天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 30 : เปิดใจ (๒) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,264
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 470 ครั้ง
    5 พ.ย. 63


พี่สาว ข้ากลับมาแล้ว”

เป็นหลันจวิ้นที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา หลันซีหลุดจากห้วงความคิด ก่อนจะหันไปยิ้มอ่อนโยนให้น้องชาย

กลับมาแล้วหรืออาจวิ้น วันนี้เรียนสนุกหรือไม่” นางถามน้องชายพลางลูบศีรษะเขาเช่นทุกครั้ง หลันจวิ้นพยักหน้ายิ้มสดใส

อื้ม สนุกมากเลยพี่สาว วันนี้ข้าได้เขียนกลอนลงในม้วนกระดาษด้วยละ อาจารย์ยังชมอีกนะว่าข้าคัดหนังสือได้งดงามมาก” เด็กหนุ่มกล่าวพลางยืดอกอย่างภาคภูมิใจ ทั้งไป๋หว่านและหลันซีเห็นแล้วอดยิ้มออกมาไม่ได้ ช่วงนี้หลันซีขยันบำรุงน้องชายด้วยอาหารและยาบำรุงสารพัด ทั้งยังบังคับให้เขาออกกำลังกายเพื่อเพิ่มความแข็งแรง จากเด็กชายที่เคยผอมแห้งแลดูอ่อนแอขี้โรค บัดนี้ได้กลายเป็นคุณชายน้อยที่นับว่ามีรูปโฉมสะดุดตาผู้หนึ่ง

คุณชายหิวหรือยังเจ้าคะ บ่าวจะไปเตรียมของว่างให้” ไป๋หว่านทำท่าจะเดินเข้าไปในครัว ทว่าหลันซีกลับยึดข้อมือไว้ ก่อนจะกล่าวด้วยเสียงราบเรียบ

อาหว่าน เจ้าอย่าเพิ่งไป ไหนๆ ก็อยู่กันพร้อมหน้าแล้ว ข้ามีเรื่องสำคัญอยากพูดคุยกับพวกเจ้าสักหน่อย”

หลันจวิ้นเห็นพี่สาวมีท่าทีจริงจังเช่นนั้นก็หุบยิ้ม ก่อนหันไปมองไป๋หว่านเป็นเชิงถามว่าวันนี้ที่ร้านสกุลเซียวเกิดอะไรขึ้นหรือ’ ทว่าไป๋หว่านยังคงปิดปากเงียบกริบ

เป็นหลันซีที่เอ่ยต่อ “อาหว่าน วันนี้ข้าต้องขอบใจเจ้าที่กุเรื่องเซียนหมอขึ้นมา ไม่เช่นนั้นข้าเองก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายกับคุณชายรองอย่างไร” หลันซีจับจ้องดวงหน้าเล็กของไป๋หว่านเขม็ง นางรู้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้วว่า ไป๋หว่านเองก็รู้เหมือนกันว่านางมิใช่หลันซีคนก่อน ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นใดต้องปิดบังกันอีก

บ่าวเพียงไม่ต้องการให้คุณชายรองเคลือบแคลงในตัวคุณหนู เรื่องนั้น...บ่าวเองก็คิดขึ้นมาได้ฉับพลัน มิได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าหรอกเจ้าค่ะ”

กล่าวมาถึงตรงนี้หลันจวิ้นก็รู้สึกมึนงงอย่างหนัก นึกสงสัยว่าวันนี้เกิดเรื่องอันใดที่ร้านสกุลเซียวกันแน่ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังนั่งฟังพี่สาวกับไป๋หว่านพูดคุยกันด้วยกิริยาสงบนิ่ง

หลันซีถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง มือซ้ายกุมมือของหลันจวิ้น มือขวากุมมือไป๋หว่านไว้ กล่าวด้วยเสียงเบาทว่าชัดเจนทุกถ้อยคำ

ไม่ขอปิดบังพวกเจ้า แท้จริงแล้วข้ามิใช่หลันซีหรอกนะ คุณหนูใหญ่ผู้นั้นได้ตายลงไปตั้งแต่คืนวันฝนพรำเมื่อเดือนก่อนแล้ว ข้าเองเป็นวิญญาณที่ล่องลอยมาจากอีกโลกหนึ่ง ราวกับสวรรค์ต้องการให้ข้ามาสานต่อการใช้ชีวิตของหลันซีคนก่อน แต่พวกเจ้าวางใจ อย่างไรเสียข้าก็ยังปฏิบัติต่อพวกเจ้าเหมือนเดิม อาจวิ้นยังคงเป็นน้องชายของข้า อาหว่านก็เป็นคนที่ข้าเอ็นดูเหมือนน้องสาว เพียงเท่านี้คงพอชดเชยกับการที่พวกเจ้าต้องสูญเสียคนที่พวกเจ้ารักไปได้บ้างแล้วกระมัง”

หลังจากได้ฟังจนจบ ไป๋หว่านกับหลันจวิ้นก็น้ำตารื้นขึ้นมาโดยมิได้นัดหมาย ด้วยลึกๆ แล้วพวกเขาต่างรู้ว่าหลันซีผู้นี้หาใช่หลันซีคนก่อน เพียงแต่มิได้เอ่ยออกมาเท่านั้น คิดไม่ถึงว่าหลันซีจะเป็นฝ่ายพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นเสียเอง

ถึงแม้หลันซีคนก่อนจะมีนิสัยดุร้ายไม่น่าเข้าหา แต่หลันจวิ้นกับไป๋หว่านก็มิเคยถือโทษ ด้วยเข้าใจว่าการที่นางต้องตกอยู่ในสภาพนั้น เป็นเพราะได้รับความทุกขเวทนาทั้งกายใจมายาวนานนับสิบปี

ในวันนี้ จู่ๆ ก็มีคนกล่าวอย่างไม่อ้อมค้อมว่าหลันซีคนก่อนจากไปแล้ว พวกเขาจึงรู้สึกใจหายและเกิดความอาลัยอาวรณ์อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

พี่สาว...ข้ารู้ว่าท่านมิใช่พี่สาวคนเดิมตั้งแต่ตอนที่พี่เคี่ยวโจ๊กเปล่าให้ข้ากินแล้ว แต่ไม่ว่าพี่สาวจะเป็นใครมาจากไหนล้วนไม่สำคัญ ตอนนี้ท่านคือหลันซีพี่สาวเพียงคนเดียวของข้า ต่อไปในภายหน้าก็ยังคงเป็นเช่นนั้น ท่านอย่าได้เป็นกังวลไปเลยนะ” หลันจวิ้นเอ่ยเสียงสั่น ใช้หลังมือปาดน้ำตาแล้วค่อยกุมมือพี่สาวไว้ หลันซีเห็นแล้วอดน้ำตาซึมไม่ได้

เดิมทีหลันซีเป็นกังวลว่า ถ้าหลันจวิ้นกับไป๋หว่านรู้ความจริงแล้วพวกเขาจะทำตัวห่างเหินกับนาง ครั้นเมื่อได้ยินน้องชายกล่าวเช่นนั้น จึงรู้สึกโล่งใจราวกับยกภูเขาออกจากอก

ไป๋หว่านเองก็ร้องไห้สะอึกสะอื้น คุกเข่าโผเข้ากอดขาหลันซีไว้แน่น

คุณหนูดีต่อบ่าวถึงเพียงนี้ บ่าวไหนเลยจะคิดเป็นอื่นได้ ชาตินี้ทั้งชาติบ่าวขอเป็นวัวเป็นม้ารับใช้คุณหนูจนกว่าชีวิตจะหาไม่เจ้าค่ะ”

หลันซีลูบศีรษะให้ไป๋หว่านด้วยความซาบซึ้งใจ หลังจากนั้นคนทั้งสามก็กอดคอกันร้องไห้อยู่เป็นนาน

 

ถัดจากนั้นอีกยี่สิบกว่าวัน วันเกิดของหลันซีก็มาถึง

เป็นเพราะเดือนนี้หลันอี้ไม่ต้องเดินทางไปเจรจาค้าขายที่ต่างเมือง งานฉลองวันเกิดอายุเต็มสิบห้าปีของนางจึงถูกจัดขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ทุกคนในครอบครัวมารวมตัวกันพร้อมหน้า ยกเว้นฮูหยินผู้เฒ่าหลันที่อ้างว่าปวดศีรษะ จึงมิได้มาร่วมกินเลี้ยงที่เรือนใหญ่ แต่กระนั้นหลันซีก็ต้องไปคารวะท่านย่าถึงที่เรือนตามธรรมเนียม

เกือบสองเดือนที่ล่วงผ่าน ใช่ว่าหลันซีจะไม่เคยมาคารวะฮูหยินผู้เฒ่า เพียงแต่ไม่ว่านางจะมาเมื่อใด ฮูหยินผู้เฒ่าก็ให้คนไล่นางกลับไปแทบทุกครั้ง ทั้งยังอนุญาตให้หลันจวิ้นเข้าพบได้เพียงคนเดียว วันไหนฮูหยินผู้เฒ่าอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย ถึงจะอนุญาตให้หลันซีเข้าไปคารวะได้ ทว่าอย่างไรฝ่ายนั้นก็ไม่ยอมปริปากพูดกับนางแม้เพียงครึ่งคำ

วันนี้ก็เช่นกัน ฮูหยินผู้เฒ่ามองหลันซีด้วยแววตาเดียดฉันท์ระคนเย็นชาเช่นทุกครั้ง ทว่านางหาได้มีท่าทีสะทกสะท้านไม่ หลังจากคารวะท่านย่าเสร็จเรียบร้อยก็ปรนนิบัติรินชา ส่งของหวานให้ จากนั้นจึงขอตัวกลับไปยังเรือนใหญ่เพื่อกินเลี้ยง

หลันซีไม่แน่ใจว่าฮูหยินผู้เฒ่ามีความหลังฝังใจกับจินซื่อมารดาของตนถึงขั้นไหน ถึงได้มองนางด้วยแววตาไม่เป็นมิตรเพียงนั้น โชคดีที่หลันจวิ้นเกิดมาเป็นชาย เป็นผู้สืบทอดสายตรงของสกุลหลัน อีกทั้งช่วงนี้เขาก็เติบโตกลายเป็นบัณฑิตน้อยที่มีท่วงท่ากิริยาน่าเลื่อมใส จึงพอจะสร้างความโปรดปรานให้แก่ฮูหยินผู้เฒ่าได้บ้าง แตกต่างจากนางที่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็คงไม่อาจเอาชนะใจฝ่ายนั้นได้


+++++++++++++


เอ็นดูอาจวิ้นกับไป๋หว่าน T^T


++ พื้นที่โฆษณา ++

ย้ำสักนิด ท่านจอมมารเปิดพรีออเดอร์แล้วนะคะ (มิใช่เรื่องนี้นะคะ เรื่องนี้ยังเขียนไม่จบจ้า)


หนังสือหนา 400 หน้า ราคาปก 310 บาท เราไม่ขาย!

ขายแค่ 270 บาทร่วมค่าจัดส่งแล้วค่ะ

รี้ดท่านใดสนใจสามารถเข้าไปสั่งได้ในเฟซบุ๊คแฟนเพจ Dbooks group ตามลิ้งก์นี้ได้เลยนะคะ

https://www.facebook.com/dbooksgroup

หรือจะคอมเม้นต์จองกับไรท์โดยตรงเลยก็ได้ หรือทักแชทเพจของไรท์มาก็ได้ค่ะ

https://www.facebook.com/NubdaoDreamerGirl

สำหรับสายอีบุ๊คอดใจรอสักนิด คาดว่ามาไม่เกินต้นสิงหาแน่นอนค่ะ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจและคอมเม้นท์นะคะ ^^


ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเมนต์นะคะ ^^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 470 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

580 ความคิดเห็น

  1. #123 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 17:39
    นางเอกกล้ามาก
    ยอมเปิดความจริงแล้ง
    #123
    2
    • #123-1 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 30)
      26 กรกฎาคม 2563 / 17:40
      พิมพ์ผิดค่ะ ต้องแล้ว😢
      #123-1
    • #123-2 (@wachie130) (จากตอนที่ 30)
      26 กรกฎาคม 2563 / 18:05
      เพราะหลันจวิ้นกับไป๋หว่านคือคนที่ใกล้ชิดนางเอกมากที่สุดค่ะ ไม่เปิดวันนี้สักวันก็ต้องเปิดอยู่ดีเนอะ ^^
      #123-2
  2. #122 ปารมี (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 12:13

    รำคาญคนโบราณที่เอะอะก็อ้างความกตัญญูมาคอยกดข่มคน อินังฮูหยินเฒ่า กะอินังเมียน้อยนี่น่าจะวางยาให้ตายไปซะ อยู่ไปก็รกโลก

    #122
    2
    • #122-1 PRF. (@resepnin) (จากตอนที่ 30)
      26 กรกฎาคม 2563 / 14:52
      อย่าว่าแต่คนโบราณเลย คนไทยเรา หลายครั้งอะไรๆก็เอะอะอ้างความกตัญญูเหมียนกัน555555555
      #122-1
    • #122-2 (@wachie130) (จากตอนที่ 30)
      26 กรกฎาคม 2563 / 18:04
      ง่ะ รี้ดโหดจุง
      #122-2
  3. #121 068981 (@068981) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 11:18

    หลังปักปิ่นคงไม่โดนให้แต่งเร็วหรอกนะ พ่อยอดหยำฉ่าน่าแขยง

    #121
    1
    • #121-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 30)
      26 กรกฎาคม 2563 / 18:04
      รอดูกันต่อไปนะคะ ขอบคุณค่ะ ^^
      #121-1
  4. #120 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 10:52

    หลันซีพูดความจริงให้น้องชายและไป๋หว่านฟังโชคดีท่ีทั้งสองคนยอมรับในตัวตนของนาง เด็กสองคนนี้น่ารักมาก ส่วนท่านย่าโกรธเกลียดอะไรหลันซีนักหนา คงต้องสืบสาวราวเรื่องแล้วมั้ง ขอบคุณค่ะ

    #120
    1
    • #120-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 30)
      26 กรกฎาคม 2563 / 18:03
      ปูเสื่อรอได้เลยค่ะรี้ด ขอบคุณค่า
      #120-1