天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 19 : กำเริบเสิบสาน (๓) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,205
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 578 ครั้ง
    1 พ.ย. 63

เจ้าตอบข้าก่อน ตังกุยมีรากกี่ชนิด แต่ละชนิดต่างกันอย่างไร”

เขาถามพลางชูตะกร้าขึ้นด้วยมือข้างเดียว หลันซีที่เริ่มจะหงุดหงิดจึงเลิกเขย่งปลายเท้า แล้วยืนนิ่งเพื่อหอบหายใจ เพราะรู้สึกเหนื่อยขึ้นมาอย่างกะทันหัน เหตุใดร่างกายของนางจึงอ่อนแอปวกเปียกเช่นนี้นะ

นางถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเจือลมหายใจหอบน้อยๆ ดวงหน้าเล็กที่ขึ้นสีระเรื่อทำให้คนมองเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นในหัวใจ

ราวกับว่ามีมดแมลงมาไต่ให้รู้สึกคันยุบยิบอย่างไรอย่างนั้น...

สามชนิดเจ้าค่ะ ชนิดแรกเรียกว่ากุยโถว เป็นรากส่วนหัว ลักษณะเป็นวงแหวน ส่วนยอดกลมป้าน ชนิดที่สองเรียกว่ากุยเซินหรือรากหลัก มีผิวขรุขระ สุดท้ายเรียกว่ากุยเหว่ยหรือรากแขนง ส่วนบนจะใหญ่กว่าส่วนล่าง บิดเป็นเกลียวและเห็นรอยของรากฝอย ตังกุยมีกลิ่นหอม ให้รสหวานและเผ็ด นำไปต้มกินมีฤทธิ์เข้าสู่เส้นลมปราณ ตับ หัวใจ และม้าม ช่วยการไหลเวียนของเลือด ทำให้รอบเดือนสม่ำเสมอ ระงับปวด ทำให้ลำไส้ชุ่มชื้น ทั้งยังช่วยระบาย”

เซียวหรงมองหลันซีอย่างพึงพอใจ ไม่เพียงตอบคำถามได้อย่างถูกต้องครบถ้วน นางยังสาธยายสรรพคุณของตังกุยได้อย่างไม่มีตกหล่น ดังนั้นเรื่องที่เซียวพั่งชมนักหนาว่านางตั้งใจอ่านตำรา คงมิใช่แค่ราคาคุย

ชายหนุ่มวางตะกร้าลงข้างตัวดังเดิม เอ่ยกับนางว่า “เจ้าตากแค่หมดตะกร้านี้ก็พอ” ไม่ได้พูดให้ครบประโยคว่าแดดเริ่มร้อนแล้ว ประเดี๋ยวจะไม่สบาย ด้วยเกรงว่าจะเป็นการแสดงความห่วงใยจนเกินพอดี

หลันซีอารมณ์ดีขึ้นมาเล็กน้อย สองหนุ่มสาวช่วยกันตากตังกุยเงียบๆ กระทั่งเหลือรากสุดท้าย หลันซีกับเซียวหรงต่างก็คว้าไว้ จึงกลายเป็นว่ามือของเขาบังเอิญเกาะกุมมือของนางเข้าพอดี

เซียวหรงดึงมือออกจากมือบอบบางของอีกฝ่ายอย่างรีบร้อน รู้สึกคันยุบยิบในหัวใจขึ้นมาอีกครั้ง กระทั่งน้ำเสียงที่เอ่ยออกไปยังเจือความร้อนรน

ขออภัย ข้ามิได้ตั้งใจ”

หลันซีเองก็ดึงมือกลับมาเช่นกัน ปกติแล้วนางเป็นคนค่อนข้างตายด้าน ไม่ค่อยรู้สึกรู้สากับการสัมผัสเพศตรงข้าม แต่เหตุใดยามเมื่อถูกฝ่ามือใหญ่อุ่นร้อนแตะสัมผัสเพียงชั่วครู่ หัวใจนางจึงเต้นแรงขึ้นมาได้

อาจเป็นเพราะยามนี้นางอยู่ในร่างของสาวน้อยวัยแรกแย้มกระมัง

ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ท่านหยิบไปเถอะ” หลันซีปลดแขนเสื้อลงดังเดิม รวมถึงปล่อยเส้นผมที่รวบไว้ให้สยายลงแผ่ที่กลางหลัง เซียวหรงเป็นคนจมูกดี จึงได้กลิ่นดอกกุ้ยฮวา[1] รวยรินเข้ามาแตะจมูก

เป็นกลิ่นหอมสะอาดไร้เดียงสาที่พาให้หัวใจเต้นแรง...

ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอ รีบตากตังกุยรากสุดท้าย แล้วเดินออกจากตรงนั้นเพื่อสงบใจ โดยไม่ลืมกล่าวกับนางว่า “ข้าจะไปเปิดร้าน เจ้าก็อ่านตำราไปแล้วกัน”

อ้อ...อืม” หลันซีรับคำอย่างมึนงง ท่าทีแปลกประหลาดของเขาทำให้นางไม่เข้าใจอยู่สักหน่อย ทว่าก่อนที่เขาจะหมุนตัวจากไป นางก็ร้องถาม “คุณชายรอง ถ้าข้ามีข้อสงสัย ข้าขอมาถามกับท่านได้หรือไม่”

เซียวหรงพยักหน้าโดยไม่ได้หันกลับมามอง หลันซีคิดว่าเขาคงรีบไปเปิดร้าน จึงมิได้รั้งไว้ ไม่ทันได้เห็นว่าใบหูทั้งสองข้างของชายหนุ่มยามนี้มีริ้วสีแดงปีนขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ

เซียวพั่งกับไป๋หว่านที่ยืนตากสมุนไพรอยู่ไม่ไกลเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด ทว่าต่างฝ่ายต่างมิได้เอ่ยถ้อยคำใด เพียงอมยิ้มแล้วสบตากันด้วยดวงตาทอประกายความหวัง

 

วันนี้หลันซีทำให้เซียวหรงเข้าใจคำว่า ‘กำเริบเสิบสาน’ อย่างถ่องแท้

พอเห็นเขาใจดีเข้าหน่อย นางก็เหิมเกริมขึ้นหลายส่วน แทนที่จะไปนั่งอ่านตำราที่ชั้นสองเหมือนทุกวัน นางกลับเดินตามเขาต้อยๆ ราวกับเงาตามตัว ทั้งยังสรรหาคำถามมาถามเขาแทบไม่ให้เขาได้หยุดพักหายใจ

พี่หรง ข้ากำลังคิดว่าจะเอาตังกุยกับหงฮวา[2] ไปสกัดแล้วปั้นเป็นยาลูกกลอนขายดีหรือไม่ ท่านว่าคุณสมบัติของยาจะเปลี่ยนไปหรือไม่เจ้าคะ

เซียวหรงหลุบตามองคนช่างถามด้วยแววตาเอ็นดูระคนเหนื่อยหน่าย ใช่ว่าเขาจะไม่รู้ นางพยายามตีสนิทกับเขาจนถึงขั้นเรียกเขาว่า ‘พี่หรง’ โดยไม่ขัดเขิน ทว่าพอได้ยินแล้วเขากลับไม่ค่อยชอบใจ เพราะมันทำให้นึกถึงตอนที่นางเคยเรียกพี่ชายของเขาว่า ‘พี่ซูเว่ย’ อย่างไรชอบกล

คุณหนูใหญ่...ตอบข้ามาตามตรง เหตุใดเจ้าจึงสนใจยาบำรุงเลือดลมของสตรีนัก” เซียวหรงย่อมไม่เข้าใจว่าเพราะเหตุใดนางถึงใส่ใจตัวยาบำรุงธาตุหยินมากกว่าตัวยาอื่นๆ ทว่าหลันซีไม่อาจบอกเขาไปตามตรงได้ว่า นางคิดจะเปิดร้านผดุงครรภ์และรักษาโรคสตรี จึงต้องตระเตรียมยาเหล่านั้นไว้

นางทำหน้าแดงๆ ก่อนยื่นหน้าเข้าไปกระซิบใกล้ๆ หูเขา “ท่านอย่าไปเล่าให้ใครฟังนะ คือ...ข้ามักปวดท้องตอนรอบเดือนมาเป็นประจำ จึงอยากคิดค้นยาแก้ปวดที่ได้ผลชะงัดมาลองใช้เองบ้าง”

คำตอบของหลันซีทำเอาเซียวหรงหน้าแดงลุกลามไปจนถึงใบหู เขาไหนเลยจะคาดคิดว่านางจะเอ่ยเรื่องลับๆ ของสตรีออกมาได้ราวกับพูดถึงเรื่องดินฟ้าอากาศ

เซียวหรงกำลังครุ่นคิดว่าจะตอบนางกลับไปอย่างไรดี ผู้มาใหม่ก็ส่งเสียงแทรกเข้ามาเสียก่อน

หลันซีหันไปมองแล้วพบว่าเป็นเด็กสาวรูปร่างอรชรผู้หนึ่ง หน้าตาสะสวยใช้ได้ ดูแล้วคงอ่อนแก่กว่านางเพียงไม่กี่ปี ทว่าแววตาที่ฝ่ายนั้นมองมาคล้ายไม่เป็นมิตรอย่างไรชอบกล

ถึงแม้ว่าจะไม่พอใจที่เห็นเซียวหรงกำลังกระซิบกระซาบใกล้ชิดกับหลันซี ทว่าโจวชิงผิงก็แสร้งทำเป็นมองข้าม นางส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้เซียวหรง หอบตะกร้าของกินเข้าไปแทรกกลางคนทั้งสองอย่างหน้าตาเฉย

พี่ชาย...ผิงเอ๋อร์เอาขนมมาให้เจ้าค่ะ”



[1] ดอกหอมหมื่นลี้

[2] ดอกคำฝอย

 

++++++++++

 

พี่ชงพี่ชายอะไรฮึยัยผิงเอ๋อร์ เดี๋ยวโดนแม่ยกน้องซีโบกเอาหรอก

สำหรับพี่หรงก็นะ โดนน้องตกไปตามระเบียบ

 

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเมนต์นะคะ ^^

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 578 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

583 ความคิดเห็น

  1. #40 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 02:54

    ผิงเอ๋อร์...เป็นผู้ใดละนี่

    #40
    1
    • #40-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 19)
      15 กรกฎาคม 2563 / 17:16
      ตอนต่อไปได้รู้จ้ะ
      #40-1
  2. #39 feb16 (@feb16) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 23:52
    น้องงงงง เนียนนะเราอะ พี่หรงไหน้ำส้มแตกปะคะ
    #39
    1
    • #39-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 19)
      15 กรกฎาคม 2563 / 17:15
      เรื่องเนียนไว้ใจน้องได้เลยค่ะ 555
      #39-1
  3. #38 PRF. (@resepnin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 19:37
    มาพี่หรง พี่เหริง อะไรกัน เนียนเชียวน้า5555
    #38
    1
  4. #37 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 17:32

    มีตัวละครใหม่เพิ่มมาแล้ว ตัวอิจฉาชัวร์เลย แต่เทียบรุ่นกับน้องซีไม่ได้หรอก น้องซีเราฉลาดกว่าต้อนพี่หางอยู่ในสังกัด -าไว้แล้ว อิ อิ

    #37
    1
    • #37-1 นับดาวจอมเพ้อ (@wachie130) (จากตอนที่ 19)
      14 กรกฎาคม 2563 / 22:43
      พี่หรงเป็นตัวอะไรคะเนี่ยมีต้อนด้วย 555 ขอบคุณนะคะรี้ด
      #37-1