ระบบช่วยพระรองในโลกซอมบี้! (E-book)

ตอนที่ 52 : บทที่ 48 เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นแล้ว [เสาร์ 8 เวลา 14.00]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,935
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 431 ครั้ง
    18 ก.ค. 63

บทที่ 48 เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นแล้ว

 

         เมื่อได้ยินเสียงกระซิบแหบพร่าและยั่วยวน นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มเกือบดำก็เบิกกว้างขึ้นอย่างทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะพูดออกไปยังไง ไม่รู้ควรจะวางมือ และขยับตัวไปทางไหน เธอรู้สึกร้อนผ่าวไปหมดทั้งตัวโดยเฉพาะบริเวณใบหน้าจึงทำได้เพียงขบเม้มริมฝีปาก ความเขินอายพุ่งทะลุปรอทจนสมองเออร์เร่อไปแล้ว 

 

          แกล้งตายตอนนี้เลยได้ไหม?

 

          เซเรียคิดพลางนอนนิ่งไม่ตอบกลับอะไร ยิ่งสร้างความบันเทิงใจให้เซ็นไม่น้อย ชายหนุ่มผมทองยกยิ้มเจ้าเล่ห์โดยที่อีกฝ่ายไม่มีทางได้เห็น ในเมื่อเซเรียเอาแต่ฝังหน้าอยู่กับคอของเขา และนอนแข็งทื่อ ก่อนที่เซ็นจะยกมือขึ้นลูบเส้นผมสีดำเข้มของเด็กสาว และหลับตาลงทั้งอย่างนั้น ริมฝีปากพึมพำด้วยน้ำเสียงที่เจือไปด้วยความดีใจ “แค่คุณไม่ผลักผมออก ก็ถือว่าคุณบอกรักผมแล้ว”

 

          เขาไม่ใช่ผู้ชายใจร้ายที่แกล้งจนเด็กสาวไร้ทางสู้ แต่เขามักจะรู้จักเว้นระยะ และยอมอ่อนให้เธอเสมอ ในเมื่อตอนนี้เซเรียยังไม่กล้าพูดให้เขาฟังก็ไม่เป็นไร... เขายังอดใจรอเธอไหว ขอแค่เธออย่าหายไปจากเขาอีกก็พอ 

 

          เซ็นลูบหัวเด็กสาวที่นอนแข็งทื่ออย่างมีความสุข ใบหูหมาป่าทำให้เขาได้ยินเสียงหัวใจของเธอเต้นแรงเป็นข้อพิสูจน์ที่ดียิ่งกว่าคำพูดใด ๆ แต่ก่อนที่เซ็นจะยอมปล่อยอีกฝ่ายไป เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น

 

          ก็อก ก็อก!

 

          “พี่เซ็นครับ” เสียงที่เริ่มแตกหนุ่มของเอเดนพูดเล็ดลอดผ่านประตูชวนให้เซ็นรู้สึกหงุดหงิดไม่น้อยที่โดนขัดจังหวะ โดยเฉพาะเมื่อเซเรียเริ่มได้สติ และดิ้นพล่านไปมา พยายามส่งเสียงบอกเอเดน ชายหนุ่มผมทองก็รีบยกมือขึ้นปิดปากเธอไว้ นัยน์ตาสีฟ้าคู่สวยแฝงไปด้วยความหงุดหงิด และไม่สบอารมณ์จนเซเรียรู้สึกกลัว ยิ่งเมื่อเอเดนเคาะประตูห้องเสียงดังยิ่งกว่าเดิม และพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน 

 

          ปัง! ปังๆๆ! 

 

          “พี่เซ็น!! ผมไม่เห็นพี่ฟรานซิสตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว พี่ช่วยตามหาเขาให้หน่อยได้ไหมครับ?” เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนพูดอยู่หน้าประตูห้องเซ็นอย่างหมดหนทาง เมื่อวานเขาก็รอจนพี่ฟรานซิสกลับมาบ้าน แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของอีกฝ่ายจนเผลอหลับไปกระทั่งเช้าของวันใหม่ ฟรานซิสก็ยังไม่กลับมา เอเดนมองจากรอยยับของผ้าห่มเมื่อคืนที่เขามาพับเก็บให้อีกฝ่าย

 

         มันผิดปกติ...

 

พี่ฟรานชอบออกไปข้างนอกก็จริง แต่เขามักจะกลับมาทุกครั้ง ไม่เคยหายไปข้ามวัน

 

เอเดนไม่รู้จะทำยังไงดี ใบหน้าเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยความกังวล ตอนนี้เซเรียก็หายไป       พี่ฟรานซิสยังหายอีกคน และเขาก็ไม่ใช่เด็กที่จะออกตามหาตัวอีกฝ่ายได้ด้วยตัวเอง ดังนั้น... คนเดียวที่เขาจะรบกวนได้ในตอนนี้ ก็มีเพียงเซ็นเท่านั้น 

 

 

 

 

          อีกด้านหนึ่งข้ามผ่านผนังห้อง เซเรียเบิกตากว้างมองเซ็นที่ปิดปากเธอไว้ และดูจะหงุดหงิดอยู่ชั่วขณะ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นคนเดิมราวกับภาพลวงตาจนเธอแทบจะไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง แต่เมื่อเด็กสาวได้ยินคำพูดของเอเดน เธอก็รีบกัดมือเซ็นอย่างจงใจ ก่อนจะสะบัดมันออก และพูดด้วยน้ำเสียงกระซิบ “ฉันไม่หายไปไหนหรอก นายไปคุยกับเอเดนหน่อยได้ไหม?”

 

          เพื่อรักษานิสัยที่สามของเซ็นไม่ให้โผล่ออกมาอีก รวมทั้งท่าทางน่ากลัวชั่ววูบนั่น เซเรียตัดสินใจที่จะตามใจเซ็นด้วยการไม่ปรากฏตัว หรือพูดเสียงดังให้เอเดนเห็น เด็กสาวมองชายหนุ่มอย่างออดอ้อน 

 

          ยอมฉันเถอะ ได้โปรด.. 

 

          ดูเหมือนภารกิจทำให้พระรองเชื่อใจไม่มีทางสำเร็จได้ในวันเดียว แต่ภารกิจทำให้เซ็นใจอ่อน และยอมเธอยังคงต้องดำเนินต่อไป 

 

          นัยน์ตาสีฟ้าสบกับเด็กสาวตัวเล็กอยู่ชั่วขณะ ก่อนจะถอนหายใจออกมา และขยี้หัวเธอจนยุ่งฟู เขาก็ตัดสินใจที่จะลุกขึ้นไปเปิดประตูห้องตัวเองเล็กน้อย เพื่อโผล่หน้าให้เอเดนเห็น ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นชายหนุ่มอ่อนโยน เป็นพี่ชายที่แสนใจดีของเอเดนเช่นเคย 

 

          “ฟรานซิสหายไปหรือครับ?”

 

          “ใช่ครับ พี่เซ็น... ผมไม่รู้จะทำยังไงดี เมื่อคืนผมก็รอเขา ไปดูที่ห้องแล้ว... พี่เขาก็ไม่กลับมา ผมก็คิดว่า เขาอาจจะกลับมาตอนเช้าก็ได้ แต่ก็ยังไม่เห็นเลยครับ”

 

          เซเรียที่แอบฟังอยู่รีบเปิดตำแหน่งหาฟรานซิสทันที ก่อนที่ระบบจะแจ้งว่าไม่สามารถหาตัวเขาได้ เพราะฟรานซิสอยู่นอกเหนือขอบเขตตรวจสอบของระบบ เด็กสาวขมวดคิ้ว ก่อนจะรู้สึกปวดหัวยิ่งกว่าครั้งไหน 

 

          ทำไมไม่เคยมีใครเป็นใจ และเป็นไปตามแผนการของเธอเลยสักคน! 

          

          เธอพยายามแทบตายเพื่อให้เซ็นหายโกรธจะได้ช่วยป้องกันไม่ให้ฟรานซิสหาเรื่องใส่ตัว แต่สุดท้ายมันก็ช้าเกินไป เพราะก่อนหน้านี้ต้องเสียเวลาตกลงกับคิง และใช้เวลาตามหา พูดคุยกับดอกเตอร์เอ็กซ์เรื่องการเผยแพร่ข่าวสารเกี่ยวกับอุกกาบาตโดยไม่ให้พวกซอมบี้รู้อีก

 

          เธอควรจะทำยังไงดี!? 

 

 

 

 

 

 

 

         ภายในเขตโรงเรียนแห่งหนึ่ง 

 

          ชายหนุ่มผมดำกัดฟันกรอดอย่างไม่พอใจ แววตาแทบจะฆ่าคนได้ยิ่งกว่าคำพูดเมื่อเขาถูกมนุษย์ด้วยกันเองหลอกเข้า ทั้งที่ปกติ ฟรานซิสไม่ใช่คนที่จะช่วยเหลือเพื่อนมุนษย์ด้วยกันเอง ถ้าไม่ใช่เพราะแอนนาขอไว้ แต่ครั้งนี้เขากลับพบเด็กสาวที่คล้ายกับเซเรียมากจนเผลอวิ่งตามอีกฝ่ายไป ขณะที่ช่วยไล่กำจัดซอมบี้ให้เด็กสาวคนนั้นไปด้วย

 

          ไม่ใช่เพราะเป็นห่วง เขาก็แค่อยากจะกระชากยัยเตี้ย และด่าใส่ให้สมกับที่เธอทิ้งพวกเขาไปมากกว่า 

 

          แต่เมื่อวิ่งเข้ามาถึงแทงค์น้ำหลังโรงเรียน เด็กสาวตัวเล็กคนนั้นก็หันมามองเขาพร้อมส่งยิ้มให้ ในขณะที่เขาจ้องมองอย่างไม่เข้าใจ ทำไม... ถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคนได้!!?

 

          เส้นผมสีดำตรงยาวสยายตัดกับสีของท้องฟ้ายามเที่ยง ผิวขาวซีด และดวงตาสีแดงสดราวกับสัตว์ดุร้าย และริมฝีปากสีแดงเข้ม ทั้งยังสูงพอ ๆ กับแอนนา ไม่ใช่เตี้ยแบบเซเรีย

 

          นี่สายตาเขามองผิดพลาดไป หรืออีกฝ่ายกำลังเล่นกลลวงใส่กันแน่? 

 

          “เธอเป็นใคร?” ชายหนุ่มผมดำหยุดชะงักฝีเท้าตัวเองลง และเว้นระยะห่างอย่างระวังภัยทันทีที่รู้ว่า ทุกอย่างมันผิดปกติ เพราะมันมีเพียงแค่สองกรณีเท่านั้นสำหรับสิ่งที่ชีวิตตรงหน้า 

 

          มนุษย์ที่มีพลัง หรือซอมบี้ที่วิวัฒนาการขั้นสามแล้วกันแน่? 

 

          “ฮิฮิฮิ รู้ตัวซะแล้ว” ริมฝีปากสีแดงสดแย้มยิ้มตัดกับผิวสีขาว ก่อนที่เส้นผมสีดำยาวตรงจะมีเปลี่ยนเป็นแดงตรงปลายอย่างรวดเร็ว พร้อมกับชุดหนังรัดรูปจนเห็นร่องอก และสะโพกใหญ่ มือขาวซีดยกขึ้นมาจับแก้มของตัวเองอย่างเอียงอายและมีจริต “เป็นไง~ ชอบรูปร่างของฉันไหม?”

 

          ถ้าเป็นชายหนุ่มคนอื่นที่ไม่ใช่ฟรานซิสคงจะมองเธอด้วยสายตาลวนลาม เป็นรูปหัวใจไปแล้วเรียบร้อย แต่ไม่ใช่กับพระเอกคนนี้ที่มักจะมองมุนษย์เป็นแค่ผักปลา 

 

         ...ที่แท้ก็ไม่ใช่ยัยนั่น

 

          ฟรานซิสทำสีหน้าเบื่อหน่าย ก่อนจะหันหลังเดินกลับไป เมื่อไม่เห็นว่ามีความจำเป็นที่ต้องคุยอะไรกับสาวสวยปากแดงคนนี้ แต่แล้วเขาก็ต้องยกมือขึ้นมาป้องกันตัวทันทีที่สัมผัสได้ถึงความมุ่งร้าย แซ่สีดำถูกเหวี่ยงพุ่งตรงเข้าจากด้านหลังใกล้กับคอเสื้อของเขาเพียงเล็กน้อย แมงมุมตัวเล็กสีขาวที่เกาะอยู่บนแซ่ก็อาศัยจังหวะกระโดดขึ้นไปบนเกาะเสื้อ

 

          “วีคุยด้วย! ทำไมต้องหันหนี!!” หญิงสาวว่าอย่างโกรธจัด รูปร่างเธอดูเหมือนจะอายุยี่สิบแล้ว แต่นิสัยยังดูเป็นเด็กน้อยไม่มีผิด 

 

          “แล้วทำไมฉันต้องคุย?” ฟรานซิสพูดตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะหันหน้าหนีอีกครั้ง แซ่ก็ตวัดเข้าใส่เขา แต่ครั้งนี้ ชายหนุ่มผมดำตัดมันขาดฉับทันที! พร้อมเอ่ยคำพูดทิ้งท้าย “ไร้สาระจริง ๆ”

 

          เขาไม่อยากฆ่ามนุษย์ปัญหาอ่อนแบบนี้ สู่ใช้เวลาไปไล่ฆ่าซอมบี้ที่เหลือในโรงเรียนดีกว่า ส่วนที่ช่วยกำจัดให้ระหว่างทาง ถือว่าเขาทำฆ่าเวลาก็แล้วกัน ในเมื่อผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ยัยเตี้ยนั่น...

 

          “นี่นาย!! มันจะมากไปแล้วนะ!!” วีพูดอย่างหงุดหงิด ก่อนจะยกมือขึ้นมาหลับตาลง และมองตรงไปยังแผ่นหลังของฟรานซิส “ถ้าไม่ยอมสนใจฉัน.. ก็อย่าอยู่เลย!”

 

          ทันใดนั้นมีดสั้นก็พุ่งตรงไปหาจนฟรานซิสกระโดดหลบแทบไม่ทัน เขาหันขวับกลับมามองหญิงสาวด้านหลัง ก่อนจะตกตะลึงอีกครั้งเมื่อเห็นว่า เธอคนนั้นเปลี่ยนไปอีกแล้ว กลายเป็นสาวตัวเตี้ยพอ ๆ กับเซเรีย แต่ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยแผลพุพอง และรอยเย็บด้ายขาด ๆ สีขาวบนใบหน้า คลอเคลียด้วยเส้นผมสีดำปลายแดงตรงอย่างผิดธรรมชาติ เสียงที่มีชีวิตชีวาก่อนหน้าก็เปลี่ยนเป็นแหบแห้ง และแหลมคมจนน่ารำคาญ  

 

“วีอุตส่าห์สร้างร่างสวย ๆ มาให้นายเล่น... แต่นายกลับไม่สนใจวี... งั้นวีก็จะจับนายไปทั้งอย่างนี้!!” เด็กผู้หญิงหน้าพุพองพูด ก่อนจะหยิบดาบคาตะนะออกมาโจมตีใส่ฟรานซิสและรวดเร็วยิ่งกว่ามนุษย์

 

เคร้ง! 

 

ฟรานซิสรีบยกมือเหล็กขึ้นมารับทันที คิ้วขมวดเข้ามากันอย่างไม่ชอบใจ ตอนแรกเขาก็แค่คิดว่าเป็นมนุษย์น่ารำคาญเท่านั้น แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นตัวยุ่งยากอย่างเช่นซอมบี้ที่มีพลังไม่ชัดเจนไปได้ยังไง! 

 

ดาบคะตะนะถูกเหวี่ยงกลับด้วยแรงของชายหนุ่มที่มีมากกว่า ก่อนจะขยับตัวหลบ เมื่อเห็นซอมบี้ตรงหน้าจ้องที่จะโจมตีขาของเขา ฟรานซิสหาทางกำจัดอีกฝ่ายออกไปด้วยการตวัดขาทำให้เด็กซอมบี้เสียหลักล้ม ก่อนจะตัดสินใจยกมือเหล็กที่แหลมคมขึ้นมาเตรียมจะแทงตัวอีกฝ่าย ดาบคะตะในมือของวีถูกยกขึ้นมาใช้งาน ซอมบี้เด็กก็ปัดการโจมตีของฟรานซิสออกอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เธอจะกระโดดตีลังกาถอยหลังอย่างระวังภัย แววตาสีแดงวาวโรจน์เต็มไปด้วยความปรารถนา

 

“นายนี่เก่ง... สบกับที่วีเล็งไว้จริง ๆ” เด็กสาวใบหน้าผุพองและแก้มซ้ายถูกเย็บด้วยด้ายสีขาวว่าพลาง ยกปลายดาบสีเงินขึ้นมาเลียอย่างโรคจิต ในขณะฟรานซิสเตรียมพร้อมสู้รบอยู่ตลอดเวลา 

 

ชายหนุ่มผมดำมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างชัดเจน เมื่อรู้ว่าตัวเองเจอตัวปัญหาเข้าจริง ๆ เมื่อมองวิเคราะห์คู่ต่อสู้ตรงหน้า ระดับความสามารถ และการพูดเจรจาที่ดียิ่งกว่าโนอาร์ ซอมบี้ระดับสูงซึ่งมีพัฒนาการดีที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอ แต่สำหรับเด็กคนนี้... ความสามารถกลับไม่สามารถบอกได้อย่างแน่ชัด และแทบจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย 

 

          “ต้องการอะไร?” ฟรานซิสถามด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดเมื่อเห็นว่า ถ้าสู้กันต่อไป เขาอาจจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบมากก็ได้ 

 

          “คิกคิกคิก ต้องการตัวนายยังไงล่ะ?” 

 

          “ไร้สาระ” ชายหนุ่มผมดำตอบกลับ เขากำหมัดแน่น สร้างเหล็กกล้าบริเวณมือให้คมกริบยิ่งกว่าเดิม ก่อนจะสายตาจะหยุดอยู่ตรงดาบแปลกประหลาดที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

 

          “อ้อ... นี่นะเหรอ...?” เด็กสาวยกมันขึ้นส่องความแวววับที่คมกริบยิ่งกว่าอาวุธใดในโลกนี้ ก่อนจะแลบลิ้นขึ้นเลียมันอย่างชอบใจ “ฉันเก็บได้ระหว่างทาง... จากพวกมนุษย์กลุ่มหนึ่ง” เธอว่าอย่างหลงใหล ก่อนจะหันมามองฟรานซิสอีกครั้ง เขาก็วิ่งเข้าใส่เธอจนซอมบี้สาวรีบยกดาบขึ้นมาตั้งรับ 

 

          “ฉันไม่ได้ถาม” ชายหนุ่มตอบกลับอย่างหงุดหงิดเมื่อฟังคำบอกเล่าที่ไม่สบอารมณ์ ดาบแปลกประหลาดที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิตแบบนี้ มันทำให้นึกถึงเซเรียขึ้นมา แต่เขาก็ไม่ได้อยากจะนึกถึงยัยเด็กนั้น! 

 

ฟรานซิสตัดสินใจที่จะยกเท้าขึ้นเตะคนตัวเล็กกว่าอย่างไม่ใยดี ความสูงและขายาวทำให้เธอเสียเปรียบ และหลบเขาไม่ทันจนกระเด็นไปชนกับแทงค์น้ำ 

 

          ปัง!! 

 

 

          ชายหนุ่มผมดำเดินเข้าเหยียบเท้าลงบนลำคอของเด็กสาวซอมบี้ตัวนั้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะยกมือขึ้นปักลงไปกลางศรีษะของคนตัวเล็กจนเลือดสีดำสาดกระเด็นใบหน้า 

 

          โพล๊ะ!! 

 

          นัยน์ตาสีแดงก่ำเบิกกว้าง ก่อนจะมองเขาด้วยแววตาอย่างตกตะลึง แต่ฟรานซิสก็ไม่ใส่ใจ นอกจากขมวดคิ้ว และรู้สึกว่า มันจะฆ่าง่ายเกินไปรึเปล่า...?

 

          ระหว่างทางกลับบ้าน ฟรานซิสไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่า มีแมงมุมสีขาวกำลังซ่อนอยู่ใต้เสื้อของเขา พร้อมกับการเคลื่อนไหวของคนสองสามคนที่ตามเขาอย่างห่าง ๆ โดยที่ฟรานซิสไม่รู้ตัว 

 

          ร่างไร้วิญญาณของเด็กผู้หญิงคนนั้นแปรเปลี่ยนเป็นเศษเนื้อชิ้นหนึ่งราวกับไม่เคยมีศพของใครอยู่ใกล้แทงค์น้ำมาก่อน พร้อมกับการเคลื่อนไหวของแมงมุมสีขาวหลายสิบตัวที่ไต่ออกมาจากเศษเนื้อก้อนนั้น

 

 

 

 

 

 

          ------------------------------------------

          ระบบรายงาน : 2431 คำของ Words 

 

          Yu – Kami Talk : ช่วงนี้จะเริ่มมีการบรรยายสถานการณ์สองอย่างซึ่งเกิดขึ้นในเวลาไล่เลี่ยกันบ่อยขึ้นนะ! วางแผนไว้ว่าจะจบที่ 60 … ตอนนี้เขียนไปน่าจะจบที่ 70 ตอนแล้ว …ช่วงหลังเซ็นเริ่มหึงจนเสียเนื้อหาจริงๆ //พึมพำ 

 

          ไรท์สร้างเพจนิยายเรียบร้อยแล้ว สามารถแวะเข้ามาดูกันได้โดยจิ้มข้อความด้านล่าง แต่มันอาจจะดูเหงา และร้างหน่อยนะ แฮๆ >///<   จิ้มที่นี่เพื่อเข้าเพจ 

          ด้วยรักจากยูคามิ ขอบคุณที่ติดตาม และสนับสนุน ไว้เจอกันศุกร์หน้าฮับ! 

          

          

          

 

 

          

 

          

 

           

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 431 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,929 ความคิดเห็น

  1. #1708 ทำไมต้องอิมแจบอม' (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 22:08
    แส้ค่ะไรต์ แส้ ไม่ใช่แซ่แบบน้าน แบบน้านมันนามสกุลคนจีน
    #1,708
    0
  2. #1624 littlefoolmoon (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 15:58
    ขยะแขยง!!
    #1,624
    0
  3. #1416 Dermie (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 13:46
    แง่ว... อ่านมาทั้งตอนเรื่องไม่ขยับเลย เซเรียยังคงอยู่ในห้องเหมือนเดิม
    #1,416
    0
  4. #1412 HighGirl (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 01:53
    มีใจให้เซเรียรึไง?!!
    #1,412
    0
  5. #1406 QuarkP (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 20:50
    โอ๊ย แมงมุม 😭
    #1,406
    0
  6. #1399 chonladanan15 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 17:04
    เครื่องเราค้างหรือไรท์ยังไม่ปรดล็อก
    #1,399
    1
    • #1399-1 Yu - kami(จากตอนที่ 52)
      9 สิงหาคม 2563 / 09:53
      เว็บน่าจะปลดช้ากว่าเวลาที่บอกนะ ไรท์ตั้งให้เว็บปลดล็อกให้ เพราะถ้าไรท์ปลดเอง มันจะไม่แจ้งเตือนค่า
      #1399-1
  7. #1394 •Polar BeaR• (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 16:41
    ทำไมยังต้องรออีก1วัน
    #1,394
    1
    • #1394-1 Yu - kami(จากตอนที่ 52)
      9 สิงหาคม 2563 / 09:54
      เข้าได้แล้วน้า

      ปล. เว็บน่าจะปลดช้ากว่าเวลาที่บอกนะ ไรท์ตั้งให้เว็บปลดล็อกให้ เพราะถ้าไรท์ปลดเอง มันจะไม่แจ้งเตือนค่า
      #1394-1
  8. #1392 JOONLY20 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 16:35
    ทำไมไม่ปลดอ่า
    #1,392
    1
    • #1392-1 Yu - kami(จากตอนที่ 52)
      9 สิงหาคม 2563 / 09:55
      เอ๋... ตอนนี้ปลดแล้วรึยังคะ? ไรท์ต้องรอให้เว็บปลดล็อคตามวันให้ เพราะถ้าปลดเอง แอปจะไม่แจ้งเตือนนะคะ บางทีเวลามันจะไม่ตรงกันมากกว่า
      #1392-1
  9. #1391 Prapaporn11111 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 14:05
    เมื่อไหร่จามาง่าาาาาาาาา
    #1,391
    1
    • #1391-1 Yu - kami(จากตอนที่ 52)
      8 สิงหาคม 2563 / 16:31
      มาแล้วค่ะ มาแล้ว!! ขอโทษที่ให้รอน้า
      #1391-1
  10. #1270 Minaka17 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 20:29

    รอค่าาา
    #1,270
    0
  11. #1267 blacxexo (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 02:14
    ตอนนี้เราสงสัยค่ะว่าฟรานซิสชอบใคร.....
    #1,267
    0
  12. #1266 saengthia (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 20:11

    รออยู่นะคะ ^-^
    #1,266
    1
    • #1266-1 Yu - kami(จากตอนที่ 52)
      5 กรกฎาคม 2563 / 20:13

      ขอบคุณค่า
      #1266-1
  13. #1264 ริต้าริต (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 08:06
    คิดไปเองรึเปล่า รู้สึกเหมือนฟรานซิสชอบเซเรีย... คิก
    #1,264
    0
  14. #1259 _lxmnp_ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 02:43
    เราได้หมดเลย พร้อมเปย์ไรท์ 😊😊😊
    #1,259
    1
    • #1259-1 Yu - kami(จากตอนที่ 52)
      4 กรกฎาคม 2563 / 16:54

      ขอบคุณค่า เราจะทำให้เต็มที่!
      #1259-1
  15. #1258 P'Zircon (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 23:48
    แบบไหนก็ได้ค่า พร้อมเปย์เสมอ อิอิ
    ป.ล. อยากได้ ebook ด้วย มีลดพิเศษให้ไหมคะ //คิดไปไกลแล้ว 5555

    ป.ล. พิมพ์ตกตรง "ฉันไม่หายไปไหนหรอ..." ตก ก ไปตัวนึงค่ะ
    #1,258
    1
    • #1258-1 Yu - kami(จากตอนที่ 52)
      4 กรกฎาคม 2563 / 16:53
      ขอเขียนให้เสร็จก่อน แล้วค่อยคิดเรื่องนี้อีกที 5555

      ปล. สายตาดีและว่องไวมาก ขอบคุณค่า
      #1258-1
  16. #1257 Minimallyyyyy (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 20:33
    อ่านรายตอนก็ดีค่ะ อยากอ่านเร็วๆ
    #1,257
    1
    • #1257-1 Yu - kami(จากตอนที่ 52)
      3 กรกฎาคม 2563 / 21:52
      รับทราบ ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นค่า ^^
      #1257-1
  17. #1256 เหมียว~🌼 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 20:08

    อย่ากได้แบบแพ็ก จะได้ไม่ค้างก็ดีนะคะ
    #1,256
    1
    • #1256-1 Yu - kami(จากตอนที่ 52)
      3 กรกฎาคม 2563 / 20:21

      โอเคจ้า จะเก็บไว้พิจารณาพร้อมกันนะ ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นน้า
      #1256-1
  18. #1255 EGYPTcarol (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 19:28
    อยากได้อ่านแบบเร็วๆแบบตอนค่ะ อยากได้ยาวๆด้วยค่ะ แต่ก็เข้าใจว่ายังเขียนไม่จบเลยลงยาวๆเลยไม่ได้ ให้รออ่านตอนเยอะๆก็ไม่อยากรออีก

    ถึงจะได้อ่านยาวๆจุใจก็เหอะ ไม่อยากรออ่าาาา
    #1,255
    1
    • #1255-1 Yu - kami(จากตอนที่ 52)
      3 กรกฎาคม 2563 / 19:43
      เข้าใจความรู้สึกนี้ ไรท์เองก็อยากทำให้ได้ทั้งเร็วๆ และยาว ๆ เหมือนกัน

      ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นน้าา พออัพสัปดาห์ละตอนแล้ว.. คิดถึงเลย ไม่ได้เจอกันบ่อย แฮๆ
      #1255-1