4หนุ่มมาดร๊อคปิ้งรักยัยสาวหน้าใส...

ตอนที่ 3 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 557
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    24 ธ.ค. 53



 
         ณ หอประชุมของมหาวิทยาลัยชื่อดังซึ่งคลาคล่ำไปด้วยนักศึกษาหลากหลายทั้งชายหญิง ฟรีคอนเสิร์ตของวงอินดี้ชื่อดังกำลังจะเริ่มขึ้นอีกในไม่ช้า เสียงกรี๊ดกร๊าดของเหล่าสาวๆแฟนเพลงตัวยงของหนุ่มๆดังไม่ขาดสาย แม้กระทั้งเปิดวีทีอาร์เอ็มวีให้ดูตัวอย่างก็กรี๊ดๆไม่เว้นเช่นกัน ส่วนหนุ่มๆที่อยู่ด้านหลังเวทีก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ใช่น้อยด้วยเหมือนกันแต่เนื่องจากทุกคนจัดเจนกับเวทีมาเยอะจึงทำให้ความตื่นเต้นกลับกลายเป็นความปลาบปลิ้มเสียมากกว่า
         “อ่ะ พี่เครื่องดื่มที่พี่ชอบ”จองชินยื่นเครื่องดื่มกระป่องให้ยงฮวาที่ยังคงนั่งนิ่งๆไม่สดใสเท่าที่ควร “เป็นอะไรอ่ะ ไม่สบายหรือเปล่า??”
         “เปล่า>_<ไม่มีอะไรหรอก ขอบใจนะ”รับเครื่องดื่มมาพลางกล่าวขอบคุณ
         “มีอะไรก็บอกมาเหอะน่า หนักหนามั้ย?? หรือว่ามีอะไรมากวนใจพี่ บอกผมเดี๋ยวไปจัดการให้”
         “นายเป็นนักเลงตั้งแต่เมื่อไรกันเนี่ย!!”หันมายิ้มแห้งๆให้กับรุ่นน้อง กระป่องเครื่องดื่มถูกเปิดออกแล้วยกขึ้นดื่มเพียงเล็กน้อย
         “ข้างนอกแฟนๆเยอะมั้ย??”
         “เยอะอยู่หรอกน่ะ เสียงดังซะขนาดนั้น”
         “อืม แล้วจงฮยอน มินฮยอก อ่ะไปไหนซะล่ะ”
         “นั่นไง มาแล้ว”จองชินชี้ไปที่สองหนุ่มที่เดินเข้ามาใกล้หลังจากไปยื่นหน้าด้อมๆมองๆด้านหน้าเวทีมา ถึงว่าล่ะสิเสียงข้างนอกถึงดังออกขนาดนั้น มันสองคนไปป่วนมานี่เอง>>>
          “พวกเราพร้อมนะ เต็มที่กันไปเลย”
ทั้งสี่หนุ่มตะโกนพร้อมกันก่อนจะออกไปแสดงโชว์บนเวที
          “ยุนฮีๆเธอจะเข้าไปใกล้ขนาดนั้นเลยหรอ??ดูพวกนั้นทำตาเขียวใส่เราแล้วนะ”ขณะที่ทั้งสองเดินแทรกตัวและพยายามทำตัวลีบๆให้เข้าไปใกล้กับเวทีด้านหน้าให้มากที่สุด
          “มาน่ะ ขอโทษค่ะๆๆ”ยุนฮีรีบเดินและจูงมือซอฮยอนให้เดินผ่านมาด้านหน้าโดยเร็วให้พอมองเห็นหนุ่มๆได้ชัดเจนขึ้น พอได้ระยะที่พอใจแล้วทั้งสองจึงมานั่งลงโดยที่ไม่สนใจคนอื่นที่เริ่มจะตาเขียวใส่พวกเธอ ดีที่ตรงนั้นเป็นมุมมืดๆเล็กน้อย แสงไฟเริ่มหรี่ลงจนเห็นเป็นแสงมัวๆ แต่ก็ยังคงมองเห็นภายในได้อย่างชัดเจน เสียงภายนอกเริ่มดังมากขึ้นๆเพราะมินิคอนเสิร์ตใกล้เวลาเข้ามาทุกขณะแล้ว
 
          เสียงกรีดกีต้าร์ดังขึ้นพร้อมกับเสียงตีกลองของหนุ่มตี๋รัวเป็นจังหวะเสียงกรี๊ดดังกระหึ่มลั่นฮอลของหอประชุมของมหาวิทยาลัย เพลง I’m a lonner ดังขึ้นสร้างเสียงแห่งความตื่นเต้นดีใจขององสาวๆลั่นไปทั่ว ส่วนยุนฮีนี่ยิ่งกว่าใครๆทั้งกรี๊ดเสียงคอแทบแตก พอเห็นร่างสูงของหนุ่มยิ้มสวยลีจงฮยอนเท่านั้นดังพระเจ้ามาโปรดลมแทบจับ   ชายหนุ่มทั้งสามเล่นมายืนอยู่เบื้องหน้าแบบใกล้ชิดเช่นนี้ใครเลยจะไม่ปลื้มบ้าง ก็คงมีเฉพาะคนที่ยืนเป็นบื้ออยู่ข้างยุนฮีเท่านั้นที่ยังเฉยไม่รู้ร้อนรู้หนาว
          “นี่ๆซอฮยอนเธอเป็นอะไรไปอ่ะ นั่นๆๆพี่จงฮยอนหล่อมากๆๆ พี่จงฮยอนๆๆ”เธอตะโกนเสียงดังมากไปพร้อมๆกับเสียงดนตรีที่ยังคงเล่นต่อไปอย่างสนุกสนานพร้อมสะกดให้สาวๆทั่วทั้งฮอลต้องมนต์เสน่ห์ของทั้งสี่หนุ่มยากที่จะหลุดรอดจากมนต์แห่งดนตรีสีขาวนั่น
          “ยุนฮีๆๆนี่เธอไม่อายเค้าบ้างหรอ??”ซอฮยอนเริ่มไม่แน่ใจว่ายัยคนที่ยืนกรี๊ดๆๆลั่นเป็นเพื่อนซี้เธอหรือเปล่า หญิงสาวส่ายหน้าให้กับท่าทางบ๊องๆของเพื่อนซี้ก่อนจะยิ้มเล็กน้อยออกมา ยุนฮียื่นมือไปจับที่แขนของซอฮยอนให้ยกขึ้นพลางกระโดดไปมาให้กับจังหวะดนตรีแนวอินดี้ที่ตนเองหลงใหลอย่างเข้าขั้น ก็คนที่เล่นตนดรีดันมาหล่อออร่าโดนใจซะด้วยน่ะสิ>_<
          เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับโกหก!!!
         “เดินทางมาถึงช่วงสุดท้ายแล้วนะคร๊าบ…ยังไงต้องขอขอบคุณมากๆเลยครับ”เสียงทุ้มของจงยงฮวาเอ่ยขึ้นผ่านไมค์ขาตั้งที่ตั้งอยู่ด้านหน้า เสียงกรี๊ดลั่นของบรรดาแม่ยกยังไม่มีทีท่าว่าจะลดลงหรือเหือดหายไป
          “ครับ เวลามันช่างผ่านไปรวดเร็วจริงๆ”เสียงหนุ่มหน้าสวยลีจงฮยอนเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มละลายใจแม่ยก โดยเฉพาะสาวน้อยยุนฮีเท้าทั้งสองกระโดดขึ้นๆลงๆมือทั้งสองโบกไปมาให้กับหนุ่มๆ
          “เพลงปิดท้ายอีกครั้ง ไปฟังกันเลยครับ”สิ้นเสียงของชายหนุ่มเสียงดนตรีเพลงฮิตติดชาร์ตก็ดังขึ้นอีกครั้งหลายๆคนไม่รอช้าความสุขกำลังจะจากไปการตักตวงความสุขให้มากที่สุดใครเลยจะพลาด
 
          “โอวววว…มันส์ลืมตัวไปหน่อยน่ะ”หลังจากทั้งคู่เดินออกมาจากฮอลล์แล้ว นั่นคือคำแก้ตัวของยุนฮีที่สารภาพกับซอฮยอน
          “คงไม่หน่อยล่ะ เธอน่ะหลุดโลกไปเลยล่ะ ฉันล่ะหมั่นไส้เธอจริงๆ”ซอฮยอนยื่นปากใส่ยุนฮีก่อนจะเดินนำหน้าไปเล็กน้อยพร้อมกำชับเป้ด้านหลังให้เข้าที่เข้าทาง “ฉันคงต้องกลับจริงๆแล้วล่ะพรุ่งนี้จะมีงานแต่เช้า มีเซอไพรซ์ด้วยแต่ตอนนี้ต้องขออุบไว้ก่อน”
          “น่าสงสารจังเพื่อนฉันงานยุ่งตลอด ยังไงก็ไม่พลาดอยู่แล้วกลับดีๆล่ะ”
          “อืม แล้วจะโทรหานะ ฉันไปล่ะ” ซอฮยอนยกมือขึ้นโบกไปมาให้ยุนฮีก่อนจะเดินจากไป
 
          หลังจากเสร็จงานมินิคอนเสิร์ตที่มหาวิทยาลัยแล้วทั้งสี่หนุ่มรีบเก็บเครื่องดนตรีที่จำเป็นของตนเองใส่ไว้ในรถทันที
          “วันนี้สนุกสุดๆไปเลย!!!”มินฮยอกเอ่ยขึ้นหลังจากพาร่างสูงแทรกเข้าไปในรถคันโตนั่งตามตำแหน่งของตนเองที่นั่งอยู่เป็นประจำ ต่างชื่นชมการแสดงวันนี้อย่างอารมณ์ดีแต่ผิดกับคนบางคนที่ยังนั่งปั้นหน้ามุ่ยๆคิ้วขมวดเป็นโบว์ผูกผมซะงั้นเหมือนกับว่าในหัวกลมๆมีหลายสิ่งหลายอย่างครุ่นคิดอยู่
          “อืม วันนี้เราเล่นดนตรีกันมันส์สุดๆไปเลยพวกนายคิดเหมือนกันมั้ย”ลีจงฮยอนออกความคิดเห็นด้วยอีกคน
          “ดีเกินคาดเลยล่ะ”ลีจองชินหนุ่มโย่งประจำวงเห็นด้วยกับสองคนข้างต้นอย่างแรง
          “พี่แล้วพี่คิดว่ายังไง”คังมินฮยอกยื่นหน้าไปทางจงยงฮวาหัวหน้าวงซึ่งตอนนี้นั่งหน้าเข้มเหม่อมองไปยังที่ไกลๆนอกหน้าต่างรถ
          “พวกนายทำได้ดีมาก ขอบคุณพวกนายทุกคนด้วย”นั่นคือคำตอบสั้นๆแต่ได้ข้อสรุปทั้งหมดจนทำให้ทั้งสามหนุ่มถึงกับงงกับคำตอบนั่น ปกติพี่ใหญ่มักจะตินั่นโน่นนี่ไม่มากก็น้อยถึงแม้ว่าจะเล่นกันดีก็แล้วแต่เพื่อที่ว่าแต่ละคนจะได้พัฒนาการเล่นดนตรีของตนเองให้ดีขึ้นไม่หยุดอยู่กับที่
          “วันนี้พี่เค้าดูแปลกๆ”มินฮยอกแอบกระซิบกับจงฮยอนที่นั่งไม่ไกลกันนัก ส่วนจองชินก็เช่นกันเหลือบสายตาไปจ้องหน้าของยงฮวา
          “พี่ๆวันนี้พี่ไม่สบายหรือเปล่า ซึมๆไปนะเนี่ย”จองชินผู้กล้าเอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วง
          “เหนื่อยนิดหน่อย พรุ่งนี้ต้องไปรายการวิทยุและรายการนั้นด้วยสิ”
          “อ้อ  รายการwe got marrird ที่พี่จะไปออกรายการนี่นะ เฮ้ๆ!! ยินดีด้วยกับว่าที่เจ้าบ่าว กิ้วๆๆ”มินฮยอกเริ่มเข้าโหมดเดิมล้อเล่นพูดแกมหยอกกับคนพี่
          “ใครจะมาเป็นเจ้าสาวด้วยยังไม่รู้เลย เฮ้อ!!”ยงฮวาลอบถอนหายใจอย่างแรง “แต่ก็อย่างว่างานอ่ะนะ ลองอะไรในสิ่งใหม่ๆบ้างก็ดีพวกนายคิดว่ายังไง”
          “พี่เราทำได้ดีอยู่แล้ว จริงมั้ย”จองชินชื่นชมกับความสามารถพิเศษด้านการแสดงได้ดีของจงยงฮวาซึ่งสาวๆทั่วทั้งเอเชียก็ได้ประจักษ์กับสายตาในซี่รี่ชื่อดังมาแล้ว แถมยังดังเป็นพลุแตกภายในชั่วข้ามคืนและโด่งดังไปทั่วทั้งเอเชียในขณะนี้อีกด้วย
          “เฮ้!!วันนี้เหนื่อยกันมากแล้ว กลับบ้านกันดีกว่า”
 
          ณ อาคาร MBC ตัวตึกใหญ่โตของสถานีโทรทัศน์ชื่อดังของเกาหลีประกอบไปด้วยจำนวนชั้นนับไม่ถ้วน เป็นแหล่งให้ความบันเทิงชั้นนำกับผู้ชมไปทั่วเอเชียและรายการชื่อดังอย่าง we got married ซึ่งก็เป็นอีกรายการหนึ่งที่เป็นรายการเรียลลิตี้จับดาราดังๆหลายคนมาเล่นแต่งงานกันจนเหมือนกับชีวิตจริงมากและหลายคู่ก่อนหน้านั้นก็ได้สร้างความประทับใจหลากหลายให้กับผู้ชมมาแล้ว และวันนี้เช่นกันคู่รักไอดอลคู่ที่สองที่กำลังมีผลงานกำลังเป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่นเกาหลีและในเอเชีย ทั้งคู่ต่างก็ไม่ทราบชะตากรรมของตนเองเช่นเดียวกันว่าจะมาเล่นแต่งงานกันและเหตุการณ์อะไรจะเกิดขึ้นบ้าง
          จงยงฮวาทราบ มาคร่าวๆแล้วสำหรับรูปแบบของรายการเรียลลิตี้โชว์ครั้งนี้โดยที่ตัวเค้าเองก็ยังไม่ทราบเช่นกันว่าว่าที่เจ้าสาวของเค้าใครจะได้มา ตึกสูงของอาคารซึ่ง cnblue กำลังออกรายการวิทยุอยู่ด้วยขณะนี้ซึ่งพวกเค้าทำงานกันอย่างหนักเพื่อให้เป็นที่ยอมรับของหลายๆคนในฐานะศิลปินที่มีความสามารถในการแสดงสดๆ ผลตอบรับออกมาพวกเค้าพอใจกับผลของมันมากๆช่างดีเกินคาดจริงๆ
 
          ค่ำคืนของวันนี้เป็นวันแรกที่ยงฮวาจะได้พบหน้ากับเจ้าสาวคู่แต่งงานกำมะลอของเค้าแล้ว ชายหนุ่มจินตนาการไปต่างๆนาๆว่าเธอคนนั้นจะมีหน้าตาเช่นไรเป็นไอดอลคนไหนหรือจะเป็นคนที่ชายหนุ่มเองก็ไม่คาดคิดก็เป็นไปได้เสมอ??>_<
          เสียงมือถือดังขึ้นยงฮวารีบเปิดข้อความจากมือถือกล่องข้อความบ่งบอกถึงเวลานัดพบกับเจ้าสาวของเค้าแล้วในห้าทุ่มครึ่งชั้นล่างสุดของล๊อปบี้
          “ว๊า!!!เสร็จงานซะทีจะได้กลับบ้านแล้วพวกเรา แต่พี่ยงฮวาคงต้องรอเจ้าสาวก่อน”จองชินเอ่ยขึ้นขณะที่พวกเค้ากำลังเดินลงมาจากลิฟชั้นบนของตัวตึก
          “นั่นน่ะสิ   นายต้องดูแลเธอให้ดีๆนะ”จงฮยอนกำชับพลางยิ้มให้คนตรงหน้า
          “แน่นอนล่ะสิ พวกนายก็จะได้กลับบ้านไปนอนกันอย่างสบายใจเชิบ”ยงฮวาเอ่ยเสียงสูงต่อว่าแกมประชดน้องๆที่ยืนยิ้มเจ้าเล่ห์ข้างๆ
          “พี่ได้แต่งงานแล้วพี่น่าจะดีใจน๊า”มินฮยอกแอบแซวพลางขยิบตาให้กับยงฮวากวนๆ>_<
          “เออ รู้แล้วน่า งั้นพวกเรารีบลงไปชั้นล่างใกล้จะถึงเวลาที่จะเริ่มรายการจริงๆสักที อยากรู้แล้วว่าเธอหน้าตาจะเป็นยังไง”
          “จริงๆแล้วพี่ก็แอบตื่นเต้นใช่มั้ยล่ะ??”จองชินโพล่งขึ้นมาแซวพี่ใหญ่อีกคน^_^
          “นายตื่นเต้นก็บอกมาเหอะน่า จริงมั้ย??ยงฮวา”จงฮยอนก็เล่นกับเค้าด้วยเหมือนกัน ทำเอายงฮวาเก็บซ่อนความเขินอายไว้ไม่อยู่แต่ก็ยังคงยิ้มออกมาเพียงเล็กน้อย
         
          ชั้นล่างสุดของอาคารสูงอากาศภายนอกเย็นยะเยือกเนื่องจากเป็นเดือนกุมภาพันซึ่งยังเป็นเดือนต้นๆของปี ทั้งสี่หนุ่มวอร์มการซุ่มซ้อมสำหรับการพบกันครั้งแรกของพวกเค้ากับเธอคนนั้นเป็นอย่างดี จองชินถูกเลือกให้อยู่ด่านหน้าสุดส่วนอีกสามหนุ่มย่องไปหลบอยู่หลังเคาเตอร์ประชาสัมพันธ์ต่างเล่นกันอย่างสนุกสนาน จนเวลาสำคัญได้ย่างกรายเข้ามาถึงแล้ว!!>_<
         ชายหนุ่มที่กำลังเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบตรงประตูทางเข้าไม่ใช่ใครที่ไหนไกล!!
         “อ้าวนั่นพี่ชินดง!! สงสัยมาอัดรายการแน่นอน”จงฮยอนซึ่งแอบเห็นรุ่นพี่เป็นคนแรกและก็ต่างทักทายกับชินดงพร้อมๆกัน หลังจากนั้นสักครู่ก็มีตลกพิธีกรหญิงวิ่งเข้ามาจากหลังประตูอีก ยงฮวาหัวใจต่างก็เต้นอย่างแรงในขณะนี้เสียงหัวใจของเค้าดังพอๆกับเสียงกลองที่มินฮยอกตีอยู่บนเวทีมันรัวเสียจนตัวเค้าเองก็ไม่แน่ใจว่ามันจะระเบิดออกมาด้วยหรือเปล่า
          “พี่ๆมาแล้วววว!!!”น้ำเสียงตื่นเต้นของจองชินดังขึ้น! นี่ล่ะนาทีระทึกใจของจริงที่รอคอย ทั้งสามหนุ่มรีบยื่นหน้ายื่นตาขึ้นมาจากที่ซ่อนตัวทันที ยงฮวานี่ทั้งหน้าดวงตาเรียวกลมโตของเค้าร้อนผ่าวไปทั่วนิ้วมือหนาชุ่มเหงื่อยกขึ้นแตะที่ริมฝีปากพลางลุ้นไปด้วยเกมส์ที่กำลังจะเกิดขึ้น!!
          “พี่ๆสวยมั้ย??ใครอ่ะ??”มินฮยอกแอบสะกิดแขนของยงฮวาที่ยืนตัวแข็งทื่อราวกับโดนสะกดไว้ น้องมินผลุบๆโผล่หัวกลมอยากรู้อยากเห็นเสียเต็มประดา
          ประตูกระจกหน้าตัวตึกหมุนตัวเปิดขึ้นแล้ว!!!
         วิ้งๆๆๆวิ้งๆ^_^
          ออร่าวิ้งๆของหญิงสาวร่างสูงได้สัดส่วนพอเหมาะปรากฏขึ้น เธอเปล่งประกายมากจริงๆผมสีน้ำตาลอ่อนเป็นลอนคลื่นเล็กน้อยถูกมัดยกสูงขึ้นเผยให้เห็นใบหน้าขาวสดใสราวหิมะ หน้าผากกว้างเพียงเล็กน้อยของเธอมีเพียงปรอยผมยาวด้านหน้าถูกปัดไปด้านข้างอย่างพอเหมาะ ดวงตาโตไร้เดียงสาประกายสดใสพวงแก้มอวบสีอมชมพูพร้อมริมฝีปากอิ่มสีเรื่อๆเป็นธรรมชาติอมสีโอรส ในมือบางของเธอถือผ้าห่มสีชมพูสดใสเดินใกล้เข้ามาหลังสะพายเป้ใบโต ทุกอย่างช่างเพอร์เฟคกับเธอผู้นั้นจริงๆ 
          ยงฮวาจ้องมองเธออย่างไม่วางตาริมฝีปากยกยิ้มพลางกัดนิ้วตนเองอย่างไม่อยากจะเชื่อในสายตา ดวงตาคมกระพริบถี่ๆพลางยิ้มกัดฟันตนเองไม่อยากจะเชื่อว่าหญิงสาวที่จะมาเป็นคู่แต่งงานด้วยจะเป็นเธอผู้นี้ ซอจูฮยอน น้องเล็กแห่งโชโนชิเดหรือ girl generation นั่นเองพวกเธอโด่งดังเป็นอย่างมากทั่วทั้งเอเชียและเป็นเกิลกรุ๊ปที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ณ ขณะนี้
          “โอว!!ววพี่ยงฮวาของเราตัวแข็งทื่อเลยพี่จงฮยอน”มินฮยอกแอบกระซิบกระซาบกับจงฮยอน รายนี้ก็เช่นกันมองสาวคนนั้นไม่วางตาไปอีกคน “พี่จงฮยอนๆๆ”มินฮยอกเขย่าแขนคนข้างๆอีกครั้ง
          “อะไร??”เสียงตอบกลับมาอย่างไม่สนใจเท่าไรนัก
          “ดูพี่ยงฮวาดิยิ้มไม่หุบเลยอ่ะ โห!!อย่างอิจฉา”
          “ฉันก็อิจฉามันเหมือนกันว่ะ”จงฮยอนเหมือนราวกับว่าตนเองโดนลูกศรของธนูยิงมาปักที่หน้าอกซะเอง “หุ่นเธอดีมากๆเลย ว๊าววววว”ลืมตัวป่ะเนี่ยจงฮยอน ฮ่าๆๆ(คนแต่งแอบแซว)
          “พี่ยงฮวาๆๆ เธอเดินเข้ามาใกล้แล้ว”จองชินรีบเอ่ยขึ้นขณะที่หญิงสาวสวยแถมยังน่ารักเดินเข้ามาทักทายลีจองชินที่ยืนต้อนรับการเข้ามาของเธอย่างขืนๆคงเพราะว่าตื่นเต้นกับการพบกันเป็นครั้งแรกนั่นเอง
          “รู้แล้วน่า เห็นแล้วด้วย ใบหน้าเธออย่างกับตุ๊กตาเลยอ่ะ เขินว่ะ^_^”ยงฮวาแอบสารภาพด้วยน้ำเสียงสั่นๆพลางส่งเสียงหัวเราะเบาๆชอบอกชอบใจกับท่าทางตื่นๆของจองชินซึ่งวางตัวไม่ถูกต่อหน้าเธอคนนั้น
         
          ร่างแบบบางของเธอเดินอย่างมาดมั่นหญิงสาวประหม่าเล็กน้อยหลังจากได้พบกับจองชิน เธอยิ้มพร้อมกล่าวคำทักทายอย่างสุภาพด้วย “สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ มาช้าต้องขอโทษด้วยค่ะ” ก้มศีรษะเพียงเล็กน้อยให้กับจองชินโดยที่หนุ่มร่างสูงได้แต่ยิ้มทำอะไรไม่ถูกนอกจากกล่าวทักทายกลับไปจนหนุ่มๆทั้งสามที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังต้องกระโดดออกมาช่วยเหลือ หญิงสาวเบิ่งดวงตากลมโตด้วยความตกใจ
          “ยินดีด้วยครับ พวกเรา cnblue ครับ”ทั้งสามหนุ่มกล่าวพร้อมๆกันพร้อมทั้งอวดรอยยิ้มอย่างมีเสน่ห์สุดๆออกมา
          “อืม ยินดีที่ได้รู้จักครับ”ยงฮวารีบกล่าวอย่างสุภาพเช่นกัน
          “อ้อ!!ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”น้ำเสียงสั่นของเธอใครจะรู้ว่าตอนนี้เธอยิ่งประหม่าเป็นอย่างมากจริงๆ
          “จะมาเป็นภรรยาหรอครับ???”ยงฮวาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “มาคนเดียวหรอครับ”เธอคิดคงเป็นเพราะเค้าเป็นหัวหน้าวงละมั้งเค้าจึงต้องออกมาทำหน้าที่แทนคนอื่นๆที่ยืนยิ้มกันท่าเดียวอย่างตื่นๆ จองชินเค้าดูสูงเป็นอย่างมากดวงตาจริงใจอย่างบอกไม่ถูก ส่วนจงฮยอนพี่รองของวงผิวขาวสะอาดรอยยิ้มสวยๆของเค้าสามารถฆาตกรรมสาวๆให้ตายได้โดยไม่รู้ตัว น้องเล็กของวงมินฮยอกดวงตายิ้มน่ารักของช่างเหมาะกับเค้าจริงๆ สุดท้าย…จงยงฮวา เค้าหล่อมากจริงๆแม้ว่าดวงตาเค้าจะดูโทรมๆไปบ้าง
               
          “มาคนเดียวค่ะ”เธอยิ้มเพียงเล็กน้อยให้ชายหนุ่มที่ยืนเกร็งอยู่ตรงหน้าจงยงฮวา ดวงตาของเค้ายิ้มตลอดเวลา รอยยิ้มและเขี้ยวเสน่ห์ของเค้าดึงให้หญิงสาวอยู่ในภวังค์ชั่วครู่
          “อายุเท่าไรแล้วครับ”จองชินเอ่ยขึ้น
         “20 แล้วค่ะ”
          “อย่างงั้นหรอครับ”มินฮยอกเสริมขึ้นมา
          “เธอดูคล้ายใครบางคนนะ มินฮยอก”จงฮยอนกระซิบมินฮยอกหลังจากที่เผล่งมองไปที่ใบหน้าท่าทางของหญิงสาวอีกครั้ง
          “นั่นน่ะสิ แต่ยังไงก็ยังคิดไม่ออกแต่เหมือนกับว่าพวกเราได้เจอกับเธอได้ไม่นานมานี่เอง พี่คิดว่าไง”
          “พี่ก็คิดเหมือนนายนะ แต่ว่าวันนี้เธอดูสวยมากจริงๆคนๆนี้จะเข้ามาเป็นภรรยาของพี่เราด้วย ว๊า!!น่ายินดีจริงๆ”จงฮยอนรีบเสริมขึ้น
          “พวกนายกระซิบอะไรกันอยากรู้มั่งดิ”หนุ่มร่างโย่งขยับเข้ามาใกล้อีกสองหนุ่มขณะที่ยงฮวากับว่าที่เจ้าสาวของเค้ากำลังสนทนากันอย่างเขินอาย
          “ฉันคิดว่าเธอคล้ายใครบางคนน่ะสิ”หนุ่มมินฮยอกเอ่ยขึ้นพลางคิดๆ
          “ร้านกาแฟไง??”จู่ๆจองชินก็โพล่งขึ้นมาลอยๆโดยที่ไม่ทันคิดพร้อมกับมองหน้าของอีกสองหนุ่มที่ยืนกระพริบดวงตาปริบอยู่ข้างๆพลางเหลือบสายตาไปมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้วยไม่ไกลกับสาวน้อยหน้าเฉิ่มที่เจอกันได้ไม่นานที่ร้านกาแฟร้านโปรดของพี่ใหญ่
          “ไม่น่าจะใช่น๊า”นิ้วมือของจงฮยอนยกขึ้นแตะที่ริมฝีปากพลางคบคิดภาพสองภาพซึ่งรู้ๆกันอยู่ว่าแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
         “พี่จะเอายัยสาวแว่นหนาเตอะมาเทียบกับเธอได้ยังกัน พูดไม่คิด”มินฮยอกตะคอกเบาๆใส่หนุ่มร่างสูงซึ่งยืนถลึงตาโตใส่สองหนุ่ม
          “ฉันพูดผิดตรงไหน ก็แค่อยากจิบกาแฟก็เท่านั้นเอง เว้ยยย!!คิดอะไรกันพวกนายไร้สาระจริงๆ”
          “อ้าว!!ก็นายพูดขึ้นมาแบบนั้นจะไม่ทำให้พวกเราเข้าผิดได้ยังไงกัน เจ้าบ้า!!”ลีจงฮยอนต่อว่ารุ่นน้องเชิงล้อเล่น
          “เข้าใจผิดกันเองสิไม่ว่า”ร่างสูงของเค้ายืนกอดอก
 
          เวลาผ่านไปสักพักแล้วการสนทนาของทั้งคู่เริ่มเข้าที่เข้าทางกับการทักทายและรู้จักกันเป็นครั้งแรก
         “คุณคิดว่าพวกเราสี่คนใครจะมาเป็นสามีคุณ…??”จงยงฮวาตั้งคำถามกับหญิงสาวที่ยืนยิ้มหน้าใสอยู่ตรงหน้าดวงตาเธอดูเป็นประกาย “ยกเว้นจองชิน”
          “พวกเราใครโอเคสำหรับคุณบ้าง”มินฮยอกอมยิ้ม
          “คะ..”เสียงเล็กๆของเธอขานรับชายหญิง “เอ๊...”
        ทั้งสี่หนุ่มยืนเรียงหน้ากันอีกครั้งหลังจากที่ยงฮวาเรียกให้เข้ามากล้องยังคงถ่ายทำต่อไปเรื่อยๆ ทุกคนยืนเข้าที่กันอย่างเป็นระเบียบมือทั้งสองประสานกันไว้ด้านหน้าอย่างตื่นเต้นว่ายงฮวาจะตัดสินเธอยังไงหรือเธอจะทายถูกหรือไม่ว่าใครจะเป็นสามีเธอในอนาคต(สามีหลอกๆ)
         “พวกเราสี่คนคุณชอบใครมากที่สุด!!”ยงฮวาตั้งคำถามเด็ดขึ้นมาเพื่อให้หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเค้าได้เลือกว่าคนที่เธอชื่นชอบมากที่สุดจะได้มาเป็นสามีของเธอหรือไม่ เค้าสังเกตุว่าเธอยิ้มและกระพริบดวงตาถี่ๆมือบางกอดผ้าห่มในมือแน่น “โดยใช้ผ้าห่มในมือคุณมาคลุมไหล่พวกเราที่คุณเลือกได้โดยที่พวกเราจะยืนหันหลังให้”
          “เอ๊ะ!!ยังงั้นหรอคะ”เธอถึงกับหัวเราะเล็กๆกับมุขตลกของเค้ามือบางสั่นในบางครั้งอาการประหม่าหายไปแทบทั้งหมดตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้แล้วสิ แล้วเธอจะเลือกใครดีล่ะ??ทั้งสี่หนุ่มเริ่มภารกิจต่างยืนหันหลังให้กับคนที่จะเลือกพวกเค้า ทั้งสี่หนุ่มตื่นเต้นกันเป็นอย่างมากในตอนนี้ต่างก็ลุ้นว่าหนึ่งในสี่ของนักดนตรีสุดหล่อ มือกีต้าร์ทั้งสองหนุ่ม มือเบส หรือมือกลอง ใครจะเป็นหนึ่งในดวงใจของสาวน้อยคนนี้
          “เริ่มเลยนะครับ”ยงฮวาหันมายิ้มให้กับเธออีกครั้งหวังจะโกยคะแนนหรือเปล่าอันนี้ไม่ทราบ
         “ได้ค่ะ”หญิงสาวมองไหล่หนาแถมกว้างของแต่ละคน ลีจองชินเค้าสูงมากต่อมาคังมินฮยอกเค้าก็ดูสูงเหมือนกัน ส่วนลีจงฮยอนรูปร่างได้สัดส่วนสูงไม่แพ้กัน สุดท้ายจงยงฮวารูปร่างของเค้าไม่สูงไม่เตี้ยมากนักไม่ผอมหรืออวบจนเกินไปด้วย สัดส่วนที่ซ่อนอยู่ในเสื้อคลุมของเค้าจะเป็นเช่นไรนะเธอคิด เธอเดินไปมา
          ซอจูฮยอนยื่นผ้าห่มลายการ์ตูนสีชมพูคลุมไปที่จงยงฮวาตามที่คาดไว้
         “โอวว….”ทุกคนต่างอุทานไม่เป็นคำออกมา เธอเลือกถูกแล้วคนที่จะมาเป็นสามีของเธอ
          “ผมเป็นสามีคุณครับ”ชายหนุ่มหันมาส่งยิ้มน่ารักให้กับเธอหลังจากถูกเธอเลือก มือหนาหยิบผ้าห่มนุ่มออกจากไหล่กว้างกอดไว้สักครู่ก่อนจะส่งมอบให้เธอไปถือไว้อีกครั้งยิ้มกว้างเปื้อนไปทั้งใบหน้าด้วยความยินดีและตกใจเช่นเดียวกับหญิงสาว
         “คะ เป็นคุณอย่างงั้นหรือคะ จริงหรอคะ”ยิ้มเขินๆโดยมองไปยังสี่หนุ่มอีกครั้ง
          “ผมเป็นสามีตัวจริงของคุณ”ยงฮวาเอ่ยยิ้มๆเล่นทั้งสามหนุ่มระเบิดเสียงหัวเราะชอบใจ “ดีใจที่ได้พบครับ”
          “จริงสิครับ แล้ววันนี้เราจะไปไหนกันดีก่อนล่ะ”ยงฮวาทำหน้าครุ่นคิด โดยมีรุ่นน้องอีกสามคนยืนยิ้มปลาบปลื้มจะได้กลับบ้านกันสักที
          “ไม่รู้สิคะ”เธอกล่าวสั้นตามแบบของเธออีกครั้ง
          “พวกนายกลับบ้านกันได้แล้ว”ยงฮวามองไปที่น้องๆทั้งสามเพราะตอนหมดความจำเป็นที่ต้องใช้งานพวกมันแล้ว ฮ่าๆ ทิ้งสามหันขวับมาทางพี่ใหญ่ของวง “ที่เหลือไว้เป็นหน้าที่พี่เอง”พลางหัวเราะชอบใจ
          “แฮ่ม!!ฝากไว้ก่อนนะพี่”จองชินกัดฟันกรอด
          “แล้วเจอกันที่บ้านละกัน   พวกผมไปก่อนนะครับ
          ต่างฝ่ายต่างร่ำลากันพอเป็นพิธีหลังจากสามแสบหายลับออกไปจากตัวตึกแล้วชายหนุ่มและหญิงสาวยิ่งต่างวางตัวต่อกันแทบไม่ถูกเลยจริงๆต่างรู้สึกยังไม่สนิทและยังอึดอัดท่ามกลางบรรยากาศซึ่งปราศจากสคริปใดๆทั้งสิ้น หลังจากพักครึ่งเพื่อให้คลายจากอาการประหม่าของคนทั้งคู่
          “พี่ พี่รู้มาก่อนใช้มั้ยว่าคนที่จะมาเป็นสามีของเค้าเป็น นายยงฮวา อ่ะคะ”ซอจูฮยอนยกมือถือขึ้นโทรกลับไปหาผู้จัดการของเธอในทันที เสียงทุ้มตอบมาในทันทีเช่นเดียวกัน
          “อืม แล้วยังไง เค้าดูดีจะตายไปเธอไม่ชอบเค้าหรอ??”เอ่ยน้ำเสียงราบเรียบ
          “ไม่ใช่ว่าชอบหรือไม่ชอบ พี่คะ>_<จะพูดยังไงดีล่ะ เอิ่ม!!ทำยังไงดีล่ะคราวนี้”น้ำเสียงขึ้นของเธอทำให้คนปลายสายอดหัวเราะออกมาเสียไม่ได้  “โอววว พี่คะเค้าจะทำยังไงดี”หญิงสาวยกมือบางขึ้นกุมหัวกลมๆความสับสนหลากหลายประดังเข้ามาเป็นระยะ ก่อนที่เธอจะเหวี่ยงอย่างสุภาพไปมากกว่านั้นอีกทางทีมงานต่างร้องเรียกทั้งสองมาเข้ากล้องอีกครั้ง คราวนี่หญิงสาวได้แต่ยิ้มเจื่อนๆนัยน์ตาร้อนผ่าวใจที่เคยสงบตอนนี้กลับเต้นตึกตักๆไม่เป็นจังหวะ
============

มาต่อแล้วจร้า ช้าไปนิ๊ดดดดดนึง 55

ต้องขอโทดด้วย มัวดูตอนล่าสุด EP.37 เพลินไปหน่อย

ชอบไม่ชอบงัยฝากตัวด้วยจ้รา fic ยงซอคู่รักที่ต้องอาศัยโชคชะตา

เพื่อที่จะได้มาพบกัน....
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

46 ความคิดเห็น

  1. #24 LLbxit4k (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2554 / 00:37
    ไม่มีใครจำได้ซะงั้น

    คิคิ สนุกมากๆค่ะ
    #24
    0
  2. #17 lHan+Namu:~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2554 / 23:50
     พบกันแล้วววววววววว~

    น้องซอแอบมีร่างสองเป็นยัยเฉิ่มซะด้วย ><
    ไฮโซได้อี๊กกกก~

    เฮียไม่รู้อะไรซะแล้ว ฮ่าๆๆๆ
    #17
    0
  3. #11 arcsine (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2554 / 23:40
     ว้าววววว ได้เจอกันแล้ว
    ไรเตอร์บรรยายฉากที่น้องซอเดินเข้ามาในตึกซะเห็นภาพเลย
    #11
    0
  4. #8 นุชชี่ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2554 / 18:09
    ตื่นเต้นมากเลยค่ะ

    มาอัพต่อน่ะค่ะ อยากอ่านต่อมากเลยค่ะ

    จะรอน่ะค่ะ



    +++
    #8
    0