Fic BTS In Relation... KookJin, VGa, MonHope

ตอนที่ 26 : Chapter 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    25 มี.ค. 60

บทที่ 23

        “นายไม่จำเป็นต้องตามพี่ไปทุกที่ก็ได้มั้ง” เสียงหวานว่าอย่างไม่สบอารมณ์ในขณะที่กำลังเลี้ยวรถเข้าไปในโรงเรียนแห่งหนึ่ง จองกุกที่นั่งอยู่ข้างคนขับก็หันมาส่งยิ้มกวนๆ เรียกให้รุ่นพี่หงุดหงิดยิ่งกว่าเดิม

        “ก็ผมไม่มีอะไรทำนี่ครับ ^^

        “นายก็ควรจะพักก่อนซ้อมใหญ่อย่างที่ฮยอนอูกับจูฮยอนให้พักสิ” ซอกจินก็ยังบ่นต่อเรื่อยๆ ไม่รู้เด็กนี่จะยุ่งอะไรกับเขานักหนา ไม่เจอหน้ากันสักวันไม่ได้หรือไง

        แค่นี้ก็แทบจะหนีไม่ได้ เอ๊ย! แค่นี้ก็เบื่อหน้าจะตายแล้ว -0-

        อยากรู้มั้ยว่ามันเกิดอะไรขึ้น

 

        ย้อนกลับไปเมื่อประมาณครึ่งชั่วโมงที่แล้ว

        Rrrr~

        เสียงริงโทนจากโทรศัพท์สีหวานบนเตียงเรียกความสนใจของร่างเพรียวที่กำลังแต่งตัวอยู่หน้ากระจกทันที มือบางเสยผมตัวเองเช็คความเรียบร้อยอีกรอบก่อนจะเดินไปรับโทรศัพท์

        “ครับผม ^o^

        “(อีกครึ่งชั่วโมงนะน้องชาย ออกมาหรือยัง)”

        “ยังเลยครับพี่ฮยอนอา ผมแต่งตัวอยู่ แต่เดี๋ยวจะออกไปแล้ว”

        “(โอเคๆ ยังไงพี่ก็ฝากจีซูด้วยนะ ขอโทษที พี่ยุ่งจริงๆ)”

        “ไม่เป็นไรหรอกครับ ยัยหนูก็หลานผมเหมือนกัน ^^

        “(อือๆ ยังไงพี่ก็ขอบใจอีกรอบนะ แล้วเดี๋ยวเย็นๆ พี่ไปรับลูกที่คอนโดของจินนะ)”

        “ได้ครับ” เสียงหวานตอบอย่างร่าเริงก่อนจะโยนโทรศัพท์ไปบนเตียงตามเดิม ก่อนที่ร่างเพรียวจะมาเช็คความเรียบร้อยของตัวเองต่อ

        ก็วันนี้เขาจะไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาของจีซูแทนพี่สาวและพี่เขยน่ะสิ ^^

        นานๆ จะได้เจอหลานสาวแสนน่ารักที ก็ต้องแต่งตัวดีๆ หน่อย

        เอาล่ะ แค่นี้ก็โอเคแล้วล่ะ

        เมื่อคิดแบบนั้น ซอกจินก็เดินไปหยิบของใส่กระเป๋าสะพายข้างของตัวเอง จากนั้นก็เดินไปหยิบกุญแจรถที่แขวนใกล้กับประตูแล้วออกจากห้องไป

        และความบังเอิญก็บังเกิดกับเขาอีกแล้ว

        “อ้าว พี่จิน”

        จากอารมณ์ดีๆ อยู่ หายเลย -0-

        “จะไปไหนเหรอครับ”

        “ทำธุระนิดหน่อยน่ะ” เสียงหวานหันไปตอบ “แล้วนายล่ะ จะไปไหน”

        “ผมว่าจะออกไปซื้อของนิดหน่อยน่ะครับ” จองกุกว่าพร้อมรอยยิ้ม “ว่าแต่ พี่ไปทำธุระอะไรเหรอครับ”

        “ไปเป็นผู้ปกครองให้จีซูน่ะ วันนี้พี่ฮยอนอากับพี่ฮยอนซึงไม่ว่าง” ไม่รู้ว่าทำไมถึงตอบร่างสูงไปตามตรง ทั้งๆ ที่ตั้งใจไว้จะไม่บอกแท้ๆ

        รอยยิ้มนี้ต้องมีเวทมนต์แน่ๆ

        “จริงเหรอครับ งั้นผมไปด้วยได้มั้ย”

        “นายจะไปทำไม”

        “ผมก็อยากไปหาหลานบ้าง...”

        “จีซูเป็นหลานพี่ ไม่ใช่หลานนาย” เสียงหวานเอ่ยเรียบนิ่ง “จะไปซื้อของก็ไปสิ อย่ามาขวางทาง”

        ร่างเพรียวขยับเดินไปอีกทาง แต่ร่างสูงก็ขยับมาขวาง

        พอไปอีกทางก็โดนขวางอีก

        ไม่ว่าเขาจะไปทางไหน ก็โดนรุ่นน้องขยับมาขวางไว้ทุกทาง -0-

        จะเอาใช่มั้ย = =

        “จองกุก ถอยไป พี่จะไปสายแล้ว”

        “พี่ก็ให้ผมไปด้วยสิครับ”

        “นายจะไปทำไมล่ะ”

        “ก็บอกแล้วไงครับว่าอยากเจอหลานน่ะ” ไม่ว่าเปล่า ยังขยับเข้ามากอดรัดเอวบางอย่างรวดเร็วแล้วก้มลงกระซิบข้างหูคนตัวเล็กกว่า “ถ้าไม่ให้ผมไปก็ไม่ต้องไปไหนแล้วล่ะ”

        “จะ จองกุก พี่ไม่เล่นนะ” เสียงหวานว่าเสียงสั่นพร้อมกับย่นคอหนีลมหายใจร้อนที่เป่าอยู่ตรงต้นคอ

        “ใครบอกว่าเล่นล่ะครับ ถ้าไม่ให้ไปก็ไม่ปล่อย และจะตามไปกอดต่อในห้องด้วย”

        ดู ดูคำพูดคำจาของมัน T^T

        แล้วเขามีทางเลือกอะไรอีกงั้นเหรอ

        “อะ เออๆ จะไปก็ไป”

 

        และนั่นก็ต้องมาทำให้เขาหัวเสียอยู่แบบนี้

        “ต่อหน้าเด็กๆ ก็ทำตัวดีๆ แล้วกัน เข้าใจมั้ย”

        “ครับๆ เข้าใจๆ” ร่างสูงยกมืออย่างยอมแพ้ เรียกให้รุ่นพี่หน้าหวานกลอกตาเล็กน้อยกับความกวนประสาทแบบนี้

        “เข้าใจก็ดี ลงไปกัน” พอสิ้นเสียงหวาน ทั้งสองก็พากันลงจากรถ ก่อนที่คนหน้าหวานจะเป็นฝ่ายเดินนำ จองกุกที่เดินตามอยู่ก็มองแผ่นหลังบางตรงหน้าพร้อมกับยิ้มมุมปากออกมา

        เขาชอบนะ ที่ซอกจินแสดงอารมณ์กับเขาแบบนี้

        เพราะมันแปลว่า เขาใกล้จะได้สิ่งที่เขาต้องการแล้ว J

        ทั้งคู่เดินขึ้นอาคารไปถึงชั้นสอง ก่อนที่จะเดินตรงมาหยุดหน้าห้องห้องหนึ่งที่มีเด็กๆ กำลังเล่นกันสนุกสนาน

         และหนึ่งในนั้นก็มีหลานสาวของซอกจินด้วย

        “น้าจิน! น้าจองกุก!” และยัยหนูของพวกเขาก็เป็นคนหันมาเห็นก่อน คนผมชมพูระบายยิ้มออกมาก่อนจะอ้าแขนรับเด็กหญิงเข้ามาในอ้อมกอด

        “จีซูกำลังรอเลยค่ะ ><” กอดน้าคนสวยจนหนำใจก็หันไปหาน้าอีกคน “จีซูไม่นึกเลยค่ะว่าน้าจองกุกจะมาด้วย”

        “น้าก็อยากมาหาจีซูบ้างนี่ครับ แต่กว่าจะขอน้าจินมาได้นี่ยากมากๆ เลย น้าจินของจีซูใจร้ายมากเลยรู้มั้ย”

        ให้มันน้อยๆ หน่อย จอนจองกุก - -

        แล้วใครกันแน่ที่ใจร้าย อย่าให้เขาต้องพูดนะ

        “แล้วอาจารย์อยู่ไหนล่ะคะจีซู จะได้รีบกลับกัน”

        “อาจารย์อยู่ที่ห้องนี้ค่ะ ตามจีซูมาเลย ^o^” ว่าแล้วก็เดินนำทั้งสองหนุ่มมาที่ห้องพักอาจารย์ “อ้อ อาจารย์ให้ผู้ปกครองพบแค่คนเดียวนะคะ อาจารย์บอกว่ากลัววุ่นวายน่ะค่ะ”

        “อ่า ได้ค่ะ” ซอกจินว่าแล้วเงยหน้ามาหาร่างสูง “พี่ฝากหลานแป๊บนึงนะ”

        “ได้ครับ”

        ร่างเพรียวมองทั้งคู่อีกรอบก่อนจะถอนหายใจแล้วเดินเข้าไปในห้อง ทิ้งให้หลานตัวเองอยู่กับอดีตคนรักที่ไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไหร่

        แต่ทำยังไงได้ล่ะ มันจำเป็นนี่นา

        ตาคมมองจนรุ่นพี่ปิดประตูแล้วย่อตัวมาหาหลานสาวของคนหน้าหวาน “เราไปนั่งรอกันมั้ยครับคนสวย ^^

        “นั่งตรงนี้ก็ได้ค่ะน้าจองกุก” ไม่ว่าเปล่า ร่างเล็กยังวิ่งนำไปนั่งตรงที่นั่งริมระเบียงพร้อมกับตบเบาๆ ให้น้าหนุ่มมานั่งข้างๆ จองกุกมองภาพนั้นอย่างเอ็นดูแล้วนั่งลงข้างจีซูตามที่เธอต้องการ “ไม่เจอน้าจองกุกนานมากเลย จีซูคิดถึงน้ามากๆ นะคะ ><

        “น้าก็เหมือนกันครับ”

        “เมื่อก่อนนู้น จีซูเคยบอกกับคุณแม่ฮยอนอาว่าอยากเจอน้าจองกุก แต่คุณแม่ก็บอกว่าน้าจองกุกไม่คุยกับน้าจินแล้ว ทำให้จีซูไม่ได้เจอน้าจองกุกอีก จีซูก็สงสัยนะคะ ว่าทำไมน้าจินไม่ยอมคุยกับน้าจองกุก ก็น้าสองคนรักกันไม่ใช่เหรอคะ”

        คำพูดของเด็กสิบขวบทำเอาจองกุกถึงกับสะอึกไปเล็กน้อย

        เอ่อ จะว่ายังไงดีล่ะ ถ้าพูดเรื่อง ของเล่นให้เด็กฟัง ยัยหนูจะเข้าใจมั้ย -0-

        “เอ่อ...”

        “คุณพ่อฮยอนซึงก็พยายามช่วยคุณแม่อธิบาย แต่จีซูก็ไม่เข้าใจอยู่ดี อาจเพราะจีซูเด็กเกินไปก็ได้ค่ะ”

        “...”

        “แต่จีซูรู้ว่าน้าจินไม่ได้อยากทะเลาะกับน้าจองกุกหรอกนะคะ ก็ตอนนั้นน่ะ น้าจินแอบไปร้องไห้คนเดียวทุกครั้งเลย จีซูเคยแอบไปเข้าไปดูตอนน้าจินเผลอหลับไป จีซูเห็นรูปของน้าจินกับน้าจองกุกอยู่รอบตัวน้าจินเลยค่ะ”

        “...”

        “ถึงจะผ่านมานานแล้ว แต่จีซูก็ไม่อยากให้น้าจินกับน้าจองกุกทะเลาะกันนะคะ” เด็กหญิงหันมายิ้มให้ชายหนุ่มข้างกาย “ก็จีซูชอบอยู่กับน้าทั้งสองคนมากๆ เลยนี่คะ”

        คำพูดและรอยยิ้มแสนไร้เดียงสาทำให้จองกุกเผลอยิ้มตอบออกมา

        น้าหลานคู่นี้นอกจากจะหน้าตาเหมือนกันแล้ว คำพูดคำจายังใสซื่อเหมือนกันอีกด้วย

        ก็พี่จินของเขา ตอนสมัยที่ยังคบกันก็มีท่าทางน่ารักๆ แบบนี้แหละ J

        “ไม่ต้องห่วงนะครับจีซู” มือหนายกขึ้นลูบผมนุ่มของหลานสาว “จากนี้ไปน้ากับน้าจินเราจะไม่ทะเลาะกันอีกแล้วนะ”

        เพราะผมต้องได้พี่คืนมา พี่จิน

 

        หลานสาวตัวน้อยดูจะใช้พลังงานมากเกินไปหน่อย ถึงหลับสนิทอยู่ที่เบาะหลังแบบนี้

        จองกุกที่อาสา (กึ่งบังคับ -0-) เป็นคนขับรถให้ก็กำลังมองด้านหน้าอย่างมีสมาธิ ในขณะที่เจ้าของรถอย่างซอกจินก็นั่งอยู่ข้างคนขับแล้วมองออกไปนอกกระจกอย่างเหม่อลอย

        ไม่มีใครพูดอะไรอีกเลยหลังจากที่จีซูหลับสนิท

        “พี่จิน” และร่างสูงก็เป็นคนทำลายความเงียบนี้ขึ้นมา “เมื่อกี้อาจารย์ของจีซูว่ายังไงบ้างเหรอครับ”

        “ก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ ยัยหนูไม่ได้มีปัญหาอะไร” เสียงหวานว่าทั้งที่ยังมองออกไปนอกรถ “อาจารย์เขาก็บอกแค่ว่าเธอเป็นเด็กฉลาดมาก แถมยังเข้ากับเพื่อนได้ง่ายอีกด้วย”

        “ก็จริงนะครับ หลานสาวของพี่ก็ดูน่ารักขนาดนี้” จองกุกยิ้มออกมา “พี่รู้มั้ยว่าตอนที่พี่เข้าไปน่ะ ผมคุยอะไรกับจีซูบ้าง”

        “ใครจะไปรู้ล่ะ พี่ไม่อยู่กับพวกนายนี่”

        “หลานสาวพี่บอกว่า อยากให้เราสองคนคืนดีกัน”

        ซอกจินหันกลับมาทันทีที่เสียงทุ้มบอกออกมาแบบนั้น

        นัยน์ตาคมที่จ้องมองด้านหน้าแต่แฝงไปด้วยความร่าเริงและจริงจังแบบนั้น ทำให้คนพี่ถึงกับใจสั่น

        “ละ แล้วยังไง”

        “พี่ยังคิดว่าจะหนีผมพ้นอยู่มั้ยล่ะ ขนาดนี้แล้ว” จองกุกยังคงเอ่ยอย่างร่าเริง “ผมอยู่คณะเดียวกับพี่ เป็นเดือนเหมือนกับพี่ อยู่ในสายรหัสกับพี่ แถมหลานสาวของพี่ยังพูดขนาดนี้แล้ว”

        “...ก็ถ้านายยังร้ายเหมือนช่วงก่อนหน้านี้ พี่ก็จะทำทุกทางเพื่อหนีจากนาย” เสียงหวานเอ่ยเรียบนิ่ง “พี่ยังมีแทฮยองอยู่นะ เผื่อนายจะลืมไป”

        “...โห กล้าพูดถึงมันขนาดนี้เลยเหรอครับ ชอบมันแล้วหรือไง”

        “อย่างน้อยเขาก็ดีกับพี่ ไม่เคยทำให้พี่ร้องไห้เหมือนที่นายเคยทำ”

        “แต่พี่ก็ไม่ได้ชอบมันนี่ จริงมั้ย?”

        “...”

        “พี่รู้มั้ย ว่าพี่เป็นคนที่อ่านออกง่ายมากเลยนะ พี่คิดอะไร รู้สึกอะไร ผมอ่านออกหมดเลยนะรู้มั้ย”

        “...งั้นแสดงว่าที่ช่วงนี้ที่มาทำดีกับพี่ ก็เป็นละครฉากหนึ่งของนายสินะ” ซอกจินแค่นยิ้ม “คิดว่าความดีจอมปลอมนั่นจะหลอกพี่ได้หรือไง”

        “เฮ้ๆ เข้าใจผิดแล้วพี่” เสียงทุ้มรีบปฏิเสธทันที “ที่ผมทำทุกวันนี้ไม่ใช่เพราะผมเสแสร้งสักหน่อย”

        “...”

        “ทั้งเมื่อก่อน แล้วก็ตอนนี้ ทุกอย่างที่ผมทำกับพี่ ผมไม่เคยใส่หน้ากากเข้าหาพี่เลยแม้แต่ครั้งเดียว”

        “...”

        “ทุกอย่างที่ผมทำ เพราะผมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ที่ผมโกรธพี่ หวงพี่ ก็เพราะว่าพี่เป็นคนของผม และผมจะไม่ยอมให้ใครพาพี่ไปจากผมเด็ดขาด”

        “...พี่เป็นคนของนาย แต่นายก็ไม่ได้รักพี่” ร่างเพรียวยิ้มเศร้า “ตลกร้ายนะว่ามั้ย”

        “...”

        “นายอยากทำอะไรกับพี่ นายก็ได้ตามที่นายต้องการ แต่พี่ไม่เคยได้ในสิ่งที่พี่ต้องการจากนายเลยสักครั้ง”

        “แล้วพี่อยากได้อะไรจากผมล่ะ”

        “นายให้พี่ไม่ได้หรอก เพราะถ้านายให้ได้ นายต้องให้พี่ตั้งแต่ตอนที่เราคบกันแล้ว”

        “...”

        “ความรักจากคนไม่รู้จักคำว่ารัก มันไม่มีทางได้มาจริงๆ นะ”

        “...แล้วพี่ถึงไม่สอนผมให้รู้จักคำคำนี้ล่ะ” จองกุกหันมามองรุ่นพี่หลังจากที่เลี้ยวรถเข้ามาจอดที่คอนโดแล้ว “เพราะผมไม่รู้จักมันเลย ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันเป็นยังไง”

        “จองกุก...”

        “ทำไมคนถึงต้องการคำคำนั้นมากนัก ทำไมพี่ถึงเจ็บปวดกับคำว่ารัก ทั้งที่สำหรับผม มันก็แค่คำคำหนึ่งเท่านั้น” ใบหน้าหล่อของร่างสูงจ้องเขม็งที่รุ่นพี่ก่อนจะกลับมาเหมือนเดิมอย่างรวดเร็ว “ถ้าพี่อยากได้มันจากผมจริงๆ พี่ก็ทำให้ผมรู้จักมันสิ”

        “...พี่หมดความพยายามมานานแล้วจองกุก” เสียงหวานแฝงไปด้วยความเจ็บปวด “ยิ่งตอนแรกๆ ที่เราเจอกันในมหาลัย ความร้ายกาจของนาย ทำให้พี่กลัวนายมากเลยนะ”

        “...”

        “นายอยากรู้จักมันจริงๆ เหรอจองกุก ถ้านายยังสนุกกับการเล่นของนายก็อย่ามาหลอกพี่แบบนี้เลยนะ”

        “ผมบอกไปเมื่อกี้แล้วนะ ว่าเวลาอยู่กับพี่ ผมไม่เคยใส่หน้ากากเลยแม้แต่นิดเดียว” พูดพร้อมกับจับมือบางขึ้นมา ริมฝีปากหยักกดจูบลงบนหลังมือของคนผมชมพูอย่างแผ่วเบา “ถ้ามันทำให้พี่กลับมาเป็นของผมทั้งกายและใจจริงๆ ผมก็อยากรู้จักมันนะครับ”

        “จองกุก...” ซอกจินเอ่ยได้แค่นั้น ก่อนจะกัดปากอิ่มพร้อมกับเสมองไปทางอื่นอย่างขัดเขิน

        ท่าทางแบบนั้น ถ้าจองกุกยังหลอกเขาอยู่ เขาก็พร้อมจะเชื่อจนหมดหัวใจ

        “อื้อ...” เสียงครางในลำคอที่ดังมาจากด้านหลังทำให้ทั้งคู่ผละออกจากกันทันที ซอกจินหันไปหาหลานสาวของตัวเองที่ลุกขึ้นมานั่งขยี้ตาอยู่ด้านหลัง

        “ตื่นแล้วเหรอคะคนสวยของน้า ^^

        “ค่ะ ถึงแล้วเหรอคะน้าจิน”

        “ใช่แล้วค่ะ เดี๋ยวเราไปรอที่ห้องของน้าจินก่อนนะคะ ตอนเย็นๆ คุณแม่ฮยอนอาจะมารับ”

        “ได้ค่ะ”

        พอหลานสาวตอบรับ รุ่นพี่หน้าหวานก็หันมามองร่างสูงเล็กน้อยก่อนจะรีบหหลบสายตาไปอีกทาง ร่างเพรียวลงจากรถแล้วพาหลานสาวของตัวเองไปที่ลิฟต์ จองกุกที่มองตามอยู่ก็ได้แต่ยิ้มออกมากับท่าทางน่ารักๆ แบบนั้น

        เขาไม่ได้โกหกนะ

        ถ้า รักทำให้ซอกจินเป็นของเขาเหมือนเดิมจริงๆ เขาก็อยากจะรู้จักกับมันนะ

 

        ร่างบอบบางของหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งแต่งตัวอยู่หน้ากระจก

        เธอเม้มปากเล็กน้อยหลังจากที่เติมลิปสติกสีสดบนริมฝีปากอิ่มของตัวเองเสร็จแล้ว ก่อนจะเช็คความเรียบร้อยอีกเล็กน้อยแล้วหันออกมาจากกระจก

        ก่อนที่เธอจะถูกรวบกายเข้าไปหาใครบางคนพร้อมกับถูกครอบครองริมฝีปากสีสวยอย่างรวดเร็ว

        “อื้อ! พอแล้วจีมิน” เสียงหวานว่าก่อนจะดันอกแกร่งเปลือยเปล่าของคนที่กอดรัดตัวเองอยู่เบาๆ  “พี่มีธุระต่อนะ”

        “นานๆ เราจะเจอกันนี่ครับคนสวย” จีมินว่าก่อนจะจับปลายผมสีเข้มขึ้นมาจูบเบาๆ “ทำผมดำแบบนี้พี่ก็ดูเซ็กซี่ดีนะครับ”

        “พอเลยๆ นี่พี่จริงจังนะ” หญิงสาวพูดเสียงเข้มทำให้ร่างหนาต้องผละออกอย่างช่วยไม่ได้ “พี่ต้องไปแล้ว”

        “แล้วเราจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่น่ะครับ ผมยังกอดพี่ไม่หนำใจเลย J

        “คิดแต่เรื่องแบบนี้หรือไง” เธอหัวเราะ “ถ้าเราว่างตรงกัน ยังไงเราก็ได้เจอกันอยู่แล้ว”

        “อ่า โอเคครับ”

        “อย่าทำเสียงแบบนั้นสิ” มือเรียวแตะข้างแก้มของชายหนุ่มก่อนจะก้มลงจูบแก้มเขาเบาๆ “พี่ไปแล้วนะ ไว้เจอกัน”

        ร่างบอบบางเดินออกมาจากห้องของจีมิน นัยน์ตาซุกซนเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งทันที

        ถึงพี่ชายจะน่ารักขนาดนี้ก็เถอะ แต่เธอจะไขว้เขวไม่ได้

        คิดจะทำอะไรมันต้องไปให้สุด ถูกต้องมั้ย J

--------------------------------------------------------------------

        นี่มันอะไรกันรอบสอง 55555 สวัสดีค่ะ ทอล์ควันนี้จะไปแบบด่วนจี๋ เพราะอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเราต้องไปทำกิจกรรมแล้วค่ะ ก็เข้าเรื่องเลยเนอะ ตากุกจะทำอะไรยัยพี่เราอีกเนี่ยยย พี่จินสับสน (แต่เอียงไปทางกุก 55555) หมดแล้ววว สาวของจีมก็โผล่มาอีก เราว่าทุกคนรู้แล้วล่ะว่าเธอคือใคร ตอนหน้าจะเป็นยังไงนั้น ต้องติดตามนะคะ ><

        ปล. ช่วงเรือกุกจินแล่นดีนะคะ กัปตันทำดีมากเลย >///<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

552 ความคิดเห็น

  1. #389 Sptfon (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 21:29
    ขอความสุขให้พี่จินสักครู่อย่าพึ่งมีใครมาขวางเลย55555สงสาร
    #389
    0
  2. #263 Bismarck (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 10:15
    กึมโจจริง ๆ ด้วยแฮะ มีอะไรกับจองกุกหว่าถึงได้เข้าทางพี่ชายแบบนี้ ส่วนจองกุกนะ ถ้าได้รู้จักคำว่ารักจริง ๆ แล้วจะต้องคิดเสียใจที่เคยร้ายกับจินแน่นวน แต่ว่า...เมื่อไหร่ล่ะ
    #263
    1
    • #263-1 ILovePCY(จากตอนที่ 26)
      29 เมษายน 2560 / 15:54
      เรื่องสาวคนนั้นก็ต้องดูกันต่อไปค่ะ ^o^ ส่วนจองกุกนั้น จะเสียใจจริงหรือเปล่าก็ต้องดูกันนน
      #263-1
  3. #199 HZTao_Tao (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 21:26
    ผญ. คือ ... อะไรเนี้ยยยย แล้วจองกุกอ่ะ เลิกเรียกพี่จินแบบนั้นนะ ของเล่น อ่ะ ฮืออออ ขอเกลียดกุก 3วิ อาเมน.
    #199
    1
    • #199-1 ILovePCY(จากตอนที่ 26)
      28 มีนาคม 2560 / 21:58
      เธอคือใครกันนะ?

      ตากุกเราก็เห็นยัยเป็นของเล่นนี่คะ ทำไงได้ T^T
      #199-1
  4. #198 princessJIN (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 08:51
    อะไรกานนน เธอคนนั้นคือใคร คนที่คุยกับโบกอมรึป่าว โอ้ยยย งงเด้
    จอนจองกุกมาละค่ะ พูดจริงรึป่าวที่บอกว่าไม่เคยใส่หน้ากากเลยเวลาอยู่กับพี่จิน แล้วที่จะให้พี่จินสอนให้รู้จักคำว่ารักหน่ะ พูดจริงคิดอย่างนั้นจริงๆใช่มั้ย จะให้ซอกจินใจอ่อนกลับไปคบกันเหมือนเดิมจริงๆก็ บอกตรงๆ กลัวค่ะ กลัวใจจองกุก แงงง
    สู้ๆค่ะไรท์
    #198
    1
    • #198-1 ILovePCY(จากตอนที่ 26)
      28 มีนาคม 2560 / 21:57
      นั่นสิ เธอคือใครกัน

      มาลุ้นกันค่ะว่าจอนเจเคเราจะเอายังไงกับยัยพี่ เราก็กลัวใจเจเคเหมือนกัน T^T
      #198-1
  5. #197 NCSJK (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 23:24
    จองกุกอย่ามาทำให้หวั่นไหวแบบนี้สื สงสารพี่จินบ้างงงง ฮื่ออออ
    #197
    1
    • #197-1 ILovePCY(จากตอนที่ 26)
      28 มีนาคม 2560 / 21:56
      นั่นสิ ตากุกจะเอายังไงกับยัยพี่เนี่ย T^T
      #197-1
  6. #196 k_922 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 21:35
    ซอกจินอน่าเพิ่งใจอ่อนเอาคืนก่อนนน
    #196
    1
    • #196-1 ILovePCY(จากตอนที่ 26)
      28 มีนาคม 2560 / 21:56
      แค้นกระต่ายเรามากเลยนะคะ 55555
      #196-1
  7. #195 Jung Tien-In (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 18:17
    จองกุกกก คิดจริงใช่มะฉันล่ะกลัวววสงสารจินไม่อยากให้จินเจ็บอีกแล้วนะ
    ผญ.คนนั้นอืมมมมม แค่สงสัยน่ะ
    #195
    1
    • #195-1 ILovePCY(จากตอนที่ 26)
      28 มีนาคม 2560 / 21:55
      นั่นสิ ตากุกจะเอายังไงเนี่ย

      บอกมาเลยก็ได้ค่ะว่าสงสัยใคร เราอยากรู้ ><
      #195-1
  8. #194 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 18:11
    นายมาบอกให้พี่เขาสอน แต่พฤติกรรมที่ไม่น่าไว้วางใจของนายนี่มัน.../กอดพี่จินแน่น
    น้องจีซูทำดีนะคะ แต่ดูคุณน้าจองกุกของหนูสิลูก :'D
    ส่วนสาวของจมิงนั้นยังไม่แน่ใจเลยค่ะ ฮือ5555555 ไม่รู้จะใช่คนที่คิดอยู่รึเปล่า ฟฟฟฟฟฟฟ


    #194
    1
    • #194-1 ILovePCY(จากตอนที่ 26)
      28 มีนาคม 2560 / 21:54
      กอดด้วยค่ะ ห่วงยัยพี่เหมือนกัน T^T

      ลองบอกมาก็ได้ค่ะ เราอยากรู้ว่ารีดเดอร์เดาว่าเป็นยังไงบ้าง 5555
      #194-1