คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา

ตอนที่ 55 : คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 54 หัวขโมยตัวน้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,627
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,320 ครั้ง
    17 มิ.ย. 63

คนสวนกับต่างโลก  ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 54 หัวขโมยตัวน้อย

 

 

 

ประสบการณ์ในการหลอมโอสถระดับทองของวาเลนยังมีไม่มากนักดังนั้นเขาจึงไม่อยากที่จะเสียสมาธิแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียวไปสนใจสิ่งอื่นใด เพราะนั่นอาจจะหมายถึงความล้มเหลวที่เขาจะได้รับหลังจากนี้

 

 

หากวาเลนไม่มีตัวช่วยอย่างธาตุไฟและธาตุพฤกษา เขาคงไม่สามารถทำอะไรเช่นนี้ได้ แต่หลาย ๆ อย่างบางครั้งก็ต้องขึ้นอยู่กับประสบการณ์ด้วย หากมีความรู้หรือความสามารถที่จะทำได้แต่กลับไม่เคยนำมาใช้ให้เกิดความชำนาญ คนผู้นั้นจะขึ้นชื่อว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญได้อย่างไร 

 

 

วาเลนเป่าปากพลางปาดเหงื่ออย่างเหน็ดเหนื่อยใจ ความตึงเครียดทั้งหลายแหล่ของเขาพลันค่อย ๆ มลายหายไปทันทีที่สามารถผ่านขั้นตอนสุดท้ายของการควบรวมเม็ดยาไปได้ มันคือขั้นตอนสุดท้ายที่สำคัญที่สุด

 

 

และนี่ก็เป็นการหลอมโอสถระดับทองชุดสุดท้ายที่วาเลนได้เตรียมสมุนไพรเอาไว้ เขาระบายยิ้มอย่างสุขใจยามเมื่อหันไปมองโอสถสีทองอร่ามที่ล้ำค่าของเขาในกล่องใบเล็กที่จัดเก็บเอาไว้อย่างดี

 

 

หลังจากที่วาเลนมองมันอย่างถี่ถ้วนแล้ว เขาบังเกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นในใจจำนวนของมันทำไมจึงมีแค่นี้ นี่ไม่ถูกต้อง เขาก้มหาและกวาดสายตามองไปทั่วห้องอย่างร้อนรนใจ หวังว่ามันจะไปตกที่ไหนซักแห่งในห้องนี้ ....แต่กลับไม่มี!

 

 

ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเด็กชายกลายเป็นแข็งค้างและมึดครึ้มทันที ไม่มีทางที่โอสถเหล่านี้มันจะหายไปเฉย ๆ ได้ นอกจาก..ถูกขโมย!

 

 

วาเลนวาดฝ่ามือในอากาศอย่างฉับไวก่อนที่สายธารสีเขียวของธาตุพฤกษาจะกระจายตัวออกมารอบห้องกลายเป็นละอองสีเขียวที่ไม่สามารถจับต้องได้ วาเลนบังคับให้มันเคลื่อนไหวไปทุกที่ภายในห้องใต้ดินแห่งนี้

 

 

"เจอแล้ว...."ดวงตาของเขาหรี่ลงทันทีเมื่อหนึ่งในความสามารถของธาตุพิเศษพฤกษา "สัมผัสวิญญาณ" สามารถตรวจจับสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ภายในห้องนี้ได้

 

 

ไวเท่าความคิดวาเลนเคลื่อนกายเข้าประชิดและคว้าไปยังสิ่งที่สัมผัสวิญญาณเปิดเผยให้เขาได้รับรู้ปรากฏว่ามันคือ งูตัวหนึ่ง!

 

 

ไม่ใช่! มันไม่เหมือนงูเสียทีเดียว ลำตัวสีดำเหลือบเขียวของมันมีช่วงลำตัวและคอต่อกัน ลักษณะเช่นนั้นจะไม่ปรากฏในสัตว์ชนิดงู อีกทั้งกรงเล็บที่แหลมคมราวกับเหยี่ยว และปีกเล็ก ๆ ที่ติดอยู่กับลำตัวก็ชี้ให้เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่งูทั่ว ๆ ไปอย่างแน่นอน

 

 

 

มีเสียงขู่ฟ่อและตีปีกกระพือด้วยความตกใจ เมื่อมันถูกจับเอาไว้โดยเด็กชายที่มันเฝ้ามองอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

 

 

และเมื่อวาเลนได้ยินเสียงขู่ก็มีท่าทีตกใจไม่แพ้กัน สัญชาตญาณจากโลกก่อนสั่งให้เขาเหวี่ยงมันออกไปให้พ้นตัว ในโลกเดิมที่เขาจากมา อสรพิษคือสิ่งที่ไม่น่าอภิรมย์เท่าไหร่นัก มันจัดอยู่ในจำพวกสัตว์ดุร้ายและมีพิษรุนแรง นี่จึงเป็นปฏิกิริยาตอบสนองแรกที่วาเลนทำออกไปเมื่อจับมันได้

 

 

 

"เผ่าพันธุ์ยุคโบราณอย่างงั้นหรือ?" วาเลนมีท่าทีแปลกใจหลังจากในหัวผุดข้อมูลชุดหนึ่งขึ้นมา เขาคาดว่ามันน่าจะมาจากสัมผัสพิเศษที่เป็นพลังติดตัวของเขา

 

 

วาเลนจับจ้องอสูรตัวเล็กชนิดนี้อย่างไม่วางตา เขาเห็นมันใช้ขาที่มีกรงเล็บพยุงตัวมันเองขึ้นมา ก่อนจะหุบปีกและเคลื่อนไหวโดยใช้ขาตระกุยไปด้านหน้าอย่างว่องไว

 

 

มันเคลื่อนกายไปยังมุมที่วาเลนวางบรรดาไข่อสูรที่เขายังไม่ได้ฟักเอาไว้ ตอนนี้วาเลนสังเกตได้ทันทีว่ามันมีไข่อสูรบางใบที่แตกกระเทาะออกมา

 

 

อสูรน้อยมุดกลับเข้าไปในไข่ใบที่ว่านั้นวาเลนเห็นมันขนดตัวอยู่ภายใน เอาหัวถูไถกับเม็ดยาระดับทองที่หายไปของเขาราวกับนี่เป็นของรักของหวงของมัน

 

 

"เจ้าขโมยน้อย!" วาเลนอดที่จะสบถออกมาเบา ๆ ไม่ได้ นั่นเป็นของที่จะเอาไปเล่นได้หรือ ช่างเข้าใจเลือกนัก วาเลนยังคงมีอารมณ์ขุ่นมัวไม่หายเนื่องจากการหลอมโอสถระดับทองแต่ละครั้งสูญเสียพลังงานไปไม่น้อย เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่หวงแหนมัน

 

 

แต่เมื่อเข้าไปเพ่งมองใกล้ ๆ  อสูรน้อยตัวนี้ก็ไม่ได้มีท่าทีเป็นปฏิปักษ์แต่อย่างใด มันถอนหัวที่ซุกไซร้เม็ดยา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับวาเลนเป็นครั้งแรก

 

 

วาเลนมีใบหน้าที่อ่อนลงเมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาสีอเมทิสต์ของมัน แววตาของมันแสดงออกอย่างสงสัย มันเป็นแววตาเดียวกันกับที่วาเลนเคยได้จากมอโธร่า ยามเมื่อแรกเจอ

 

 

มันนับว่าเป็นอสูรตัวที่สามจากทั้งหมดเจ็ดใบที่วาเลนคัดเอามาได้จากโรงเก็บไข่อสูรของตระกูล

 

 

ตัวแรกคือมอโธร่าที่เป็นราชินีของเหล่ามวลภมร อีกทั้งเผ่าพันธุ์ของมันนั้นยังเป็นเผ่าพันธุ์พิเศษที่มีประวัติยาวนานและผูกพันธ์กับราชินีพฤกษาดรายแอดส์ตัวตนที่ยิ่งใหญ่ ผู้ครอบครองอาณาเขตชั้นในของป่าบรรพกาล!

 

 

 

ส่วนอสูรตัวที่สองนั้นวาเลนฟักมันออกมาให้กับคารีส มันคืออสูรตระกูลวิหคสายฟ้า สายพันธุ์ของมันนั้นก็นับได้ว่าเป็นตระกูลของวิหคชั้นสูงในอดีตกาล ในปัจจุบันนั้นไม่มีทางที่จะพบมันได้ง่าย ๆ คารีสตั้งชื่อให้มันว่า "ธันเดอร์" ซึ่งแปลว่าสายฟ้าตรงตัว

 

 

 

อสูรตัวนี้จึงกลายเป็นอสูรตัวที่สามที่ฟักออกมา ไข่แต่ละใบที่วาเลนเลือกมานั้นถูกยืนยันโดยสัมผัสวิเศษว่าเป็นสายพันธ์ุที่ทรงพลังที่สุดในบรรดาไข่ที่มีอยู่ภายในโรงแห่งนั้น

 

 

วาเลนคาดว่า อสูรรูปร่างประหลาดตัวนี้ก็น่าจะมีพลังพิศดารที่ไม่ต่างจากพี่น้องต่างเผ่าพันธุ์ของมันก่อนหน้านี้ เห็นทีว่าเขาคงต้องหาเวลาคืนนี้ย่อยข้อมูลของมันที่ได้มาจากสัมผัสพิเศษ เพื่อจะได้รู้ว่าควรจะพัฒนามันไปในแนวทางไหน

 

 

วาเลนถอนหายใจ เขาทำท่าจะเอื้อมไปหยิบโอสถระดับทองกลับคืนมา แต่ท่าทางของอสูรน้อยกลับไม่ยินยอม มันขู่ฟ่ออย่างจงใจภายใต้สถานการณ์เช่นนี้เขาจึงปล่อยมันไปก่อน

 

 

อสูรน้อยนั้นจ้องมองวาเลนที่ถอยออกไปแต่ทว่าในใจของมันยังคงไม่ไว้ใจในท่าทีเช่นนั้น ด้วยความหวาดระแวงของมัน มันจึงตวัดหางเล็ก ๆ นั้นโอบอุ้มเม็ดยาสีทองเอาไว้ก่อนจะยัดมันใส่เข้าไปในปากทันที โอสถและหางของมันถูกอมแช่อยู่เช่นนี้ภายในปากของมันอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหลุดออกมา

 

 

 

วาเลนพลันมีสีหน้าที่ตกตะลึง ในเวลาเช่นนี้เขามิได้เสียดายโอสถอีกต่อไป เขาเกรงว่าพลังของยาระดับทองนั้นจะคราชีวิตของอสูรน้อยตรงหน้าให้ตกตายไปเสียเปล่า ในใจของเขาหนาววูบทันทีที่เห็นภาพนี้

 

 

"คายมันออกมา..."วาเลนตะคอกด้วยเสียงอันดัง เขาพยายามจะล้วงมือเข้าไปหามันในเปลือกไข่ โอกาสที่จะโดนฉกกัดแทบเป็นไปไม่ได้ เพราะมันอมหางและโอสถเอาไว้จนเขาไม่คิดว่ามันจะเอาสิ่งใดใส่ปากไปได้มากกว่านี้

 

 

ยิ่งวาเลนเข้าใกล้มันยิ่งเคลื่อนกายหนีเมื่อหางยังค้างอยู่ในปากมันจึงเคลื่อนไหวด้วยวิธีกลิ้งเป็นวงกลมหลบหนีเด็กชาย เปลือกไข่ที่ห่อหุ้มมันไว้แตกกระจายทันทีที่มันพุ่งทะยานออกมา

 

 

นี่มันเป็นเรื่องบ้าบอที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเจอมา จะมีอสูรตัวไหนของเขาที่เข้าข่ายไม่ผิดปกติบ้างไหม?

 

 

"เจ้าอยากจะฆ่าตัวตายหรือยังไง? คายมันออกมาเดี๋ยวนี้" หนึ่งคนหนึ่งอสูรต่างไล่ต่างหนีอย่างไม่มีใครยอมใคร การยื้อแย่งกินเวลาไปนานพอสมควร เพราะวาเลนไม่อยากทำรุนแรงกับมัน แต่จนป่านนี้กลับยังไม่มีสิ่งใดขึ้น

 

 

 

วาเลนสังเกตว่านี่มันผิดปกติมากเกินไปมันเลยเวลาที่โอสถควรแสดงผลของมันออกมานานมากแล้ว แต่ตอนนี้เจ้าตัวเล็กยังปกติดีไม่มีอาการเหมือนที่มันเคยเกิดขึ้นกับวิหคอัคคีแต่อย่างใดหรือนี่เป็นเรื่องปกติสำหรับมัน วาเลนเฝ้าสังเกตุมันอีกพักใหญ่ ก่อนที่เขาจะยอมแพ้ไปโดยปริยาย ไม่มีประโยชน์ที่จะเฝ้ามันอีกต่อไป

 

 

ตอนนี้อสูรน้อยที่หวาดระแวงยังคงกึ่งหลับกึ่งตื่นไปทั้ง ๆ อย่างนี้ดวงตาของมันหรี่ปรือลงเป็นพัก ๆ ในขณะที่ปากยังคงคาบหางตัวเองเอาไว้ วาเลนส่ายหน้าอย่างหน่ายใจก่อนจะกลับไปยังห้องนอนอย่างหมดหนทาง

 

 

 

ประกายแสงสว่างวาบยามเมื่อวาเลนหันหลังเดินจากไป เขาไม่ทันเห็นว่าอสูรน้อยได้กลายเป็นละอองแสงหายวูบเข้าไปในกายของเขาจากทางด้านหลัง เพราะกฎแห่งพันธะสัญญาของอสูรเกิดใหม่

 

 

วาเลนกลับมาถึงห้องเขานั่งย่อยข้อมูลของมันก่อนจะหลุดอุทานไปหลายครั้งอย่างไม่ตั้งใจ คาดว่าหากเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เขา หรือคนที่ไม่มีสัมผัสพิเศษได้มันไป อสูรตัวนี้จะไม่สามารถพัฒนาไปได้ไกลกว่านี้ ต่อให้มันมีพลังชีวิตที่เหลือเฟือยาวนาน คาดว่ากว่าจะสามารถก้าวข้ามระดับได้นั้นคงใช้เวลาไม่ต่ำกว่าพันปี! ในกรณีที่มันไม่มีเจ้าของ

 

 

 

วาเลนมีท่าทีประหลาดใจอีกครั้งเมื่อพลังของสัมผัสพิเศษไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลทั้งหมดของมันได้! มันมีบางส่วนที่ถูกปกปิดเอาไว้ เหตุการณ์นี้คล้ายกับตอนที่เขาได้รับคลังความรู้ของอักษรรูนโบราณมา 

 

 

ภายในอาณาจักรความรู้ของเขานั้นขยายออกไปเกินกว่าที่เขาจะคาดได้แต่ภายใต้เขตแดนนี้วาเลนรู้ว่ามันยังไม่ใช่ขอบเขตความรู้ที่แท้จริงของมัน ขึ้นชื่อว่าอักษรที่เกี่ยวข้องกับเทพเจ้านั้นไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาสามัญทั่วไปจะทำความเข้าใจทั้งหมดได้

 

 

อสูรน้อยตัวนี้ทำให้เขามีความรู้สึกเช่นนั้นอีกครั้งอย่างน่าประหลาดใจ ถ้ามิใช่ว่ามันทรงพลังจนสัมผัสพิเศษเปิดเผยไม่ได้ ก็ไม่มีเหตุผลใดที่จะรองรับได้อีก

 

 

 

"เห็นทีข้าคงต้องปล่อยเรื่องนี้เอาไว้ก่อน ถึงอย่างไรการพัฒนาอสูรก็ไม่สามารถเร่งรัดได้ มิเช่นนั้นมันจะกลายเป็นอสูรยักษ์ใหญ่จิตใจดีอยู่ในสภาวะเด็กเฉกเช่นมอโธร่า"ตอนนี้วาเลนมักใช้เวลาที่อยู่กับมอโธร่าฝึกฝนพัฒนาการทางด้านจิตใจให้กับราชินีอสูรของเขา วาเลนเชื่อว่าโชคของเขาอาจไม่ดีเหมือนครั้งที่เจอกับวิหคทองคำอีกแล้ว

 

 

 

หากวันข้างหน้าเจออสูรที่มีสติปัญญาที่มากกว่าและเห็นถึงข้อบกพร่องนี้ มอโธ่ร่าจะพบกับปัญหาที่ยุ่งยากทันทีต่อให้มันมีพลังมากกว่าก็ตาม

 

 

 

วาเลนวิเคราะห์ตามความเป็นจริงที่เขาเห็น อย่างเช่นในแง่ของความฉลาดของอสูรที่เขามีนับได้ว่าตอนนี้ตัวที่ฉลาดที่สุดคือ ราชสีห์ขนทองคำที่เขาได้มาจากการบังคับทำสัญญาโดยราชินีดรายแอดส์

 

 

ถึงแม้ว่ามันจะมีพลังที่น้อยกว่าแต่วาเลนยังเชื่อว่าอสูรที่มีปัญญามากกว่าจะสามารถเอาชนะได้ในท้ายที่สุด แต่ที่ราชสีห์ขนทองคำมิกล้าท้าทายมอโธร่า เพราะมันรู้ดีว่าเขาให้ความสำคัญกับเธอแค่ไหน  มันจึงมิคิดที่จะแก่งแย่งสถานะนี้

 

 

จุดนี้เองที่วาเลนชอบมัน ความเจ้าปัญญาของมันนั้นจะไม่กลายเป็นปัญหาอีกต่อไปยามเมื่อมันจะก้าวผ่านในระดับขั้นที่สูงขึ้น นั่นก็คือกลายเป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์ตัวที่สองของเขา

 

 

ต้องไม่ลืมว่าอสูรที่จะพัฒนาถึงระดับนี้ได้ จำต้องพัฒนาทั้งปัญญาและจิตวิญญาณ สิ่งที่ยากที่สุดในสองอย่างนี้นั้นย่อมเป็นการพัฒนาทางด้านสติปัญญาอย่างแน่นอน ดังนั้นอสูรที่ฉลาดจะได้เปรียบในกฎเกณฑ์นี้เมื่อต้องการเลื่อนระดับ

 

 

 

"ถึงแม้ว่าข้าอาจจะได้รับโชคเมื่อศึกษาเรื่องอำนาจของผู้ใช้มนตรา แต่ทว่าตอนนี้ข้าควรต้องเร่งบ่มเพราะพลังธาตุทั้งห้าสายนี้เสียก่อน มิแน่ว่าข้าอาจจะต้องใช้มันเร็ว ๆ นี้ก็เป็นได้"วาเลนมีลางสังหรณ์ในใจยามเมื่อเหลือบแลป้ายเชิญระดับสูงสุดขององค์ชายสามที่ส่งมาให้  ความรู้สึกนี้มันอะไรกัน!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.32K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,183 ความคิดเห็น

  1. #3099 PiIce (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 20:33
    โอโบรอส งูกินหาง
    #3,099
    0
  2. #2697 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2563 / 13:40

    ขอบคุณ
    #2,697
    0
  3. #2423 kimurakung (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 21:14
    ได้งูหรือมังกรมาน่ะ
    #2,423
    0
  4. #2087 BAG BOY (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 18:21
    ลางไม่ดีอีกแล้ว
    #2,087
    0
  5. #2051 ไจแอนท์คุง (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 18:03

    แหม แหม เกือบได้ขำน้ำตาเล็ดแล้วเชียว ตอนเห็นชื่อตอนเกือบตบเข่าฉาดแล้วนะเนี่ย

    #2,051
    0
  6. #2041 Supriya (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 16:16
    สนุกมากกกกค่ะ ขอบคุณนะคะคุณไรท์
    #2,041
    0
  7. #2001 KARENA (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 09:52
    รู้สึกน้องงูจะเป็นโอโรโบรอสนะ
    #2,001
    0
  8. #1992 Kantapong Kardkarnkai (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 15:25
    น้องเป็นโอโรโบรอสรึเปล่านะ งูกินหางที่เป็นสัญลักษณ์ของการแปรธาตุน่ะ
    #1,992
    0
  9. #1990 tanagorn29 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 09:46
    มีลางว่างานจะงอกใช่ไมวาเลน
    #1,990
    0
  10. #1980 yukai (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 20:33

    ขอบคุณ
    #1,980
    0
  11. #1977 FanUj (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 11:18

    น้องเป็นตัวอะไรเนี่ยยยย
    #สู้ๆนะไรท์
    #1,977
    0
  12. #1967 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 16:32
    รอค่ะๆ
    #1,967
    0
  13. #1963 Noiz ShadowRead (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 16:14

    ต้องเป็นลางสังหรณ์ที่แม่นแน่ๆ

    #1,963
    0