คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา

ตอนที่ 31 : คนสวน กับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 30 จากลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,118 ครั้ง
    11 ก.ย. 63

คนสวน กับต่างโลก  ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 30 จากลา

 

 

 

นับตั้งแต่ที่เกิดเหตุการณ์สัตว์อสูรเตลิดและคลุ้มคลั่งภายในป่าบรรพกาล จึงเป็นเหตุให้เทศกาลล่านั้นจำต้องยุติลงในทันที

 

 

พลังงานไม่รู้ที่มายังคงเป็นปริศนา ถึงจะมีผู้สงสัยแต่มิมีใครกล้าที่จะเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงพิสูจน์ความจริงในป่าบรรพกาลตอนนี้

 

 

 

ดีที่สัตว์อสูรส่วนใหญ่ไม่ได้อาละวาดออกมาที่เขตอยู่อาศัย มีเพียงสัตว์อสูรที่ไม่ได้แข็งแกร่งเท่าใดนัก ที่หนีภัยจากสัตว์อสูรที่อันตรายออกมาเพียงเท่านั้น จึงทำให้ชาวบ้านสามารถที่จะรับมือได้

 

 

ส่วนผู้เยาว์ที่เข้าไปท้าทายขีดจำกัดของตนเองในเทศกาลล่าภายในป่านั้น ส่วนใหญ่สามารถหลบหนีออกมาได้ตามสัญญาณเตือน บางคนออกมาทันที บางคนหลบหนีซ่อนเร้นจนเหตุการณ์เริ่มคลี่คลายแล้วจึงออกมา แต่ก็ยังมีอีกหลายคนที่ไม่ได้ออกมา สูญหายและอาจตกตายภายในป่าบรรพกาล

 

 

ในขณะที่กิจการอื่น ๆ เริ่มค่อย ๆ ฟื้นตัว พ่อค้าแม่ขายเริ่มวางใจและออกมาค้าขายเช่นเดิม แต่ผู้คนส่วนใหญ่ก็ยังคงไม่ค่อยให้ความสนใจ เพราะตอนนี้มีสิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่าดึงดูดผู้คนเหล่านี้ไปจนหมดนั่นก็คือ สมาคมนักรบรับจ้าง

 

 

ป้ายประกาศมากมายถูกติดเต็มบอร์ดประกาศงานหน้าสมาคม ส่วนใหญ่เต็มไปด้วยข้อมูลและลักษณะคนหาย ผู้เยาว์ที่หายไปไม่พ้นเป็นผู้เยาว์ของตระกูลใหญ่ ๆ ที่พร้อมจะจ่ายเงินเพื่อให้ได้เด็กน้อยพวกนั้นกลับคืนมา พวกเขายังคงมีความหวังเล็ก ๆ ว่า เด็กเหล่านั้นยังคงอยู่ที่ไหนซักแห่งภายในป่าที่ถูกยกระดับความอันตราย

 

 

ผู้คนส่วนใหญ่ล้วนให้ความสนใจทั้งมือใหม่ที่ถูกของรางวัลล่อใจ และมืออาชีพที่สังกัดอยู่ในสมาคม พวกเขาต่างจับกลุ่มรวมตัว เพื่อที่จะเข้าไปในป่าบรรพกาล ป้ายประกาศงานที่สนใจถูกดึงลงมาแล้วนำไปลงทะเบียนไว้กับสมาคม หากไม่สามารถปฎิบัติภารกิจให้สำเร็จลุล่วงได้ เช่นนั้นจะต้องจ่ายเป็นสิ่งของชดเฉยให้กับสมาคม

 

 

ท่ามกลางเหล่าผู้คนมากมาย มีร่างอรชรอ้อนแอ้นสวมชุดคลุมยาวสีดำ ราวกับหญิงสาวไว้ทุกข์เดินทางมาที่สมาคม ใบหน้าของเธอถูกปิดบังเอาไว้แต่ถึงอย่างนั้นกลับไม่สามารถปิดบังประกายความงดงามภายใต้ผ้าคลุมดำของเธอได้

 

 

นัตย์ตาเด็ดเดี่ยวฉายประกายแหลมคม ตวัดมองไปโดยรอบ มองผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปมาอย่างเฝ้ารอบางสิ่งบางอย่าง มีผู้คนมากมายเดินผ่านไปมา แต่เหมือนกับว่ายังมิใช่คนที่เธอต้องการพบ ความจริงแล้วเธอไม่ได้ต้องการมาเพื่อจ้างวานใคร เพียงแต่มาเพื่อใช้สถานที่เพื่อพลางตา

 

 

อยู่ ๆ บรรยากาศก็ไหววูบจนแทบรู้สึกไม่ได้ที่เบื้องหลังของเธอ ปรากฎชายหนุ่มในชุดคลุมธรรมดาเว้นระยะห่างยืนประกบหลังเอาไว้ ภายใต้สีหน้านิ่งสงบของหญิงสาวนั้นสามารถรับรู้ได้ถึงการมาของชายคนนี้ได้ทันที

 

 

"ท่านหญิง" เสียงเรียบนิ่งเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา ราวกับจะให้ได้ยินกันแค่สองคน

 

 

 

"เจอไหม"คำถามสั้น ๆ ได้ใจความถูกเอ่ยถามขึ้น ผู้ถูกถามก็มีท่าทีเคร่งเครียดในทันที สามวันแล้วที่ไม่พบล่องรอยใด ๆ ให้สามารถสืบหาได้เลย คุณชายผู้นี้หายไปราวกับไม่เคยมีตัวตน

 

 

"เราค้นหากันอย่างเต็มที่ แต่ยังไม่พบแม้แต่เงา เราเดินทางไปตามทิศทางตามคำบอกเล่าของเด็กน้อยคารีสนั้นพบว่าห่างจากอาณาเขตของหมาป่าดำนิลกาฬไปไม่ไกลมีล่องรอยการต่อสู้เกิดขึ้น สภาพเหมือนไม่นานมานี้ แต่ไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นของใคร มันหลงเหลือไว้เพียงสมรภูมิรบที่ว่างเปล่า"

 

 

"ตอนนี้คารีสไปไหน"หญิงสาวถามต่อราวกับต้องการรู้ความเป็นไปในเรื่องอื่น ๆ

 

 

"เด็กคนนั้นไปกับทีมค้นหาชุดที่สอง เขาไม่ได้หยุดพักมาสามวันแล้ว จนถึงตอนนี้" ชายคนเดิมรายงาน เหตุการณ์ในครั้งนี้ คารีสโทษว่าเป็นความผิดของตนเอง เขาแทบจะถลาเข้าป่าไปตามหาวาเลนทันทีเมื่อได้ทราบว่าเกิดเหตุการณ์ใดขึ้นจากกองกำลังภายในราชวงศ์ที่เข้ามารับตัวองค์ชายสาม หญิงสาวในชุดคลุมดำไม่พูดสิ่งใด

 

 

"ตอนนี้มีข่าวว่า องค์ชายสามนำกองกำลังภายในราชวงศ์ส่วนหนึ่งมาเพื่อช่วยเร่งค้นหา ท่านหญิงเห็นว่าเป็นอย่างไร" ชายคนดังกล่าวถามขึ้นอย่างต้องการความเห็น

 

 

"หากเป็นเช่นนั้น พวกเจ้าก็ยิ่งต้องระวังให้มากขึ้น ให้หลีกเลี่ยงการพบเจอไว้ก่อน หากจำเป็นจริง ๆ ก็ให้ปิดบังสถานะของพวกเจ้าเอาไว้ให้ดีอย่าให้ใครรับรู้ได้เป็นอันขาด " หญิงสาวพูดขึ้นเรียบ ๆ

 

 

"ขอรับท่านหญิง" สิ้นคำร่างของชายคนนั้นก็เลือนหายไปราวกับตรงนั้นไม่เคยมีใครมาก่อน หลงเหลือเพียงสายลมอ่อน ๆ อันเป็นพลังธาตุที่บางเบาของเขาเท่านั้น

 

 

"ท่านจะไม่ร้องขอต่อตระกูลจริง ๆ หรือ ท่านหญิง มีนักล่ามากมายภายในตระกูลของเราที่พร้อมให้ใช้สอย"ชายชราที่คุ้นหน้าคุ้นตา เอ่ยขึ้นหลังจากที่ชายคนนั้นหายไป เขาเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสของตระกูลโอเดลรอสที่หญิงสาวคุ้นเคยดี หญิงสาวรับรู้ตั้งแต่ต้นถึงการสะกดรอยตาม แต่เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็คร้านจะใส่ใจ

 

 

"ผู้อาวุโสเอียนท่านรู้ดีว่าภายในตระกูลตอนนี้เป็นอย่างไร ข้าไม่สามารถไว้ใจใครได้ หลังจากที่บุตรของข้าเกือบต้องตาย ภายใต้แผนการเลวร้ายของใครซักคน  แม้ส่วนหนึ่งนั้นจะเป็นเพราะเขาพาตัวเองไปอยู่ ณ ขอบเหวแห่งความตายเอง แต่เมื่อรอดมาได้ ข้าไม่มีความจำเป็นใด ๆ ต้องให้ตระกูลมาเหยียบย่ำซ้ำเติมอีก และนับตั้งแต่เขาเปลี่ยนแปลงเป็นคนใหม่โดยไร้การสนับสนุนจากบิดา ข้ายิ่งคิดว่าใกล้ถึงเวลาแล้ว ที่เขาจะได้พบเจออะไรใหม่ ๆ ภายนอกตระกูลเสียที " คำพูดที่พรั่งพรูออกมาของท่านหญิงตรงหน้านั้น ผู้อาวุโสเอียนย่อมรู้ดี ถึงความน้อยเนื้อต่ำใจที่ถูกสะสมมาอย่างยาวนาน การรักลูกไม่เท่ากันสำหรับผู้นำตระกูลนั้นเป็นการสร้างหายนะในอนาคตอันใกล้ ให้กับผู้เยาว์รุ่นต่อ ๆ ไป ไม่จบสิ้น

 

 

ปัญหาภายในตระกูลโอเดลรอสนั่นมีมาช้านาน การแข่งขันแย่งชิงตำแหน่งผู้นำตระกูลนั้น ไม่แพ้การแข่งขันของบรรดาเจ้าชายของราชวงศ์

 

 

ความคิดของท่านหญิงวิเรร่านับว่าล้ำลึก เป็นอย่างมากเธอต้องการใช้สถานการณ์เหล่านี้กันตัวบุตรชายของเธอออกไปจากอันตรายภายในตระกูล เธอเชื่อว่าบุตรของเธอยังไม่ตาย เธอจึงใช้กองกำลังที่ผู้อาวุโสเอียนไม่ทราบฝ่าย เร่งเข้าค้นหา เพื่อเข้าถึงตัวของวาเลนก่อนคนอื่น ๆ  เธอต้องการให้บุตรชายของเธอนั้นสูญหาย ตามความเข้าใจของคนอื่น ๆ อย่างถาวร แม้ว่าการอยู่แบบซ่อนเร้นนั้นจะดูน่าอดสู แต่หากอยู่ในที่แจ้งทั้งสภาพที่ยังช่วยตัวเองไม่ได้นับว่าไม่ฉลาดเลย  การเข้าไปพัวพันกับเทศกาลล่า ทำให้เธอเห็นปัญหาที่กำลังจะตามมาได้ทันที  การแบ่งฝักฝ่ายในราชวงศ์นั้นเป็นการสร้างปัญหาอย่างแท้จริง ยิ่งทำให้เธอตัดสินใจได้ง่ายขึ้น ประจวบเหมาะกับสถานการณ์เช่นนี้ ราวกับสวรรค์มีใจให้กับเธอ

 

 

จนกว่าบุตรของเธอจะพร้อมกลับมาเผชิญหน้ากับอำนาจมืดที่เกิดจากบรรดาผู้ไม่หวังดี นี่เป็นหนทางที่ดีที่สุดที่จะทำได้

 

 

 

ณ ชายป่าบรรพกาล

 

 

 

กองกำลังภายในของราชวงศ์นับสิบยืนเรียงเป็นระเบียบ อยู่ที่ขอบชายป่าบรรพกาล โดยด้านหน้ามีองค์ชายสาม และกาเร็ทคู่หูคนสนิท ยืนอยู่

 

"องค์ชาย ท่านจะไม่เข้าร่วมพิธีมอบของรางวัลจริง ๆ รึ" กาเร็ทยังคงคอยถามอย่างไม่ลดละเพื่อหวังให้นายของตนเปลี่ยนใจ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นชนวนให้เทศกาลล่ายุติก็จริง แต่ถึงอย่างนั้น บทสรุปของเทศกาลยังคงต้องมีต่อไป นั่นก็คือ การมอบของรางวัลให้กับผู้ได้รับชัยชนะในครั้งนี้

 

 

"ข้าตัดสินใจแล้ว ถึงแม้ว่าจะมีโอกาสได้ รับหยาดอัคคีพันปี แต่ชัยชนะครั้งนี้ไม่มีความหมายสำหรับข้า" องค์ชายสามตอบอย่างเด็ดเดี่ยว ในแววตาไม่มีแม้ความลังเล หากมองย้อนกลับไป ผู้ที่เปิดโอกาสให้ทั้งทีมอยู่รอดได้ตอนนี้ไม่รู้ว่ายังมีชีวิตรอดไหม ไม่รู้ว่าเป็นหรือตายอยู่ภายในป่าแห่งนั้น ส่วนเด็กชายผู้ใช้สายฟ้าผู้สังหารสัตว์อสูรหมาป่าดำนิลกาฬส่วนใหญ่ไปมากกว่าครึ่งก็ยังไม่กลับมาปรากฎกายให้เห็นแม้แต่เงา

 

 

 

กาเร็ทถอนหายใจด้วยความเสียดาย ถึงอย่างไรนั่นก็เป็นของรางวัลที่ไม่สามารถหาได้ดาษดื่นทั่วไป แต่การตัดสินใจขององค์ชายสามก็ถือเป็นที่สุด ที่เขาไม่สามารถทัดทานได้อยู่ดี

 

 

 

แม้ว่าภายนอกจะวุ่นวายเพียงใด แต่เด็กชายที่หลายคนตามหาและห่วงใยยังคง เก็บเกี่ยวผลประโยชน์ภายในป่าอย่างเมามัน

 

 

 

วาเลนให้เหตุผลที่ราชินีดรายแอดส์ปฎิเสธไม่ได้ แม้แต่ราชสีห์ขนทองคำเด็กชายยังไม่สามารถจัดการได้ เขาจะเอาอะไรไปช่วยเธอในยามนี้ นี่เป็นการค้นหาที่ยากเกินไป เด็กชายอ้างถึงความเป็นไปไม่ได้นี้ทันที แต่วาเลนไม่ได้แสดงท่าทีปฏิเสธการให้ความช่วยเหลือเธอ

 

 

ถึงแม้ราชินีผู้เอาแต่ใจจะขัดเคืองแต่ก็ไม่สามารถทำสิ่งใดได้ จึงต้องจำใจยอมรับเหตุผลนั้นแต่โดยดี

 

 

 

หลังจากวาเลนพูดถึงสิ่งที่เป็นปัญหา ในภารกิจของเธอ เขาพยายามพูดให้ตัวเองดูไร้โชควาสนา   แต่ทว่ากลับเต็มไปด้วยปัญญาและความสามารถในการพัฒนาพลัง  มิน่าเชื่อว่าการเจรจาครั้งนี้จะทำให้เขาได้มีโชคอันมหาศาล

 

 

"งั้นข้าจะช่วยเจ้าเอง" ราชินีดรายแอดส์ผู้อยู่มานาน แต่ก็ยังไม่สามารถทัดทาน วาทะโน้มนาวใจของวาเลนได้  เด็กชายจากต่างโลกผู้นี้รู้ดีถึงการเจรจาอย่างไรถึงจะได้ผลตามที่ต้องการ  จิตวิญญาณของชายวัยยี่สิบกว่า ๆ ในร่างของเด็กชายวัยสิบห้าปี จึงทำให้การเจรจานี้มีความเป็นไปได้

 

 

 

หลังการออกปากให้คำช่วยเหลือจากราชินีดรายแอดส์ เธอก็พาวาเลนก็ท่องไปทั่วทั้งป่าเขตใน สิ่งของมากมายล้วนถูกเก็บไว้ในแหวนมิติ จนเต็มล้นปรี่ สมบัติมากมายมหาศาลนั้นดูไม่มีความหมายต่อราชินีดรายแอดส์ เธอเฝ้ามองวาเลนอย่างสงสัย บางสิ่งบางอย่างเริ่มทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ  มีความรู้สึกเล็ก ๆ ว่าภายใต้การกระทำนี้ มีแต่เธอที่เสียเปรียบ  แต่เพียงมองรอยยิ้มที่สดใส เธอก็ปัดความคิดนี้ทิ้งอย่างฉับไวทันทีเป็นไปไม่ได้ นี่ก็แค่เด็กชายคนหนึ่ง !

 

 

ราชินีดรายแอดส์โบกมือเบา ๆ หนึ่งครั้งก่อนที่ร่างสีทองที่ครั้งหนึ่งนั้นเคยห้ำหั่นกันกับวาเลนจนเกือบตกตายถูกโยนมาไว้เบื้องหน้าของเด็กชายในทันที

 

 

 

"ทำสัญญา หรือ ตกตาย "ถ้อยคำสั้น ๆ นี้ถูกเอ่ยถามไปยังราชสีห์ขนทองคำเบื้องหน้า น้ำเสียงที่เยียบเย็นถึงกลับทำให้ตัวมันอดสั่นกลัวไม่ได้ ตัวตนเบื้องหน้านั้น ราวกับยังคงกรุ่นโกรธในตัวมันอยู่ ผิดพลาดเพียงนิดตัวมันอาจตกตายได้ทันที

 

 

 

มันมีสติปัญญามากพอที่จะเข้าใจภาษามนุษย์ เพียงแต่มันพูดออกมาไม่ได้ ตัวมันมิอยากตกตายจึงทำได้เพียงจำยอม ร่างสีทองขนาดใหญ่เท่าม้าวัยรุ่นเดินหมอบเข้ามาหาวาเลน เพียงไม่นานพันธะสีทองจากตัวมันนั้นก็สว่างจ้า ก่อนที่มันจะกลายมาเป็นพาหนะให้วาเลนขี่ตะล่อนไปทั่วป่าเขตใน

 

 

เมื่อเห็นว่าเด็กชายพอใจ กับการเดินทางในป่าเขตในแล้ว เธอจึงนำวาเลนมาส่งยังจุดหมายที่เด็กชายต้องการ

 

 

"นี่คือของชิ้นสุดท้าย เจ้าจงรับเอาไว้" สร้อยคอที่ประดับไปด้วยจี้รูปดอกไม้ ถูกส่งมาให้วาเลน

 

 

"นี่คือสิ่งใด" วาเลนถามอย่างสงสัย

 

 

"ถึงเวลา เจ้าจะรู้เอง ข้าต้องไปแล้ว จากตรงนี้ไปไม่มีอันตรายแล้ว แมวน้อยตัวนี้จะพาเจ้าออกไป แล้วจงจำไว้ให้ดี  จากนี้อีกสิบปี หากเจ้ายังไม่มีการพัฒนาที่น่าพอใจ สิ่งของที่ได้ไป ข้าจะให้เจ้าชดใช้อย่างสาสม" ราชินีดรายแอดส์พูดสัมทับขู่เด็กชายเบื้องหน้า

 

 

 

 

วาเลนยิ้มเต็มใบหน้า ก่อนจะโบกมือลาอย่างจริงใจ เขาไม่ได้สะทกสะท้านใด ๆ กับคำขู่นี้ ราชินีพฤกษาภายนอกดูเหมือนไม่น่าคบหา  แต่ภายในนั้นก็ยังคงคล้ายกับเด็กสาวธรรมดา ๆ ทั่วไปผู้หนึ่งเพียงเท่านั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.118K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,183 ความคิดเห็น

  1. #2670 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2563 / 14:24

    ขอบคุณ
    #2,670
    0
  2. #2531 +~mojune~+ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 16:47
    เดี๋ยว ตายตอนเรียนจบ ทำไมอายุ 40 แล้ว
    #2,531
    0
  3. #2402 kimurakung (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 17:56
    เอิ่มทำไมเป็นชายวัย40ปีอะ ตอนตายคือพึ่งจบป.ตรีเองนี่ครับ
    #2,402
    0
  4. #2331 Rungtawan1115 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 20:18

    น้องระวันโดนป้าจับกินนะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-02.png

    #2,331
    0
  5. #1896 Keam_IFNT (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 05:55
    โกยทั้งป่าเลยทีเดียว5555
    #1,896
    0
  6. #1737 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 15:07
    หลอกสาวด้วยไม่ทำดา 5555
    #1,737
    0
  7. #1567 Pimmy_01 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 03:25

    แหม่เจ้าเล่
    #1,567
    0
  8. #1494 xzerox2 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 16:23

    เดี๋ยวอายุ 40 จบปริญญาเอกมาใช่ป่ะ เห็นตอนแรกบอกแค่ได้ใบมา มาตอนนี้บอกจิตวิญญาณอายุ40 เคๆ

    #1,494
    1
    • #1494-1 มัตติก้า(จากตอนที่ 31)
      21 เมษายน 2563 / 19:21
      ไรท์น่าจะพิมพ์ผิดครับ ตรงไหนผิดแนะนำได้ครับ จะรีไรท์ทีเดียว
      #1494-1
  9. #951 น่าตาดี_บ่คือไผ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:58
    องค์ชายสามน่ารักกก
    #951
    0
  10. #827 BAG BOY (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:46

    รออยู่นะคะ
    #827
    0
  11. #826 ppuuoo12345 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:00

    สนุกมากคับรอๆ
    #826
    0
  12. #825 JokerJung (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:48
    ชอบเจ้าชายลำดับสามมากขึ้นทุกที เชียร์ให้ได้เป็นพระราชา
    #825
    0
  13. #824 NuttaponKongar (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:12
    รอนะคับ
    #824
    0
  14. #823 Empty_Mind (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:12
    แอบคิดว่า.. ในเมื่ออยากเป็นคู่พันธะสัญญากับมอธโธร่านัก องค์ราชินีก็มาสร้างพันธะสัญญากับวาเลนอีกตนสิ จะได้อยู่ด้วยกันตบอดไปเลย.. นะจ๊ะ อิอิ
    #823
    2
    • #823-1 Empty_Mind(จากตอนที่ 31)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:13
      อ๊าาา.. กดผิด --> ตลอดไป
      #823-1
    • #823-2 JokerJung(จากตอนที่ 31)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:48
      แอบคิดเหมือนกัน ฮี่ๆๆๆ
      #823-2
  15. #822 p-dragon2 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:19

    รอต่อค่ะ
    #822
    0
  16. #821 Boy_braron (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:18

    รออยู่นะครับบ
    สู้ๆนะ
    #821
    0
  17. #820 Apple_Dollar (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:42
    รอก่อนนะคะ
    #820
    0
  18. #819 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:59
    รออ่านนะคะ
    #819
    0
  19. #818 cattycall (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:53

    จะออกจากป่าแล้ว
    #818
    0
  20. #817 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:05
    รอค่ะๆ สนุกมาก
    #817
    0
  21. #816 Fj-thanaporn (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:21
    แหมมมเนียนเลยนะวาเลน

    ที่หยิบๆไปน่ะของดีทั้งนั๊นนนนน
    #816
    0
  22. #815 Luna0001 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:46
    แมวขนทองละ 5555
    #815
    0
  23. #814 BenyapaBoonnet (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 05:31
    แมวเรอะ! คิดได้ไงงงงงงงเนี่ย555
    #814
    0
  24. #813 Noiz ShadowRead (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 05:24
    น้องงงงงง ไปปล้นเขา555
    #813
    0
  25. #812 alek886 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:27

    ชอบนะ แต่ขออีกได้ป่าว
    #812
    0