Fic BTS In Relation... KookJin, VGa, MonHope

ตอนที่ 25 : Chapter 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,183
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    16 มี.ค. 60

บทที่ 22

        “มาช้านะพี่” เสียงทุ้มเอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นร่างขาวเดินเข้ามาใกล้ ยุนกิถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดก่อนจะเงยหน้ามองเด็กร่างสูงตรงหน้าอย่างไม่เป็นมิตร

        “บอกแค่ว่าอยู่ภาคชีวะ แต่ไม่บอกว่าอยู่ตรงไหนของภาค ใครจะไปรู้กับมึงวะ” เสียงห้าวว่า “มีอะไรก็พูดมา กูไม่ได้มีเวลาว่างหรอกนะ”

        “ก็ถ้าตอบคำถามผมได้ ผมก็ไม่ดึงพี่ไว้นานหรอก” ว่าด้วยเสียงทุ้มเรียบนิ่ง แต่ท่าทีคุกคามด้วยการเดินเข้ามาใกล้จนร่างเล็กต้องเดินถอยหลังเรื่อยๆ จนหลังบางชิดกับผนังตึก มือเรียวยกขึ้นมาผลักอกแกร่งแต่ก็โดนจับไปตรึงไว้แน่น

        “ไอ้แทฮยอง! ทำเชี่ย...”

        “พี่รู้มั้ย วันนี้เพื่อนสนิทพี่เขาออกไปกับใคร”

        “กูจะไปรู้ได้ยังไง วันนี้กูยังไม่เจอไอ้จินเลย” ที่รู้ก็เพราะว่าสิ่งที่ทำให้แทฮยองหัวร้อนใส่เขาได้ก็แค่ไอ้เดือนปีสามคนสวยนี่แหละ “แล้วไง เจอมันออกไปกับไอ้จองกุกอีกแล้วหรือไง”

        “อ้าว ไหนพี่บอกว่าไม่รู้ไงครับ”

        “คนที่ทำให้มึงหัวร้อนจนต้องเดือดร้อนกูก็มีแค่คนเดียวมั้ยล่ะ” คนตัวขาวถอนหายใจ “แล้วไง คิดว่ากูจะรู้เรื่องหรือไง วันนี้กูยังไม่ได้คุยกับไอ้จินมันเลย กูจะไปบอกไอ้จองกุกให้ไปหาเพื่อนกูได้ยังไง”

        “ผมก็ยังไม่ได้บอกเลยนี่ว่าผมคิดว่าพี่ทำอะไร” แทฮยองยิ้มมุมปากพร้อมกับโน้มลงมาใกล้ “ยิ่งโดนจี้ก็ยิ่งหลุดนะครับ”

        “หลุดห่าอะไรล่ะ กูก็แค่เดา ไม่ได้ทำอย่างที่พูดไปสักหน่อย” ยุนกิปฏิเสธเสียงแข็ง “มึงไม่คิดบ้างเหรอว่ามันอาจจะตกลงไปด้วยกันก็ได้ พวกมันก็อยู่คณะเดียวกัน แถมยังเป็นเดือนเหมือนกันด้วย มึงจะรู้ได้ยังไงว่าพวกมันได้คุยอะไรกันบ้างตอนที่มึงไม่อยู่”

        “แต่ภาพที่ผมเห็นมันไม่ใช่แบบนั้น!

        “แล้วมึงเห็นอะไร”

        “พี่จินเหมือนจะโดนไอ้เด็กนั่นบังคับอีกแล้ว...”

        “ทำไมเพื่อนกูคนนี้มันถึงโดนบังคับบ่อยจังวะ” ร่างเล็กแค่นหัวเราะ “ถ้าแค่ไม่กี่ครั้งก็ยังโอเคนะ แต่คนอย่างไอ้จินใครจะไปบังคับได้วะ”

        “ก็ไอ้เด็กนั่นไง...”

        “มึงคิดว่าไอ้จินหัวอ่อนขนาดนั้นเลยเหรอวะ เผื่อไม่รู้นะ แต่กูจะบอกให้ว่าพี่จินของมึงที่มีเหตุผลตลอดเวลาไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครง่ายๆ หรอกนะ”

        “...”

        “นอกจากว่ามันจะยอมให้เสียเอง”

        “...”

        “หึ กูเคยเตือนแล้วนะว่าถ้าอยากให้ไอ้จินรักก็อย่าไปวุ่นวายกับสองคนนั้นให้มาก เพราะถ้ามันไม่มีอะไร คนดีอย่างมึงเอาชนะไอ้จองกุกได้สบายๆ”

        “...”

        “เอาเถอะ ว่าไปตอนนี้ก็เปล่าประโยชน์” คงเพราะสิ่งที่แทฮยองเคยทำกับร่างเล็กไว้ ทำให้ยุนกิพูดจาได้ร้ายกาจถึงขนาดนี้ “เพราะมึงกำลังจะ แพ้แล้วไง”

        ปึก!!

        มือหนาข้างหนึ่งเปลี่ยนมาบีบคางเรียวแน่น ยุนกิพยายามใช้มือข้างที่เป็นอิสระแล้วดันแขนแกร่งออกแต่ก็ไม่สำเร็จ

        “ไอ้แทฮยอง! ปล่อย...”

        “พูดแบบนี้ แปลว่าพี่อยู่ฝั่งนั้นจริงๆ สินะ” รอยยิ้มของเดือนปีสองทำเอาร่างเล็กถึงกับขนลุกวาบ

        แต่อย่าคิดเลย ว่าเขาจะแสดง อาการกลัวออกมาให้อีกฝ่ายได้ใจ

        “กูไม่เคยอยู่ข้างมัน กูบอกมึงไปหลายรอบแล้วกูไม่เคยเข้าข้างคนที่ทำร้ายเพื่อนกูอย่างไอ้เด็กเวรนั่น”

        “แล้วทุกครั้งที่พี่ห้ามไม่ให้ผมปกป้องพี่จินเวลาที่มันมาหาพี่เขาล่ะ”

        “...”

        “ถ้าพี่ไม่ได้เข้าข้างมัน พี่ทำแบบนั้นไปทำไม”

        “...ไม่เกี่ยวกับมึง” เสียงห้าวกัดฟันพูด ตาเรียวมองสบตากับตาคมทั้งที่ในใจนั้นหวาดหวั่น “ไม่ใช่เรื่องที่มึงต้องมายุ่ง”

        “อ้าว แล้วผมจะเชื่อคำพูดพี่ได้ยังไงล่ะ”

        “...”

        “งั้นพี่ต้องพิสูจน์ให้ผมดู” ร่างสูงยิ้มมุมปาก “ถ้าพี่อยากให้ผมเชื่อพี่ พี่ก็ต้องทำให้ผมเห็นว่าพี่ไม่ได้เข้าข้างไอ้จองกุกจริงๆ”

        “...ยังไง”

        “พี่ต้องช่วยผมเรื่องของพี่จิน”

        “ฝันไปเหอะ” ยุนกิตอบทันควัน “กูเคยบอกมึงไปหลายรอบว่าควรต้องทำยังไง แต่มึงก็ไม่เคยฟัง กูจะช่วยมึงอีกทำไม”

        “...”

        “และอีกอย่างนะ ยิ่งมึงเป็นอย่างนี้ กูไม่มีทางช่วยคนอย่างมึงหรอก เพราะมึงไม่ได้เหมาะกับซอกจินอีกแล้ว ไอ้เฮงซวย!

        “...หึ แล้วผมเหมาะกับใครล่ะครับ พี่หรือไง” ไม่ว่าเปล่า มือหนายังค่อยๆ เปลี่ยนมาไล้แก้มขาวอย่างแผ่วเบา “จริงๆ พี่ก็สวยเหมือนกันนะครับ พี่ยุนกิ”

        “ไอ้เวรนี่!” เสียงห้าวว่าพร้อมกับปัดมือใหญ่ออกอย่างแรง “กูไม่ใช่เพื่อนเล่นมึงนะคิมแทฮยอง!

        “ผมก็ไม่ได้เล่นนี่ครับ” เอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า “ถ้าไม่อยากให้พี่นัมจุนรู้เรื่องวันนั้นที่ผมไปหาพี่ พี่ก็ต้องช่วยผม”

        “...เดี๋ยวนี้มึงใช้วิธีสกปรกแบบไอ้จองกุกแล้วเหรอ” ร่างเล็กกำหมัดแน่นอย่างแค้นใจ “กูคิดถูกแล้วสินะ ที่ไม่เข้าข้างใครทั้งนั้น มึงก็ไม่ได้ต่างจากไอ้เลวนั่นเลย...”

        “ผมยอมเลวในสายตาทุกคน ถ้ามันทำให้ผมดึงพี่จินออกจากไอ้จองกุกได้”

        “...”

        “และถ้าพี่ยืนยันว่าพี่ไม่เข้าข้างจองกุก พี่ก็ต้องช่วยผม” ว่าพร้อมกับโน้มเข้าไปกระซิบใกล้ใบหน้าสวย “คิดดีๆ นะครับ เรายังมีเรื่อง จูบของเราเป็นเดิมพันอยู่”

 

        ท่าทีคุกคามที่แทฮยองมีต่อยุนกิทำให้คนที่แอบมองอยู่นั้นกำหมัดแน่นอย่างระงับอารมณ์

        นัมจุนมองภาพของทั้งสองคนด้วยความโกรธ เขาอยากจะพุ่งไปกระทืบไอ้เด็กนั่นที่กล้าทำแบบนี้กับแฟนของเขา ถึงแม้จะไม่ได้ยินว่าพูดอะไรกันก็เถอะ

        แต่ถ้าทำแบบนั้น ร่างเล็กคงไม่พอใจที่เขาแอบตามมาแบบนี้แน่ๆ

        ร่างสูงพยายามนับหนึ่งถึงร้อยในใจเพื่อสงบสติอารมณ์

        แต่พอเห็นมือหนาคว้าเข้าที่ข้อมือเล็กของแฟนหนุ่มของเขาอีกครั้ง เส้นความอดทนก็ขาดลงทันที

        ไอ้เวรแทฮยอง!!!!

        หมับ!!

        มือของใครบางคนคว้าเข้าที่ข้อมือของนัมจุนที่กำลังจะพุ่งออกไป ร่างสูงถูกดึงเข้ามาในที่ซ่อนตามเดิมพร้อมกับมือบางอีกข้างที่ปิดปากเขาแน่น หนุ่มวิศวะทำท่าจะขัดขืนแต่พอเห็นหน้าผู้มาใหม่ เขาก็นิ่งทันที

        จองโฮซอก น้องชายของยุนกิ

        “อย่าโวยวายนะครับ ถ้าไม่อยากให้พี่ยุนกิไม่พอใจ” ร่างบางว่าพร้อมกับปล่อยมือจากแฟนของพี่ชายตัวเอง “พี่ยุนกิคงไม่ชอบที่พวกเราตามมาแบบนี้”

        “แต่โฮซอก เพื่อนนายกำลังจะ...”

        “ไอ้แทฮยองไม่ทำหรอกครับ ที่นี่คณะของพี่จิน มันไม่กล้าทำอะไรมากกว่านี้หรอกครับ” เสียงหวานว่าเรียบๆ แต่ตาคู่สวยกลับจ้องเขม็งไปทางสองคนนั้น “ผมว่าเราดูเงียบๆ อยู่ตรงนี้ดีกว่า”

        ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่ก็มีบางช่วงเหมือนกันที่รุ่นน้องหน้าสวยนั้นฟิวส์ขาด ทำท่าจะพุ่งออกไปจนร่างสูงแทบจะคว้าตัวไม่ทันเมื่อเห็นแทฮยองเริ่มคุกคามพี่ชายตัวเองในหลายๆ ครั้ง

        กลายเป็นว่าทั้งคู่ต้องคอยช่วยกันรั้งอีกฝ่ายเพราะไม่อยากให้ยุนกิรู้เรื่อง จนกระทั่งสองคนนั้นแยกกันไปคนละทาง โฮซอกและนัมจุนถึงแยกออกจากกัน

        ทั้งคู่มองหน้ากันอยู่สักพัก ก่อนที่นัมจุนจะเป็นคนเอ่ยออกมา

        “เราสองคน ทนได้ยังไงนะ ที่เห็นยุนกิทำท่าจะโดนทำร้ายอยู่ตลอดแบบนั้น”

        “...นั่นน่ะสิครับ” เสียงหวานแค่นหัวเราะ “ถ้าผมขออะไรพี่สักอย่าง จะได้มั้ยครับ”

        “อะไรล่ะ”

        “ปกป้องพี่ยุนกิทีครับ” ว่าพร้อมกับเงยหน้าสบตาคมอย่างขอร้อง “พี่ยุนกิเขาไม่ฟังผมเลย ผมไม่อยากให้พี่เขาเข้ามาในแผนนี้อีกแล้ว แม้พี่เขาจะเป็นคนเริ่มต้นก็เถอะ เพราะต่อหน้าแทฮยอง พี่เขาก็อยู่ข้างจองกุก...”

        “นายจะบอกอะไรพี่กันแน่โฮซอก” นัมจุนขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ “แล้วแผนอะไร ใช่เรื่องที่นายกับยุนกิปิดทุกคนไว้ใช่มั้ย”

        “...ผมบอกไม่ได้”

        “โฮซอก...”

        “ผมบอกไม่ได้จริงๆ ครับพี่นัมจุน” โฮซอกกัดปากแน่น “ผมบอกได้แค่ว่าพี่ยุนกิทำเพื่อปกป้องทุกคน”

        “...”

        “ผมพยายามเตือนพี่เขาแล้ว แต่พี่เขาก็ไม่ฟัง ทั้งๆ ที่ไอ้แทฮยองหมายหัวไว้ขนาดนี้”

        “...”

        “พี่นัมจุน ช่วยอยู่ข้างพี่ยุนกิได้มั้ยครับ” เสียงหวานว่าอย่างคนหมดแรง “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ช่วยปกป้องเขาจากเพื่อนที่แสนอารมณ์ร้อนของผมได้มั้ย”

        “...มันเป็นสิ่งที่พี่ต้องทำอยู่แล้ว ยุนกิเป็นแฟนพี่นะ” ร่างสูงรับปาก “อะไรที่ทำให้พี่ชายนายเสียใจ พี่ต้องช่วยกันมันออกไปอยู่แล้ว”

        “...ขอบคุณนะครับ” โฮซอกเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มแสนบางเบา “ไม่ว่ายังไงก็ไว้ใจพี่ชายผมนะครับ เขารักพี่มากจริงๆ ถึงยอมเอาตัวเองเข้าไปยุ่งกับรักสามเส้าของสามคนนั้น”

        “...”

        “และเป็นไปได้ อย่าเอาตัวเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องบ้าๆ นี่อีกคนเลยนะครับ แค่ปกป้องพี่ยุนกิจากแทฮยองก็พอ”

        “...”

        “แล้วก็...ถ้าเครียดเรื่องนี้มากเกินไปก็ระบายกับผมได้เลยนะ ผมอยู่ข้างพี่เสมอนะครับ”

 

        และแล้ว การซ้อมใหญ่ของการแสดงรวมดาวเดือนปีหนึ่งของมหาวิทยาลัยก็มาถึง

        ซอกจินกำลังนั่งมองปีสองที่กำลังนั่งคุยกับดาวและเดือนคนปัจจุบันของคณะ ทั้งสี่คนที่กำลังตั้งใจทำงานอยู่ตรงหน้าก็ทำให้เดือนปีสามยิ้มออกมาได้

        จริงจังกันแบบนี้ค่อยดีหน่อย

        ร่างเพรียวมองทั้งสี่คนเพลินๆ ก่อนจะสะดุ้งเมื่อเดือนปีหนึ่งคนหล่อเงยหน้าขึ้นมาหาเขา รอยยิ้มบางๆ ที่ส่งมาให้ทำให้คนหน้าหวานต้องหลบสายตาคมอย่างขัดเขิน

        โอ๊ยยย ตั้งแต่จูบนั้นก็ทำให้เขาหวั่นไหวกับเด็กนี่ตลอดเลย T///T

        หลังจากวันนั้นมา จองกุกก็เปลี่ยนไปราวกับคนละคน ไม่มีการบังคับด้วยความใจร้ายอีกแล้ว (มีแต่ความเจ้าเล่ห์นั่นแหละที่เข้ามาแทนที่ -0-) แถมความอ่อนโยนก็ดูจะมีมากกว่าเดิมอีกเยอะเลย

        ไม่เหมือนคนเดิม แต่เหมือน คนเดิมในตอนนั้น

        และแน่นอน         ว่ามันทำให้เขาหวั่นไหวได้จริงๆ

        แต่ไม่ได้แปลว่าไม่ระแวงหรอกนะ

        ยิ่งมาแนวนี้ก็ยิ่งกลัว...

        เพราะมันยิ่งทำให้เดาไม่ได้ว่าจองกุกจะทำอะไรต่อไป

        และจะกลับมาร้ายกว่าเดิมหรือเปล่าก็ไม่รู้

        “พี่ซอกจิน ใช่มั้ยครับ” เสียงทุ้มที่ทักขึ้นทำให้เจ้าของชื่อหันไปมองตามทันที ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย

        ใครวะ?

        “พี่ซอกจินจริงๆ ด้วย” ร่างสูงว่าก่อนจะเดินเข้ามาหา “ผม โบกอมไงครับ ปาร์คโบกอม จำผมได้หรือยัง”

        คนผมชมพูทำหน้างงเล็กน้อย แต่สักพักก็ร้องอ๋อออกมาทันที

        ก็โบกอมเป็นเพื่อนสนิทสมัยมัธยมของจองกุกนี่นา

        “ว่าไง ไม่เจอกันนานเลยนะ” คนหน้าหวานส่งยิ้มให้ “พี่ไม่เห็นรู้ว่านายเรียนที่นี่ด้วย”

        “ถ้าพี่รู้นี่สิครับ จะแปลกมาก” โบกอมหัวเราะ “ผมเรียนอยู่สถาปัตย์น่ะครับ”

        “อ่อ แล้วนี่ก็ได้เป็นตัวแทนด้วยเหรอ”

        “ครับ จริงๆ ผมก็ไม่ได้อยากเป็นหรอก” เสียงทุ้มว่า “แล้วพี่มาทำอะไรที่เขาซ้อมดาวเดือนเหรอครับ”

        “พี่มาช่วยปีสองดูดาวเดือนปีหนึ่งน่ะ” เสียงหวานตอบ ก่อนจะรีบต่อเมื่อเห็นร่างสูงทำหน้างง “พี่เป็นเดือนปีสามของวิทยาศาสตร์น่ะ”

        “อ่อ อย่างนี้นี่เอง”

        “แน่ะ ให้นั่งคนเดียวแค่แป๊บเดียว มีใครมาจีบอีกแล้วนะครับพี่ซอกจิน” เสียงทุ้มของฮยอนอูเอ่ยแซวอย่างร่าเริงตามประสา เรียกความสนใจให้ทั้งสองคนที่กำลังคุยกันอยู่หันไปสนใจผู้มาใหม่ทันที

        “เดี๋ยวนายจะโดนนะ” เสียงหวานคาดโทษเดือนปีสอง “รุ่นน้องที่รู้จักน่ะ ชื่อโบกอม”

        “สวัสดีครับ ผมปาร์คโบกอมครับ” ร่างสูงโค้งให้ทั้งสี่คน ก่อนจะหันไปสบตากับดาวปีสองของวิทยาศาสตร์ จูฮยอนมองกลับด้วยสายตาเรียบนิ่งก่อนจะหลบไปอีกทางทำให้นัยน์ตาคมวูบไหวไปเล็กน้อยก่อนจะกลับมาปกติอย่างรวดเร็ว

        “สวัสดีๆ พี่ชื่อฮยอนอูนะ ส่วนยัยนี่ก็คือจูฮยอน” ร่างใหญ่ก็ยังไม่สังเกตถึงบรรยากาศที่ผิดปกติ “เป็นตัวแทนจากคณะอะไรน่ะเรา”

        “สถาปัตยกรรมศาสตร์ครับ” โบกอมตอบพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะหันไปหา เพื่อนสนิทที่อยู่ด้านหลัง “ไง เป็นเดือนเหรอจองกุก”

        “หืม? รู้จักกันด้วยเหรอ”

        “ครับ ผมกับมันมาจากโรงเรียนเดียวกัน” รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อ “ไม่เจอกันนานเลยนะ ไม่คิดว่ามึงจะอยู่คณะเดียวกับพี่ซอกจิน”

        “...ไม่เกี่ยวกับมึง” จองกุกว่า ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ “ล้อเล่นน่ะ กูก็ไม่คิดว่ามึงจะต่อที่นี่ ไหนตอนแรกบอกว่าจะไปต่างประเทศ”

        “กูยังมี อะไรต้องทำอีกมากน่ะ” รอยยิ้มร้ายยังคงอยู่บนใบหน้าหล่อของเดือนสถาปัตย์ ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นรอยยิ้มเป็นมิตรเมื่อเห็นหญิงสาวข้างกายของจองกุก “ดาวคณะมึงเหรอ”

        “อืม ชื่อเยริม”

        “น่ารักดีนะ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ^^

        “เอ่อ ค่ะ ^^;;

        “สองคนนี้นี่มันอะไรกันเนี่ย” เดือนปีสองเกาหัวอย่างงงๆ ก่อนจะหันมาหาเพื่อนสาวข้างกาย “นี่ก็เงียบเลย ไม่สงสัยหน่อยเหรอ เอ้อ จริงสิ เธอก็มาจากโรงเรียนเดียวกับจองกุกนี่นา แสดงว่าก็รู้จักสองคนนี้ใช่มั้ย”

        “ถ้าฉันรู้จักจองกุกคงคุยกับน้องตั้งแต่แรกแล้วมั้ง นายนี่ถามอะไรแปลกๆ” ร่างบางหันมาพูดอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเข้าไปคว้าข้อมือของดาวปีหนึ่ง “อยากรู้อะไรก็ถามพี่ซอกจินแล้วกัน พี่เขาก็มาจากโรงเรียนเดียวกับฉัน ไปกันเถอะเยริม พี่จะบรี๊ฟบทให้ต่อ อยู่แถวนี้มีแต่เรื่องน่ารำคาญ”

        ว่าจบก็เดินออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้เพื่อนมองตามอย่างงงๆ

        แต่คงไม่มีใครรู้ว่ามีสายตาอีกคู่ที่มองตามดาวปีสองไปอย่างเจ็บปวดที่เธอทำท่าทีแบบนี้

        “อะไรของมันวะ แค่นี้ทำไมต้องหงุดหงิดด้วย” ฮยอนอูเกาหัวแกรกๆ ก่อนจะหันไปหารุ่นพี่ตัวเล็กของตัวเอง “พี่ซอกจินครับ...”

        “หยุด อย่าดึงฉันเข้าไปเกี่ยว” เสียงหวานรีบขัดขึ้น (ไม่ค่อยอยากให้ใครรู้ว่ารู้จักจองกุกมานานแล้ว) ก่อนจะหันไปหาปีหนึ่งทั้งสองที่กำลังแผ่รังสี(?)แปลกๆ ออกมา “นายก็ไปได้แล้วนะโบกอม เมื่อกี้พี่ได้ยินเสียงใครสักคนตามหาเดือนสถาปัตย์อยู่”

        “ได้ครับ” ร่างสูงหันไปส่งยิ้มให้รุ่นพี่ “ไว้เจอกันนะครับพี่ซอกจิน”

        “อื้อ ^^

        “งั้นเดี๋ยวผมไปตามยัยจูฮยอนก่อน ไม่รู้มันหงุดหงิดอะไร วันแดงเดือดหรือไงนะ” บ่นเสร็จก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้คนพี่มองตามอย่างขำๆ ทะเลาะกันได้ตลอดจริงๆ สองคนนี้

        ก่อนที่ร่างเพรียวจะรู้ตัวว่าตอนนี้เหลือใครอยู่กับเขาตอนนี้

        จอนจองกุก

        ตาคู่สวยรีบหันกลับมา ก็พบกับตาคมกำลังมองมาที่เขาด้วยสายตาเรียบนิ่งจนร่างเพรียวแอบขนลุก ก่อนที่ร่างสูงจะเดินเข้ามาหาแล้วย่อตัวลงตรงหน้าให้เท่ากันเขาที่นั่งอยู่จนซอกจินเผลอถอยติดพนักเก้าอี้อย่างตกใจ

        “เอ่อ มะ มีอะไรหรือเปล่า”

        “มันมาคุยอะไรกับพี่ครับ”

        “มัน?”

        “ก็ไอ้โบกอมนั่นแหละ มันมาคุยอะไรกับพี่”

        “กะ ก็ไม่มีอะไร แค่เรื่องทั่วๆ ไปน่ะ”

        “เรื่องอะไรบ้างล่ะครับ”

        “แล้วนายจะมาคาดคั้นพี่ทำไมเนี่ย” เสียงหวานเผลอพูดออกไปตามประสาของคนไม่ชอบโดนบังคับ พอรู้ตัวอีกทีก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจก่อนจะก้มหลบสายตาคมทันที

        ตายแล้ว เล่นผิดคนแล้วคิมซอกจิน T^T

        โดน โดนแน่ๆ

        “เฮ้อ พี่คงไม่ชอบสินะ ผมขอโทษนะครับ” เสียงถอนหายใจพร้อมกับเสียงทุ้มที่เอื้อนเอ่ยทำเอาใบหน้าหวานเงยขึ้นมาทันที

        เดี๋ยวนะ มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ

        “จองกุก นายขอโทษพี่?”

        “ครับ ก็ผมทำให้พี่ไม่พอใจนี่นา”

        ไม่ใช่แล้วแบบนี้

        “เดี๋ยวนะ นาย... โอ้พระเจ้า” มือบางยกขึ้นทึ้งหัวตัวเอง “นายไม่ใช่คนแบบนี้นี่ นายคนปัจจุบันไม่ได้เป็นแบบนี้”

        “ผมก็เป็นอย่างนี้มานานแล้ว จำไม่ได้หรือไง” ร่างสูงยกยิ้มขำ “ผมไม่ได้เป็นอย่างที่พี่คิดไปทุกอย่างหรอกนะครับ”

        “...”

        “ช่างเถอะ ตอนนี้พี่อาจจะยังไม่เข้าใจ” ว่าพร้อมกับยื่นมือมาประคองใบหน้าหวาน “แต่ตอนนี้ผมสนใจเรื่องนี้มากกว่า”

        “...เรื่องอะไร”

        “อย่าอยู่ใกล้ไอ้โบกอมอีก”

        “นั่นเพื่อนนายไม่ใช่หรือไง” ร่างเพรียวขมวดคิ้ว “กลุ่มนายจะไว้ใจไม่ได้สักคนเลยหรือไง”

        “คราวนี้ผมจริงจังนะครับ” ร่างสูงกดเสียงต่ำทำให้รุ่นพี่เงียบทันที “ผมเป็นห่วงนะครับ ถึงเตือนพี่แบบนี้”

        “...”

        “มันไม่หวังดีกับพี่”

        “ยังไง”

        “เอาเป็นว่าเชื่อผมเถอะ” ว่าพร้อมกับสบตากับคนหน้าหวาน “ยังไงผมก็ไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรคนของผมเด็ดขาด”

        แทนที่ซอกจินควรจะสงสัยกับสิ่งที่รุ่นน้องพูด กลับกลายเป็นว่าเขาเผลอใจเต้นแรงกับคำว่า คนของผมเสียอย่างนั้น

        ให้ตายเถอะ ทำไมเป็นคนแบบนี้นะซอกจิน

 

        ปาร์คโบกอมแอบมองคนทั้งคู่ไกลๆ ก่อนจะลอบยิ้มมุมปากออกมา

        หึ เป็นอย่างที่คิดกันไว้จริงๆ สินะ

        มือหนาล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงสแลคของตัวเอง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วกดโทรหาใครบางคน

        “(ว่าไง รีบหน่อยนะ ฉันเรียนแลปอยู่)”

        “เป็นอย่างที่พี่พูดจริงๆ” เสียงทุ้มตอบปลายสาย “ระหว่างจอนจองกุกกับคิมซอกจิน เราสองคนมองไม่ผิดแน่”

        “(นายไม่เชื่อสายตาฉันหรือไง)” เสียงหวานใสตอบกลับมาอย่างหยอกเย้า “(แล้วทีนี้เราจะเอายังไงต่อ เริ่มเลยจะดีมั้ย)”

        “ก็ดีนะพี่ แต่เราต้องค่อยๆ นะพี่ เดี๋ยว เหยื่อจะตื่นเสียก่อน”

        “(หึ ระดับไหนแล้ว นายก็รู้จักฉันดีโบกอม)”

        “...นั่นสินะครับ” รอยยิ้มมุมปากกว้างกว่าเดิม “งั้นไว้เจอกันตอนเย็นนะครับ แล้วเราค่อยมาคุยกัน”

        “(โอเค)”

        พอเธอตอบกลับมา ชายหนุ่มก็กดตัดสายทันที ก่อนที่ตาคมจะหันไปมองจองกุกกับซอกจินอีกครั้ง

        ก่อนที่เขาจะดึงให้คนที่เขายังรักกลับมา เขาต้อง จัดการคนที่ทำให้จูฮยอนทิ้งเขาไปเสียก่อน

        ยิ่งตอนนี้ได้คนที่มี ความแค้นเหมือนๆ กัน ทำให้เขาสามารถวางแผนได้ดีขึ้นกว่าเดิมเสียอีก

        เราต้องได้เจอกันอีกแน่

        มึงต้องชดใช้ให้กู เพื่อนรัก

--------------------------------------------------------------------

        ยำรวมก็เอาให้เต็มที่ค่ะ 55555 สวัสดีค่ะทุกคน มาเจอกันอีกแล้ว ทำตัวเหมือนเราว่างเนอะทั้งๆ ที่พรุ่งนี้มีเรียน 555555 ขอรวบรัดเลยแล้วกันนะคะ เราง่วงมากเลยตอนนี้ เข้าเรื่องๆ ในขณะที่กุกจิน (อาจจะ) กำลังดีขึ้น ทำไมคู่อื่นเขาลงเหวกันล่ะเนี่ย แถมยังมีคนรอแก้แค้นอีตากระต่ายด้วยนะคะ เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อ ต้องติดตามนะคะ ตอนนี้ไรท์ต้องไปแล้ว ส่งฟีดแบคให้กันบ้างนะคะ รักทุกคนนะคะ ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

552 ความคิดเห็น

  1. #549 Kwankwan100338 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 15:35
    คัยอีกละ จองกุกนายปัยทำไรคัยไว้นักหนาเนี้ยยยย
    #549
    0
  2. #388 Sptfon (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 19:28
    ตอนนี้พี่จินดปลี่ยนจากของเล่นมาเป็นคนของ จองกุก หว๊ายยยยย โบกอมน่ากลัวเด้อออย่าทำร้ายพี่จินนะฉงฉาน
    #388
    0
  3. #308 ปงจี้ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 01:03
    ยิ่งกว่าอิรุงตุงนังแล้ว5555555555//ทำไมโฮซอกต้องเป็นคนดีขนาดนี้ ฮือออออออออ
    #308
    0
  4. #262 Bismarck (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 09:44
    เริ่มสนุกแล้วว ซอกจิน เราเห็นสัญญาณอันตรายอยู่แว๊บ ๆ นายจะเป็นอะไรมั้ยเนี่ย จะระวังตามที่จองกุกบอกมั้ยเนี่ย ฮือ เจ้าแทฮยองนี่ก็... ฮึ่ยยยยยย
    #262
    1
    • #262-1 ILovePCY(จากตอนที่ 25)
      29 เมษายน 2560 / 15:52
      พี่จินเราจะไม่เป็นไรค่ะ T^T ส่วนตาแท ตอนนี้ปล่อยมันไปปปปป
      #262-1
  5. #243 Aewlabelle (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 21:58
    ยิ่งอ่านยิ่งเวียนหัว จำชื่อแต่ละคนไม่ได้ สับสน 55555
    #243
    1
    • #243-1 ILovePCY(จากตอนที่ 25)
      22 เมษายน 2560 / 18:49
      บางคนไม่ต้องจำก็ได้ค่ะ 55555
      #243-1
  6. #193 HZTao_Tao (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 00:25
    อ้าว โบกอมพ่อพระของน้องทำไมได้บทร้าย5555
    #193
    1
    • #193-1 ILovePCY(จากตอนที่ 25)
      24 มีนาคม 2560 / 23:35
      ใครโดนเราดึงมาก็แทบไม่ได้เป็นคนดีสักคนนะคะ 55555
      #193-1
  7. #192 k_922 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 23:21
    อะไรกันนนน ทำไมแต่ละคู่
    #192
    1
    • #192-1 ILovePCY(จากตอนที่ 25)
      20 มีนาคม 2560 / 17:10
      นั่นน่ะสิคะ เกิดอะไรขึ้นนะ
      #192-1
  8. #191 นั่งเงียบๆ จิ้นต่อไป (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 20:42
    บวีน่ากัวววววววว อย่าให้มีอะไรเกิดขึ้นกับพี่จินเลยเถอะ 
    #191
    1
    • #191-1 ILovePCY(จากตอนที่ 25)
      20 มีนาคม 2560 / 17:10
      มันอาจจะไม่มีอะไรก็ได้ค่ะ ^^
      #191-1
  9. #190 Jskj (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 18:03
    มีตัวละครเพิ่มมาอีกแล้ววววววว ตกลงกุกจะดีหรือร้ายคะ รักพี่เค้ามั้ย อต่แทนี่พี่ขอย้ายทีมนะ แทร้ายใส่พี่ก้าของพี่พี่จะไม่เชียร์//ย้ายทีม
    #190
    1
    • #190-1 ILovePCY(จากตอนที่ 25)
      20 มีนาคม 2560 / 17:09
      ไม่ได้เพิ่มนะ เคยโผล่มาแล้วว 55555 ตากุกนี่ก็ต้องดูกันต่อไปค่ะ ตาแทก็เหมือนกัน อย่าเพิ่งย้ายทีมเลย 55555
      #190-1
  10. #189 princessJIN (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 08:29
    นี่มันอาร๊ายยยยยย โอ้ยยย ใครก็ได้ช่วยบอกที 5555
    ต้นเรื่องก็แบบเอ้อ สงสัย แทฮยอง ยุนกิ นัมจุน โฮซอก เรื่องของสี่คนนี้มันจะเป็นไรทางไหนนะ
    สงสารยุนกิ สงสารนัมจุน สงสารโฮซอก แทฮยองนี่จะสงสารดีมั้ยนะ 5555
    แต่พอมาครึ่งหลัง ก็ เออจองกุกทำไมเปลี่ยนไปราวฟ้ากับเหว เปลี่ยนจากคนปัจจุบัน เป็นคนเมื่อก่อนนู้น ทำพี่จินหวั่นไหวไปหมด ซึ่งพฤติกรรมน่าสงสัยของจองกุกทั้งหลาย ก็เป็นอันอันตธานหายไปเลยเมื่อมาเจอปมของโบกอม โนวว ใครจะทำอะไรคะซิส จองกุกจะโดนเล่น?หรอ ง่า ซอกจินจะต้องเจออะไรอีกนะ ซงซาน
    สู้ๆค่ะไรท์
    #189
    1
    • #189-1 ILovePCY(จากตอนที่ 25)
      20 มีนาคม 2560 / 17:08
      เราก็บอกไม่ได้เหมือนกันค่ะ 555555
      สี่คนนี้ก็เริ่มจะวุ่นวาย จะเป็นยังไงต่อต้องรอดูนะคะ ^^
      จองกุกเปลี่ยนไปจนน่าใจหายจริงๆ ค่ะ เราก็ตกใจเหมือนกัน (เอ๊ะ 555555) พีจินเราจะไหวมั้ยเนี่ย
      ผูกอะไรไว้เราต้องไปให้สุดค่ะ ใครจะเล่นงานใคร ต้องรอดูนะคะ ^o^
      #189-1
  11. #188 Jung Tien-In (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 07:36
    เอ้างานเข้าละกุกเอ้ย แต่รอบนี้อาจทำให้กุกยอมรับอะไรๆมากขึ้นก็ได้เนอะ จินต้องโดนอะไรสักอย่างแน่
    แททททททททททท รุนแรงอีกแล้วพี่เค้าพูดอะไรก็ไม่เชืีอ ฮืออออออ นัมจุนอ่าเชื่อโฮซอกนะ
    #188
    1
    • #188-1 ILovePCY(จากตอนที่ 25)
      20 มีนาคม 2560 / 17:04
      มาลุ้นกันค่ะว่าจะเป็นยังไง ^^
      ตาแทในตอนนี้อะไรก็ฉุดไม่อยู่แล้วค่ะ ส่วนยัยสวยจะรั้งนัมจุนไหวมั้ยก็ต้องติดตามนะคะ
      #188-1
  12. #187 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 03:49
    สงสารยุนกิมากกกกก ฮืออออ ตอนนี้กิอันตรายมากเลย แงงงงง ตะวีแกน่ากลัวเกินไปแล้ว แต่แบบกลัวว่ามีซักวันที่กิต้องพลาดแน่ๆ TT นัมจุนก็น่าสงสาร โอยยยย โฮจ๊อกอยู่กับเขาหน่อยนะ อยู่ข้างๆนัมจุนที 
    ส่วนกุกจินก็เหมือนจะดีขึ้นนะคะ แต่ไว้ใจอะไรไม่ได้เลยค่า :'D แล้วนั่นคุณโบกอมจะทำอะไรอีกคู้น ศัตรูมารอบทิศเลยค่ะ อห. แลจะอยู่ได้ไม่สุขแล้ว /พนมมือ
    #187
    1
    • #187-1 ILovePCY(จากตอนที่ 25)
      20 มีนาคม 2560 / 17:03
      นั่นน่ะสิ ยัยกิจะเป็นอะไรมั้ยเนี่ย เราก็เป็นห่วง T^T
      ผูกอะไรไว้ต้องไปให้สุดค่ะ แต่อาจจะไม่ร้ายแรงก็ได้นะ ^^
      #187-1