
    #13
    0
  5. #12 arcsine (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2554 / 23:46
     เมื่อไหร่พระเอกของเราถึงจะรู้ตัวจริงของสาวน้อยน้า
    #12
    0