天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 29 : เปิดใจ (๑) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,445
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 512 ครั้ง
    5 พ.ย. 63


วันนี้เซียวพั่งไม่ได้ไปส่งหลันซีเหมือนเคย

กลายเป็นเซียวซูเว่ยที่ถูกเซียวหรงตามตัวมาเพื่อส่งนางกลับคฤหาสน์สกุลหลันโดยเฉพาะ

เดิมทีเซียวซูเว่ยรู้สึกอึดอัดใจเหลือประมาณ แต่เมื่อได้ฟังเหตุผลจากเซียวหรงว่าหลันซีถูกฟางซื่อตำหนิอย่างรุนแรง ทั้งยังถูกทำโทษให้คุกเข่า เพียงเพราะนางให้ความสนิทสนมกับเซียวพั่ง เซียวซูเว่ยก็หมดข้อโต้แย้ง จำต้องยุติการร่ำสุราบนเรือสำราญเพื่อมาส่งหลันซีเลยทีเดียว

ถึงแม้หลันซีกับไป๋หว่านจะนึกประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ก็พอคาดเดาได้ว่าทั้งหมดล้วนเป็นการจัดแจงของเซียวหรง คืนนั้นเขาเห็นเต็มสองตาได้ยินเต็มสองหูว่าฟางซื่อใช้ข้ออ้างใดมารังแกนาง วันนี้เขาจึงช่วยนางตัดปัญหานั้นออกเสีย หลันซีอดคิดไม่ได้ว่าเขาช่างเป็นพันธมิตรผู้ประเสริฐที่หาได้ยากยิ่ง

ระหว่างทางเซียวซูเว่ยมักลอบมองหลันซีเป็นระยะ พลางคิดในใจว่าไม่พบหน้ากันเพียงไม่กี่วัน เหตุใดนางจึงดูอิ่มเอิบมีราศีขึ้นมาก จากเด็กสาวขี้โรคอ่อนแอ ผอมกะหร่องจนแทบเป็นโครงกระดูกเดินได้ กลับกลายเป็นเด็กสาวที่มีใบหน้าอิ่มเอิบ เต็มไปด้วยเนื้อหนัง ทั้งยังกระฉับกระเฉงมีชีวิตชีวายิ่ง ดูท่าเซียวหรงคงต้อนรับขับสู้นางเป็นอย่างดีเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด

หลันซีเองก็ลอบมองเซียวซูเว่ยอยู่เหมือนกัน ทั้งยังนึกสงสัยว่าเหตุใดวันนี้เขาถึงมิได้ชวนนางพูดคุยเช่นทุกครั้ง แต่เมื่อนางเห็นว่าสองตาของเขาดูลึกโหล ใต้ตามีรอยคล้ำจางๆ ฉาบอยู่ชั้นหนึ่ง ทั้งยังมีการก้าวเดินที่ดูซวนเซไม่มั่นคง ล้วนบ่งบอกว่าช่วงนี้เซียวซูเว่ยขยันขันแข็ง’ ในการงานของเขาเพียงใด

มุมปากของหลันซีโค้งขึ้นเล็กน้อย ไม่รู้ว่าพักนี้คู่หมั้นของนางไปติดใจสตรีโคมเขียวนางใดเข้าให้ จึงมีสภาพอิดโรยถึงเพียงนั้น เป็นเพราะนางมั่นใจว่าหลันเซวียนแม้จะมีนิสัยอันธพาลไปสักนิด ทว่าได้รับการอบรมจากฟางซื่อมาเป็นอย่างดี อย่างไรเสียคงไม่กล้าชิงสุกก่อนห่าม

เซียวซูเว่ยส่งหลันซีกับไป๋หว่านถึงแค่ประตูหน้าคฤหาสน์ อ้างว่ารู้สึกเหนื่อยล้าจึงขอตัวกลับคฤหาสน์สกุลเซียวไป หลันซีมิได้รั้งไว้ด้วยเห็นว่าเขาอ่อนเพลีย’ มากจริงๆ ทั้งยังแสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจท่าทีสงสัยใคร่รู้อย่างออกนอกหน้าของไป๋หว่าน เพียงดึงมือสาวใช้ตัวน้อยให้เดินเข้าประตูบานใหญ่ไปด้วยกันเท่านั้น

ระหว่างทางที่สองดรุณีเดินผ่านเรือนใหญ่ หลันซีสัมผัสได้ว่ามีสายตาซอกแซกของเหล่าบ่าวไพร่จับจ้องมาที่นางอยู่บ้าง เป็นเพราะเมื่อเช้านางแต่งกายด้วยชุดกระโปรงผ้าพลิ้วสีม่วงอ่อน เรือนผมถูกเกล้าขึ้นครึ่งศีรษะแล้วปักด้วยปิ่นหยกเรียบง่าย แต่ยามเมื่อกลับมา นางสวมใส่อาภรณ์ที่ทำจากผ้าไหมเนื้อดีสีชมพูสดใส ผ้าคาดเอวสีขาวนวลช่วยขับเน้นช่วงอกเอวของนางให้ยิ่งดูบอบบางอ้อนแอ้น อีกทั้งเรือนผมยังถูกปล่อยสยายไปจนถึงกลางหลัง มองดูแล้วยิ่งชวนให้น่าทะนุถนอม

หลันซีรีบก้าวพรวดๆ กลับเรือนเล็กเพื่อหลบสายตาเหล่านั้น ครั้นเมื่อถึงเรือนจึงเริ่มบ่น “อาหว่าน เจ้าไม่น่าคะยั้นคะยอให้ข้ารับเสื้อผ้าชุดนี้มาเลย เห็นหรือไม่ ตั้งแต่ก้าวเข้าประตูเรือนมา มีใครบ้างไม่จ้องมอง ถ้าสายตาของคนพวกนั้นเป็นลูกธนู ร่างของข้าคงพรุนไปหมดแล้ว”

ไป๋หว่านหัวเราะคิกคัก “คุณชายรองคิดการรอบคอบ เห็นว่าถ้าคุณหนูแต่งกายด้วยเสื้อผ้าคนงานคงไม่เหมาะกับฐานะ คุณหนูก็รับไว้เถิดเจ้าค่ะ”

เป็นเพราะชุดที่หลันซีใส่ไปเมื่อเช้าเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดและน้ำคร่ำของจางเหลียน จำต้องถอดออกไปซักล้างทำความสะอาด เดิมทีนางแก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้วยการหยิบยืมเสื้อผ้าของคนงานหญิงในร้านสกุลเซียวมาสวมแก้ขัดไปก่อน ทว่าเซียวหรงไม่ยินยอม บังคับให้นางรับอาภรณ์ชุดใหม่นี้ไว้ ทั้งยังกล่าวอีกด้วยว่า

ถึงอย่างไรเจ้าก็เป็นว่าที่พี่สะใภ้ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ อย่าได้ใส่ใจเลย’

จำได้ว่าตอนนั้นนางรู้สึกไม่ชอบใจอะไรบางอย่าง เพียงแต่บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าไม่พอใจตรงที่ใด มือเล็กลูบไล้ผ้าไหมเนื้อละเอียดที่ทิ้งตัวแนบกับผิวกายของตนอย่างแผ่วเบา ดูคล้ายเหม่อลอยอยู่นิดๆ

เซียวพั่งบอกนางว่าเซียวหรงเป็นคนเลือกชุดนี้เองกับมือ ทั้งยังบอกอีกด้วยว่า ที่คุณชายรองเลือกอาภรณ์สีชมพูเฉดนี้ เป็นเพราะอยากให้คุณหนูใหญ่สดใสร่าเริงหน่อย โดยไม่รู้ตัว มุมปากของหลันซีก็โค้งขึ้นน้อยๆ

คนผู้นั้น...ทำดีกับนางเพื่ออะไรกันนะ

จะกล่าวว่าเขาทำเพื่อสกุลเซียวก็ไม่น่าใช่ เท่าที่นางลอบสังเกต เซียวหรงหาได้มีความผูกพันแน่นแฟ้นกับสกุลเซียวอย่างที่นางคาดคิด ขนาดเซียวอิ่นเฉิงผู้เป็นบิดาเขายังเรียกว่านายท่าน’ เซียวซูเว่ยซึ่งเป็นพี่ชายต่างมารดา เขาก็เรียกว่า ‘คุณชายใหญ่’ อีกทั้งเซียวหรงยังปฏิบัติต่อคนพวกนั้นอย่างนอบน้อมและเจียมตนอยู่เสมอ เขาทำราวกับว่าตนมิใช่คุณชายคนหนึ่งของสกุลเซียว แต่เป็นเพียงคนงานในร้านซึ่งทุ่มเทแรงกายแรงใจในการทำงานเพียงเท่านั้น

ไป๋หว่านยังล้วงความลับจากเซียวพั่งมาได้อีกว่า แท้จริงแล้วเซียวหรงกำลังดิ้นรนหาทางออกจากสกุลเซียวอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แต่ติดที่อนุเหยียนไม่เห็นพ้อง ถ้าเขาจะออกจากสกุลเซียวได้คงต้องรอให้อนุเหยียนสิ้นบุญเสียก่อน ซึ่งไม่มีใครรู้ว่าเวลานั้นจะมาถึงเมื่อใด

หลันซีฟังแล้วบังเกิดความรู้สึกเห็นใจเซียวหรงเหลือจะกล่าว ยิ่งนึกไม่ถึงว่าเขาจะมีปณิธานอันแรงกล้าเหมือนกับนางเพียงนั้น นางเองก็อยากโบยบินออกจากสกุลหลันเช่นกัน เพียงแต่นางเป็นสตรี จะคิดอ่านหรือกระทำการใดย่อมยากลำบากกว่าเขาซึ่งเป็นบุรุษเป็นเรื่องธรรมดา

              

++++++++++++


แน่ะ...มีความซื้อชุดใหม่ให้น้องนะพี่หรง ^^


ย้ำสักนิด ท่านจอมมารเปิดพรีออเดอร์แล้วนะคะ


หนังสือหนา 400 หน้า ราคาปก 310 บาท เราไม่ขาย!

ขายแค่ 270 บาทร่วมค่าจัดส่งแล้วค่ะ

รี้ดท่านใดสนใจสามารถคอมเม้นต์จองกับไรท์ได้เลยนะคะ หรือจะหลังไมค์มาในข้อความลับก็ได้ค่ะ

สำหรับสายอีบุ๊คอดใจรอสักนิด คาดว่ามาไม่เกินต้นสิงหาแน่นอนค่ะ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจและคอมเม้นท์นะคะ ^^

   ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเมนต์นะคะ ^^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 512 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

583 ความคิดเห็น

  1. #367 555 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 19:10

    ก็คงจะเข้าหอกับเด็กที่ท่านแม่คุณชายรองเก็บมาเลี้ยงไง ค่าปิดปากหลายคืนเชียว หุหุ (น่าจะรับเป็นอนุนะคุณชายใหญ่)

    #367
    0
  2. #265 Nattiya Bursnachaitavee (@nsttiyaburana) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 12:58
    ขอบคุณมากกค่ะไรทฺ์.
    ขอไรท์ช่วนแก้เนื้อผ้าที่น้องซีใส่ว่าเป็นผ้าไหมหรือผ้าต่วนด้วยค่ะ.
    #265
    1
    • #265-1 นับดาวจอมเพ้อ (@wachie130) (จากตอนที่ 29)
      5 กันยายน 2563 / 09:16
      โอ๊ะ ขอบคุณที่ทักนะคะ เดี๋ยวไรท์ไปแก้ในฉบับรีไรท์นะคะ
      #265-1
  3. #119 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 10:59
    แอบละมุนนะคะพี่หรง
    #119
    1
    • #119-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 29)
      25 กรกฎาคม 2563 / 19:36
      พี่หรงเป็นผช สายละมุนค่ะ ^^
      #119-1
  4. #118 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 10:21

    พี่หรงเลือกชุดสีชมพูให้น้อง อยากให้น้องสดใส สองคนนี้ความคิดตรงกันเรื่องอยากหนีออกจากบ้าน ไปด้วยกันเลยก็แล้วกัน ขอบคุณค่ะ

    #118
    1
    • #118-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 29)
      25 กรกฎาคม 2563 / 19:36
      หนีตามกันไปเลยใช่ไหมคะ 555
      #118-1