天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 31 : เปิดใจ (๓) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 529 ครั้ง
    5 พ.ย. 63

         

ซีเอ๋อร์ จวิ้นเอ๋อร์กลับมาแล้วหรือ มา...มากินบะหมี่หวานด้วยกัน”

หลันอี้ร้องเรียกบุตรชายบุตรสาวพลางกวักมือให้มานั่งร่วมโต๊ะ หลันซีนั่งลงข้างฉู่หมินที่นั่งติดกับหลันอี้ ส่วนหลันจวิ้นนั่งบนเก้าอี้ถัดจากหลันซีไปอีกตัวหนึ่ง โดยเว้นระยะห่างกับหลันเซวียนที่กำลังนั่งทำหน้างอง้ำราวๆ หนึ่งช่วงแขน

ฟางซื่อคีบบะหมี่เข้าปากด้วยกิริยาเรียบร้อย มิได้เปล่งวาจาแม้เพียงครึ่งคำ งานเลี้ยงวันเกิดครั้งนี้นางก็จัดออกมาอย่างขอไปที ถ้าไม่ติดว่าหลันอี้พูดเปรยแกมบังคับให้นางจัดงาน ก็อย่าหวังว่านางจะยอมเจียดเงินเพื่อจัดงานฉลองให้บุตรสาวของสตรีที่นางชิงชังราวกับเสี้ยนตำตาหนามตำใจ อาหารที่วางอยู่บนโต๊ะจึงค่อนข้างเรียบง่าย มีเพียงบะหมี่หวาน ไข่ไก่ต้ม รากบัวผัดเนื้อ และเผือกหิมะเป็นของหวานตบท้าย

นับตั้งแต่หลันอี้ได้เห็นกับตาว่าหลันเซวียนรังแกหลันซีในคราวนั้น ก็ดูเหมือนว่าเขาจะใส่ใจกับความเป็นอยู่ของสองพี่น้องกว่าที่เคย เงินรายเดือนที่ให้หลันซีกับหลันจวิ้นไว้ใช้จ่ายก็เพิ่มให้ ยังมีเรื่องที่เขาอนุญาตให้หลันซีออกจากเรือนทุกวันเพื่อไปเรียนวิชาสมุนไพรที่ร้านสกุลเซียวอีก

ฟางซื่ออัดอั้นตันใจราวกับมีไฟมาสุมก็ไม่ปาน เจ็บใจนัก...หลันเซวียนไม่น่าวู่วามไปมีเรื่องกับนังเด็กเหลือขอผู้นั้นให้หลันอี้เห็นเลยจริงๆ ไม่เช่นนั้นนางก็คงหาทางรังแกสองพี่น้องนั่นได้เช่นกาลก่อน ไม่ต้องมาคอยหวาดระแวงว่าสามีจะจับตาดูอยู่หรือไม่

ปีนี้เจ้าอายุเต็มสิบห้าแล้ว พ่อขออวยพรให้เจ้ามีแต่ความสุขมากๆ นะซีเอ๋อร์” หลันอี้กล่าวพลางส่งกำไลหยกเนื้อดีวงหนึ่งให้บุตรสาว ในดวงตาเปี่ยมไปด้วยความรักถนอม

นับตั้งแต่ได้ไปเรียนวิชาสมุนไพรที่ร้านสกุลเซียว ก็ดูเหมือนว่าหลันซีจะเติบโตขึ้นมาก ดวงหน้าที่เคยเรียวเล็กซูบผอม บัดนี้กลับงดงามเอิบอิ่ม พวงแก้มเนียนใสขึ้นสีเลือดฝาดระเรื่อ เรือนร่างก็มิได้ผอมบางราวกับจะปลิวลมเช่นกาลก่อน หลันซีในยามนี้จึงมองละม้ายจินซื่อมารดาที่ตายไปแล้วถึงแปดเก้าส่วน

ขอบคุณเจ้าค่ะท่านพ่อ” หลันซียิ้มน้อยๆ แบมือรับกำไลหยกวงนั้นอย่างทะนุถนอม ราวกับประคองไข่มุกไว้กลางฝ่ามือ หลันอี้เห็นแล้วก็ให้ตื้นตันใจยิ่งนัก ขณะที่หลันเซวียนได้แต่ทนเก็บความริษยาไว้ภายใต้สีหน้าเรียบเฉย

ฟางซื่อกับหลันเซวียนต่างหันไปสบตากันแวบหนึ่ง คล้ายจะปลอบประโลมกันว่า ปล่อยให้นังเด็กเหลือขอผู้นั้นได้ใจไปก่อน แล้วค่อยหาทางจัดการกับมันทีหลัง ก่อนที่ฟางซื่อจะเผยรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตาออกมา ยื่นหวีไม้สลักลายดอกโบตั๋นให้หลันซี แล้วกล่าวอวยพรพร้อมกับให้โอวาทในฐานะที่นางเป็นแม่รองไปตามธรรมเนียม

หลันซีตอบรับการกระทำของฟางซื่ออย่างมีมารยาท นั่นยิ่งทำให้หลันอี้รู้สึกว่าบุตรสาวเติบโตพอที่จะออกเรือนได้แล้ว เพียงแต่เมื่อหลายวันก่อน ตอนที่เขาได้พบกับเซียวอิ่นเฉิง ฝ่ายนั้นบอกว่าอยากรอให้เซียวซูเว่ยผ่านพิธีครอบเกี้ยว[1] เสียก่อน แล้วค่อยมาคิดเรื่องตบแต่งกันทีหลัง หลันอี้จึงมิได้เร่งรัดอะไร แม้ในใจจะทักท้วงว่าเวลาที่ต้องรอถึงสามปีมันออกจะนานเกินไปสักหน่อย

หลังจากนั้นฉู่หมินก็มอบของขวัญพร้อมกับอวยพรหลันซีด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

เป็นครั้งแรกที่หลันซีได้เห็นอนุภรรยาคนโปรดของบิดาใกล้ๆ ฉู่หมินเป็นหญิงสาววัยเพียงยี่สิบปี รูปร่างหน้าตางดงามสะคราญโฉม ได้ยินว่าเหตุที่บิดาของนางรับไว้เป็นอนุภรรยาเพราะฉู่หมินมีใบหน้าละม้ายฮูหยินใหญ่ถึงหกส่วน พอได้มาเห็นกับตาเช่นนี้ หลันซีก็คิดว่าเรื่องนั้นคงมิใช่เรื่องสลักสำคัญใด คงเป็นกิริยานุ่มนวลอ่อนโยน ทั้งยังดูเจียมตนอยู่ในทีของฝ่ายนั้นมากกว่าที่ดึงดูดให้บิดาของนางหลงใหล

ไป๋หว่านเคยเล่าว่า ตั้งแต่ฉู่หมินแต่งเข้าสกุลหลันเมื่อสามปีที่แล้ว บิดาของนางก็ไม่เคยไปนอนค้างอ้างแรมที่เรือนของฟางซื่ออีกเลย แต่ก็น่าประหลาดยิ่ง หลันอี้อายุเพิ่งจะย่างเข้าสามสิบสี่สามสิบห้าปีเท่านั้น ฉู่หมินหรือก็สมบูรณ์แข็งแรงทุกประการ เหตุใดจึงยังไม่ตั้งครรภ์เสียที เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ชาวสกุลหลันล้วนสงสัย ทว่าไม่มีผู้ใดกล้าปริปาก

ขอบคุณเจ้าค่ะแม่สาม” หลันซีเก็บผ้าเช็ดหน้าปักลายดอกไห่ถาง[2] ที่ฉู่หมินให้เป็นของขวัญไว้ในแขนเสื้ออย่างดี นับว่าผ้าผืนนี้เป็นของขวัญที่ค่อนข้างถูกใจ

หลังจากมอบของขวัญเรียบร้อยแล้ว ฟางซื่อกับหลันเซวียนก็ขอตัวกลับเรือนของตน ส่วนหลันซีกับหลันจวิ้นรั้งอยู่พูดคุยกับหลันอี้เป็นพักใหญ่ นางเล่าให้บิดาฟังว่าไปเรียนวิชาสมุนไพรที่ร้านสกุลเซียวเป็นอย่างไร เพียงแต่ไม่ได้เล่าอย่างละเอียดว่า คนที่สอนนางหาใช่เซียวซูเว่ยแต่เป็นเซียวหรง

หลันจวิ้นเองก็ไม่ได้เล่าถึงความเป็นอยู่ในสถานศึกษาให้บิดาฟังมากนัก ด้วยรู้แก่ใจดีว่าบิดาปรารถนาให้เขาเป็นผู้สืบทอดกิจการโรงกลั่นสุรา ยังมีเหลาสุราที่กำลังเติบโตขยายกิ่งก้านสาขาไปทั่วเมืองหลวง การที่หลันอี้ส่งเขาไปเล่าเรียนในสถานศึกษาเพื่อจะได้มีความรู้ติดตัวไว้ ป้องกันมิให้ผู้ใดสบช่องเอาเปรียบได้ โดยที่ไม่เคยล่วงรู้เลยว่าเขาไม่ต้องการเจริญรอยตามผู้เป็นบิดา แต่ปรารถนาจะเป็นบัณฑิต ต้องการรับราชการดูแลทุกข์สุขของปวงประชาต่างหาก

ซีเอ๋อร์ พิธีปักปิ่นของเจ้า พ่อขอรวบไปจัดพร้อมกับเซวียนเอ๋อร์ได้หรือไม่” หลันอี้เอ่ยถามบุตรสาวอย่างเกรงใจ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาจะกระทำสิ่งใดก็ไม่เคยถามความเห็นของหลันซีเลยสักครั้ง ทว่าพิธีปักปิ่นคือพิธีสำคัญของบุตรสาว เขาจะปล่อยให้ฟางซื่อจัดการส่งเดชมิได้ ในที่สุดจึงคิดได้ว่าถึงอย่างไรหลันเซวียนก็เกิดตามหลังหลันซีเพียงไม่กี่เดือน ถ้ารวบพิธีปักปิ่นของพวกนางมาไว้ด้วยกันเสียเลย ฟางซื่อย่อมต้องใส่ใจในการจัดงานมากกว่าจัดให้หลันซีเพียงคนเดียวอย่างแน่นอน

ซึ่งความคิดละเอียดอ่อนรอบคอบเช่นนี้ย่อมมาจากฉู่หมิน เพียงแต่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ก็เท่านั้น

เอาตามที่ท่านพ่อเห็นสมควรเถิดเจ้าค่ะ” หลันซีค้อมศีรษะอย่างนอบน้อม คิดในใจว่าถ้าเป็นเช่นนั้นจริง งานปักปิ่นของนางกับหลันเซวียนต้องกลายเป็นงานใหญ่แน่

ผู้คนต่างรู้ ฟางซื่อเป็นคนหน้าใหญ่และใช้เงินมือเติบ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าอาภรณ์หรือว่าเครื่องประดับที่นางและหลันเซวียนสวมใส่อยู่ทุกวันนี้ ล้วนเป็นของดีราคาแพง ยังไม่นับรวมเครื่องสำอางที่พวกนางนำมาใช้ประทินโฉมให้ดูอ่อนเยาว์อยู่เสมอ เดาว่าค่ากินอยู่เดือนหนึ่งของหลันซียังด้อยค่ากว่าปิ่นปักผมอันหนึ่งของหลันเซวียนเลยกระมัง

เจ้ากับจวิ้นเอ๋อร์ไปพักผ่อนเถอะ พ่อจะออกไปตรวจตราเหลาสุราสักหน่อย” หลันอี้เห็นว่าบุตรสาวมิได้ขัดข้องอะไร จึงกล่าวตัดบท ก่อนที่ต่างฝ่ายจะแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตน



[1] พิธีแสดงถึงความเป็นผู้ใหญ่ของเด็กชาย มักจัดขึ้นเมื่อชายหนุ่มมีอายุครบยี่สิบปี

[2] ดอกไม้ตระกูลเดียวกับแอปเปิล มักจะบานในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ส่วนใหญ่มีสีชมพู

          


++++++++++++


ประกาศจากไรท์

ตอนนี้โน้ตบุ๊คของไรท์เสียกะทันหันนะคะ ส่วนที่เสียคือ ssd ซึ่งไม่สามารถกู้คืนงานเขียนทุกชิ้นของไรท์กลับมาได้รวมถึงต้นฉบับของเรื่องนี้ด้วย ดังนั้นไรท์จะขอเวลาไปหลบเลียแผลใจสักพัก บอกเลยว่าเขียนไปได้ประมาณ 1/3 ของเรื่องแล้วมาเจอแบบนี้คือช้อกมากค่ะ ต้องกลับไปนับหนึ่งใหม่อีกครั้ง ต้องให้รี้ดรอนานกว่าเดิมอีก T^T หวังว่ารี้ดจะเข้าใจนะคะ (นี่พิมพ์ไปก็น้ำตาคลอเลยค่ะเสียดายมากๆ ที่ไม่ได้อัปไฟล์ขึ้นคลาวด์ไว้ ช่วงนี้ไรท์ขอเวลาเยียวยาหัวใจสักพักนะคะ หายดีเมื่อไรจะรีบกลับมาค่ะ) ยังไงฝากรี้ดอ่านงานเก่าของไรท์รอไปพลางๆก่อนนะคะ หรือจะตามไปอ่านท่านจอมมารก็ได้ค่ะ พอดีว่าเรื่องนู้นไรท์ทำแบบร่างไว้แล้วเลยอัปต่อได้ ไม่เหมือนเรื่องนี้ ยังดีที่อัปลงเว็บไว้บ้างแล้วไม่งั้นคงเศร้ากว่านี้แน่เลย T T

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเมนต์นะคะ

ปล.คิดถึงไรท์บ้างเน้อ T T


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 529 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

578 ความคิดเห็น

  1. #281 Nattiya Bursnachaitavee (@nsttiyaburana) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 05:57
    ไรท์ขา..
    ทำใจดีดีไว้ โน๊ตบุ๊คเขาไปสบายแล้ว ต้องทำใจ. และสู้
    กันต่อไปค่ะ.
    อย่าเลียแผลใจนานนะคะ น้ำลายเป็นพิษค่ะ.
    #281
    1
    • #281-1 นับดาวจอมเพ้อ (@wachie130) (จากตอนที่ 31)
      5 กันยายน 2563 / 09:10
      ขอบคุณค่ะรี้ด ตอนนี้โน้ตบุ๊คของไรท์ฟื้นคืนชีพแล้วค่ะ พร้อมปั่นนิยายต่อไปด้วยไฟที่ลุกโชน 555
      #281-1
  2. #151 Pannmak (@Pannmak) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 17:15

    โอ๋ๆๆๆๆน้าาา

    #151
    2
  3. #139 $.FABL 0F GIRL.$ (@lovelast) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 22:48
    เป็นกำลังใจให้งับ
    #139
    1
  4. #136 manbigbang (@manbigbang) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 17:03

    มาอ่านรวดเดียวจบ สนุกมากๆรอติดตามนะคะ
    #136
    1
  5. #135 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 07:28

    เป็นกำลังใจให้ไรต์นะคะ

    เราจะนั่งรอไรต์อยู่ที่ท่าน้ำทุกวันค่ะ

    #135
    1
  6. #134 pop_zaza (@SunidaLuangjam) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:48
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ💕
    #134
    1
  7. #133 memolunla (@memolunla) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:36
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ มาๆ เดี๋ยวช่วยซับน้ำตาให้ไรท์ ~.~
    #133
    1
  8. #132 0838737060 (@0838737060) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 19:12

    สู้ๆนะคะ
    #132
    1
  9. #131 pat2514 (@pat2514) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 18:19

    เอาใจช่วยและรออ่านนะคะไรท์..
    #131
    1
    • #131-1 นับดาวจอมเพ้อ (@wachie130) (จากตอนที่ 31)
      28 กรกฎาคม 2563 / 18:20
      ขอบคุณนะคะรี้ด ขอเวลาสักนิด แล้วไรท์จะกลับมาค่ะ
      #131-1
  10. #130 mmiah (@msxein) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 17:43
    เป็นกำลังใจให้นะคะคุณไรท์ ♡´・ᴗ・`♡
    #130
    1
  11. #129 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 15:07

    เเอาใจช่วยนะคะ รอผลงานค่ะ

    #129
    1
  12. #128 Niaomjarin (@Niaomjarin) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 11:44
    เอาใจช่วยและรอนิยายสนุกๆค่ะ
    #128
    1
  13. #127 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 09:45

    ตกลงอนุฉู่นี่รู้เรื่องราวในจวนค่อนข้างมาก แต่ไม่ทำอะไรเกินหน้าท่ีตัวเอง ท่านพ่อไม่มีลูกนี่จะโดนวางยารึเปล่า น่าคิดนะ ขอบคุณค่ะ ส่งกำลังใจมาให้ไรท์นะคะ สู้ ๆ ค่ะ *_*

    #127
    1
  14. #126 110020 (@110020) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 09:43
    สู้ๆค่ะไรท์
    #126
    0
  15. #125 PRF. (@resepnin) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 09:24
    เป็นกำลังใจให้นะคร้าบบ
    #125
    1
  16. #124 110020 (@110020) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 09:17
    สู้ๆค่ะไรท์
    #124
    1